در فروردین ۵۹، انجمن‌های اسلامی تنها توانسته بودند ۱۰ درصد آرا را در انتخابات دانشگاهی کسب کنند. حکومت تازه مستقر با تاکیدات روح‌الله خمینی بر «انقلابی اساسی» در دانشگاه‌های کشور، برای تصفیه استادان، تبدیل دانشگاه به محیطی برای علوم عالی اسلامی و عدم وابستگی آنان به دگر اندیشان، به خصوص کمونیست و مارکسیست، اقداماتی پی در پی در جهت محدود کردن و برخورد با مراسم‌ها و شوراهای دانشجویان آغاز شد.

پس از درگیری‌های خشونت آمیز در دانشگاه‌های تبریز، علم و صنعت، تربیت معلم، صنعتی شریف، تهران، دانشگاه شیراز و دانشگاه مشهد و تعطیلی دفاتر سیاسی برخی از احزاب، نیمه خرداد به عنوان پایان رسمی نیمسال تحصیلی اعلام و پس از آن فرصت لازم برای سرکوب شورای‌های دانشگاه‌هایی فراهم شد.

در ۳۱ فروردین ۱۳۶۰ و اولین سالگرد وقوع این حوادث نیز تظاهراتی برگزار و منجر به کشته شدن آذر مهرعلیان ۱۷ ساله، مژگان رضوانیان ۱۶ ساله، ایرج ترابی ۲۲ ساله و زخمی شدن بعضی دیگر از دانشجویان شد.

@TarTaKar

#در_چنین‌_روزی ۲۳ آوریل ۱۹۵۱، باربارا جانز دانش آموز ۱۶ ساله، همکلاسی‌هایش را در راهپیمایی علیه نژادپرستی و شرایط نامناسب مدرسه رهبری کرد. این اقدام کمک کرد تا بعدها دیوان عالی کشور تفکیک نژادی را خلاف قانون اساسی اعلام کند.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
@TarTaKar

در آن زمان دانش آموزان سیاهپوست و سفید پوست در مدارس مختلف درس می‌خواندند. بعد از اینکه تعداد دانش آموزان فراتر از ظرفیت و گنجایش این مدرسه دولتی رسید مسئولین از فراهم آوردن امکانات مورد نیاز سر باز زدند. این باعث شد که دانش آموزان با رهبری باربارا جانز* تصمیم گرفتند که مخفیانه همکلاسی‌های خود را سازماندهی کنند و دست به اعتصاب بزنند.

سپس وکلای سازمان مردم نهاد NAACP برای حل این بحران پرونده را به دادگاه عالی بردند و در آنجا توانستند حکم لغو تفکیک نژادی را برای مدارس دولتی در تمامی ایالات را اخذ کنند.

