دربارهی فردا،
بگذار فردا نگرانش باشیم
امروز، لحظه را دریاب
لبهایت را بیاور
آغوشی تنگ برای بیقراریهایت
چایت یخ نکند.
#ای_لیا
@boiereihan
بگذار فردا نگرانش باشیم
امروز، لحظه را دریاب
لبهایت را بیاور
آغوشی تنگ برای بیقراریهایت
چایت یخ نکند.
#ای_لیا
@boiereihan
Forwarded from ایلیا
زن توی پیامرسان داخلی نوشت "دوستت دارم" منتظر ماند، توی یک ساختمانی مردی پشت سیستم نگاه کرده بود به عکس پروفایل زن، دست کشیده بود روی صورت زن لبخندی زده بود بعد اینتر را زده بود و پیام زن رسیده بود دست مردی آنسوی شهر.
#توئیتر
@boiereihan
#توئیتر
@boiereihan
مردها راحتتر به سکس با هرکسی تن میدن چون خود عمل سکس براشون جذابه، زنها موضوع مهمتر براشون اون آدمیه که میخوان باهاش سکس کنن.
#توئیتر
@boiereihan
#توئیتر
@boiereihan
شما وقتی تبدیل میشی به یک قربانی که اجازه بدی باهات مثل یک قربانی رفتار بشه.
@boiereihan
@boiereihan
متن را دوسال پیش نوشتهام:
کریم بنزما قیچی شکسته برگردان را میزند،گل میشود و من دارم سیب را گاز میزنم و یادم می آید شش ماه پیش همین کار را کردم، دستم ماند زیرم و پیچ خورد. بازوی چپم پیچ خورد. یک ماه باید مدارا میکردم. وقتی هنوز فعالیت ورزشی مخصوصن گروهی داری متوجه گذشت زمان میشوی. اینکه مثلن یکی از تو جوانتر می آید و به تو نشان میدهد که دیگر پا گذاشته ای توی سن. هرچقدر هم بخواهی زور بزنی دیگر یک بدن سی و هفت ساله شبیه یک بدن بیست و پنج ساله نمیشود. هرچقدر هم که سعی کرده باشی سالم نگهش داری و سروزن بمانی ولی به قول دوستی وقتی سن بالا میرود استخوان میترکانیم.
میگوید پیرمرد شدی ها، دیگه باس مراعات کنی. به این فکر میکنم که برای یه سری کارها آدم پیر میشود، ولی چه باک باز برود همانها را انجام بدهد. برود همانها را دوباره سخت تر انجام بدهد. بگذار فکر کنند پا گذاشته ای توی سن، ولی تا وقتی خودت نپذیرفته ای، همان جوان بیست و پنج ساله ای. با همان طراوت، شجاعت، حماقت که میخواهد هنوز قیچه برگردان بزند. حتی اگر باز دوباره دستش بماند زیرش و پیچ بخورد.
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereuhan
کریم بنزما قیچی شکسته برگردان را میزند،گل میشود و من دارم سیب را گاز میزنم و یادم می آید شش ماه پیش همین کار را کردم، دستم ماند زیرم و پیچ خورد. بازوی چپم پیچ خورد. یک ماه باید مدارا میکردم. وقتی هنوز فعالیت ورزشی مخصوصن گروهی داری متوجه گذشت زمان میشوی. اینکه مثلن یکی از تو جوانتر می آید و به تو نشان میدهد که دیگر پا گذاشته ای توی سن. هرچقدر هم بخواهی زور بزنی دیگر یک بدن سی و هفت ساله شبیه یک بدن بیست و پنج ساله نمیشود. هرچقدر هم که سعی کرده باشی سالم نگهش داری و سروزن بمانی ولی به قول دوستی وقتی سن بالا میرود استخوان میترکانیم.
میگوید پیرمرد شدی ها، دیگه باس مراعات کنی. به این فکر میکنم که برای یه سری کارها آدم پیر میشود، ولی چه باک باز برود همانها را انجام بدهد. برود همانها را دوباره سخت تر انجام بدهد. بگذار فکر کنند پا گذاشته ای توی سن، ولی تا وقتی خودت نپذیرفته ای، همان جوان بیست و پنج ساله ای. با همان طراوت، شجاعت، حماقت که میخواهد هنوز قیچه برگردان بزند. حتی اگر باز دوباره دستش بماند زیرش و پیچ بخورد.
