وقتی با دستای خودم درحال خراب کردن آیندمم<

وقتی افسردگی باعث شده کل روزت با خوابیدن بگذره<

وقتی نفس هم که میکشی ممبرا لفت میدن<

وقتی اون غم و درد اذیتت میکنه اما به کسی نمیتونی بگی<

وقتی دلت براش تنگ میشه اما نمیتونی چیزی بگی چون هیچی بینتون نیست<

وقتی سعی میکنی مکالمه‌رو ادامه بدی ولی با کوتاه جواب دادن میفهمونه که نمیخواد حرف بزنه<

وقتی در دستشویی رو قفل نکردی و استرس داری که یکنفر بیاد<

وقتی به هرکسی اهمیت میده جز تو<

وقتی چشمش رو نسبت به اتفاقات بسته و فقط تورو مقصر می‌دونه<

وقتی میگه"برو کنار میخوام یچیز بهش بگم"<

وقتی تازه به نبودش عادت کردی که سر و کلش پیدا میشه<

وقتی زندگیه عادی‌ای که بقیه دارن برات آرزو شده<

وقتی مامانت/بابات میاد خونه اما برات خوراکی نگرفته<

وقتی از مدرسه میای خونه و غذا آماده نیست<

وقتی حستون متقابله اما غرور نمیزاره پیشقدم بشید<

وقتی همیشه تلاشتو برای بهتر کردن حالش میکردی اما اون بدون تو شاد تره<

وقتی میخوام بخوابم ولی یادم میوفته هیچوقت مایه افتخار خانواده‌ام نبودم<

وقتی میخوام بخوابم ولی یادم میوفته پارتنر ندارم<

وقتی میخوام بخوابم ولی یادم میوفته یک‌ماه تا پایان سال مونده و هنوز کار مفیدی انجام ندادم<

وقتی حقیقت رو قبول نمیکنه<

وقتی هرکاری می‌کنی بازم متوجه قشنگیش نمیشه<