*Barbara Johns
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
@TarTaKar

۱ـ کارگران پروژه ای شرکت اکسیر صنعت در پالایشگاه آبادان
۲ـ کارگران شرکت آبادراهان در فاز ۲ پالایشگاه آبادان
۳ـ کارگران شرکت سکاف در فاز ۲ پالایشگاه آبادان
۴ـ کارگران پیمانکاری هخامنش نوروزی و زردادخانی در فولاد آلیاژی یزد
۵ـ کارگران پتروشیمی گچساران
۶ـ کارگران پتروشیمی کیان در عسلویه
۷ـ کارگران دفتر فنی و تست پکیج و کیوسی شرکت سازه پاد پتروشیمی بوشهر
۸ـ کارگران پتروپالایش کنگان سایت۳
۹ـ کارگران پتروشیمی سلمان فارسی در ماهشهر
۱۰ـ کارگران پتروشیمی صدف در فاز ۲ عسلویه
۱۱ـ کارگران پتروپالایش شرکت کاین‌سازه در فاز ۳ کنگان
۱۲ـ کارگران پروژه ای آی‌جی‌سی دشت عباس در دهلران
۱۳ـ کارگران پروژه ای پتروشیمی آپادانا در عسلویه
۱۴ـ کارگران شرکت کیان صنعت در پتروشیمی گچساران (نیروهای پیمانکاری سلحشور)
۱۵ـ کارگران شرکت اکسیر صنعت فاز ۱۴ عسلویه
۱۶ـ کارگران شرکت پارس کیهان پیمانکاری لیموچی و عباسی
۱۷ـ کارگران پتروشیمی دهلران
۱۸ـ کارگران شرکت هیدورسازان در پیمانکاری محسن بویری و اسماعیل باقری
۱۹ـ کارگران شرکت زیما سایت یک
۲۰ـ کارگران پتروپالایش نیروهای مخازن کیان سازه بونوا
۲۱ـ کارگران پروژه سایت ملامین لردگان از گروه مهندس فولادی
۲۲ـ کارگران پتروشیمی بوشهر سایت یک گروه ساپورت
۲۳ـ کارگران شرکت استینال صنعت
۲۴ـ کارگران پتروشیمی بندر جاسک
۲۵ـ کارگران پیمانکاری شجاعی در پتروشیمی کرمان منطقه ویژه سیرجان
۲۶ـ کارگران شرکت آذر فلر شیراز ـ پتروشیمی هنگام
۲۷ـ کارگران شرکت جهان پارس در عسلویه
۲۸ـ کارگران پیمانکاری دهقان، شرکت ماشین‌سازی ویژه سیرجان
۲۹ـ کارگران شرکت کارن گستر هفشجان، مجری طرح‌های پایپینگ و نصب تجهیزات پتروشیمی‌ها در پارس جنوبی
۳۰ـ کارگران شرکت فولاد صنعت اطلس پیمانکاری اسد بهرامی
۳۱ـ کارگران شرکت فرایند صنعت در طرح یک فولاد آلیاژی یزد
۳۲ـ کارگران پیمانکاری رستم جهانگیری
۳۳ـ  کارگران پتروشیمی دهلران ـ لیلان
۳۴ـ کارگران سویل سایت یک پتروشیمی بوشهر
۳۵ـ کارگران شرکت جندی شاپور پیمانکاری بهروز صالحی در پالایشگاه شیراز
۳۶ـ کارگران شرکت رستاک پایا فولاد یزد
۳۷ـ کارگران شرکت عمران صنعت پایندان در عسلویه
۳۸ـ کارگران مخازن قشم شرکت آسفالت طوس
۳۹ـ کارگران شرکت سازه پاد در پتروشیمی بوشهر
۴۰ـ کارگران شرکت شبدیز صنعت آپادانا در جزیره لاوان
۴۱ـ کارگران شرکت برق و انرژی نفت سپاهان اصفهان
۴۲ـ کارگران شرکت فولاد صنعت اطلس در پروژه میدان نفتی شماره ۲ رگ سفید واقع در گچساران و...
۴۳ـ گارگران پروژه ان جی ال ۳۱۰۰ دشت عباس
۴۴ـ کارگران شرکت پناه صنعت در پتروشیمی لردگان
۴۵ـ کارگران شرکت جهان پارس و کارون گستر مس سرچشمه
۴۶ـ کارگران شرکت نفت آفتاب در بندرعباس
۴۷ـ کارگران پیمانکاری کیامرث داوودی در مس سرچشمه
۴۸ـ کارگران شرکت فراسان مس خاتون آباد کرمان
۴۹ـ کارگران شرکت مبین صنعت در پتروشیمی آدیش کنگان
۵۰ـ کارگران عایق‌کار پتروشیمی کنگان
۵۱ـ کارگران پیمانکاری کرامت سلحشور در شرکت آی‌جی‌سی در جفیر
۵۲ـ کارگران شرکت سپندگستر سپیدرود در سیرجان
۵۳ـ کارگران شرکت پایا صنعت در پتروپالایش
۵۴ـ کارگران پیمانکاری سیروس حاجی‌پور در شرکت عمران صنعت فاز ۱۴ عسلویه
۵۵ـ کارگران معدن مس درالو کرمان
۵۶ـ کارگران جوشکاری مخازن  پیمانکاری محمد عطایی
۵۷ـ  کارگران پروژه‌ای فولاد غدیر نی‌ریز
۵۸ـ  کارگران شرکت گندله‌سازی بهاباد
۵۹ـ کارگران شرکت آزمون فلز
۶۰ـ پرسنل اداری و دفتری شرکت سکاف در پالایشگاه آبادان

