✅ نشانه های بارز پیدایش و بروز روان پریشی بر اساس سترس های متداوم در محیط زندگی افراد:
🔺 الف) ناتوانی در پذیرش اتفاقات جدید در زندگی: بر اساس سترس های تجربه شده ظرفیت پذیرش هر نوع تغییری تقریبا بدون کمک از بیرون غیر ممکن میگردد.
🔺 ب) عدم استقبال از اتفاقات غیر منتظره: برای افرادی که دوره های طولانی در محیط سترس زا قرار میگیرند, اتفاقهای غیر روتین در زندگی انها را از چرخه طبیعی زندگی انها به بیرون پرت میکند.
پ) تجربه های مشابه از اتفاقات دردناک در گذشته: افرادی که تروما و بحران های شدیدی در کودکی تجربه میکنند و برای گذر از ان بحران مهارت های لازم و کافی کسب نمیکنند و در نتیجه تاب اوری لازم را بدست نمی اورند, بعدها در رخداد اتفاقات مشابه واکنش های بزرگتری نشان میدهند. علایم PTSD و Flash Back ها قابل شناسایی میشوند.
منبع: دکتر موریس ستودگان 2015
از جزوات تدریس المانی
✅ Significant signs of the onset and occurrence of psychosis based on constant stress in the environment:
🔺 a) Inability to accept new events in life: Based on the stresses experienced, the capacity to accept any change becomes almost impossible without accepting professional helps.
B) Unwillingness of unexpected events: For people who are exposed to stressful periods for long periods of life, any non-routine events in their lives take them out of their normal life cycle.
C) Similar experiences of painful events in the past: People who experience trauma and severe crises in childhood and do not acquire the necessary and sufficient skills to overcome that crisis and as a result do not gain the necessary resilience, later in the similar situations shows larger reactions. Symptoms of PTSD and Flash Back are recognizable.
Dr. Morris Setudegan 2015
From teaching papers
@thinkpluswithus
🔺 الف) ناتوانی در پذیرش اتفاقات جدید در زندگی: بر اساس سترس های تجربه شده ظرفیت پذیرش هر نوع تغییری تقریبا بدون کمک از بیرون غیر ممکن میگردد.
🔺 ب) عدم استقبال از اتفاقات غیر منتظره: برای افرادی که دوره های طولانی در محیط سترس زا قرار میگیرند, اتفاقهای غیر روتین در زندگی انها را از چرخه طبیعی زندگی انها به بیرون پرت میکند.
پ) تجربه های مشابه از اتفاقات دردناک در گذشته: افرادی که تروما و بحران های شدیدی در کودکی تجربه میکنند و برای گذر از ان بحران مهارت های لازم و کافی کسب نمیکنند و در نتیجه تاب اوری لازم را بدست نمی اورند, بعدها در رخداد اتفاقات مشابه واکنش های بزرگتری نشان میدهند. علایم PTSD و Flash Back ها قابل شناسایی میشوند.
منبع: دکتر موریس ستودگان 2015
از جزوات تدریس المانی
✅ Significant signs of the onset and occurrence of psychosis based on constant stress in the environment:
🔺 a) Inability to accept new events in life: Based on the stresses experienced, the capacity to accept any change becomes almost impossible without accepting professional helps.
B) Unwillingness of unexpected events: For people who are exposed to stressful periods for long periods of life, any non-routine events in their lives take them out of their normal life cycle.
C) Similar experiences of painful events in the past: People who experience trauma and severe crises in childhood and do not acquire the necessary and sufficient skills to overcome that crisis and as a result do not gain the necessary resilience, later in the similar situations shows larger reactions. Symptoms of PTSD and Flash Back are recognizable.
Dr. Morris Setudegan 2015
From teaching papers
@thinkpluswithus
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
این نقشه ذهنی من هست از این موضوع دوست و دشمن که سعی کردم سیستمی نشون بدم و تو وویس پایین براتون توضیح میدم. حتما به این نقشه نگاه کنید وقتی وویس رو گوش میدین وگرنه مشکل خواهد شد همراهی با یک دوست 😊🌹
ستودگان
@thinkpluswithus
ستودگان
@thinkpluswithus
Forwarded from اتچ بات
Telegram
attach 📎
Forwarded from Hoshyarsanat
سلام به دوستان گرامی
یک سوال داشتم. سازمانی که دچار موبینگ شده باشه برای موب شونده چه راهکاری میشه پیشبینی کرد؟
یک سوال داشتم. سازمانی که دچار موبینگ شده باشه برای موب شونده چه راهکاری میشه پیشبینی کرد؟
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
درود
سازمان دچار موب نشده شخصی یا افرادی از تیم دچار موب میشن.
