‏از ایستگاه توپخانه نشستم کنار یک زن و مرد میانسال تا خود تجریش هرکس رد شد و جنسی فروخت خریدند، از پایه نگهدارنده موبایل ۱۰ تومنی تا سه جفت جوراب نانوی ۱۰ تومنی، هفت هشت قلمی جنس خریدند، چهره هردو خندان و شاد بود، شبیه آدمهای عادی و معمولی بودند شبیه همه‌ی ما ولی با لبخند بیشتر.

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

صدای پای بهار
بازار تجریش
@boiereihan

‏خانمش لکسوس NX300 رو برده گذاشته جلوی تره‌بار رفته خرید کرده اومده دیده آینه سمت شاگرد رو باز کردن، آینه ۲۵ میلیون تومن قیمتشه، خود ماشین هم الان بالای یک میلیارده. میگه بهش گفتم عزیزم چرا با اسنپ نرفتی؟
:))
@boiereihan

قسمت سوم
‏یک سالی ازش خبر نداشتم پلی‌تکنیک دو ترم مهمان گرفته بود تیرماه ۸۱ مونده بودم توی خوابگاه تا کارای پروژه رو انجام بدم یه شب رفته بودم سمت میدون شهرداری پیاده اومدم طرف سبزه‌میدون که یهو دیدمش قاطی جمعیت خیلی تمایل نداشتم باهاش گرم بگیرم ولی سلام کردم و حال و احوال پرسی گفت ‏۱چند روزی هست برگشته و خونه گرفته و سال بعد برمیگرده دانشگاه، بالاجبار باهاش پیاده اومدم تا سمت میدون رازی، همونطرفا خونه گرفته بود سر کمربندی گفتم‌ من همینجا ماشین سوار میشم میرم توشیبا که برم خوابگاه آویزون شد که نه کجا میخوای بری این وقت شب و ماشین گیرت نمیاد و بمون شام ‏درست کنم هر کاری کردم ول نکرد گفتم حالا برم یه چای بخورم و بعد میرم. یه خونه با حیاط که پایینش هال و آشپزخونه بود و یه راه‌پله میخورد میرفت طبقه دوم که خودش گفت اون بالا دوتا اتاقه، نپرسیدم‌ چرا آپارتمان نگرفتی و این خونه با دوتا اتاق به چه دردی میخوره، گفت اول یه چای بخوریم ‏کتری رو گذاشت روی اجاق من نشسته بودم روی صندلی کنار میز تحریر خودش رفت نشست روی پله راه‌پله، نگاه کردم بهش و پشت سرش تازه متوجه تاریکی راه‌پله شدم، چراغ آشپزخونه روشن بود ولی هال خاموش بود و نور کمی از آشپزخونه میخورد به هال یه کلید بالای میز بود زدم ولی چراغی روشن نشد گفت ‏سوخته انگار، میخواستم لامپ بگیرم تورو دیدم کلن یادم رفت، حرف پلی‌تکنیک رو کشیدم وسط و بعد کمی درباره اوضاع گپ زدیم و توی این حرفها یهو مثل یک احمق پرسیدم مادرت خوبه؟ انگار منتطر بود و روی هوا حرف من رو قاپید و گفت هنوز هم معتقد نیستی؟ گفتم ول کن توروخدا، این رو که گفتم برگشت ‏پشت سرش رو نگاه کرد و بعد برگشت دستاش رو از زیر پاهاش قلاب کرد و سرش رو گذاشت روی زانوهاش و شروع کرد به تکون تکون خوردن و زیر لب چیزی گفتن، سرش پایین بود یهو بالارو نگاه کرد سمت من صورتش خیس شده بود رگهای گردنش بیرون زده بود فکر میکردم باز تشنجه هیچ دلیل دیگه‌ای واس اینکاراش ‏نداشتم اومدم پایین پاش نشستم و تکونش دادم زیر لب زمزمه میکرد نامفهوم بود یهو دوباره برگشت پشت سرش رو نگاه کرد منم سرم رو چرخوندم ببینم چیه، تاریکی مطلق بود، سیاه سیاه، گفت باهام اومده، تهران هم باهام بود، یاد ماجرای کوچه افتادم، اینجای ماجرا دوباره حس کردم قلبم تند میزنه ‏میخواستم نترسم ولی کم کم داشتم میترسیدم احساس حماقت میکردم که باز گیر این ماجرای احمقانه افتادم بهش گفتم نکن جون مادرت گفت تو نمیدونی و باور نداری و این باور نداشتنت هم توی اصل ماجرا توفیری نداره بهش گفتم چیزی اون بالا نیست الان میرم چک میکنم و خودت میبینی پا شدم ولی تا خواستم قدم بردارم زیر قفسه سینه‌م تیر کشید پشتم یخ کرد پاهام سست شد واقعن ترسیدم از چی؟ خودم هم نمیدونم یکهو یه حسی پر شد درونم چشمام خیره موند به سیاهی چیزی نمیدیدم ولی ترس رو حس میکردم نگاه کردم بهش که نشسته بود و به من نگاه میکرد لبهاش رو آروم تکون داد و چیزی گفت نشنیدم ‏گفتم چی میگی سرم رو آوردم‌ پایینتر و شنیدم زمزمه میکنه اذیتش نکن اذیتش نکن ناراحت میشه من تنهام، دوباره نگاه کردم به تاریکی حقیقتن پاهام‌ میلرزید ولی میخواستم ثابت کنم چیزی نیست همچین چیزی فقط تخیله آروم رفتم بالا یک قدم دو قدم تاریک تاریک بود کم کم چشمم عادت کرد رسیدم بالا ‏دوتا اتاق کنار هم با یک فضای خالی جلوشون، روی دیوار دنبال کلید گشتم چیزی پیدا نکردم در یکی از اتاقهارو باز کردم نور ضعیف کوچه از پنجره میزد تو یه تخت توی اتاق بود یکهو حس کردم هوای اطرافم تکون خورد برگشتم پشت سرم چیزی نبود اتاق دوم رو خواستم باز کنم باز نشد انگار قفل باشه و ‏برگشتم پایین همونجا روی پله کز کرده بود گفتم‌ چیزی نبود سرش رو گرفت بالا دور گردنش کبود شده بود کپ کردم پام سر خورد افتادم وسط هال گفت عصبانیش کردی، اینجای ماجرا خودم هم عصبانی شدم عصبانیتی همراه با خشم و ترس البته، اومدم نزدیک صورتش و گفتم نکن لعنتی خودت رو آزار میدی بقیه ‏رو آزار میدی، پاشدم که برم آویزون شد از پام که نرو نگاه کردم بهش و بعد سرچرخوندم بالا سمت تاریکی راه‌پله، تاریک تاریک بود جریان سیال هوایی رو از بالای پله‌ها به سمت پایین حس کردم، صورتم عرق کرده بود.
ادامه دارد ...

