بیانیهٔ جمعی از کارگران عسلویه و جنوب کشور علیه طرح افزایش سن بازنشستگی در لایحهٔ برنامهٔ هفتم توسعه

ارائهٔ طرح افزایش سن بازنشستگی در مجلس و تصویب ناگهانی این طرح در روز ۲۸ آبان ۱۴۰۲، موجب واکنش‌هایی به این طرح میان کارگران گردید؛ این بیانیه قصد دارد از زاویه‌ای دیگر موضوع را واکاوی کند. تصویب این طرح به منظور کاهش ناترازی صندوق‌های بازنشستگی و تقویت توان صندوق‌ها در انجام تکالیف محوله اعلام گردیده…

https://www.akhbar-rooz.com/225106/1402/09/09/

◽اگرچه آلودگی پلاستیکی گرداگردمان را فراگرفته، اما وضعیت امروزدر مقایسه با تولید پیش‌بینی‌شده پلاستیک در آینده که انتظار می‌رود طی 30 سال آینده، تولید پلاستیک چهار برابر شود، چیزی نیست.
میراث انسان برای سیاره به شکل پلاستیک خواهد بود.

#آلودگی_پلاستیک

@Azegaar

◽وارد کردن میزان انتشار کربن در کشورهای استعماری و مستعمره، به طور اساسی مسئولیت تاریخی اقلیم را تغییر می‌دهد:

«سهم قدرت های استعماری سابق به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. سهم فرانسه از انتشار تاریخی گازهای گلخانه‌ای ۵۰درصد، بریتانیا تقریباً دو برابر، هلند تقریباً سه برابر و پرتغال بیش از سه برابر می‌شود.»

#تغییراقلیم

@Azegaar

◾راهی دگر بباید: دموکراسی برای آلودگی

🖋️ محمدرضاجعفری | پیام‌ما

✔️حکمرانیِ محیط زیست یا حکمرانیِ محیط زیستی فرعِ حکمرانی سیاسی است. این یک اصلِ اساسی است. ساختار، ماهیت و گرایش ساختار درهم تنیده‌ی سیاسی و اقتصادی و اقتصادسیاسی است که مشخص می‌کند پیامدها و تأثیرات سیاست‌های کلان بر ناحیه‌ی مشترک جامعه و طبیعت، یعنی همان محیط زیست انسانی چه خواهد بود. این امری کلی است که تبعاتش همه‌ی اجزا را متأثر و درگیر می‌کند. از این رو بحث آلودگی هوا، که هر پاییز و زمستان به اوج می‌رسد را باید فارغ از دعواهای جناحی به داوری و بررسی نشست. دعواهای جناحی کارکردی فرصت‌طلبانه به سمت تصاحب قدرت دارند تا آنکه بخواهند دردی، معضلی یا روند ناصحیحی را اصلاح کنند.

با تکیه بر این اصل، آلودگی گسترده به لحاظ جغرافیایی و به لحاظ چگالش در کشور راه‌حلی فوری و جهادی ندارد. کوچک‌ترین و کم‌آوازه‌ترین شهرها، که البته پرمنفعت‌ترین‌ها به لحاظ ذخایر زیرزمینی نفت و گاز هستند که تغذیه‌ی مالی کشور را انجام می‌دهند، عمدتاً به هزینه‌ی محلی ولی پرسود برای کلان‌شهرها، نیز با معضل آلودگی هوای شدید مواجه‌اند. برای حل آلودگی هوا، و اصولاً همه‌ی آلودگی‌ها، «مجموعه‌ای» از اقدامات توسعه‌ای، زیرساختی و اقتصادی می‌بایست اجرا شود که «مجموعه‌ی»‌ سیاست‌گذاران و تصمیم‌گیران و منتفعان وضع موجود که واکنش بدیهی‌شان به معضلات و ماجراها انکار و تحریف و فرافکنی است توانایی ساختاری به اجرای این اقدامات زیربنایی و گسترده و درازدامن را نخواهند داشت. در کنار این جایگزینی تخصص‌گرایی، مردم‌اندیشی، کارآیی و شایستگی با هماهنگی با ساختار و وفاداری سیاسی و همبستگی اقتصادی، توان ذاتی و ذهنی و ماهوی را از ساختار سلب کرده است. همه‌ی این عوامل وقتی جدی‌تر می‌شوند که راه نقد و اعتراض و انتخاب آزاد بسته باشد. سیستمی درخودمانده به عدم کفایت میل می‌کند با نتیجه‌ی خودویرانگری نهایی و البته هزینه‌زا برای مردم.