معمولا دو روش در غرب وجود داره. یا با سوپر ویژن از بیرون این مشکل رو نگاه میکنند و مشکل رو حل میکنند که در ایران ظاهرا مد نیست و یا رییس باید مهارت مدیریت داشته باشه و نظم رو ایجاد کنه و اخطار بده و در صورت تکرار موب کننده رو و یا باج گیرنده رو اخراج کنه...
اما یک نکته میمونه که دو نفر رنج میبرن از این مطلب: اونهایی که بیماری قدرت طلبی دارن در این موارد نیاز دارن خودشون رو احساس کنن و به دنبال یک قربانی میگردن که از طرحواره هاشون ناشی میشه و از اعتماد بنفس پایین اونها و دسته دوم قربانیان هستند که تو این نقش میرن و مرزهاشون رو مشخص نمیکنند.
من در سالهای اخیر تجربه حرفه ای فراوان با این موضوع داشتم و معمولا و نهایتا به burn out شخص موب شده ختم میشه و به خاطر سترس فراوان مدتی بیمار میشه و اونجا رو ترک میکنه چون معمولا mobbing در سازمانها دیر شناخته میشه و تا حل مشکل زمان میبره و این اشخاص معمولا استانه تحملشون پایین میاد تا رسیدن به تنفر از محل کار, و مشکلات روان تنی ...
در مدلرس هم موبینگ و ستاکینگ زیاد دیده میشه و تا حد خودکشی جوانان ادامه پیدا میکنه.
یک مقوله شدیدا پیچیده روانی و بازی قدرت هست. فقط نیاز به مرزگذاری و شناختن مرزها (حتی خود شخص موب شده باید به مرزهای خودش واقف باشه) و احترام به مرزها نیاز هست که باید در سازمان اموخته بشه.
با احترام
سازمان دچار موب نشده شخصی یا افرادی از تیم دچار موب میشن.
معمولا دو روش در غرب وجود داره. یا با سوپر ویژن از بیرون این مشکل رو نگاه میکنند و مشکل رو حل میکنند که در ایران ظاهرا مد نیست و یا رییس باید مهارت مدیریت داشته باشه و نظم رو ایجاد کنه و اخطار بده و در صورت تکرار موب کننده رو و یا باج گیرنده رو اخراج کنه...
اما یک نکته میمونه که دو نفر رنج میبرن از این مطلب: اونهایی که بیماری قدرت طلبی دارن در این موارد نیاز دارن خودشون رو احساس کنن و به دنبال یک قربانی میگردن که از طرحواره هاشون ناشی میشه و از اعتماد بنفس پایین اونها و دسته دوم قربانیان هستند که تو این نقش میرن و مرزهاشون رو مشخص نمیکنند.
من در سالهای اخیر تجربه حرفه ای فراوان با این موضوع داشتم و معمولا و نهایتا به burn out شخص موب شده ختم میشه و به خاطر سترس فراوان مدتی بیمار میشه و اونجا رو ترک میکنه چون معمولا mobbing در سازمانها دیر شناخته میشه و تا حل مشکل زمان میبره و این اشخاص معمولا استانه تحملشون پایین میاد تا رسیدن به تنفر از محل کار, و مشکلات روان تنی ...
در مدلرس هم موبینگ و ستاکینگ زیاد دیده میشه و تا حد خودکشی جوانان ادامه پیدا میکنه.
یک مقوله شدیدا پیچیده روانی و بازی قدرت هست. فقط نیاز به مرزگذاری و شناختن مرزها (حتی خود شخص موب شده باید به مرزهای خودش واقف باشه) و احترام به مرزها نیاز هست که باید در سازمان اموخته بشه.