شنبه و یکشنبه دوم و سوم اردیبهشت ۱۴۰۱


#طبقه_کارگر #اعتصاب_کارگری #کارگران_پروژه_ای_نفت_و_گاز #مبارزه_طبقاتی #معیشت_کارگران


@Blackfishvoice1

یک گروه ایتالیایی برای بازدید از فلسطین وارد سرزمین‌های اشغالی شده‌اند. سربازان اسرائیلی آن‌ها را پشت گیت بازرسی متوقف کرده‌اند. ایتالیایی چه می‌کند؟
🇮🇹🤌شروع می‌کند به خواندنِ سرود جبهه‌ی مقاومت ضد فاشیست

#بلاچاو #رژیم_آپارتاید #در_ستایش_همبستگی #فلسطین

#longlivepalestine

@Blackfishvoice1

شماره چهارم گاهنامه‌ی فراسوی کندوکاو


در این شماره:
مسائل قیام ژینا و وظایف فوری جنبش معلمان
بازتاب جنبش ژینا در مدارس خصوصی
چشم‌اندازهای مشترک جنبش دانش‌آموزی و معلمان
فریاد مطالبات، درس امروز مدارس
حملات تروریستی به مدارس و ضرورت مراقبت روانی از دانش آموزان آسیب‌دیده

گرامی باد اول ماه مه، روز جهانی کارگر!

«راه پرچم سرخ»
اثر گرهارد بوندزین
دیوار مرکز فرهنگی درِسدِن
آلمان شرقی- ۱۹۶۹

با امید رهایی بشر از تمامی اَشکال استثمار، استبداد و استعمار، و پیروزی مبارزات آزادی‌خواهانه و برابری‌طلبانه کارگران، زنان، رنگین‌کمانی‌ها، اقلیت‌ها و معلولان!

🚩 «به مناسبت رو جهانی کارگر»
کاری مشترک از کمیته قیام گیلان، درفش اصفهان و آفتابکاران تهران

اکنون، در این برهه حساس از تاریخ ایران، که هشت ماه انقلابی را برای «زن، زندگی، آزادی» در نبردی نفس‌گیر پشت سر گذاشته ایم؛ یک می، روز جهانی کارگر معنای ویژه تری به خود گرفته است. #قیام_ژینا توانست تمام اقشار تحت ستم از جمله زنان، کارگران، مزدبگیران، بازاریان، دانشجویان، دانش آموزان و ... را با خود همراه کند و علی الخصوص جنبش های کارگری را پرشتاب تر به پیش براند؛ اعتصاب کارگران پتروشیمی ها، کارخانجات و صنایع در نقاط مختلف کشور که از همان اولین روزهای قیام در همبستگی با قیام مردمی آغاز شده و الگوی اعتصاب و اعتراض اساتید دانشگاه ها علیه سرکوب معترضان در دانشگاه و خیابان قرار گرفت، به همیاری کادر درمان با مردم، شکل گیری شبکه پیگیری بازداشت شدگان و برگزاری تجمع وکلا منجر شد و زنجیره ای از اعتصاب بی سابقه ی بازاریان و بی ثبات کاران را در استان‌های کوردستان، گیلان، سیستان و بلوچستان، تهران، البرز و ... رقم زد. چنان که آبان خونین ادامه داشت، قیام ژینا نیز ادامه دارد؛ در حالیکه هرروزه و در هر گوشه ای از کشور، مردم با کنار گذاشتن و اعتراض به حجاب اجباری، شعارنویسی، درگیری با نیروهای حکومتی و تجمعات موضعی از مبارزه با رژیم جنایتکار اسلامی دست نکشیده اند، کارگران پیمانی نفت، گاز و پتروشیمی بزرگترین اعتصاب تاریخ انرژی ایران را در اعتراض به استثمار بی حد خود به راه انداخته و هر روز تعداد بیشتری از آنان علیه بهره کشی سرمایه داران، دست از کار میکشند. اتحاد تمام فرودستان از جمله زنان، کارگران، بازنشستگان، معلمان، پرستاران و ... علیه تبعیض، خشونت و استثمار با سازماندهی گسترده برای شکل دادن به اعتصابات و اعتراضات سراسری، تنها راه تداوم قیام ژینا برای گذار از جمهوری جنایتکار اسلامی و تحقق آرمان های انقلابی توده های زحمتکش مردمیست.

