قدرت زمانی به حدش میرسه که دیگه نیازی نمیبینی به اینکه به کسی ثابت کنی چقدر قوی بودی یا هستی. صفرا و کلیههات جر خورده و سرت قطع شده ولی با تمام وجودت، بدون طعنه و قضاوت، همدلی میکنی با کسی که دستش اوخ شده. چون زندگی همینه و تمام دردها، دردناکن.
تو زمانی قویترین ورژن خودتی که به این درک برسی: وقتی کسی روی تخت بیمارستان خوابیده و بهش میگن بگو دردت از یک تا ده چنده، نمیپرسه «نسبت به تختِ بغلی؟»
تو زمانی قویترین ورژن خودتی که به این درک برسی: وقتی کسی روی تخت بیمارستان خوابیده و بهش میگن بگو دردت از یک تا ده چنده، نمیپرسه «نسبت به تختِ بغلی؟»
روز سیویکم: خوبی ایدئولوژی و ذهن و روح و روان اینه که تمام قطعاتشون رو میشه ارتقا داد. بدون محدودیت.
بچهها کانالهای تلگرامی هتل کالیفرنیا نیستن.
هر وقت بخوای میتونی بیای، هر وقت بخوای میتونی بری.
میفهمم. من هم آدمهایی رو دارم اینجا که اگه برن واقعا وسوسه میشم برم بپرسم چرا. کردم این کار رو یکی دوبار. اشتباه بود! اما کردم چون دلم تاب نیاورد بدونم چی شده که فلان فرد خاص زندگیم لیو داده از کانالم. وسوسه شده بودم بزنم دوات رو بترکونم. حتی یه بار اون اوایل این کار رو کردم! با 1K ممبر زدم ترکوندم کانال اولم رو و بعد با اسم دوات برگشتم. اشتباه بود اون پیگیری. اشتباه بود اون ترکوندنه. دارم سعی میکنم یاد بگیرم دفعات بعد این کار رو نکنم. آدمها حق انتخاب دارن و باید به این حق احترام گذاشت.
واقعیت اینه که اگه از یه چنلی توی لحظه به هر دلیلی حس خوبی نمیگیرین، این حق رو دارین که ازش خارج شین حتی اگه بهترین دوستتون باشه. این چیزی از دوستیتون نباید کم کنه اگه واقعیه اون رابطه.
من توی ماه گذشته از چندتا چنل لیو دادم. توی دورهای هستم که یه سری از محتواها در عین زیبایی و مهارت نویسنده و با تمام احترامی که برای ادمینهاشون قائلم، برام مناسب نیستن. یادآور چیزهاییاند که الان نمیخوام بهشون فکر کنم. انرژیای رو ازم میگیرن که به زور جمعش کردم. شاید برگردم دوباره به این کانالها، شاید هم برنگردم و این به خودم مربوطه. به هیچ عنوان به معنی دشمنی شخصی، بد بودن قلم شما، بیاعتبار کردن شما یا هر چیز منفی دیگه ای خطاب به شما نیست. لطفا نیاین و سینجیمم نکنین. متن شما بیاندازه زیبا و احساسیه اتفاقا و دقیقاً مشکل من هم همینه. الان توی دورهای نیستم که بتونم بدون فروپاشی، خودم رو در معرض این متنها قرار بدم. همین.
قطعا این یه حق دو طرفهست و شما هم مختارین برین از دوات هر موقعی که دوست داشتین و هر موقعی که خواستین برگردین یا برنگردین. من جلوی وسوسهی سینجیم کردنتون وایمیستم. شما هم جلوی وسوسهی سینجیم کردنم وایستین. حق بدیم به هم و روی در واینستیم.
کانال هر آدمی یه دنیاست و دنیا هم که میدونین، محلِ گذره!
هر وقت بخوای میتونی بیای، هر وقت بخوای میتونی بری.
میفهمم. من هم آدمهایی رو دارم اینجا که اگه برن واقعا وسوسه میشم برم بپرسم چرا. کردم این کار رو یکی دوبار. اشتباه بود! اما کردم چون دلم تاب نیاورد بدونم چی شده که فلان فرد خاص زندگیم لیو داده از کانالم. وسوسه شده بودم بزنم دوات رو بترکونم. حتی یه بار اون اوایل این کار رو کردم! با 1K ممبر زدم ترکوندم کانال اولم رو و بعد با اسم دوات برگشتم. اشتباه بود اون پیگیری. اشتباه بود اون ترکوندنه. دارم سعی میکنم یاد بگیرم دفعات بعد این کار رو نکنم. آدمها حق انتخاب دارن و باید به این حق احترام گذاشت.
واقعیت اینه که اگه از یه چنلی توی لحظه به هر دلیلی حس خوبی نمیگیرین، این حق رو دارین که ازش خارج شین حتی اگه بهترین دوستتون باشه. این چیزی از دوستیتون نباید کم کنه اگه واقعیه اون رابطه.
من توی ماه گذشته از چندتا چنل لیو دادم. توی دورهای هستم که یه سری از محتواها در عین زیبایی و مهارت نویسنده و با تمام احترامی که برای ادمینهاشون قائلم، برام مناسب نیستن. یادآور چیزهاییاند که الان نمیخوام بهشون فکر کنم. انرژیای رو ازم میگیرن که به زور جمعش کردم. شاید برگردم دوباره به این کانالها، شاید هم برنگردم و این به خودم مربوطه. به هیچ عنوان به معنی دشمنی شخصی، بد بودن قلم شما، بیاعتبار کردن شما یا هر چیز منفی دیگه ای خطاب به شما نیست. لطفا نیاین و سینجیمم نکنین. متن شما بیاندازه زیبا و احساسیه اتفاقا و دقیقاً مشکل من هم همینه. الان توی دورهای نیستم که بتونم بدون فروپاشی، خودم رو در معرض این متنها قرار بدم. همین.
قطعا این یه حق دو طرفهست و شما هم مختارین برین از دوات هر موقعی که دوست داشتین و هر موقعی که خواستین برگردین یا برنگردین. من جلوی وسوسهی سینجیم کردنتون وایمیستم. شما هم جلوی وسوسهی سینجیم کردنم وایستین. حق بدیم به هم و روی در واینستیم.
کانال هر آدمی یه دنیاست و دنیا هم که میدونین، محلِ گذره!
چقدر جالبه که گاهی یه مفهوم انتزاعی مثل خاطره روی واکنش عینی بدن انسان موثره.
اشک بیصدا، مرئی، بیبو، خیس و شورمزهست.
خاطره حتی وجود خارجی نداره!
اشک بیصدا، مرئی، بیبو، خیس و شورمزهست.
خاطره حتی وجود خارجی نداره!
شما سینماتون بهخاطر بیحجابی پلمپ میشه،
ما پل عابرپیادهمون!
ما مثل هم نیسـ... هستیم. هستیم رفیق. هستیم.
ما پل عابرپیادهمون!
ما مثل هم نیسـ... هستیم. هستیم رفیق. هستیم.