🇻🇪🖋

نامهٔ نیکلاس مادورو موروس رئیس‌جمهور ونزوئلا به سران کشورهای آمریکای لاتین و حوزهٔ کارائیب

@Bolivari

🇻🇪

وحدت و هماهنگی در رهبری انقلاب بولیواری ونزوئلا

📌مادورو و کابه‌یو در هماهنگی کامل با یکدیگر عمل می‌کنند

@Bolivari

⬇️

🇻🇪

وحدت و هماهنگی در رهبری انقلاب بولیواری ونزوئلا

مادورو و کابه‌یو در هماهنگی کامل با یکدیگر عمل می‌کنند

📌نوئسترا آمه‌ریکا
۲۵ دسامبر ۲۰۲۵

آنچه میان مادورو و کابه‌یو جریان دارد، نه یک ائتلاف مقطعی یا بداهه، بلکه یک معماری سیاسی سنجیده و دقیق است؛ ساختاری که در آن هر یک نقشی راهبردی در توازن درونی قدرت در ونزوئلا ایفا می‌کند.
نیکلاس مادورو نمایندهٔ وجه بین‌المللی قدرت است: دیپلماسی دولتی، مشروعیت نهادی، تداوم پروژهٔ بولیواری و حضور فعال ونزوئلا در شطرنج چندقطبی جهان. در مقابل، دیوسدادو کابه‌یو مظهر ساختار ارگانیک درون‌زاست: انضباط حزبی، استحکام سرزمینی، پیوند با پایگاه‌های اجتماعی و دستگاه اجتماعی-سیاسی‌ای که ورای خطابه‌ها، حکمرانی واقعی را تضمین می‌کند.

این دو، به‌منزلهٔ دو قطب مکمل یک فرمول واحد قدرت عمل می‌کنند:
یکی صدای رسمی حکومت است و دیگری ستون فقرات عملیاتی آن.

درحالی‌که معارضین و برخی محافل خارجی می‌کوشند شکاف‌ها یا تناقض‌هایی را برجسته کنند، واقعیت این است که رهبری سیاسی ونزوئلا از تجربهٔ سال‌های اخیر خود آموخته است:
وحدت، یک شعار نیست؛ بلکه سازوکار بقا در سطح راهبردی است.

از این منظر، رابطهٔ میان مادورو و کابه‌یو شخص‌محور نیست، بلکه ساختاری است؛ هماهنگی‌ای طراحی‌شده برای تضمین ثبات، تداوم نهادی و توان مانور در شرایط فشار حداکثری.

در منطق قدرت معاصر، جایی که تجزیه و شکاف‌افکنی ابزار اصلی مداخله است، انسجام به‌خودی‌خود یک پیروزی محسوب می‌شود.

و از همین روست که امروز، بیش از هر زمان دیگر، مادورو و کابه‌یو در هماهنگی کامل با یکدیگر عمل می‌کنند.

@Bolivari

🔎

مسئله ورود به ونزوئلا نیست؛ مسئله خروج از آن است

📌نوئسترا آمه‌ریکا
۲۵ دسامبر ۲۰۲۵

در منطق کلاسیک قدرت نظامی ایالات متحده، ورود به یک صحنهٔ عملیاتی معمولاً به‌عنوان لحظهٔ تعیین‌کننده تصویر می‌شود. اما تجربهٔ تاریخیِ دهه‌های اخیر نشان داده است که مشکل واقعی نه ورود، بلکه خروج است. ونزوئلا دقیقاً مظهر همین معضل راهبردی است: فضایی که مداخله در آن می‌تواند در سطح گفتمانی یا حتی نظامی آغاز شود، اما پایان آن به‌شدت نامطمئن، پرهزینه و مبهم است؛ هم از نظر سیاسی، هم فنی و هم راهبردی.

