قسمت هفتم
مثلاً اگر پدر دیگر هیچ وقت مشروب مصرف نکند آیا مادر صد در صد اظهار رضایت خواهد کرد؟
اگر مادر میگوید که پدر همیشه شبها مست بوده. آیا مادر او را میشناسد اگر مست نباشد؟ آیا برای کودکان قابل تحمل خواهد بود. اینها واقعیت تلخ سیستم و عادت سیستم های کوچک به مشکلات سیستم میباشد. از اینرو درمان در یک سیستم نیاز به انرژی مضاعف و همکاری بیشتر از سیستم دارد.
سوالها میتوانند اینگونه باشند:
خانم x فکر میکنید اگر شوهر شما مست به خانه بر نگردد و با صدای بلند آواز نخواند و به شما نگوید عزیزم برای من از یخچال یک آبجو دیگر بیاور، و شما شروع به داد و بیداد میکنید تا دخترتان به کمکتان بیاید چون عادت کردید به پشتیبانی او، چون تنها از پس شوهرتان بر نمیاید؟ و او عصبانی میشود به شما و دخترتان حمله میکند و یک آبجو برمیدارد و به اطاقی دیگر میرود. شما با دختران مینشینید در مورد رفتار او بد میگویید و گریه میکنید. دخترتان روز بعد میگرن دارد و نمیتواند به مدرسه برود و...
همه این اتفاقها نخواهد افتاد. شما با این همه وقت اضافه و عدم توجه چه خواهید کرد؟ از دید شما توجه از کجا جلب خواهید کرد؟
سوالات اینگونه مراجع را با واقعیت که احتمال بروز آن برنامه ریزی میشود گاهی خارج از تصور است. به همین دلیل میبایست در آغاز افراد سیستم رو به طرق گوناگون آگاه کرد.
اینطور نیست که فکر میکنیم، همه میخواهند مشکلاتشان حل شود. بسیاری از افراد در بهترین شرایط درمان را قطع میکنند، چرا که بسیاری از انسانها به توجه منفی بیشتر پاسخ میدهند تا توجه مثبت.
به عنوان مثال اگر کسی با مشکلی میتواند همیشه در بین دوستان توجه جلب کند و یا صرفا بخاطر آن مشکل با کسانی آشنا شده، نمیتواند به یکباره مشکل را به کنار گذاشته، زیرا دیگر آن توجه را نخواهد داشت و هنگامی که افراد این را حس میکنند، از تراپی خارج میشوند و احساس میکنند که دوستانشان آنها را درک نمیکنند...
ما در ادامه کیس بالا میتوانیم به پدر با مشکب الکل بگویم:
تصور کنید که شما امشب به منزل برگشتید و همسرتان با دخترتان خانه را ترک کرده و با نامه ای شما را تهدید به طلاق میکنند ...؟ تا کنون به این فکر کرده اید؟
این گونه پرسشها میتواند افراد را در پرسپکتیو های متفاوت قرار داده تا مشکل خود و راه حل آنها را بررسی کنند و تنها به راه حل خود فکر نکنند، بلکه به همه جوانب
یا میتوانیم از دختر سوال کنیم.
اگر مثلا مادرت مریض شود و مجبور شود در بیمارستان بستری شود، به نظر تو رابطه تو و پدرت چگونه خواهد بود؟
اگر شما بشنوید که مشکل شما راه حلی ندارد و باید همینگونه ادامه دهید؟ چه فکری خواهید کرد؟
🔻پرسشهایی در مورد یک آینده فرضی
تصور کنید از این موقعیت ۵ سال گذشت و شما خانه را ترک خواهید کرد و مادرتان با پدرتان تنهاست. فکر میکنید آنوقت مادرتان هنوز با پدرتان مشکل خواهد داشت؟
🔻 پرسش هایی در زمینه پیش بینی در آینده (T.E.Ankil)
تصور کنید یک سال گذشت از این جلسه ما و مشکل شما کاملا حل شد. فکر میکنید که زندگی شما چگونه است؟ چه کسی از چه چیزی از همه بیشتر خوشحال است؟
چه چیزی از همه بیشتر در این یکسال به شما کمک کرد که این موقعیت را بدست بیاورید؟ با کمتر شدن مشکلات چه چیزی جانشین آن شد؟
🔻 پرسش در مورد یک گذشته فرضی
- اگر دختر شما هیچوقت به شما کمک نمیکرد آیا این مشکل هنوز وجود میداشت؟
- فکر میکنید اگر یک پسر داشتید، مشکل شما متفاوت بود؟ برخورد همسرتان با مشکل و تنبیه فیزیکی متفاوت بود؟
خانم x شما گفتید شوهرتان هیچ وقت شما را دوست نداشت.
اگر بفهمید شوهر شما فقط نمیتواند احساسش را بیان کند چون خودش فرزند خانواده الکلی بوده و فیزیکی تنبیه شده، حتی شما را بیشتر از آنچه که فکر میکنید دوست دارد! آیا چیزی در احساس شما تغییر میکرد؟
🔻 پرسشهایی در مورد توانایی ها و مهارت های سیستم در حل مشکل
- چه زمانهایی این مشکل را نداشتید؟
- چگونه ممکن شد که در آن زمان مشکلی نباشد؟
- چگونه در اوایل به این موضوع نگاه کردید ، که آنرا مشکل تلقی نمیکردید؟
- دیگران و چه کسانی نقش مهمی در آید بینش شما داشتند، که مشکلات را متفاوت تر میدیدید؟
- میتوانید کاری کنید، که مثل گذشته مشکلات را متفاوت تر تعریف کنید؟
- چه چیزی نیاز دارید که تعریف شما از این مشکل تغییر کند؟
به زمانهای خوبه رابطه فکر کنید، چه چیزی امروز دوست دارید آنطور شود؟
🔻پرسشهایی در مورد بدتر شدن اوضاع
- به نظر شما چه اتفاقی باید بیفتد که مشکل شما حادتر شود؟
- چه کاری من میتوانم انجام دهم تا مشکل شما حل نشود؟
- چطور میتوانید از نظر روانی خود را بدبخت تصور کنید؟
- چگونه میتوانید شوهرتان را بیشتر مصرف کردن کمک کنید؟
- سوال از دختر ؛ به نظر شما مادر شما چه چیزی نیاز دارد تا کاملا احساس بدبختی کند.
ادامه دارد...
م. ستودگان 💫
@thinpluswithus
۷
مثلاً اگر پدر دیگر هیچ وقت مشروب مصرف نکند آیا مادر صد در صد اظهار رضایت خواهد کرد؟
اگر مادر میگوید که پدر همیشه شبها مست بوده. آیا مادر او را میشناسد اگر مست نباشد؟ آیا برای کودکان قابل تحمل خواهد بود. اینها واقعیت تلخ سیستم و عادت سیستم های کوچک به مشکلات سیستم میباشد. از اینرو درمان در یک سیستم نیاز به انرژی مضاعف و همکاری بیشتر از سیستم دارد.
سوالها میتوانند اینگونه باشند:
خانم x فکر میکنید اگر شوهر شما مست به خانه بر نگردد و با صدای بلند آواز نخواند و به شما نگوید عزیزم برای من از یخچال یک آبجو دیگر بیاور، و شما شروع به داد و بیداد میکنید تا دخترتان به کمکتان بیاید چون عادت کردید به پشتیبانی او، چون تنها از پس شوهرتان بر نمیاید؟ و او عصبانی میشود به شما و دخترتان حمله میکند و یک آبجو برمیدارد و به اطاقی دیگر میرود. شما با دختران مینشینید در مورد رفتار او بد میگویید و گریه میکنید. دخترتان روز بعد میگرن دارد و نمیتواند به مدرسه برود و...
همه این اتفاقها نخواهد افتاد. شما با این همه وقت اضافه و عدم توجه چه خواهید کرد؟ از دید شما توجه از کجا جلب خواهید کرد؟
سوالات اینگونه مراجع را با واقعیت که احتمال بروز آن برنامه ریزی میشود گاهی خارج از تصور است. به همین دلیل میبایست در آغاز افراد سیستم رو به طرق گوناگون آگاه کرد.
اینطور نیست که فکر میکنیم، همه میخواهند مشکلاتشان حل شود. بسیاری از افراد در بهترین شرایط درمان را قطع میکنند، چرا که بسیاری از انسانها به توجه منفی بیشتر پاسخ میدهند تا توجه مثبت.
به عنوان مثال اگر کسی با مشکلی میتواند همیشه در بین دوستان توجه جلب کند و یا صرفا بخاطر آن مشکل با کسانی آشنا شده، نمیتواند به یکباره مشکل را به کنار گذاشته، زیرا دیگر آن توجه را نخواهد داشت و هنگامی که افراد این را حس میکنند، از تراپی خارج میشوند و احساس میکنند که دوستانشان آنها را درک نمیکنند...
ما در ادامه کیس بالا میتوانیم به پدر با مشکب الکل بگویم:
تصور کنید که شما امشب به منزل برگشتید و همسرتان با دخترتان خانه را ترک کرده و با نامه ای شما را تهدید به طلاق میکنند ...؟ تا کنون به این فکر کرده اید؟
این گونه پرسشها میتواند افراد را در پرسپکتیو های متفاوت قرار داده تا مشکل خود و راه حل آنها را بررسی کنند و تنها به راه حل خود فکر نکنند، بلکه به همه جوانب
یا میتوانیم از دختر سوال کنیم.
اگر مثلا مادرت مریض شود و مجبور شود در بیمارستان بستری شود، به نظر تو رابطه تو و پدرت چگونه خواهد بود؟
اگر شما بشنوید که مشکل شما راه حلی ندارد و باید همینگونه ادامه دهید؟ چه فکری خواهید کرد؟
🔻پرسشهایی در مورد یک آینده فرضی
تصور کنید از این موقعیت ۵ سال گذشت و شما خانه را ترک خواهید کرد و مادرتان با پدرتان تنهاست. فکر میکنید آنوقت مادرتان هنوز با پدرتان مشکل خواهد داشت؟
🔻 پرسش هایی در زمینه پیش بینی در آینده (T.E.Ankil)
تصور کنید یک سال گذشت از این جلسه ما و مشکل شما کاملا حل شد. فکر میکنید که زندگی شما چگونه است؟ چه کسی از چه چیزی از همه بیشتر خوشحال است؟
چه چیزی از همه بیشتر در این یکسال به شما کمک کرد که این موقعیت را بدست بیاورید؟ با کمتر شدن مشکلات چه چیزی جانشین آن شد؟
🔻 پرسش در مورد یک گذشته فرضی
- اگر دختر شما هیچوقت به شما کمک نمیکرد آیا این مشکل هنوز وجود میداشت؟
- فکر میکنید اگر یک پسر داشتید، مشکل شما متفاوت بود؟ برخورد همسرتان با مشکل و تنبیه فیزیکی متفاوت بود؟
خانم x شما گفتید شوهرتان هیچ وقت شما را دوست نداشت.
