جوری که کل داستان از جلوچشام گذشت و اون سرزمین رویاییم دوباره جون گرفت الان>

من یه دفعه یه کتاب خوندم "الاکلنگ کودکی، ماشین هاچی کوچی" خوب راجب رویا ها ذهنمون اینکه رویا هارو فراموش کنیم چی میشه و نجات رویا ها بود (بیشتر رویاهای بچگی.. اون تخیلات کودکانه..) بعد خوب... پیرزنه.. یعنی "اعظم" مادربزرگ یه دختر بود به اسم "صبا" که از قضا…

چه داستان قشنگییییی وایییییی من عاشقه رویا پردازیاتم

دو ساعته بیدارم و کلا دو ساعت خوابیدم

برو بخواب بچه

خوابوم نمیایه

بخواب خوابت میایه

بچه هم خودتی

من بشه تو گونده برو بخواب ازت الگو بگیرم