@Azegaar

➖در تولید، در ساخت‌وساز، در صنایع، در خودرو، درتولید نیروگاهی، رانت و انحصار وجود دارد. هر انحصار وابسته به بخش‌هایی از قدرت است. شرکت‌های دولتی، نیمه‌دولتی، خصوصی و پیمانکاران بزرگ بخشی از زنجیره‌ی تولید ارزش را در نبود «نظارت‌های دموکراتیک» مالِ خود کرده‌اند. سودِ ناشی از فرار قانونی و غیرقانونیِ مالیاتی، کارگر ارزان، انرژی ارزان، هزینه به ریال و فروش به دلار، انحصار واردات کالاها، زمین‌خواری و... مانعی عامدانه و آگاهانه بر سر ارتقای تکنولوژیک، تغییر مسیر توسعه، توسعه‌ی انسانی و رفاه عمومی است. دموکراسی در شکل موسع خود گامی ابتدایی برای آشتی با طبیعت و آشتی با انسان است. دموکراسی مشارکتی، که در پهنای جامعه و رو به بالا گسترده می‌شود، حامل و ضامن گفتگو، هم اندیشی، همبستگی و عدالت برای انسان و طبیعت است. سود کلان و منافع نجومی تضمین‌شده‌ از سوی وضعیت موجود و از سوی ساختارِ نابربری‌ساز اجتماعی و ناپایدارکننده‌ی طبیعت، راه بر هرگونه تغییر بسته است. راه دگر بباید و عزمی دگر.

@Azegaar

🖇️متن کامل را اینجا بخوانید.

#آلودگی_هوا
#حکمرانی_دموکراتیک

تمرین مدارا
بیست مقاله در بازخوانی فرهنگ...
محمد مختاری

#کتاب

@Azegaar

▪️اقلیم در آتش

▫️پرونده‌ای برای تغییر اقلیم


✔️در شمارهٔ ۴۳-۴۴ مجلهٔ اجتماعی «قلمرو رفاه» پرونده‌ای ساخته شده پیرامون موضوع مهم و تاثیرگذار «تغییراقلیم» و گرمایش جهانی.

➖در این پرونده چیستی و چرایی این پدیده و تبعات طبیعی و اجتماعی‌اش کاویده شده و
روند تغییرات اقلیمی، راه‌ها و روش‌های پیموده و آزموده شده مقابله با آن، کنفرانس‌های بین‌المللی سازمان ملل (COP) و ضعف‌های ساختاری آن و بدیل‌های رادیکال ممکن در برساخت نظامی نو که راه مقابله با تغییر اقلیم را ممکن کند، از سوی برخی پژوهش‌گران این عرصه، مورد بررسی قرار گرفته است.

#تغییراقلیم

@Azegaar

▫️بیانیه‌ای که در آستانهٔ اجلاس اقلیمی پاریس COP21 منتشر شد اما همچنان دربرگیرندهٔ مواضع و راه‌کارهایی اساسی است.

▪️مانیفست: پویش برای توقف جنایات اقلیمی

🖋 ترجمه: محمدرضا جعفری

✔️ فعالان محیط‌زیستی، استادان دانشگاه و فعالان چپ در بیانیه‌ای- که به امضای افرادی چون نوام چامسکی، نائومی کلاین، میشل لووی و دیگران رسیده است - مواضع و راهکارهای حقیقی توقف روند تغییرات زیانبار اقلیمی را برشمرده‌اند. این بیانیه با عنوان «مانیفست: پویش برای توقف جنایات اقلیمی!» منتشر شده است. فراخوان پویش توده‌ای در پاریس با اعلام تصمیم و اراده جمعی برای توقف جنایات اقلیمی و باقی‌نگه‌داشتن سوخت‌های فسیلی در زمین منتشر شده است. متن این فراخوان که تاکنون با استقبال روبه‌رو شده در ادامه می‌آید:

✔️ وضعیت امروز پرمخاطره است. بااین‌حال فرصت یگانه‌ای برای تقویت دموکراسی، برای ازبین‌بردن قدرت سیاسی شرکت‌های بزرگ و برای تغییر ریشه‌ای روش تولید و مصرف در اختیارمان است. پایان عصر سوخت‌های فسیلی یکی از مهم‌ترین گام‌ها به‌سوی جامعه پایدار و عادلانه‌ای است که نیاز داریم. ما این فرصت تاریخی را، چه در پاریس یا هرکجای دیگر و چه امروز یا هرروز دیگر، از دست نخواهیم داد.

🖇 متن کامل را در INSTANT VIEW بخوانید 👇🏼

#تغییراقلیم
#اکوسوسیالیسم

@Azegaar

http://yon.ir/bXENH

☑️ بازنشر به بهانه اجلاس اقلیمی سازمان ملل در دوبی

▪️اینک آخرالزمان

▫️نگاهی به کنفرانس‌های سالانه‌ تغییر اقلیم سازمان ملل و چشم‌انداز آن

🖋محمدرضا جعفری

✔️در جهان فعلی، در سیستم موجود، با مناسبات تولید مبتنی بر رشد اقتصادی و تولید برای سود بیشتر ابرشرکت‌های چندملیتی، هیچ تصمیمی خارج از توافق سیاستمداران دولت‌های سرمایه‌داری و هیات‌مدیره‌های شرکت‌ها نمی‌تواند ضمانت حتمی در کنترل درون سیستمی تغییر اقلیم از طریق کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای داشته باشد. تصمیمی که از یک گره‌گاه بحرانی نمی‌تواند عبور کند و آن نظام اقتصادی بازارمحوری است که در فرآیند صنعتی شدن و تولید، طبیعت، به گفته دیوید هاروی، همچون یک جایگاه سوخت‌رسانی عظیم است، ذخیره بزرگی از ارزش‌های بالقوه مصرفی به شکل کالا. از این رو تولید به عنوان هدف، در روندی که الزام سرمایه به گسترش خود دارد با الزامات حفظ محیط زیست که در نهایت با ایجاد محدودیت در برداشت و مصرف از آن همراه است در تضاد قرار دارد.