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereuhan
از توئیتر میلاد نوری
به درخواست دوستان اپلیکیشن سروش رو بررسی کردم.
سروش از شماره موبایل افراد به عنوان آیدی استفاده کرده و در پاسخ وبسرویسها، شما میتوانید شماره موبایل مدیر کانال و اعضای گروهها رو مشاهده کنید که از نظر امنیتی فاجعه ست.
بعنوان مثال: موبایل ادمین کانال آقای جهرمی
@azarijahromi https://t.co/ido4jDAiQk
👇👇👇👇
به درخواست دوستان اپلیکیشن سروش رو بررسی کردم.
سروش از شماره موبایل افراد به عنوان آیدی استفاده کرده و در پاسخ وبسرویسها، شما میتوانید شماره موبایل مدیر کانال و اعضای گروهها رو مشاهده کنید که از نظر امنیتی فاجعه ست.
بعنوان مثال: موبایل ادمین کانال آقای جهرمی
@azarijahromi https://t.co/ido4jDAiQk
👇👇👇👇
Twitter
Miladᴺᴼᵁᴿᴵ(ツ)
به درخواست دوستان اپلیکیشن سروش رو بررسی کردم. سروش از شماره موبایل افراد به عنوان آیدی استفاده کرده و در پاسخ وبسرویسها، شما میتوانید شماره موبایل مدیر کانال و اعضای گروهها رو مشاهده کنید که از نظر امنیتی فاجعه ست. بعنوان مثال: موبایل ادمین کانال آقای…
شماره ادمین کانال آقای جهرمی در پیامرسان سروش که قابل رویت برای همهست!
@boiereihan
@boiereihan
Forwarded from کافی کتاب
چقدر خوب می شد اگر آدم می توانست گذشته اش را به شکل دیگری رقم بزند، اینجا و آنجا بعضی چیزها را تغییر بدهد، برای مثال دست از بعضی حماقت هایش بردارد. اما اگر این امکانپذیر بود، گذشته همیشه در حال دگرگونی بود و هرگر آرام و قرار نمی گرفت و هرگز به روزهایی از جنس مرمر مبدل نمی شد.
یک زن بدبخت - ریچارد براتیگان
#برشی_از_یک_کتاب
#کافی_کتاب
@kafiketab
یک زن بدبخت - ریچارد براتیگان
#برشی_از_یک_کتاب
#کافی_کتاب
@kafiketab
زن نشسته بود کنار پنجره پای راست را انداخته بود روی پای چپش سیگار توی دستش را نگاه میکرد، چیزی وسط آتش سیگار دست و پا میزد، زن خیره شد، مردی در میان رنگ نارنجی ارغوانی آرام آرام محو میشد، زن پکی به سیگار زد، مرد دوباره توی آتش پیدا شد.
+ داستانک
@boiereihan
+ داستانک
@boiereihan
گاه میروی یک جایی کنار یک سنگ قبری مینشینی و حرفهایت را میزنی و بعدش کمی که خالی شدی آب میریزی روی سنگ قبر و میروی.
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan
سلام دوستان از اونجایی که خودم به شخصه تا مدتی قبل در تعاریف این کلمات دچار ابهام بودم این مطلب و گذاشتم شاید مفید واقع بشه.
تفاوت روانشناس و روانپزشک در چیست؟
"یک روانشناس ابتدا روانشناسی میخواند و در ضمن روانکاوی یکی از شیوههای روانشناسی است و یک روانپزشک، اول پزشکی خوانده است. یک روانشناس در حقیقت یک رفتارشناس است و درباره رفتار افراد بحث میکند.
روان درمانگر
تحصیلات عالیه در دانشگاه را دارد، در روانشناسی بالینی و آسیب شناسی تخصص گرفته است. او به ما کمک می کند تا روی مشکلات خود تفکر عمیق و صحیح داشته باشیم و بتوانیم آنها را از طریق درست و اصولی حل کنیم.
