دختر دانش آموزی در افغانستان با ارسال ویدیویی می‌گوید که طالبان اینترنت افغانستان را قطع کرده که دختران به دوره‌های آموزشی آنلاین هم دسترسی نداشته باشند. این دانش‌آموز می‌گوید بعد از ممنوعیت تحصیل دختران در افغانستان، تنها امید دختران افغان برای ادامه آموزش، مکاتب آنلاین بود که طالبان آن را نیز نابود کرد. او افزود که طالبان با این اقدام به دنبال وادار کردن دختران برای رفتن به مدارس دینی است، اما دختران مقاومت خواهند کرد و قرار نیست که با شست و شوی مغزی، به «ملا» تبدیل شوند.

در صدا و سیما و در برنامه‌ای به اسم «عصر خانواده» که قرار بوده درباره حل مشکلات زندگی باشه، یک مرد به راحتی میگه که «زن باید کتک بخوره اگه بدون اجازه مرد بیرون بره». متاسفانه به جایی رسیدیم که در تلویزیون رسمی کشور مردها با خنده دارن راجع به کتک زدن زنان حرف می‌زنن. این برنامه خشونت علیه زن‌ها رو عادی جلوه می‌ده، جلوی چشم همه تحقیر و سرکوب زن‌ها رو به مردان آموزش میده و رسماً داره جنایت علیه زنان رو تبلیغ می‌کنه.

چرا کاندوم های ضد تجاوز وارد بازار نمیشن؟ اعتراض گسترده مردان به کاندوم ضد تجاوز.

الرز، زن آفریقایی که یک زن را بعد از تجاوز ملاقات کرد، قربانی برای آخرین بار گفت "فقط اگه اون پایین دندون داشتم..." و اینجوری شد که کاندوم ضد تجاوز توسط الرز ساخته شد.
این کاندوم دقیقا مثل تامپون داخل واژن زن در معرض خطر قرار میگیره و مردم میتونن ازش حتی بعد از خروج از خانه هم استفاده کنند و به هیچ عنوان اذیت نمیشن. زمانی که یه فرد میخواد تعرض کنه تیغ‌هاش وارد 🍆 میشن این تیغ ها جوری هستند که باعث برش کامل نمی‌شوند ولی متجاوز با این تیغ ها به هیچ عنوان نمیتونه راه بره و اگه تلاش کنه که درشون بیاره همه چیز فقط بدتر میشه، تنها راه خلاص شدن از این تیغ ها جراحیه و این یعنی متجاوز مجبور به اعتراف کردنه.
بعد از اینکه این تیغ‌ها معرفی شدند مردها به شدت اعتراض کردند که این اختراع همه‌ی مردا رو متجاوز در نظر میگیره و توهین به اوناست و برخی دیگه گفتن متجاوزا گناه دارن و این اختراع مثل دستگاه شکنجه قرون وسطاست.
به اختراعی که فقط متجاوزها رو تهدید می‌کنه اعتراض میشه، اما به فرهنگ تجاوز هرگز. اگر جامعه واقعا برای ریشه‌کن کردن تجاوز تلاش می‌کرد، هیچ‌وقت نیازی به چنین وسیله‌ای نبود. ولی واقعیت اینه که امروزه اکثر زنان آفریقا همچنان در خطر تجاوز هستند و به دلیل هزینه‌های سنگین، حتی نمی‌تونن عدالت رو پیگیری کنن. شاید وقتش رسیده اعتراض‌هامون رو به جای ابزار دفاعی، به خودِ تجاوز و ساختاری که از متجاوز حمایت می‌کنه، معطوف کنیم.

1. گرومینگ چیه؟

اصطلاح Grooming به فرایند دستکاری روانی اشاره داره که طی اون یک فرد بالغ سعی میکنه با کودکان و نوجوانان رابطه‌ای نزدیک بسازه به قصد اینکه در آینده از اون‌ها سواستفاده‌ی احساسی، جنسی و فیزیکی کنه. این حقه‌ها اغلب طی زمان طولانی و به تدریج اتفاق میفتن که قربانی باور کنه رابطه‌ای ویژه با فرد Groomer داره در حالی که در واقعیت داره آزار میبینه.

