➖افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های ریوی، مانند آمفیزم و برونشیت مزمن

➖ افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲

➖ افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های خودایمنی، مانند لوپوس و آرتریت روماتوئید

➖ افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست

➖ خطر تجربه اعتیاد و روی آوردن به مواد دیگر

➖ کاهش طول عمر

➕ دیدگاه روانشناسی

در روانشناسی ما از قشر خاکستری مغز که بخشی از مغز است و مسئول تصمیم‌گیری، کنترل تکانه‌ها و حل مشکلات است، صحبت میکنیم. در نوجوانان، قشر خاکستری مغز هنوز در حال رشد است و این می‌تواند آنها را در معرض خطر بیشتری برای سیگار کشیدن قرار دهد. یعنی قوه تصمیم گیری که در قشر خاکستری قرار دارد معرض خطر قرار گیرد.

سیگار کشیدن می‌تواند به قشر خاکستری مغز آسیب برساند و این می‌تواند منجر به مشکلاتی در تصمیم‌گیری، کنترل تکانه‌ها و حل مشکلات شود. همچنین، سیگار کشیدن می‌تواند باعث ایجاد وابستگی به نیکوتین شود، که می‌تواند ترک سیگار را دشوار کند.

🔠 پیشگیری
برای مبارزه و پیشگیری از سیگار کشیدن در نوجوانان، می‌توانیم اقدامات زیر را انجام دهیم:

1️⃣ با نوجوان خود در مورد خطرات سیگار کشیدن صحبت کنیم.

2️⃣ به نوجوان خود نشان دهیم  که ما از او حمایت می‌کنیم، حتی اگر سیگار بکشد.

3️⃣ به نوجوان خود کمک کنیم  تا راه‌های سالمی برای مقابله با استرس و اضطراب پیدا کند.

4️⃣ به نوجوان خود کمک کنیم تا راه‌های سالمی برای لذت بردن پیدا کند.

5️⃣ اگر نوجوان ما سیگار می‌کشد، با یک متخصص بهداشت روان مشورت کنیم‌ تا به ما در حمایت از نوجوان خود در ترک سیگار کمک کند.

سیگار کشیدن یک عادت خطرناک است که می‌تواند عواقب جدی برای سلامتی داشته باشد.
🔠 نقش والدین در سیگاری شدن کودکان و نوجوانان

بله، والدین سیگاری بیشتر احتمال دارد که فرزندانشان سیگار بکشند. این به این دلیل است که کودکان از والدین خود الگو (همانند سازی)‌ می‌گیرند و اگر والدین آنها سیگار می‌کشند، ممکن است آنها نیز سیگار را انتخاب کنند. چرا که کودکان به تصمیم درست والدین باور دارند و رفتارهای انها را هرگز زیر سوال نمییرند چرا که قوه بازتاب ندارند‌

همچنین، والدین سیگاری ممکن است در خانه سیگار بکشند، که می‌تواند باعث شود که فرزندان آنها در معرض دود سیگار قرار بگیرند - استعمال منفعل. دود سیگار حاوی مواد شیمیایی مضر است که می‌تواند به سلامت کودکان آسیب فراوان برساند.

اگر ما یک والد سیگاری هستیم، مهم است که برای ترک سیگار تلاش کنیم. این نه تنها به نفع سلامتی ما، بلکه به نفع سلامتی فرزندان ما نیز خواهد بود.

اگر شما یک نوجوان هستید و والدین شما سیگار می‌کشند، مهم است که با آنها در مورد سیگار کشیدن صحبت کنید. شما می‌توانید به آنها بگویید که نگران سلامتی خود و انها هستید و می‌خواهید آنها سیگار را ترک کنند. شما همچنین می‌توانید از آنها بخواهید که در خانه سیگار نکشند.

ترک سیگار یک کار دشواری است، اما می‌تواند به ما کمک کند تا زندگی طولانی‌تر و سالم‌تری داشته باشیم. اگر ما نیاز به کمک دارمد، می‌توانید با متخصص بهداشت روان نیز مشورت کنیم.

