POV: When someone says, "Whatever you want," but then does the exact opposite.

وقتی یه بی خانمان ازت پول می خواد، اما وضعیت مالی ‍ت فرقی با اون نداره، فقط با لباس تمیز <

POV: When you know someone is lying, but you have no proof.

POV: When you wake up from a dream so real that you need a moment to figure out if it actually happened.

POV: When a question shows up on the exam, and the teacher had said, "This one's easy, you'll definitely remember it."

POV: You've decided to go on a diet, but the fridge is acting like a hypnotist.

وقتی دیگه فراموشش کردی و برات مهم نیست ولی یهو بهت پیام میده و میگه دلم برات تنگ شده<

POV: When you find a new song and keep playing it on repeat for a week.

وقتی می‌فهمی دیگه عید دوران طلایی برای کنکورت نیست >>

وقتی بامزه‌ترین میم عمرتو می‌بینی ولی تعداد لایکاش k نداره پس دیگه بامزه نیست و لایکتو پس می‌گیری <

وقتی یه متن با کلی احساس و وسواس خاصی نوشتی و طرف مقابل فقط با یه "مرسی" جوابتو میده. <

وقتی تو دید و بازدیدای عید می‌خوای یه استراحت کوچیک بکنی و از کنکور ذهنتو دور کنی،ولی همه اقوام همون موقع این یه سوالو می‌پرسن: راستی گفتی کجا می‌خوای قبول بشی؟<

وقتی داری تو جمع حرف می‌زنی و یکی میگه آره، قبلاً هم همینو گفته بودی<

وقتی داره بهت خوش می‌گذره ولی یهو یادت میوفته از ۱۶ ام باید بری دانشگاه/مدرسه <

وقتی یه هفته برای ساختن شخصیت‌های خیالی و سناریوهای تو ذهنت وقت گذاشتی،ولی حتی نمی‌تونی شماره یکی‌شونو تو واقعیت داشته باشی<

وقتی می‌فهمی بعضیا فقط اسمشون دوسته ولی هیچ دوستی‌ای بینتون نیست <

مزاحم نشید دارم پایتخت میبینم.

وقتی فکر می‌کردی اگه بری دانشگاه با آدمای بزرگ و خفنی آشنا می‌شی درحالیکه فهمیدی دانشگاه از مهدکودکم مهدکودک‌تره <<

وقتی نامه‌ها و یادگاری‌های دوران مدرسه‌ات رو پیدا می‌کنی و پرت می‌شی به اون دوران >>

وقتی برای ارتباط گرفتن با کراشت فقط تا «سلام چطوری؟» رو بلدی و بعد از کائنات می‌خوای کمکت کنن<