2. مراحل گرومینگ:

- در مرحله‌ی اول، اغلب گرومر دنبال کودکانی میگرده که حس میکنه میتونه از تنهایی، اضطراب، اعتماد بنفس پایین، مشکلات خانوادگی یا میل به پذیرفته شدن اون‌ها برای اهداف شوم خودش سواستفاده کنه.

- در مرحله‌ی دوم، آزارگر از خودش یک فرد حامی و قابل اتکا در ذهن کودک میسازه و اعتماد کودک رو جلب میکنه در حالی که اون رو به خودش وابسته میکنه.

- در مرحله‌ی سوم، گرومر سعی میکنه سواستفاده از کودک رو نرمالایز کنه و درباره عشق، روابط رمانتیک و سکس حرف میزنه. اون سعی میکنه واکنش کودک در برابر تماس های فیزیکی و لمس اعضای بدن رو بسنجه و اون‌ها رو به حداقل برسونه. آزارگر تلاش میکنه که کودک باور کنه اون با دیگران متفاوته.

- در مرحله‌ی چهارم آزارگر سعی میکنه نگرش کلی کودک رو منیپولیت کنه تا کودک وقتی مقاومت میکنه و آزارگر رو زیر سوال میبره، احساس گناه و یا خطر کنه. گرومر از لاس زدن، قول دادن درباره عشق و ازدواج یا تهدید به ترک کردن کودک برای کنترل اون استفاده میکنه. کودک در این مرحله کاملا وابسته به آزارگر میشه.

- در مرحله‌ی پنجم گرومر مطمئن میشه که کودک دست به افشاگری نزنه. با گفتن چیزهایی مثل "مردم ما رو نمیفهمن." اونا تورو مقصر میدونن." یا "اگر چیزی بگی من و تو آسیب میبینیم" کودک رو مجبور به سکوت میکنن. این مرحله با تزریق حس گناه و شرم، و همچنین تهدید کودک پیش میره.

- مرحله‌ی ششم، زمانیه که آزارگر کاملا پیش زمینه‌ها رو فراهم کرده و کودک رو وابسته‌ی خودش کرده. در این مرحله اون به راحتی آزار جنسی، فیزیکی، احساسی و روانی رو شروع میکنه. این آزار ها میتونن شامل روابط جنسی و یا حملات فیزیکی باشن. در روابط مجازی گرومرها درخواست عکس و فیلم جنسی میکنن.

- مرحله‌ی هفتم زمانیه که فرد آزارگر و گرومر علاقه‌ی خودش رو از دست میده و یا از ترس لو رفتن سعی میکنه رابطه رو تموم کنه. معمولا در این مرحله زمینه‌ای چیده میشه که کودک مقصر اتمام رابطه شناخته بشه و تقصیر ها رو بپذیره.

3. چرا گرومینگ و پدوفیلیا تجاوز محسوب میشه؟

دلیل اول اینه که کودک نمیتونه رضایت بده. رضایت اصل اخلاقی روابطه که کودکان، نوجوانان و افراد زیر ۱۸ سال بدلیل عدم بلوغ شناختی و احساسی و ناتوانی در درک عواقب رابطه با یک فرد بزرگسال قادر به رضایت دادنی که اعتبار داشته باشه نیستن. مهارت تصمیم گیری در کودکان تازه در حال شکل گیریه که باعث میشه اون ها در برابر اجبار، فریب خوردن و منیپولیت شدن، بهره کشی و استثمار آسیب پذیر باشن.
دوما تحقیقات اثبات کرده که روابط بین بزرگسالان و کودکان باعث ترومای طولانی مدت، PTSD، افسردگی و اضطراب، عزت نفس پایین و مشکلات اعتماد میشه و کودکان رو به خودکشی و سلف هارم سوق میده. مغز یک کودک هنوز در حال رشده و قرار گرفتن در معرض همچین روابطی رشد عادی احساسات اون‌ها رو مختل میکنه. سوما کودکان در روابط جنسی با بزرگسالان آسیب‌های روانی و جسمی زیادی رو تجربه میکنن. مثل پارگی و خونریزی بر اثر دخول، بارداری های خطرناک و ریسک مرگ و بیماری. کودکان در چنین روابطی نمیتونن درخواست کمک کنن حتی اگه از وضعیت آگاه باشن.

