ویلیام جیمز فیلسوف و روانشناس آمریکایی متولد ۱۸۴۲ بود و اولین آموزگار دوره ی روانشناسی در ایالات متحده بود. جیمز یکی از متفکران پیشرو در اواخر قرن نوزدهم بود، یکی از تأثیرگذارترین فیلسوفان ایالات متحده، و به عنوان «پدر روانشناسی آمریکایی» نامگذاری شده است.

ترجمه؛ م. ستودگان💫

■ تابلوی سفید یا برگ نانوشته
The Blank Slate یا Tabula Rasa

یک فیلسوف اسکاتلندی دیوید هیوم اولین کسی بود که نظریه راجع به تابلوی سفید یا لوح خالی را ارائه داد. این نظریه می گوید هر شخص بدون هیچ افکار یا ایده ای به این جهان چشم میگشاید. و همه چیز را که شخص میپندارد و احساس می کند از بدو کودکی در کنار دیگران اموخته است. بدین معنا که ذهن کودک یک برگه سفید است و با عبور هر شخص در زندگیش یک تجربه به شکل یک علامت بروی این تابلوی خالی حک میشود.
یک شخص بزرگسال در واقع مجموعه ای از این علائم به جا مانده بروی این تابلوی سفید است که او از کودکی تجربه کرده و از ان می آموزد، احساس می کند و در رشد خود مدام تجربه میکند. آنچه که شخص بزرگسال و کردار او را تشکیل میدهد در واقع نتیجه این برداشت ها از محیط از دوران کودکی تا به کنون است. همانطور که ارسطو نوشت، "آنچه که تحت تاثیر قرار گرفته است، بروز میشود."

شاید بزرگترین موفقیت در تعاریف در زمینه پتانسیل انسانی در قرن بیستم کشف خودپنداره self-concept بود. این ایده میگوید که هر فرد یک مجموعه ای از باورهای خود را دسته بندی میکند و ان را میسازد که این از بدو تولد شروع می شود. این باورها در واقع خودپنداره را تشکیل میدهند. و این کانسپت تبدیل به برنامه اصلی ضمیر ناخودآگاه انسان میگردد. که این خوداگاه تعیین کننده همه پنداشتن ها، گفتار ها، احساس کردن ها و کردارها میگردد. به همین دلیل، همه تغییرات در زندگی بیرونی ما با تغییر در خودپنداره شروع می شود. با تغییر در نحوه تفکر و احساس ما در مورد خود ما و جهان اطراف ما، میتوانیم تغییرات عظیمی را سبب شویم.

باید بدانیم که کودک بدون هیچگونه خودپنداره، قضاوت و مهارتی متولد می شود! و همه چیز را در این جا بعد از تولد میآموزد. گاهی والدینی که با کودکانشان در مطب برای درمان میایند و اظهار می دارند که کودکشان را درک نمیکنند و غیر قابل تحمل است، من پاسخ میدهم.
این دست خط شما بر روی این لوح سفید است. چنان با عجله و خط خوردگی نوشتید که امروز خودتان درکش نمی کنید. این کودک محصول افکار شماست.


دسامبر ۲۰۱۸ ، م. ستودگان💫

دیوید هیوم فیلسوف، مورخ، اقتصاددان و مقاله نویس اسکاتلندی و از روشنفکران عصر خود بود که امروزه افکار او بروی سیستم های متفاوتی از فلسفه تا روانشناسی و علوم‌ اجتماعی تا اقتصاد نوین بی تاثیر نیست. او در 7 می 1711 در ادینبورگ، انگلستان بدنیا آمد و در 25 اوت 1776 در همانجا درگذشت.

مکتب او بروی امانوئل کانت، آدام اسمیت، جان استوارت میل، آرتور شوپنهاور، کارل پوپر تاثیر داشت.

او پیرو مکتب رنه دکارت، جان لاک، توماس هابز، ژان ژاک روسو بود.

💫دکتر موریس ستودگان
قسمت اول

📍چگونه ما در واقع یاد میگیریم که خود را دوست داشته باشیم؟ یک آموزش ساده و موثر.