✔️مناسباتی مبتنی بر منطق انباشت بی‌رویه سرمایه، سود و کالا و البته تخریب منابع برای بهره‌برداری از آن. چرا که سرمایه، به تحلیل مارکس در گروندریسه، آنجا سرمایه است که از خود فراتر رفته بتواند خود را بازتولید کند. در این سیر دائمی برای افزایش، نظام عمومی بهره‌برداری از همه چیز خلق می‌کند که در آن جز تولید و مبادله اجتماعی ارزشی وجود ندارد. به این ترتیب طبیعت به حکم پیش‌نیاز تولید به شکل ابژه‌ای در می‌آید سودمند و سلطه‌پذیر. در این بین سرمایه به شکل ذهنی طبیعت و محدودیت‌های طبیعی را نه به شکل مرز که به صورت موانعی می‌بیند که باید بر آن غلبه کند. این در فرآیند بازتولید سرمایه به یک ضرورت تبدیل می‌شود. ضرورتی که در تکه‌تکه و کالایی کردن طبیعت و تحمیل مالکیت خصوصی بر آن نمود می‌یابد، هم برای برآوردن نیازهای اجتماعی و هم نیازهای جدیدی که در فرآیند تبدیل ارزش مصرفی به ارزش مبادله‌ای ایجاد شده و می‌شود. اما این گسترش، شرط پایداری طبیعت را نادیده می‌گیرد و بحران‌هایی نو خلق می‌کند. بحران‌هایی ناشی از شکاف در متابولیسم اجتماع و طبیعت که با برهم زدن داد و ستد متعادل انسان و زمین به شکل ماده و انرژی و عناصر سازنده، تخریب در لوای پیشرفت را حاصل می‌کند.


#تغییراقلیم
#گرمایش_جهانی
#COP28

@Azegaar

🖇متن کامل👇🏻

https://vrgl.ir/mho5A

حضور بی‌سابقه بیش از ۲۴۵۶ لابی‌گر انرژی‌های فسیلی در بیست و هشتمین کنفرانس اقلیمی سازمان ملل

دست کم ۲۴۵۶ لابی‌گر نفتی، کربنی و گازی از جمله از شرکت‌های توتال‌انرژی، شل و ب‌پ به نشست بین‌المللی کاپ ۲۸ در دوبی راه یافته‌اند که در نوع خود رکوردی بی‌سابقه به‌شمار می‌آید.
کنش‌گران می‌گویند حضور پرتعداد نمایندگان غول‌های انرژی از شمال‌جهانی، که به هشت برابر نمایندگان مردمان بومی‌ رسیده، نشان‌گر دینامیک استعماری کاپ ۲۸ است.

https://news.1rj.ru/str/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/793268/&rhash=0ceb6994783a68

@RadioZamaneh | رادیو زمانه

◾توافقِ جناح‌های سیاسی روی اصلاحاتِ بی‌پایانِ صندوق‌های بازنشستگان

◽خسرو صادقی بروجنی (پژوهشگر و مترجم حوزه اقتصاد و تامین اجتماعی) در یادداشتی به انتقاد رویکردهای کارشناسان اقتصادی منتسب به هر دو جریان اصلاح‌طلب و اصولگرا در کشور درباره صندوق‌های بازنشستگی و حقوق بازنشستگان پرداخته‌است.


✔️همان‌طور که از مواضع ذکر شده برمی‌آید افزایش سن و سابقه بازنشستگی جریان اصلاح‌طلب و اصولگرا نمی‌شناسد و مورد توافق تصمیم‌گیران و کارشناسان هر دو جناح حاضر در کشور است. پس هیچ از یک این دو نمی‌توانند دیگری را به چیزی متهم کنند، چون هر یک، هم در دوره‌ای سکان‌دار مدیریت سازمان‌های بیمه‌گر کشور بوده‌اند و هم خود بحران صندوق‌ها را تا به اینجا کشانده‌اند و هم پاسخ یکسانی برای حل آن دارند.

ادبیات تأمین اجتماعی تخصصی و فنی است اما رمزگشایی و بیان ساده مفاهیم آن از سیاست‌های کلان‌تر پشت آن‌ها پرده‌برداری می‌کند.

مشاوران وزارت کار در دولت قبلی این «نوید» را می‌دهند که بازنشستگان راضی به همین مقدار نباشند! آن‌ها گرچه در دولت کنونی مسئولیتی ندارند اما همچنان در رسانه‌ها از نسخه‌های «کارشناسی» خود پرده‌برداری می‌کنند؛ نسخه‌هایی که در دولت گذشته نیز کم‌وبیش و جسته‌گریخته در موردشان بحث می‌شد اما با اجرایی‌شدن «اصلاحات پارامتریک» چندان دور از ذهن نیست که «پیشنهادات کارشناسی» دیگر نیز در آینده‌ای نه چندان دور به اجرا درآید.