4. نابرابری قدرت یعنی چی و چه تاثیری داره؟

نابرابری قدرت به جایگاه بالاتر و یا پایین تر یک شخص در رابطه اشاره داره که در این مبحث میشه به قدرت بیشتر یک بزرگسال دربرابر یک کودک اشاره کرد. یک بزرگسال پول، قدرت جسمی، چهره‌ای موجه‌تر، تجربه‌ی بیشتر، احساسات باثبات تر و نقش اجتماعی پررنگ تری داره که ناخوداگاه در هر صورتی کودک و فرد کمسن رو در معرض آسیب و بهره کشی قرار میده حتی اگر رضایت کاذبی وجود داشته باشه. همچنین تحقیقات نشون میده قربانی روابط نابرابر بودن در کودکی باعث آسیب دیدن بیشتر در بزرگسالی هم میشه.

5. مذهب و فرهنگ نمیتونن پدوفیلیا رو اخلاقی کنن.

در حالی که ادیانی مثل اسلام و مسیحیت و فرهنگ‌هایی مثل فرهنگ آسیای شرقی و فرهنگ ایران آزار جنسی کودکان رو توجیه میکنن، اخلاقیات امروزی به هیچ وجه نمیتونه همچین چیزی رو بپذیره و هر شکلی از پدوفیلیا و کودک همسری بر خلاف قوانین حقوق بشره.

بسیاری از گرومرها سعی میکنن پدوفیلیا رو از طریق رسانه‌ها، صنایع سرگرمی، دین و فرهنگ عادی سازی کنن. بسیاری از هنرپیشه‌ها و سلبریتی‌ها، معلم‌ها، رهبران مذهبی و سیاستمداران به جرم آزار جنسی کودکان اکسپوز شدن ولی بدلیل پول و قدرت تونستن از زیر بار مسئولیت فرار کنن. ما دیگه نباید بذاریم این وضع ادامه پیدا کنه.

ممبرای جدید خوش اومدید لطفا این رو هم بخونید

زهرا قائمی، استاد دانشگاه، فعال حوزه مطالعات زنان، عضو دانشکده علوم اجتماعی و کارمند دانشگاه تهران، به دست همسرش به قتل رسید.
طبق شنیده‌های کارکنان دانشگاه تهران، زهرا شب حادثه در خانه‌اش با همسرش دعوایشان شده و وقتی شب او به خواب رفته همسرش در خواب خفه‌اش کرده است.
#زنکشی

تجاوز و آزار جنسی، هیچوقت و در هیچ شرایطی نباید وپنایز بشه و بعنوان یک سلاح بکار بره. در برابر هیچکسی. حتی نباید یک متجاوز رو هم تهدید به تجاوز کرد و یا علیهش ادبیات تجاوز بکار برد. تجاوز یک ابزار برای مجازات گناهکاران نیست، بلکه واقعیتیه که زنان و اقلیت‌ها هرروز دارن تجربش میکنن. اگر تجاوز رو ابزار مجازات انسان‌های بد بدونیم به مرور از قبحش کم میکنیم و بهش یک چهره‌ی مشروع میبخشیم و بدتر، در جامعه به شکل گسترده تری رواجش میدیم و به قربانیان آزارجنسی و تجاوز هم بی حرمتی میکنیم. یا با این دیدگاه، بر اساس اعتقادات فردی میتونیم تجاوز رو توجیه کنیم، فرد قربانی تجاوز رو لایق تجاوز بدونیم و یا حتی فرد متجاوز رو قهرمان عدالت معرفی کنیم. وقتی میگید باید به متجاوز‌ها تجاوز کرد، درواقع دارید به روشنی بیان میکنید که فعل تجاوز میتونه به طریقه‌ی مثبتی رخ بده و یا مفهوم رضایت جنسی میتونه بسته به دیدگاه افراد نقض بشه. در واقعیت این متجاوزین و گناهکاران نیستن که مورد آزار و تجاوز جنسی قرار میگیرن، این زنان و کودکان و اقشار آسیب پذیر هستن که بیشترین آمار قربانیان تجاوز رو دارن، و این ادبیات و نگرش نسبت به تجاوز تنها جامعه رو بیشتر غرق در اشتباهات و مفاهیم آسیبزا میکنه.

