شاید بابام مرد خوبی باشه ولی من نمیدونم چون فقط بعنوان یک پدر بد و خشن که بهم یک کلکسیون کامل از منتال ایلنس و بیماری های جسمی هدیه داده و هر بار منو دیده سرزنشم کرده و کتکم زده و مسخرم کرده شناختمش. کاش همون مرد خوب میموند و هرگز ازدواج نمیکرد و بچه دار نمیشد که همچین آدم منفوری بشه.

گوشت لاشه حیوونه و لاشه از قتل بدست میاد پس چیزی به اسم گوشت اخلاقی نداریم. الکی توجیه نیارید که وای من فقط گاوهای کوه شمالی grass fed و مرغ‌های cage free رو میخورم. گاو و مرغ موجودات زنده، هوشمند و حسمندن که هدف خودشون رو از زندگی دارن و هیچوقت جایی ثبت نام نکردن که جوجه هاشون رو توی چرخ گوشت بریزیم و با تجاوز حاملشون کنیم و گوساله هاشون رو بکشیم که شیر مادراشون رو برداریم و انقدر بهشون هورمون بزنیم توی چند روز بالغ بشن و از شدت وزن بالا فلج بشن و بخاطر عفونت تا خرخره دارو و انتی بیوتیک بهشون تزریق بشه و قطع عضو بشن و بعد روی زمین تا کشتارگاه کشیده بشن.

میدونم مردم بشدت از گیاهخواران متنفرن چون نمیخوان با این حقیقت روبرو بشن، و میدونم معمولا بعد از هر حرفی که درباره خشونت علیه حیوانات در صنعت غذا میزنم حداقل ۲۰ نفر از اینجا لفت میدن. ولی باید بالاخره یاد بگیریم "گوشت" یک محصول پروتئینی نیست، بلکه بدن یک جانداره و این مسئله درباره زندگی جانداران و حق حیات اون‌هاست نه درباره احساسات ما. ناراحتی و شادی ما واقعا به گاو مادری که تو خردسالی با تزریق هورمون بالغ شده و با میله های آهنی مورد تجاوز قرار گرفته تا باردار بشه و بعد کودکش رو ازش گرفتن و دارن به کشتارگاه میبرن تا گوشت گوساله تولید بشه و اون با پابند هایی که بهش زدن تا بخاطر آسیب دیدگی اندام هاش و سینه بزرگ پر شیرش پاهاش از هم جدا نشن سعی میکنه دنبال ماشین کشتارگاه بدوئه و بخاطر فرزندش اشک میریزه کمکی نمیکنه.

راستش علامت سوال اصلیم اینه که مگه نمیگن انسان همه چیز خواره پس نباید قاعدتاً از رژیم غذاییش پیروی کنه؟ درست مثل همه جاندران دیگه که از رژیم غذاییشون پیروی میکنن؟

