وقتی با تمام وجود بهش محبت می‌کنی اما ایگنور میشی<

وقتی واسه‌ی چیزی که دست تو نیست سرزنش میشی<

وقتی اونقدر به عکس زل میزنی که حس می‌کنی دیگه کیفیت نداره<

وقتی یادم میوفته کمتر از دو ماهه دیگه قراره اون آدم های مزخرف رو ببینم<

وقتی انقدر خشک حرف میزنه که از پیام دادن بهش پشیمون میشی<

وقتی نیاز داری از ادما فاصله بگیری ولی کلی آدم کنارته<

وقتی قرار نیست هیچ سریالی از کاپل موردنظرم داشته باشم<

وقتی یکدفعه قلبت درد میگیره<

‏وقتی حس میکنی داری با صحبتت حوصله‌شو سر می‌بری پس بحثو کوتاه می‌کنی<

وقتی غذا نمیخوری چون معدت درد میکنه و معدت درد میکنه چون غذا نخوردی<

وقتی حس میکنی داری مزاحم کسی میشی که دوست داری همیشه باهاش حرف بزنی<

وقتی داری تظاهر میکنی که اصلا مهم نیست اما از درون بیشتر شکسته میشی<

وقتی نشستی خونتون و مشغول عشق و حالی که یهو زنگ در خونه رو میزنن و اون فامیل رو مخه با بچه های رو مخش میریزن تو خونتون<

وقتی یك روز عینک نمیزنی و چشمت میخواد منفجر شه<

وقتی وسط بحثِ جدی خنده‌ت میگیره<

وقتی وسط مجلس ختم یاد خاطره خنده دار میوفتی<

وقتی باهاشون حرف میزنی اما میزنن تو ذوقت و بعدا هی بهت میگن چرا انقد ساکتی و از اتاقت نمیای بیرون<

وقتی میخوان هر چیزی که خودشون نتونستن به زور به تو تحمیل کنن<

وقتی با بقیه لاس میزنه<

وقتی با حرفاشون نابودت میکنن و براشون سواله چرا انقدر تغییر کردی<

وقتی مقصر اونه اما جوری رفتار میکنه انگار بی‌گناه ترینه<