اگر بفهمید شوهر شما فقط نمیتواند احساسش را بیان کند چون خودش فرزند خانواده الکلی بوده و فیزیکی تنبیه شده، حتی شما را بیشتر از آنچه که فکر میکنید دوست دارد! آیا چیزی در احساس شما تغییر میکرد؟
🔻 پرسشهایی در مورد توانایی ها و مهارت های سیستم در حل مشکل
- چه زمانهایی این مشکل را نداشتید؟
- چگونه ممکن شد که در آن زمان مشکلی نباشد؟
- چگونه در اوایل به این موضوع نگاه کردید ، که آنرا مشکل تلقی نمیکردید؟
- دیگران و چه کسانی نقش مهمی در آید بینش شما داشتند، که مشکلات را متفاوت تر میدیدید؟
- میتوانید کاری کنید، که مثل گذشته مشکلات را متفاوت تر تعریف کنید؟
- چه چیزی نیاز دارید که تعریف شما از این مشکل تغییر کند؟
به زمانهای خوبه رابطه فکر کنید، چه چیزی امروز دوست دارید آنطور شود؟
🔻پرسشهایی در مورد بدتر شدن اوضاع
- به نظر شما چه اتفاقی باید بیفتد که مشکل شما حادتر شود؟
- چه کاری من میتوانم انجام دهم تا مشکل شما حل نشود؟
- چطور میتوانید از نظر روانی خود را بدبخت تصور کنید؟
- چگونه میتوانید شوهرتان را بیشتر مصرف کردن کمک کنید؟
- سوال از دختر ؛ به نظر شما مادر شما چه چیزی نیاز دارد تا کاملا احساس بدبختی کند.
ادامه دارد...
م. ستودگان 💫
@thinpluswithus
۷
قسمت هشتم
❗️پرسشهای در مورد بدتر شدن اوضاع در واقع نشان میدهد که مراجع و سیستم ناخودآگاهانه آنچیزی را که انجام میدهند را آگاهانه بازگو میکنند. و این کمک میکند تا فرمان های ناخوداگاه را بهتر بشناسیم.
🔻سوالهایی در مورد منابع و مهارت سیستم بدور از تمرکز روی مشکلات
هنگامی که سیستم دچار مشکلی میشود در واقع در یک ترانس فرو میرود و دارایی و مهارت های خود را فراموش میکند. به همین دلیل لازم است که سیستم را در این زمینه آگاه کنیم. این سوالها میتوانند افق تواناییهای مراجع را بازتر کنند.
- چه چیزی را میخواهید در زندگی حفظ کنید آنطوری که امروز هست؟
- چه چیزی میخواهید در زندگی بدست بیاورید؟
- چه چیزی را میتوانید خوب انجام دهید؟
- چه چیزی نیاز دارید تا آنرا بهتر کنید؟
- چه چیزی در خودتان را دوست دارید؟
- چه چیزی در این موقعیت زندگی هنوز بسیار خوب است؟
🔻پرسشهای معجزه آسا
با این پرسشها میتوانیم مراجع را به یک ترانس بفرستیم تا بتوانیم ضرورت مشکلات را درک کنیم و گاهی الویت مشکلات برای مراجع در این سوالات پیدا میشوند. در واقع باید آن چیزی را بپرسیم که مراجع در پایان مشکل انتظار دارد.
- تصور کنید شما از خواب بیدار میشوید و مشکل شما با یک معجزه حل میشود ...اولین کاری که تا مرور صبح انجام خواهید داد (بعد حل مشکل) چه خواند بود؟
- افراد نزدیک شما چگونه برخورد خواهند کرد؟
- چه کسی از همه بیشتر سورپرایز خواند شد؟
🔻 مشکلات گاهی منفعت به همراه دارند
گاهی افراد از مشکلات برای جلب توجه استفاده کرده یا از دوستان و بستگان خود توجه مضاعف، ابراز همدردی و در بهترین حالت همدلی مگیرند. به همین دلیل از مراجع سوال میشود؛
- فکر میکنید اگر مشکل سیستم شما به کل حل شود، در آینده چه چیزی را از دست خواهید داد؟
- فکر میکنید، چرا خوب خواهد بود، اگر این مشکل کمی دیرتر حل شود؟
- آیا مشکل هیچ چیز مثبتی برای شما به همراه داشت؟
- اگر مشکل شما امروز حل نشود، چقدر دیگر میتوانید تحمل کنید؟
معمولا مراجع از مهارت های جدید حل مشکل خبر میدهد.
🔻پرسشهای پایانی
مهم است که یک جلسه و یک دوره درمانی پایان یابد. اینگونه مراجع احساس امنیت و حمایت بیشتری خواهد کرد. پرسشهایی مانند
- فکر میکنید باز به جلسه های ما نیاز دارید؟
- اگر نیازی بود آیا دوباره رجوع خواهید کرد؟
- اگر در این میان مشکل جدیدی برخوردید آیا با ما تماس خواهید گرفت؟
- چه کسی در این جلسه اینترس برای ادامه دارد؟
- اگر من به هر عنوانی نتوانم با شما دیگر کاردرمانی کنم، آیا انتظار بخصوصی از من دارید؟
- اگر تمام روانشناس ها و مددکار ها و مشاورها یکباره نیست شوند، آیا میتوانید مشکل خود را حل کنید؟ چگونه؟
- ایا چیزی نیاز دارید که باید قبل از پایان این دوره مشاوره از من بدونید؟
پایان
م.ستودگان
@thinkpluswithus
۸
❗️پرسشهای در مورد بدتر شدن اوضاع در واقع نشان میدهد که مراجع و سیستم ناخودآگاهانه آنچیزی را که انجام میدهند را آگاهانه بازگو میکنند. و این کمک میکند تا فرمان های ناخوداگاه را بهتر بشناسیم.
🔻سوالهایی در مورد منابع و مهارت سیستم بدور از تمرکز روی مشکلات
هنگامی که سیستم دچار مشکلی میشود در واقع در یک ترانس فرو میرود و دارایی و مهارت های خود را فراموش میکند. به همین دلیل لازم است که سیستم را در این زمینه آگاه کنیم. این سوالها میتوانند افق تواناییهای مراجع را بازتر کنند.
- چه چیزی را میخواهید در زندگی حفظ کنید آنطوری که امروز هست؟
- چه چیزی میخواهید در زندگی بدست بیاورید؟
- چه چیزی را میتوانید خوب انجام دهید؟
- چه چیزی نیاز دارید تا آنرا بهتر کنید؟
- چه چیزی در خودتان را دوست دارید؟
- چه چیزی در این موقعیت زندگی هنوز بسیار خوب است؟
🔻پرسشهای معجزه آسا
با این پرسشها میتوانیم مراجع را به یک ترانس بفرستیم تا بتوانیم ضرورت مشکلات را درک کنیم و گاهی الویت مشکلات برای مراجع در این سوالات پیدا میشوند. در واقع باید آن چیزی را بپرسیم که مراجع در پایان مشکل انتظار دارد.
- تصور کنید شما از خواب بیدار میشوید و مشکل شما با یک معجزه حل میشود ...اولین کاری که تا مرور صبح انجام خواهید داد (بعد حل مشکل) چه خواند بود؟
- افراد نزدیک شما چگونه برخورد خواهند کرد؟
- چه کسی از همه بیشتر سورپرایز خواند شد؟
🔻 مشکلات گاهی منفعت به همراه دارند
گاهی افراد از مشکلات برای جلب توجه استفاده کرده یا از دوستان و بستگان خود توجه مضاعف، ابراز همدردی و در بهترین حالت همدلی مگیرند. به همین دلیل از مراجع سوال میشود؛
- فکر میکنید اگر مشکل سیستم شما به کل حل شود، در آینده چه چیزی را از دست خواهید داد؟
- فکر میکنید، چرا خوب خواهد بود، اگر این مشکل کمی دیرتر حل شود؟
- آیا مشکل هیچ چیز مثبتی برای شما به همراه داشت؟
- اگر مشکل شما امروز حل نشود، چقدر دیگر میتوانید تحمل کنید؟
معمولا مراجع از مهارت های جدید حل مشکل خبر میدهد.
🔻پرسشهای پایانی
مهم است که یک جلسه و یک دوره درمانی پایان یابد. اینگونه مراجع احساس امنیت و حمایت بیشتری خواهد کرد. پرسشهایی مانند
- فکر میکنید باز به جلسه های ما نیاز دارید؟
- اگر نیازی بود آیا دوباره رجوع خواهید کرد؟
- اگر در این میان مشکل جدیدی برخوردید آیا با ما تماس خواهید گرفت؟
- چه کسی در این جلسه اینترس برای ادامه دارد؟
- اگر من به هر عنوانی نتوانم با شما دیگر کاردرمانی کنم، آیا انتظار بخصوصی از من دارید؟
- اگر تمام روانشناس ها و مددکار ها و مشاورها یکباره نیست شوند، آیا میتوانید مشکل خود را حل کنید؟ چگونه؟
- ایا چیزی نیاز دارید که باید قبل از پایان این دوره مشاوره از من بدونید؟
پایان
م.ستودگان
@thinkpluswithus
۸
💫💫💫
یکی از گفته های زیبا یک هنرمند که مراجع من بود و تاثیر فراوان در پروسه درمان و کار ما با یکدیگر داشت:
"دکتر; من از سکیزوفرنی رنج نمیبرم بلکه از آدمهایی رنج میبرم که رو من بخاطر عدم اگاهیشون در مورد این بیماری اتیکت و لیبل های مختلف میزنند. در واقع بیماری خودشون رو در من جستجو میکنند!"
م. ستودگان💫
ترجمه از المانی نوشته های خودم: گفتگوهای من با مراجعین در بهار ۲.۱۷
@thinkpluswithus
یکی از گفته های زیبا یک هنرمند که مراجع من بود و تاثیر فراوان در پروسه درمان و کار ما با یکدیگر داشت:
"دکتر; من از سکیزوفرنی رنج نمیبرم بلکه از آدمهایی رنج میبرم که رو من بخاطر عدم اگاهیشون در مورد این بیماری اتیکت و لیبل های مختلف میزنند. در واقع بیماری خودشون رو در من جستجو میکنند!"
م. ستودگان💫
ترجمه از المانی نوشته های خودم: گفتگوهای من با مراجعین در بهار ۲.۱۷
@thinkpluswithus
💫💫💫
همانقدر که ماهی نیاز به آب دارد تا زنده بماند، ادمی نیاز به بازتاب دارد تا انسان بماند.
م. ستودگان💫
همانقدر که ماهی نیاز به آب دارد تا زنده بماند، ادمی نیاز به بازتاب دارد تا انسان بماند.