طراحان نظامیِ طرف مقابل به‌خوبی می‌دانند که برتری آنان بر یک اکوسیستم فناورانهٔ بسیار ظریف متکی است. سامانه‌های ناوبری، هماهنگی و کنترل — مانند GPS و دیگر ابزارهای مکان‌یابی — خطاناپذیر نیستند. این واقعیت را در میدان‌های مختلف جهان آزموده‌اند؛ جایی که وابستگی افراطی به این ابزارها، آسیب‌پذیری‌هایی غیرمنتظره ایجاد کرده است. در مورد ونزوئلا، همین آگاهی به یک عامل بازدارندهٔ محوری تبدیل می‌شود: وقتی ناوبری از کار می‌افتد، کل دکترین فرو می‌ریزد. ونزوئلا پیش‌تر نشان داده که در این حوزه بیش از آنچه تصور می‌شده آماده است و توان ترکیبی بولیواری را نمی‌توان دست‌کم گرفت.

ونزوئلا خود را به‌عنوان میدانِ رویارویی مستقیم معرفی نمی‌کند، بلکه به‌مثابهٔ محیطی طراحی شده که اطمینان دشمن را فرسایش می‌دهد. هدف، جلوگیری از ورود اولیه نیست؛ بلکه تبدیلِ ماندن و عقب‌نشینی به مسئله‌ای پرهزینه‌تر از خودِ ورود است. عدم‌قطعیتِ طولانی‌مدت، ازدست‌رفتن نقاط اتکای قابل‌اعتماد و ناتوانی در تضمین یک خروج «تمیز»، عواملی‌اند که بیش از هر محاسبهٔ مبتنی بر زورِ خام وزن دارند.

این واقعیت در ذهن طرف مقابل نهادینه شده است. آن‌ها می‌دانند سناریویی که در آن سامانه‌های جهت‌یابی — به دلایل گوناگون — دچار اختلال شوند، یک عملیات «جراحی‌وار» را به ریسکی عظیم در سطح سیاسی تبدیل می‌کند. جنگ مدرن تحمل سردرگمی را ندارد: بدون دقت، کنترلی در کار نیست؛ بدون کنترل، پیروزی‌ای وجود ندارد؛ و بدون پیروزی روشن، عقب‌نشینی به شکست بدل می‌شود.

از همین روست که ونزوئلا هدفی ساده نیست؛ نه به این دلیل که تسخیرناپذیر است، بلکه چون مهاجم را وادار می‌کند فراتر از لحظهٔ ورود بیندیشد و با پرسشی روبه‌رو شود که هیچ ابرقدرتی مایل نیست به آن پاسخ دهد: چگونه می‌توان خارج شد، بی‌آنکه در دامِ استقرارِ خود گرفتار شد؟ در این نقطه، مزیت دیگر صرفاً فناورانه نیست؛ بلکه راهبردی است.

نزدیک به سی سال از انقلاب بولیواری می‌گذرد. هرچه پیش‌تر می‌رویم، توانِ چاویسم بیشتر دست‌کم گرفته می‌شود — و بااین‌حال، همچنان برای مخالفانش غافلگیری به‌بار می‌آورد.

@Bolivari

🇦🇷

تصویب بودجهٔ ۲۰۲۶ آرژانتین؛ اجماع فرا‌جناحی برای تعمیق ریاضت نولیبرالی

سنای آرژانتین بودجهٔ سال ۲۰۲۶ دولت خاویر میلی را با رأی ۴۶ موافق، ۲۵ مخالف و یک ممتنع تصویب کرد؛ بودجه‌ای که نخستین قانون کلان اقتصادی دولت میلی محسوب می‌شود و با حمایت بخشی از اپوزیسیون به تصویب رسیده است.

این رأی‌گیری نشان داد سیاست‌های ریاضتی دولت تنها به پشتوانهٔ حزب حاکم پیش نمی‌رود، بلکه از نوعی همسویی فرا‌جناحی در ساختار قدرت برخوردار است؛ همسویی‌ای که امکان پیشبرد عمیق‌ترین تعدیل‌های نولیبرالی سال‌های اخیر را فراهم کرده است.