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

ایمن رانندگی کنیم. به فکر خودمون و خانواده‌مون باشیم. به فکر آدمهای دیگه هم باشیم. اتفاق زیر ممکنه برای همه‌ی ما رخ بده.

‏سال قبل توی سبقت غیرمجاز با یه ۴۰۵ شاخ به شاخ شد توی ۴۰۵ هر چهار نفر(پدر و مادر و دو دختربچه) کشته شدن خودش هم یک پاش رو از دست داد و همسرش هم مرگ مغزی شد. چندبار بخاطر شرایط روحی و عذاب وجدان تصمیم به خودکشی داشته. اون ۴ نفر و همسرش که کشته شدن هیچ جرمی مرتکب نشده بودن.
@boiereihan

بیخودی جوگیر نشید شاید اونی که فکر می‌کنید نباشه.
😄😂
#کلیپ
@boiereihan

‏میگه خالی میبندی سیگار رو ترک کردی یعنی تا حالا لب نزدی؟ میگم ۱۵ساله لب نزدم حتی تفریحی حتی سیگار خاموش. میگه سخت بود؟ میگم تا شیش ماه فقط خواب میلد‌سون و وینستون میدیدم!
@boiereihan

عجیبت‌ترین شعبده‌بازی که تا حالا توی عمرتون دیدید کاپرفیلد و کریس آنجل رو بندازید دور.
#کلیپ
@boiereihan

‏اگر برای مدت طولانی یه دروغ رو باور داشته باشی حقیقت نمیتونه نجاتت بده.