🔠منابع

* [سیگار کشیدن در نوجوانان
](https://www.cdc.gov/tobacco/youth/index.html)


* [سیگار کشیدن و نوجوانان
](https://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/childrens-health/in-depth/teen-smoking/art-20045446)




۲

@thinkpluswithus
@Dr_morris_setudegan

دکتر موریس ستودگان

🔠🔠🔠پیری و پیرهراسی

پیری یک فرآیند طبیعی است که همه ما در نهایت آن را تجربه خواهیم کرد. با این حال ، بسیاری از مردم از پیر شدن واهمه دارند و این می تواند دلایل مختلفی داشته باشد. برخی از افراد از اینکه بدنشان ضعیف شود و نتوانند کارهایی را که قبلاً می توانستند انجام دهند ، می ترسند. برخی دیگر از اینکه از نظر اجتماعی طرد شوند یا از نظر اقتصادی ناتوان شوند ، می ترسند. و برخی دیگر از اینکه از دست دادن عزیزان خود را تجربه کنند ، می ترسند.

در حالی که پیری می تواند چالش هایی را به همراه داشته باشد ، اما همچنین می تواند فرصت هایی را برای رشد و یادگیری فراهم کند. با افزایش سن ، ما می توانیم تجربیات بیشتری کسب کنیم و درک عمیق تری از خود و جهان اطرافمان پیدا کنیم. ما همچنین می توانیم روابط عمیق تری با خانواده و دوستان خود برقرار کنیم و از آنها حمایت بیشتری دریافت کنیم.

اگر از پیر شدن واهمه دارید ، مهم است که به یاد داشته باشید که این یک فرآیند طبیعی است و همه ما در نهایت آن را تجربه خواهیم کرد. همچنین مهم است که به یاد داشته باشید که پیری می تواند فرصت هایی برای رشد و یادگیری فراهم کند. با پذیرش پیری و درک اینکه این یک بخش طبیعی از زندگی است ، می توانید از آن لذت ببرید و از آن استفاده کنید.

در ادامه به برخی از دلایلی که مردم از پیر شدن واهمه دارند ، اشاره می کنیم:

🔠از دست دادن استقلال: بسیاری از افراد از اینکه با افزایش سن ، استقلال خود را از دست بدهند ، می ترسند. آنها ممکن است نگران این باشند که نتوانند کارهایی را که قبلاً می توانستند انجام دهند ، انجام دهند ، مانند رانندگی ، آشپزی یا مراقبت از خود. آنها همچنین ممکن است نگران این باشند که به مراقبت از دیگران وابسته شوند ، مانند فرزندان یا همسرشان.

©️از دست دادن توانایی های شناختی: بسیاری از افراد از اینکه با افزایش سن ، توانایی های شناختی خود را از دست بدهند ، می ترسند. آنها ممکن است نگران این باشند که نتوانند به یاد داشته باشند که چیزی را انجام داده اند ، یا اینکه نتوانند چیزهای جدید را یاد بگیرند. آنها همچنین ممکن است نگران این باشند که دچار زوال عقل شوند.

🔠 از دست دادن روابط: بسیاری از افراد از اینکه با افزایش سن ، روابط خود را از دست بدهند ، می ترسند. آنها ممکن است نگران این باشند که دوستان و خانواده خود را از دست بدهند ، یا اینکه نتوانند با آنها ارتباط برقرار کنند. آنها همچنین ممکن است نگران این باشند که نتوانند روابط جدیدی برقرار کنند.

🔠 از دست دادن سلامتی: بسیاری از افراد از اینکه با افزایش سن ، سلامتی خود را از دست بدهند ، می ترسند. آنها ممکن است نگران این باشند که به بیماری های مزمن مبتلا شوند ، یا اینکه نتوانند به طور مستقل از خود مراقبت کنند. آنها همچنین ممکن است نگران این باشند که بمیرند.

🔠 ترس از فقر در پیری: بسیاری از افراد نگرانند که در سنین بالا توانایی مالی آنها محدود شود و از این‌رو نگرانند‌ .
.

اینها فقط برخی از دلایلی هستند که مردم از پیر شدن واهمه دارند. با پذیرش پیری و درک اینکه این یک بخش طبیعی از زندگی است ، می توانیم از آن لذت ببریم و از آن استفاده بیشتری کنیم.

🔠در ادامه به برخی از راه هایی که کمک میکنند تا از پیر شدن واهمه نداشته باشیم:

🔠 خودمان را بشناسیم: مهم است که خودمان را بشناسیم‌ و بدانیم که چه چیزی برای ما مهم است. این به ما کمک می کند تا تصمیمات آگاهانه ای در مورد نحوه زندگی خود بگیریم و از پیر شدن واهمه نداشته باشیم.

🔠 به سلامتی خود اهمیت دهیم: داشتن یک سبک زندگی سالم می تواند به ما کمک کند تا در سنین بالاتر سالم بمانیم و از بیماری ها جلوگیری کنیم. این می تواند به ما کمک کند تا از پیر شدن واهمه نداشته باشیم.