من فکر میکنم همه چیز خواری برای اکثریت جامعه درست تعریف نشده. ما میدونیم که انسان‌ها در ابتدا اکثرا میوه‌جات، ریشه، ساقه و برگ‌های گیاهان، تخم خام پرندگان و خزندگان و حشرات رو میخوردن. بعد از ساخت سلاح به خوردن گوشت هم رو آوردن تا بقای خودشون رو حفظ کنن. پس عده‌ای میگن ابتدا انسان‌ها گیاهخوار بودن که مثل اقوام نزدیکشون بیشتر از میوه‌ها تغذیه میکردن ولی به هر حال طوری تکامل پیدا کردن که بتونن طیف وسیعی از چیز ها رو مصرف کنن. ولی همه‌چیز خواری خودش به همین سادگی نیست. همه چیزخواران لزوما همه چیز رو مصرف نمیکنن، بلکه صرفا توانایی مصرف همه چیز رو دارن. ما به همون اندازه که توانایی مصرف استیک رو داریم توانایی خوردن تخم خام خزندگان و پرندگان و جویدن حشراتی مثل سوسک و ملخ رو هم داریم ولی کمتر کسی همچین چیزی رو انتخاب میکنه. واقعیت ساده‌ست، انسان یاد گرفت خودش رو با خوردن گوشت تطبیق بده چون اگر نمیخورد منقرض میشد. چون سرما و گرمای شدید در بعضی مناطق نمیتونست پاسخگوی رژیم گیاهی یا خوردن تخم و حشرات باشه. ولی انسان فک ضعیفی داره، مانند گیاهخواران دندان های آسیاب تخت و روده کشیده داره، فک انسان بصورت همه جانبه و چرخشی حرکت میکنه که به گیاهخواران شباهت داره و حرکت عمودی فک نمیتونه فشار و قدرت فک گوشتخواران رو داشته باشه، انسان نمیتونه بدون ابزار شکار کنه و همینطور نمیتونه گوشت خام و استخوان رو به راحتی هضم کنه و با مصرف گوشت به بیماری هایی مثل نقرس و فشار خون و چربی و کلسترول بالا گرفتار میشه. پس با اینکه انسان میتونه گوشت بخوره و شاید برخی ویژگی‌های فیزیکی مثل تاج دندان ها این مورد رو براش کمی آسان کنن، ترجیح زیست انسان همواره گیاهخواریه و اگر انسان انتخاب کنه که گوشت نخوره هیچ اتفاقی براش نمیفته و میتونه با گیاهان و قارچ ها به راحتی زنده بمونه و خیلی سلامت تر هم باشه. در جانوران دیگه‌ی همه چیز خوار هم مسئله انتخاب و بهینه بودن رژیم غذاییه. خرس ها در بعضی مناطق اکثرا از میوه ها تغذیه میکنن و در بعضی مناطق فقط حشره یا فقط ماهی میخورن و در بعضی مناطق یا بعضی فصول هم رفتارهای غذایی منحصر به فردی دارن. جمعیت بزرگی از انسان‌ها در طول تاریخ بدلیل دسترسی نداشتن به گوشت، مهارت بالای قبایل در کشاورزی و آب و هوای مساعد برای کشت گیاهان، گرایش‌های فرهنگی یا باورهای مذهبی و اخلاقی، هیچوقت به سمت گوشتخواری نرفتن و از طرفی انسان های زیادی هم هرگز فرصت خوردن میوه جات و گیاهان رو نداشتن چون در بیابان‌ها یا مناطق سرد و یخبندان زندگی میکردن و هیچکدوم نمردن.
خیلی مواقع هم مردم حرف از طبیعت و پیروی از قوانین طبیعت میزنن چون انسان رو موجودی مثل شیر یا ببر میدونن. ولی انسان نه تنها گوشتخوار نیست، بلکه چیزی داره به اسم اخلاقیات. در دنیای طبیعت درسته گوشت خورده میشه، ولی تجاوز هم اتفاق میفته. ولی فرزند کشی هم اتفاق میفته. حتی در موجودات نزدیک به ما، ایپ‌ها، تجاوز به کودکان خود دسته و یا گونه های دیگه هم دیده میشه. حیوانات در یک دنیای ایده‌ال زندگی نمیکنن بلکه اون‌ها به طرز وحشتناکی قتل و تجاوز مرتکب میشن و به همگونه‌های خودشون آسیب های جبران ناپذیری وارد میکنن و عده ایشون هم از قتل نوزادان دیگر دسته های گونه خودشون لذت میبرن. چیزهای زیادی که حیوانات انجام میدن رو ما جرم انگاری کردیم و با انجام دادنش اعدام میشیم یا حبس ابد میخوریم. همیشه و همه جا باید به یاد داشته باشیم که ما مفهومی به اسم اخلاق داریم.