روانشناس
دارای تحصیلات دانشگاهی می باشد. او مهارت در انجام جلسات و تستها را برای تشخیص مشکلات و سطح هوشی افراد را دارد
روانکاو
بطور کلی می تواند دارای مدرک روانشناسی بالینی و آسیب شناسی است.او روی زمینه ناخودآگاه کار می کند
این نوع متخصصین برای انجام روانکاوی باید خود روانکاوی شده باشند.
روانپزشک
دارای تحصیلات پزشکی می باشد و تخصص او دردرمان بیماریهای روانی عمیق است.
"وقتی یک فرد با مشکلی برخورد میکند (مثلا یک مشکل تربیتی با فرزندش) ابتدا از یک دوست یا بزرگتر نظرخواهی میکند و آن دوست بر اساس تجربههای محدودش نقطه نظراتی را مطرح میکند که میتواند مفید باشد یا نباشد. پس از آن، اگر فرد از آگاهی و بینش بهتری برخوردار باشد، به جای رفتن سراغ اعمال مضحک (مثل کفبینی و طالعبینی) سراغ اهل فن میرود و مثلا سعی میکند با خواندن کتاب یا مقاله، مشکلاتش را حل کند. به طور مثال، در زمینه تربیت کودکان کتابی مطالعه میکند؛ در گام بعدی، فرد با یک مشاور تماس میگیرد؛ البته مشاوره تلفنی میتواند راهکار مفیدی باشد ولی چون تماس چهره به چهره وجود ندارد، احساس خوبی نیز تجربه نمیشود و معمولا کلیگوییهایی صورت میگیرد. از اینرو فرد، قدم بعدی را برای رفتن نزد یک مشاور برخواهد داشت. مشاور هم سعی میکند راهکارهایی ارایه دهد و...
و حالا اگر مشکل به طور دایمی و ریشهای حل نشود، چه؟
در این صورت، شما باید از یک روانشناس بهره بگیرید تا با بررسی مسایل و مشکلات و تواناییهای منحصر به فردتان کاری کند که بتوانید راه سادهای را در زندگی انتخاب کنید.
حالا فرض کنید پس از بررسیهای همهجانبه روانشناسی و ارایه راهکارهای مناسب متوجه شویم که جایی از مغز دچار مشکل شده (مثلا هورمون خاصی کم یا زیاد شده)؛ حالا چه کار کنیم؟
حالا باید نزد روانپزشک بروید تا با دریافت داروهای خاصی تنظیم هورمونی خود را به دست آورید و یا از یک متخصص مغز و اعصاب بخواهید شما را بررسی میکند و در صورت لزوم، عمل جراحی انجام دهید تا فرد بتواند دوباره به روانشناس خود مراجعه کند. حالا که تا حدی با فرآیندهای درمانی آشنا شدید، حتما متوجه شدهاید که عمده کسانی که نزد روانپزشکان یا متخصصان مغز و اعصاب میروند، میتوانستهاند قبل از مصرف دارو نزد یک روانشناس رفته و بدون دریافت دارو، بسیاری از مشکلاتشان را حل کنند و البته پر واضح است که در صورت نیاز به درمانهای دارویی، روانشناس فرد را به روانپزشک ارجاع خواهد داد.
درباره روانشناسان بالینی و تفاوت آنها با روانشناسان مشاوره هم توضیح میدهید؟
بله، روانشناسان بالینی به مردم کمک میکنند تا با خواستههای زندگی سازگار شوند؛ مشکلاتی را از قبیل اضطراب و افسردگی مورد بررسی قرار میدهند و به مراجعان کمک میکنند تا مسایل خود را حل کرده و رفتارهایی را که به ناکام کردن خودشان منجر میشود، تغییر دهند اما مشکلات مراجعان به روانشناسان مشاوره بیشتر به مشکلات سازگاری مربوط است (نه اختلالات روانشناسی)؛ به طور مثال: مشکلات تحصیلی، شغلی و دوستیابی در حیطه کاری این افراد است.
و مدارک تحصیلی این افراد چیست؟
روانشناس باید لیسانس روانشناسی، بعد فوقلیسانس و بعدش دکترای روانشناسی گرفته باشد ولی یک روانپزشک ابتدا دوره پزشکی عمومی را به پایان میرساند و بعد از گذراندن دوره تخصصی در زمینه بیماریهای اعصاب و روان، به اخذ مدرک روانپزشکی نایل میشود.