با احترام
Forwarded from 🌜mahsa🌛
اساتیدمحترم لطفااگر میشه یک راهنمایی بکنید ممنون
پسربچه ایی۴سال و۸ماه به تشخیص روانشناس دقت وتمرکزش خیلی پایینه توجه نداره هرچقدرصداش کننداصلاسمت نقاشی و...نمیره
وکتردوراه پیش روی مادرگذاشتن:۱.دارودرمانی
۲.کاردرمانی
مادربخاطراینکه فکرمیکنن داروبرای بچه عوارض داره کاملامخالف دارودرمانی هستند
ایابهتره که دارودرمانی نباشه؟
باوجودمشکلی که بچه داره طول درمان درکاردرمانی خیلی طولانی میشه
ایابعدازبازی درمانی بچه کاملادرمان میشه وامکان بازگشت نیست؟
ممنون میشم نظرتون راراجب این کیس بدونم🙏
پسربچه ایی۴سال و۸ماه به تشخیص روانشناس دقت وتمرکزش خیلی پایینه توجه نداره هرچقدرصداش کننداصلاسمت نقاشی و...نمیره
وکتردوراه پیش روی مادرگذاشتن:۱.دارودرمانی
۲.کاردرمانی
مادربخاطراینکه فکرمیکنن داروبرای بچه عوارض داره کاملامخالف دارودرمانی هستند
ایابهتره که دارودرمانی نباشه؟
باوجودمشکلی که بچه داره طول درمان درکاردرمانی خیلی طولانی میشه
ایابعدازبازی درمانی بچه کاملادرمان میشه وامکان بازگشت نیست؟
ممنون میشم نظرتون راراجب این کیس بدونم🙏
Forwarded from 🌜mahsa🌛
رابطه چشمی نداره
قانون ونظم اصلانداره ونمیخوادداشته باشه
به هییییییچ عنوان اتاقشو وسایلشو جمع نمیکنه
نقاشی ورنگ کردن نمیکنه
ولی خیلیم توبعضی چیزا باهوشه
مثلا مسیرا وخیابونا
چیدن پازل
یوقت داره بازی میکنه اما همه حرفا ورفتارا مارا میفهمه توبازیش جوابمونا میده
خیییییلی زیاد احساساتی
قانون ونظم اصلانداره ونمیخوادداشته باشه
به هییییییچ عنوان اتاقشو وسایلشو جمع نمیکنه
نقاشی ورنگ کردن نمیکنه
ولی خیلیم توبعضی چیزا باهوشه
مثلا مسیرا وخیابونا
چیدن پازل
یوقت داره بازی میکنه اما همه حرفا ورفتارا مارا میفهمه توبازیش جوابمونا میده
خیییییلی زیاد احساساتی
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
درود
این بسیار متداول هست در کودکان و با پیشرفت بازی های کامپیوتری نیز بیشتر خواهد شد.
از دید من باید سیستم خانواده و نحوه رفتار خانواده با اموزش کودک و نحوه تربیت و مرزگزاری بررسی بشه. اموزش والدین بخصوص کودک اول بسیار مهم هست و محبت اضافه و مرزها رو یاد ندادن به کودکان همون اثر بی محبتی و معیارهای سخت گیرانه والدین رو داره و کودکان رو تو یک امبی والنس قرار میده. و این بی توجهی به خواسته های والدین میتونه ناشی از همین باشه. طبیعتا باید دید که والدین چطور با کودک و خواسته هاش برخورد میکنند.
به همین جهت ترجیحا یک بررسی دقیق میتونه بیشتر کمک کنه تا دارو تا مطمین بشن که ADHD یا یکی از طیف های اوتیسم نیست. بخصوص رابطه چشمی نداره...
این بسیار متداول هست در کودکان و با پیشرفت بازی های کامپیوتری نیز بیشتر خواهد شد.
از دید من باید سیستم خانواده و نحوه رفتار خانواده با اموزش کودک و نحوه تربیت و مرزگزاری بررسی بشه. اموزش والدین بخصوص کودک اول بسیار مهم هست و محبت اضافه و مرزها رو یاد ندادن به کودکان همون اثر بی محبتی و معیارهای سخت گیرانه والدین رو داره و کودکان رو تو یک امبی والنس قرار میده. و این بی توجهی به خواسته های والدین میتونه ناشی از همین باشه. طبیعتا باید دید که والدین چطور با کودک و خواسته هاش برخورد میکنند.
به همین جهت ترجیحا یک بررسی دقیق میتونه بیشتر کمک کنه تا دارو تا مطمین بشن که ADHD یا یکی از طیف های اوتیسم نیست. بخصوص رابطه چشمی نداره...
