📍 طراحی جدول زمانی در درمان سیستمی

جدول زمانی کمک بزرگی در براورد تاریخچه سیستمی خانواده و بررسی اختلالات سیستم هسته ای و سیستم بزرگتر و همچنین براورد نقاط قوت و مهارت های یک سیستم مفید میباشد.

ستودگان
@thinkpluswithus

جدول زمانی در درمان سیستمی از ستودگان

روزتون زیبا دوستان

📍سوشیا گرام یا نقشه روابط
Sociogram
جامعه‌نگاری نمایشگر بصری یا نقشه روابط بین افراد است.

برای نظارت بر روابط و مشاهده یک گروه یا خانواده در ساختار ان سیستم میتوانیم از سوشیاگرام یا نقشه روابط استفاده کنیم. در تصاویر زیر چندین نمونه از چگونگی ترسیم روابط و نقشها رو بر اساس کتاب شوینگ و فریستزر نشان میدهم.

ستودگان

@thinkpluswithus

1. نقش ستاره مثبت در سیستم

مثلا کودکی که از خانواده حرف شنوی دارد, مرزها را میشناسد و در مدرسه رفتاری مثبت نشان میدهد.


@thinkpluswithus

2. نقش ستاره منفی

مثلا کودکی که در مدرسه و خانه اسباب ناراحتی والدین میشود

@thinkpluswithus

3. نقش شخص دیده نشده

مثلا کودکی که از طرف والدین به اندازه لازم حمایت نمیشود.

@thinkpluswithus

4. زیر مجموعه های با کارامد در یک سیستم

مثلا روابط خوب بین زن و شوهر با والدین همسر

یا روابط خوب کارامدی در یک سازمان بین گروه حسابداری و گروه فنی و امور دفتری

@thinkpluswithus

5. روابط کارامدی بین دو شخص در سیستم

مثلا رابطه خوب پدر و پسر

@thinkpluswithus

📍Contract قرارداد


👈 قرارداد در کار سیستمی می تواند شامل چه مواردی باشد؟

قراردادها معمولاً شامل چهار سطح هستند:

1. اهداف محتوا: هدف چیست و این سفر (کار درمانی) به کجا می رود؟

2. تخصیص وظایف: چه کسی سیستم را کنترل می کند، چه کسی ترمز سیستم را می کشد، چه کسی در سیستم به نقشه راه سفر نگاه می کند؟

3. تنظیم یا Setting: چه کسانی همراه در این سفر خواهند بود ، چه ماشینی را سوار می شویم ، چه موقع برمی گردیم؟

4. مدیریت اطلاعات: به چه کسی بعد از رسیدن یک کارت پستال مینویسیم؟ چه زمانی ارسال می کنیم؟

ستودگان بر اساس کتاب جعبه ابزار سیستمی از شوینگ

@thinkpluswithus

📍تفاوت روش های یکطرفه سنتی در مداخلات و روش پروسه وار با فرضیه در مداخله سیستمی

@thinkpluswithus ستودگان

📍چشم اندازی که میتوان فرضیه ها را در مداخل سیستمی بر اساس ان فرموله کرد.

ستودگان
منبع ذکر شد

@thinkpluswithus

📍هدف گزاری در مداخله سیستمی

قسمت مهم در کار سیستمی هدف گزاری با مراجع میباشد که بزودی ارائه خواهد شد.

ستودگان

روزتان عالی مهربانان

دکتر موریس ستودگان

📍10 نیاز اساسی عاطفی انسانها و Givens با نگاه سیستمی

همه ما با نیازهای اساسی جسمی و عاطفی و نیروهای درونی برای کمک به تحقق آنها بدنیا امده ایم. این نیروهای درونی که به عنوان "هدیه طبیعی Givens" شناخته می شوند برای تسهیل سلامت روانی لازم است که تعدادی ژنتیکی و گروهی لازما از سیستم کسب میشوند .

ده نیاز اساسی عاطفی و روابط انها با سیستم عبارتند از:

👈 1) امنیت - قلمرو امن و محیطی که به ما امکان می دهد تا کاملاً خود را بشناسیم و شکوفا شویم و همچنین محیط را کشف کنیم. در یک سیستم امن این احساس به عنوان هدیه (givens) به کودکان داده میشود.