©️ با دیگران ارتباط برقرار کنیم: داشتن روابط اجتماعی سالم می تواند به ما کمک کند تا در سنین بالاتر احساس تنهایی و انزوا نکنیم. این می تواند به ما کمک کند تا از پیر شدن واهمه نداشته باشیم.

🔠 به دنبال معنا و هدف در زندگی خود باشیم: داشتن معنا و هدف در زندگی می تواند به ما کمک کند تا در سنین بالاتر احساس رضایت و شادی کنیم. از بدست آورده های خود لذت ببریم و بودن و آرامش را تجربه کنیم. این می تواند به ما کمک کند تا از پیر شدن واهمه نداشته باشیم.

۱

@thinkpluswithus
#dr_morris_setudegan

©️ چگونه با تغییر شناخت می‌توانیم با پیری آشتی کنیم و ایا ترس از پیری همان ترس از مرگ است ؟

شناخت ما نسبت با خودمان و اهدافمان و نحوه زندگی کردن مان میتواند ما را با پیری اشتی دهد. شاید مثل انگلیسی به ان اسم جدید بدهیم مثل سالهای نقره ای و طلایی و شاید ترس از پیری اینگونه بی معنی شوند.

اما پیری می تواند با ترس از مرگ ارتباط داشته باشد. چون سنین بالا اغلب با کاهش توانایی های جسمی و ذهنی همراه است ، می تواند منجر به احساس ناتوانی و بی ارزشی در افراد شود. همچنین ،نهایتا پیری اغلب با مرگ همراه است ، که می تواند ترس از ناشناخته را ایجاد کند. در برخی موارد ، ترس از پیری می تواند به اختلالات روانی مانند پیری هراس منجر شود.

🅰️چه افرادی از مرگ میترسند؟
افراد زیادی از مرگ می ترسند. برخی از دلایل ترس از مرگ عبارتند از:

🔠 ناشناخته بودن مرگ: هیچ کس نمی داند که مرگ چیست و چه اتفاقی می افتد وقتی می میریم. این می تواند ترسناک باشد ، زیرا ما نمی دانیم که چه انتظاری داشته باشیم.

©️ از دست دادن کنترل: مرگ می تواند احساس از دست دادن کنترل را ایجاد کند. ما ممکن است احساس کنیم که کنترل زندگی خود را از دست داده ایم و نمی توانیم از آن جلوگیری کنیم.

🔠 درد و رنج: تصور مرگ اغلب با درد و رنج همراه است. این می تواند ترسناک باشد ، زیرا ما نمی دانیم که چه مقدار درد و رنج را تجربه خواهیم کرد.

🫡 جدایی از عزیزان: مرگ می تواند منجر به جدایی از عزیزان شود. این می تواند ترسناک باشد ، زیرا ما نمی دانیم که دوباره آنها را خواهیم دید یا نه.

ترس از مرگ می تواند به اختلالات روانی مانند اختلال ترس از مرگ منجر شود. این اختلال می تواند باعث علائمی مانند اضطراب ، افسردگی ، وسواس فکری و رفتاری ، و مشکلات خواب شود. اگر از مرگ می ترسیم ، بهتر است که برای خود کمک فراهم کنیم. روانشناس می تواند به ما کمک کنند تا با معنا بخشی به زندگی با ترس خود کنار بیاییم و زندگی بهتری داشته باشیم.

۲

@thinkpluswithus
#dr_morris_setudegan

🔠چه افرادی کمتر از مرگ هراس دارند؟

برخی از افراد کمتر از مرگ می ترسند. برخی از دلایل این امر عبارتند از:

🅱️ داشتن باورهای قوی: برخی از افراد معتقدند که مرگ به زندگی پس از مرگ منجر می شود. این می تواند باعث شود که آنها کمتر از مرگ بترسند ، زیرا آنها می دانند که بعد از مرگ به جایی می روند که در آن خوشحال خواهند بود.

🔠 داشتن یک زندگی رضایت بخش: افرادی که زندگی رضایت بخشی دارند ، کمتر از مرگ می ترسند. آنها ممکن است احساس کنند که زندگی خود را به خوبی زندگی کرده اند و آماده هستند برای مرگ.

🔠 داشتن حمایت اجتماعی قوی: افرادی که حمایت اجتماعی قوی دارند ، کمتر از مرگ می ترسند. آنها می دانند که اگر بمیرند ، افرادی هستند که هنوز از آنها مراقبت می کنند و آنها را دوست دارند.

