اکونومیست: هوش مصنوعی در حال کشتن اینترنت است

🔹ترافیک وب‌سایت‌های خبری بیش از نصف کاهش یافته است. سایت‌های علمی و آموزشی ۱۰ درصد، سایت‌های مرجع ۱۵ درصد، سایت‌های بهداشتی ۳۱ درصد از بازدیدکنندگان خود را از دست داده‌اند.

🔹کاربران به جای موتورهای جستجوی معمولی، پرسش‌های خود را در چت‌بات‌ها مطرح می‌کنند. نتیجه این است که ناشران «محتوا»، از ارائه‌دهندگان اخبار و انجمن‌های آنلاین گرفته تا سایت‌های مرجع مانند ویکی‌پدیا، شاهد کاهش نگران‌کننده‌ای در ترافیک خود هستند/ خبر فوری

@NewJournalism
🆔 @commac

استرالیا استفاده از یوتیوب را برای نوجوانان زیر 16 سال ممنوع می‌کند

🔹دولت استرالیا خبر داد که این کشور قرار است به منظور جلوگیری از محتوای آسیب‌زننده شامل «محتواهایی خشن، نفرت‌انگیز، بدآموز یا ترویج رفتارهای ناسالم» استفاده افراد زیر 16 سال از یوتیوب را ممنوع کند.

🔹پیش از این دولت استرالیا استفاده نوجوانان زیر 16 سال از فیس‌بوک، اینستاگرام، تیک‌تاک، اسنپ‌چت و X را ممنوع اعلام کرده بود.

@kakhresaneh
🆔 @commac

🧷لایحه فضای مجازی پس گرفته می‌شود

علی احمدنیا، رئیس امور اطلاع‌رسانی دولت:

✅دقایقی پیش در هیات دولت مصوب شد، لایحه فضای مجازی را از مجلس پس بگیرد. رئیس‌جمهور پزشکیان صدای مردم را می‌شنود.

🌐 t.me/akhbardolat
🆔 @commac

یادداشت اول


چطور تحصیل در لندن، روزنامه‌نگاری تصویری را برای من بازتعریف کرد؟


✍ساغر کوهستانی

یکی از بخش‌های ثابت دوره‌ی آموزشی ما، اجرای برنامه‌ی خبری ۳۰ دقیقه‌ای در روزهای سه‌شنبه بود. ما پنج روز در هفته کلاس داشتیم و آموزش‌های ما در حوزه‌های مختلف روزنامه‌نگاری تصویری تقسیم شده بود. آموزش بخش‌های دیگر رو در یادداشت‌های بعدی توضیح می‌دم—اگرچه واقعیت اینه که هر بخش پر از ریزه‌کاری‌ها و جزییاتی بود که ما در طول ۳۶ هفته، با همراهی استادها و راهنماهای حرفه‌ای، کم‌کم یاد می‌گرفتیم و به کار می‌بستیم.
به دعوت آقای غبیشاوی، تصمیم گرفتم این تجربه‌ها رو با شما به اشتراک بذارم.
دوره‌ی TV Journalism در دانشگاه City, University of London به‌شدت مبتنی بر کار عملی بود. ما هر هفته یک برنامه‌ی خبری نیم‌ساعته تولید و اجرا می‌کردیم که در استودیوی دانشگاه ضبط می‌شد—با تمام جزییات و استانداردهای یک برنامه‌ی واقعی تلویزیونی.
دانشگاه یک Newsroom حرفه‌ای هم داشت که ساختار تولید و تحریریه در اون کاملاً شبیه‌سازی شده بود. بخش ادیتوریال در این محیط، خودش شامل سه زیرمجموعه‌ی اصلی بود:
۱. تیم تحریریه‌ی مرکزی (Editorial Core Team):
این تیم سوژه‌ها رو از پرودیوسرها دریافت می‌کرد، با همکاری مجری‌ها متن‌های «کیو» (cue) رو برای اجرا می‌نوشت، و سوژه‌ی روز گروه لایو رو هم تأیید و پشتیبانی می‌کرد.
۲. تیم وب‌سایت و شبکه‌های اجتماعی (Digital & Social Media):
گزارش‌هایی که در برنامه‌ی اصلی نمایش داده می‌شدند، نسخه‌ای بلندتر برای وب‌سایت داشتند و نسخه‌هایی با ساختار متفاوت برای شبکه‌های اجتماعی تولید می‌شد. بعضی هفته‌ها هم لایو جداگانه برای سوشال‌مدیا داشتیم.
۳. تیم مدیریت استودیو (Studio Management):
این تیم مسئول هماهنگی همه‌ی مسائل فنی و اجرایی در استودیو بود: از نور و صدا گرفته تا زمان‌بندی پخش.
در یادداشت بعدی، درباره‌ی نحوه‌ی انتخاب سوژه، کار گروه لایو و مراحل فشرده‌ای که از ۴۸ ساعت قبل از پخش طی می‌شد، بیشتر توضیح می‌دم.

@NewJournalism
🆔 @commac

نامه‌ی جمعی از اساتید روزنامه‌نگاری به رییس‌جمهور:
🔴 فیلترینگ را حذف کنید

جناب آقای مسعود پزشکیان، رییس محترم جمهور
با سلام؛

مادام که پذیرش «اندیشه دیگری» به عنوان مبنای «ارتباطات و مفاهمه» از یک سوی و «حق اظهار نظر و آزادی بیان برای شهروندان» از دیگر سوی، پذیرفته نشود؛بدیهی ترین اصل بقا و زیست اجتماعی با چالش جدی مواجه خواهد شد.