روانپزشکی یکی از رشتههای تخصصی پزشکی است که به تشخیص، درمان و پیشگیری از بیماریهای روانی میپردازد. برای روانپزشک بودن ابتدا باید پزشک بود و سپس بر اساس قوانین رایج کشور که از طریق وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تدوین میشود که در گذشته این رشته سه ساله بود اما اکنون دانشجویان تخصصی چهار سال در این رشته تحصیل میکنند. چنین افرادی پس از گذراندن دروس تئوری و عملی و کار در بیمارستان در امتحان نهایی تخصص شرکت میکنند و پس از قبولی در این امتحان به کار روانپزشکی میپردازند.
روانپزشکان از چه درمانهایی برای مداوای بیماران استفاده میکنند؟
روانپزشکان برای درمان بیماریها از روشهای دارویی، غیردارویی و الکتروشوک استفاده میکنند.رفتاردر
تفاوت روانشناس و روانپزشک در چیست؟
"یک روانشناس ابتدا روانشناسی میخواند و در ضمن روانکاوی یکی از شیوههای روانشناسی است و یک روانپزشک، اول پزشکی خوانده است. یک روانشناس در حقیقت یک رفتارشناس است و درباره رفتار افراد بحث میکند.
روان درمانگر
تحصیلات عالیه در دانشگاه را دارد، در روانشناسی بالینی و آسیب شناسی تخصص گرفته است. او به ما کمک می کند تا روی مشکلات خود تفکر عمیق و صحیح داشته باشیم و بتوانیم آنها را از طریق درست و اصولی حل کنیم.
روانشناس
دارای تحصیلات دانشگاهی می باشد. او مهارت در انجام جلسات و تستها را برای تشخیص مشکلات و سطح هوشی افراد را دارد
روانکاو
بطور کلی می تواند دارای مدرک روانشناسی بالینی و آسیب شناسی است.او روی زمینه ناخودآگاه کار می کند
این نوع متخصصین برای انجام روانکاوی باید خود روانکاوی شده باشند.
روانپزشک
دارای تحصیلات پزشکی می باشد و تخصص او دردرمان بیماریهای روانی عمیق است.
"وقتی یک فرد با مشکلی برخورد میکند (مثلا یک مشکل تربیتی با فرزندش) ابتدا از یک دوست یا بزرگتر نظرخواهی میکند و آن دوست بر اساس تجربههای محدودش نقطه نظراتی را مطرح میکند که میتواند مفید باشد یا نباشد. پس از آن، اگر فرد از آگاهی و بینش بهتری برخوردار باشد، به جای رفتن سراغ اعمال مضحک (مثل کفبینی و طالعبینی) سراغ اهل فن میرود و مثلا سعی میکند با خواندن کتاب یا مقاله، مشکلاتش را حل کند. به طور مثال، در زمینه تربیت کودکان کتابی مطالعه میکند؛ در گام بعدی، فرد با یک مشاور تماس میگیرد؛ البته مشاوره تلفنی میتواند راهکار مفیدی باشد ولی چون تماس چهره به چهره وجود ندارد، احساس خوبی نیز تجربه نمیشود و معمولا کلیگوییهایی صورت میگیرد. از اینرو فرد، قدم بعدی را برای رفتن نزد یک مشاور برخواهد داشت. مشاور هم سعی میکند راهکارهایی ارایه دهد و...
و حالا اگر مشکل به طور دایمی و ریشهای حل نشود، چه؟
در این صورت، شما باید از یک روانشناس بهره بگیرید تا با بررسی مسایل و مشکلات و تواناییهای منحصر به فردتان کاری کند که بتوانید راه سادهای را در زندگی انتخاب کنید.