بودجهٔ ۲۰۲۶ شامل کاهش گستردهٔ هزینه‌های اجتماعی است. حذف سازوکار تعدیل خودکار یارانه‌های خانوادگی و «یارانهٔ همگانی کودک» عملاً به معنای انجماد این حمایت‌ها در شرایط تورمی است. یارانهٔ تغذیه با کاهش واقعی ۱۵/۲ درصدی مواجه می‌شود و بودجهٔ سفره‌خانه‌های عمومی نیز نزدیک به ۲۹ درصد کاهش می‌یابد.

در حوزهٔ آموزش، فرهنگ، علم و فناوری، بودجهٔ مصوب نسبت به سال ۲۰۲۳ (آخرین سال دولت ائتلاف پرونیستی) کاهش واقعی نزدیک به ۴۸ درصدی را نشان می‌دهد. همچنین هدف‌گذاری قانونی برای رساندن سرمایه‌گذاری علمی به یک درصد تولید ناخالص داخلی کنار گذاشته شده و صندوق ملّی مدارس فنی عملاً از تأمین مالی محروم می‌شود.

بازنشستگان و افراد دچار معلولیت نیز از این سیاست‌ها در امان نمانده‌اند: حداقل مستمری بازنشستگی کاهش واقعی خواهد داشت و اعتبارات مستمری‌های معلولیت بیش از ۱۰ درصد افت می‌کند.

در مجموع، تصویب این بودجه را می‌توان نقطهٔ تثبیت پروژهٔ نولیبرالی دولت میلی دانست؛ پروژه‌ای که کاهش نقش دولت، انتقال هزینه‌های بحران به فرودستان و بازتعریف «انضباط مالی» به‌عنوان فضیلت سیاسی را به محور اصلی حکمرانی تبدیل کرده است.

@Bolivari

📕 ژئوپلیتیک نابرابری
جستاری در باب راه‌های رسیدن به جهانی عادلانه‌تر

📎پروندهٔ شماره ۵۷ تری‌کنتیننتال

📝 مترجم: آیدین کریمی‌شاد
📌 آماده‌سازی و انتشار نسخهٔ فارسی: خانهٔ آمریکای لاتین

🔹 نگاهی به ریشه‌های نابرابری میان شمال و جنوب جهان، بررسی دلایل بی‌اعتباری جهان‌بینی لیبرالی و نولیبرالی درخصوص راهکارهای کاهش نابرابری، و معرفی پنج اصل کلیدی به‌منظور نیل به عدالت اجتماعی در کشورهای پیرامونی

🔻مطالعهٔ این پرونده به‌ویژه این روزها که بحث بودجهٔ ۱۴۰۵ داغ است، به کنشگران سیاسی و اجتماعی عدالت‌خواه کمک می‌کند مواضع خود را به یکدیگر نزدیک کنند.

📎 بخوانید و برای دیگران هم بفرستید.

🆔@TricontinentalFarsi

📚 منتشر شد:

📖 سوار بر موج
ادغام سوئد در نظام جهانی امپریالیستی


✍🏼 تورکیل لاوسن
🖋ترجمهٔ هاتف خالدی

🗂 کم‌وبیش همهٔ آنچه باید دربارهٔ «سوسیال‌دموکراسی» اسکاندیناویایی و بهایی که مردمان جنوب جهانی برای تداوم آن می‌پردازند بدانیم، در این کتاب تشریح شده است.

💳 ۲۹۵هزار تومان
🛒 ارسال رایگان به سرتاسر ایران

علاقه‌مندان می‌توانند مبلغ سفارش را به شماره کارت زیر واریز و رسید را به همراه نشانی پستی دقیق خود برای ما ارسال فرمایند:

💳
6037
9918
2779
7931

🔹به نام علی ابوطالبی

🔺 درج کد پستی و شماره تلفن همراه را فراموش نفرمایید.

📩تماس با ما:
🔹@Mazmoon

🆔@MazmoonBooks

🔻

📌سخنی با همراهان خانهٔ آمریکای لاتین

بسیاری از شما مخاطبان ارجمند بارها پرسیده‌اید چگونه می‌توانید با ما همکاری کنید. چنین شور و اشتیاقی علاوه بر آن‌که ما را به ادامهٔ فعالیت دلگرم می‌کند، این امید را به وجود می‌آورد که بتوانیم فعالیت‌هایمان را گسترش دهیم.