بویژه آن که در قالب تصویب قوانین غیرکارشناسی و اتفاقا خلاف واقع،تشکل های حرفه ای و دیدگاه های صاحب نظران نادیده انگاشته شود.

اینک که لایحه «مقابله با انتشار محتوی خبری خلاف واقع» را پس گرفته اید؛ ما معلم های ارتباطات و روزنامه نگاری، انتظار داریم که هر چه سریع تر، از پشت دیوار فیلترینگ-آن هم در عصر جهان پر تحول ارتباطی- به در آییم.
تصدیق خواهید کرد که البته ما از اساس، انتطار ارسال چنین لایحه ای را نداشتیم.
با این وجود، در این هنگامه پر تلاطم ، خاتمه دادن به فیلترینگ را به «مصلحت ملی» و گشودن «راه آزادی بیان و حقوق اساسی شهروندان» می دانیم.

هادی خانیکی-بیژن نفیسی-علی اکبر قاضی زاده-بهروز بهزادی-مهدی فرقانی-حسن نمکدوست-فریدون صدیقی-یونس شکرخواه-مجید رضاییان-سیدفرید قاسمی-محمود مختاریان

@journalistsclub1
🆔 @commac

💢هوش مصنوعی چه بر سر روزنامه‌نگاری آنلاین می‌آورد؟

افت ۸۰ درصدی بازدید از سایت‌ها

در بحبوحه رشد سریع ابزارهای هوش مصنوعی در فضای جست‌وجوی اینترنت، رسانه‌ها زنگ خطر را به صدا درآورده‌اند. گزارش‌های جدید نشان می‌دهند که قابلیت «خلاصه‌های هوش مصنوعی» گوگل که پاسخ‌های آماده به کاربران ارائه می‌دهد باعث کاهش شدید بازدید از سایت‌های خبری شده و تهدیدی جدی برای آینده روزنامه‌نگاری آنلاین به شمار می‌رود

قابلیت جدید هوش مصنوعی گوگل به نام AI Overviews (خلاصه‌های هوش مصنوعی) می‌تواند باعث افت چشمگیر ترافیک سایت‌های خبری شود. بر اساس پژوهشی تازه، این ویژگی ممکن است باعث شود تا تا ۸۰ درصد کمتر کاربران روی لینک‌های خبری کلیک کنند.

شرکت تحلیل داده Authoritas در پژوهشی اعلام کرده است که اگر یک سایت پیش از این در نتایج جست‌وجوی گوگل در رتبه اول قرار داشت، با نمایش خلاصه هوش مصنوعی در بالای صفحه، ممکن است تا ۷۹ درصد از بازدید خود را برای آن عبارت جست‌وجو از دست بدهد. این اتفاق توضیحی ساده دارد. کاربران پاسخ مورد نظر خود را مستقیماً از طریق خلاصه هوش مصنوعی دریافت می‌کنند و دیگر نیازی به کلیک روی لینک منبع اصلی نمی‌بینند.

البته این مسئله تهدیدی جدی برای رسانه‌هایی است که وابسته به ترافیک از مسیر موتورهای جستجو هستند.

واکنش گوگل به نتایج این پژوهش

گوگل در واکنش به این ادعا، نتایج تحقیق را رد کرد و آن را «نادرست» و مبتنی بر داده‌های قدیمی دانست. سخنگوی گوگل در همین رابطه اعلام کرد: «ما همچنان روزانه میلیاردها کلیک به وب‌سایت‌ها ارسال می‌کنیم و کاهش شدیدی که گفته شده را مشاهده نکرده‌ایم.»

به گفته گوگل، این ویژگی جدید باعث می‌شود کاربران سوالات بیشتری بپرسند و به وب‌سایت‌های جدیدتری دسترسی پیدا کنند. شگفت اینکه نتایج دو پژوهش مستقل خلاف این ادعا را نشان می‌دهند.

در تحقیقی دیگر که توسط مرکز پژوهشی Pew انجام شد و شامل بررسی حدود ۶۹ هزار جست‌وجو در طول یک ماه بود، مشخص شد کاربران تنها از هر ۱۰۰ جست‌وجو، یک‌بار روی لینک زیر خلاصه هوش مصنوعی کلیک می‌کنند.

رسانه‌های آنلاین بریتانیایی می‌گویند که آثار این تغییر را از همین حالا احساس کرده‌اند. به گفته کارلی استیون از MailOnline، نرخ کلیک کاربران از نتایج جست‌وجویی که شامل خلاصه هوش مصنوعی می‌شود، روی دسکتاپ ۵۶.۱ درصد و در موبایل ۴۸.۲ درصد کاهش یافته است.

برخی معتقدند گوگل عمداً کاربران را در «محیط بسته» خود نگه می‌دارد تا از خروج آن‌ها به سایت‌های خارجی جلوگیری کرده و از محتوای تولید شده توسط دیگران به نفع خود بهره ببرد. برای مثال، لینک‌های یوتیوب که متعلق به شرکت مادر گوگل یعنی آلفابت است، در این خلاصه‌ها جایگاه بالاتری نسبت به سیستم معمول دارند.

مطالعه شرکت Authoritas اکنون بخشی از شکایتی رسمی به نهاد رقابت و بازار بریتانیا (CMA) شده است.