اما پرسش اساسی که در اینجا مطرح می‌شود و این کارشناسان و مسئولان جناح‌های مختلف باید به آن پاسخ گویند، این است که: در شرایط اقتصاد کلان ایران و با توجه به ساختار اقتصاد سیاسی کنونی، در سایه کمبودها، تحریم‌ها و ناکارآمدی‌ها و کیفیت مدیریت موجود (و در صورت تحقق این سلسله «پیشنهادات کارشناسی» و تداوم «اصلاحات» در این حوزه) نیروی کار کشور تا چه حد می‌تواند در سایه این اصلاحات بی‌پایان از امنیت اقتصادی و اجتماعی زندگی خود در آینده اطمینان حاصل کند؟

🖇️متن کامل را اینجا بخوانید.

#قانون_بازنشستگی
#برنامه_هفتم_توسعه

@Azegaar

◾تهران به صورت غیرعادی درگیر بار آلودگی هوای اضافه شده؛ این بار اضافه به خاطر گازوئیل سوزی صنایع کوچک و بزرگ اطراف پایتخت است

✔️نوع آلاینده‌ها و میزان تولید آن‌ها ناشی از سوزاندن گازوییل و مازوت یکی است، فقط مازوت گوگرد بیشتری تولید می‌کند وگرنه آلودگی سایر آلاینده‌ها مانند ذرات معلق، دوده و اکسید‌های ازت ناشی از گازوییل‌سوزی و مازوت‌سوزی برابر است. از طرفی بار آلودگی تهران به صورت غیرعادی اضافه شده‌است، ولی میزان گوگرد اضافه‌شده به ما می‌گوید که مازوت‌سوزی محدود بود و باید دنبال منشا دیگری باشیم و منشا این بار اضافه برای تهران می‌تواند عمدتا ناشی از گازوییل‌سوزی صنایع کوچک و بزرگ اطراف، مازوت‌سوزی صنایع کوچک و حتی کارخانه سیمان و کمترشدن کیفیت بنزین باشد و برای اصفهان می‌تواند ناشی از استفاده از مازوت و گازوییل صنایع کوچک و بزرگ مانند پتروشیمی و پالایشگاه و برای اهواز ناشی از مشعل‌سوزی و پتروشیمی و پالایشگاه و گردوغبار باشد.

➖ما تنها بحران مازوت‌سوزی نداریم، بحران گازوییل‌سوزی هم داریم برای عبور از مازوت‌سوزی و گازوییل‌سوزی هیچ راه حل کوتاه مدتی نداریم؛ پالایشگاه‌های ما به‌روز نشده و نمی‌توانیم مازوت و گازوییل با گوگرد پایین و با کیفیت در حجم قابل قبول تولید کنیم. از سال ۲۰۲۰ به بعد هم استاندارد سوخت مازوت در کشتیرانی جهانی عوض شده و مازوتی که ما تولید می‌کنیم با گوگرد بالاست و نمی‌توان در صنایع کشتیرانی از آن استفاده کرد و صادرات آن به مشکل برخورده است. مخازن ذخیره ما هم پر شده و ناچار به مصرف مازوت هستیم. مثلا شما در نزدیکی تهران نیروگاه در قزوین نیروگاه حرارتی وجود دارد که به شهر آسیب می‌زند. تاکید من بر روی گازوییل‌سوزی صنایع و نیروگاه‌ها است، چون اضافه بار آلودگی که ما در کلانشهر‌ها می‌بینیم با گازوییل‌سوزی فراهم می‌شود.

#آلودگی_هوا

@Azegaar

🖇️متن کامل⬇️

https://www.entekhab.ir/0038tI

◾عدالت زیست‌محیطی زیرمجموعه عدالت اجتماعی است
◽اصول عدالت زیست‌محیطی را باید منطقه‌ای دید

✔️محمدرضا جعفری، پژوهشگر محیط‌زیست در گفت‌وگوی تفصیلی با «فرهیختگان» به اصول عدالت زیست‌محیطی، خاستگاه آن، عدالت زیست‌بومی فرانسلی، ارتباط متقابل انسان و محیط‌زیست و مفهوم فرادست و فرودست در مواجهه با بحران محیط زیستی و جایگاه طبقه در نقد اقتصادسیاسی محیط زیست، استعمار صنعتی، تقسیم کار بین‌المللی و انتقال عوارض توسعه کشورهای ثروتمند به کشورهای توسعه‌نیافته، ترازوی توسعه در ایران، توسعه پایدار و رشد اقتصادی و ارتباط آن با عدالت اجتماعی و زیست‌محیطی، ارتباط عدالت زیست‌محیطی با حوزه حکمرانی و روندها و وجوه مختلف و برنامه‌های توسعه و شیوه مدیریت و نیز مشکلات فرهنگی اجتماعی ناشی از نادیده گرفتن عدالت زیست‌محیطی پرداخته و پیوند آن را با اعتراض‌های اجتماعی شرح می‌دهد و تجویز مصرف منابع طبیعی کشور بدون توجه به مرزهای پایداری را توصیه سرمایه‌داری می‌داند.

