خشونت خانگی چیست؟

خشونت خانگی در اصطلاح به رفتارهای خشونت‌آمیز در چارچوب روابط نزدیک یا خانوادگی اشاره داره. اگرچه این نوع خشونت به هر نحوی ممکنه رخ بده ولی به طور کلی خودش رو همراه نابرابری‌های سیستمی و علیه طبقات فرودست نشون میده پس اغلب قربانیان خشونت خانگی، زنان و کودکان هستن. خشونت خانگی در زندگی یک خانواده یا زندگی زناشویی و روابط عاشقانه، بصورت های مختلفی از جمله خشونت روانی، خشونت فیزیکی و خشونت جنسی نمود پیدا میکنه.

مصادیق این خشونت ها عبارت اند از:

آزار لفظی، تحقیر و ناسزاگویی، ایجاد آسیب‌های روانی در افراد، ایجاد ترس و تروما، ایجاد بیماری های جسمی و آسیب فیزیکی، ضرب و جرح، حبس کردن و منزوی کردن افراد، تجاوز، تجاوز زناشویی، تحقیر جنسی، اجبار کودکان به کار، فراهم نکردن نیازهای افراد آسیب پذیر خانواده مانند بیماران و سالمندان و تحقیر اون‌ها و...

بررسی آماری

خشونت خانگی آسیبی عمیق تر از چیزیه که بنظر ما میرسه. طبق آمار سازمان ملل حداقل ۳۰ درصد زنان جهان تحت خشونت خانگی قرار دارن. یک پژوهش تحت عنوان «تحقیق ملی بررسی خشونت خانگی علیه زنان» که در سال ۱۳۸۳ به وسیله قاضی طباطبایی و همکارانش انجام شد بیانگر آن بود که ۶۶ درصد زنان ایرانی از ابتدای زندگی مشترک حداقل یک بار مورد خشونت قرار گرفتن. بر اساس یک پژوهش دیگر، که در سال ۱۳۹۷ انجام شده، میزان کلی شیوع خشونت بین زوجین در جامعه ایران ۸۱ درصده، یعنی ۸۱ درصد از زوجین در جامعه ایران حداقل یکی از ابعاد خشونت خانگی (فیزیکی، روانی، کلامی، اقتصادی) رو تجربه کردن. از لحاظ آماری ثابت شده که ارتباط بیشتر بین اعضای خانواده موجب صعودی شدن سیر خشونت خانگی در جوامع میشه. براساس مطالعات در دوران قرنطینه ویروس کرونا، بیش از ۷۷ درصد زنان ایرانی حداقل یکی از انواع خشونت های خانگی رو تجربه کردن. این خشونت ها در سطوح بالاتر به قتل زنان و فرزندان منتهی میشن که قبل تر درباره آمار بالای زنکشی در ایران صحبت کردیم. "لینک اول" "لینک دوم"

چطور باید با این خشونت ها برخورد کرد؟

با یک نگاه سطحی به جامعه متوجه میشیم که بر اساس هنجارهای عرفی، اغلب مردم سعی میکنن این خشونت ها رو مخفی نگه دارن و روی اون ها سرپوش بذارن. خانواده های زنان متاهل معمولا تمایل دارن شکایت های اون‌ها رو نادیده بگیرن تا ازدواج دختر خانواده به طلاق منجر نشه؛ همچنین عرف جامعه ما هم اینه که زن با لباس سفید میره و با کفن سفید برمیگرده. مهم نیست زنان چقدر از خشونت خانگی صحبت کنن، هیچکس حاضر به شنیدن نیست. دولت به جای ایجاد بسترهای مناسب برای حمایت از زنان قربانی، اقدام به بستن خانه‌های امن زنان و پرونده سازی علیه موسسان این خانه‌ها میکنه و از دادگاه ها گرفته تا مشاوران ازدواج و پزشکی قانونی، رویکرد دولتی در برخورد با این مصائب، همواره سوگیری با آزارگر و مجبور کردن قربانی به تحمل و بخششه. در فرهنگ جامعه ایرانی، مفاهیم غیرت، ناموس پرستی و سرپرستی مردان بر خانوار، مردان رو به مالکان زنان و کودکان خانواده بدل کرده و هرگونه خشونت از سوی مردان رو با مرد بودن آزارگر توجیه میکنه. پس قدم اول مبارزه با مفهوم ناموس و غیرت و در ادامه صحبت کردن از این خشونت ها در سطوح جامعه‌ست. انگشت اتهام باید به سمت مردان آزارگر نشانه گرفته بشه تا موج قربانی نکوهی خنثی بشه و از بین بره. دوم باید سعی کرد خانه‌های امن بیشتری در دسترس قربانیان قرار بگیره و نیازهای حقوقی و اقتصادی اون ها تامین بشه.