در حالی‌که هنوز فقط بخشی از جست‌وجوهای گوگل تحت تأثیر خلاصه‌های هوش مصنوعی قرار گرفته‌اند، رسانه‌ها نگران هستند که این روند ادامه‌دار باشد و در نهایت تأثیر مخربی بر مدل اقتصادی رسانه‌های آنلاین بگذارد.

https://www.theguardian.com/technology/2025/jul/24/ai-summaries-causing-devastating-drop-in-online-news-audiences-study-finds

🆔@ScientificDialectics

🔸انقلاب گوشی‌های هوشمند و اپ استورها در دنیای بازی

🔹ظهور اپ‌استورها و تلفن‌های هوشمند دروازه‌های فناوری را به جهان بازی‌ها گشود و صنعت سرگرمی دیجیتال را به سوی آینده‌ای پیش‌بینی‌ناپذیر هدایت کرد، در دوره‌ای کوتاه، زبان لمس به شیوه غالب تعامل انسان با فناوری تبدل شد.

🔹سال ۲۰۰۸ میلادی را می‌توان نقطه آغاز انقلابی دانست که نه‌تنها تجربه کاربران از تلفن‌های هوشمند را دگرگون کرد، بلکه بنیان صنعت بازی‌های دیجیتال را نیز به لرزه انداخت. معرفی اپ‌استور اپل در ژوئیه آن سال، جهان را با مفهوم تازه‌ای از توزیع نرم‌افزار آشنا کرد؛ مدلی متمرکز، امن و کاربرپسند که به‌سرعت توسعه‌دهندگان مستقل و کاربران عادی را مجذوب خود ساخت. تا پیش از آن، دسترسی به اپلیکیشن‌ها نیازمند دانش فنی، نصب دستی، یا اعتماد به منابع غیررسمی بود.

🔹گوگل با اندروید مارکت (Android Market) که بعدها با اسم گوگل پلی (Google Play) شناخته شد، تنها چند ماه بعد از اپ استور، رقابتی جدی را در این حوزه شکل داد و دیگر شرکت‌ها نیز کم‌کم به این موج پیوستند. مایکروسافت نیز با ویندوز فون مارکت (Windows Phone Marketplace)، بلک‌بری با بلک بری اپ ورلد (BlackBerry App World) و نوکیا با اوی استور (Ovi Store) فروشگاه‌های نرم‌افزاری خود را راه‌اندازی کردند تا از این بازار پرشتاب عقب نمانند اما موفقیت بیشتر نصیب اپل و گوگل شد.

🔹نصب برنامه روی گوشی‌ها پیش از سال ۲۰۰۸، کاری پیچیده و محدود به کاربران حرفه‌ای بود اما اپ استور و گوگل پلی با درگاه پرداخت، سیستم امتیازدهی و رابط کاربری ساده، بستری نوآورانه برای انتشار بازی‌ها فراهم آوردند.

لینک خبر

tv.irna.ir
@IRNA_1313
✅ @commac

🔸پیام تسلیت جابری انصاری در پی درگذشت چهره پیشکسوت ایرنا و حوزه رسانه

🔹حسین جابری انصاری مدیرعامل ایرنا در پیامی با ابراز تأسف و تاثر از درگذشت مرحوم دکتر حبیب‌الله معظمی گودرزی یکی از پیشکسوتان خبرگزاری جمهوری اسلامی نوشت: آن فقید سعید، فعالیت رسانه‌ای خود را از دهه ۱۳۶۰ با خبرنگاری آغاز کرد و تا مراتب مدیریت خبر در داخل و خارج از کشور پیش برد و در قلمرو دانش و علوم ارتباطات و رسانه، دانش آموخته ای ممتاز و پژوهشگری توانا و صاحب تالیفات متعدد بود.

🔹مدیرعامل ایرنا یادآور شد: توانمندی‌های علمی و عملی زنده یاد معظمی گودرزی به شهادت همکارانش با سلوک نیکو در کردار و گفتار همراه شده و آثار وجودی او را در حوزه کاری و فکری رسانه افزون کرده بود.

🔹جابری انصاری در پایان درگذشت تاثربرانگیز و تاسف بار آن مرحوم را نخست به خانواده و بستگان ارجمند او و نیز به خانواده بزرگ ایرنا و همکاران و علاقمندانش در خبرگزاری جمهوری اسلامی و جامعه رسانه ای و دانشگاهی ایران تسلیت گفت و از خداوند قادر متعال برای آن عزیز سفرکرده، آمرزش و آرامش و برای خانواده گرامی ایشان صبر و اجر و سلامتی و تندرستی آرزومند کرد. 

tv.irna.ir
@IRNA_1313
✅ @commac

🟥چگونه باید به سراغ علم برویم
روزنامهٔ ایران، یکشنبه ۵ مرداد ماه ۱۴۰۴

✍️ رضا منصوری

از نیمه دههء ۸۰ تا کنون ما با یک غفلت ۲۰ ساله علمی مواجه شدیم. غفلتی که خود را در کاهش بودجه‌های پژوهشی، به سخره گرفته شدن علم و شیادی علمی با پایان‌نامه ها و مقالات برون‌سپاری شده و بازاری نشان داده است. متاسفانه شاخص ما برای سنجش رشد علمی رجوع به تعداد مقالات علمی منتشر شده است که یقینا شاخصی دچار خطا است. در دو دههء گذشته که من از آن به عنوان دوران رکود علمی یاد می‌کنم بسیاری دانشگران فعال و جوان خودمان مهاجرت کردند، که در بسیاری موارد نه به دلیل هوس‌رانی یا مشکل داشتن با نظام سیاسی بلکه ناشی از عدم حمایت مالی از نخبگان و ناتوانی آنها از تأمین حداقل‌های زندگی شان بود.
https://irannewspaper.ir/8797/3

🆔 @commac

🔴🔴مرگ خاموش روزنامه‌ها

امیر اقتناعی، مدیر مسئول روزنامه سازندگی در گفت‌وگو با رسانه تصویری «آن»:

🔹اهالی رسانه در دوران جنگ وظایف خود را به‌خوبی انجام دادند، اما پس از جنگ شرایط اقتصادی دشوارتر شد. یارانه‌ها قطع و قیمت کاغذ به شدت افزایش یافته، به‌طوری که رسانه‌ها ممکن است قادر به چاپ نباشند.

