آسمون قرمزه، هم رنگ آتیشه.

وای خیلی روز خوبی بود:)))))

باز هم.

حس اینکه مزاحم و اضافی‌ام تو زندگیش رهام نمی‌کنه.

"but we can’t punch ourselves awake and all I can do
is stand on the curb and say Sorry
about the blood in your mouth. I wish it was mine."

اسم بیمارستان که می‌آد به گریه می‌افتم. همهٔ دلهره‌ها و اضطراب بعد زنگ‌های بی‌جواب رو از نو تجربه می‌کنم.