پیوند درونی یک فرایند شش گامی قدرتمند برای خود درمانی ماست. پیوند ما با خود ما و تعادل بین دنیای درون و برون ماست. در واقع یک نقشه راهگشا برای یادگیری و چگونگی دوست داشتن ما از خودمان را ارائه می دهد که نیاز به هیچ وسیله یا کتاب خاصی نیست. چیزی که نیاز داریم با خود مان صادق باشیم و این روش را تکرار کنیم. در این روش یاد میگیریم که خود را رها (بی اعتنایی به نیاز خود) و وابسته دیگران نکنیم. مسیولیت عمل خود را بپذیریم و خوشبختی مان را وابسته به دیگران یا سرنوشت و یا غیره نکنیم.

یادگیری و تمرین این شش مرحله به تدریج باعث خواهد شد تا خودمان را دوست داشته باشیم تا بتوانیم خودمان را بپذیریم. مگر غیر از این است که خوشبختی ما منوط بر پذیرش ما توسط خود ماست؟ مگر غیر این است که رسالت ما خودشناسی میباشد؟ مگر غیر این است تا عاشق خود نباشیم عشق به دیگری جز وابستگی رنگ دیگری نخواهد داشت؟

👈شش مرحله پذیرش خود و یا پیوند درونی:

🔑1. اماده باشیم تا درد را احساس کرده و مسئولیت احساسمان را بپذیریم.

احساسات ما اطلاعاتی هستند که به ما پیام می دهند که آیا ما خودمان را دوست داریم یا خودمان را نپذیرفته ایم و یا دیگران را دوست داریم و انها را فقط کنترل می کنیم.‌..

🔻گام اول: نیاز به یک مکان ارام و کمی وقت است. خلاقیت ذهنی ما اکنون مورد نیاز است. در یک جا می نشینیم. ارام و مناسب برای این تمرین. شروع به نفس کشیدن ارام و طبیعی میکنیم. حضور ذهن ما در راستای نفس کشیدن ماست و احساس حضور ما در اینجا و در بدن میبایست در واقع قابل احساس گردد و در این لحظه احساسات دیگر را نادیده میگیریم. این تنفس در واقع حرکت بسمت احساسات ماست تا اینکه از اشکال مختلف از خود رها شدن نیز جلوگیری کنیم، از رها شدن منظورم در احساس خود لااُبالی گشتن است؛ مثل اینکه در سر خود متمرکز شویم، خودمان را قضاوت کنیم، به عادت بیفتیم یا شخص دیگری را مسئول احساسات خود بدانیم.

🔑2. به قصد یادگیری تنفس را ادامه میدهیم.

در پیوند درونی، در هر لحظه فقط دو مانع ممکن وجود دارد که پیوند را شکل ندهد:

الف) مقاومت در برابر درد، اجتناب از مسئولیت آن از طریق اشکال مختلف

ب) عادت به چیزهای بیخوده و کنترل رفتار دیگران

برای یادگیری در مورد آنچه که انجام می دهیم یا فکر می کنیم که ممکن است باعث درد ما شود - یا اینکه ممکن است بین ما و شخص یا موقعیت دیگر اتفاق بیفتد، به طوری که ما بتوانیم به نفع خودمان به انجام اقدامات دوستانه برویم و این به این دلیل است که ما میخواهیم خود را درمان کنیم و دوست داشته باشیم.

اکنون اگاهانه حضور والای خود را به قلبم دعوت میکنم. و وقتی احساس کردم در حال حضور دارم، آگاهانه برای یادگیری اینکه چگونه خود را بپذیریم قلبم را باز و اماده پذیرش میکنم. و پرتو نور دوست داشتن را بر قلبم خوش آمد میگویم. تنفس های اگاه و ارام ما خوش امدیست به این میهمانی.

🔑3. در اینجا درباره باورهای نادرست خودمان بازتاب میکنیم.

قدم سوم، فرایند عمیق و گاهی دردناک و یا پر از امید از اکتشاف باور درون ماست. یادگیری در مورد باورها و رفتارهای ما. و همچنین این قدم‌ شناسایی فردی دیگر یا موقعیتی است که ممکن است سبب درد و نارضایتی در ما گشته است.

احساس خود را از خود میپرسیم! کودک درون من بیدار است. "من فکر می کنم به چیزی که عملکرد من است و ان موجب احساس درد و یا اضطراب، افسردگی، گناه، شرم، حسادت، خشم، تنهایی و یا احساس خالی بودن در من می شود؟"
مهم است که عجله نکنیم. به درون خود گوش دهیم. "صدایی" که می شنویم و احساسی که بروز میکند به آن خوشامد میگویم. اجازه دهیم جواب از داخل بیاید - از عمق احساسات ما.