انهایی که از پیری میترسند تصویری در ذهن خود میپرورانند‌. پیری به معنای برابر مرگ و ناتوانی و عجز نیست. پیری یک فرآیند طبیعی است که همه ما در نهایت از آن عبور خواهیم کرد. پیری می تواند با کاهش توانایی های جسمی و ذهنی همراه باشد ، اما این لزوما به معنای ناتوانی و عجز نیست. بسیاری از افراد مسن زندگی فعال و رضایت بخشی دارند.

🔠🔠در نهایت پیری هراس یک اختلال روانی است که با ترس شدید و غیرمنطقی از پیری مشخص می شود.

این ترس می تواند باعث علائمی مانند اضطراب ، افسردگی ، وسواس فکری و رفتاری ، و مشکلات خواب شود. پیری هراس می تواند بر کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارد و باعث شود که آنها از فعالیت های روزمره خود اجتناب کنند.

چه افرادی بیشتر پیر هراس هستند؟

اختلال پیری هراس در افراد مختلف می تواند دلایل مختلفی داشته باشد. برخی از عواملی که ممکن است خطر ابتلا به پیری هراس را افزایش دهند عبارتند از:

🅰️ داشتن سابقه خانوادگی اختلالات اضطرابی

🅱️داشتن تجربه های منفی در مورد پیری ، مانند از دست دادن یک عزیز در سنین بالا

©️داشتن مشکلات جسمی یا ذهنی که می تواند با پیری همراه باشد

🔠 داشتن افکار و تجربه منفی درباره پیری

🔠داشتن شخصیتی که مستعد اضطراب و نگرانی است

🔠چگونه با اختلال پیر هراسی مقابله کنیم؟
اگر فکر می کنید ممکن است پیری هراس داشته باشید ، مهم است که با یک متخصص روان صحبت کنید. آنها می توانند به شما کمک کنند تا با ترس خود کنار بیایید و زندگی بهتری داشته باشید. برخی از روش های درمانی که ممکن است برای درمان پیری هراس استفاده شوند عبارتند از:

🔠🔠 روان درمانی: روان درمانی می تواند به شما کمک کند تا درک بهتری از ترس خود پیدا کنید و راه های مقابله با آن را یاد بگیرید.

🔠 دارو درمانی: داروهای ضد اضطراب و ضد افسردگی می توانند به کاهش علائم پیری هراس کمک کنند.

©️تغییر سبک زندگی: تغییر سبک زندگی می تواند به شما کمک کند تا احساس بهتری داشته باشید و با ترس خود کنار بیایید. برخی از تغییرات سبک زندگی که ممکن است مفید باشند عبارتند از:
➕ ورزش کردن
➕داشتن رژیم غذایی سالم
➕خواب کافی
➕ مدیریت استرس
➕ داشتن حمایت اجتماعی



۳

@thinkpluswithus
#dr_morris_setudegan

دکتر موریس ستودگان

🔠 افسردگی پس از زایمان در مردان

این یک پدیده واقعی است، اگرچه کمتر از افسردگی پس از زایمان در زنان شناخته شده است. در حالی که افسردگی پس از زایمان در زنان ناشی از تغییرات هورمونی است، افسردگی پس از زایمان در مردان ناشی از تعدادی از عوامل از جمله تغییرات هورمونی، استرس و اضطراب ناشی از پدر شدن، تغییر و کسب هویت جدید در کوتاه مدت، و کمبود خواب و سترس تامین رفاه و امنیت کودک و مادر است. علائم افسردگی پس از زایمان در مردان مشابه علائم افسردگی پس از زایمان در زنان است و می تواند شامل موارد زیر باشد:

🔠 احساس غم و اندوه، ناامیدی یا پوچی

🔠 از دست دادن علاقه یا لذت در فعالیت هایی که قبلاً از آنها لذت می بردید
🔠مشکل در خوابیدن یا خوابیدن بیش از حد
🔠 مشکل در غذا خوردن یا پرخوری
🔠 مشکل در تمرکز یا تصمیم گیری
🔠 احساس بی قراری، تحریک پذیری یا عصبانیت
🔠افکار خودکشی یا آسیب رساندن به خود

اگر فکر می کنید ممکن است افسردگی پس از زایمان داشته باشید، مهم است که به دنبال کمک باشید. درمان افسردگی پس از زایمان در مردان می تواند شامل موارد زیر باشد:

🔠 دارو درمانی
🔠 روان درمانی
🔠 گروه های حمایتی نوپدران
🔠 تغییرات سبک زندگی و باورها

با درمان مناسب، افسردگی پس از زایمان در مردان هم نیز قابل درمان است.

