اشتباهمان این است که فکر میکنیم درد با حرف آرام میشود. درد را باید درد کشیده باشی تا بفهمی چه رنجی میکشد آنکه درد دارد. آدمها به یک اندازه ظرفیت ندارند ولی جایی میرسد که "برمیدارد تیغ را و میکشد روی همه ی زخمهای عادت" ظرفیت که پرشود سرریز میکند. حالا یکی امروز یکی ده سال دیگر و یکی هم بعد از مرگ لابد.
درد کشیده را درد کشیده میفهمد ....

#ای_لیا
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

زن داشت با چرخ ماشین کشتی میگرفت، پنجر شده بود، با آن دستهای کوچک هرچه زور میزد پیچها باز نمیشد، گفتم : کمکتون کنم؟!
خیلی جدی برگشت و گفت : نه! خودم از پسش بر میام!
چند قدم رفتم و برگشتم دیدم هنوز دارد کلنجار میرود. برگشتم و آچار چرخ را از دست زن گرفتم، جا خورد، حرفی نزدم پیچها را باز کردم، چرخ زاپاس را جا زدم و چرخ پنجر را هم گذاشتم سرجایش داخل صندوق عقب. سر آخر آب آورد و ریخت که دستهایم را بشویم گفتم: "والا کمک گرفتن تو این موارد از طرف شما خانما به عنوان ضعف نیست. بعضی کارها توان جسمی میخواد."
گفت :" شما که آقایی ولی بعضیاتون یه چرخ پنجر برای ما عوض میکنید و انتظار خدمات ویژه هم بعدش دارید!"
لال شدم، سرم را انداختم پایین و دور شدم ...

#ای_لیا
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

زنگ زده است که بریم شمال ویلای فلانی! خوش میگذرد ...
آمار اینجور شمال رفتن ها را دارم، دویست نفر می ریزند توی یک ویلای دو اتاقه، زنها یک طرف، مردها یک طرف، آخرش هم جا کم می آید و می بینی شب خوابیده ای در بَرِ فلانی! یا بهمانی شبها مثلن عادت لگد پراندن دارد، فک و جمجمعه ات را میگذارد کف دستت!
برای اجابت مزاج از دو روز قبل باید وقت بگیری یا بروی یک گوشه کناری و شکم ورم کرده را خالی کنی! هوا دم کرده است، همه چیز چسبیده است به هم، موها، لباس تنت، حمام رفتن؟! اصلن نگو، آن بخش که کاملن تعلق پیدا میکند به بانوان و کودکان با مسائل خاص خودشان!
همه چیز بوی نا میدهد، اصلن نمیدانی این وسط چه خاکی توی سرت بریزی، در طول مثلن سه روز کلن دو دانه شلیل و یک عدد هم موز گندیده نصیبت میشود، آخرش هم که همه چیز دُنگ دُنگ است، هشتاد هزارتومن پیاده ات میکنند! البته که خوش هم میگذرد، آفتاب سوخته میشوی، یک سری وسایلت گم میشود، کتابی که آورده ای بخوانی را دختر فلانی خوشش آمده و تو هم که کلن زبان نه گفتن نداری، داده ای رفته است. عصر روز آخر مصیبت همگی با هم آوار میشوند روی تنت، مثلن دارید بر می گردید، جاده شلوغ، دیروقت می رسی، فردا هم که شنبه است، روز اول کاری ...

جواب میدهی : " کار دارم، نمیرسم بیام!"
کلی توی دلت را آب می اندازد با فانتزِ های خاص این سفر که همه اش در بالا آمد.

یک آن به خودت می آئی و می بینی کنار ساحلی، به این فکر می کنی که الان دراز کشیده بودم توی خانه و کتاب میخواندم، فیلم می دیدم!
تا به خودت بیائی روی هوائی، روی دست بلندت کرده اند ... شالاپ !
با کتف میخوری کف ماسه ای دریا! درد کهنه میزند بیرون!

#ای_لیا
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

تنهایی ست دیگر
بر می دارد تیغ را و می کشد روی همه ی رگهای عادت
روی پوست ورآمده ی خاطرات.

#ای_لیا
@boiereihan

صبح زود مرد توی یک خیابان خلوت ترمز میرند, به زن میگوید عصر بروند بیرون. زن میخواهد پیاده شود, نگاه میکند به اطراف, مرد را صدا میکند, مرد سر میچرخاند, لبهایش تر میشود, زن میبوسد, مرد مقاومت نمیکند, رها میشود ... یکی بوق میزند, مرد نگاه میکند توی آینه زن پیاده میشود مرد فکر میکند که دوباره همان جوان بیست و چهار ساله است.

#ای_لیا
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

تهران
چیزی کم داشت
بی تو
بی رد بوی نگاهت
روی تن بیمار خیابانهایش.

#ای_لیا
@boiereihan

چندباری ماشین را عقب جلو کرد، جا نشد ... هوا گرم است، آدم را کلافه میکند. عقب را نگاه میکند، شال از روی سرش می اوفتد، زن موهای کوتاه پسرانه ای دارد، شرابی رنگ، زنی سی و چند سال ِ، همزمان با دوستی مشغول صحبتم، داستان را برایش تعریف میکنم، میخندد، می گوید : یکی از پسرهای فامیل می پرسید، این افتادن شال از روی سر موقع پارک دوبل برای خانمها اجباری ست؟
یک جورهائی جزء تشریفات پارک دوبل است!
زن کلافه میشود، همان نصفه ماشین که داخل پارک است را خارج میکند، هنوز شال روی دوشش است، عرق کرده است، صورتش التهاب دارد، اینطور مواقع کمکی هم نمیشود کرد، میرود، یک جای پارک خالی می ماند با رایحه زنی جا مانده بر احساس خیابان!