فرد آزارگر، باید طبق چه معیارهایی مورد قضاوت قرار بگیره؟

در جوامع مردسالار، نمود عمومی رفتار آزارگران بعد از افشای روایت‌های خشونت خانگی، بصورت مظلوم نمایی، قهر کردن، اظهار افسردگی، پیشنهاد شروع دوباره و ... هست که بجای تاکید بر مسئولیت پذیری و تلاش برای حذف نابرابری قدرت، اقدامی در جهت فرار از مسئولیت و نادیده گرفتن آسیب‌های وارده به قربانی و تحمیل بار این خشونت‌ها بر قربانی هاست. اعتراف به اشتباه و یا عذرخواهی کردن باعث از بین رفتن مسئولیت نمیشه و فرد آزارگر رو تطهیر نمیکنه. این باور اشتباه وجود داره که اگر فرد آزارگر خودش رو اصلاح کرد یا تظاهر به این کار کرد باید برای اون شانس دومی وجود داشته باشه که همین شکاف فرصت خیلی خوبی رو برای منیپولیت کردن و گسلایت کردن قربانی‌ها فراهم میکنه. جامعه عموما بعد از این نمایش‌ها فورا به سمت قربانی حمله‌ور میشه و به رفتار اون برچسب هایی از قبیل لجبازی، سنگدلی، واکنش بیش از حد و بزرگ‌نمایی میزنه. ما بعنوان افراد آگاه که بخش زیادیمون قربانی خشونت خانگی بودیم باید این بازی‌های روانی رو بشناسیم و علیه اون‌ها جبهه گیری کنیم.

من سعی کردم در زمان کوتاهی که داشتم حداکثر چیزهایی که میشد رو بیان کنم. اگر نکات اضافه‌ای مد نظرتون هست در کامنت‌ها بنویسید.

من حوصله شرکت در چالش ندارم که دیگران بهم آهنگ بدن فالور های عزیزم اگر دوست داشتین بهم بگین وایب کدوم اهنگ بیلی رو میدم و چرا

یه تدتاک دیدم که خیلی دوست دارم براتون بذارمش ولی نتم بشدت ضعیفه نمیتونم پس لینکشو میذارم خودتون نگاه کنید
https://youtu.be/95ovIJ3dsNk?si=bQE4XhJqkY7v5htL

یجاییش میگه وقتی توی جنگلی و یک خرس میبینی بدنت تحریک میشه تا هورمون های استرس و ادرنالین آزاد کنه، مردمک هات گشاد تر میشن، قلبت میتپه و تنفست راحت تر میشه و آماده این میشی که یا با خرس بجنگی یا فرار کنی. و این خیلی خوبه اگر در جنگل باشی و با یک خرس رو برو باشی. ولی اگر یک کودک باشی و اون خرس هر شب برگرده به خونه و تو هربار این فرایند استرس رو تجربه کنی بجای اینکه مفید باشه برات مثل سم میمونه و سلامت روانی و جسمیت رو از بین میبره و سیستم ایمنی بدن رو تضعیف میکنه. کسانی که در کودکی تحت خشونت خانگی و انواع آزارها بودن ۱۲ برابر بیشتر به خودکشی سوق پیدا میکنن، چهارو نیم برابر بیشتر مبتلا به افسردگی میشن و ۷ برابر بیشتر درگیر بیماری های قلبی و ریوی میشن.

این ملی گراها اصلا از فارسی خوششون نمیاد چون ادبیات غنی ای داره، فقط فارسی رو مثل ماسک به خودشون آویزون کردن تا نفرتشون از زبان عربی و نژادپرستیشون نسبت به عرب‌ها و مردم غیر فارس در ایران رو مخفی کنن
به جای اینکه شعر بخونن و روی تقویت زبان تمرکز کنن کل دردشون اینه که وای چرا گفتی سلام این عربیه باید بگی درود😨 وای چرا گفتی فارسی باید بگی پارسی😋 و نمیفهمن از این فارسی هم کلمات زیادی وارد عربی شده و یا حتی از فارسی به عربی رفته و دوباره برگشته و خیلی ارتباط بین زبان‌ها پیچیده و جالبه و نباید این رفتار رو نسبت به این پدیده رایج نشون بدن

به هر حال امیدی به اصلاحشون ندارم نژادپرستی نفرتی بشدت عمیقه که تو گوشت و خون ایرانی ها حک شده

.

