‏عزیزم مدلی که تو من رو دوست داری اعتبار نداره چون باعث ترشح سروتونین کوتاه مدت و تقلبی در بدنم می‌شه.

وقتی میگم آدمیزاد شلم‌شوربای بی‌در و پیکری‌ست، نگو نه؛ هست.
تا همین چند وقت پیش تا حرف بچه و زاد و ولد میشد، دود میشدم می‌رفتم هوا یلنگ‌دولنگ بازی.
حالا ببینم! غریزه‌ی مادری چنان درونم شیهه می‌کشه که ای وای.

‏کاش یک تمساح داشتم دوتایی باهم اشک میریختیم، اشک تمساح.

باور کنید یا نه، ‏انسانها بندرت استحقاق‌اش را دارند.

‏نوتیفیکیشن‌ها را خاموش کرده‌م؛ نیمی از چیزها حل شد. مغزم را هم بتوانم خاموش کنم، تمامی چیزها حل ‌می‌شوند.

‏انار بانو، غصه نخور. خیلی‌ها این طوری‌اند. همیشه و همه‌جا غریبه‌اند.

‏ گلی ترقی.

آدم بی‌خواب خیالاتی می‌شه، آدم تنها هم بی‌خواب. شاید باید همۀ دعوت‌ها رو بپذیرم مدتی، نباید پرهیز کنم.

عزیزم کاش دستت رو روی صورتم جا میذاشتی.

‏ماه‌ها از هر پیشامدی دوری کردم تا از انتخاب طفره برم. حالا موعد رسیده و چطور چشم بپوشم؛ از عاطفه، از آینده، از خواست، از واقعیت؟
‏متأسفم، تخیل من با حقیقت سنخیتی نداشت.

نخواه که روزها از من سراغی بگیری جانم، روزها بوی مردگی و سگ می‌دهم.
من بوی شب می‌دهم، شب‌ها سراغم را بگیر.

آه عزیزم! یادم افتاد داری فراموشم میشی و از بابتش ناراحتم. بالا رفتن سن این چیزها رو هم داره، چیزها برات زود رنگ می‌بازن.

‏«چون شبیّ و،
‏اگر اراده کنم
‏شبتَر.»

‏-دیدن | بیژن الهی

هر ده‌نفرشان بر این جمله اتفاق‌نظر و تأکید داشتند که :«در نهایت یکی رام‌ات می‌کنه غزاله.»
“رام‌ کردن” هم اصولی دارد، من هم که سراسر مکافات، معمولا این قصه داستان می‌شود و کار به رام شدن/کردن نمی‌رسد.
محتویات لیوان را سر می‌کشم و با آهنگ روی میز ضرب می‌گیرم.

شب بخیرتان.

‏این قندون رو می‌بینی؟ به این شکل میذارم‌ات کنار.

-پس او چه؟
+او خود توست.
-پس بر که سجده کنم؟
+سجده نکن! چرخ بزن. دور خودت چرخ بزن.

یادم افتاد یه داوودسگ‌دست بود، از بیخ انسان نابه‌هنگامی بود.
میخوام شبیه داوود‌سگ‌دست بشم.

عزیزم!
سر بی‌کسی سلامت.

‏زنگ زدم به احمد، با جزئیات گفتم چنین آسیاب قهوه‌ای می‌خوام و توضیح دادم چرا. کمی سکوت کرد، گفت: «عزیز کوچولوم، باز داری برای مشکلات واقعی‌‌ت، دنبال راه‌حل‌های خیالی می‌گردی.»

من کج‌دار و مریز نمیرم جلو،
من خود “کج‌دار و مریز”‌ ام دیگه.