NEW BOT Телеграм, страница

178 views10:35

🎯 معنای سفر دیدن جاهای جدید نیست، دیدن با چشمان جدید است

🔴 چرا سفر می‌رویم؟ به چه دلیل این فاصلۀ چند روزه‌ای که میان کارهای روزمره‌مان می‌افتد، این‌قدر بر ما اثرگذار است؟ شاید یکی از بهترین جواب‌ها را جورج سانتایانا، فیلسوف دانشگاه هاروارد داده باشد. سانتایانا در مقاله‌ای قدیمی به نام «فلسفۀ سفر» می‌نویسد: گاهی اوقات محتاج گریختن هستیم، گریختن به خلوتی بی‌دروپیکر، بی‌هدف به جاده زدن، محتاج قمارکردن در یک فُرجۀ اخلاقی، تا زندگی را مخاطره‌آمیزتر کنیم، مزۀ سختی را بچشیم، و مجبور شویم در کمال بیچارگی به هر قیمتی برای یک لحظه و آن زحمت بکشیم».

🔴 تأکید سانتایانا بر «فرجۀ اخلاقی» اهمیت زیادی دارد. گویی سفر فرصتی برایمان فراهم می‌کند تا دوباره اخلاقیات را کشف کنیم. چون به همان سادگی که هرشب در تخت‌خوابِ همیشگی‌مان می‌غلتیم به ورطۀ عادت‌های اخلاقی‌مان هم فرو می‌افتیم.

🔴 سفر با سختی‌هایش ما را به چالش می‌کشد. پیکو آیر، نویسنده‌ای که بسیار دربارۀ سفر اندیشیده، می‌گوید: دلیل اصلی سفرکردن من این است که در جست‌وجوی مشکلاتم: مشکلات خودم که باید احساسشان کنم و مشکلات دیگران که باید ببینمشان. سفر به این معنا موجب می‌شود دو کفۀ حکمت و غمخواری در وجودمان متعادل‌تر شوند: دنیا را شفاف ببینیم و در عین حال درست احساسش کنیم. چون دیدن بدون احساس کردن، بی‌توجهی است؛ و احساس کردن بدون دیدن به غلیان‌های کور می‌انجامد.

🔴 شاید بزرگ‌ترین لذت سفر، فرصتی است که فراهم می‌آورد تا بتوانیم همۀ باورها و یقین‌هایمان را در خانه بگذاریم، و هرچیزی را که به نظرمان آشنا می‌آید یک جور دیگر و از زاویه‌ای دیگر ببینیم.

🔴 امروزه رسم شده است میان «گردشگر» و «مسافر» تفاوت قائل می‌شوند، اما شاید تفاوت واقعی بین آن‌هایی باشد که پیش‌فرض‌هایشان را با خود به سفر نمی‌برند، و آن‌ها که چنین می‌کنند. کسی که با پیش‌فرض‌هایش به سفر می‌رود، می‌تواند گردشگری باشد که دائم غُر می‌زند «اینجا هیچ‌چی مثل خونه نیست»، یا مسافری که گله می‌کند «اینجا همه‌چی مثل خونه است». آن غُر و این گله فرقی با هم ندارند و هر دو ناشی از چسبیدن به پیش‌فرض‌های قبل از سفر هستند. اما اگر پیش‌فرض‌هایمان را کنار بگذاریم، سفر ما را زیر و رو می‌کند.

🔴 سفر بهترین راهی است که می‌شناسیم تا بشر را از قید مکان‌ها، و از قید انتزاع و ایدئولوژی، نجات دهیم. سفر در بطن خود، میان‌بُری است تا ذهن‌هایمان را متحرک و بیدار نگه داریم.

🔴 پروست گفته است: سفر اکتشافی واقعی دیدن با چشمانی نو است. سفر از دو راه چشمانی نو به ما می‌بخشد: منظره‌ها و ارزش‌ها و مسائلی را نشان‌مان می‌دهد که شاید به طور عادی به چشم‌مان نیایند؛ اما درعین‌حال، و در سطحی عمیق‌تر، همۀ آن بخش‌هایی از خویشتن‌مان را نشان‌مان می‌دهد که اگر سفر نبود شاید زنگ‌زده و فرسوده می‌شدند. چون با سفر به یک جای کاملاً غریبه، لاجرم به خُلقیات و ذهنیات و گذرگاه‌های درونی مخفی‌ای پا می‌گذاریم که اگر سفر نبود دلیلی برای دیدن‌شان نداشتیم. با سفر دنیا را بیشتر می‌شناسیم، اما مهم‌تر از آن، خودمان را بهتر درک می‌کنیم.

📌 آنچه خواندید مروری کوتاه است بر مطلب «سفر جست‌وجوی گمنامی است» که در دهمین شمارۀ مجلۀ ترجمان علوم انسانی منتشر شده است. این مطلب در تاریخ ۶ تیر ۱۴۰۲ در وب‌سایت ترجمان نیز بارگذاری شده است. این مطلب نوشتۀ پیکو آیر است و محمد معماریان آن را ترجمه کرده است. برای خواندن نسخه کامل این مطلب و دیگر مطالب ترجمان، به وب‌سایت ترجمان سر بزنید.

📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
https://b2n.ir/j23073
🆔 @commac

ترجمان

سفر جست‌وجوی گمنامی است

پیکو آیر، سالون— ابتدا سفر می‌رویم تا خودمان را گم کنیم؛ و بعد، تا خودمان را پیدا کنیم. سفر می‌رویم تا قلب و چشمانمان را باز کنیم و دربارۀ دنیا بیش از آنی بفهمیم که در روزنامه‌هایمان جا می‌گیرد. سفر می‌رویم تا بضاعت ناچیزمان را، با همۀ جهل و دانشمان، به آن…

241 viewsedited 10:35