م. ستودگان💫
💫💫💫
در اطاق درمان امروز مراجعی بعد از سومین دیدار ما و تکرار داستان شروع به گریه کرد.
"درمانگر: بسیار عالی تازه به جایی رسیدیم که میبایست.
مراجع: منتظر گریه من بودید. میدانم مرد گریه نمیکند.
درمانگر: خیر امروز سومین بار هست به این نکته داستان با پدرتان رسیدیم. و شما دو بار نخست خیلی آسان از روی پله های داستان بالا رفتید، گویا که داستان شما نبود. امروز احساس کردم بروی پله دوم نشستید و در چشمان پله قبل خیره شدید و اشکهایتان سرازیر شد.
اینطور بگویم: گویا پدرتان شما را در آغوش گرفت، چیزی که آرزوی شما بود.
توضیحی برای این احساس دارید؟
مراجع: امروز احساس کردم میتوانم خودم باشم و به شما اطمینان فراوان پیدا کردم.
درمانگر: چگونه این احساس اطمینان بوجود آمد.
مراجع: همیشه که بغض میکردم، پدرم و دیگران سعی بر این داشتند که مرا ساکت کنند ولی شما به من و اشکهایم بها دادید و آنرا حتی مثبت میبینید!"
🔑در اطاق درمان همیشه همه چیز زیر کنترل درمانگر نیست. در این پروسه ها دو طرحواره گوناگون با هم برخورد میکنند و هر کدام معنابخشی خود را دنبال میکند. مهم اینجاست که هیچ داستانی ارزشش کمتر یا بیشتر از دیگری نیست.
م. ستودگان 💫
گفتگوهای من با مراجعین تابستان ۲۰۱۸
در اطاق درمان امروز مراجعی بعد از سومین دیدار ما و تکرار داستان شروع به گریه کرد.
"درمانگر: بسیار عالی تازه به جایی رسیدیم که میبایست.
مراجع: منتظر گریه من بودید. میدانم مرد گریه نمیکند.
درمانگر: خیر امروز سومین بار هست به این نکته داستان با پدرتان رسیدیم. و شما دو بار نخست خیلی آسان از روی پله های داستان بالا رفتید، گویا که داستان شما نبود. امروز احساس کردم بروی پله دوم نشستید و در چشمان پله قبل خیره شدید و اشکهایتان سرازیر شد.
اینطور بگویم: گویا پدرتان شما را در آغوش گرفت، چیزی که آرزوی شما بود.
توضیحی برای این احساس دارید؟
مراجع: امروز احساس کردم میتوانم خودم باشم و به شما اطمینان فراوان پیدا کردم.
درمانگر: چگونه این احساس اطمینان بوجود آمد.
مراجع: همیشه که بغض میکردم، پدرم و دیگران سعی بر این داشتند که مرا ساکت کنند ولی شما به من و اشکهایم بها دادید و آنرا حتی مثبت میبینید!"
🔑در اطاق درمان همیشه همه چیز زیر کنترل درمانگر نیست. در این پروسه ها دو طرحواره گوناگون با هم برخورد میکنند و هر کدام معنابخشی خود را دنبال میکند. مهم اینجاست که هیچ داستانی ارزشش کمتر یا بیشتر از دیگری نیست.
م. ستودگان 💫
گفتگوهای من با مراجعین تابستان ۲۰۱۸
💫💫💫
هر نیازی از خود را که بشناسیم ولی در خود ان را حبس کنیم، مانند زندانی خواهد بود که برای آزادیش تلاش خواهد کرد و روزی بر زندانبان غلبه خواهد کرد. آن روز با خشم و نیروی پتانسیل بیشتر برای جبران گذشته خواهد جنگید.
تظاهر به «بودن و داشتن...» ویرانگر است. پذیرش خود و نیازهای خود لازمه یک روان سالم است.
م. ستودگان💫
هر نیازی از خود را که بشناسیم ولی در خود ان را حبس کنیم، مانند زندانی خواهد بود که برای آزادیش تلاش خواهد کرد و روزی بر زندانبان غلبه خواهد کرد. آن روز با خشم و نیروی پتانسیل بیشتر برای جبران گذشته خواهد جنگید.
تظاهر به «بودن و داشتن...» ویرانگر است. پذیرش خود و نیازهای خود لازمه یک روان سالم است.
م. ستودگان💫
💫💫💫
گذشته را تجربه کردیم و نامش را هم با خود در کوله پشتی دارد. باید از آن برای آماده ساختن آینده و شروع تغییرات و نه تکرار اشتباهات استفاده کرد. امیدوار بودن و هدف داشتن از بناهای زندگیست. اما اکنون اینجاست و باید آنرا زندگی کرد، اکنون هرگز تکرار نخواهد شد. حسرت گذشته و ترس از آینده صدمه ای به زندگی اکنون میزند که شیرترین ها را به تلخی میبرد.
بپذیریم آنچه بوده ایم و از زندگی اکنون لذت ببریم که آینده را اینگونه ساخته ایم.
م. ستودگان💫
@thinkpluswitus
گذشته را تجربه کردیم و نامش را هم با خود در کوله پشتی دارد. باید از آن برای آماده ساختن آینده و شروع تغییرات و نه تکرار اشتباهات استفاده کرد. امیدوار بودن و هدف داشتن از بناهای زندگیست. اما اکنون اینجاست و باید آنرا زندگی کرد، اکنون هرگز تکرار نخواهد شد. حسرت گذشته و ترس از آینده صدمه ای به زندگی اکنون میزند که شیرترین ها را به تلخی میبرد.
بپذیریم آنچه بوده ایم و از زندگی اکنون لذت ببریم که آینده را اینگونه ساخته ایم.
م. ستودگان💫
@thinkpluswitus
شکیبایی، مهربانی، عشق، مهر، خیر خواهی، شادی، حکمت و درک کیفیت هایی از زندگی هستند که رشد روان را یاری میدهند، اما هرگز فرسوده نمیشوند. آنها را پرورش دهیم و آنها را هدیه کنیم و در ذهن و بدن و روان خود جوان باقی بمانیم.
م. ستودگان 💫
م. ستودگان 💫
ما میتوانیم نمونه ای از انسان آزادی باشیم، که خود میتابد و نه یک زندانی خواسته های دیگران و جامعه محدود. نور خود را زیر سایه ترس پنهان کردن، زمین را روشن نمیسازد، زمین با نور افکار آزاد ما روشن میشود.
م.ستودگان💫
م.ستودگان💫
💫💫💫
همه چیز انتخاب ماست و برای آن گاهی بهایی به اندازه عمرمان پرداخت میکنیم. انتخاب ما از زمانی آغاز شد که شروع به تصمیم گیری و بازتاب کردیم. از زمانی که ارزشها را درک کردیم. از زمانی که نفع خودمان را شناختیم. از زمانی که با خودخواهی آشنا شدیم. و از زمانی که با خود بیگانه گشتیم. همه اینها دنیای ما را میسازد و با انتخاب ما ساختن دنیا آغاز میشود. اگر از دنیای خود ساخته راضی نیستیم، باید دوباره کودک شویم. از اولین قدم ها شروع کنیم و با خود آشتی کنیم. میبایست استراتژی انتخاب خود را تغییر دهیم و خود را بپذیریم. تصمیم گیری خود را بازتاب کنیم. ارزشهایمان را برآورد و باور کنیم. منافع خود و دیگران را عادلانه بررسی کنیم. همان اندازه که خودخواهی را ملاک کردیم، دگرخواهی را بسنجیم و اینگونه دنیای ما خود بخود شامل تغییراتی میشود و این تمام سیستم را به حرکت در میآورد «butterfly effect» و برای این تغییر هیچوقت دیر نیست.
دکتر موریس ستودگان💫
همه چیز انتخاب ماست و برای آن گاهی بهایی به اندازه عمرمان پرداخت میکنیم. انتخاب ما از زمانی آغاز شد که شروع به تصمیم گیری و بازتاب کردیم. از زمانی که ارزشها را درک کردیم. از زمانی که نفع خودمان را شناختیم. از زمانی که با خودخواهی آشنا شدیم. و از زمانی که با خود بیگانه گشتیم. همه اینها دنیای ما را میسازد و با انتخاب ما ساختن دنیا آغاز میشود. اگر از دنیای خود ساخته راضی نیستیم، باید دوباره کودک شویم. از اولین قدم ها شروع کنیم و با خود آشتی کنیم. میبایست استراتژی انتخاب خود را تغییر دهیم و خود را بپذیریم. تصمیم گیری خود را بازتاب کنیم. ارزشهایمان را برآورد و باور کنیم. منافع خود و دیگران را عادلانه بررسی کنیم. همان اندازه که خودخواهی را ملاک کردیم، دگرخواهی را بسنجیم و اینگونه دنیای ما خود بخود شامل تغییراتی میشود و این تمام سیستم را به حرکت در میآورد «butterfly effect» و برای این تغییر هیچوقت دیر نیست.
دکتر موریس ستودگان💫
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
BIOFEEDBACK THERAPY
قسمت اول...
📍درمان با بایو فیدبک (زیست بازخوردی) چیست و برای چه کسانی می تواند سودمند باشد؟
(آخرین به روزرسانی Tue 10 Jan 2017)
توسط جوزف نوردکویست
مرور شده توسط Timothy J. Legg، PhD، CRNP
ترجمه: دکتر موریس ستودگان
Biofeedback
👈 بایوفیدبک درمان یک درمان غیر دارویی است که در آن بیماران به کنترل فرآیندهای بدن که به طور معمول غیر داوطلبانه مانند تنش عضلانی، فشار خون و یا ضربان قلب است، می آموزند.
در حالی که شواهد بیشتری برای حمایت از اثربخشی آن در برخی از اختلالات مورد نیاز است، در این نوع درمان اعتقاد بر این است که در تعدادی از شرایط مانند درد مزمن، بی اختیاری ادرار، فشار خون بالا، سردرد تنش و سردرد میگرنی کمک می کند.
همانطور که این نوع درمان غیر تهاجمی است و شامل مواد مخدر نیست، احتمال خطر یا عوارض جانبی نامطلوب کاهش می یابد که می تواند آن را برای کسانی که مایل به اجتناب از دارو هستند یا کسانی که نمی توانند از آنها استفاده کنند، مانند زنان باردار، مناسب باشد.
این درمان اغلب با آموزش همراه آرامش همراه است.
👈 چگونگی عملکرد بایوفیدبک
در درمان بیوفیدبک، الکترودهای متصل به بیمار اطلاعاتی در مورد فرآیندهای فیزیولوژیکی ارائه می دهند.