🔹بدین وسیله از شما همراهان همیشگی خواهش می‌کنیم از طریق:

☑️ بازنشر هرچه وسیع‌تر مطالبی که ما منتشر می‌کنیم،

☑️ کار داوطلبانه در زمینهٔ پژوهش، ترجمه، زیرنویس فیلم، طراحی، تولید محتوای چندرسانه‌ای و…

☑️ معرفی و خرید کتاب‌های نشر مضمون که بخشی از سود آن به فعالیت ما تخصیص می‌یابد،

☑️ و کمک مالی مستقیم

یاور ما باشید.

🔻منابع مالی بیشتر به ما کمک می‌کند به‌خصوص به همکاران جوان خود حق‌الزحمه‌ای منظم، هرچند اندک، بپردازیم و به فعالیت خود نظم و ثبات ببخشیم.

🟢پیشاپیش دست‌تان را به‌گرمی می‌فشاریم.

🤝 تماس برای همکاری:

🆔@letUsBuildTheFuture
🆔@Abutalebi


📚 تماس برای خرید کتاب از نشر مضمون:

🆔http://t.me/Mazmoon

💳 کمک مالی مستقیم:
⬅️حساب پی‌پل (برای همراهان مقیم خارج از کشور)
PayPal.me/AliAbutalebi

⬅️حساب بانکی در ایران
0107558181003
نزد بانک ملی ایران
به نام علی ابوطالبی

💳 شماره کارت
6037
9971
9343
4397

📌به‌ویژه از همراهان مقیم خارج از کشور می‌خواهیم ماهانه با تخصیص مبلغی به‌عنوان کمک مالی منظم، هرچند ناچیز، در تداوم فعالیت ما سهیم باشند.

🇺🇸🇻🇪

ادعای ترامپ دربارهٔ حمله به یک «بندرگاه» در ونزوئلا؛ شرکت محلی هرگونه ارتباط را رد کرد

دانلد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در اظهاراتی بدون ارائهٔ شواهد، مدعی شد که دولت آمریکا یک «تأسیسات بزرگ» مرتبط با قاچاق مواد مخدر را در سواحل ونزوئلا هدف حمله قرار داده است. وی این ادعا را نخست در گفت‌وگویی پادکستی با جان کاتسیماتیدیس، تاجر آمریکایی، و ریتا کازبی، روزنامه‌نگار، مطرح کرد و گفت این عملیات در شب ۲۴ دسامبر انجام شده و «ضربه‌ای بسیار سنگین» بوده است.

ترامپ بدون اشاره به محل دقیق، ماهیت هدف یا نهاد مرتبط با آن، دیروز نیز در یک نشست خبری مشترک با بنیامین نتانیاهو بار دیگر این ادعا را تکرار کرد و گفت:

یک انفجار بزرگ در حوالی اسکله‌ای رخ داد که قایق‌های حامل مواد مخدر در آنجا بارگیری می‌شدند. ما همهٔ قایق‌ها و همچنین خود منطقه را هدف قرار دادیم و این محل دیگر وجود ندارد.

پس از این اظهارات، برخی حساب‌های کاربری در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های نزدیک به جریان‌های وابستهٔ مخالف دولت ونزوئلا، این ادعا را به آتش‌سوزی‌ای که در تاریخ ۲۴ دسامبر در تأسیسات شرکت «پریمازول» در ایالت زولیا رخ داده بود، مرتبط دانستند. بااین‌حال، شرکت پریمازول با صدور بیانیه‌ای رسمی، این گمانه‌زنی‌ها را «به‌طور قاطع» رد کرد و اعلام داشت که حادثهٔ یادشده به‌طور کامل مهار شده، هیچ تلفات انسانی نداشته و هیچ‌گونه ارتباطی با ادعاهای مطرح‌شدهٔ رئیس‌جمهور آمریکا ندارد.