👈 2) توجه (دادن و دریافت آن) - نوعی تغذیه برای روان ماست. کودکی که در یک سیستم امن متولد شده باشد با دریافت و دادن توجه سالم مهارت ارتباطات را هدیه (givens) میگیرد.

👈 3) استقلال و کنترل - داشتن اراده ای برای انتخاب مسئولانه از کودکی و ارضا نیاز استقلال از لازمه های پرورش در سیستم میباشد که این با ایجاد احساس امنیت و توجه (givens) در رابطه متقابل میباشد.

👈 4) ارتباط عاطفی با دیگران - توانایی برقراری رابطه عاطفی سالم که ارتباط مستقیم با احساس امنیت و استقلال هدیه گرفته شده (givens) از سیستم را دارد

👈 5) تعلق - تعلق به یک سیستم گسترده تر از نیازهای اساسی انسان میباشد. انسان تنها در تعاملات سالم (givens) خود را شناخته و استعدادهایش شکوفا و نیازهایش ارضا میشوند.

👈 6) دوستی ، صمیمیت - دانستن اینکه حداقل یک شخص دیگر در سیستم ما را کاملاً میپذیرد که ما چه کسی هستیم و این نیاز به،"نکته برجسته در زندگی شخص دیگر بودن" را ارضا میکند. نیاز به رابطه دوستی و صمیمیت قسمتی از نیاز به تعلق میباشد که با احساس و دیدی عمیق تر شکل گرفته که این خود مشتقی از ارتباط عمیق عاطفی (givens) و مسیولیت پذیری و تعهد (givens) در روابط میباشد.

👈 7) حریم خصوصی - شناختن این نیاز فرصتی برای بازتاب و ادغام تجربه ها و اموختن از انها میباشد. سیستمی که به کودکان این مرز را نشان دهد (givens), امادگی برای روابط سالم (givens) را نیز همزمان به انها میاموزد. در هر رابطه ای احترام به مرزهای خود و دیگران از بنیان اساسی ارتباطات میباشد.

👈 8) داشتن موقعیت مناسب - در گروههای متفاوت اجتماعی مان دانستن نقش و موقعیت مان میتواند امنیت (givens) خاصی را برای تداوم روابط و ایجاد مرزها بوجود اورد. این نیاز در تعامل با تمام نیازهای قبلی میباشد.

👈 9) رقابت و موفقیت - همه ما نیاز به موقعیت هایی داریم که در ان رقابت سالم را بیاموزیم, این رقابت ها با بازیها در کودکی نیز اغاز میشود. و در مدرسه تا دانشگاه و محل کار ادامه میابد. رقابت سالم نیاز به موفقیت را ارضا میکند. پدر و مادران با مقایسه فرزندان خود با دیگران این احساس مثبت (givens) را به حسادت تبدیل میکنند. باید به کودکان اموخت که باخت نوعی تجربه برای احساس رقابت بیشتر میباشد. احساس به یک موقعیت خوب در سیستم میتواند این حس رقابت را بارور کند.

📣 10) معنا بخشی و هدف در زندگی - که ناشی از الاستیکی و خلاق بودن افکار ماست در کارهایی که انجام میدهیم و در مورد نتیجه ان فکر می کنیم. نتیجه هدف گذاری در زندگی و اموختن از تجربه هاست. ما معمولا از کودکی با داستانهایی که میشنویم معنا بخشی (givens) را میاموزیم. گاهی مادر و پدر بزرگان ما روایاتی از گذشته ها نقل میکنند که معنای زندگی در انها نهفته است. همه چراهایی که به ذهن کودکان در هر سنی میرسد پاسخی برای معنا بخشی به ان مطلب است. اموزش مهارت استقلال و مدیریت احساس به کودکان و هدفمند بودن کمک بزرگی به این نیاز میباشد.