🔑سه نوع متداول درمان بیوفیدبک وجود دارد:
🔑بیوفیدبک حرارتی اندازه گیری دمای پوست
🔑الکترومیوگرافی اندازه گیری تنش عضلانی
👈 نوروفیدبک یا EEG بیوفیدبک
بیوفیدبک EEG یک نوع روش تخصصی بیوفیدبک است که فعالیت امواج مغز را اندازه گیری می کند. این ممکن است به بیماران با اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD)، اعتیاد، اضطراب، تشنج، افسردگی و سایر انواع بیماری مغزی کمک کند.
در طی جلسه بیوفیدبک، درمانگر الکترودها را به پوست بیمار متصل می کند و این اطلاعات را به یک دستگاه بررسی و نظارت می فرستد. درمانگر اندازه گیری های روی مانیتور را مشاهده می کند و از طریق آزمایش و خطا، طیف وسیعی از فعالیت های ذهنی و روش های آرام سازی را شناسایی می کند که می تواند به تنظیم فرآیندهای بدن بیمار کمک کند.
در نهایت، بیماران یاد می گیرند که چگونه این پروسه ها را بدون نیاز به نظارت کنترل کنند.
جلسات معمولا کمتر از یک ساعت طول می کشد برای برخی از شرایط، بیماران در ظرف هشت تا 10 جلسه در معرض درمان قرار می گیرند. برای سایر شرایط، مانند بهبود فشار خون بالا، ممکن است 20 جلسه برای ظاهر شدن علایم درمان نیاز باشد. این جلسات با فعالیت های ذهنی و آرامشدهنده در خانه به مدت 5 تا 10 دقیقه در روز تکمیل می شود.
👈 استفاده روش
با توجه به مرکز پزشکی مرکز مریلند (UMM)، مشخص نیست که چرا و چگونه بیوفیدبک عمل می کند، اما به نظر می رسد که به نفع افراد با شرایط مرتبط با استرس مفید است.
هنگامی که فرد تحت تأثیر محیط سترس زا قرار می گیرد، فرآیندهای داخلی مانند فشار خون می توانند نامنظم گردد. در درمان بیوفیدبک تمرینات آرامش دهنده و تمرینات ذهنی را آموزش می دهیم که می تواند علائم بیماری را کاهش دهد.
۱
بقیه در قسمت دوم...👇
قسمت اول...
📍درمان با بایو فیدبک (زیست بازخوردی) چیست و برای چه کسانی می تواند سودمند باشد؟
(آخرین به روزرسانی Tue 10 Jan 2017)
توسط جوزف نوردکویست
مرور شده توسط Timothy J. Legg، PhD، CRNP
ترجمه: دکتر موریس ستودگان
Biofeedback
👈 بایوفیدبک درمان یک درمان غیر دارویی است که در آن بیماران به کنترل فرآیندهای بدن که به طور معمول غیر داوطلبانه مانند تنش عضلانی، فشار خون و یا ضربان قلب است، می آموزند.
در حالی که شواهد بیشتری برای حمایت از اثربخشی آن در برخی از اختلالات مورد نیاز است، در این نوع درمان اعتقاد بر این است که در تعدادی از شرایط مانند درد مزمن، بی اختیاری ادرار، فشار خون بالا، سردرد تنش و سردرد میگرنی کمک می کند.
همانطور که این نوع درمان غیر تهاجمی است و شامل مواد مخدر نیست، احتمال خطر یا عوارض جانبی نامطلوب کاهش می یابد که می تواند آن را برای کسانی که مایل به اجتناب از دارو هستند یا کسانی که نمی توانند از آنها استفاده کنند، مانند زنان باردار، مناسب باشد.
این درمان اغلب با آموزش همراه آرامش همراه است.
👈 چگونگی عملکرد بایوفیدبک
در درمان بیوفیدبک، الکترودهای متصل به بیمار اطلاعاتی در مورد فرآیندهای فیزیولوژیکی ارائه می دهند.
🔑سه نوع متداول درمان بیوفیدبک وجود دارد:
🔑بیوفیدبک حرارتی اندازه گیری دمای پوست
🔑الکترومیوگرافی اندازه گیری تنش عضلانی
👈 نوروفیدبک یا EEG بیوفیدبک
بیوفیدبک EEG یک نوع روش تخصصی بیوفیدبک است که فعالیت امواج مغز را اندازه گیری می کند. این ممکن است به بیماران با اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD)، اعتیاد، اضطراب، تشنج، افسردگی و سایر انواع بیماری مغزی کمک کند.
در طی جلسه بیوفیدبک، درمانگر الکترودها را به پوست بیمار متصل می کند و این اطلاعات را به یک دستگاه بررسی و نظارت می فرستد. درمانگر اندازه گیری های روی مانیتور را مشاهده می کند و از طریق آزمایش و خطا، طیف وسیعی از فعالیت های ذهنی و روش های آرام سازی را شناسایی می کند که می تواند به تنظیم فرآیندهای بدن بیمار کمک کند.
در نهایت، بیماران یاد می گیرند که چگونه این پروسه ها را بدون نیاز به نظارت کنترل کنند.
جلسات معمولا کمتر از یک ساعت طول می کشد برای برخی از شرایط، بیماران در ظرف هشت تا 10 جلسه در معرض درمان قرار می گیرند. برای سایر شرایط، مانند بهبود فشار خون بالا، ممکن است 20 جلسه برای ظاهر شدن علایم درمان نیاز باشد. این جلسات با فعالیت های ذهنی و آرامشدهنده در خانه به مدت 5 تا 10 دقیقه در روز تکمیل می شود.
👈 استفاده روش
با توجه به مرکز پزشکی مرکز مریلند (UMM)، مشخص نیست که چرا و چگونه بیوفیدبک عمل می کند، اما به نظر می رسد که به نفع افراد با شرایط مرتبط با استرس مفید است.
هنگامی که فرد تحت تأثیر محیط سترس زا قرار می گیرد، فرآیندهای داخلی مانند فشار خون می توانند نامنظم گردد. در درمان بیوفیدبک تمرینات آرامش دهنده و تمرینات ذهنی را آموزش می دهیم که می تواند علائم بیماری را کاهش دهد.
۱
بقیه در قسمت دوم...👇
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
📍 درمان با بیوفیدبک قسمت دوم
👈 میگرن
تکنیک های بیوفیدبک و آرام سازی معمولا به عنوان یک درمان برای سردرد و میگرن مورد استفاده قرار می گیرند، اما مطالعات در مورد اثربخشی آن باعث نتایج متفاوتی میگردند.
در سال 2015، یک تحقیق ژاپنی دریافت که درمان بیوفیدبک میزان و شدت علائم را در افراد مبتلا به سردرد میگرنی کاهش می دهد.
با این حال، در سال 2009، یک گروه دیگر گزارش داد که در حالی که آرامش به نفع افراد مبتلا به سردرد میگرنی است، ترکیب آرامش با بیوفیدبک به نظر نمی رسد منافع بیشتری به ارمغان بیاورد.
نویسندگان خاطرنشان می سازند:
"Biofeedback
یک شیوه درمان پر هزینه و وقت گیر است که در مطالعه ما، در مقایسه با تکنیک های آرام کننده به تنهایی، در درمان سردردهای میگرنی و سردرد تنشی در بزرگسالان هیچ مزیت دیگری به همراه نداشت."
موسسه سرماخوردگی و نورولوژیک میشیگان (MHNI) معتقد است که استفاده از بیوفیدبک درمان علائم سردرد و میگرن را در 40 تا 60 درصد بیماران، مشابه میزان موفقیت دارویی، را بهبود می بخشد.
آنها پیشنهاد می کنند که ترکیب بیوفیدبک با دارو ممکن است اثربخشی هر دو را افزایش دهد، اما در حالی که بیوفیدبک می تواند به کاهش میگرن ناشی از استرس کمک کند، مواردی که از سایر عوامل ایجاد شده اند ممکن است کمتر پاسخگو باشند.
👈بیش فعالی
Neurofeedback
یک نوع بازخورد درمان است که ممکن است به بیماران مبتلا به ADHD کمک کند.
برخی مطالعات نشان می دهند که بیوفیدبک EEG یا نوروفیدبک ممکن است به افرادی که ADHD دارند کمک کند.
به گفته نویسندگان بررسی سیستماتیک منتشر شده در BMJ در سال 2014، شواهد در حال افزایش است که نشان می دهد neurofeedback می تواند در ADHD کمک کند، اما به دلیل طراحی ضعیف بسیاری از مطالعات، تحقیقات بیشتری برای تأیید اثربخشی آن انجام می شود.
افزودن تغييرات ضربان قلب به درمان استاندارد PTSD هيچگونه مزيتي به همراه نداشت.
با این حال، در سال 2016، دانشمندان گزارش دادند که استفاده از بیوفیدبک EEG "به طور قابل توجهی علائم PTSD را کاهش داد" در 17 بیمار مبتلا به PTSD اینگزارش شد.
👈 ادرار بی اختیار
براساس یافته های مطالعات بالینی، آژانس تحقیقات بهداشت و درمان در حال حاضر توصیه می کند آموزش عضلات کف لگن با درمان بیوفیدبک برای درمان بی اختیاری ادرار، بر اساس یافته های مطالعات بالینی قابل توجه است.
👈اضطراب کودکان از دندانپزشکی
محققان دانشکده دندانپزشکی نارایانا و بیمارستان در هند بررسی کردند که آیا درمان بیوفیدبک می تواند در کنترل اضطراب کودکان در هنگام بازسازی دندان ها کمک کند.
در ژورنال اروپایی
Archives of European Dentistry
آنها نتیجه می گیرند ک Biofeedback می تواند در مراجعات اولیه برای کودکان مبتلا به دیابت دچار اضطراب استفاده شود و استفاده از ماشین های ساده و بی فایده برای این قرار ملاقات ها در تنظیم دندان ها پیشنهاد شده است."
👈بیماری رینود
بیماری رینود یک نوع شرطی شدن بدن است که برخی از قسمت های بدن در پاسخ به درجه حرارت سرد یا دریافت استرس عاطفی یا احساس خجالت و شخص احساس سردی میکند. این موضوع به دلیل مشکل خون رسانی به پوست است.
مطالعات نشان می دهد که بیوفیدبک حرارتی می تواند به کاهش علائم بیماری رینود کمک کند. انجمن رینود گزارش می دهد که 80 تا 90 درصد بیماران مبتلا به رینود بهبود گردش خون و کاهش علائم پس از درمان را تجربه کرده اند.
۲
بقیه در قسمت سوم...
👈 میگرن
تکنیک های بیوفیدبک و آرام سازی معمولا به عنوان یک درمان برای سردرد و میگرن مورد استفاده قرار می گیرند، اما مطالعات در مورد اثربخشی آن باعث نتایج متفاوتی میگردند.