- چرا مردم از سلبریتی‌های متجاوز دفاع می‌کنند؟

1. علاقه افراطی:

گاهی طرفدار یک سلبریتی بودن بخش بزرگی از هویت افراد رو تشکیل میده و برای همین فرد اتهامات رو نه فقط حمله‌ای علیه سلبریتی محبوبش، بلکه همچنین حمله‌ای علیه شخص خودش برداشت میکنه. برای همین با محکوم کردن فرد قربانی سعی در نجات هویت خودش داره.

2. همبستگی و وجه اشتراک داشتن:

گاهی افراد اتهامات علیه سلبریتی‌ها رو مشابه بحران‌هایی که خودشون درش گرفتار شدن میبینن و برای همین پذیرش مجرم بودن سلبریتی، به معنای پذیرش اینه که خودشون هم مرتکب جنایتی شدن. پس برای توجیه و اثبات بی‌گناهی خودشون از متجاوزین و مجرمین دیگه حمایت میکنن. برای همین اکثر مردان آزارگر همبستگی زیادی با سلبریتی‌های متجاوز دارن.

3. تاثیر مردسالاری بر دیدگاه جامعه:

نظام مردسالار مردم رو شرطی میکنه که در هر شرایطی حق رو به مردان بدن و زنان رو نپذیرن. حالا اگر این مردان قدرتمندتر، ثروتمندتر و با نفوذتر از از اکثریت جامعه باشن، میل افراد به محافظت از اون‌ها و پیروی ازشون افزایش پیدا میکنه. مردم طی تاریخ و در گذر نسل‌ها مردانگی رو با صفات مثبت پیوند زدن و زنانگی رو با مکر و حیله، دروغ و جادو. به برداشت سیمون دوبووار، از اونجایی که مردان اصل انسانیت و زنان بعنوان "دیگری" تعریف شدن، رفتارهای منفی انسانی هرچند در مردان خنثی برداشت میشن، ولی در زنان بصورت برچسب‌های مخرب جنسیتی درمیان. پس این حمایت‌ها اتفاقی و یا حتی مستدل نیستن؛ بلکه از آموزش‌های زنستیزانه و ستم تاریخی علیه زنان نشات میگیرن.

4. ناآگاهی درباره تجاوز:

فقدان آموزش صحیح جنسی باعث شده تفاوت بین روابط رضایتمندانه و روابط اجباری برای مردم روشن نشه و بسیاری از مردم ندونن تجاوز یعنی چی. بعضی‌ها تجاوز رو نوعی رابطه جنسی عادی میدونن، بعضی‌ها فکر میکنن تجاوز یعنی سکس خشن، عده‌ی زیادی فکر میکنن تجاوز در اصل برای خود قربانی لذتبخشه، و خیلی‌ها هم اصلا تلاش نمیکنن که معنی خاصی رو براش در نظر بگیرن. نظراتی مثل «اون برای جلب توجه اینو گفته»، « رفته کارشو کرده الان پشیمون شده از رابطه میگه تجاوزه»، «خودش با پای خودش رفته اونجا معلومه دلش میخواسته»، «تجاوز دو طرفست حتما خودشم کاری کرده» و... حاصل این نادانی عمیق هستن.

5. توهم استعداد و شهرت=شخصیت خوب:

مردم گمان میکنن که افراد هنرمند، ورزشکار، ثروتمند و موفق، بواسطه توانایی‌هاشون در زمینه خاصی، لزوما انسان های خوب و با اخلاقی هستن. یا حتی رفتار حرفه‌ای اون سلبریتی‌های متجاوز در حضور مطبوعات و در مقابل همکارانشون رو به زندگی شخصیشون که در قاب دوربین‌ها ثبت نمیشه تعمیم میدن. مثلا "فلان ورزشکار با طرفدارانش خوش برخورد و مهربونه، پس نمیتونه تجاوز کنه." یا "این بازیگر همیشه محترمانه جواب همکاران زنش رو میده پس متجاوز نیست." در حالی که چهره‌ای که از سلبریتی‌ها در رسانه‌ها ساخته میشه، حاصل سرمایه کلان، وقت زیاد تیم‌های مختلف، و همینطور رفتارهای حساب شده و اعمال کنترل زیادی بر اخبار و مدیاست و قاعدتا با شخصیت واقعی اون سلبریتی‌ها یکی نیست.