* سرود «آبان- ای کارگر» اثری از جمعی از هنرمندان مبارز ایران ۱۴۰۲

#روز_جهانی_کارگر
#زن_زندگی_آزادی
#کمیته_قیام_گیلان
#درفش_اصفهان
#آفتابکاران
#گیلان
@c.q.guilan
@collective98

این چند روز چند نفر از مخاطبان لفت دادن و یکی پیام داده و از سیاسی کردن کانال ابراز ناراحتی کرده.
پاسخ اینه:
موقعیتی که معلولان درش گرفتارن سیاسیه. لازمه‌ی حل شدنش چیزهای متعددیه که با وجود جمهوری اسلامی هرگز اون لوازم محقق نمی‌شن.

🟣 #بیدارزنی : نقد بیدارزنی بر منشور مطالبات حداقلی بیست تشکل صنفی


بیدارزنی: ۲۶ بهمن ماه ۱۴۰۱، منشور مطالبات حداقلی با امضا ۲۰ تشکل مستقل منتشر شد که حمایت و در عین حال نقدهای زیادی را با خود به همراه داشت. شمار زیادی از نقدهای وارد به منشور از طرف افراد یا نهادهای مستقلی بود که قصد اصلاح و همراهی با آن را داشتند و می‌توانستند موجب بهبود آن شوند. نقدهایی که هم به فرایند نوشتن منشور و هم به محتوای آن وارد شد.

▪️ارائه منشور در یک روند غیردموکراتیک

آیا نویسندگان منشور مطالبات حداقلی قائل به تغییر آن هستند؟ چگونه می‌توان منشوری جامع نوشت که دربرگیرنده مطالبات شمار بیشتری از افراد جامعه یا جنبش‌های اجتماعی باشد؟ برای نوشتن منشوری جامع هر نهاد یا گروه پیشرو باید در ابتدا بتواند مشارکت گروه‌های دیگر از اقشار و طبقات مختلف را جلب کرده و منشور در روندی دموکراتیک و براساس بحث و گفتگوی جمعی گروه‌ها نوشته شود که متاسفانه این امر در فرآیند نوشتن منشور مطالبات حداقلی میسر نشد. روندی که به انتقاد برخی از گروه‌ها نیز منجر شد. معدودی از تشکل‌های امضا کننده، این منشور را تنظیم کرده و برای امضا به دیگران ارائه دادند و در این روند نه فرصت پیشنهادهای اصلاحی و تکمیلی داده شده و نه چنین تقاضایی از جانب ارائه‌دهندگان صورت گرفت. این نقصان می‌تواند ارزش و اعتبار مطالبات این منشور را پایین بیاورد چون طبیعتا فعالان جنبش‌های مختلف از گروه‌های فمنیستی-حقوق زنان، حقوق ملیت‌ها/قومیت‌ها، حقوق کودکان، حقوق معلولان، فعالان کارگری و کارگرانی که در اعتصاب‌ها شرکت داشتند، خانواده‌های دادخواهان، فعالان محیط زیستی، و باقی گروه‌ها از جنبش‌های دیگر می‌توانند جنبه‌هایی از حقوق مردم را پوشش دهند و انجام  این مهم، از عهده یک گروه خارج است.

اگر در شرایط فعلی نوشتن چنین منشوری امکان‌پذیر نیست، حداقل نویسندگان منشور می‌توانستند پس از نوشتار اولیه، آن را نهایی نکنند و با مجموعه نقدهایی که پس از انتشار آن در فضای مجازی دریافت کردند، آن را بازنویسی کرده و منشور جامع‌تری ارائه دهند. ضمن آن‌که همیشه راه را برای نقد و بازبینی باز بگذارند. پیش از این نیز چنین منشورهایی در ایران از دل بحث‌های طولانی و گفتگوهای بسیار نوشته شده است؛ هرچند با نواقصی ولی حداقل روندی دموکرات‌تر را طی کرده‌ است.