هنگامی که ما " با من زخمی شده" درک می کنیم و پاسخ می گیریم که چه چیزی سبب درد ما میشود، انگاه با خودِ زخمی درونمان آشنا می شویم تا درک ترس و باورهای نادرست که منجر به پندار و کردارمان میشود، را بشناسیم تا به علل نادیده گرفتن نیازهای خود (رها کردن خود) و نپذیرفتن خویش قدمی نزدیکتر شویم.

اگر احساس تنهایی، شکست قلبی یا ناراحتی از کسی داریم، از خودمان سوال می کنیم که بین ما و شخص دیگر چه اتفاقی افتاد که باعث این همه احساسات دردناک گشته.

ادامه دارد
@thinkpluswithus

💫دکتر موریس ستودگان
قسمت دوم

📍چگونه ما در واقع یاد میگیریم که خود را دوست داشته باشیم؟ یک آموزش ساده و موثر.

🔑4. گفتگو با غرور سالم خود

ممکن است فکر کنیم چرا با غرورم باید رابطه برقرار کنیم. زیرا بسیاری از ما گاهی غرور را کمتر مثبت میبینیم. اما اینطور نیست مغرور بودن میتواند حتی برای اعتماد بنفس ما و عزت نفس ما سالم باشد. البته نه تا حد نارسیسم.
با توجه به اینکه قلب خود را باز میکنیم و قدمهای یک تا سه را انجام میدهیم و موقعیت خود را درک کرده باشیم که میخواهیم خود را دوست داشته باشیم و درمان کنیم، می توانیم با غرور سالم براحتی رابطه برقرار کنیم.

کلید این است که برای یادگیری در مورد عشق به خودمان کاملا قلب خود را باز کنیم و پذیرای انرژی مثبت باشیم. پاسخ ها ممکن است بلافاصله دریافت شود و یا گاهی زمان نیاز میباشد. تا ما ‌کردارمان را درک نکنیم، نپذیریم و دیگران را در این پروسه نبخشیم، عشق به خود یک پروسه دراز مدت تر خواهد شد. ‌پاسخ هایی که می جوییم در قبال سوالهای ما ممکن است در کلمات حضور پیدا کنند مثلا جمله ای را در کتابی دیده باشیم و از ذهنمان خطور کند و یا تصاویری دیده باشیم که ما را سریعا متصل میکنند و یا در رویاهای ما پیش میایند و ما را اگاه میکنند (گر چه رویا خود بخشی از عملکرد ناخودآگاه میباشد). هنگامی که قلب ما برای یادگیری باز است، پاسخ ها آماده خواهند شد.

🔑5. اقدام "عشق به خود" و یا خود پذیری در مرحله چهارم را خوب فرا بگیریم.

ما قلب خود را برای احساس درد اماده و باز کرده ایم، ما اماده به یادگیری هستیم و به آموزنده ای تغییر کرده ایم، گفتگو با احساسات خود را آغاز کرده ایم، و از راهنمایی های معنوی خود کمک میگیریم. کاینات همیشه پاسخی را برای سوال ما دارند. ما ارزشمندیم که در این سیستم هستی برای بودن دعوت شده ایم. در مرحله پنجم، ما اقدامی برای عشق به خود میکنیم که مرحمی بر زخمهای درون در طول زمان میگردد. زخمهای ما، عادت، شرم، دروغ، اضطراب و افسردگی و غیره که نتیجه از خود واقعی فرار کردن و خود را رها کردن و نبخشیدن است.
ما باور داریم که قدمهای ما بهبود بخش است. ما باور داریم که بخشی از این سیستم هستی میباشیم و برای تقبل مسیولیت خود آماده ایم. هر چیزی که من را از خود واقعی من دور کند را خواهم شناخت و با عشق به خود آنرا بازتاب میکنم.

گاهی اوقات مردم به "احساس خود دوست داشتن" همانند خود بهتر بینی فکر می کنند، اما اینطور نیست. اینگونه افراد هنوز بدنبال خود درمانی با عشق به خود نیستند و در قضاوت دیگران چاقوی مهارت خود را تیز میکنند. از اینگونه افراد دلسرد نشوید بلکه به آنها عشق بورزید.