حالا فرض کنید پس از بررسیهای همهجانبه روانشناسی و ارایه راهکارهای مناسب متوجه شویم که جایی از مغز دچار مشکل شده (مثلا هورمون خاصی کم یا زیاد شده)؛ حالا چه کار کنیم؟
حالا باید نزد روانپزشک بروید تا با دریافت داروهای خاصی تنظیم هورمونی خود را به دست آورید و یا از یک متخصص مغز و اعصاب بخواهید شما را بررسی میکند و در صورت لزوم، عمل جراحی انجام دهید تا فرد بتواند دوباره به روانشناس خود مراجعه کند. حالا که تا حدی با فرآیندهای درمانی آشنا شدید، حتما متوجه شدهاید که عمده کسانی که نزد روانپزشکان یا متخصصان مغز و اعصاب میروند، میتوانستهاند قبل از مصرف دارو نزد یک روانشناس رفته و بدون دریافت دارو، بسیاری از مشکلاتشان را حل کنند و البته پر واضح است که در صورت نیاز به درمانهای دارویی، روانشناس فرد را به روانپزشک ارجاع خواهد داد.
درباره روانشناسان بالینی و تفاوت آنها با روانشناسان مشاوره هم توضیح میدهید؟
بله، روانشناسان بالینی به مردم کمک میکنند تا با خواستههای زندگی سازگار شوند؛ مشکلاتی را از قبیل اضطراب و افسردگی مورد بررسی قرار میدهند و به مراجعان کمک میکنند تا مسایل خود را حل کرده و رفتارهایی را که به ناکام کردن خودشان منجر میشود، تغییر دهند اما مشکلات مراجعان به روانشناسان مشاوره بیشتر به مشکلات سازگاری مربوط است (نه اختلالات روانشناسی)؛ به طور مثال: مشکلات تحصیلی، شغلی و دوستیابی در حیطه کاری این افراد است.
و مدارک تحصیلی این افراد چیست؟
روانشناس باید لیسانس روانشناسی، بعد فوقلیسانس و بعدش دکترای روانشناسی گرفته باشد ولی یک روانپزشک ابتدا دوره پزشکی عمومی را به پایان میرساند و بعد از گذراندن دوره تخصصی در زمینه بیماریهای اعصاب و روان، به اخذ مدرک روانپزشکی نایل میشود.
روانپزشکی یکی از رشتههای تخصصی پزشکی است که به تشخیص، درمان و پیشگیری از بیماریهای روانی میپردازد. برای روانپزشک بودن ابتدا باید پزشک بود و سپس بر اساس قوانین رایج کشور که از طریق وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تدوین میشود که در گذشته این رشته سه ساله بود اما اکنون دانشجویان تخصصی چهار سال در این رشته تحصیل میکنند. چنین افرادی پس از گذراندن دروس تئوری و عملی و کار در بیمارستان در امتحان نهایی تخصص شرکت میکنند و پس از قبولی در این امتحان به کار روانپزشکی میپردازند.
روانپزشکان از چه درمانهایی برای مداوای بیماران استفاده میکنند؟
روانپزشکان برای درمان بیماریها از روشهای دارویی، غیردارویی و الکتروشوک استفاده میکنند.رفتاردر
مانی، رواندرمانی، شناخت درمانی از روشهای غیردارویی در علم روانپزشکی است.
قبل از اینکه به روانپزشک مراجعه کنید، توصیه اینست که یک پزشک خانواده داشته باشید. پزشک خانواده و معتمد شما اگر کوچکترین مشکلی مانند دلشوره، غمگینی و یا افسردگی ملاحظه کند شما را به روانپزشک ارجاع خواهد داد. روانپزشکان نیز در برخی موارد ممکن است از همکاران روانشناس بالینی برای تشخیص و درمان کمک بگیرند و بیماران را به آنها ارجاع دهند. در واقع روانشناس بالینی میتواند در کنار روانپزشک به بیماران کمک کند البته توجه داشته باشید روانشناس بالینی دست کم باید فوق لیسانس روانشناسی بالینی داشته باشند.
روانشناسان بالینی از چه شیوههایی برای درمان استفاده میکنند؟
آنها نیز از راههای غیردارویی مانند رفتاردرمانی، شناخت درمانی و حمایتی به بیماران کمک میکنند.
از طرف دیگر روانشناسان بالینی در تشخیص بیماران نیز در موارد لزوم به روانپزشکان کمک میکنند. البته به یاد داشته باشید که این کارها در حیطه تخصصی روانپزشکان است و آنها از این راهها برای درمان بیماران نیز به طور گسترده استفاده میکنند. در اینجا لازم به تاکید است که فقط روانپزشکان میتوانند به تجویز دارو اقدام کنند. و روانشناسان چون دورههای پزشکی را ندیدهاند نمیتوانند نسخه دارویی برای بیماران بنویسند.