#عدالت_اجتماعی
#عدالت_اقلیمی
#عدالت_زیست‌محیطی

@Azegaar

🖇️متن کامل مصاحبه⬇️

https://vrgl.ir/c0b79

◾مضحکه‌ای به نام نشست اقلیمی سازمان ملل
◽نتیجه‌ای قابل پیشی‌بینی از نشست دبی به دبیری رییس شرکت نفت امارات

➖ال‌گور، معاون اول اسبق آمریکا و فعال اقتصادی اقلیمی:

نشست اقلیمی ۲۸ سازمان ملل، COP28 اکنون در آستانه شکست کامل است. جهان به‌شدت نیاز دارد که سوخت‌های فسیلی را در سریع‌ترین زمان ممکن حذف کند، اما پیش‌نویس بی‌معنای نهایی به گونه‌ای است که گویی اوپک آن را کلمه به کلمه دیکته کرده است. بسیار بدتر از آن چیزی است که بسیاری از آن واهمه داشتند. نتیجه این اجلاس «از دولت‌های نفتی، توسط دولت‌های نفتی و برای دولت‌های نفتی» است. برای همه کسانی که این روند را جدی گرفته‌اند عمیقا توهین‌آمیز است.

24 ساعت باقی مانده است تا نشان دهیم جهان طرف چه کسی است: طرفی که می‌خواهد از آینده بشریت با شروع مرحله منظم حذف سوخت‌های فسیلی محافظت کند یا طرف دولت‌های نفتی و رهبران شرکت‌های نفت و گاز که به یمن سوخت‌های فسیلی فاجعه تاریخی اقلیمی را سبب می‌شوند.

برای اجتناب از اینکه COP28 شرم‌آورترین و غم‌انگیزترین شکست در 28 سال مذاکرات بین‌المللی اقلیم باشد، متن نهایی در مورد حذف تدریجی سوخت‌های فسیلی صریح و با زبانی شفاف باشد. هر چیز دیگری یک گام بزرگ به عقب است آنهم از جایی که جهان باید واقعاً به بحران اقلیمی به طور جدی رسیدگی کند و مطمئن شود که هدف 1.5 درجه سانتی گراد در دبی از بین نمی رود./ توییتر، آزگار

#تغییراقلیم

@Azegaar

◽گزارشی از چند روز تجمع تعدادی از کارگران صنعتی که خواسته‌های بر جای‌مانده صنفی دارند

◾گروه ملی فولاد اهواز روی موج مطالبات

🖋️نادره وائلی‌زاده/شرق

✔️اعتراضات کارگران گروه ملی صنعتی فولاد حالا به هفته دوم رسیده است. اعتراضاتی که چهارشنبه 29 آذر با تجمع گروهی از کارگران در داخل شرکت به عدم اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل شروع شده بود، درپی تعلیق و ممنوع‌الورودی 21 نفر از کارگران در روز شنبه دوم دی‌ماه شدت گرفت و در طول هفته گذشته به خارج از محدوده شرکت گسترش یافت. در این مدت کارگران درهای شرکت را بستند، دست از کار کشیدند و پنج خط تولید کارخانه نیز متوقف شد. کارگران با در دست داشتن پلاکاردهایی به اجرای نادرست طرح طبقه‌بندی مشاغل و تعلیق همکارانشان اعتراض کردند و خواستار خلع ید بانک ملی (مالک این شرکت) و بازگشت آن به دولت شدند.

تیرماه سال گذشته کارگران دوباره به عدم اجرای طرح طبقه‌بندی اعتراض کردند و شش نفر از آنها به محل کار ممنوع‌الورود شدند. دادگاه 17 نفر از کارگران را هم با شکایت پیمانکارشان، به اتهام «اخلال در نظم عمومی از طریق ایجاد هیاهو و جنجال» به شلاق و حبس تعزیری محکوم کرد.

خصوصی‌سازی در این شرکت موفق نبوده و بانک ملی نمی‌تواند شرکت را اداره کند. بنابراین یکی از خواسته‌های اصلی کارگران خلع ید بانک ملی و بازگشت شرکت به دولت است؛ مثل شرکت هفت‌تپه و چند شرکت دیگر. اما می‌بینیم یک هفته است که پنج خط تولید در استان متوقف شده و برای هیچ‌کس مهم نبوده که بیایند و حرف کارگران را بشنوند. به‌جای اینکه مشکل مسدود‌شدن کارت 21 نفر را حل کنند، تعداد آنها را به 38 نفر رساندند. اعتراض ما صنفی و برای حقوق کارگران است که طبق قانون مجاز است، اما همه کاسه کوزه‌ها در آخر بر سر کارگران شکسته می‌شود.

کارفرما می‌گوید شرکت زیان‌ده است و به همین دلیل 10 درصد افزایش حقوق را می‌تواند اجرا کند، درحالی‌که کارگران زیان‌ده‌بودن شرکت را قبول ندارند و معتقدند این شرکت سودده است.

بحث زیان‌ده‌بودن گروه ملی صنعتی فولاد در‌ حالی مطرح می‌شود که بر اساس گزارش سایت این شرکت، مدیرعامل گروه ملی فولاد آذر‌ماه امسال در هشتمین اجلاس سراسری، نشان عالی مدیر سال را دریافت کرده است. همچنین طبق گزارش این سایت، تولید هشت‌ماهه ابتدای امسال نسبت به مدت مشابه پارسال افزایش ۵۸‌درصدی داشته و بعد از هشت سال رکورد تولید در یک ماه را به‌دست آورده است.

🖇️متن کامل گزارش را اینجا بخوانید.