Forwarded from Deleted Account
سلام و احترام خدمت استاد عزیزدکتر ستودگان و دیگردوستان،
زوجی با عشق و علاقه دست به ازدواجی زدند که از لحاظ فرهنگی و شخصیتی تفاوت بسیار داشتند، حال با گذشت سه سال آقا میگن من تو رابطه با همسرم احساس آرامش ندارم(علت رو میگه:خانومم بسیار هیجان مدار رفتار میکنه و این برای من که همیشه آروم بودم قابل تحمل نیست، و تغییر هم شاید امکانپذیر باشه ولی این تغییر حتمأ خیلی کمه و ما نهایتأ میتونیم برای هم دیگه قفس بزرگتر باشیم نه آسمان، پس کاملا منطقی باید پیش بریم)، و خانم تمایل داره این رابطه رو ترمیم کنه و اشتباهات گذشته اش رو جبران کنه ولی آقا اصرار بر درست نشدن رابطه دارن و نا امید هستن و همش میپرسن چه تضمینی برای عملی شدن تغییر وجود داره ،
سوال:خانم چطور همسر رو راضی به دادن فرصتی به بهبود رابطه و تغییر کنن؟
نکته:خانم از لحاظ موقعیت اجتماعی، شغلی، هوش اجتماعی و سن از آقا بالاتر هستند. و آقا احساس کمتر بودن از خانوم رو دارند.
آقا سابقه خودکشی داشتند.
خانم سابقه اضطراب موقعیتی.
علت خودکشی رو آقا اینطور میگن که من حتی عرضه نداشتم حال خانومم رو خوب کنم گس ما به درد هم نمیخوریم
زوجی با عشق و علاقه دست به ازدواجی زدند که از لحاظ فرهنگی و شخصیتی تفاوت بسیار داشتند، حال با گذشت سه سال آقا میگن من تو رابطه با همسرم احساس آرامش ندارم(علت رو میگه:خانومم بسیار هیجان مدار رفتار میکنه و این برای من که همیشه آروم بودم قابل تحمل نیست، و تغییر هم شاید امکانپذیر باشه ولی این تغییر حتمأ خیلی کمه و ما نهایتأ میتونیم برای هم دیگه قفس بزرگتر باشیم نه آسمان، پس کاملا منطقی باید پیش بریم)، و خانم تمایل داره این رابطه رو ترمیم کنه و اشتباهات گذشته اش رو جبران کنه ولی آقا اصرار بر درست نشدن رابطه دارن و نا امید هستن و همش میپرسن چه تضمینی برای عملی شدن تغییر وجود داره ،
سوال:خانم چطور همسر رو راضی به دادن فرصتی به بهبود رابطه و تغییر کنن؟
نکته:خانم از لحاظ موقعیت اجتماعی، شغلی، هوش اجتماعی و سن از آقا بالاتر هستند. و آقا احساس کمتر بودن از خانوم رو دارند.
آقا سابقه خودکشی داشتند.
خانم سابقه اضطراب موقعیتی.
علت خودکشی رو آقا اینطور میگن که من حتی عرضه نداشتم حال خانومم رو خوب کنم گس ما به درد هم نمیخوریم
Forwarded from Dr. Morris Setudegan
درود به شما
من الان رسیدم به سوال شما پاسخ بدم.
یک نکته مهم اینجا هست که استفاده از اصطلاحاتی هست که باید مطمین بشیم که مراجع و همسرش و ما هر سه اون رو در یک راستا تعریف میکنیم.
👈احساس ارامش یعنی چی؟
👈از کجا متوجه خواهیم شد که احساس ارامش خواهیم داشت؟
👈چه شواهدی برای هیجان مداری وجود داره از دید خانم و از دید اقا و در چه جاهایی ایشون هیجان مدار هستند؟ و در چه مواقعی هیجان مدار نیستند؟ یعنی تحت چه شرایط و تعاملی ایشون هیجان مدار میشن؟ شواهدی پیدا کنید که خانم همیشه هیجان مدار نیستند.
👈 اقا همیشه اروم هست؟ ایا این امکان همیشه وجود داره؟ شواهدی پیدا کنید که ایشون همیشه اروم نمیتونن باشن.