@thinkpluswithus
#dr_morris_setudegan

دکتر موریس ستودگان‌

🅰️ سن کودکی چه زمانی پایان میابد

طبیعتا ما نیاز داریم از جنبه های گوناگون به معنی و مفهوم کودک بپردازیم. نه تنها از نگاه پدر و مادر و تربیت فرزندان بلکه از دیدگاه فیزیک جسمانی و رشد عقلانی (پزشکی)، فرهنگی و حقوقی ، اجتماعی و روانشناسی باید به آن نگاه کنیم. اینجا یک نگاه کوتاه به این ابعاد می اندازیم. در واقع کودکان در این سه چیز بیشترین هویت را پیدا می کنند و باید دانست که ممکن است یک کودک در سنین بالا همچنان کودک باقی بماند. چرا؟

🅱️تعریف کودک از لحاظ فرهنگی- حقوقی در اکثر کشورهای جهان ( دختر و پسر) یک فاکتور سنی در نظر گرفته می شود. در حال حاضر در بیشتر کشورهای جهان وقتی شخصی که هنوز به سن ۱۸ سالگی کامل نرسیده است کودک نامیده میشود. این نوع طبقه بندی به دلیل قوانین و سیاست های کشور، مانند تربیت والدین، مخارج تحصیل و حق ازدواج (اروپا و کانادا عمدتا ۱۸ سالگی و امریکا و برخی کشورها هنوز سن مشخصی معلوم نشده) ، حق رای (عمدتا ۱۸ سالگی)، حق ارث، حق رانندگی (USA از ۱۶سالگی و اروپا ۱۸ سالگی)، چون این سن برای برخورداری از یک سری حقوق در نظر گرفته شده است. البته در کشورهای اسلامی گاهی با بحث فقه و دین قوانین تغییر می‌کنند.‌ از لحاظ فقه پسر در ۱۵ سالگی و دختر در ۹ سالگی دیگر کودک نیستند. این تعریف بر بلوغ جنسی کودک عمدتا نظاره می‌کند. از این طبقه بندی سنی به عنوان سن قانونی (مخصوصا برای ازدواج) در بسیار از کشورها سو استفاده می‌شود.

اما از نگاه روانشناسی تعریف متفاوت تری برای کودک لحاظ می‌شود.

©️یک کودک از لحاظ روانشناسی یعنی فردی که هنوز هوش هیجانی کافی برای برخی از مهارت های زندگی را به دست نیاورده و به زبان ساده تر به ما در دوران کودکی یک سری از مهارت های رفتاری ، اخلاقی و اجتماعی را آموزش می دهند که هوش و تفکر ما را برای آینده شکل دهند . به هر اندازه این مهارت ها بهتر، بیشتر و سریعتر یادگیری شوند ما زودتر از دوران کودکی خارج می شویم.

مثلا یک فرد ۱۰ ساله ممکن است با یادگیری فاکتورهای هوش هیجانی دوران کودکی را پایان دهد. در واقع یادگیری این مهارت ها است که فاکتور اصلی تفکیک خیلی از انسان ها حتی در سنین بالاتر می شود.

مثلا در جوامع پیشرفته که امکانات آموزشی و فرهنگی کشور براساس معیارهای جهانی بسیار بالاست و کودکان از رفاه اجتماعی بالایی برخوردار هستند ، کودکی در سنین پایینتر پایان می یابد و بر عکس در کشورهایی که از نظر رفاه اجتماعی و اموزشی در وضعیت مناسبی قرار ندارند و یا مناطق دورافتاده طبیعی است که حتی ممکن است اشخاصی حتی با سن بالای ۲۰ یا ۲۵ سال همچنان به رشد مناسب هوش هیجانی نرسیده باشند. در روانشناسی انها همچنان کودک محسوب می شوند. رشد کامل قشرهای هیپوتالاموس و بخصوص لپ فرونتال یعنی در واقع رشد فکری، ذهنی، امکان تشخیص، انتخاب و تصمیم گیری، جهانبینی ،بینش و تفکر انتقادی، خودپردازه و اینگونه مباحث است که انسان را از لحاظ روانشناسی از کودکی خارج می کند.