اما پس از گذشت بیش از ۲ ماه به مناسبت اول می، روز جهانی کارگر، ۲۰ تشکلی که انتظار می‌رفت مشارکت تشکل‌های دیگر را نیز جلب کرده و تعداد بیشتری از تشکل‌ها را  با منشورشان همراه کنند به ۱۵ تشکل کاسته شد و متنی را تحت عنوان قطعنامه تشکل‌ها، با تاکید و اصرار بر همان ۱۲ بند منشور مطالبات حداقلی بدون یک کلمه تغییر امضا کردند. در حقیقت ۱۵ تشکل امضا کننده قطعنامه تشخیص دادند که تمامی نقدهای وارد بر منشور اشتباه بوده و متن منتشر شده در تاریخ ۲۶ بهمن منشوری است برای همه مردم جامعه و نقدها و نظرات دیگران نیز چیزی از اعتبار آن کم نخواهد کرد. این دقیقا برخلاف وعده‌ای بود که هنگام انتشار منشور مبنی بر مشارکت برای تکمیل و بازنویسی آن عنوان شده بود....

⚪️ ما در بیدارزنی با وجود تمام حاشیه‌های پس از انتشار منشور، خود را در نقطه‌ای می‌بینیم که نقدهای‌مان را بر ۱۲ بند منشور بنویسیم و مانند رفقای منتقد دیگر تاکید کنیم که اگرچه ما در قطعنامه مشترک با ۱۵ تشکل همراه نبودیم اما برای انجام هر اقدام دیگری در این زمینه -که به شیوه‌ای مشارکتی و دموکراتیک و دربرگیرنده‌ی حقوق و خواسته‌های گروه‌های مردمی بیشتری باشد- در کنارگروه‌های مستقل در ایران ایستاده‌ایم.


ادامه‌ی متن را در وبسایت #بیدارزنی بخوانید:


https://bidarzani.com/45232


#منشور_مطالبات
#ژن_ژیان_ئازادی

@bidarzani

🚩 دوزخیان روی زمین
نوشته ی منتشر نشده ای از #فرزاد_کمانگر، معلم زندانی


متن زیر به تازگی و برای اولین بار در ۱۳همین سالگرد #اعدام فرزاد کمانگر درباره #زندان_رجایی_شهر منتشر شده است.

@collective98

‏🥀گفت: «اوپانیشادها» را خوانده‌ای؟

گفتم: آری.

گفت: ديگر چی؟

گفتم: چشم‌های زنی را خوانده‌ام که جسد پسرش را در سپیده‌دم تحویل می‌گرفت.

شاعر: رضا براهنی

🔴جمهوری اعدامی صبح امروز سه نفر دیگر از ما را کشت.جمهوری اعدامی اسلامی امروز صبح پس از مارش کشتار(اذان صبحش) ؛ صالح میرهاشمی، سعید یعقوبی و مجید کاظمی را اعدام کرد.


🔻🔻🔻
🆔 @edalatxah

🔴سوء استفاده از گروه هدف بهزیستی در موسسات خیریه به نام «کارآفرینی»

❓اساسا آیا ورود موسسات خیریه به حوزه کارآفرینی درست است و می توان این را در میان ماموریت های آنان دسته بندی کرد؟ آیا یک موسسه نیکوکاری که در حوزه کارآفرینی اجتماعی فعال است می تواند همچنان از کمک های مردمی بهره ببرد؟ کمک های مالی خیرین به این موسسات خیریه چگونه هزینه می شود و آیا این با کارآفرینی مغایرت ندارد؟ میزان سود حاصل از کارآفرینی اجتماعی چگونه و با چه مکانیزمی میان فرد شاغل و موسسه هزینه می شود؟ آیا مدیران این نوع از موسسات به بهانه ایجاد اشتغال درست است درصدی از سود کسب و کار مذکور را به نام درصدی از اشتغالزایی برای خود بردارند؟ و سئوال های از این دست که در صورت بی پاسخ ماندن امر مهمی چون کارآفرینی اجتماعی را در ورطه نابودی، خطر و ابهام قرار می دهد. ابهامی که "عدم شفافیت مالی" اولین پیامد آن است.