یک راه خوب برای تثبیت عشق به خودمان این است که با تأکید بر عمل؛ یعنی، "چه چیزی می توانم برای دوست داشتن خودم انجام دهم؟" تا آنرا در خود رشد دهم به جای "چگونه می توانم عشق به خودم را احساس کنم؟". در این جا میتوانیم لیستی ساده از کارهایی که دوست دارم دا تهیه کنیم و آنرا عملی کنیم.

🔑6. عمل خود را ارزیابی کنیم.

هنگامی که اقدام این ۵ قدم برایمان مقدور شد، به درون خود مینگریم و می بینیم که آیا درد، خشم و شرم ما بهبودی حاصل کرده. اگر خیر، ما از طریق این ۵ مرحله به عقب برمیگردیم و دوباره شروع میکنیم تا حقیقت و اقدامات عشق به خود را دریابیم. با آگاهی بر اینکه عشق به خود که صلح، شادی و حس عمیق ارزش ذاتی را به ما هدیه میکند، نتیجه خود درمانی، پذیرش ما و نهایتا پذیرش دیگران و موقعیت است و رمز خوشبختی!

با گذشت زمان، ما کشف خواهیم کرد که دوست داشتن خودمان همه چیز را در زندگی ما بهبود می بخشد - روابط، سلامتی و رفاه ما، توانایی ما برای بهبودی ما و براورده شدن رویاها و عزت نفس ما. دوست داشتن و ارتباط با خود، کلید برقراری ارتباط با دیگران و برقراری ارتباط دوستانه است. دوست داشتن خودمان چیزی است که ما را قادر می سازد فرکانس خود را بالا ببریم و با روحیه والا همکاری کنیم. دوست داشتن خودمان کلید ایجاد یک پیوند درونی و در نتیجه یک زندگی پرشور، تحقق یافته و سبب شادمانی است.

@thinkpluswithus

اول ما عادت ها را می سازیم بعد آنها ما را شکل میدهند. یا عادتها را ترک کن یا آنها تو را تسخیر خواهند کرد.

ترجمه. م. ستودگان💫

💫💫💫💫
حقیقت این است که رفتارهای ما موقعی عادت میشوند که ما حوصله ای برای بازتاب انها نداریم و ضمیر ناخوداگاه را با ان انقدر تغذیه میکنیم که تاریکترین‌ جای ذهن را به خود اختصاص میدهند. همین بی حوصله گی های ما برای شناخت خودمان در واقع رفتار منفعلانه ای است که بهترین زمینه برای عادت هاست. در واقع روزی ما آنها را می سازیم و روزی نه چندان دور آنها چنان ما را در زنجیر خود اسیر میکنند که به باورمان این ما هستیم، غافل از اینکه در تاریک ناخودآگاه ما آنها سایه هایی میشوند که رفتارهای ما را مدیریت میکنند و ما را از خود واقعی ما غریبه میسازند. در واقع زنجیرهای اسارت عادت آنقدر ضعیف هستند که ما آنها را احساس نمیکنیم ولی انقدر قوی هستند که گسستن آنها بسیار دشوار است.

دکتر موریس ستودگان💫

Every form of addiction is bad,no matter whether the narcotic be alcohol or morphine or idealism.

Carl Jung (1875 – 1961, Swiss psychotherapist and psychiatrist)

هر نوع اعتیاد بد است، فرقی ندارد
چه مواد مخدر باشد چه الکل، و یا مورفین باشد ،یا ایده آلیسم.