#کارگری

@Azegaar

▫️درباره‌ خشکاندن کرخه و پیامدهایش

▪️کرخه: چرخه­ بحران

محمدرضاجعفری / پیام ما

✔️در حکمرانی ناکارآمد بحران­‌ها تنها به تاخیر می‌­افتند و حل نمی‌­شوند و پیامدهای بدتری دارند. این­گونه که هم تولید برق در گرمای جان­کاه به مخاطره می‌افتد، هم معاش کشاورزان در کل حوضه آسیب می‌بیند و هم آبی برای خوردن در دسترس نخواهد بود.

➖کرخه خشک نشد، کرخه را خشکاندند. کرخه را با سد پشت سد، با پمپ پشت پمپ، با کاشت پشت کاشت می‌راندند. کرخه می‌­رود تا هم‌سرنوشت کارون شود. رودخانه‌­ای با تنی نحیف، رودخانه‌­ای بی‌­تن، رودخانه‌­ای مرده. این مرگِ تنها یک رود نیست، این مرگ سرزمین است. سرزمینی وابسته به آب، جلگه­‌ای سبز و تالاب‌­هایی زنده که اینک به شوره‌­زاری فراخ شبیه است. این آغاز «بی‌­سرزمینی» است. آغاز گسست انسان و زمین، قطع رابطه­ معاش و خاک و سرانجام از بین بردن تعلق به سرزمین.

➖وسعت کرخه بلای جان کرخه­ بزرگ شده‌‌است. چشم طمع از هر سو بر این رود دوخته­‌شده و دستانِ آز بر او تاخته‌­است. پراکندگی کرخه و رودهای زاینده‌­اش در استان‌­های بالادستی، این تصور را به‌­وجود آورده که «مالکیت» رود متعلق به مجاوران‌اش است و می‌­توان آن‌­را همچون منبعی بی‌­پایان به تصرف درآورد و مصرف کرد. مصرف برای کاشت محصولات، برای ارتزاق جمعیتی که در نبود توسعه‌­ای متوازن، در نبود توسعه‌‌ای جایگزین و بوم‌محور، و با تصور آب همچون منبعی بی‌پایان، چاره‌­ای جز کشاورزی ندارند. وعده‌­های هر نماینده و مسئول حول جلوگیری از خروج آب از استانِ خودی و تخصیص آن به کشاورزی­‌های جدید و قدیم تحت عنوان «استفاده‌ بهینه‌ از آب‌های سطحی» می‌­چرخد.

+جور اقلیم، جور انسان
غیر از تغییر وضعیت اقلیمیِ ناشی از گرمایش جهانی، باید عوامل بشر­زاد تهی­‌کننده­ آب در طول مسیر رود کرخه و تمام سرشاخه‌­های آن را به عنوان مولفه‌­ای مهم و به­‌شدت تاثیرگذار در نظر گرفت. وزارت نیرو در بی‌­برنامگی کامل تاکنون ۷ سد را در طول مسیر این رودخانه به بهره‌برداری رسانده‌ ­است. با ساخت این سدها و تنظیم نظام‌نامه‌ی بهره‌برداری آب و طرح تسهیم رودخانه در کل حوضه از سال ۹۴، سهم خوزستان تالاب هورالعظیم به ۲۱ درصد کاهش یافت. کاهشی که عواقبش بعدها در خشکیدگی رود و زیرشاخه‌هایش در خوزستان و از بین‌رفتن وسعت زیادی از هورالعظیم، در همدستی با وزارت نفت، پدیدار شد. با وجود آنکه امروز پایین‌دست کرخه از بی‌آبی رنج می‌برد اما وزارت نیرو همچنان تلاش دارد که ۴۳ سد دیگر بر این رودخانه احداث کند که ۹ مورد آن در حال ساخت است. این در حالی است که مسئولان وزارت نیرو مشکل را نبود آب کافی به دلیل خشک­سالی عنوان می‌کنند.

+بکار و آب بگیر
+برق خوش سیری چند؟
+و اما خوزستان
+چرخهٔ بحران

➖‌از این‌­رو اشتغال جایگزین در بطن توسعه­‌ای اجتماعاً قوام­‌گرفته برپایه­ نیازها و چشم‌­اندازها و واقعیت­‌های اقلیمی ضروری است. مدیریت حوضه­‌های آبریز می‌باید به سمت مشارکت تمام ذینفعان در تدوین نظام­نامه‌­های صنفی و جداول تخصیص و به رسمیت‌شناختن و تضمین حق‌آبه‌ی طبیعت، بر پایه مزیت‌­ها، استعدادها و توانایی‌­های سرزمینی هر حوزه و در نظر گرفتن پیامدهای محیط زیستی تغییر کند. موضوعی که ذیل مفهوم «عدالت محیط زیستی» قرار می‌‌گیرد: توسعه­ جایگزین با کمترین اتکا به زمین و منابع آبی. در غیر این‌­صورت، اعتراض‌های ناشی از قطع آب و برق و از دست رفتن اشتغال مبتنی بر کشاورزی سنتی و بیکاری، از سوی مردمانی خسته از گرما و خاک، فرسوده از جنگ و نابرابری‌­ها و محرومیت­‌های اجتماعی و اقتصادی، قابل پیش‌­بینی است؛ مسئله‌ای که روزی دیگر با مشت آهنین قابل حل نیست.