👈 چه چیزی قابل تحمل هست در یک رابطه و سقف توان سختیها و مشکلات کجاست؟
👈 چرا فکر میکنن که هیجان مداری مشکل ساز هست ولی همیشه ارام بودن مثبت هست؟
👈 از کجا میدونن که تغییر حتما کمه؟ (حتما و همیشه در واقع باورهای ناکارامد تحریفی هستند که در باور مرد به اشتباه شکل گرفته و شاید این اقا از طرحواره ناسازگاری و یا معیارهای سختگیرانه رنج میبره و در فرافکنی هستند و همسر بر اساس ترس از دست دادن هیجانی برخورد میکنه و...)
👈 تصویر سازی منفی: قفس بزرگتر و اسمان
چه باید از این تصویر فهمید؟
👈 اقا اصرار بر درست نشدن رابطه دارن (باورهای ناکارامد)
👈ناامیدی اقا چقدر به خانم مربوط میشه؟ ایا در یک walking depression نیست؟
👈 چه تضمینی نیاز دارن و از کجا تغییر رو درک خواهند کرد و چقدر حاضر هستند خودشون دید خودشون رو تغییر بدن؟
پاسخ به سوال اول شما
👈خانم نباید اقا رو راضی کنه بلکه اقا باید ببینه که این باورهای ناکارامد چه سودی برای بقای این رابطه داره؟ و چه زیانی برای تغییر در سیستم؟
👈 کمبود های اقا در واقع باید جبران بشه و شاید طرحواره ایثار و یا پذیرش جویی خانم باید همزمان روش کار بشه.
👈 سابقه خودکشی اقا میتونه هایپوتز من در افسردگی رو تایید کنه. باید افسردگی در ایشون و خانواده ایشون کمی بررسی بشه. و رفتار مادر ایشون که احتمالا هیجانی برخورد میکردن با افسردگی ایشون (یک فرضیه علمی هیت و پیش داوری نیست و باید رد و یا تایید بشه انوقت کمک میکنه به طرح درمان و هدف گذاری)
👈 خانم سابقه اضطراب موقعیتی داره. باید بررسی بشه در چه زمانهایی اضطراب داشتند و چه زمانهایی نداشتند و انجا که داشتند عوامل رو بررسی کرد و شناخت نا پیشگیری ممکن بشه و اونجا که نداشتند باید به عنوان منابع کمکی استفاده بشه.
👈 اقا از بی کفایتی شکایت میکنه در واقع (من عرضه نداشتم....) ولی نتیجه گیری ایشون ربطی به این موضوع نداره. از ایشون بپرسید چرا فکر میکنید شما مسیول خوب کردن حال خانماون هستید؟ مگه روانشناسید؟ اگه دندون خانوم تون درد میکنه خودتون خونه پرش میکنید؟ یا درش میارین؟
👈 چرا فکر نمیکنید که میشه خود شما هم تغییر کنید و همسرتون هم تغییر کنه و سیستم شما رو به بهبودی بره؟ علت اینکه اینده ای نمیبینید چی میتونه باشه؟ (حتما مهارت حل مشکل در حانواده و معیار طلاق در خانواده ها رو بررسی کنید و تاثیرگذاری به روی مراجع رو بهشون نشون بدین).
اگه سوالی بود بفرمایید.
من الان رسیدم به سوال شما پاسخ بدم.
یک نکته مهم اینجا هست که استفاده از اصطلاحاتی هست که باید مطمین بشیم که مراجع و همسرش و ما هر سه اون رو در یک راستا تعریف میکنیم.
👈احساس ارامش یعنی چی؟
👈از کجا متوجه خواهیم شد که احساس ارامش خواهیم داشت؟
👈چه شواهدی برای هیجان مداری وجود داره از دید خانم و از دید اقا و در چه جاهایی ایشون هیجان مدار هستند؟ و در چه مواقعی هیجان مدار نیستند؟ یعنی تحت چه شرایط و تعاملی ایشون هیجان مدار میشن؟ شواهدی پیدا کنید که خانم همیشه هیجان مدار نیستند.
👈 اقا همیشه اروم هست؟ ایا این امکان همیشه وجود داره؟ شواهدی پیدا کنید که ایشون همیشه اروم نمیتونن باشن.
👈 چه چیزی قابل تحمل هست در یک رابطه و سقف توان سختیها و مشکلات کجاست؟
👈 چرا فکر میکنن که هیجان مداری مشکل ساز هست ولی همیشه ارام بودن مثبت هست؟
👈 از کجا میدونن که تغییر حتما کمه؟ (حتما و همیشه در واقع باورهای ناکارامد تحریفی هستند که در باور مرد به اشتباه شکل گرفته و شاید این اقا از طرحواره ناسازگاری و یا معیارهای سختگیرانه رنج میبره و در فرافکنی هستند و همسر بر اساس ترس از دست دادن هیجانی برخورد میکنه و...)