🔹این مشکلات ممکن است رسانه‌ها را به سمت دیجیتال سوق دهد، اما اهمیت مطبوعات کاغذی در حفظ تاریخ باقی است و دولت باید تصمیم جدی بگیرد.

#تیتر_اول
🔹@ONnewsmedia
🆔 @commac

💢رویکرد کاربران توییتر راجع به افغانستانی‌ها پس از جنگ: دوقطبی بر سر افغانستانی‌ها

🔹موضوع اتباع و اخراج افغانستانی‌ها از کشور، مدت‌هاست که یکی از سوژه‌های پرتکرار در توییتر فارسی است. این موضوع، پس از جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل، ابعاد جدیدی به‌خود پیدا کرد. خروج اتباع از کشور، تحت تأثیر اخبار مربوط به آن‌ها در جنگ، سرعت و شدت بسیار بیشتری گرفت و همین مسأله در افکار عمومی، و همچنین کاربران توییتری نیز، در تیر ماه بازتاب داشت.

🔸داده‌ها نشان می‌دهد که در این ماه بیش از ۲۶۲ هزار توییت با ۶۵۶ هزار ریتوییت، ۶.۴ میلیون لایک و ۲۰۶ میلیون بازدید راجع به افغانستانی‌ها منتشر شده است؛ اوج توییت‌های منتشر شده به زمانی بازمی‌گردد که نوید محمدزاده ویدئویی منتشر کرده بود و به بازداشت پدر همسرش که تبعه افغانستان است واکنش نشان داد.

🔹تحلیل شبکه بازنشرهای توییت‌های منتشر شده راجع به افغانستانی‌ها بیانگر نوعی دوقطبی در فضای توییتر است؛ در یک قطب، کاربران حامی افغانستانی‌ها که نسبت به برخورد با آن‌ها منتقد هستند، قرار دارند. در این قطب، خوشه اصلی را کاربرانی با گرایش‌های سیاسی مختلف (اعم از برانداز، اصلاح‌طلب، روزمره‌نویس و ...) تشکیل داده‌اند که ۳۰ درصد از شبکه را به‌خود اختصاص داده‌اند و در نقد سیاست‌های اخراج افغانستانی‌ها توییت زده‌اند.

🔸در کنار آن‌ها، کاربران انقلابی و اصولگرا قرار دارند که ۱۸٪ از شبکه را به‌خود اختصاص داده‌اند؛ همان‌طور که در گراف مشخص است (کاربران فیروزه‌ای رنگ) این کاربران یک طیف را شامل می‌شوند؛ بخش بزرگ‌تر آن، از حامیان افغانستانی‌ها و مخالفان برخورد با آن‌ها را تشکیل داده، اما بخش کوچکتر آن در سر دیگر طیف به کاربران طرفدار اخراج افغانستانی‌ها می‌رسد. نکته مهم در تحلیل کاربران انقلابی و اصولگرا آن است که تقریبا هیچ یک از کاربران شاخص این جریان در تیر ماه راجع به افغانستانی‌ها توییت نزده است و اکثرا کاربران عادی اصولگرا هستند که در این رابطه فعال بوده‌اند.

🔹در قطب دیگر، کاربران مخالف افغانستانی‌ها با گرایش‌های مختلف (اعم از اصولگرا، اصلاح‌طلب، روزمره‌نویس و ...) قرار دارند که ۳۱٪ از شبکه را تشکیل داده‌اند. این کاربران خواستار اخراج افغانستانی‌ها شده و اخباری مبنی بر تأثیرات منفی حضور افغانستانی‌ها در کشور منتشر کرده‌اند.

🔸در این سمت، کاربران برانداز، با سهم ۱۹٪ از شبکه، در خوشه‌ای متفاوت مطالبی را بر علیه افغانستانی‌ها منتشر کرده‌اند. این کاربران که عمدتا گرایش سلطنت‌طلبی دارند، علاوه بر مخالفت با افغانستانی‌ها، مطلبی را علیه نوید محمدزاده نیز منتشر کرده‌اند.

🔹کاربران طرفدار سازمان مجاهدین خلق نیز ۲٪ از شبکه را تشکیل داده و اخبار برخورد با افغانستانی‌ها را با رویکرد انتقاد از جمهوری اسلامی منتشر کرده‌اند.

🔸این داده‌ها نشان می‌دهد که قطب‌بندی شکل گرفته حول موضوع افغانستانی‌ها، چندان بر مبنای قطب‌بندی‌های رایج سیاسی نیست. تقریبا هیچ یک از اکانت‌های شاخص جریان‌های سیاسی اساسا راجع به این موضوع توییتی نزده‌اند؛ از سوی دیگر در میان جریانات مختلف سیاسی هم کاربرانی دیده می‌شوند که از افغانستانی‌ها حمایت کرده‌اند و هم کاربرانی دیده می‌شوند که طرفدار اخراج آن‌ها هستند؛ تنها استثنا کاربران سلطنت‌طلب هستند که هیچ حمایتی از افغانستانی‌ها نداشته‌اند.

📲@socialMediaAnalysis

قانون جدید امنیت آنلاین در بریتانیا/ انتقاد شبکه ایکس از این قانون

دولت بریتانیا اعلام کرد قانون جدید امنیت آنلاین، برای محافظت بهتر از کودکان در نظر گرفته شده است.