در سال 2015، یک تحقیق ژاپنی دریافت که درمان بیوفیدبک میزان و شدت علائم را در افراد مبتلا به سردرد میگرنی کاهش می دهد.
با این حال، در سال 2009، یک گروه دیگر گزارش داد که در حالی که آرامش به نفع افراد مبتلا به سردرد میگرنی است، ترکیب آرامش با بیوفیدبک به نظر نمی رسد منافع بیشتری به ارمغان بیاورد.
نویسندگان خاطرنشان می سازند:
"Biofeedback
یک شیوه درمان پر هزینه و وقت گیر است که در مطالعه ما، در مقایسه با تکنیک های آرام کننده به تنهایی، در درمان سردردهای میگرنی و سردرد تنشی در بزرگسالان هیچ مزیت دیگری به همراه نداشت."
موسسه سرماخوردگی و نورولوژیک میشیگان (MHNI) معتقد است که استفاده از بیوفیدبک درمان علائم سردرد و میگرن را در 40 تا 60 درصد بیماران، مشابه میزان موفقیت دارویی، را بهبود می بخشد.
آنها پیشنهاد می کنند که ترکیب بیوفیدبک با دارو ممکن است اثربخشی هر دو را افزایش دهد، اما در حالی که بیوفیدبک می تواند به کاهش میگرن ناشی از استرس کمک کند، مواردی که از سایر عوامل ایجاد شده اند ممکن است کمتر پاسخگو باشند.
👈بیش فعالی
Neurofeedback
یک نوع بازخورد درمان است که ممکن است به بیماران مبتلا به ADHD کمک کند.
برخی مطالعات نشان می دهند که بیوفیدبک EEG یا نوروفیدبک ممکن است به افرادی که ADHD دارند کمک کند.
به گفته نویسندگان بررسی سیستماتیک منتشر شده در BMJ در سال 2014، شواهد در حال افزایش است که نشان می دهد neurofeedback می تواند در ADHD کمک کند، اما به دلیل طراحی ضعیف بسیاری از مطالعات، تحقیقات بیشتری برای تأیید اثربخشی آن انجام می شود.
افزودن تغييرات ضربان قلب به درمان استاندارد PTSD هيچگونه مزيتي به همراه نداشت.
با این حال، در سال 2016، دانشمندان گزارش دادند که استفاده از بیوفیدبک EEG "به طور قابل توجهی علائم PTSD را کاهش داد" در 17 بیمار مبتلا به PTSD اینگزارش شد.
👈 ادرار بی اختیار
براساس یافته های مطالعات بالینی، آژانس تحقیقات بهداشت و درمان در حال حاضر توصیه می کند آموزش عضلات کف لگن با درمان بیوفیدبک برای درمان بی اختیاری ادرار، بر اساس یافته های مطالعات بالینی قابل توجه است.
👈اضطراب کودکان از دندانپزشکی
محققان دانشکده دندانپزشکی نارایانا و بیمارستان در هند بررسی کردند که آیا درمان بیوفیدبک می تواند در کنترل اضطراب کودکان در هنگام بازسازی دندان ها کمک کند.
در ژورنال اروپایی
Archives of European Dentistry
آنها نتیجه می گیرند ک Biofeedback می تواند در مراجعات اولیه برای کودکان مبتلا به دیابت دچار اضطراب استفاده شود و استفاده از ماشین های ساده و بی فایده برای این قرار ملاقات ها در تنظیم دندان ها پیشنهاد شده است."
👈بیماری رینود
بیماری رینود یک نوع شرطی شدن بدن است که برخی از قسمت های بدن در پاسخ به درجه حرارت سرد یا دریافت استرس عاطفی یا احساس خجالت و شخص احساس سردی میکند. این موضوع به دلیل مشکل خون رسانی به پوست است.
مطالعات نشان می دهد که بیوفیدبک حرارتی می تواند به کاهش علائم بیماری رینود کمک کند. انجمن رینود گزارش می دهد که 80 تا 90 درصد بیماران مبتلا به رینود بهبود گردش خون و کاهش علائم پس از درمان را تجربه کرده اند.
۲
بقیه در قسمت سوم...
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
📍درمان با بیوفیدبک قسمت سوم
👈یبوست مزمن
تیمی از دانشگاه آیووا دریافتند که درمان با بیوفیدبک نتایج بهتری را برای این بیماری مزمن نشان می دهند که استفاده از ملین ها برای یبوست مزمن و بیوفیدبک می تواند عضلات منجر به یبوست مزمن را دوباره فعال کند.
به گفته نویسنده اصلی این مطالعه، "نتایج نشان می دهد که بهبود جنبش روده در تقریبا 80 درصد از بیماران از طریق بیوفیدبک امکان پذیر است."
این توسط محققان در سال 2014 تایید شد، که توانستند نتیجه بگیرند که بیماران مبتلا به یبوست، با یا بدون سندرم روده تحریک پذیر IBS "احتمالا از درمان بیوفیدبک بهره مند خواهند شد".
👈بی اختیاری در دفع مدفوع
دانشمندان دانشگاه لوبک در آلمان دریافتند که تحریک الکتریکی همراه با درمان زیست شناسی به بیماران مبتلا به بی اختیاری مدفوع کمک می کند.
آنها در مجله بین المللی بیماری کولورکتال گزارش دادند که "شواهد کافی برای اثربخشی BF (بیوفیدبک) به همراه ES (تحریک الکتریکی) در ترکیب درمان بی اختیاری در دفع مدفوع وجود دارد. به نظر می رسد تحریک AM-MF (فرکانس متوسط-امپدانس) به همراه BF برای درمان موثر و ایمن است. "
👈درمان شناختی و رفتاری
دکتر جان کریستال، سردبیر روانپزشکی زیست شناسی، گفت که بیوفیدبک ممکن است راههای جدیدی را برای درمان شناختی و رفتاری باز کند.
او در مورد یک مطالعه که در آن مردم قادر به کنترل فعالیت برخی از مناطق مغز در هنگام دریافت سیگنال های بازخورد هستند و توسط تصویر برداری مغز تشدید مغناطیسی عملکرد (fMRI) را اظهار داشت.
👈درد مزمن رکتوم
مطالعات انجام شده توسط محققان دانشگاه کارولینای شمالی نشان داده است که بیوفیدبک موثرتر از سایر درمانهای نوعی درد مزمن رکتوم به شمار میرود که به نام سندرم levator ani شناخته شده است.
👈بروکسیسم شبانه
Bruxism
بروکسیسم شبانه، جویدن، ساییدن و به صدا در آوردن، یا انسداد دندان ها و فک ها در طول خواب است.
یک تیم در بیمارستان دندانپزشکی ترنر، منچستر، انگلستان، تأثیر درمان بیوفیدبک را بر این وضعیت بررسی کرد.
نه نفر از شرکت کنندگان یک دستگاه بیوفیدبک مخصوص به آنها داده شد و دستور داده شد که هر شب برای مدت 5 هفته استفاده کنند.
یازده نفر از شرکت کنندگان در صبح بیدار شدن از سردرد و ناراحتی عضلانی شکایت داشتند.
نویسندگان این مطالعه به این نتیجه رسیدند: "استفاده از بیوفیدبک می تواند سطح فعالیت های عملکردی را کاهش دهد و بهبود علائم معناداری را به همراه داشته باشد". آنها افزودند که در طی دوره مطالعه هیچ عوارض جانبی مشاهده نشد.
👈تدوام گفتاری دوران کودکی
فردی که در معرض تداوم گفتاری قرار دارد، برایش دشوار است که خواسته هایش را به درستی و مداوم بیان کند. این مشکل در واقع به خاطر یک مشکل در لایه مغز است، نه در عضلات گفتاری.
محققان آزمایشگاه های Haskins در کانکتیکات به بررسی اثربخشی یک برنامه درمانی پرداختند که شامل سونوگرافی با بیوفیدبک برای شش کودک مبتلا به آپکساسیون گفتاری در دوران کودکی (CAS) بود که خطاهای را در خود داشت.
پس از 18 جلسه درمان، محققان نتیجه گرفتند که "یک برنامه درمان شامل بیوفیدبک اولتراسوند یک گزینه مناسب برای بهبود دقت صدا در کودکان با خطاهای مکرر مرتبط با CAS است."
🔑شرایط دیگر که ممکن است از بیوفیدبک بهره مند شوند عبارتند از:
درد کمر
سرگیجه
اضطراب
آسم
خونریزی شدید
فشار خون
دیابت
درد مزمن
کم اشتهایی
احساس ناخوشایند
اختلالات تربیتی
اسپاسم عضلانی
بیماریهای احساسی
Biofeedback therapy
می تواند به بهبود عملکرد در تحرکات ورزشی کمک کند.
تیموتی هارکنیس، روانپزشک ورزشی، برای کمک به ابیناف بیاندرا، که مدال طلا را در مسابقات 10 متری پرش در هوا در المپیک پکن به دست آورد، از آموزش نوروفیدبک استفاده کرد.
پایان
۳
منبع اصلی:
https://www.medicalnewstoday.com/articles/265802.php
👈یبوست مزمن
تیمی از دانشگاه آیووا دریافتند که درمان با بیوفیدبک نتایج بهتری را برای این بیماری مزمن نشان می دهند که استفاده از ملین ها برای یبوست مزمن و بیوفیدبک می تواند عضلات منجر به یبوست مزمن را دوباره فعال کند.
به گفته نویسنده اصلی این مطالعه، "نتایج نشان می دهد که بهبود جنبش روده در تقریبا 80 درصد از بیماران از طریق بیوفیدبک امکان پذیر است."
این توسط محققان در سال 2014 تایید شد، که توانستند نتیجه بگیرند که بیماران مبتلا به یبوست، با یا بدون سندرم روده تحریک پذیر IBS "احتمالا از درمان بیوفیدبک بهره مند خواهند شد".
👈بی اختیاری در دفع مدفوع
دانشمندان دانشگاه لوبک در آلمان دریافتند که تحریک الکتریکی همراه با درمان زیست شناسی به بیماران مبتلا به بی اختیاری مدفوع کمک می کند.
آنها در مجله بین المللی بیماری کولورکتال گزارش دادند که "شواهد کافی برای اثربخشی BF (بیوفیدبک) به همراه ES (تحریک الکتریکی) در ترکیب درمان بی اختیاری در دفع مدفوع وجود دارد. به نظر می رسد تحریک AM-MF (فرکانس متوسط-امپدانس) به همراه BF برای درمان موثر و ایمن است. "
👈درمان شناختی و رفتاری
دکتر جان کریستال، سردبیر روانپزشکی زیست شناسی، گفت که بیوفیدبک ممکن است راههای جدیدی را برای درمان شناختی و رفتاری باز کند.
او در مورد یک مطالعه که در آن مردم قادر به کنترل فعالیت برخی از مناطق مغز در هنگام دریافت سیگنال های بازخورد هستند و توسط تصویر برداری مغز تشدید مغناطیسی عملکرد (fMRI) را اظهار داشت.