باور رایجی که بین افراد وجود دارد، این است که اغلب روانپزشکان با متخصصان اعصاب اشتباه گرفته میشوند. متخصصان اعصاب به مشکلات داخلی اعصاب میپردازند و دورههای تخصصی آنها در همین زمینه است. به طور مثال این افراد به بیماران مبتلا ام.اس، بیماران با مشکل اختلالات عضلانی، تومورها و فلجها کمک میکنند.
مشاوره هم این روزها به یکی از رشتههای پرطرفدار علوم روانشناسی تبدیل شده است.
دروس دانشگاهی کارشناسان مشاوره درباره بیماریها نیست و چنین افرادی در زمینه مشاوره یا کانسلینگ به فعالیت میپردازند. این افراد نیز برای ارایه مشاوره مناسب باید فوق لیسانس این رشته را داشته باشند."
1-دکتر شهرام رحیمی فارغالتحصیل فوقدکترای روانشناسی کاربردی- سازمانی
2- گفتگوهای سلامت با دکتر غلامرضا میرسپاسی، نایبرئیس انجمن روانپزشکان ایران و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران و دکتر حسین ابراهیمیمقدم، روانشناس و مدرس دانشگاه علوم پزشکی ایران
قبل از اینکه به روانپزشک مراجعه کنید، توصیه اینست که یک پزشک خانواده داشته باشید. پزشک خانواده و معتمد شما اگر کوچکترین مشکلی مانند دلشوره، غمگینی و یا افسردگی ملاحظه کند شما را به روانپزشک ارجاع خواهد داد. روانپزشکان نیز در برخی موارد ممکن است از همکاران روانشناس بالینی برای تشخیص و درمان کمک بگیرند و بیماران را به آنها ارجاع دهند. در واقع روانشناس بالینی میتواند در کنار روانپزشک به بیماران کمک کند البته توجه داشته باشید روانشناس بالینی دست کم باید فوق لیسانس روانشناسی بالینی داشته باشند.
روانشناسان بالینی از چه شیوههایی برای درمان استفاده میکنند؟
آنها نیز از راههای غیردارویی مانند رفتاردرمانی، شناخت درمانی و حمایتی به بیماران کمک میکنند.
از طرف دیگر روانشناسان بالینی در تشخیص بیماران نیز در موارد لزوم به روانپزشکان کمک میکنند. البته به یاد داشته باشید که این کارها در حیطه تخصصی روانپزشکان است و آنها از این راهها برای درمان بیماران نیز به طور گسترده استفاده میکنند. در اینجا لازم به تاکید است که فقط روانپزشکان میتوانند به تجویز دارو اقدام کنند. و روانشناسان چون دورههای پزشکی را ندیدهاند نمیتوانند نسخه دارویی برای بیماران بنویسند.
باور رایجی که بین افراد وجود دارد، این است که اغلب روانپزشکان با متخصصان اعصاب اشتباه گرفته میشوند. متخصصان اعصاب به مشکلات داخلی اعصاب میپردازند و دورههای تخصصی آنها در همین زمینه است. به طور مثال این افراد به بیماران مبتلا ام.اس، بیماران با مشکل اختلالات عضلانی، تومورها و فلجها کمک میکنند.
مشاوره هم این روزها به یکی از رشتههای پرطرفدار علوم روانشناسی تبدیل شده است.
دروس دانشگاهی کارشناسان مشاوره درباره بیماریها نیست و چنین افرادی در زمینه مشاوره یا کانسلینگ به فعالیت میپردازند. این افراد نیز برای ارایه مشاوره مناسب باید فوق لیسانس این رشته را داشته باشند."
1-دکتر شهرام رحیمی فارغالتحصیل فوقدکترای روانشناسی کاربردی- سازمانی
2- گفتگوهای سلامت با دکتر غلامرضا میرسپاسی، نایبرئیس انجمن روانپزشکان ایران و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران و دکتر حسین ابراهیمیمقدم، روانشناس و مدرس دانشگاه علوم پزشکی ایران