به نوشته لوفیگارو، این قانون سایت‌ها و پلتفرم‌ها را ملزم به تأیید سن کاربرانی می‌کند که مایل به دسترسی به محتوای پورنوگرافی یا مرتبط با خودکشی هستند، و "به خطر انداختن آزادی بیان" کاملا نادرست است.

یک سخنگوی دولت بریتانیا گفت: "این قانون برای سانسور بحث‌های سیاسی طراحی نشده و پلتفرم‌ها را ملزم به محدود کردن دسترسی بر اساس سن به هر محتوایی غیر از محتوایی که جدی‌ترین خطرات را برای کودکان ایجاد می‌کند، نمی‌کند."

شبکه ایکس، رویکرد "سرکوبگرانه" نهادهای نظارتی بریتانیا در اجرای قانون را محکوم کرد و اظهار داشت اقدامات جدید فقط منجر به "محدودیت‌های بیشتر در آزادی بیان" خواهد شد.

پس از انتقاد شدید شبکه اجتماعی ایکس از این قانون، لندن تاکید کرد قصد "سانسور بحث‌های سیاسی" را ندارد.

از ۳ مرداد، رسانه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های اشتراک‌گذاری ویدیو باید کنترل‌های سنی سختگیرانه‌ای را برای جلوگیری از دسترسی افراد زیر سن قانونی به محتوای نامناسب اعمال کنند.

آفکام، نهاد ناظر بر رسانه‌های بریتانیا اعلام کرد تحقیقاتی را برای تأیید انطباق ۳۴ سایت و پلتفرم پورنوگرافی با قوانین جدید آغاز کرده است.

این اقدامات بخشی از "قانون امنیت آنلاین" است که در سال ۲۰۲۳ تصویب شده و همچنین مستلزم حذف محتوایی است که اختلالات خوردن، افکار خودکشی و خودآزاری را ترویج می‌دهد.

دولت بریتانیا روز شنبه گفت: "این پلتفرم‌ها چندین ماه فرصت داشته‌اند تا خود را برای این قانون آماده کنند. آن‌ها با پنهان شدن پشت ضرب‌الاجل‌ها برای توجیه عدم اجرای صحیح آن، به کاربران خود آسیب می‌زنند"

علاوه بر این، سخنگوی دولت ادامه داد: "همین قانون، تعهدات واضح و صریحی را برای پلتفرم‌ها در جهت حفاظت از آزادی بیان تعیین می‌کند".

در صورت عدم رعایت این قانون، پلتفرم‌ها مشمول جریمه‌هایی حدود ۲۰ میلیون یورو یا ۱۰ درصد از گردش مالی جهانی خود، هر کدام که بیشتر باشد، می‌شوند.

در جدی‌ترین موارد، آفکام ممکن است برای مسدود کردن دسترسی به سایت یا پلتفرم مورد نظر از خاک بریتانیا، اقدام قانونی انجام دهد.

✍🏼مهدی حیدری
@NewJournalism

💢«لحظه‌ای ترسناک» برای مدیرعامل OpenAI

سم آلتمن: GPT-5 چیزی فراتر از تصور بود

سم آلتمن، مدیرعامل OpenAI، در گفت‌وگویی ویدیویی که در شبکه‌های اجتماعی پربازدید شده، اعتراف کرده که هنگام آزمایش مدل جدید GPT-5 به‌شدت ترسیده است. او این لحظه را نقطه‌ای توصیف کرده که «ابعاد واقعی قدرت هوش مصنوعی» را احساس کرده است

این صحبت‌ها در جریان حضور آلتمن در پادکست «This Past Weekend» با اجرای «تئو وان» مطرح شد؛ جایی که مجری از او پرسید آیا سرعت پیشرفت هوش مصنوعی برایش نگران‌کننده شده است یا نه. آلتمن پاسخ داد:«در چند ماه اخیر، سرعت پیشرفت مدل‌ها بسیار بالا بوده... احساس می‌کنم همه‌چیز سریع‌تر و سریع‌تر می‌شود. امروز صبح هنگام آزمایش مدل جدید GPT-5، سؤال دشواری دریافت کردم که خودم دقیقاً متوجهش نشدم. آن را وارد مدل کردم و پاسخ کامل و بی‌نقصی داد. همان لحظه واقعاً نشستم عقب و با خودم گفتم: این همون چیزیه که ازش می‌ترسیدیم.»

واکنش کاربران: هشدار واقعی یا تبلیغات هوشمندانه؟

انتشار این ویدیو در پلتفرم‌هایی مثل ردیت و توییتر (X) موجی از واکنش‌ها را در پی داشته است. برخی کاربران، آلتمن را به بی‌مسئولیتی در قبال پیامدهای اجتماعی فناوری متهم کردند. یکی از کامنت‌های پربازدید نوشته:«او مثل کسی است که کشتی‌ای را با کل بشریت به آب انداخته، ولی هنوز نمی‌داند آیا این کشتی توانایی شناوری دارد یا نه. این یعنی فقدان مدیریت ریسک.»

اما برخی دیگر، صحبت‌های آلتمن را نه به عنوان هشدار، بلکه نوعی بازاریابی برای نسل جدید چت‌بات‌ها تلقی کرده‌اند:«او فقط در حال تبلیغ محصولش است. پیام او این است:« مدل ما انقدر خوب است که حتی خودمان را هم می‌ترساند. امتحانش کنید.»

واقعیت چیست؟

مدل GPT-5 هنوز به‌طور عمومی عرضه نشده، اما انتظار می‌رود جهشی چشمگیر نسبت به نسخه GPT-4 داشته باشد. در عین حال، بسیاری از کارشناسان هشدار می‌دهند که قدرت بی‌سابقه این مدل‌ها، بدون نظارت و چارچوب‌های اخلاقی روشن، می‌تواند پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی پیش‌بینی‌ناپذیری داشته باشد.