تا زمان انتشار این خبر، نه وزارت دفاع ایالات متحده (پنتاگون)، نه دولت فدرال آمریکا و نه مقامات رسمی ونزوئلا، وقوع چنین حملهٔ نظامی‌ای را تأیید نکرده‌اند. نبود هرگونه تأیید رسمی، بار دیگر تردیدها دربارهٔ صحت اظهارات ترامپ را افزایش داده است.

ناظران رسانه‌ای این اظهارات را در چارچوب تلاش‌های کاخ سفید برای القای موفقیت در کارزار نظامی آمریکا در منطقهٔ کارائیب ارزیابی می‌کنند؛ روایتی که به‌دلیل فقدان شواهد و اطلاعات دقیق، موجب سردرگمی حتی در میان برخی مقامات و حامیان دولت ایالات متحده شده است.

@Bolivari

🇻🇪🖋

مادورو؛ سرمشق مقاومت و نماد جهان چندقطبی

📌سرمقالهٔ نوئسترا آمه‌ریکا مورخ ۳۰ دسامبر ۲۰۲۵

نیکلاس مادورو، فارغ از موافقت‌ها یا مخالفت‌ها، به نمونه‌ای از مقاومت سیاسی در نظام بین‌الملل معاصر تبدیل شده است. تداوم حضور او در قدرت، در شرایطی که ونزوئلا با تحریم‌های شدید، انزوای مالی، فشارهای دیپلماتیک و تهدیدهای آشکارِ تغییر رژیم مواجه بوده، پیش‌بینی‌هایی را که سال‌ها از فروپاشی قریب‌الوقوع دولت ونزوئلا سخن می‌گفتند، به چالش کشیده است. این توان ایستادگی در شرایط نامساعد، مادورو را به چهره‌ای بدل کرده که منطق «بقای حاکمیت» در برابر قوای قهری خارجی را نمایندگی می‌کند.

در سطح ژئوپلیتیکی، مادورو همچنین به نمادی از جهان چندقطبیِ در حال تکوین بدل شده است. ونزوئلا تحت رهبری او، روابط خود را با بازیگرانی چون روسیه، چین، ایران و دیگر کشورهایی که هژمونی تک‌قطبی ایالات متحده را به چالش می‌کشند، تعمیق کرده است. این سیاست خارجی نه بر تقابل صرف ایدئولوژیک، بلکه بر جست‌وجوی عمل‌گرایانهٔ توازن‌ها، ائتلاف‌ها و حاشیه‌های مانور استوار است؛ تلاشی برای آن‌که کشور بتواند بیرون از قیمومیت سنتی غربی به حیات خود ادامه دهد.

برای بسیاری از دولت‌ها و جنبش‌های سیاسی در جنوب جهانی، چهرهٔ مادورو گواهی است بر این‌که قدرت ایالات متحده مطلق و گریزناپذیر نیست. دولت او نشان داده که می‌توان در برابر تحریم‌ها مقاومت کرد، با فشارها سازگار شد و پیوندهای بین‌المللی را بدون تسلیم بازآرایی کرد. از این منظر، رهبری مادورو از چارچوب صرفاً ونزوئلا فراتر می‌رود و در روایت گسترده‌تری از به‌چالش‌کشیدن نظم بین‌المللیِ تحمیل‌شده پس از پایان جنگ سرد جای می‌گیرد.

درعین‌حال، مادورو نماد نوعی مقاومت است که تنها در عرصهٔ نظامی بروز نمی‌یابد، بلکه در پایداری نهادی، دفاع از اقتدار حاکمیتی و رد هرگونه قیمومیت خارجی تبلور پیدا می‌کند. این مقاومت روزمره—کم‌هیجان‌تر از جنگ مسلحانه اما فرساینده‌تر و طولانی‌تر برای طرف مقابل—از دلایلی است که چهرهٔ او را برای برخی مراکز قدرت خصمانه و برای دیگر قطب‌های نوظهور، محل توجه ساخته است.