6. باورهای مذهبی و سنتی:

لازم به ذکر نیست که مذهبیون و افراد محافظه‌کار، اغلب در صف طرفداری از متجاوزان پرچم‌داری میکنن. در دین عموما زن بعنوان ابزار سکس برای لذت دنیا و پاداش روز موعود به تصویر کشیده شده و به همین دلیل نماد "گناه و فساد" معرفی میشه. زنی که علیه یک مرد قدرتمند حرف میزنه "گناهکار" تلقی می‌شه، چون جرات کرده سکوت سنتی و رسم اطاعت بی چون و چرا از مردان رو بشکنه. زنان همیشه باید خودشون رو به این افراد "اثبات" کنن. اگه لباسشون، رفتار یا گذشته‌شون مطابق کلیشه‌های "زن خوب" نباشه، کسی باورشون نمیکنه.

7. ربط دادن جایگاه به رفتار:

مردم غالبا اعتقاد دارن که تجاوز رفتاری برای رفع نیاز جنسی مردان در شرایطی که دسترسی به شریک جنسی ندارن هست و به همین دلیل در قضاوت اینکه یک فرد با موقعیت اجتماعی بالا تجاوز کرده به مشکل برمیخورن. چون اعتقاد دارن اون سلبریتی امکان همخوابگی با زنان بسیاری رو داشته و به راحتی میتونسته به کمک ثروت و محبوبیتش شریک دلخواهش رو پیدا کنه. در این شرایط رفته رفته تجربه تجاوز فرد قربانی بجای اینکه خشونت‌آمیز و ناخواسته بنظر بیاد، یک افتخار و شانس تعبیر میشه. در حالی که تجاوز فقط به نیاز جنسی محدود نمیشه، بلکه گره‌خورده با مفاهیمی مثل قدرت، اعمال کنترل، خشونت جنسی، احساس برتری و ... هست که کاملا آگاهانه از طرف متجاوز اعمال میشه.

8. تلاش آگاهانه برای حفظ سیستم:

عده‌ی زیادی هم با وجود آگاهی نسبت به این خشونت، سعی میکنن با حمایت از متجاوزین سیستم مردسالار رو حفظ کنن و از اینکه قربانیان پشتوانه داشته باشن جلوگیری کنن، چون تداوم این نظام برای اون‌ها منفعت داره. برای مثال میشه به مردان زنستیز، سرمایه‌داران، مدیران فعال در حوزه‌های سرگرمی و رسانه‌ای و ... اشاره کرد.

وقتی فردی قربانی تجاوز میشه سکوت نکنید. وقتی اطرافیانتون قربانی‌نکوهی میکنن سکوت نکنید. وقتی مردم بدون آگاهی از زنستیزی سیستماتیک، به نتایج دادگاه برای طرفداری از متجاوز استناد میکنن سکوت نکنید. وقتی پوشش و رفتار قربانی دلیل تجاوز معرفی میشه سکوت نکنید. سکوت به معنای بی‌طرفی نیست، بلکه اصلی ترین شیوه‌ی طرفداری از متجاوزه. سکوت ما انقدر بلنده که صدای فریاد دیگران رو خفه میکنه.

- قربانی نکوهی یعنی چی؟

قربانی نکوهی به این معناست که افرادی که چیزهایی مثل آزار جنسی، تجاوز، خشونت خانگی، اذیت و آزار و... تجربه کردن رو تا قسمتی یا کاملا مقصر اتفاقی که براشون افتاده بدونیم، بجای اینکه روی مسئولیت مقصر و آزارگر تمرکز کنیم و درباره اتفاقی که افتاده حرف بزنیم. قربانی نکوهی یک مکانیسم اجتماعی برای حفاظت از قدرت، تقویت پدرسالاری در جامعه و تثبیت سکوت در برابر خشونت هست.
وقتی کسی چیزهایی مثل:
"اون نباید شب میرفت اونجا" ، "باید مقاومت میکرد و جیغ و داد راه مینداخت" ، "چی تنش بود؟" ، "چرا شکایت نکرد؟" ، "چرا بلافاصله با اون قطع ارتباط نکرد؟" ‌، "چرا ازش مدرک جمع نکرد؟" و...
رو میگه، درواقع داره بار مسئولیت رو از روی دوش ابیوزر برمیداره و به بازمانده‌ی خشونت تحمیلش میکنه و جریان بحث رو از اینکه "چرا اون ابیوزر انجامش داد" به سمت "چرا قربانی کاری نکرد؟" منحرف میکنه. این مسئله باعث ایجاد این توهم میشه که این خشونت قابل پیشگیریه اگر قربانی‌ها "درست" رفتار کنن، بجای اینکه فردی که مرتکب خشونت شده مسئول دونسته بشه.
قربانی نکوهی با ایجاد این باور که "چیزهای بد فقط برای آدم‌های بد اتفاق میفته" باعث میشه بسیاری از قربانیان سکوت کنن، چون گزارش دادن و متهم کردن ابیوزر فقط باعث میشه اعتبار خودشون از بین بره و مورد حملات تازه‌ای قرار بگیرن.