شاید بابام مرد خوبی باشه ولی من نمیدونم چون فقط بعنوان یک پدر بد و خشن که بهم یک کلکسیون کامل از منتال ایلنس و بیماری های جسمی هدیه داده و هر بار منو دیده سرزنشم کرده و کتکم زده و مسخرم کرده شناختمش. کاش همون مرد خوب میموند و هرگز ازدواج نمیکرد و بچه دار نمیشد که همچین آدم منفوری بشه.

گوشت لاشه حیوونه و لاشه از قتل بدست میاد پس چیزی به اسم گوشت اخلاقی نداریم. الکی توجیه نیارید که وای من فقط گاوهای کوه شمالی grass fed و مرغ‌های cage free رو میخورم. گاو و مرغ موجودات زنده، هوشمند و حسمندن که هدف خودشون رو از زندگی دارن و هیچوقت جایی ثبت نام نکردن که جوجه هاشون رو توی چرخ گوشت بریزیم و با تجاوز حاملشون کنیم و گوساله هاشون رو بکشیم که شیر مادراشون رو برداریم و انقدر بهشون هورمون بزنیم توی چند روز بالغ بشن و از شدت وزن بالا فلج بشن و بخاطر عفونت تا خرخره دارو و انتی بیوتیک بهشون تزریق بشه و قطع عضو بشن و بعد روی زمین تا کشتارگاه کشیده بشن.

میدونم مردم بشدت از گیاهخواران متنفرن چون نمیخوان با این حقیقت روبرو بشن، و میدونم معمولا بعد از هر حرفی که درباره خشونت علیه حیوانات در صنعت غذا میزنم حداقل ۲۰ نفر از اینجا لفت میدن. ولی باید بالاخره یاد بگیریم "گوشت" یک محصول پروتئینی نیست، بلکه بدن یک جانداره و این مسئله درباره زندگی جانداران و حق حیات اون‌هاست نه درباره احساسات ما. ناراحتی و شادی ما واقعا به گاو مادری که تو خردسالی با تزریق هورمون بالغ شده و با میله های آهنی مورد تجاوز قرار گرفته تا باردار بشه و بعد کودکش رو ازش گرفتن و دارن به کشتارگاه میبرن تا گوشت گوساله تولید بشه و اون با پابند هایی که بهش زدن تا بخاطر آسیب دیدگی اندام هاش و سینه بزرگ پر شیرش پاهاش از هم جدا نشن سعی میکنه دنبال ماشین کشتارگاه بدوئه و بخاطر فرزندش اشک میریزه کمکی نمیکنه.

راستش علامت سوال اصلیم اینه که مگه نمیگن انسان همه چیز خواره پس نباید قاعدتاً از رژیم غذاییش پیروی کنه؟ درست مثل همه جاندران دیگه که از رژیم غذاییشون پیروی میکنن؟