👈درد مزمن رکتوم
مطالعات انجام شده توسط محققان دانشگاه کارولینای شمالی نشان داده است که بیوفیدبک موثرتر از سایر درمانهای نوعی درد مزمن رکتوم به شمار میرود که به نام سندرم levator ani شناخته شده است.
👈بروکسیسم شبانه
Bruxism
بروکسیسم شبانه، جویدن، ساییدن و به صدا در آوردن، یا انسداد دندان ها و فک ها در طول خواب است.
یک تیم در بیمارستان دندانپزشکی ترنر، منچستر، انگلستان، تأثیر درمان بیوفیدبک را بر این وضعیت بررسی کرد.
نه نفر از شرکت کنندگان یک دستگاه بیوفیدبک مخصوص به آنها داده شد و دستور داده شد که هر شب برای مدت 5 هفته استفاده کنند.
یازده نفر از شرکت کنندگان در صبح بیدار شدن از سردرد و ناراحتی عضلانی شکایت داشتند.
نویسندگان این مطالعه به این نتیجه رسیدند: "استفاده از بیوفیدبک می تواند سطح فعالیت های عملکردی را کاهش دهد و بهبود علائم معناداری را به همراه داشته باشد". آنها افزودند که در طی دوره مطالعه هیچ عوارض جانبی مشاهده نشد.
👈تدوام گفتاری دوران کودکی
فردی که در معرض تداوم گفتاری قرار دارد، برایش دشوار است که خواسته هایش را به درستی و مداوم بیان کند. این مشکل در واقع به خاطر یک مشکل در لایه مغز است، نه در عضلات گفتاری.
محققان آزمایشگاه های Haskins در کانکتیکات به بررسی اثربخشی یک برنامه درمانی پرداختند که شامل سونوگرافی با بیوفیدبک برای شش کودک مبتلا به آپکساسیون گفتاری در دوران کودکی (CAS) بود که خطاهای را در خود داشت.
پس از 18 جلسه درمان، محققان نتیجه گرفتند که "یک برنامه درمان شامل بیوفیدبک اولتراسوند یک گزینه مناسب برای بهبود دقت صدا در کودکان با خطاهای مکرر مرتبط با CAS است."
🔑شرایط دیگر که ممکن است از بیوفیدبک بهره مند شوند عبارتند از:
درد کمر
سرگیجه
اضطراب
آسم
خونریزی شدید
فشار خون
دیابت
درد مزمن
کم اشتهایی
احساس ناخوشایند
اختلالات تربیتی
اسپاسم عضلانی
بیماریهای احساسی
Biofeedback therapy
می تواند به بهبود عملکرد در تحرکات ورزشی کمک کند.
تیموتی هارکنیس، روانپزشک ورزشی، برای کمک به ابیناف بیاندرا، که مدال طلا را در مسابقات 10 متری پرش در هوا در المپیک پکن به دست آورد، از آموزش نوروفیدبک استفاده کرد.
پایان
۳
منبع اصلی:
https://www.medicalnewstoday.com/articles/265802.php
Medical News Today
Biofeedback therapy: How it works and uses
Biofeedback therapy is a non-invasive, non-drug treatment which teaches people to control bodily processes that are usually involuntary. These include muscle tension, blood pressure, and heart rate. The ability to control these factors can help with a wide…
💫انتظارهای ناشی از آسیب محرومیت هیجانی رابطه را نابود میکنند!
همه ما افرادی را میشناسیم که با این جمله معروف «هیچ کس مرا دوست ندارد» اخاذی احساسی میکنند.
این افراد در رابطه با جملاتی مانند: میدانم مرا دوست نداری!
خودت باید بفهمی چه احساسی دارم! این کار مشکلی نیست.
باید در این مواقع با من همدلی کنی! این انتظار زیادی نیست.
خودت باید درک کنی چه نیازی دارم و خودت در رفع آن تلاش کنی! این حداقل کار در یک رابطه است!
این جملات از افرادی که دچار آسیب محرومیت هیجانی هستند و به اندازه کافی مهر را در سه بعد حمایت، نوازش و همدلی و یا یکی از این ابعاد، دریافت نکردند، بوفور شنیده میشود.
اینگونه افراد از کودکی رنج بسیاری را متحمل میشوند تا نیازهای خود را بیان کنند. آنقدر رنج میکشند تا گاهی زندگی برایشان پوچ و بی معنی میشود و به خودکشی فکر میکنند. آنها گاهی خود را قوی و بینیاز در ابتدای یک رابطه نشان میدهند و گاهی برای دیگران کارهای رومانتیک انجام میدهند. آنها در هر صورت از بیان احساس خود عاجز بوده و انتظار دارند که دیگران نیاز آنها را درک کنند.
این افراد در خود خلایی را احساس میکنند. اما خود گاهی از وجود و چگونگی بروز آن مطلع نیستند.
افرادی که با اینگونه زنان و مردان در رابطه هستند آسیب های زیادی را متحمل میشوند. برای آنکه مجبور نباشیم آسیب ها را تحمل کنیم و یا اینکه رنج بکشیم، میتوانیم انتخاب کنیم. به گونه ای از خود مراقبت کنیم و به خود و رابطه ما کمک کنیم تا رابطه بهتری داشته باشیم.
با مراجعه به یک درمانگر میتوان رابطه را از یک بحران محکوم به فنا نجات بخشید. مهارت های زندگی قابل آموختن هستند.
دکتر م. ستودگان💫
@thinkpluswitus کانال ما
گروه ما + Think
https://news.1rj.ru/str/joinchat/BXK9oD1sESnDIk-sDA-7EQ
همه ما افرادی را میشناسیم که با این جمله معروف «هیچ کس مرا دوست ندارد» اخاذی احساسی میکنند.
این افراد در رابطه با جملاتی مانند: میدانم مرا دوست نداری!
خودت باید بفهمی چه احساسی دارم! این کار مشکلی نیست.
باید در این مواقع با من همدلی کنی! این انتظار زیادی نیست.
خودت باید درک کنی چه نیازی دارم و خودت در رفع آن تلاش کنی! این حداقل کار در یک رابطه است!
این جملات از افرادی که دچار آسیب محرومیت هیجانی هستند و به اندازه کافی مهر را در سه بعد حمایت، نوازش و همدلی و یا یکی از این ابعاد، دریافت نکردند، بوفور شنیده میشود.
اینگونه افراد از کودکی رنج بسیاری را متحمل میشوند تا نیازهای خود را بیان کنند. آنقدر رنج میکشند تا گاهی زندگی برایشان پوچ و بی معنی میشود و به خودکشی فکر میکنند. آنها گاهی خود را قوی و بینیاز در ابتدای یک رابطه نشان میدهند و گاهی برای دیگران کارهای رومانتیک انجام میدهند. آنها در هر صورت از بیان احساس خود عاجز بوده و انتظار دارند که دیگران نیاز آنها را درک کنند.
این افراد در خود خلایی را احساس میکنند. اما خود گاهی از وجود و چگونگی بروز آن مطلع نیستند.
افرادی که با اینگونه زنان و مردان در رابطه هستند آسیب های زیادی را متحمل میشوند. برای آنکه مجبور نباشیم آسیب ها را تحمل کنیم و یا اینکه رنج بکشیم، میتوانیم انتخاب کنیم. به گونه ای از خود مراقبت کنیم و به خود و رابطه ما کمک کنیم تا رابطه بهتری داشته باشیم.
با مراجعه به یک درمانگر میتوان رابطه را از یک بحران محکوم به فنا نجات بخشید. مهارت های زندگی قابل آموختن هستند.
دکتر م. ستودگان💫
@thinkpluswitus کانال ما
گروه ما + Think
https://news.1rj.ru/str/joinchat/BXK9oD1sESnDIk-sDA-7EQ
یک انتقاد به عدم خودانتقادی یک حرفه!
🔶"ما حقیقت را نمیدانیم"
چگونه بیماران با داروهای روانگردان درمان میگردند، ممکن است کوتاه مدت موثر باشد. ولی دراز مدت مشکلزا خواهند بود. روانپزشک اشتفان واینمان روانپزشک برلینی در کتاب جدیدش "محاسبات اشتباه در کلینیکهای روانپزشکی"، یک گفتگو در مورد مصرف دارو و خودفریبی در این حرفه"
🔑ترجمه کامل مصاحبه بزودی در اینجا منتشر میشود.
ترجمه دکتر م. ستودگان
منبع: روانشناسی امروز زبان آلمانی از ماه می ۲۰۱۹
@thinkpluswithus
🔶"ما حقیقت را نمیدانیم"
چگونه بیماران با داروهای روانگردان درمان میگردند، ممکن است کوتاه مدت موثر باشد. ولی دراز مدت مشکلزا خواهند بود. روانپزشک اشتفان واینمان روانپزشک برلینی در کتاب جدیدش "محاسبات اشتباه در کلینیکهای روانپزشکی"، یک گفتگو در مورد مصرف دارو و خودفریبی در این حرفه"
🔑ترجمه کامل مصاحبه بزودی در اینجا منتشر میشود.
ترجمه دکتر م. ستودگان
منبع: روانشناسی امروز زبان آلمانی از ماه می ۲۰۱۹
@thinkpluswithus
💫💫💫
به اندوخته های خود و بودن خود شک کردن ارزشمند است، چرا که ما را وادار به بازتاب میکند. اگر بتوانیم آن را تحمل کنیم!
م. ستودگان
@thinkpluswithus
به اندوخته های خود و بودن خود شک کردن ارزشمند است، چرا که ما را وادار به بازتاب میکند. اگر بتوانیم آن را تحمل کنیم!
م. ستودگان
@thinkpluswithus
انتقاد به عدم خودانتقادی یک حرفه!
🔶"ما حقیقت را نمیدانیم"
چگونه بیماران با داروهای رواندرمانی درمان میگردند، ممکن است این کوتاه مدت موثر باشد. ولی دراز مدت مشکلزا خواهد بود. اشتفان واینمان روانپزشک برلینی در کتاب جدیدش "محاسبات اشتباه در کلینیکهای روانپزشکی"، یک گفتگو در مورد مصرف دارو و خودفریبی در این حرفه" نوشت.
ترجمه دکتر م. ستودگان
منبع: روانشناسی امروز زبان آلمانی از ماه می ۲۰۱۹
🔶گفتمان مجله Psychologie Heute (روانشناسی امروز) چاپ ماه می ۲.۱۹ با اشتفان واینمن روانپزشک ارشد در بیمارستان وینانت در شهر برلین.
کتاب روانپزشکی او «فریب و خودباوری در روانشناسی» در نشر کلینیک
به چاپ رسید.