زندگی هیچ کس کامل نیست، اما تا زمانی که نیازهای اصلی ما برآورده شوند و مهارت ها و givens های ما به خوبی مورد استفاده قرار گیرند، ما از مشکلات سلامت روان رنج نخواهیم برد و در تعاملات سیستمی که مبنای اصلی زندگیست پیشرفت خواهیم داشت. اما متاسفانه اگر یکی یا چندی از این نیازها برآورده نشود، یا ما مورد سوء استفاده از سیستم قرار بگیریم، می تواند بر سلامت روانی و نهایتا سلامت فیزیکی (روان تنی) ما تأثیر بگذارد.

اما باید دانست که این کمبودها در رواندرمانی سیستمی و دیگر رویکردها قابل درمان است.

@thinkpluswithus setudegan

✅ A Critical Moment in Psychiatry: The Need for Meaningful Psychotherapy Training in Psychiatry

Renato D. Alarcón, MD, MPH
Thomas J. Craig, MD, MPH
Marshall Fitz, MD
Ross J. Baldessarini, MD, PhD

February 28, 2020

ترجمه: دکتر موریس ستودگان برای +Think


✅ یک زمان بحرانی در روانپزشکی: نیاز به آموزش معنادار روان درمانی در روانپزشکی


چکیده Abstract / خلاصه Synopsis:

این دومین مقاله از سلسله مقالاتی هست که نیاز به آموزش روان درمانی در تحصیلات روانپزشکی را بررسی می کند. در قسمت اول مواردی که باعث شده است روان درمانی بتواند در روانپزشکی به طور کلی بروی نیمکت انتظار بنشیند و همچنین آموزش روانپزشکی مورد بررسی قرار گیرد: نجات یک بخش اساسی از روانپزشکی آموزش روان درمانی در تحصیلات روانپزشکی میباشد.

📍 اظهار نظر Commentary
آژانس های مختلفی مانند شورای تحصیلات تکمیلی آموزش پزشکی آمریکا (1) (Milestone Project ) و سازمان های حرفه ای و دانشگاهی کانادا (2) از آموزش روان درمانی در برنامه های رزیدنسی روانپزشکی حمایت کرده اند. با این حال ، دیگران ، با وجود این دشواری ها در هماهنگی مراقبت های بالینی در بین متخصصان مراقبت های بهداشتی مختلف ، از چنین تلاش هایی بسیار انتقاد کرده اند و حتی صراحتاً پیشنهاد کرده اند که روان درمانی در دست غیر پزشکان باشد .(3) در نتیجه ، تعداد فزاینده ای از برنامه های تحصیلی روانپزشکی آمریکای شمالی ساعات بیشتری اختصاص به تیوری های روانپزشکی و در قبال ان آموزش روان درمانی را نیز کاهش داده اند.

📍 ملزومات کاورزی و آموزش روان درمانی

برنامه ریزی برای آینده کارورزی در روانپزشکی باید واقعیت های مطالبات دانشگاهی و خدماتی را در برابر لزوم دیدگاه هماهنگ به پزشکی و روانپزشکی که شامل یک مؤلفه معتبر انسانی است ، بسنجد. برنامه های آموزشی و برنامه درسی هوشمندانه و مؤثر و همکاری سازنده در بین متخصصان برای ارتقاء صلاحیت در رویکردهای متنوع مورد نیاز است و این با هدف بستن شکاف بین علوم بیولوژی پزشکی انسان گرایانه و عملکرد کلینیک های روانپزشکی با یک دید جامع و انسان دوستانه و از این طریق ، مجدداً گفت و گویی در زمینه ای که اخیراً توسط مباحث ناموزون خدشه دار شده است, احیا شود. (7,8) یادگیری و اموزش روان درمانی باید تعادل جنبه های به ظاهر متناقض هویت روانپزشک را دنبال کند (یعنی علوم اعصاب در قبال دانش روانشناختی و فرهنگی). این جنبه ها نه تنها می توانند با همزیستی موفقیت آمیز باشند بلکه می توانند یکدیگر را تقویت کنند. از این گذشته ، یادگیری مهارت تحمل شرایط با عدم اطمینان باید یک اصل مهم در رابطه با آموزش رزیدنسی روانپزشکی به طور کلی و بویژه در آموزش روان درمانی باشد (9).