نمونه هایی که می توان برای رشد هوش هیجانی کودک با چند مثال ساده مورد بررسی قرار داد:

🔠خودپنداره سالم/ تصویر واقعی از خود (من می توانم این کار را انجام دهم ولی این کار در حد توانم نیست)

🔠برآورد صحیح از توانایی های خود (میدانم در این کار میتوانم موفق شوم و برای ان کار باید بیشتر تلاش کنم)

🔠شناختن مرزهای خود و دیگران (ممکن است با این کار به خودم و خانواده ام اسیب برسانم)

🔠 آگاهی پیدا کردن به احساسات خویش (چرا این اتفاق معمولا مرا غمگین میکند؟)

🔠 شناخت و درک احساسات دیگران، هم‌دلی و امپاتی (برای عدم موفقیت تو من هم متاسفم؟)‌

🔠نحوه بیان احساسات خود به دیگران (من دلم میخواست تو هم، کاش ما با هم، خوب میشد که...)

🔠شناختن نیازهای مهم خود و اهمیت دادن به انها (احساس میکنم که به این فعلا احتیاج ندارم، دلم اینو بیشتر میخواد...)

🔠مهارت حساس شدن/بودن در برابر افکار خود و دیگران (افکار انتفادی) (چرا امروز معلم استثنا قائل شد؟ چرا من این اشتباه رو مرتکب شدم؟)

🔠پرسیدن، شناخت و درک دلایل اتفاق هایی که در اطرافش رخ می دهند ( برای مثال چرا علی با لیلا مشکل پیدا کرده؟، امروز مامان متفاوت با بابا صحبت کرد)

🔠 مهارت انعطاف پذیری و درک کردن نگاه دیگران (شما رو درک میکنم ولی...)

🔠مهارت شناخت و درک درست از روابط (به نظرم دوستی ما میتونه...)

🔠 مهارت حل کردن مشکلات مختلف (بیا با هم یک راه چاره پیدا کنیم)

۱

@thinkpluswithus
@dr_morris_setudegan

🔠 مثبت اندیشی و سازندگی شخصی (دلم میخواد بتونم این رو برای خودم بسازم)

🔠درک دلیل رابطه، عشق و شاید خطرات آن (شاید الان قبل از امتحانات این رابطه اسیب زا باشه)

🔠 شاد بودن و لذت بردن (میتونم چیزهایی که منو شاد میکنن رو بسنجم)

🔠 هدفمندی در زندگی و درک واقعی اهداف (من برای کارهای روزانه و هفتگی و سالانه خودم هدف هایی دارم و اونها رو دنبال میکنم)

در نهایت میتوانم بگویم که ما کودک را از یک نقطه نظر روانشناسی بیشتر بررسی میکنیم. اما در اینجا طبقه بندی و فاکتورهای مانند تقسیم بندی فروید و پیاژه و کلاین و دیگران رو اسم نبردم. همه میدانیم که در طبقه بندی سنی نیازها و برداشت ها و رفتار در محیط ، تجربه ارگانیزمی راجرز و غیره گوناگون هستند. در کودکانی که تروماهای جنگ و تجاوز و مهاجرت و مرگ والدین و خشونت خانگی و غیره را تجربه می‌کنند، این سیکل های توسعه و رشد شخصی و شکل گیری شخصیت و هویت متفاوت است. اگر رشد فکری و روانی کودک مبنا و معیار تعریف باشد، پس زمینه مناسب رشد باید فراهم گردد.

۲
@thinkpluswithus
@dr_morris_setudegan

دکتر موریس ستودگان

🔠در مورد آشفتگی از نگاه راجرز

راجرز میگوید "وقتی ناهمخوانی بین خودپنداره و تجربه ارگانیزمی افراد به قدری واضح یا به قدری ناگهانی باشد که نتوانند آن را انکار یا تحریف کنند رفتارشان آشفته می‌شود."

🔠خودپنداره چیست؟

خودپنداره در روانشناسی، تصویری ذهنی self-concept یا selbstbild است که فرد از خود دارد. این تصویر شامل افکار، احساسات و باورهایی است که فرد درباره خود دارد. خودپنداره بر اساس تجربیات، تعاملات و بازخوردهایی که فرد از دیگران دریافت می کند، شکل می گیرد. خودپنداره می تواند مثبت یا منفی باشد و بر عزت نفس، اعتماد به نفس و رفتار فرد تأثیر بگذارد. کارل راجرز، روانشناس انسان گرا، معتقد بود که خودپنداره هسته اصلی شخصیت است. او معتقد بود که خودپنداره بر اساس تجربیات، تعاملات و بازخوردهایی که فرد از دیگران دریافت می کند، شکل می گیرد. راجرز همچنین معتقد بود که خودپنداره می تواند مثبت یا منفی باشد و بر عزت نفس، اعتماد به نفس و رفتار فرد تأثیر بگذارد.