و یادمون باشه بردن و باختن پرونده‌ها ملاک تعیین متجاوزان نیستن، مخصوصا در ایران. سیستم قضایی ایران هیچ عدالتی نداره و کاملا در دست مردان و بر مبنای قوانین تاریخ گذشته مردسالارانه و اسلامی میچرخه. کسانی که در بحث جرائم جنسی به دنبال قضاوت مسئله براساس حکم دادگاه هستن، درواقع حامی تجاوزن. چون خوب میدونن که دادگاه در اکثریت پرونده‌ها به نفع متجاوز حکم صادر میکنه و اکثریت پرونده‌ها به نفع متجاوز تموم میشه.

جالبه که اسمتون برانداز حکومته چون فکر میکنید این سیستم عدالت نداره، ولی مرجعتون برای حمایت از یک قربانی تجاوز "دادگاه حکومتی"عه.

اگر توجه کنید میبینید در طرفداری از متجاوز و "جنس" و "شیء" دیدن زنان ارتباط تنگاتنگی وجود داره. بیاید به چندتا از استدلال های طرفداران این مرد نگاه کنیم:
"دختر براش ریخته"
"مگه ندید بدیده"
"صدتا از این بهتر دورشن چرا بخاطر این دردسر درست کنه برای خودش"
و....
بپذیرید که این مرد به یک زن تجاوز کرده، نه اینکه توی عروسی موز زیاد خورده باشه یا از یکی دزدی کرده باشه و یا جنس زیر قیمت از حراجی خریده باشه. این استدلال ها رو توی مسئله تجاوز آوردن، یعنی شما زن رو کالای مصرفی میبینی، نه یک انسان.

وقتی عشق ابدی اومد و ما فمینیست‌ها گفتیم نگاهش نکنید، دربارش حرف نزنید و بهش توجه ندید چون نه تنها سبک برنامش زنستیزانست، در فرهنگ ناسالم و زنستیزانه‌ای ساخته شده و عوامل زنستیزی داره، بلکه ده ها اتفاق ناجالب زنستیزانه‌ هم داخلش رخ داده و با زن‌های شرکت کننده بدرفتاری شده، بهمون گفتن پلیس فان و زیادی تعصبی و...
و خب نتیجه این شد که تو فصل دومش یکی از شرکت کننده‌های زن لیترلی قربانی آزار جنسی شد و داره از طرف مردها و بیننده ها هم تهدید میشه چون دربارش حرف زده. ولی بازم مطمئنم حرف حالیتون نمیشه و فصل سومشم بسازن با کله میرید ببینید.

مرده هم برگشته پست گذاشته گفته خیلی بی بندوباری که گفتی بهت تعرض شده کسی که بهش تعرض بشه نباید بره بگه

ایشون وکیل هستن

کتایون ریاحی:
کنار قربانی دادخواه بایستیم و برای روند تصحیح قانون تلاش کنیم. محاکمه چهره های قدرتمند با اتهامات خشونت جنسی این پیام را به جامعه میدهد که هیچکس فراتر از قانون نیست و باید پاسخگوی رفتار خود باشد، حتی اگر از جایگاهی معتبر، قدرت، نفوذ و ثروت بی‌انتها برخوردار باشد.