بنابراین ، اهداف آموزش روان درمانی در دانشکده پزشکی باید براساس آرمانهای زیر باشد:

1. مفاهیم اساسی روان درمانی باید با تأکید بر یک اتحاد درمانی قوی و معنادار ، آموزش داده شود. (10,11) اهداف ، اصول نظری ، جنبه های عملی ، نظارت و ارزیابی ، و همچنین تکنیک های درمانی مبتنی بر دستیابی که با کار گروهی چند رشته ای ، تخصیص کافی از مسئولیت ها ، و هماهنگی مدیریت و پیگیری ها ترکیب شده که در آن ترکیب شده اند.

2. روان درمانی باید در طول چهار سال رزیدنسی با ترقی در درک پیچیدگی موضوع و براساس ترجیحات مصاحبه شده توسط کارآموز ، حداکثر بعد از سال دوم اموخته شود. در اینجا بیش از سه انتخاب پیشنهاد نمی شود ، از رویه هایی مانند بررسی مختصر ، حمایتی ، روان پویایی SD رفتاری شناختیCB ، رفتار درمانی دیالکتیکی DBT، ذهن آگاهی ، گروه / خانواده ، اموزش در روانکاوی PE و غیره و بر اساس اطلاعات دقیق در مورد خصوصیات متمایز (مانند فرآیندها ، اثربخشی ، نتایج و غیره) بنا گردد.

3. شرایط شخصی و الزامات فنی (از جمله دسترسی به کتاب مرجع علمی، اطلاعات مبتنی بر اینترنت و سرپرستان توانمند و سوپروایزر) و همچنین مطالعات موردی بالینی با محوریت متغیرهای مختلفی از جمله سن ، اجتماعی و اقتصادی و پیشینه فرهنگی نیز باید درج شود. فرمول های مفهومی منفرد را می توان در موارد روان درمانی شخصی انتخاب کرد ، و قرارداد با گروههایی که محدودیت زمانی در دوره اموزش دارند, می توانند توانایی کارآموزان را در ایجاد درک همدلی از بیماران و محیط اطراف خود تقویت کنند. (12,14)

ادامه دارد...

@thinkpluswithus Dr. Setudegan

1/4

4- حداقل یک پنجم از زمان در دو سال اول رزیدنسی باید شامل نظارت فردی یا گروهی ، موارد و مباحث شبیه سازی واقعی و بالینی با سوپرویژن ، بررسی مجلات / مقاله و گزارش از تجربیات شخصی باشد. این قسمت باید یک سوم یا یک چهارم از دو سال اخر طول بکشد. این جنبه از آموزش باید شامل آماده سازی روانپزشک برای هدایت تیم های درمانی چند رشته ای (multidisciplinary) باشد - هدفی که با آموزش و تجربیات در روان درمانی می تواند تا حد زیادی ارتقا یابد. (15)

5- روشهای نوآوری تدریس مبتنی بر تجارب واقعی در تنظیمات عملی خصوصی و عمومی باید دنبال شود. مثالها شامل رویکردهای مبتنی بر فناوری مانند فیلمهای وب سایت ، CBT آنلاین و telepsychiatry همچنین. (16)

6. کارآموزان با الویت روان درمانی باید بورس های تحصیلی یک ساله پس از رزیدنسی را در نظر بگیرند. درمان شخصی در حین آموزش نیز باید به عنوان گزینه ای منظور شود. (4,5)

7. نمایش و ارزیابی مهارتهای اصلی سازنده و کلی باید مؤلفه های اساسی برنامه های درسی پایه برای برنامه های جامع آموزش روانپزشکی باشند. (17)

اهداف قبلی به بهترین وجه می تواند در مؤسساتی که به دنبال ارائه آموزش های جامع به روانپزشکان آینده هستند ، محقق شود. تلاشها باید شامل ارزیابی کیفیت و کمیت منابع انسانی و همچنین ارزیابی مهم از حمایتهای ارائه شده باشد .(18)