©️تجربه ارگانیزمی راجرز چیست؟

تجربیات ارگانیزمی راجرز
Carl Rogers' organismic valuing experiences
اصطلاحی است که کارل راجرز، روانشناس آمریکایی، برای توصیف تجربیاتی به کار برد که در آن فرد احساس می کند که به طور کامل زنده است و در لحظه حال حضور دارد. راجرز معتقد بود که این تجربیات برای رشد و شکوفایی روانی ضروری هستند.

تجربیات ارگانیزمی راجرز شامل موارد زیر است:

*️⃣ احساس امنیت و پذیرش
*️⃣ احساس آزادی برای بیان خود
*️⃣احساس توانایی برای تأثیرگذاری بر جهان
*️⃣ احساس هدفمندی و جهت گیری
*️⃣احساس قدردانی از زیبایی و شگفتی زندگی

راجرز معتقد بود که تجربیات ارگانیزمی برای رشد و شکوفایی روانی ضروری هستند زیرا به فرد کمک می کنند تا احساس کند که به طور کامل زنده است و در لحظه حال حضور دارد. این تجربیات همچنین به فرد کمک می کنند تا خود را بهتر بشناسد و به توانایی های خود پی ببرد.

🔠نتیجه گیری با یک مثال
راجرز معتقد بود که تجربیات ارگانیزمی راجرز را می توان از طریق درمان و سایر اشکال رشد شخصی به دست آورد. او معتقد بود که با ایجاد فضایی امن و پذیرنده، درمانگران می توانند به مراجعان خود در این زمینه کمک کنند تا تجربیات ارگانیزمی از ظن راجرز را داشته باشند تا مشکلات خود را حل کنند و به رشد و شکوفایی برسند.

اکنون اگر به این دو تعریف نگاه کنیم خواهیم دید که چرا آشفتگی براحتی برای شخص قابل تجربه می‌شود زمانی که فردی بر اثر سترس محیطی باورهای فرد نسبت خود (خودپنداره) را از دست داده و همزمان احساس امنیت، آرامش و یا حتی پذیرش (تجربه ارگانیزمی) نداشته و احتمالا دسترسی به احساس بودن در حال را در خود نمیابد آشفته می‌شود.

اگر ما زمانی را که خود آشفته شده ایم مانند جدایی از یک رابطه، از دست دادن همسر یا قطع رابطه ای، یا حتی نرسیدن به هدف خاصی بیاد بیاوریم، براحتی نظریه آشفتگی راجرز را می‌توانیم در موقعیت خود درک کنیم. به عنوان مثال برای یک رابطه ما اهدافی را در سر می‌پرورانیم (تجربیات ارگانیزمی: امیدواریم که نیاز به تعلق را تجربه کنیم و شاید دراز مدت در رابطه بمانیم) و برای خود تصاویری از رابطه با آن شخص می‌سازیم (تصویر سازی خودپنداره: من لایق این رابطه هستم و من امنیت و ارامش را تجربه خواهم کرد). زمانیکه رابطه پایان میابد، تحت هر عنوانی، تمام تصاویر ما از این رابطه و خود در هم ریخته و و تصاویر ما از رابطه امن ناگهان به تزلزل در آمده و طبیعتا آشفتگی در ما ایجاد خواهد شد، چرا که بر اثر تجربیات ما و شاید ترس از دست دادن، یا طرحواره های گذشته تریگر هایی می‌شوند که امنیت و آرامش را سلب کرده و ایجاد آشفتگی میکند.

#آشفتگی #خودپنداره #تجربه_ارگانیزمی_راجرز

پایان

🔠 منبع:

*️⃣Rogers, C. R. (1959). A theory of therapy, personality, and interpersonal relationships. In S. Koch (Ed.), Psychology: A study of a science. Vol. 3: Formulations of the person and the social context. New York: McGraw-Hill.



@thinkpluswithus
@dr_morris_setudegan

دکتر موریس ستودگان

🔠توصیه های استفاده از رسانه های اجتماعی

مشاوره سلامت APA در مورد استفاده از رسانه های اجتماعی در نوجوانی موارد زیر را توصیه کرده و این توصیه ها مبتنی بر شواهد علمی تحقیق شده تا به امروز میباشند:

🔠۱. جوانان با استفاده از رسانه های اجتماعی باید تشویق شوند تا از امکاناتی که ایجاد میشود، استفاده کنند تا فرصت هایی جدید برای حمایت از روابط اجتماعی، همراهی آنلاین و صمیمیت عاطفی که می تواند جامعه پذیری سالم را ترویج کند، را بیاموزند.