سریالِ Altered carbon
#فیلم_دیالوگ
@boiereihan

عکسها همیشه راستش را نمیگویند, عکسها هیچوقت نمیگویند آن صاحب لبخند صبح بیدار شده است و نشسته است لبه تخت, خیره شده است به جائی در میانِ مرز باریک خیال و واقعیت, همانجائی که رنجهایش را داخل کمد ذهن آشفته زمین مخفی میکند. عکسها هیچوقت نخواهند گفت در پس آن چهره های زیبا چه غمها و غصه هائی توی تختخوابِ خاطرات رخ نداده خوابیده است. عکسها یک لحظه را منجمد میکنند و تو را فریب میدهند که یادت برود آدمی در این سیاره رنج تنهاست ... هرچند فریب خوبی ست!

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

بعضی هایمان نیاز به توجه داریم، بعضی هایمان را باید هر از گاهی یادمان بیاوری که هستیم! در کانون نگاه و توجه باقی مانده ایم ... بعضی هایمان احساساتمان به تردی بال پروانه ایست، به نازکی خیال مورچه ای که دانه ای بر دهان دارد.
بعضی هایمان دل تنگ می شویم زود، خاطر خواه نگاهی هستیم که بریزد احساس بودن را در پیاله خالی تنهائیمان.
بعضی هایمان هم شده ایم سنگ صبور، درد داریم ولی در خفا اشک می ریزیم. دردهایمان را بگذاریم برای تنهائی هایمان، لبخند بزنیم، شاید امروز کسی محتاج همین لبخند است، یکی از همین بعضی هائی که احساشان به تردی بال پروانه هاست ...
+ یادمان باشد،
پنجره ها را باز کنیم
شاید احساسی راه گم کرده باشد
بنشیند کنار تنهائی

#ای_لیا
@boiereihan

‏توی دندونپزشکی دکتر به یکی گفت تا دو ساعت دیگه چیزی نخور طرف پرسید مایعات هم‌ نخورم دکتر گفت نه! دوباره گفت کیک هم نخورم دکتر گفت نه! گفت آخه گشنمه دکتر هم گفت از ذخیره چربیت استفاده کن برای این دو ساعت. طرف گفت یعنی من‌چاقم دکتر گفت نه عزیرم من چاقم ولی شما دو ساعت چیزی نخور.
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

یه کاغذ بردارید، به یه نقطه‌ای توی اتاق نگاه کنید، ذهنتون رو متمرکز کنید، اگر بستن‌چشمهاتون کمک میکنه به تمرکز ببندیدشون، بعد از چند لحظه هرچیزی توی ذهنتون هست رو بنویسید، به شکل کلمات یا جملات کوتاه، مثل: رفتار دوستم-موبایلی که دوست دارم-اسم دختر یا پسر-میدان ولیعصر-بازار-سیگار و ... هرچیزی که توی ذهنتون هست بعد اینارو بر اساس اهمیتی که براتون دارن مرتب کنید به هرکدوم از ده امتیاز بدید، اونائی که بالاتر از ۷ هستن رو توی یه گروه قرار بدید و بقبه رو روی همون کاغذ خط بزنید بعد بین اونا باز هم امتیاز بدید و اونایی که بالای ۸ هستن رو جدا کنید و بقیه رو خط بزنید، حالا ببینید این چیزا براتون دغدغه هستن؟ اینکه بخاطرش ذهنتون رو درگیر کردید؟ چقدر اهمیت دارن؟ باز همینطور امتیاز بدید تا فقط اونایی که ۱۰ هستن باقی بمونن، بعد نگاه کنید به حجم چیزهایی که بیخود ذهنتون رو پر کرده و به هیچ کاری نمیاد.
ذهن آدم هم‌ مثل هارد کامپیوتره، گاهی کلی چیز بیخود توش داریم که به هیچ دردی نمیخوره و باید خالیش کنیم تا سبک‌تر و سریع‌تر بتونه کار کنه.