وقتی زنان دستمزد نصف گرفتن، جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی حق سقط از زنان گرفته شد، جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی دسترسی به لوازم پیشگیری از بارداری ممنوع شد تا زنان مجبور به زایمان بشن، جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو بدلیل زن بودن استخدام نمیکردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی اکثریت زنان قربانی خشونت خانگی شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان درگیر نقش‌های سنتی مردسالارانه شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی حضور زنان در سیاست ممنوع شد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان حق مالکیت زمین و دارایی نداشتن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان نمیتونستن تجارت کنن یا حتی حساب بانکی باز کنن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان درگیر ازدواج اجباری شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان حق طلاق نداشتن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان قربانی آزار جنسی در محیط کار شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از دسترسی به مراقبت های بهداشتی ضروری محروم شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان هم از اشتغال و کسب درآمد منع شدن و هم وظیفه بزرگ کردن کودکانشون به گردنشون افتاد و مجبور شدن برای سیر کردن شکم بچه‌ها به بدترین خفت‌ها تن بدن، جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان در سیستم حقوقی دیوانه انگاشته شدن و شهادت و شکایات اون ها نادیده گرفته شد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو در سرتاسر رسانه‌ها ابژه انگاری کردید و اون هارو حیوان‌خو، احمق، ضعیف، ناتوان و بیش‌جنسی شده نشون دادید جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از ابتدایی ترین آموزش‌ها محروم شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از ارث محروم میشدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان در مذاهب و آیین‌ها قربانی میشدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی ادیان مردانه وجود زنان رو گناه خوندن و از حقوق انسانی محرومشون کردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی جلوی سفر و آزادی اجتماعی زنان گرفته شد و در خانه هاشون حبس شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی هزاران سال برای پوشش زنان تصمیم گرفتن و بدن زن در هر جغرافیایی به نحوی تابو شد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی دختران رو از نوزادی و شیرخوارگی به عقد و ازدواج مردان دراوردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی اندام جنسی زنان رو مثله کردن تا جلوی لذت جنسیشون رو بگیرن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی در جنگ‌های مردانه، به زنان تجاوز میشد و به اسارت و بردگی گرفته میشدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی در ادیانی مثل زرتشت در زمان پریود زنان رو از حضور در شهرها و منازلشون منع میکردن و در محل نگهداری حیوانات حبسشون میکردن و اون ها رو نجس میخوندن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو با اتهام روابط جنسی سنگسار میکردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از حق تحصیل منع شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی فقر چهره زنانه گرفت چون زنان به طور کلی از اقتصاد کنار گذاشته شده بودن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی بدن زنان رو برای فروش کالاها به نمایش میذاشتن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی که فرهنگ تجاوز روایات زنان رو کم اهمیت جلوه میداد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان از ورزش محروم بودن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی که دختربچه‌ها تحت فشار اجتماعی شدیدی برای ازدواج و خانه نشینی بودن و بعد از ۱۲ سالگی ترشیده لقب میگرفتن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو از زمینه های مهندسی، ریاضی، تکنولوژی و.. حذف کردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی تجاوز و خشونت جنسی علیه زنان رو بعنوان یک سلاح برای تحقیر و مجازات بکار بردن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان رو در اینترنت تا سر حد مرگ تحت آزار و اذیت جنسی و حملات انلاین قرار میدادن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنانِ قربانی، مقصرِ جرائم جنسی جلوه داده شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی دستاورد های زنان در علم، هنر، سیاست و زمینه‌های اجتماعی نادیده گرفته شد و نتایج تحقیقات زنان در علم به طور سیستماتیک کنار گذاشته میشد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی نقش زنان در جنبش ها و انقلاب ها در کتب تاریخی سانسور میشد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی آثار ادبی و هنری زنان توسط مردان به سرقت میرسید جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی هویت حاکمانِ زن، توسط تاریخ نویسان، به عروسک های جنسی زینتیِ دست نشانده تقلیل پیدا میکرد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی تحقیقات و مطالعات و حتی اختراعات زنان برای قرن‌ها به نام مردان زده میشد جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان بخاطر میل جنسی داشتن مجرم شناخته شدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی زنان برای متهم شدن به سواد داشتن سوزانده میشدن جنگ جنسیتی نبود. ─ وقتی دختر بچه ها توسط پدران و برادرانشون سلاخی میشدن جنگ جنسیتی نبود.

فقط وقتی جنگ جنسیتی شروع شد که زنان قادر شدن و تصمیم گرفتن که حرف بزنن. مگه نه؟