🔠۲. استفاده از رسانه های اجتماعی، عملکرد، و مجوزها/رضایت باید متناسب با قابلیت‌های رشدی جوانان باشد. این بدین معناست که طرح‌هایی که برای بزرگسالان طراحی می‌شوند، ممکن است مناسب برای کودکان و نوجوانان نبوده و در دراز مدت اسیب زا باشند.

🔠۳. در اوایل نوجوانی (یعنی معمولاً ۱۰ تا ۱۴ سالگی)، نظارت بزرگسالان (به عنوان الگو، مداوم بررسی کردن، بحث و گفتگو در مورد سایت ها، و مربیگری در مورد محتوای رسانه های اجتماعی) برای اکثر خانواده ها توصیه می شود. استفاده از رسانه های اجتماعی برای استقلال مفید بوده و استقلال جوانان ممکن است به تدریج با افزایش سن بیشتر شود و اگر سن نوجوانان افزایش یابد، مهارت های سواد دیجیتال را بیشتر به دست خواهند آورد. با این حال نظارت بر استفاده جوانان از رسانه ها باید متعادل با سن جوانان و متناسب نیازهایشان برای حفظ حریم خصوصی آنها باشد.

🔠 ۴. برای کاهش خطرات آسیب روانی، مواجهه نوجوانان با محتوا در رسانه های اجتماعی که رفتار غیرقانونی یا ناسازگار روانی را به تصویر می کشد، از جمله محتوایی که جوانان را به انجام رفتارهای مخاطره‌آمیز هدایت یا تشویق می‌کند، محدود شده و کلیپ های آسیب زا که به عنوان آسیب رساندن به خود (مانند خود بریدن یا خودکشی)، آسیب رساندن به دیگران، یا کسانی که اختلال در غذا خوردن را تشویق می کنند، محدود شود. اموزش رفتارهای ناهنجار مغایر با سنین (مانند اختلال در غذا خوردن و محدود کردن تغذیه و اختلال در ان و یا ورزش های بیش از حد خطرناک) باید محدود، گزارش و حذف شوند. علاوه بر این، فناوری نباید با محتوی سازی نادرست کاربران را به سمتی غیر هنجار و غیر اخلاقی سوق دهد.

🔠۵. برای به حداقل رساندن آسیب روانی، لازم است قرار گرفتن نوجوانان در معرض "نفرت پراکنی سایبری" تبعیض آنلاین، تعصب، نفرت، یا آزار و اذیت سایبری به ویژه به سمت یک گروه به حاشیه رانده شده (به عنوان مثال، نژادی، قومیت، جنسیت، جنسی، مذهبی، وضعیت توانایی)، یا نسبت به یک فرد به دلیل هویت یا همبستگی آنها با گروهی به حاشیه رانده شده است، به حداقل رسانده و محدود شوند.

🔠۶. نوجوانان باید به طور معمول برای علائم «شبکه های اجتماعی مشکل ساز» غربالگری شوند و از شبکه هایی که استفاده می کنند خطر بالا بردن اختلال در توانایی آنها در نقش ها و کارهای روزمره شناسایی شوند و ممکن است خطر آسیب های روانی جدی تری را در طول زمان تجربه کنند.

🔠۷. استفاده از رسانه های اجتماعی باید محدود شود تا تداخلی با خواب و فعالیت های بدنی نوجوانان ایجاد نشود.

🔠۸. نوجوانان باید استفاده از رسانه های اجتماعی را برای مقایسه پیرامون محتوای مرتبط با زیبایی یا ظاهر خود محدود کنند.

🔠۹. استفاده نوجوانان از رسانه های اجتماعی باید مقدم بر آموزش سواد باشد. برای اطمینان از اینکه کاربران شایستگی های روانشناختی را توسعه داده و مهارت هایی که شانس ایجاد روابط و مهارت های اجتماعی متعادل، ایمن و معنادار را به حداکثر می رساند را با استفاده از رسانه ها امکان پذیر کنند.

🔠۱۰. منابع قابل توجهی باید برای بررسی علمی ادامه دار فراهم شود تا اثرات مثبت و منفی رسانه های اجتماعی بر رشد نوجوانان تحقیق، توصیه و شفاف سازی شوند.

برای خواندن کل مطلب و دلایل علمی آن رجوع کنید به لینک زیر؛
www.apa.org/topics social-media-internet/health-advisory-adolescent-social-media-use

منبع:
APA; MONITOR ON PSYCHOLOGY SEPTEMBER 2023 51

@thinkpluswithus
@dr_morris_setudegan