آموزش کارآمدی در روان درمانی نیاز به سرسختی ، استحکام و ریشه های حرفه ای محکم در کنار تحصیلات دانشجویان / کارآموزان دارد. این ویژگی ها در برخورد با نگرش های انتقادی حاوی ستیگما ، مفاهیم کلیشه ای و تفکرهای پیش داوری مفید خواهد بود. مانند خود فرایند روان درمانی ، آموزش روان درمانی یک مبارزه مستمر علیه قطب سازی است که توسط مخالفان شناخته و ناشناخته به وجود آمده است. (2،6،19) چشم انداز پژوهش مداوم با الهام از اهداف مبتنی بر شواهد evidanced based ، باید تمام مراحل این آموزش را تغذیه کند. (20-22)

📍نتیجه گیری Conclusions

نزدیک به شش دهه ، جهان روانپزشکی در انتظار پیشرفت های بالینی مفید از تحقیقات ژنتیکی ، مولکولی و تصویربرداری عصبی است. با وجود پیشرفت های جالب و امیدوار کننده ، مواد بسیار کمی که به طور مستقیم برای درک بالینی یا مدیریت بیشتر اختلالات قابل اجرا است ، پدید آمده اند. در عوض ، نوعی نظریه پردازی بیولوژیکی "فارماکوسنتریک" از تلاش هایی برای تعریف فارماکودینامیک داروهای روانگردان حاصل شده است ، با موفقیت محدود در تلاش برای شناسایی مسیرهای پاتوفیزیولوژیکی یا اتیولوژیکی اختلالات روانپزشکی. (23-25)

امداد و نجات یکی از مؤلفه های اساسی حرفه ای روانشناختی ، آموزش و کار بالینی ضروری است. روانپزشکان در آموزش ، در صورت نداشتن آموزه های اساسی روان درمانی ، در دستیابی به مهارتها و ارزشهای اساسی بالینی دچار ضعف خواهند شد. این مهارت ها شامل توانایی گوش دادن ، تفکر و احساس همه هدایت شده توسط کنجکاوی واقعی و عینیت بالغ است .(26) اتحاد مهارت ها در درمان بیش از فقط یک ارتباط همدلی است: این یک فرایند یادگیری یکپارچه در مورد ذات انسان ها است که فراتر از نسخه پیچی هست. نوآوری ها ، به امید بررسی دقیق بالینی ، و شرکت در تحقیقات مشترک راه حلهای متمایز برای مشکلات پیچیده. همچنین ، امکان تشویق کردن بیماران و خانواده ها در یک فرآیند همکاری سازنده ، یک مؤلفه ارزشمند و ارزیابی جامع در مراقبت های بالینی میباشد.

آموزش روان درمانی نه تنها مستلزم تکنیک های درمانی است بلکه امکان درک عمیق تر از اصول رفتاری ، یک فرایند تشخیصی به خوبی درک شده و حتی بینش وسیعتر در پاسخ به بیمار را فراهم می کند. خطر جدی این است که روان پزشکی محروم از روان درمانی یا عموماً روانشناختی تحت تأثیر علوم دیگر ، می تواند به یک فعالیت ناعادلانه ناقص ، استریل ، فشار دارو پیچی ، تکنوئید-روباتیک تبدیل شود - به دنیای شجاعی جدید از مداخلات مکانیکی که به سرعت تکثیر می شوند و به باندی که به سرعت سود خود را افزایش می دهد.(27،28) علاوه بر این ، چنین روندهایی می تواند برای روانپزشک بسیار تحقیرآمیز باشد و ممکن است به نارضایتی حرفه ای و فرسودگی زودرس کمک کند.

ادامه دارد...

