وقتی نمیتونی عصبانیتت رو کنترل کنی<

وقتی شوخی میکنی و جدی میگیره<

وقتی کلی حرف تو ذهنم هست اما چیزی به زبون نمیارم<

وقتی سعی میکنی مثل خودشون باهاشون برخورد کنی میان تورو ادم بده خطاب میکنن<

وقتی حسرت اینو داری که چرا زنده‌ش گذاشتی<

وقتی اون اکیپی که پارسال صمیمی ترین بودین الان اصلا وجود نداره<

وقتی خانواده‌ت جوک مستهجن میگن و تو باید جوری رفتار کنی که انگار نفهمیدی<

وقتی یادم میوفته یونجون قرار نیست بیاد خواستگاریم<

وقتی مامانم فکرمیکنه چندتا دوست پسر دارم اما درواقع برای چندتا پسر کره‌ای که نمیدونن وجود دارم عر میزنم.

وقتی بلبلجان تنها سرگرمیت بود و الان اونم فیلتره<

وقتی کلی انتظار میکشی سریال بیاد ولی میبینی اون شکلی نیست که میخواستی<

وقتی بقیه دارن از سیف پلیسشون حرف میزنن اما هیچکس سیف پلیس تو نیست<

وقتی تو اوج گرما باید بری کلاس<

وقتی پلیس میبینی بجای اینکه احساس امنیت کنی بیشتر میترسی<

وقتی آدم موردعلاقت،علاقشو نسبت بهت از دست میده<

وقتی زیادی به احساسات اهمیت میدی و فقط باعث میشه ضعیف تر شی<

وقتی با جوراب داری راه میری و به یه جای خیس میرسی<

وقتی از کنارش رد میشی و باید جوری رفتار کنی انگار نمیشناسیش<

وقتی دلت براش تنگ میشه ولی نمیتونی بهش بگی<

وقتی تو جمع داری با ذوق حرف میزنی بعد حس میکنی موضوع جالبی انتخاب نکردی<

وقتی هیچ حقی برای حسودی کردن نداری چون اون برای تو نیست<