@Azegaar

#کرخه

🖇متن کامل⬇️

◾عدالت زیست‌محیطی

🎙️محمدرضا جعفری

✔️ گفتاری پیرامون

•اصول عدالت زیست‌محیطی و خاستگاه آن

•عدالت زیست‌بومیِ فرانسلی

•ارتباط متقابل انسان و محیط‌زیست و مفهوم فرادست و فرودست در مواجهه با بحران محیط‌زیستی

•جایگاه طبقه در نقد اقتصادسیاسی محیط زیست

•استعمار صنعتی، تقسیم کار بین‌المللی و انتقال پیامدها به کشورهای پیرامون

•توسعه پایدار و ترازوی توسعه در ایران

•رشد اقتصادی، دموکراسی فراگیر، عدالت اجتماعی و گرایش‌های راست و چپ

•ارتباط عدالت زیست‌محیطی با حوزه حکمرانی و برنامه‌های توسعه

•عدالت زیست‌محیطی و مسائل محلی محیط زیست ایران

#عدالت_زیست‌محیطی
#عدالت_اجتماعی

🖇️متن نوشتاری مصاحبه⬇️

https://sorkhboom.ir/nature/environmental-justice-developement-iran/

@Azegaar

اکوسوسیالیسم بر گزینه‌ای بنیان دارد که پیش‌تر از آنِ مارکس بود و مندل اغلب بر آن اصرار داشت: تفوق «بودن» بر «داشتن» در یک جامعه بی‌طبقه؛ یعنی دستاوردهای شخصی، به‌جای میل به اندوختنِ بی‌نهایت کالاها و محصولات. این دومی ناشی از ایدئولوژی و تبلیغات بورژوایی است و هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که «طبیعت ابدی انسان» این است.
_____________
👈متن کامل

▫️ کارل مارکس و اکولوژی
▫️ اکولوژی و نظریه‌ی مارکسیستی

17 ژانویه 2024

نوشته‌ی: میشل لوی
ترجمه‌ی: کاووس بهزادی

🔸 این مسئله مناقشه‌ناپذیر است که مارکس معضلات زیست‌محیطی دوران خود را به چالش کشید و ناقد تخریب‌های ناشی از شیوه‌ی تولید سرمایه‌دارانه بوده است. اما باید تصدیق کرد که موضوعات اکولوژیک در ساختمان نظری مارکس از جایگاه مرکزی برخوردار نبودند و آثار مارکس پیرامون رابطه‌ی بین جوامع انسانی و طبیعت از صراحت کامل برخوردار نیستند و بنابران جا را برای تفسیرهای متفاوت باز می‌گذارند. بسیاری از اکولوژیست‌ها از مارکس انتقاد می‌کنند و از مارکسیست‌ها می‌خواهند که پارادایم قرمز را کنار بگذارند و پارادایم سبز را قبول کنند. استدلال‌های اصلی آن‌ها چیست؟

🔸 اکولوژیست‌ها مارکس و انگلس را متهم به «تولیدباوری» می‌کنند. آیا این اتهام موجه است؟ نه، زیرا هیچ کسی هم‌چون مارکس منطق تولید در سرمایه‌داری را برای خودِ تولید، انباشت سرمایه، ثروت و کالاها را به‌عنوان هدف در خود آشکار نکرد. ایده‌ی سوسیالیسم ــ برخلاف تحریفات رقت‌برانگیز بوروکراتیک از آن ــ در واقع تولید ارزش‌های مصرفی، فراوردها برای برآورده کردن نیازهای ضروری انسان‌ها است. بالاترین هدف پیشرفت فناوری به‌زعم مارکس نه افزایش بی‌پایان فرآوردها («داشتن»)، بلکه کاهش ساعات کار و افزایش اوقات فراغت («بودن») است.

🔸 در چندین بخش از سرمایه که در آن‌ها به کشاورزی پرداخته شده، نشان‌دهنده‌‌‌ی اقامه‌ی معضلات واقعی اکولوژیک و نقد رادیکال فجایعی است که نتیجه‌ی «تولیدگرای» سرمایه‌دارانه هستند: مارکس نوعی نظریه از «شکاف در سوخت‌وساز» بین جوامع بشری و طبیعت را مطرح می‌کند که نتیجه‌ی «تولیدگرای» سرمایه‌دارانه است… تمرکز مارکس بر کشاورزی و معضل تخریب خاک است، اما او این مسئله را با یک اصلی کلی‌تر پیوند می‌دهد: گسیختگی سوخت‌وساز بین جوامع بشری و زیست‌محیط در تضاد با «قوانین طبیعی» زندگی.

🔸 پیوند مستقیمی که مارکس بین استثمار کارگران و استثمار زمین برقرار می‌کند، فرصت مناسبی برای تأمل پیرامون پیوند مبارزه‌ی طبقاتی و مبارزه‌ی زیست‌محیطی در مبارزه‌ی مشترک علیه سلطه سرمایه است. در کنار فرسایش خاک، تخریب جنگل‌ها نمونه‌ی دیگری از فاجعه‌ی زیست‌محیطی است که مارکس و انگلس مکرراً به آن اشاره می‌کنند... اما مارکس و انگلس چه‌گونه برنامه‌ی سوسیالیستی را در ارتباط با زیست‌محیط طبیعی معین می‌کنند؟ چه تغییراتی باید در سیستم تولید انجام بگیرد تا با حفظ طبیعت سازگار شود؟

🔸 اگرچه اکولوژی در کارافزار نظری و سیاسی مارکس و انگلس از جایگاه محوری برخوردار نیست (زیرا بحران اکولوژیک در آن زمان هنوز یک مسئله‌ی حیاتی برخلاف امروز نبود)، اما صحیح است که اندیشه‌ورزی اکولوژیکِ انتقادی متناسب با مرتبه‌ی چالش‌های کنونی بدون مدنظر گرفتن نقد مارکس از اقتصاد سیاسی و واکاوی شکاف در سوخت‌وساز بین جوامع بشری و طبیعت غیرممکن است. یک اکولوژیست که مارکسیسم و نقد او از بت‌وارگی کالاها را نادیده می‌گیرد یا بی‌ارزش ارزیابی می‌کند، محکوم به این است که فقط ترمیم‌گر «افراط‌های» تولیدگرایی سرمایه‌دارانه باشد...

🔹 متن کامل این مقاله را در لینک زیر بخوانید:

https://wp.me/p9vUft-3SS

#میشل_لوی #کاووس_بهزادی #محیط_زیست #اکوسوسیالیسم #مارکس
👇🏽

🖋@naghd_com

📣این شما و اولین رودخانه خصوصی کشور
بنیاد شهید یک رودخانه را مصادره کرده و بخشی از آن را به یک شرکت خصوصی واگذار کرده است

◾️شبکهٔ تشکل‌های محیط‌زیستی کشور نامه نوشته‌اند به کمیسیون اصل ۹۰ مجلس تا به موضوع واگذاری رودخانهٔ «چهل‌بازه» در شهر مشهد مقدس به بخش خصوصی ورود کند.

◾️رودخانه‌ چهل‌بازه که به‌عنوان پرآب‌ترین سرشاخهٔ «کشف‌رود» شناخته می‌شود و حتی در دوران تیموریان روی آن یک سد ساخته شده است، حالا تبدیل به نخستین رودخانهٔ کشور شده که برخلاف قانون، مالکیت آن «عمومی» نیست و «نخستین رودخانهٔ خصوصی کشور» لقب گرفته است.

◾️محمد اله‌موتی، دبیر شبکه تشکل‌‌های محیط‌زیست و منابع طبیعی کشور در این نامه گفته وزارت نیرو «به‌دنبال مالکیت تمام رودخانه‌ها و آبراهه‌های کشور و اخذ سند آنهاست.»
◾️اشارهٔ اله‌موتی به موضوع تفاهم‌نامهٔ وزارت نیرو و سازمان ثبت برای صدور سند رودخانه‌ها و آبراهه‌های کشور به‌نام وزارت نیرو است.

◾️ستاد اجرای فرمان امام و بنیاد شهید ادعا می‌کنند مالکیت زمین‌‌‌های اطراف این رودخانه و خود این رودخانه مال شریک محمدرضا پهلوی بوده و بنابراین مصادره‌ای است و باید به آن‌ها داده شود.

◾️در نهایت با حکم نماینده قوه قضائیه، ۳۰ درصد مالکیت رودخانه به ستاد اجرایی فرمان حضرت امام و ۷۰ درصد مابقی نیز به بنیاد شهید واگذار می‌شود.
👈 نکته جالب اینکه نماینده قوه قضائیه که ماجرا را حل‌وفصل کرده خودش معاون حقوقی ستاد اجرایی بوده است که یکی از طرفین دعوا بوده.

◾️به‌این ترتیب، چهل‌بازه که طبق قانون توزیع عادلانهٔ آب باید به‌عنوان یک رودخانه در مالکیت عموم مردم باشد، تبدیل به اولین رودخانهٔ خصوصی کشور شده است.

◾️جالب اینکه شرکت تعاونی کارکنان وزارت جهادکشاورزی، زمین‌های اطراف این رودخانه را به شکل سهام بین تعداد زیادی سهام‌دار پیش‌فروش کرده و بنیاد شهید هم که حالا ۷۰درصد رودخانه را دارد، ۵۲.۵ درصد این رودخانه را به همین تعاونی که در واقع یک شرکت خصوصی است، واگذار کرده است. |برگرفته از گزارش حمید میرزاده در روزنامه پیام ما
@roozArooz_media

✔️کتاب ماه «نقد اقتصاد سیاسی» شماره‌ی 30
____________
🔸سی‌امین کتاب ماه «نقد اقتصاد سیاسی» در 485 صفحه منتشر شد.
____________
✍️همکاران این شماره (به ترتیب الفبا):
زهرا ابراهیمی آذر، مهسا اسداله‌نژاد، ناصر برین، امین بزرگیان، علیرضا بهتویی، رضا جاسکی، داود جلیلی، محمدرضا جعفری، محمد جوانمرد، علی رها، حسام سلامت، خسرو صادقی بروجنی، هیمن رحیمی، سعید رهنما، فرزاد فرهمند، حسین کاشف، احمد محمدپور، عسل محمدی، دریا موسوی، کامران نیری،...
____________
برای دریافت فایل پی‌دی‌اف به لینک زیر مراجعه فرمایید
👉https://wp.me/p2GDHh-7pu

فایل پی‌دی‌اف کامل کتاب ماه «نقد اقتصاد سیاسی»، شماره‌ی 30، بهمن‌ماه 1402