انسان همه چیز خوارو

دوستان واژه زیست یک اصطلاح در جامعه شناسی برای بیان تجربیات مشترک یک گروه یا تجربیات منحصر بفرد افراد حاضر در یک گروهه که اغلب -نه همیشه- در ساختار قدرت معنی پیدا میکنه. زیست زنانه ابدا تعریف کننده‌ی زنانگی نیست، بلکه وصف کننده‌ی تجربیات غالب بر زنان در طول تاریخ و زمان حاله که زنان ترنس و افراد نان باینری رو هم شامل میشه. زیست زنانه به شما نمیگه کی زنه و کی زن نیست، بلکه میگه چه ستم‌هایی بر زنان بعنوان یک گروه اجتماعی تحمیل میشه یا زن بودن چه نقشی در تجربیات هر فرد داره. این عبارت چیزی رو حذف نمیکنه بلکه سعی داره تجربیات افراد رو در بستر ستم و/یا در طبقات متفاوت ریشه یابی کنه. این کلمه میتونه مثل تمام کلمات جهان در جای اشتباه یا به قصد اشتباه بکار بره یا از اون سوء برداشت صورت بگیره، ولی باید متوجه باشیم که چاره اینکار اصلاح و پرورش خودمونه نه حذف بی‌مورد ابزارهایی که داریم. درسته زدن زیر همه چیز و زیر ذره‌بین بردن ساختاری در خیلی مواقع یک حرکت رادیکال مفیده ولی اینکار هم باید با علم و نکته سنجی انجام بشه. اکتیویست ها برای خلق و اصلاح و جا انداختن هر مفهوم جدیدی سال های زیادی تلاش میکنن و از جهات مختلف اون رو میسنجن و شما نمیتونید یک شبه تصمیم بگیرید که دوستش ندارید و همون یک شبه هر کسی که گفت باهاتون مخالفه رو با یک لیست بزرگ از اتهامات سلاخی کنید. هر نقدی باید با توجه به پیامدهای اجتماعی اون نقد و ریشه‌ی چیزی که مورد نقد قرار میگیره انجام بشه، برای همین "انتقاد" مسئولیت پذیری بالایی رو میطلبه. اکتیویسم زمین بازی نیست، حاصل رنج و درد و فریاد افراد آسیب پذیره. امیدوارم سعی کنید واژه ها رو درک کنید و بعد تصمیم به نقدشون بگیرید.

در جامعه ایران، من بیشتر موافق اینم که مردان پرو-فمینیست باشن. من تجربه نسبتا زیادی در فضای فمینیستی ایران دارم و درواقع چون از بچگی به فضای مجازی پناه برده بودم، لای فمینیستا بزرگ شدم. انقدری با این مسائل سر و کله زدم که اطمینان دارم مردان چون مقبولیت عمومی بالاتری دارن، همیشه ناخوداگاه در جایگاه بالاتری نسبت به اکتیویست‌های زن قرار میگیرن و با قرار گرفتن در یک فضای عمدتا زنانه میتونن اقدامات مخرب زیادی رو بدون عواقب انجام بدن. من حداقل با چهار مرد فمینیست کله گنده متجاوز سریالی برخوردم تو این هفت هشت سال. همشونم از دم مرضیحگر بودن و دنبال حذف زنان. دست خودشونم نیست، آموختن که حضور زنان رو تاب نیارن حتی اگر همه چیز درباره زنان باشه. عقل حکم میکنه که تنها جنبش زنانه تاریخ رو از رهبری مردها در امان نگه داریم و حوادث نامطلوب گذشته رو تکرار نکنیم. ورود مردان به جنبش زنان، میتونه یه ساختار قدرت ایجاد کنه و میکنه. اون‌هایی که نبودن و ندیدن، فکر میکنن مرد فمینیست فقط اون مرد خارجیه که تو اینستا به زنا میگه اسلی کویین. ندیدن که چطور یک مرد جنبش زنان در ایران رو به قهقرا برد و چقدر قربانی از خودش برجا گذاشت. ده ها زن فمینیست کله گنده و خفن ایران با هم متحد شدن و بازم نتونستن ذره ای از تاثیر محمدرضا برخورداری متجاوز، پدوفیل و سارق ادبی رو بر میلیون ها مخاطب دختر کمسنی که داشت کم کنن و هنوز برخورداری بزرگترین تریبون فمینیستی ایران رو داره.
مردان میتونن حامی زنان و حامی فمینیسم باشن و باید هم اینطور باشه. ما حتما و لزوما نیاز داریم که مردان تاکسیک و پرخاشگر و زنستیز نباشن و حقوق زنان رو پایمال نکنن. بحث ما ابدا این نیست که مردان اجوکیتد باشن یا غارنشین. بحث ما اینه که ما حاضریم تا چه اندازه ریسک بپذیریم و تا چه حد برامون امنه که اجازه رشد مردان در این فضا رو بدیم. لیبل پرو-فمینیست هم باعث پویایی جنبش فمینیسم بین مردان روشنفکر میشه و هم جنبش رو از سواستفاده‌های احتمالی در امان نگه میداره.