👈 تصویر سازی منفی: قفس بزرگتر و اسمان
چه باید از این تصویر فهمید؟
👈 اقا اصرار بر درست نشدن رابطه دارن (باورهای ناکارامد)
👈ناامیدی اقا چقدر به خانم مربوط میشه؟ ایا در یک walking depression نیست؟
👈 چه تضمینی نیاز دارن و از کجا تغییر رو درک خواهند کرد و چقدر حاضر هستند خودشون دید خودشون رو تغییر بدن؟
پاسخ به سوال اول شما
👈خانم نباید اقا رو راضی کنه بلکه اقا باید ببینه که این باورهای ناکارامد چه سودی برای بقای این رابطه داره؟ و چه زیانی برای تغییر در سیستم؟
👈 کمبود های اقا در واقع باید جبران بشه و شاید طرحواره ایثار و یا پذیرش جویی خانم باید همزمان روش کار بشه.
👈 سابقه خودکشی اقا میتونه هایپوتز من در افسردگی رو تایید کنه. باید افسردگی در ایشون و خانواده ایشون کمی بررسی بشه. و رفتار مادر ایشون که احتمالا هیجانی برخورد میکردن با افسردگی ایشون (یک فرضیه علمی هیت و پیش داوری نیست و باید رد و یا تایید بشه انوقت کمک میکنه به طرح درمان و هدف گذاری)
👈 خانم سابقه اضطراب موقعیتی داره. باید بررسی بشه در چه زمانهایی اضطراب داشتند و چه زمانهایی نداشتند و انجا که داشتند عوامل رو بررسی کرد و شناخت نا پیشگیری ممکن بشه و اونجا که نداشتند باید به عنوان منابع کمکی استفاده بشه.
👈 اقا از بی کفایتی شکایت میکنه در واقع (من عرضه نداشتم....) ولی نتیجه گیری ایشون ربطی به این موضوع نداره. از ایشون بپرسید چرا فکر میکنید شما مسیول خوب کردن حال خانماون هستید؟ مگه روانشناسید؟ اگه دندون خانوم تون درد میکنه خودتون خونه پرش میکنید؟ یا درش میارین؟
👈 چرا فکر نمیکنید که میشه خود شما هم تغییر کنید و همسرتون هم تغییر کنه و سیستم شما رو به بهبودی بره؟ علت اینکه اینده ای نمیبینید چی میتونه باشه؟ (حتما مهارت حل مشکل در حانواده و معیار طلاق در خانواده ها رو بررسی کنید و تاثیرگذاری به روی مراجع رو بهشون نشون بدین).
اگه سوالی بود بفرمایید.
📍نگرانی ها و برخورد و پیشگیری
👈 رسالت نگرانی در زندگی ما پیشبرد اهداف در زندگی ماست که منجر به حل مسئله در زندگی می شوند. این گونه نگرانی ها کارساز بوده و محرک اصلی زندگی ما هستند. مثلا نگرانی قبل از امتحان سبب درس خواندن میشود. و یا نگرانی از انتقال کرونا سبب مراقبت از سلامت مان و رعایت بهداشت میگردد.
👈 اما نگرانی ناکارامد یک اجتناب از حل مسیله و بیشتر جلب توجه میباشد که منجر به اضطراب میگردد. مثلا ایا ممکن است که امشب زلزله ای بیاید؟ در حالیکه ما در منطقه زلزله خیزی زندگی نمی کنیم. یا اینکه ممکن است فرزند اینده من عقب مانده ذهنی بدنیا بیاید؟
👈 نگرانی یک پروسه ذهنی و زاییده افکار و تجربه ماست ولی اضطراب یک هیجان و پیامد ان نگرانی هاست.
