🔷 🔑 نکات مهم برای روش صحیح مقابله با حسادت و شک و تردید در محل کار

بسیاری از افراد می توانند خودشان قضاوت کنند که آیا مستعد حسادت هستند یا خیر. با این حال، این درک به تنهایی کافی نیست، زیرا فقط دانستن حسادت ما کمکی به غلبه بر آن نمی کند.

برای کنترل رفتاری مانند حسادت، باید علأ ان را شناسایی و از بین برد - این معمولاً ربطی به همکاران، رئیس، دوستان یا حتی خانواده ما ندارد، هرکسی که می خواهد بر حسادت خود غلبه کند، باید از خودش شروع کند.

فقط کسانی که با خودشان در صلح هستند می توانند حسادت را کنار بگذارند و بپذیرند که اگر کسی در برخی زمینه ها بهتر از ما باشد، کاملاً اوکی هست و این حق را نیز دارد.

👀 این نکات می تواند به ما در غلبه بر حسادت کمک کند:

🔑 افزایش اعتماد به نفس

اعتماد به نفس قوی شاید بهترین محافظ در برابر حسادت باشد. علت بسیار ساده است: هرکسی که فکر می‌کند خودش مهارت کافی ندارد یا به‌اندازه کافی خوب نیست، همیشه با ترس از پیشی گرفتن دیگران مواجه می‌شود و این حسادت برانگیز است و قابل درک.

برای خیلی از ما ها سخت است، اما لازم است که یاد بگیریم تا به توانایی های خود اعتماد کنیم و قدردان آن باشیم. خود را همانگونه که هستیم بپذیریم و خود را مستقل از تایید دیگران براورد کنیم. خود را آگاه کنیم که دستاوردهای زیادی کسب کرده ایم و به اندازه کافی خوب هستیم - صرف نظر از اینکه آیا کسی از بیرون ما را تأیید می کند یا خیر.

🔑 روی نقاط قوت خود تمرکز کنیم

قرار دادن دیگران و مثلا همکاران خود بر روی یک پایه خیالی یا توهم در قیاس با خود در مقامی والاتر، و تنها دیدن دستاوردهای آنها و پنهان کردن و ندیدن دستاورده های خود منجر به حسادت می شود. البته باید با عملکرد خوب و موفقیت دیگران بازخورد مثبت کنیم، اما همیشه به نقاط قوت خود نیز فکر کنیم و واقف باشیم. متأسفانه، دیدن جنبه های خوب دیگران - و در عین حال نادیده گرفتن جنبه های مثبت خود - بسیار آسان و حسادت برانگیز و مخرب است. خروس همسایه غاز است!

مدام به خود یادآوری کنیم که در چه زمینه هایی به طور خاص خوب هستیم. همکاران کجا از ما راهنمایی می خواهند؟ چه زمانی رئیس به نظر و دانش ما علاقه خاصی دارد؟ به جای اینکه فقط به اینکه دیگران در چه جایگاهی برتری دارند فکر کنیم، شایستگی های خود را به خود یادآوری کنیم.

🔑 کمتر نگران اشتباهات باشیم

به خصوص در محل کار، ما معمولاً در مقایسه با همکارانمان در مورد عملکرد خود بسیار فکر می کنیم. با هر اشتباهی که خودمان مرتکب می شویم, ترس جا ماندن از کار و عقب افتادن و یا ناکافی بودن و یا جانشین شدن توسط دیگری بیشتر می شود.

با این حال، به طور مرتب فراموش می شود که اشتباه کردن مهم نیست بلکه از اشتباه اموختن و تجربه کسب کردن مهم هست که خود بخشی از فرهنگ برخورد و پذیرش اشتباه میباشد. والدین با معیارهای سخت گیرانه معمولا به فرزندان این هدیه نامبارک را میدهند که اشتباه خود را نبخشیده و زندگی را بر خود سخت بگیرند . اینها اغلب برای دستیابی به بهترین نتیجه ممکن در پایان کاملاً هیستریک برخورد میکنند - چیزی شبیه کمال گرایی افراطی.

به همکارانی که اشتباهات کمتری مرتکب می شوند، حسادت نکنیم. در عوض، بر یادگیری خود تمرکز کنیم. به یاد داشته باشیم، لازم نیست همیشه بهترین و بی عیب و نقص باشیم. ما نمی توانیم از هر شخصی که با او خود را مقایسه میکنیم جلوتر باشیم، اما این دلیل نمی شود که به شخص دیگری حسادت کنیم - توانایی ها در افراد متفاوت هستند.

🔑 اعتماد بیشتر

حسادت اغلب به این دلیل به وجود می آید که فرد معتقد است که رئیس با همکار بهتر رفتار می کند یا آنها را به دلیل توانایی هایشان ترجیح می دهد. همراه با ترس از دست دادن شغل، این به یک مشکل بزرگ تبدیل می شود که فضای کار را خراب می کند و همکاری سازنده در محیط کار را برای همه غیرممکن می کند.

با این مثال حسادت در محل کار معمولا به این معنی است که ما به رئیس خود اعتماد نداریم - همانطور که بیانگر عدم اعتماد به شریک زندگی ما در یک رابطه است.

سعی نکنیم این اعتماد را از دست بدهیم، بلکه آگاهانه روی خود کار کنیم. یک گفتگو و شفاف‌ سازی همچنین می‌تواند به درک این نکته کمک کند که ما رفتاری را در حسادت خود می‌بینیم یا تفسیر می‌کنیم که اصلاً منظور رئیس آن نبوده است.

حسادت تا اندازه ای میتواند انگیزه ساز بوده و در رقابت سالم محصولی مثبت داشته باشد چرا که ذاتی و طبیعی است اما اگر از کنترل شخص خارج شود به همان نسبت مخرب و مضر تا حد پاتولوژیک و ویران کننده روابط پیش خواهد رفت.

پیشنهاد کارشناسی من این است که زمان زیادی برای خود درمانی صرف نکنید و با راهنمایی حرفه ای سریعتر به مقصد برسید.

پایان

دکتر موریس ستودگان

#حسادت



6/6

@thinkpluswithus