همینطوری که این تصویر زیبا رو می‌بینین(چند لحظه طولانی نگاهش کنین قشنگه)
بگم که چند هفته ست اینجا رو پرایوت کردم.

و دیلیت اکانت و نقطه‌ها رو ریمو کردم.
حالا راحت‌تر باشیم و بشینیم دور شومینه کارامونو بکنیم. 👩🏻‍💻🧝🏻‍♀🧛🏻‍♀🕵🏻‍♀👨🏻‍⚖

چون خب، همه‌مون شانس قهرمان بودن رو پیدا نمی‌کنیم، ولی دلیل نمی‌شه سعیمون رو نکنیم. و سعیمون از همین چیزهای کوچیکه. از خوشحالی‌های کوچیکی که ازشون محافظت می‌کنیم. از جنگ‌های کوچیکی که می‌بریمشون. از سرسختی‌های کوچیک. از صبح بیدار شدن، لبخند زدن، قوی بودن. پخش زیبایی‌های جهان. محافظت از زیبایی‌های جهان.

ما نقطه‌های پراکنده‌ی نوریم. تنهایی شاید نتونیم تاریکی رو پس بزنیم، ولی وقتی با همیم، یه عالمه نقطه‌ی نورانی تو دل تاریکی‌ایم. :)
‌‌

مولانا:پس زخم‌هامان چه؟
شمس:نور،از محل این زخم‌ها وارد می‌شود

کاپشنم رسید
ازش متنفرم. ☹️

بچه‌ها که گفتین عکسش. :‹
(مشکلش حجیم بودنِ آستینشه.)

من game of thrones رو تا فصلِ چهارم دیده بودم و تازگی‌ها دارم میبینمش که تمومش کنم.
الان فصل هفتم رو شروع کردم و میدونین خیلی همه چیزش زیباست.🛡🗡

تموم شد و تقریبا همه چیزش رو دوست داشتم.🗡
سریال الهام بخشی بود.

Halloween 2016
https://www.google.com/doodles/halloween-2016?hl=en

برید اینجا بازی کنید☺️

اون حسی که میای خونه و میبینی رو تختت یه بسته پستیه که انتظارشو نداشتی. 😭🤍

این حس بهشته. ⁦•́ ‿ ,•̀

توازن.
#کتاب

Emily in Paris
رو دانلود کرده بودم که تو فرصت مناسب ببینم با توجه به نمره‌ش گمون میکردم خوبه.

ولی یه سری نقد خوندم که به نظر از اون سریالای رنگیِ گول زننده‌ست و نقش شانس رو پررنگ و نقش تلاش رو کمرنگ نشون میده تو همون نقد گفته بودن به جاش the devil waer Prada رو ببینین، و خب حقیقتا فیلم خوبی بود.

(این منصفانه نبود چون حس خوبی به emily in Paris داشتم و الان حس بدی به سریالش دارم.)