@thinkpluswithus Dr. Setudegan

2/4

این می تواند یک لحظه مهم تاریخی در رشته ما باشد. اگر وضعیت رو به زوال تدریس روان درمانی در برخی مراکز دانشگاهی حاکم باشد ، روانپزشکان می توانند در قالب جدیدی که آماده نیستند برای برآوردن نیازهای انسانی از همدلی ، پشتیبانی و تفاهم ، به تکنسینهایی کاهش پیدا کنند .(30)
راه حل ممکن است از علاقه دلگرم کننده و مداوم بیشتر کارآموزان ناشی شود. کسانی که روان درمانی را بیشتر بازتابی از ادغام دانش و مؤلفه مهم هویت حرفه ای و عملکرد آینده خود می پندارند .(6 ، 20،31) این نتیجه به یک عمل پایدار از مراکز دانشگاهی و سازمان های حرفه ای برای کشف نوآوری های درسی ، مطالعات ، بحث ها ، و نشان دادن مزایای مدیریت هماهنگ پیشرفتهای علمی امروز و ملزومات ماندگار تعاملات واقعاً انسانی نیاز مبرم دارد.

دکتر آلارکان استاد برجسته روانپزشکی ، دانشکده پزشکی کلینیک مایو ، روچستر است. و کرسی افتخاری ، دانشگاه لیما در پرو میباشد.
دکتر کریگ عضو سابق انجمن روانپزشکی آمریکا ، کمیته راهنمایی عملکرد بالینی ، واشنگتن دی سی است.
دکتر فیتز عضو سابق دانشکده دانشکده پزشکی دانشگاه تولان ، دپ. روانپزشکی در نیواورلئان. دکتر بالدهارینی استاد برجسته روانپزشکی ، دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد و مدیر سابق تحقیقات بیمارستان مک لان ، بوستون است.


منابع:

1. Griffith JL. Neuroscience and Humanistic Psychiatry: a residency curriculum. Acad Psychiatry. 2014;38:177-184.

2. Saperson K. Psychiatry Residency Education in Canada: Past, Present and Future. Acad Psychiatry. 2013;37:238-242.

3. Truong A, Wu P, Diez-Barroso R, Coverdale J. What is the efficacy of teaching Psychotherapy to psychiatry residents and medical students?. Acad Psychiatry. 2015;39:575-579.

4. Zisook S, McQuaid, JR, Sciolla A, et al. Psychiatric residents’ interest in psychotherapy and training stage: a multi-site survey. Am J Psychother. 2011;65:47-59.

5. Kovach JG, Dubin WR, Combs CJ. Psychotherapy training: Residents’ perceptions and experiences. Acad Psychiatry. 2015;39:567-574.

6. Lanouette NM, Calabrese C, Sciolla AF, et al. Do psychiatry residents identify as psychotherapists? A multisite survey. Ann Clin Psychiatry. 2011;23:30-39.

7. Kay J, Myers MF. Current state of psychotherapy training: preparing for the future. Psychodyn Psychiatry. 2014;42:557-573.

8. Alarcón RD. Science and Humanism in Contemporary American Psychiatry. 4th. Jerome Frank Lecture, Department of Psychiatry and Behavioral Sciences, Johns Hopkins University School of Medicine. Baltimore, MD, April 7, 2015.

9. Whitehorn JC. Education for Uncertainty. Persp Biol Med. 1963;7:118-123.

10. Ardito RB, Rabellino D. Therapeutic alliance and outcome of psychotherapy: Historical excursus, measurements and prospects for research. Front Psychol. 2011;2: 270-274.
11. Horvath AO, Del RAC, Fluckiger C, Symonds D. Alliance in individual psychotherapy. Psychotherapy. 2011;48:9-16.

12. Katzman J, Abbass A, Coughlin P, Arosa S. Building connections through teletechnologies to augment resident training in psychodynamic psychotherapy. Acad Psychiatry. 2015;39:110-113.

13. Cardoso Zoppe EH, Schoueri P, Castro M, Neto FL. Teaching psychodynamics to psychiatric residents through psychiatric outpatient interviews. Acad Psychiatry. 2009; 33:51-55.

14. Schmidt LM, Foli-Andersen NJ. Psychotherapy and Cognitive Behavioral Therapy supervision in Danish Psychiatry: Training the next generation of psychiatrists. Acad Psychiatry. 2017;41:4-9. doi: 10.1007/s40596-015-0442-6.

@thinkpluswithus Dr. Setudegan

3/4