من فکر میکنم همه چیز خواری برای اکثریت جامعه درست تعریف نشده. ما میدونیم که انسان‌ها در ابتدا اکثرا میوه‌جات، ریشه، ساقه و برگ‌های گیاهان، تخم خام پرندگان و خزندگان و حشرات رو میخوردن. بعد از ساخت سلاح به خوردن گوشت هم رو آوردن تا بقای خودشون رو حفظ کنن. پس عده‌ای میگن ابتدا انسان‌ها گیاهخوار بودن که مثل اقوام نزدیکشون بیشتر از میوه‌ها تغذیه میکردن ولی به هر حال طوری تکامل پیدا کردن که بتونن طیف وسیعی از چیز ها رو مصرف کنن. ولی همه‌چیز خواری خودش به همین سادگی نیست. همه چیزخواران لزوما همه چیز رو مصرف نمیکنن، بلکه صرفا توانایی مصرف همه چیز رو دارن. ما به همون اندازه که توانایی مصرف استیک رو داریم توانایی خوردن تخم خام خزندگان و پرندگان و جویدن حشراتی مثل سوسک و ملخ رو هم داریم ولی کمتر کسی همچین چیزی رو انتخاب میکنه. واقعیت ساده‌ست، انسان یاد گرفت خودش رو با خوردن گوشت تطبیق بده چون اگر نمیخورد منقرض میشد. چون سرما و گرمای شدید در بعضی مناطق نمیتونست پاسخگوی رژیم گیاهی یا خوردن تخم و حشرات باشه. ولی انسان فک ضعیفی داره، مانند گیاهخواران دندان های آسیاب تخت و روده کشیده داره، فک انسان بصورت همه جانبه و چرخشی حرکت میکنه که به گیاهخواران شباهت داره و حرکت عمودی فک نمیتونه فشار و قدرت فک گوشتخواران رو داشته باشه، انسان نمیتونه بدون ابزار شکار کنه و همینطور نمیتونه گوشت خام و استخوان رو به راحتی هضم کنه و با مصرف گوشت به بیماری هایی مثل نقرس و فشار خون و چربی و کلسترول بالا گرفتار میشه. پس با اینکه انسان میتونه گوشت بخوره و شاید برخی ویژگی‌های فیزیکی مثل تاج دندان ها این مورد رو براش کمی آسان کنن، ترجیح زیست انسان همواره گیاهخواریه و اگر انسان انتخاب کنه که گوشت نخوره هیچ اتفاقی براش نمیفته و میتونه با گیاهان و قارچ ها به راحتی زنده بمونه و خیلی سلامت تر هم باشه. در جانوران دیگه‌ی همه چیز خوار هم مسئله انتخاب و بهینه بودن رژیم غذاییه. خرس ها در بعضی مناطق اکثرا از میوه ها تغذیه میکنن و در بعضی مناطق فقط حشره یا فقط ماهی میخورن و در بعضی مناطق یا بعضی فصول هم رفتارهای غذایی منحصر به فردی دارن. جمعیت بزرگی از انسان‌ها در طول تاریخ بدلیل دسترسی نداشتن به گوشت، مهارت بالای قبایل در کشاورزی و آب و هوای مساعد برای کشت گیاهان، گرایش‌های فرهنگی یا باورهای مذهبی و اخلاقی، هیچوقت به سمت گوشتخواری نرفتن و از طرفی انسان های زیادی هم هرگز فرصت خوردن میوه جات و گیاهان رو نداشتن چون در بیابان‌ها یا مناطق سرد و یخبندان زندگی میکردن و هیچکدوم نمردن.
خیلی مواقع هم مردم حرف از طبیعت و پیروی از قوانین طبیعت میزنن چون انسان رو موجودی مثل شیر یا ببر میدونن. ولی انسان نه تنها گوشتخوار نیست، بلکه چیزی داره به اسم اخلاقیات. در دنیای طبیعت درسته گوشت خورده میشه، ولی تجاوز هم اتفاق میفته. ولی فرزند کشی هم اتفاق میفته. حتی در موجودات نزدیک به ما، ایپ‌ها، تجاوز به کودکان خود دسته و یا گونه های دیگه هم دیده میشه. حیوانات در یک دنیای ایده‌ال زندگی نمیکنن بلکه اون‌ها به طرز وحشتناکی قتل و تجاوز مرتکب میشن و به همگونه‌های خودشون آسیب های جبران ناپذیری وارد میکنن و عده ایشون هم از قتل نوزادان دیگر دسته های گونه خودشون لذت میبرن. چیزهای زیادی که حیوانات انجام میدن رو ما جرم انگاری کردیم و با انجام دادنش اعدام میشیم یا حبس ابد میخوریم. همیشه و همه جا باید به یاد داشته باشیم که ما مفهومی به اسم اخلاق داریم.

انسان همه چیز خوارو

دوستان واژه زیست یک اصطلاح در جامعه شناسی برای بیان تجربیات مشترک یک گروه یا تجربیات منحصر بفرد افراد حاضر در یک گروهه که اغلب -نه همیشه- در ساختار قدرت معنی پیدا میکنه. زیست زنانه ابدا تعریف کننده‌ی زنانگی نیست، بلکه وصف کننده‌ی تجربیات غالب بر زنان در طول تاریخ و زمان حاله که زنان ترنس و افراد نان باینری رو هم شامل میشه. زیست زنانه به شما نمیگه کی زنه و کی زن نیست، بلکه میگه چه ستم‌هایی بر زنان بعنوان یک گروه اجتماعی تحمیل میشه یا زن بودن چه نقشی در تجربیات هر فرد داره. این عبارت چیزی رو حذف نمیکنه بلکه سعی داره تجربیات افراد رو در بستر ستم و/یا در طبقات متفاوت ریشه یابی کنه. این کلمه میتونه مثل تمام کلمات جهان در جای اشتباه یا به قصد اشتباه بکار بره یا از اون سوء برداشت صورت بگیره، ولی باید متوجه باشیم که چاره اینکار اصلاح و پرورش خودمونه نه حذف بی‌مورد ابزارهایی که داریم. درسته زدن زیر همه چیز و زیر ذره‌بین بردن ساختاری در خیلی مواقع یک حرکت رادیکال مفیده ولی اینکار هم باید با علم و نکته سنجی انجام بشه. اکتیویست ها برای خلق و اصلاح و جا انداختن هر مفهوم جدیدی سال های زیادی تلاش میکنن و از جهات مختلف اون رو میسنجن و شما نمیتونید یک شبه تصمیم بگیرید که دوستش ندارید و همون یک شبه هر کسی که گفت باهاتون مخالفه رو با یک لیست بزرگ از اتهامات سلاخی کنید. هر نقدی باید با توجه به پیامدهای اجتماعی اون نقد و ریشه‌ی چیزی که مورد نقد قرار میگیره انجام بشه، برای همین "انتقاد" مسئولیت پذیری بالایی رو میطلبه. اکتیویسم زمین بازی نیست، حاصل رنج و درد و فریاد افراد آسیب پذیره. امیدوارم سعی کنید واژه ها رو درک کنید و بعد تصمیم به نقدشون بگیرید.