سم آلتمن پیش‌تر نیز درباره خطرات هوش مصنوعی ابراز نگرانی کرده بود، اما به‌نظر می‌رسد این بار، ترس او نه‌فقط تئوریک، بلکه شخصی و عینی شده است.



https://www.uniladtech.com/news/ai/chatgpt-ceo-sam-altman-ai-impact-future-children-699087-20250715

🆔@ScientificDialectics

🔵 پیشنهاد چین برای تأسیس نهاد جهانی هوش مصنوعی

🔹لی که‌چیانگ، نخست‌وزیر چین، طی سخنرانی افتتاحیه کنفرانس جهانی هوش مصنوعی در شانگهای، خواستار تأسیس یک نهاد بین‌المللی برای تقویت همکاری جهانی در توسعه و حکمرانی هوش مصنوعی شد.

🔹او هشدار داد که هوش مصنوعی ممکن است به ابزاری در انحصار کشورهای خاص یا شرکت‌های بزرگ تبدیل شود.

🔹این پیشنهاد در شرایطی مطرح شده که رقابت فناورانه بین چین و آمریکا در حوزه هوش مصنوعی به اوج خود رسیده است.

🔹پیشنهاد چین برای حکمرانی جهانی بر هوش مصنوعی با مخالفت آمریکا مواجه شده است. واشنگتن با استناد به نگرانی‌های امنیتی، محدودیت‌هایی بر صادرات تراشه‌های پیشرفته و فناوری‌های خاص به چین اعمال کرده است. با این وجود، پکن همچنان مسیر توسعه مستقل خود را ادامه می‌دهد و خواهان مشارکت کشورهای جهان، به‌ویژه کشورهای جنوب جهانی، در این عرصه است.

🔗 متن کامل


🔹@ITNA_IR

🔻قبل از آغاز جنگ و به ۱۲ فرد دولتی و فناوری ایران انجام شد
⭕️ هشدار اپل به مقام‌های ایرانی درباره جاسوسی اسرائیل

پاتریک هاول اونیل در بلومبرگ می‌نویسد: طبق تحقیقات جدید، بیش از ۱۲ گوشی موبایل ایرانی‌ها در ماه‌های پیش از آغاز جنگ این کشور با اسرائیل، هدف جاسوسی نرم‌افزاری قرار گرفته‌اند.

پژوهشگران معتقدند که این امر، تنها بخش کوچکی از کل اهداف بوده است.

این گزارش اشاره می‌کند که حداقل ۱۲ نفر از این قربانیان، در بخش دولتی ایران یا حوزه فناوری فعالیت می‌کردند.

اعلان‌های تهدید اپل گفته‌اند که این حملات، «میلیون‌ها دلار هزینه داشته‌اند» و «بسیار نادر» هستند.

در همین رابطه، اپل به قربانیان ایرانی اعلام کرد: «هزینه بسیار بالا، پیچیدگی و گستردگی جهانی این حملات، موجب شده جاسوسی‌های نرم‌افزاری قراردادی، از پیشرفته‌ترین تهدیدات دیجیتال موجود برخوردار باشند. احتمالاً این هجوم، به‌طور خاص شما را به‌خاطر جایگاه یا فعالیت‌های‌تان، هدف قرار داده است.»

اعلان‌های تهدید به منبع حملات اشاره‌ نمی‌کنند، اما به کاربران هشدار می‌دهند که آنها باید اقدام کنند.

⬅️ متن کامل

🔗 مطالب بیشتر در:
📱@IT_analyze
🌐 http://ITanalyze.com
✅ @commac

🎥فرقانی: روزنامه نگار را تبدیل به کارمند کردند/ دانشکده خبر از هدف اصلی خود دور افتاد

🔹استاد علوم ارتباطات و پیشکسوت روزنامه‌نگاری می‌گوید: متاسفانه روزنامه‌نگاران را به کارمند تبدیل کردند، یعنی ساعت کارت‌زنی برای اعضای تحریریه‌های خبری گذاشتند و گفتند ورود و خروجتان باید درج شود و اگر زود بروید از حقوقتان کم می‌شود.

🔹بعد از جنگ یک سری محدودیت‌ها خود به خود برداشته شد. ما زمان جنگ بدون اینکه فشاری از بیرون وارد شود این ملاحظه را داشتیم که یک وقت در «کیهان» طوری ننویسیم که به امنیت ملی لطمه بخورد. این دغدغه همه ما بود. بنابراین گاهی اوقات زیاد خودسانسوری می‌کردیم. این خودسانسوری زیاد را بهتر از آن می‌دانستیم که یک وقت کاری کنیم که موجب سوءاستفاده دشمن شود.

🔹بعد از جنگ به طور طبیعی این شرایط جنگی برداشته و دوره سازندگی شروع شد و نوعی «توسعه کمی» که مرحوم هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور وقت آن را نمایندگی می‌کرد شکل گرفت. روزنامه کیهان هم سعی می‌کرد کم و بیش در این مسیر حرکت و سیاست دولت را تایید و تقویت و تثبیت کند و در خدمت سازندگی کشور باشد.

🔹بعدها ساعت کارت زنی برای اعضای تحریریه گذاشتند و گفتند ورود و خروجتان باید درج شود و اگر زود بروید از حقوقتان کم می‌شود و در واقع روزنامه نگار را تبدیل به کارمند کردند.