Tw// lesbophobia, Transphobia
یک تینجر لزبین به دلیل استفاده از دستشویی زنانه مورد ضرب و شتم قرار گرفت.
کیدی گرس : این هرگز نباید اتفاق می‌افتاد بخاطر اینی که هستم و این هرگز نباید اتفاق می‌افتاد چون سعی کردم از دستشویی استفاده کنم.
﹙#TransNews﹚

حالم بهم میخوره که سعی میشه با گفتن "مردسالاری رو مردها هم اثر منفی میذاره" حقانیت فمینیسم رو اثبات کنن. لایک خفه شو من دارم میمیرم دو دقیقه بذار یچیزی درباره رنج من باشه؟؟؟

دیشب سر این زیست زنانه یه اسکرین شات اینور اونور میکردن که پسرخوشگله در چهار خط، پنج مغالطه رایج "حمله به پهلوان پنبه"، "مسموم سازی چاه"، "ایجاد ابهام"، "دو راهی کاذب" و "اشتراک لفظ" رو برامون به نمایش گذاشت و واقعا از اینکه این قراره آینده‌ی کامیونیتی ما باشه وحشت کردم. مطمئنن سهوی بوده ولی بازم قشنگ نیست.

مغالطه، یعنی جزئی از استدلال که درست یا منطقی نیست، در اون فساد معنایی وجود داره و باعث نامعتبر شدن کل استدلال فرد میشه. مغالطه‌گر کسیه که با یک استدلال غیرمنطقی و نادرست به یک نتیجه میرسه و ممکنه سعی کنه اون نتایج رو در استدلال های دیگرش هم بکار ببره. با وجود اینکه مغالطات دور از منطق هستن، ممکنه بدلیل چیدمان خاص کلمات یا ساختار زبانی برای عده‌ای درست جلوه کنن. در ادامه چند مغالطه رایج رو تعریف میکنم.

1. حمله به پهلوان پنبه یا آدمک پوشالی:
فرد مغالطه‌گر چون توانایی نقد ادعای اول رو نداره، سعی میکنه یک ادعای سست و ضعیف مشابه بسازه که توانایی رد کردن اون رو داره. سپس این ادعای ساختگی رو به طرف مقابل ربط میده و سعی میکنه ادعای اولیه رو بی اعتبار جلوه بده. علت نامگذاری این مغلطه اینه که فرد مغلطه گر بجای روبرویی با طرف مقابل با یک آدمک پوشالی میجنگه.