👈 پس مراقب شروع افکار ما و نگرانی هایمان باشیم که منجر به اضطراب نگردند. و چگونگی این پیشگیری معطوف به دو عامل مهم میباشد:
🔺 الف) شناخت کیفیت و کاربرد نگرانی ها
🔺 ب) پیدا کردن اسانترین راه حل برای ان مشکل نگران ساز
👈 اکنون اگر در نگرانی راه حلی به ذهنمان نرسید کیفیت و ویژگیهای ان مشکل میبایست بررسی شوند:
🔑الف) ایا این نگرانی مربوط به زمان حال است؟ یا خیر نگران بیست سال اینده هستم؟ (مثال: من در المان هستم و نگرانم که والدین من در ایران بمیرند و من نتوانم در مراسم انها شرکت کنم)
🔑ب) ایا یک مسیله کلی یا جزیی میباشد؟ حل مسایل کلی در توان ما نیست (مثلا چرا کرونا بوجود امد؟ یا من به خدا باور ندارم ولی اگر خدا واقعا باشد بعد چه کنم؟)
🔑پ) ایا یک مسیله مشخص و شفافی سبب نگرانی من میشود؟ یعنی ان مسیله دامن گیر سیستم من می باشد؟ (نگران اینده هستم...چه چیز اینده دقیقا؟)
🔑ج) ایا راه حل واقع بینانه ای برای حل مشکل که سبب نگرانی من در حال شده وجود دارد؟ (مثلا اگر لایه اوزون سوراخ شده ....یا من در سویس هستم و مدام نگران خانواده در ایران باشم که مبتلا به کرونا نشوند...)
👈 اگر کیفیت نگرانی خود را براورد کنیم و انها را بشناسیم, با اقدام برای راه حل منطقی میتوانیم از اضطراب های فراگیر و نهایتا شاید پانیک ها پیشگیری کنیم.
دکتر موریس ستودگان
@thinkpluswithus
👈 رسالت نگرانی در زندگی ما پیشبرد اهداف در زندگی ماست که منجر به حل مسئله در زندگی می شوند. این گونه نگرانی ها کارساز بوده و محرک اصلی زندگی ما هستند. مثلا نگرانی قبل از امتحان سبب درس خواندن میشود. و یا نگرانی از انتقال کرونا سبب مراقبت از سلامت مان و رعایت بهداشت میگردد.
👈 اما نگرانی ناکارامد یک اجتناب از حل مسیله و بیشتر جلب توجه میباشد که منجر به اضطراب میگردد. مثلا ایا ممکن است که امشب زلزله ای بیاید؟ در حالیکه ما در منطقه زلزله خیزی زندگی نمی کنیم. یا اینکه ممکن است فرزند اینده من عقب مانده ذهنی بدنیا بیاید؟
👈 نگرانی یک پروسه ذهنی و زاییده افکار و تجربه ماست ولی اضطراب یک هیجان و پیامد ان نگرانی هاست.
👈 پس مراقب شروع افکار ما و نگرانی هایمان باشیم که منجر به اضطراب نگردند. و چگونگی این پیشگیری معطوف به دو عامل مهم میباشد:
🔺 الف) شناخت کیفیت و کاربرد نگرانی ها
🔺 ب) پیدا کردن اسانترین راه حل برای ان مشکل نگران ساز
👈 اکنون اگر در نگرانی راه حلی به ذهنمان نرسید کیفیت و ویژگیهای ان مشکل میبایست بررسی شوند:
🔑الف) ایا این نگرانی مربوط به زمان حال است؟ یا خیر نگران بیست سال اینده هستم؟ (مثال: من در المان هستم و نگرانم که والدین من در ایران بمیرند و من نتوانم در مراسم انها شرکت کنم)
🔑ب) ایا یک مسیله کلی یا جزیی میباشد؟ حل مسایل کلی در توان ما نیست (مثلا چرا کرونا بوجود امد؟ یا من به خدا باور ندارم ولی اگر خدا واقعا باشد بعد چه کنم؟)
🔑پ) ایا یک مسیله مشخص و شفافی سبب نگرانی من میشود؟ یعنی ان مسیله دامن گیر سیستم من می باشد؟ (نگران اینده هستم...چه چیز اینده دقیقا؟)
🔑ج) ایا راه حل واقع بینانه ای برای حل مشکل که سبب نگرانی من در حال شده وجود دارد؟ (مثلا اگر لایه اوزون سوراخ شده ....یا من در سویس هستم و مدام نگران خانواده در ایران باشم که مبتلا به کرونا نشوند...)
👈 اگر کیفیت نگرانی خود را براورد کنیم و انها را بشناسیم, با اقدام برای راه حل منطقی میتوانیم از اضطراب های فراگیر و نهایتا شاید پانیک ها پیشگیری کنیم.
دکتر موریس ستودگان
@thinkpluswithus