🔹فلسفه تاسیس دانشکده خبر در ابتدا به نظر من درست و قابل قبول بود. برای این که از یک طرف این امکان را به وجود می‌آورد تا خبرنگاران و روزنامه نگارانی که در تحریریه نشریات کار می‌کنند و فرصت تحصیلات آکادمیک را پیدا نکرده‌اند بتوانند به دانش نظری روزنامه نگاری مجهز شوند که در ترکیب با تجربه عملی، بسیار مفید می‌توانست واقع شود. از سویی جوان‌هایی که علاقمند به کار رسانه‌ای بودند می‌توانستند با تحصیل در این دانشکده جذب خبرگزاری شوند یعنی چیزی مشابه آن چه در کیهان دهه ۵۰ رخ داد.
اما به نظر می رسد این دانشکده به تدریج از این هدف دور افتاد. البته من اطلاع خیلی دقیق و وثیقی از کم و کیف کار و جزئیات آن ندارم. ولی چیزی که دورادور می‌توانم حدس بزنم این است که این دانشکده از هدف اصلی‌اش فاصله گرفت.

🔹من اخیرا شنیدم که بعد از جنگ 12 روزه حدود 150روزنامه نگار در کشور بیکار شده‌اند. این واقعا تاسف آور است و آدم گریه‌اش می گیرد. ظاهرا دیواری کوتاه تر از دیوار روزنامه نگاران وجود ندارد. در حالی که این روزنامه نگاران هستند که به قلب حادثه می‌زنند و با زندگی، حیثیت و امنیت شان خطر می‌کنند، آن وقت این طور مورد بی مهری قرار می‌گیرند. واقعا جای تاسف دارد.

🔹می‌گویند آدم باید یا عاشق باشد یا دیوانه، برای کار روزنامه نگاری باید هر دو باشید.
به دلیل شرایط حرفه ای، اجتماعی و سیاسی شاید این انگیزه‌ها از بین رفته باشد ولی اگر کسی بخواهد روزنامه نگار شود باید اصول و معیارهای حرفه‌ای و اخلاق حرفه‌ای را رعایت کند و بداند این اصول و اخلاق در همه انواع رسانه‌ها در نهایت حرف اول را می‌زند.
یعنی تعهد به صداقت، امانت داری، پاکدستی، عینی گرایی، مردمی بودن، رعایت منافع و مصالح عمومی. این ها اصول و معیارهای اصلی حرفه ای روزنامه نگاری است. بنابراین به نظرم هنوز روزنامه نگاری حرفه‌ای حرف برای گفتن دارد و این وجه تمایز آن است با روزنامه نگاری شهروندی.

لینک خبر
tv.irna.ir
@IRNA_1313
✅ @commac

⛔️ بهروز بهزادی، از نویسندگان نامه به رئیس جمهور: عزم رفع فیلتر را در نهادهای رسمی نمی‌بینم/ صرفا برای نشان دادن واقعیات نامه نوشتیم

🔻بهروز بهزادی در گفت‌وگو با خبرنگار جماران، با اشاره به نامه اخیر تعدادی از اساتید روزنامه‌نگاری به رئیس‌جمهور و تاکید بر لزوم پایان‌دادن به فیلترینگ، اظهار کرد: ما این نامه را صرفا برای نشان دادن واقعیات به حاکمیت نوشتیم و خواستیم زیان‌های فیلترینگ را گوشزد کنیم.

🔻در شرایطی که تمام مردم با استفاده از فیلترشکن در حال دور زدن فیلترینگ هستند، این سیاست فقط بستری را فراهم آورده که مردم بتوانند بدون هیچ محدودیتی وارد هر فضای مجازی مخربی شوند.

🔸ما باید طوری عمل کنیم که مردم بتوانند خودشان استفاده از اینترنت را مدیریت کنند. به عنوان مثال در کشورهای پیشرفته، برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان، سطوح مختلفی از دسترسی به اینترنت در نظر گرفته شده است، اما هیچ گاه اینترنت فیلتر نمی‌شود./ جماران

بحران کاغذ روزنامه به اوج رسید

سازندگی نوشت: یکی از بزرگ‌ترین بحران‌هایی که این روزها روزنامه‌ها با آن دست و پنجه نرم می‌کنند، بحران تامین کاغذ است که بعد از جنگ 12 روزه، قیمت آن دو برابر شده و با گذشت چندین ماه از کم‌کاری دولت چهاردهم برای واردات کاغذ و حتی در شرایطی که صورت جلسه تخصیص ارز برای واردات به امضا رسیده هنوز اقدام عملی برای واردات کاغذ صورت نگرفته است.

افزایش دو برابری قیمت ناگهانی کاغذ، نفس روزنامه‌های بسیاری را به شماره انداخته و بیم آن می‌رود که در صورت تداوم، بسیاری از نشریات کاغذی به تعطیلی کشیده شوند.

کاغذ مطبوعاتی، برخلاف دیگر اقلام فرهنگی، کالایی استراتژیک برای تداوم گردش آزاد اطلاعات و حفظ تنوع رسانه‌ای به‌شمار می‌رود. برخی از روزنامه‌ها ناچار به کاهش شمارگان، ادغام صفحات یا حتی توقف انتشار شده‌اند. برخی از رسانه‌ها نیز به تعدیل نیرو روی آورده‌اند. خاموشی تدریجی رسانه‌های مکتوب، حذف صداهای مستقل و تضعیف فضای عمومی کشور، از پیامدهای سنگین این بحران است.