در جامعه ایران، من بیشتر موافق اینم که مردان پرو-فمینیست باشن. من تجربه نسبتا زیادی در فضای فمینیستی ایران دارم و درواقع چون از بچگی به فضای مجازی پناه برده بودم، لای فمینیستا بزرگ شدم. انقدری با این مسائل سر و کله زدم که اطمینان دارم مردان چون مقبولیت عمومی بالاتری دارن، همیشه ناخوداگاه در جایگاه بالاتری نسبت به اکتیویست‌های زن قرار میگیرن و با قرار گرفتن در یک فضای عمدتا زنانه میتونن اقدامات مخرب زیادی رو بدون عواقب انجام بدن. من حداقل با چهار مرد فمینیست کله گنده متجاوز سریالی برخوردم تو این هفت هشت سال. همشونم از دم مرضیحگر بودن و دنبال حذف زنان. دست خودشونم نیست، آموختن که حضور زنان رو تاب نیارن حتی اگر همه چیز درباره زنان باشه. عقل حکم میکنه که تنها جنبش زنانه تاریخ رو از رهبری مردها در امان نگه داریم و حوادث نامطلوب گذشته رو تکرار نکنیم. ورود مردان به جنبش زنان، میتونه یه ساختار قدرت ایجاد کنه و میکنه. اون‌هایی که نبودن و ندیدن، فکر میکنن مرد فمینیست فقط اون مرد خارجیه که تو اینستا به زنا میگه اسلی کویین. ندیدن که چطور یک مرد جنبش زنان در ایران رو به قهقرا برد و چقدر قربانی از خودش برجا گذاشت. ده ها زن فمینیست کله گنده و خفن ایران با هم متحد شدن و بازم نتونستن ذره ای از تاثیر محمدرضا برخورداری متجاوز، پدوفیل و سارق ادبی رو بر میلیون ها مخاطب دختر کمسنی که داشت کم کنن و هنوز برخورداری بزرگترین تریبون فمینیستی ایران رو داره.
مردان میتونن حامی زنان و حامی فمینیسم باشن و باید هم اینطور باشه. ما حتما و لزوما نیاز داریم که مردان تاکسیک و پرخاشگر و زنستیز نباشن و حقوق زنان رو پایمال نکنن. بحث ما ابدا این نیست که مردان اجوکیتد باشن یا غارنشین. بحث ما اینه که ما حاضریم تا چه اندازه ریسک بپذیریم و تا چه حد برامون امنه که اجازه رشد مردان در این فضا رو بدیم. لیبل پرو-فمینیست هم باعث پویایی جنبش فمینیسم بین مردان روشنفکر میشه و هم جنبش رو از سواستفاده‌های احتمالی در امان نگه میداره.

Tw// lesbophobia, Transphobia
یک تینجر لزبین به دلیل استفاده از دستشویی زنانه مورد ضرب و شتم قرار گرفت.
کیدی گرس : این هرگز نباید اتفاق می‌افتاد بخاطر اینی که هستم و این هرگز نباید اتفاق می‌افتاد چون سعی کردم از دستشویی استفاده کنم.
﹙#TransNews﹚

حالم بهم میخوره که سعی میشه با گفتن "مردسالاری رو مردها هم اثر منفی میذاره" حقانیت فمینیسم رو اثبات کنن. لایک خفه شو من دارم میمیرم دو دقیقه بذار یچیزی درباره رنج من باشه؟؟؟

دیشب سر این زیست زنانه یه اسکرین شات اینور اونور میکردن که پسرخوشگله در چهار خط، پنج مغالطه رایج "حمله به پهلوان پنبه"، "مسموم سازی چاه"، "ایجاد ابهام"، "دو راهی کاذب" و "اشتراک لفظ" رو برامون به نمایش گذاشت و واقعا از اینکه این قراره آینده‌ی کامیونیتی ما باشه وحشت کردم. مطمئنن سهوی بوده ولی بازم قشنگ نیست.