مثال👇
ادعای اول: ما و شامپانزه ها اجداد مشترک داریم.
آدمک پوشالی: پس تو میگی ما میمون هستیم؟ معلومه که اینطور نیست.
---------------------------
ادعای اول: زنان بواسطه‌ی تحت ستم مردسالاری بودن، تجربیات مشترک و منحصر بفردی نسبت به گروه های اجتماعی دیگه دارن.
آدمک پوشالی: پس زن بودن یعنی بچه داری و ظرف شستن؟ معلومه که اینطور نیست.

2. دوگانگی جعلی (False Dilemma):

این مغلطه موقعی اتفاق میفته که شخصی فقط دو انتخاب پیش روی طرف مقابل قرار بده یا فقط دو نتیجه و رخداد رو برای امری ممکن بدونه، در حالی‌که یا احتمالات و انتخاب‌های بیشتری موجوده، یا طیف وسیعی از احتمالات و انتخاب‌های ممکن بین دو گزینه‌ی مطلقی که ارائه شده موجود باشه. دوگانگی‌های جعلی معمولا با عبارت «یا این یا اون» مطرح میشن، ولی ممکنه گاهی از طریق حذف گزینه نیز اتفاق بیفتن. یکی از دگرگونی‌های اون سه‌گانگی جعلی (False Trilemma) هست که سه گزینه مطرح میشه، در حالی‌که گزینه‌های بیشتری موجوده.

معادل‌های جایگزین:

دوراهی کاذب، یا این یا اون، تفکر دوگانه، انتخاب جعلی، تفکر مطلق‌گرا، حذف میانه، قطب‌زدگی.

الگوی منطقی:

یا X صحیح است یا Y.
یا X صحیح است یا Y یا Z.

3. مسموم کردن چاه یا سرچشمه:
برای اینکه ادعاهای یک گروه یا یک فرد از اعتبار ساقط بشه، پیش از هرچیز یک پیشفرض غلط و مخرب یا صفت زشت و پست درباره اون گروه ارائه میشه که تمامی بحث از اون نقطه به بعد تحت تاثیر اون صفت قرار بگیره و افراد طوری جبهه گیری کنن که بعنوان مصداقی از صفت پست مطرح شده شناخته نشن. این راهی برای تحقیر و حذف مخالفان بجای ارائه منطق در استدلاله.

مثال👇
مسموم سازی سرچشمه: عده‌ای که اینطور فکر میکنن بدون شک احمق و بیشعورن.

ادعاها و مباحث بعدی حول محور تلاش برای اثبات حماقت یا عدم حماقت طرفین میچرخه، بدون اینکه منطقی بودن یا درستی گزاره های پیش از مسموم سازی اهمیتی پیدا کنه.

4. ایجاد ابهام:
فرد مغالطه‌گر سعی میکنه با پرسش های بلاغی یا استفهام انکاری، استفاده از کلمات به زبان های متفاوت و ارائه جزئیات محدود، درک مخاطب از موضوع مورد بحث رو کمرنگ و مبهم کنه تا فرصت این رو داشته باشه که فضا رو مسموم و منیپولیت کنه و نتایج رو به سمت خودش برگردونه.

5. اشتراک لفظ:
این مغلطه هنگامی اتفاق میفته که دو یا چند عبارت از لحاظ لفظی شباهت زیادی به هم داشته باشن یا با توجه به موضوع، از کلماتی بشه در چند معنای متفاوت استفاده کرد. فرد مغالطه‌گر از معنای متفاوت اون کلمه در جایگاه‌های متفاوت به نفع خودش استفاده میکنه بدون اینکه کار خودش رو برای مخاطب شفاف سازی کنه. مثلا کلماتی رو میشه در حوزه‌های هویتی، بیولوژیکی، اجتماعی و اقتصادی با معنای متفاوت بکار برد. واژه زیست هم حداقل چهار معنی داره که نباید این معانی رو در جاهای بی ربط با هم گره بزنیم.

اینارو درواقع قرار بود آریا توضیح بده
تازه قرار بود شواهد علمی بیاره که چرا مصرف سویا باعث بیماری های غدد نمیشه