کارل یونگ
(1875 - 1961، روان درمانگر و روانپزشک سویسی)
ترجمه. م. ستودگان💫

سلام وقتتون بخیر من ۲۹ساله و لیسانسه و شوهرم ۳۳ ساله کارشناسی ارشد منو شوهرم ۶ ساله ازدواج کردیم و دور از خانواده زندگی میکنیم خداروشکر همدیگر رو دوس داریم و زندگیمون ارامش داره شوهرم خیلی کم حرفه و کل روز رو که سر کار هستش و شب هم کلا سرش توگوشیه و اخبار فوتبال ایران و جهان رو دنبال میکنه منم از این وضعیت عصبی و ناراحت میشم و هرچقد تلاش کردمو میکنم که حرف بزنیم همش میگه حرفی ندارم میگه تو زنی باید زیاد حرف بزنی برام، مردا حرفی ندارن و کم حرفن و اینجور توجیه میکنن ...من خودم تو روز سرگرم کارای خونه و گوش دادن موسیقی و مطالعه و غیره هستم کارامو انجام میدم و همیشه سرحال و شاد و مرتب هستم دوس دارم شوهرم برمیگرده باهم حرف بزنیم ولی فقط من حرف میزنم بعد میبینم توجه نداره و همش سرش توگوشی و تلویزیونه ناراحت میشم چون بارها بهش گفتم وقتی باهم حرف میزنیم نگاه هم بکنیم و بهم احترام بزاریم ... حتی شده سه چهار ساعت مشغول موبایلشه و ازش که پذیرایی هم میکنم و چیزی میگم فقط با اره نه جواب میدن یا اصلا جواب نمیده منم میرم کتاب میخونم یا فیلم میبینم و میخوابم ممنون میشم راهنمایی کنین متشکرم

درود
از اینکه بعضی افراد کم حرف هستند میتونم بفهمم ولی از اینکه زنها زیاد حرف میزنند فقط یک ادعای بی بنیان و تو خالی هست.
از دید من سه چیز باید حداقل انجام بشه.
اول: قرار بزارید که در خونه بیشتر از یک ساعت تلفن نباید مصرف بشه.
من
دوم: اگه امکان داره پیش یک مشاور برین.
سوم: ما دو نوع سوال داریم. یکی سوال بسته که افراد با اره یا نه جواب میدن و یک نوع سوال باز که افراد باید تعریف کنند. مثلا بجای اینکه بگین روز خوبی داشتی؟ بگین امروز چی کارها کردی.
بجای اینکه بگین چای میخوری؟
بگین دوست داری با هم چی بنوشیم؟
سوال ها رو باز کنید که با اره یا نه جواب نده.
ولی مشاور از دید من برای بهبودی مکالمه های شما لازمه .
سپاس

مشاور اعتیاد ALIZADEH:
سلام و عرض ادب
دختر ۲و سال و نیمه دوستم از یکی از اتاقای خونشون وحشت داره میگه میره داخل با جیغ وحشتناکی میاد بیرون و میگه جوجو.
با پدر و مادرشم بره باز این اتفاق میفته
دلیلش چی میتونه باشه ممنون میشم نظراتتونو بفرمایین

دکتر موریس ستودگان:
درود جناب علیزاده
۱. بچه ها در سنین زیر دو سال نمیدونند تفاوت خواب دیدن و اتفاقات بیداری چی هست. گاهی در خواب چیزهایی میبینند که در واقعیت نمیتونند اون رو ترانسفر کنند.
۲. یا کودک تو اطاق بوده چیزی افتاده و یت صدایی ناشناس عدم اطمینان حاصل کرده.
۳. ممکنه بچه رو از چیزی که تو اطاق هست ترسانده باشند.

یا باید اطاق رو پر اسباب بازی بچه کنند و با مادر و پدر با هم اونجا کمی تجربه مثبت کسب کنند و یا اینکه مدل چیدمان اطاق رو عوض کنند و مدتی تنها نره تو اطاق چون بچه ها در این سنین زود فراموش میکنند. احتمالا اولین بار بعد از جیغ و داد توجه مثبت گرفته و تشدید شده الان. اگه رفتند تو اطاق با چیزهایی که گفتم باز هم جیغ و داد کرد بچه اگه رفت بیرون یکی از والدین حتما تو اطاق بمونند.

#پیام_ناشناس
کداختصاصی ۱۶۰

سلام خسته نباشید
من سه ساله ازدواج کردم 35سالمه با همسرم هیچ مشکلی ندارم خیلم دوسش دارم ولی نمیتوانم با خانواده ی همسرم ارتباط برقرار کنم رفتارشان را نسبت به خودم که دامادشان هستم قبول ندارم از لحاظ ارتباط خانوادگی و عواطفشان نسبت به هم خیلی ضعیف هستن اصلا داماد را قبول ندارن البته نه بامن با دامادهای دیگرشان همین برخوردو دارن میشه راهنمایم کنید با کد 2020 جواب بدین ممنونم

@HarfBeManBot