وقتی بی منطق حالت بده<

وقتی اهنگ ها خاطراتو برات یادآوری میکنن<

وقتی هر موقع میری از پیششون جمعشون صمیمی تر میشه<

وقتی همه چیز تقصیر اونه ولی در اخر طوری رفتار میکنه که ادم بده تویی<

وقتی میفهمم که دیگه قرار نیست اون حس رو با کسی تجربه کنم<

وقتی میخوای پیش خانوادت باشی اما حرفای رومخ باعث میشن بازم برگردی اتاقت<

وقتی با وجود داشتن دوستای زیاد بازم احساس تنهایی میکنی<

وقتی از درون شکسته‌ای اما چون میدونی قراره ازت بپرسن چیشده به لبخند های فیک ادامه میدی<

وقتی حاضر بودی هرکاری برای خوشحال کردنش بکنی و الان میبینی با یکی دیگه شاد تره<

وقتی حس میکنی به جایی تعلق نداری<

وقتی‌ تصمیم گرفتی دیگه اولین نفر پیام ندی و الان میبینی که دیگه حرف نزدین<

وقتی حسودی میکنی اما نمیتونی چیزی بگی چون هیچی بینتون نیست<

وقتی دلت برای موقع هایی که باهم بودین تنگ میشه<

وقتی اونا باعث جدایی‌ان ولی تورو مقصر نشون میدن<

وقتی همیشه میبینیش درحالی که دیگه نسبتی باهم ندارین<

وقتی بدت میاد به موهات دست بزنن اما همچنان به کارشون ادامه میدن<

وقتی میبینی کیو بهت ترجیح داده<

وقتی انقدر اضطراب داری که خوابت نمیبره<

وقتی از تماس فیزیکی بدت میاد اما بدون اهمیت بازم به کارشون ادامه میدن<

وقتی بدون فکرکردن حرف میزنه<

وقتی اورثینک بهت اجازه نمیده بخوابی<