@thinkpluswithus
🔶"ما حقیقت را نمیدانیم"
چگونه بیماران با داروهای رواندرمانی درمان میگردند، ممکن است این کوتاه مدت موثر باشد. ولی دراز مدت مشکلزا خواهد بود. اشتفان واینمان روانپزشک برلینی در کتاب جدیدش "محاسبات اشتباه در کلینیکهای روانپزشکی"، یک گفتگو در مورد مصرف دارو و خودفریبی در این حرفه" نوشت.
ترجمه دکتر م. ستودگان
منبع: روانشناسی امروز زبان آلمانی از ماه می ۲۰۱۹
🔶گفتمان مجله Psychologie Heute (روانشناسی امروز) چاپ ماه می ۲.۱۹ با اشتفان واینمن روانپزشک ارشد در بیمارستان وینانت در شهر برلین.
کتاب روانپزشکی او «فریب و خودباوری در روانشناسی» در نشر کلینیک
به چاپ رسید.
@thinkpluswithus
💫💫💫
🔶گفتمان مجله Psychologie Heute (روانشناسی امروز) چاپ ماه می ۲.۱۹ با اشتفان واینمن روانپزشک ارشد در بیمارستان وینانت در شهر برلین.
کتاب روانپزشکی او «فریب و خودباوری در روانشناسی» در نشر کلینیک
به چاپ رسید.
ترجمه گفتمان: دکتر موریس ستودگان
«ما حقیقت را نمی دانیم» اینگونه این گفتگو آغاز شد. چگونگی درمان با داروهای روانپزشکی ممکن است در کوتاه مدت کمک کند. روانپزشك Stefan Weinmann در كتاب خود در مورد روانپزشكی تحقیق کرده و می گوید: "مصرف داروها در درازمدت، اثر مزمن و اعتیاد اور دارد". یک گفتگوی علمی در مورد اثر تخریبی داروهای رواندرمانی و خودفریبی یک حرفه.
👈سوال:
آقای دکتر واینمن، شما در کتابتان از کل سیستم کمک های روانپزشکی و روان درمانی انتقاد می کنید. چه عللی شما برای این نقد اساسی دارید؟
👈پاسخ:
بسیاری از روانپزشکان سالها نگرانیهای زیادی در زمینه کار خود و آگاهی بر اینکه روانشناسی باید چیزی را تغییر دهد، با خود حمل میکنند. از آنجا که از خود سوال میکنند: با درمان ما به چه هدفی میرسیم؟ چقدر به مراجع کمک می کنیم؟ فقط افراد مبتلا به روانپریشی را در نظر بگیرید: تعداد افراد مبتلا به این بیماری چه اندازه کار می کنند و در جامعه نقشی به عهده دارند؟ شاید 10 تا 20 درصد. یک اقلیت فقط. اکثر افراد مبتلا به یک نوع افسردگی دوباره بیمار می شوند. در سال های اخیر، من با بیماری و پارادایم های درمان روانپزشکی مدرن روبرو شده ام و در پروژه های تحقیقاتی، دارو و درمان های روان شناختی مشارکت داشته ام. آنچه ما با مراجع انجام می دهیم گاهی اوقات در کوتاه مدت مفید است، اما اغلب در طولانی مدت اعتیاد آور و سابقه دار میشوند.
من به هیچ وجه نقد خود را اشتباه نمبینم، مطمئنا انتقاد من در حوزه من بجاست و دلایل من در نوشته هایم درست هستند، و نقد من کل زمینه تخصص را با سیستم کمک های چند جانبه ای در زمینه روانپزشکی، روان درمانی و سایر خدمات روان شناختی را در بر میگیرد. شما حق دارد، اینطور ببینید، شاید از دید بسیاری جرات میخواخد. اما من فکر می کنم زمان آن فرارسیده که این انتقاد بر این حوزه بیاد شود.
👈سوال:
شما می گویید که این کل سیستم واقعا به کسانی که تحت درمان قرار میگیرند، کمکی نمیکند؟
👈پاسخ
بسیاری از نکات در مراقبت های روانپزشکی وجود دارند که کافی حرفه ای و مناسب نیستند و ما خودمان را گول می زنیم. ما همیشه در روانپزشکی خود را فریب دادیم و اشتباهات خود را اصلاح کردیم و تنها زمانی پی اصلاح بودیم که اشتباهات بیش از حد آشکار میشوند و یا تغییرات به عنوان پیشرفت و تحولات جدید به خورد حرفه داده میشود.
ما هنوز از تجویز دارو برای اغلب افسردگی ها استفاده می کنیم. ما با بیماران مبتلا به موارد روانی خیرخواهانه برخورد میکنیم، اما یک جانبه درمان می کنیم، که معمولا فقط برای بهبود بینش به بیماری، برای اطمینان به همکاری به اصطلاح "compliance" دعوت میکنیم، که بگوییم که بیماران ما آماده همکاری در درمان هستند. ما از احساس های نشناخته بیماران به عنوان اختلالات انتقال دهنده عصبی بی معنی استفاده می کنیم. نهایتا این به خاطر نتایج تحقیق در علوم اعصاب، روانشناسی، زیست شناسی تکاملی و زیست شناسی هست، که حرفه ما باید این را باور کند که ما همیشه از روایت در موثر بودن روانپزشکی استفاده کردیم، اما می توانیم در کشف پدیده های بسیار متفاوت تر برای درمان باشیم.
نتایج مطالعات قدیمی تر میبایست با روش های جدید مورد سوال و انتقاد قرار گیرند و پس از آن تغییر در این زمینه با داده های جدید، چیز غیر عادی در علم نیست. اول و مهمتر از همه، ما باید در حرفهخود اعتراف کنیم که ما همه بیماریها را مانند یک حقیقت علمی واضح برای تعریف و درک بیماریها در هر مورد خاص نداریم و ما باید از خودمان بپرسیم که چه چیزی برای افرادی که به دنبال کمک از ما هستند، ارایه میدهیم. و چه چیزی به آنها کمک میکند.
ادامه دارد...
@thinkpluswithus
م.ستودگان💫
1
🔶گفتمان مجله Psychologie Heute (روانشناسی امروز) چاپ ماه می ۲.۱۹ با اشتفان واینمن روانپزشک ارشد در بیمارستان وینانت در شهر برلین.
کتاب روانپزشکی او «فریب و خودباوری در روانشناسی» در نشر کلینیک
به چاپ رسید.
ترجمه گفتمان: دکتر موریس ستودگان
«ما حقیقت را نمی دانیم» اینگونه این گفتگو آغاز شد. چگونگی درمان با داروهای روانپزشکی ممکن است در کوتاه مدت کمک کند. روانپزشك Stefan Weinmann در كتاب خود در مورد روانپزشكی تحقیق کرده و می گوید: "مصرف داروها در درازمدت، اثر مزمن و اعتیاد اور دارد". یک گفتگوی علمی در مورد اثر تخریبی داروهای رواندرمانی و خودفریبی یک حرفه.
👈سوال:
آقای دکتر واینمن، شما در کتابتان از کل سیستم کمک های روانپزشکی و روان درمانی انتقاد می کنید. چه عللی شما برای این نقد اساسی دارید؟
👈پاسخ:
بسیاری از روانپزشکان سالها نگرانیهای زیادی در زمینه کار خود و آگاهی بر اینکه روانشناسی باید چیزی را تغییر دهد، با خود حمل میکنند. از آنجا که از خود سوال میکنند: با درمان ما به چه هدفی میرسیم؟ چقدر به مراجع کمک می کنیم؟ فقط افراد مبتلا به روانپریشی را در نظر بگیرید: تعداد افراد مبتلا به این بیماری چه اندازه کار می کنند و در جامعه نقشی به عهده دارند؟ شاید 10 تا 20 درصد. یک اقلیت فقط. اکثر افراد مبتلا به یک نوع افسردگی دوباره بیمار می شوند. در سال های اخیر، من با بیماری و پارادایم های درمان روانپزشکی مدرن روبرو شده ام و در پروژه های تحقیقاتی، دارو و درمان های روان شناختی مشارکت داشته ام. آنچه ما با مراجع انجام می دهیم گاهی اوقات در کوتاه مدت مفید است، اما اغلب در طولانی مدت اعتیاد آور و سابقه دار میشوند.
من به هیچ وجه نقد خود را اشتباه نمبینم، مطمئنا انتقاد من در حوزه من بجاست و دلایل من در نوشته هایم درست هستند، و نقد من کل زمینه تخصص را با سیستم کمک های چند جانبه ای در زمینه روانپزشکی، روان درمانی و سایر خدمات روان شناختی را در بر میگیرد. شما حق دارد، اینطور ببینید، شاید از دید بسیاری جرات میخواخد. اما من فکر می کنم زمان آن فرارسیده که این انتقاد بر این حوزه بیاد شود.
👈سوال:
شما می گویید که این کل سیستم واقعا به کسانی که تحت درمان قرار میگیرند، کمکی نمیکند؟
👈پاسخ
بسیاری از نکات در مراقبت های روانپزشکی وجود دارند که کافی حرفه ای و مناسب نیستند و ما خودمان را گول می زنیم. ما همیشه در روانپزشکی خود را فریب دادیم و اشتباهات خود را اصلاح کردیم و تنها زمانی پی اصلاح بودیم که اشتباهات بیش از حد آشکار میشوند و یا تغییرات به عنوان پیشرفت و تحولات جدید به خورد حرفه داده میشود.
ما هنوز از تجویز دارو برای اغلب افسردگی ها استفاده می کنیم. ما با بیماران مبتلا به موارد روانی خیرخواهانه برخورد میکنیم، اما یک جانبه درمان می کنیم، که معمولا فقط برای بهبود بینش به بیماری، برای اطمینان به همکاری به اصطلاح "compliance" دعوت میکنیم، که بگوییم که بیماران ما آماده همکاری در درمان هستند. ما از احساس های نشناخته بیماران به عنوان اختلالات انتقال دهنده عصبی بی معنی استفاده می کنیم. نهایتا این به خاطر نتایج تحقیق در علوم اعصاب، روانشناسی، زیست شناسی تکاملی و زیست شناسی هست، که حرفه ما باید این را باور کند که ما همیشه از روایت در موثر بودن روانپزشکی استفاده کردیم، اما می توانیم در کشف پدیده های بسیار متفاوت تر برای درمان باشیم.
نتایج مطالعات قدیمی تر میبایست با روش های جدید مورد سوال و انتقاد قرار گیرند و پس از آن تغییر در این زمینه با داده های جدید، چیز غیر عادی در علم نیست. اول و مهمتر از همه، ما باید در حرفهخود اعتراف کنیم که ما همه بیماریها را مانند یک حقیقت علمی واضح برای تعریف و درک بیماریها در هر مورد خاص نداریم و ما باید از خودمان بپرسیم که چه چیزی برای افرادی که به دنبال کمک از ما هستند، ارایه میدهیم. و چه چیزی به آنها کمک میکند.