@journalistsclub1

🎯وقتی در اینترنت می‌چرخی، هم‌زمان دو چیز را می‌فهمی: دنیا دارد نابود می‌شود ولی چندان هم اهمیت ندارد

🔴 اگر به‌اندازۀ کافی در اینترنت بچرخید، به‌راحتی به این احساس می‌رسید که جهان -و روح و روان خودتان- در حال فروپاشی است و درعین‌حال برای هیچکس هم اهمیت چندانی ندارد. همه‌چیز مسخره به نظر می‌رسد. پستی بسیار دیده شده می‌گوید: «تغییرات اقلیمی به‌ شکل مجموعه‌ای از بلایای طبیعی نمود خواهد یافت که از طریق فیلم‌هایی در گوشی‌ها دیده می‌شود و ویدیوها رفته‌رفته به محل زندگی شما نزدیک‌تر می‌شوند، تا جایی که خود شما فیلم‌بردار آن‌ها خواهید شد». این جمله‌ها واقعیتی غیرعادی و همزمان عادی دربارۀ جهان ما می‌گوید.

🔴 به این وضعیت «بحران و بی‌توجهیِ توأمان» نام‌های مختلفی می‌توان داد: شوم‌گردی، خیرگی، شاهدبودن یا چیزهای دیگر. اما در لحظۀ فاجعه، نمی‌توان در برابر میل به پرسه‌زدن در اینترنت مقاومت کرد. بااین‌حال، تماشای صفحه‌‌نمایش در حالی که دیگران رنج می‌کشند به‌ندرت همبستگی عمیقی ایجاد می‌کند.

🔴 آماندا هِس این احساسِ آشکارا جدید را در مقاله‌ای دربارۀ تماشای تصاویر کودکان کشته‌شده در غزه در اینستاگرام، به‌خوبی به تصویر کشید: «من نه بازمانده‌ام، نه امدادگر. من شاهد هستم، یا شاید صرفاً تماشاچی. رنجی که احساس می‌کنم درواقع شرم است». برای کسانی که در محل حادثه حضور دارند، شبکه‌های اجتماعی معنای متفاوتی دارند. آن‌ها مشخصاً به اطلاعات موثق دربارۀ وضعیت خود نیاز دارند و به کمک. اما هرج‌ومرج حاکم بر پلتفرم‌های اجتماعی و ماهیت نامنسجم و فریبندۀ صنعت رسانه‌ای باعث می‌شود این سرگردانی به آن‌ها نیز سرایت کند.

🔴 با مسیری که ابرقدرت‌های اینترنت، مثل ماسک و زاکربرگ در پیش گرفته‌اند، امید چندانی نمی‌توان داشت که اوضاع در آینده هم بهتر شود. ماسک اخیراً با صراحت گفته است: دلش نمی‌خواهد کاربران هیچ‌وقت از ایکس خارج شوند و برای رسیدن به این هدف، هر کاری خواهد کرد.

🔴 هزینۀ سپری‌کردن ساعت‌های طولانی در شبکه‌های اجتماعی، چیزی است که الکس استفن، متخصص بحران‌های اقلیمی، «گسستگی» می‌نامد. گسستگی زمانی رخ می‌دهد که «تجربه‌های گذشتۀ ما ارزش خود را به‌عنوان راهنما برای تصمیم‌گیری دربارۀ آینده از دست می‌دهند». مهم‌ترین نتیجۀ گسستگی احساس عجز و ناتوانی است. وقتی در شبکه‌های اجتماعی، تصویر جشن تولد‌های پر زرق‌وبرق، کودکان بی‌حال‌شده از گرسنگی، جدیدترین گجت‌ها و آتش‌سوزی جنگل‌ها را پشت سر هم می‌بینیم، این عجزِ بی‌معنا و ناتوان‌کننده وجود ما را فرا می‌گیرد.

🔴 این چشم‌انداز واقعاً دلسردکننده است. گذراندن زمان در اینترنت به احتمال زیاد هیچ‌گاه این‌قدر بد نبوده است، اما هنوز هم شاید کورسوهایی از امید وجود داشته باشد. نه در پلتفرم‌های عظیمی که میلیاردهای فناوری هدایتشان می‌کنند، اما در تلاش‌های کوچک انسان‌هایی که هنوز دلشان می‌خواهد اینترنت چیزی انسانی باشد.

🔴 مدیر عامل واچ‌دیوتی، اپلیکیشن کوچکی که به مردم مناطقی که در معرض آتش‌سوزی هستند پیام هشدار می‌دهد، دربارۀ کار خودش می‌گوید: «ما نمی‌خواهیم شما زمان زیادی در این اپلیکیشن بگذرانید. اطلاعات را می‌گیرید و بیرون می‌زنید. لازم نیست مردم به‌طور بی‌وقفه در حال اسکرول‌کردن باشند». این نشانۀ رویکردی متضاد ماسک یا زاکربرگر است. و هشداری دربارۀ اینکه وقتی تمام تجربۀ اینترنت را با «سرگرمی و شوخی» پر می‌کنید، آنچه از دست می‌رود، توان درک ما از فاجعه و قدرت ما برای کنشگری در مقابل آن است.

🔴 چارلی وارزل می‌نویسد: «شبکه‌های اجتماعی گویی برای دنیایی ساخته شده‌اند که وجود ندارد. و آن‌ها را میلیاردرهایی اداره می‌کنند که می‌توانند خود را از واقعیت دور نگه دارند، حداقل در حال حاضر.»

📌 آنچه خواندید مروری کوتاه است بر مطلب «وقتی مرز فاجعه و سرگرمی محو می‌شود» که در سی‌وپنجمین شمارۀ مجلۀ ترجمان علوم انسانی منتشر شده است. این مطلب نوشتۀ چارلی وارزل است و فرشته هدایتی آن را ترجمه کرده است.

📌 برای خرید شمارۀ ۳۵ مجلۀ ترجمان به لینک زیر مراجعه کنید:

https://B2n.ir/xt9189

@tarjomaanweb
✅ @commac