#ای_لیا
@boiereihan

دوست داشتن یعنی ،دستت را بگیرم و روی جدول های خیابان راه بروی و یکهو دستانت را باز کنی بلند بخندی و من هم بگویم : دختر کمی آرامتر ... و تو بلندتر بخندی و بگویی : دختر بلند می خندد .
دختر بلند می خندد تا شکوفه ها هم یادشان بیاید بهار در راه است و باید به خنده وا کنند گلبرگ های عاشقی را. شکوفه های گیلاس می ریزند در آغوش باد و پشت این منظره لبخند توست که روی جدول هنوز راه می روی و می خندی و دستانت هم در آغوش باد رها شده اند... دوست داشتن به قدر همین چندصد متر راه رفتن روی جدول های تنهایی ست و دیدن خنده ی تو .
دوست داشتن دست گرم توست که ضربان قلب زندگی را تندتر می کند و گردش خون را به نفس نفس می رساند از بس تند می رود!

سر خیابان جدول تمام می شود ... دوست ندارم تمام شود ، دوست دارم خنده هایت را. دوست دارم این چند لحظه های زیبای رها شده در آغوش زندگی را ، همین یک خط در میان های بودن و نبودن را ، همین لمس پوست تر با تو بودن را !

کاش خیابان تمام نمی شد ... کاش همیشه جدول هارا ادامه می دادند ...کاش تقاطعی نبود ، کاش چهار راهی سکته نمی انداخت بین این طعم گس ِ خنده هایت .

باران می بارد و زیباترین چیزی که دیدم دختر خیسی بود که زیر باران می چرخید ...

کاش فقط یکبار ... فقط یکبار
کاش باران از زمین به آسمان می بارید ! چه می شد مگر! اینبار ما گریه می کردیم و فرشتگان خیس می شدند ..

#ای_لیا
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

می پرسی چرا دوباره ازدواج نمیکند.
لبهایش را نزدیک صورت تو می آورد و پف میکند روی خاکستر سیگاری که به یقه لباست نشسته است. مردان مورد علاقه و دلخواهش همگی قبلن ازدواج کرده اند.
این جمله را با شوخ طبعی معنی داری میگوید.

مورچه هایی که پدرم را خوردند - علی قانع
#معرفی_کتاب
#ای_لیا
@boiereihan

از یاد رفتن
چیزی ست
شبیه یک فایل موسیقی
ماسیده بر کنج هارد کامپیوتری
که نه پلی میشو و نه دیلیت!

#ای_لیا
@boiereihan

شما اصلن ببین تو این سنگ نوشته ها و کتیبه های تخت جمشید کسی سرشو کرده تو زندگی اون یکی!
همشون مثل بچه آدم ایستادن ...

#ای_لیا
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

تو پرده از قامتت بیافکن
تا من شعر را
زیر پاهایت
قربانی کنم!

#ای_لیا
@boiereihan

شعر است دیگر ،
گاهی لبانت را می بوسد
و گاهی دهانت را می دوزد!

#ای_لیا
@boiereihan

باد میزند روی شیشه های تنهایی
خیابانی که دیگر چراغ روشنی ندارد
مادری که در گور
چهره کودک خردسالی را نقاشی میکند
باد میزند روی غصه های پیرمردی
که پای چوبی شکسته ای را
آتش میزند در زمستان سیاه زمین.
باد میزند هنوز
گاه به بادبان قایقی
گاه به موهای دخترکی
که از سرما منجمد میشود!

#ای_لیا
@boiereihan

عادت می کنیم
به همین عادت کردن ...

#ای_لیا
@boiereihan

نسیمی می وزد
نگاهی غرق می شود
و آغوش خاطره را
تنگ می فشارد
رویای بوسه ای بر باد ...

#ای_لیا
@boiereihan

زن ایستاده بود، مرد ایستاده بود، روبروی هم. زن کوتاهتر بود، کف دست چپ را گذاشته بود روی آرنج دست راست مرد. کمی فشار داده بود. مرد داشت حرف میزد، سرش را چرخانده بود به سمت چپش، جایی را توی پیاده رو نگاه میکرد، زن از پایین توی چشمهای مرد را نگاه میکرد، چیزی توی چشمهای زن موج میزد، چیزی شبیه شادی، یک خاطر جمعی، یک احساس ناب. لبخندی دوید روی لبهای زن.
و من همه اینها را از پشت شیشه پنجره اتوبوسی دیدم که لحظه ای ایستاده بود توی ترافیک خسته ستارخان.

#ای_لیا
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

تخت خواب و زنی نیمه هوشیار
باد میدود روی رج های عمودی پرده
خواب و بیدار یک واقعه
تصویر مردی در ذهن اتاق
لبخند باریکی که میدود روی لبهای زن
باریکه ی آفتاب
خط میکشد روی پستان نیمه عریان زن ...

#ای_لیا
@boiereihan

چیزی هست که نمیگویی
چیزی هست که تو را میبلعد
تو را خنج می زند
چیزی که در نگاهت هم پیدا نیست
چیزی که نمیگویی!

#ای_لیا
@boiereihan

به زن گفتن طلاق نگیر، سعی کن بسازی. حداقل سایه یه مرد بالا سرته. مطلقه بشی، بهت به عنوان یه لقمه در دسترس و بی دردسر نگاه میکنن.

تحصیل کرده و بیسواد هم نداره انگار. میگفت : همکارم فهمیده مطلقه هستم بهم پیشنهاد داده باهاش رابطه داشته باشم. زن و بچه هم داره!

#ای_لیا
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan