دیگه بد روزگاره دیگه.

گفت: قبلا سکوت‌هات قشنگ بود، معنادار بود. اما الان فقط سکوت تخمیِ ممتد می‌کنی. چته غزاله؟

چون امشب هزار و چند صد ساله‌ام.

@BeeBooBeeBooBe

اسم شب:
درون شکم من سیاه‌چاله‌ ایست که بسیاری حرف‌ها را می‌بلعد.

گفت: اما من متوجه‌ام که تو نمانده‌ای و نمی‌‌مانی و نخواهی ماند و نمانی خواه؛ متوجه‌ام و چاره‌ای هم نیست.

There’s a piano in the sky...
@BeeBooBeeBooBe

!

اسم شب:
‏کاش به چیزی نائل می‌شدیم.

‏باید بدونی که حتی اگه روزها و ماه‌ها و سال‌ها بگذرن، باز هم هیچ‌کس داستانِ عجیبِ تو رو باور نخواهد کرد. پس داستانت رو پیش خودت نگه دار و ازش مثل یه راز بزرگ، حفاظت کن. سکوت، همیشه پاسداشتِ بهتریه.

نامعلوم و نامفهوم شده‌ام و این برای خودم هم‌ خوش نیست.

اسم شب:
‏”بر همه کاری توانا بودم و به هیچ‌ کار توانا نبودم
‏همه را دوست می‌توانستم داشت نه اما چندان که به کار آید.”

من تسلی‌ناپذیر نیستم. من فقط عصم و درمانده از خود ام.

درباره‌ی مود باید بگم که تو یه داستان مردی بود که دو روز زایمان زنش طول کشید، تمام مدت منتظرش نشست و به محض به دنیا اومدن بچه، خودش رو کشت، امروز خیلی حس میکنم اونم.

اسم شب:
من دنبال رسیدن نیستم. من فقط میرم که دور بشم. همیشه همین بوده. سعی کن متوجه باشی. اگر هم نبودی، نبودی.

دومی: تو تا حالا به خرمگس مرده دست زدی؟
‏سومی: نه ولی یه رفیق دارم که پسرداییش یه دونه‌شونو از نزدیک دیده.
‏دومی: من همیشه فکر میکردم اگه بال‌ یکی‌شون رو داشته باشم... صبر کن ببینم اولی رو چیکارش کردی؟

دومی: ببین تنهایی اینطوریه که میتونی به لذت ازش قانع بشی، چون مجبوری اصلاً.
‏سومی: تو پولِ تو جیبت حرف گذاشته دهنت، فکر کردی تو دهن نهنگ تنها گیر کرده بودی هم میتونستی لذت ببری؟
‏دومی: خود اون نهنگ از ما تنهاتره وگرنه مارو نمیخورد.
‏نهنگ: هیچ‌کس تنها نیست، همراه... باز این اولی کو؟

نفر اول: به یکی که تو ایران میخواد خودکشی کنه چی میشه گفت؟
‏نفر دوم: مشتی هستی.
‏نفر اول: مشتی هستی یه حال بمونی برامون طوری داره
‏نفر دوم: شاید کنایه باشه
‏نفر اول: تو خودت گفتی بعد راجع به حرف خودت میگی شاید؟
‏نفر دوم: مگه نفر دوم تو نبودی؟
‏نفر اول: عن بگیرن اون هیکلت رو.