https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeHeZ8ur2FY7lTM1_g69lhzrWAoyHgYYafYEHcGS6yzwnMEHQ/viewform?usp=pp_url





📣📣📣📣📣📣

📌 پژوهش و بررسی کودک آزاری

دوستان بزرگوار در لینک بالا پرسشنامه ای قرار داده شده توسط دوست پژوهشگرم در رابطه با تعارض های جنسی و ارتباط آن در خانواده.

همکاری شما دوستان در این پاسخ دهی بسیار کمک کننده برای آیندگان خواهد بود. البته پاسخها با احترام به هویت افراد بی نام و ناشناس خواهد بود.

دوستانی که تمایل به گفتگو تلفنی در این زمینه دارند در پی وی من اعلام بفرمایند زیرا برای این پژوهش بسیار کمک کننده خواهد بود.

پیشاپیش ممنون از همکاری و بزرگواری شما 🌸

ستودگان



@thinkpluswithus

درود خانم محمد پور

این دو اصطلاح در فارسی کمی نزدیک به هم هستند شاید اگه انگلیسی این رو یاد بگیرین کمی راحت تر میشه تشخیصش.

تیچنر و وونت این دو اصطلاح رو اولین بار در روانشناسی از فیزیک و بیولوژی وارد کردن. با در نظر گرفتن اینکه هیچ کس نمی تونه تجربه ای را، جز شخصی که آن رو تجربه کرده، مشاهده کنه؛

ناگزیر در روانشناسی باید کاوش ها و پژوهش های درونی یا به شکل

👈 خودنگری Self-observation و یا خود را مشاهده کردن مثل یک رفتار ما.
مثلا نگاه کنیم وقتی پسرم داد میزنه منم دادم (واحد صوت) بلندتر میشه پشتم داغ (واحد گرما) میشه و صدام (واحد تن) میلرزه و قلبم به تپش (واحد ضربان) در میاد {و همه اینها قابل اندازه گیری هستند در ازمایشگاه}

👈 و اما در درون نگری Introspection که کمی دشوارتر هست دو عامل اصلی وجود داره

🔺یکی دقت در پدیده (تجربه)
🔺 و دیگری ثبت آن (احساس)

مثلا وقتی پسرم داد میزنه چه اتفاقی در من میفته که منم داد میزنم چه تجربه ای اینجا باعث این رفتار من میشه; رفتار متقابل, طرحواره و... (که ممکنه در هر شخصی متفاوت باشه) و شدت عصبانیت من چقدره و چقدر غصه دار میشم (اینها بسیار شخصی هستند و همیشه قابل اندازه گیری و ثبت نیستند) و فقط با توضیحات شخصی که تجربه میکنه میتونیم اون رو تفسیر و توضیح و ثبت کنیم.

البته این برداشت من از این دو واژه هست که در درمانگری ازش استفاده وافر میشه. مثلا درمان طرحواره ها نیاز به درونگری فراوان داره و تعدیل احساسات. ولی مثلا یک رفتارگرا برای کنترل خشم از مشاهده رفتار شخص از خودش "خودنگری" استفاده میکنه و شخص میتونه دقیقا لحظه های رفتار رو تشریح کنه تا قابل درک بشه. مثلا
وقتی پسرتون داد زد در اون لحظه چه فکری در ذهن شما خطور کرد؟ (فقط مختص شماست و تجربه های شما با خشونت)
بعد از اون فکر چه احساسی داشتید؟ (فقط مختص شماست)
بعد چه واکنشی نشون دادین؟

و اگر به خودنگری فکر کنیم همه افراد در عصبانیت تپش قلبشون بر اثر سترس و هورمون X بالا میره و ...و در درونگری اما بعضی ها با داشتن مهارت میتونن اون رو کنترل کنند.

مثال دیگه: یک شخص هیچگاه نمیتونه درد دندونش رو تشریح کنه چون احساس درد یک فرایند کاملا ژنتیکی هست و در افراد متفاوت برداشت میشه.

دوستانی که در این زمینه اطلاعات بیشتر دارن حتما با ما تقسیم کنند.

استقلال در یک رابطه نیاز است اما چقدر؟
در گونه ای از روابط اجتناب از رابطه تنگاتنگ که وابستگی در ان شناخته شده هست, یک اطمینان موقت خواهد داد. شاید لحظاتی احساس خوبی بدهد ولی در نهایت ارامبخش نیست, چرا که مدام در حال اجتناب و گریز خواهیم بود.