در جهانی که به سوی چندپارگی قدرت پیش می‌رود، نیکلاس مادورو به مرجعی نامطلوب [از نظر امپریالیسم] اما گویا تبدیل شده است: رهبری که با منابع محدود و تحت فشار دائمی، توانسته پروژه‌ای سیاسی و دولتی همسو با منطق چندقطبی را حفظ کند. برای متحدان و هوادارانش، این مسیر او را نه‌فقط به‌عنوان رئیس‌جمهوری در قدرت، بلکه به‌عنوان نماد مقاومت و حق حاکمیت ملّی در گذار به تعادل جدید بین‌المللی تثبیت می‌کند.

@Bolivari

🇻🇪🇷🇺

دولت ونزوئلا حملهٔ اوکراین به اقامتگاه پوتین رئیس‌جمهور فدراسیون روسیه را محکوم کرد.

@Bolivari

🔻

جنایتکار جنگی ونزوئلا را متهم می‌کند | نتانیاهو در مصاحبه با نیوزمکس:

ونزوئلا در همکاری با ایران در حال صدور تروریسم به ایالات متحده و به‌طور کلی به نیمکرهٔ غربی هستند و می‌خواهند حزب‌الله، حماس و نیروهای خود را وارد خاک آمریکا کنند.



@Bolivari

🇻🇪🇺🇸

مادورو: ونزوئلا برای سرمایه‌گذاری آمریکا در بخش نفت، در چارچوب احترام متقابل، آماده است

نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، اعلام کرد که کشورش آمادگی دارد درصورت وجود ارادهٔ واقعی سیاسی در واشنگتن، دربارهٔ همکاری‌های دوجانبه ازجمله در حوزهٔ انرژی وارد گفت‌وگو شود.

مادورو با اشاره به پیام‌هایی که پیش‌تر به مقامات و نمایندگان ایالات متحده منتقل شده است، گفت:

دولت آمریکا این موضوع را به‌خوبی می‌داند، زیرا ما آن را صراحتاً به بسیاری از سخنگویان آن‌ها اعلام کرده‌ایم. اگر خواهان گفت‌وگویی جدی دربارهٔ همکاری در مبارزه با قاچاق مواد مخدر هستند، ونزوئلا آماده است. و اگر به نفت ونزوئلا نیاز دارند، ونزوئلا برای سرمایه‌گذاری شرکت‌های آمریکایی، همانند همکاری با شرکت شورون، آمادگی دارد؛ هر زمان که بخواهند و در چارچوب توافق‌های مورد احترام طرفین.

رئیس‌جمهور ونزوئلا تأکید کرد که هرگونه تعامل یا همکاری اقتصادی باید بر پایهٔ احترام به حاکمیت ملّی، قوانین داخلی کشور و منافع متقابل صورت گیرد. وی تصریح کرد که ونزوئلا به‌عنوان کشوری دارای منابع راهبردی انرژی، سیاست تعامل را از موضع استقلال و منافع ملّی دنبال می‌کند.

اظهارات مادورو در شرایطی بیان می‌شود که ونزوئلا بارها اعلام کرده است همکاری‌های بین‌المللی در حوزهٔ انرژی تنها درصورتی ممکن است که با به‌رسمیت‌شناختن کامل حاکمیت کشور و پایان سیاست‌های فشار و تحریم همراه باشد.

@Bolivari

🇻🇪

خبر فوری:

دقایقی پیش چندین انفجار در کاراکاس و لاگوایرا رخ داد.

اخبار تکمیلی را متعاقباً منتشر خواهیم کرد.

@Bolivari

🇻🇪

تصاویری از انفجار و آتش‌سوزی در کاراکاس و مناطق اطراف

@Bolivari

🇻🇪

خبرگزاری رویترز از قطع برق در منطقه‌ای نزدیک یک پایگاه نظامی در جنوب کاراکاس خبر داد.

@Bolivari

🇻🇪🎥

کاراکاس، دقایقی پیش…

@Bolivari

🇻🇪

خبرنگار الجزیره از پرواز هواپیماهای جنگی در ارتفاع پایین بر فراز کاراکاس خبر داد.

@Bolivari

🇻🇪

چندین انفجار در جزیرهٔ مارگاریتا نیز گزارش شده است.

@Bolivari