داستان شب اول؛

‌زمانی که دفتر را روبرویش باز کرد، هدفش کشیدن یه چهره‌ی ساده بود. تمرینی برای خویش، تا شاید لذت نقاشی را دوباره به یاد آورد.
‌مداد را برداشت، دایره‌ای کشید و آنرا با خطی در میان نصف کرد.
‌سایه زدن را به آرامی شروع کرد. نرم و آهسته، صدای کشیده شدن نوک مداد رو کاغذ کاهی،فضای ساکت اطراف را پر کرد؛ صدای نرمی که آشنا بود، آشنا با رویا ها.
‌صدای محو کبوتری که تازه به لانه‌اش آمده‌ بود از پشت پنجره آمد و او را با خود به اعماق ذهنش برد؛ دشت سبز، آسمان آبی، دسته های کبوتر سفید که در آسمان پرواز می‌کردند.
‌زمانی که به خود آمد، چهره‌ای ندید. به جای طراحی یه صورت، از سر، کبوتر ها به پرواز در آمده بودند.
‌نفسی که نیمه خنده بود از دهانش خارج شد و دستش را زیر چانه اش گذاشت. ذهنش دوباره به جایی دیگر رفته بود و دستش طرحی کوچک برای خود کشیده بود...

-Venium
#one_pic_one_tale
#mystory

یکی تو ناشناس عکس فرستاده :)))✨

یو

Yo!

-

واییی😭
دستت درد نکنه😭✨

این یه نشونه خوبه✨✨✨✨✨🫂🩵

🥺🫂ارههه بیا ایده بگیر بنویس برااااشون

شاد شدم

دیشب به مامان میگم شبیه کدوم یکی از شخصیت های درون و بیرونم؟
میگه شادی.
من:🌚😶‍🌫

سلام علیکم
برق تازه اومده

حس سرزندگی دارم حس میکنم خیلی امروز درست به همه چیز رسیدم

وبینار دو ساعته گوش دادم، نقاشی جلو رفت
و با کمال تعجب دو قسمت آرکین دیدم(که پشیمانم. پشیمان)

وا چرا اصلا راجع بهش فکر می‌کنم😭😭
اشکم در اومد منظورت چیه؟ 😭

وای گریه خوب نیست...
صبحی سر نوشتن لئوکلیف انقد گریه کردم چشام پف کرده بود