ادامه دارد...
@thinkpluswithus
م.ستودگان💫
1
👈سوال:
بنابراین، بگوییم شما با داروهای ضد افسردگی که به میلیون ها نفر در کشور آلمان تجویز می شود، از دید شما این داروها به هیچ وجه کمک نمی کنند.
👈پاسخ:
در مورد بعضی از مردم، این داروها در ابتدا بسیار کمک می کنند. با این حال، مکانیسم های عملی درمان اساسا غیر مشخص هستند. این بدان معنی است که اثر صرفا بیولوژیکی کوچکترین بخش درمان را تشکیل می دهد. بنابراین، از نظر ضد افسردگی ها کاملا صادق است. اولا، ما هنوز واقعا نمی دانیم افسردگی چیست و چه چیزی باعث می شود که مکانیزمهای پاتولوژیکی درونی بوجود آیند.
ثانیا، ما واقعا نمی دانیم که چگونه ضد افسردگی ها به کار میایند و چه عملی انجام میدهند. اثر پلاسبو را در نظر بگیرید: چیزی که همیشه کار می کند، اگر کسی به این اثر اعتقاد دارد.
ما تکنیک های شامانیسم ها در فرهنگ های دیگر را گاهی به سخره میگیریم، اما مکانیزم های مشابه در اینجا نقش بازی میکنند. ما با یک سیستم بسیار پیچیده از تأثیرات و انتظارات روان شناختی سروکارداریم. کمک های روانپزشکی را به ماده شیمیایی و داروها خلاصه کنیم نامناسب است.
👈سوال:
شما می گویید، استفاده از داروهای روانگردان قانونی کردن مواد مخدر است.
👈پاسخ:
خوب، این چیزی نیست که من می گویم. من فقط اشاره می کنم که داروهای روان گردان در عمل مغز به عنوان مواد مخدر عمل میکنند که این غیر قانونی است و ما به وضوح هیچ مشکل با این موضوع نداریم. البته، ما تشخیص اینکه مواد دارویی مخدر دار از نظر قانونی تایید شده برعکس مواد مخدر سخت. اما زمانی که مواد مخدر بخاطر اثر تخریبی ممنوع میگردد، چون آنها در طولانی مدت آسیب میرسانند، ما باید اضافه کنبم و حداقل آگاه سازی کنیم که نورولپتیک، داروهای ضد افسردگی مانند مهارکننده های بازجذب سروتونین و بسیاری دیگر از داروهای تجویزی در مشکلات اعصاب و روان همین گونه تخریب را بدنبال خواهد داشت.
داروها می توانند در وضعیت حاد یا در موقعیت های بسیار بد مانند حالت های افسردگی روانگردان یا شدید تاثیر مثبت داشته باشند اما اثرات درازمدت همیشه باید در نظر گرفته شود و با شفافیت کامل با مراجع مورد بحث قرار گیرد.
من شخصا معتقد هستم که داروهای روانگردان در کمک های روانپزشکی در آینده، به ویژه در کوتاه مدت، مورد استفاده قرار می گیرند. ما با این تجویز علل ریشه ای افسردگی یا روان درمانی را تغییر نمی دهیم.
👈سوال:
به تازگی، تعاملات قوی بین روده و مغز در مرکز تحقیق قرار گرفته است. بعضی از کارشناسان معتقد به این موضوع می اندیشند که قادر به درمان بیماری هایی مانند افسردگی از طریق روده در برخی موارد هستند. نظر شما؟
👈پاسخ:
من اعتقاد ندارم که چیزی پیچیدهای مانند افسردگی را فقط بتوان با این روش توضیح داد و یا درمان کرد. با این وجود، این دیدگاه تخصصی است، زیرا ما همچنین باید در این بعد فکر کنیم. اما من در برابر محدودیت ها که روده و یا سیستم ایمنی بدن و یا سیستم هورمون برای راه حل افسردگی به ارمغان می آورند هشدار می دهم. همه این بخشها یک جزء است و این یک شانسی برای حرفه ماست که تحقیقات را گسترش دهیم.
👈سوال:
اتهام که همه تحقیقات در مورد داروهای روانگردان از آن دسته از شرکت هایی تحقق میابد که سود اقتصادی نیز دارند، از جمله صنعت داروسازی و این جدید نیست. اما بسیاری از روانپزشکان نیز به صنعت داروسازی مرتبط هستند، درست است؟
👈پاسخ:
لینک های بسیاری بین تجویز دارو و بزرگان و راهبران علم روانشناسی با تولید کنندگان دارو وجود دارد، بله حق با شماست. آگاهی انتقادی از این ارتباط، با این حال، به طور قابل توجهی افزایش یافته است. در برخی از کلینیک های روانپزشکان ارشد، به عنوان مثال، بازدیدکنندگان نمایندگی های داروسازی به مطب پزشکان را ممنوع کرده است. با این حال، اکنون می توانیم ببینیم که صنعت شروع به تحقیق در مورد داروهای روانگردان می کند. از آنجاییکه در تحقیق و تغییر داروهای ضد افسردگی های آتیپیک و افسردگی های جدیدتر، تغییرات قابل توجهی در این زمینه صورت نگرفته است و هیچ اصول جدیدی در عمل وجود ندارد، حقوق صنعتی داروهای موجود به تدریج محدود و ناپدید می شود، بنابراین سود قابل توجهی کاهش می یابد.
ادامه دارد...
@thinkpluswithus
م. ستودگان💫
2
بنابراین، بگوییم شما با داروهای ضد افسردگی که به میلیون ها نفر در کشور آلمان تجویز می شود، از دید شما این داروها به هیچ وجه کمک نمی کنند.
👈پاسخ:
در مورد بعضی از مردم، این داروها در ابتدا بسیار کمک می کنند. با این حال، مکانیسم های عملی درمان اساسا غیر مشخص هستند. این بدان معنی است که اثر صرفا بیولوژیکی کوچکترین بخش درمان را تشکیل می دهد. بنابراین، از نظر ضد افسردگی ها کاملا صادق است. اولا، ما هنوز واقعا نمی دانیم افسردگی چیست و چه چیزی باعث می شود که مکانیزمهای پاتولوژیکی درونی بوجود آیند.
ثانیا، ما واقعا نمی دانیم که چگونه ضد افسردگی ها به کار میایند و چه عملی انجام میدهند. اثر پلاسبو را در نظر بگیرید: چیزی که همیشه کار می کند، اگر کسی به این اثر اعتقاد دارد.
ما تکنیک های شامانیسم ها در فرهنگ های دیگر را گاهی به سخره میگیریم، اما مکانیزم های مشابه در اینجا نقش بازی میکنند. ما با یک سیستم بسیار پیچیده از تأثیرات و انتظارات روان شناختی سروکارداریم. کمک های روانپزشکی را به ماده شیمیایی و داروها خلاصه کنیم نامناسب است.
👈سوال:
شما می گویید، استفاده از داروهای روانگردان قانونی کردن مواد مخدر است.
👈پاسخ:
خوب، این چیزی نیست که من می گویم. من فقط اشاره می کنم که داروهای روان گردان در عمل مغز به عنوان مواد مخدر عمل میکنند که این غیر قانونی است و ما به وضوح هیچ مشکل با این موضوع نداریم. البته، ما تشخیص اینکه مواد دارویی مخدر دار از نظر قانونی تایید شده برعکس مواد مخدر سخت. اما زمانی که مواد مخدر بخاطر اثر تخریبی ممنوع میگردد، چون آنها در طولانی مدت آسیب میرسانند، ما باید اضافه کنبم و حداقل آگاه سازی کنیم که نورولپتیک، داروهای ضد افسردگی مانند مهارکننده های بازجذب سروتونین و بسیاری دیگر از داروهای تجویزی در مشکلات اعصاب و روان همین گونه تخریب را بدنبال خواهد داشت.
داروها می توانند در وضعیت حاد یا در موقعیت های بسیار بد مانند حالت های افسردگی روانگردان یا شدید تاثیر مثبت داشته باشند اما اثرات درازمدت همیشه باید در نظر گرفته شود و با شفافیت کامل با مراجع مورد بحث قرار گیرد.
من شخصا معتقد هستم که داروهای روانگردان در کمک های روانپزشکی در آینده، به ویژه در کوتاه مدت، مورد استفاده قرار می گیرند. ما با این تجویز علل ریشه ای افسردگی یا روان درمانی را تغییر نمی دهیم.
👈سوال:
به تازگی، تعاملات قوی بین روده و مغز در مرکز تحقیق قرار گرفته است. بعضی از کارشناسان معتقد به این موضوع می اندیشند که قادر به درمان بیماری هایی مانند افسردگی از طریق روده در برخی موارد هستند. نظر شما؟
👈پاسخ:
من اعتقاد ندارم که چیزی پیچیدهای مانند افسردگی را فقط بتوان با این روش توضیح داد و یا درمان کرد. با این وجود، این دیدگاه تخصصی است، زیرا ما همچنین باید در این بعد فکر کنیم. اما من در برابر محدودیت ها که روده و یا سیستم ایمنی بدن و یا سیستم هورمون برای راه حل افسردگی به ارمغان می آورند هشدار می دهم. همه این بخشها یک جزء است و این یک شانسی برای حرفه ماست که تحقیقات را گسترش دهیم.
👈سوال:
اتهام که همه تحقیقات در مورد داروهای روانگردان از آن دسته از شرکت هایی تحقق میابد که سود اقتصادی نیز دارند، از جمله صنعت داروسازی و این جدید نیست. اما بسیاری از روانپزشکان نیز به صنعت داروسازی مرتبط هستند، درست است؟
👈پاسخ:
لینک های بسیاری بین تجویز دارو و بزرگان و راهبران علم روانشناسی با تولید کنندگان دارو وجود دارد، بله حق با شماست. آگاهی انتقادی از این ارتباط، با این حال، به طور قابل توجهی افزایش یافته است. در برخی از کلینیک های روانپزشکان ارشد، به عنوان مثال، بازدیدکنندگان نمایندگی های داروسازی به مطب پزشکان را ممنوع کرده است. با این حال، اکنون می توانیم ببینیم که صنعت شروع به تحقیق در مورد داروهای روانگردان می کند. از آنجاییکه در تحقیق و تغییر داروهای ضد افسردگی های آتیپیک و افسردگی های جدیدتر، تغییرات قابل توجهی در این زمینه صورت نگرفته است و هیچ اصول جدیدی در عمل وجود ندارد، حقوق صنعتی داروهای موجود به تدریج محدود و ناپدید می شود، بنابراین سود قابل توجهی کاهش می یابد.
ادامه دارد...
@thinkpluswithus
م. ستودگان💫
2