دکتر موریس ستودگان


منبع تصویر از مجله psychologie heute

🔷📍نوجوانانی که مرتبا از ماریجوانا (گراس یا علف) استفاده می کنند با گذشت زمان از کاهش ضریب هوشی رنج ببرند.

نوشته اریک د. دولان
ترجمه دکتر موریس ستودگان

3 مارس 2021



@thinkpluswithus

🔷 نوجوانانی که مرتبا از ماریجوانا (گراس یا علف) استفاده می کنند با گذشت زمان از کاهش ضریب هوشی رنج ببرند.

👈 نوشته اریک د. دولان
👈ترجمه دکتر موریس ستودگان



بر اساس تحقیقات جدید منتشر شده در مقالات روانشناسی ، استفاده مکرر از ماریجوانا یا وابستگی به ان در دوره بلوغ با کاهش تقریبا 2 واحدی ضریب هوشی همراه است.

"به طور کلی استفاده از ماریجوانا در کشورهای غربی در حال افزایش است ، به طور کلی همزمان با قانونی شدن این افزایش مصرف نیز شکل گرفته. شواهد با کیفیت بالا وجود دارد که نشان می دهد ماریجوانا یا بی خطر است و یا دارای خواص دارویی قابل توجهی می باشد اما گاهی ولی نادر در نوجوانان علایمی از صرع نیز دیده شده است. "

محققان متاآنالیز هفت مطالعه طولی را با حضور 808 جوان که به طور مکرر ماریجوانا استفاده می کردند و 5308 جوانی که در کل زندگی خود کمتر از 5 بار استفاده کرده بودند ، انجام دادند. تمام مطالعات شامل نمره پایه ضریب هوشی قبل از شروع مصرف ماریجوانا و نمره ضریب هوشی دیگر در پیگیری ها بود. بیشتر شرکت کنندگان تا 18 سالگی پیگیری شدند ، اگرچه یک مطالعه آنها را تا 38 سالگی دنبال کرد.

شرکت کنندگان درصورت مصرف مکرر اینگونه در نظر گرفته می شدند که اگر حداقل 6 بار از ماریجوانا به مدت 6 ماه استفاده کرده باشند ، بیش از 25 مورد گزارش مادام العمر داشته باشند و یا تشخیص وابستگی به مارجوانا را داشته باشند.

محققان در مقایسه با افرادی که استفاده نمی کنند ، تقریباً دو نقطه ضریب هوشی در کسانی که به طور مکرر استفاده می کنند کاهش یافته است. تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که این کاهش در ضریب هوشی در درجه اول مربوط به کاهش ضریب هوشی کلامی است.

محققان نوشتند: "نوجوانی و اوایل بزرگسالی دوره های اساسی برای تکمیل تحصیلات و ایجاد مسیرهای شغلی و روابط اجتماعی برای اواخر زندگی است و با توجه به اثرات منفی مصرف ماریجوانا در این گروه سنی ، کاهش شیوع مصرف آن باید در اولویت باشد" در مطالعه خود
پاور گفت: "سازوكارهای این انجمن همچنان نامشخص است. "

محققان چندین توضیح بالقوه برای ارتباط بین مصرف ماریجوانا در نوجوانان و کاهش ضریب هوشی ذکر کردند ، از جمله "یک مکانیسم سمیت عصبی در دوران رشد ، یک مسیر اجتماعی که تحت تأثیر اجتناب و انحراف و عدم تعامل آموزشی در مدارس ، با تاثیرگذاری ماریجوانا بروی عوامل آسیب پذیری فردی نوجوانان مانند عدم توانایی خواندن در کودکی یا توسط عوامل ژنتیکی. " بروز میکند, که برای بررسی این عوامل تحقیقات بیشتری لازم است.

پاور افزود: "سوالات زیادی باقی مانده است که باید بررسی شوند." "به طور خاص ، بررسی هرگونه تناسبی بین روابط شخص با میزان مصرف و نهایتا اثرات مصرف ،که تأثیرات زمانی دراز مدت بر عملکرد اجرایی دارند و اینکه آیا پس از استفاده از ماریجوانا اختلالات باقیمانده ای قابل مشاهده خواهند بود ، اینگونه پرسشها در مطالعات آینده مهم خواهند بود."

این مطالعه ، "کاهش بهره هوش به دنبال استفاده مکرر یا وابسته از ماریجوانا در جوانان: یک مرور سیستماتیک و فراتحلیل مطالعات طولی" ، توسط Emmet Power ، Sophie Sabherwal ، Colm Healy ، Aisling O 'Neill ، David Cotter و Mary Cannon تألیف شده است.

@thinkpluswithus