#ای_لیا
@boiereihan

#توئیتر
@boiereihan

روز پدر
حرفهای زیادی هست که بهشون نگفتیم، به هر دلیلی گاهی برامون سخت بوده. امیدوارم گفتنش دیر نشه
#کلیپ
@boiereihan

عید که می آمد، مادر از همان صبح روز آخر سال همه را قطار می کرد می برد حمام و در حین غر غر کردن ما هم می گفت : اگر این چرک از تنتون در نیاد تو این سال ،تا آخر سال دیگه تو تنتون می مونه.
بعد از حمام همه گی شبیه لبوهای تر و تازه می شدیم که از بس مادر کیسه کشیده بود به تنمان دیگر کم کم امعا و احشا داخلی مان هم از زیر پوستمان پیدا می شد.
بعد نوبت لباس های ترو تازه ای بود که همین یک هفته پیشش خریده بودیم از بازار. بازار تهران را دوست دارم. همان حس کودکی را هنوز گاهی می شود لابلای حجره هایش، زیر طاقهایش و در چارسوهایش پیدا کرد. هنوز رگه هایی از معرفت بازاریان قدیم لابلای دیوارهایش به یادگار مانده است.
آخر سر هم نوبت عطر زدن می شد که با بوی صابون و شامپوی خمره ای مخلوط می شد و ترکیب بویشان شبیه هیچ چیزی نبود مگر همان خاطرات کودکی. سفره هفت سین را در یکی ار اتاقها پهن می کردند و مهمان هم که می آمد می نشست سر همین سفره هفت سین و دیگر از مبل و میز عسلی و غیره هم خبری نبود.
موقع تحویل سال پدر قرآن می خواند و ما هم قدو نیم قد با شورو شوق منتظر تحویل سال بودیم تا پدر دست کند لای قرآن و یکی ده تومان تا نخورده بدهد . البته سهم خواهر بزرگتر همیشه بیست تومانی سبز رنگ بود.

عید در آن روزها انگار حس طبیعی تری داشت. نمی دانم جبر روزگار است و یا هر چیز دیگری ولی هر چه هست آدمیان دیگر مثل آن روزها سراغی از عید نمی گیرند و عید هم هر سال می آید می نشیند روی طاقچه ی خانه ها تا شاید کسی او را ببیند ولی ...

#ای_لیا
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

سال که میخواهد نو شود، بچه ها عزا می گیرند. حال نه اینکه مدرسه ها تعطیلند و خوشحالی لاجرم میرود زیر پوستشان ولی خوب مقوله خانه تکانی از آن مواردی ست که جوانان را در همان عنفوان کودکی پیر میکند.
خانه بزرگ داشتن، هم نعمت است هم مصیبت. مصیبتش می ماند برای صاحب عزا یعنی همین ماهائی که دوران کودکی و نوجوانیمان در خانه بزرگ گذشته است و دم عید که می شد رخت سیاه بر تن می کردیم و در ماتم خانه تکانی غرق می شدیم.
مادر چند سطل را با مخلفات تمیزکاری آماده میکرد و هربار هم غر میزد که : اینجا هنور سفید نشده و ما هم هرچه زور داشتیم می زدیم ولی رنگ کرم دیوار سفیدتر نمی شد! پرده هارا باز کن، فرشها را لوله کن ... از دو هفته مانده به عید انگار وارد مناطق جنگ زده ای می شدیم که هر آن امکان شهید شدنمان میرفت. گذشت تا رسیدیم به این آپارتمان های قوطی کبریت. خانه تکانی هم عملن هیبت خود را از دست داده است.

همه ی اینها را گفتم تا برسم به اینکه :
سال که نو میشود، کاش دلهایمان هم نو شود ...

#ای_لیا
#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

هجده روز بعد ممکنه یه سریمون نباشیم! پروفایلامونو گرد سکوت بگیره. آپدیت نشن.
تلخه؟!
ناراحت کننده ست تو روزهایی که باید از شادی حرف زد؟

خب پس پشت فرمون که میشینیم شبیه زامبی ها نشیم. مراقب باشیم. رانندگی تو روزهای پرازدحام عید و ... شرایط خاص خودشو طلب میکنه. مراعات کنیم. مخصوصن وقتی به غیر از خودمون چندنفر دیگه جونشونو سپردن به دستای مایی که نشستیم پشت فرمون.
رانندگی ایمن، مطمین،آرام، چیزی از شخصیت جذابمون کم نمیکنه!! ایشالا صحیح و سالم برگردیم و جذابیت هامونو همینجا به عرصه ظهور مجدد برسونیم!
:)

#ای_لیا
@boiereihan

موفقیت کمی جلوتر است اگر زود خسته نشویم، برایتان در سال جدید بهترینها را آرزو دارم.
❤
@boiereihan