🔗گزارش کامل

https://asretashakol.ir/News.aspx?Code=12204


⚖️@dscampaign | کمپین معلولان

به این تصویر بنگرید، و به شرایط کاری این زنان و مردان معلول: حقوقی کم‌تر از حداقل حقوق و معمولاً بدون بیمه و قرارداد و حداقل مزایا. حالا نه این که حداقل حقوق و مزایا کافی باشد و می‌دانیم حداقل حقوق تعیین شده قانونی هم کفاف زندگی را نمی‌دهد.
این زندگی معلولان زیر یوغ خیریه‌ها و در سایه نظام جنایت‌‌کار ولایت فقیه است.

🟣 #بیدارزنی: بیانیه‌ی جمعی از فعالان حقوق زنان علیه قتل‌های ناموسی


هشت‌ماه از شروع قیام ژینا، قیام زن، زندگی، آزادی می‌گذرد و در این مدت، شاهد موارد بسیاری از زن‌کشی در شهرهای مختلف ایران بوده‌ایم. بسیاری از آنان تحت عناوینی ارتجاعی همچون ناموس و غیرت به قتل رسیده‌اند.
در حالی‌که در این مدت، مردم برای آزادی و برابری و مبارزه با تمامی قوانین واپسگرای مذهبی و استثمارگرانه، خیابان‌ها را تسخیر کردند و زنان، به‌عنوان پیشروان این جنبش در همه زمینه‌ها خاصه مخالفت با حجاب اجباری، همچنان ایستادگی می‌کنند، زنان زیادی کشته می‌شوند.

علاوه بر زنانی که به بهانه‌هایی چون دفاع از ناموس و غیرت توسط مردان خانواده کشته می‌شوند، در سال‌های اخیر هم مواردی از کشته شدن افرادی از جامعه اقلیت‌های جنسی (LGBT*I*Q+) بخصوص افراد ترنس گزارش شده است.

با تسلط فرهنگی عام مبنی بر اهمیت غیرت محوری و ناموس‌پرستی در سطوح مختلف جامعه و همچنین در غیاب قوانین بازدارنده زن‌کشی٬ بسیاری از خانواده‌ها دست خود را در اعمال چنین جرایمی باز می‌بینند و به خوبی آگاهند که مجازاتی سنگین (مقصود، رویه‌ی ضد انسانی اعدام نیست)، در انتظارشان نخواهد بود.

سه سال پیش، قتل رومینا اشرفی توسط پدرش همه‌ی ما را شوکه کرد، درحالی‌که ما هنوز عزادار بی‌شمار افراد‌ِ قربانی خشونت جنسیتی و آپارتایدِ جنسیِ عظیم در جامعه‌ی پیش از آن بودیم.

قتل‌های ناموسی و زن‌کشی، بعد از قتل رومینا همچنان ادامه دارند؛ فاطمه برهی در آبادان و فقط یک ماه پس از رومینا؛ کتایون امینیان، کمتر از دو سال بعد در سنندج؛ مونا حیدری در اهواز؛ و قتل علیرضا منفرد جوان ‌همجنسگرا در اهواز...این جان‌های از دست‌رفته، قربانی همین ساختار مردسالار و قوانین ناکارآمد شدند و این داستان همچنان ادامه دارد.

طی این سال‌ها، با وجود فریاد و اعتراض‌های مکررِ فعالان حقوق زنان، به‌خصوص اعتراضات فعالان کردستان، و تلاش های فعالان +LGBTQ، حاکمیت ذره‌ای از مواضع خود عقب ننشسته و با تأیید و توجیه این قتل‌ها از منظر ناموس، آبرو و مذهب، و با اعمال همان قانون، دست در دست قاتلان، به تولید و بازتولید چنین جنایاتی دامن زده است. همچنین حکومت چند سال قبل با عدم برخورد با اسیدپاشی‌های اصفهان و دیگر اقدامات افراد موسوم به خودسر (که در واقع بازوهای غیررسمی ارتجاع‌اند)، حمایت خود را از حذف و آزار زنان و افرادی از جامعه رنگین‌کمانی به بهانه غیرت نشان داده است.

▪️ما معتقدیم که زن‌کشی و قتل‌های ناموسی نه خشونت فردی و نه پدیده‌ای فرهنگی، بلکه خشونتی سیستماتیک و مسئله‌ای سیاسی است؛ و در گره‌گاه مردسالاری و سنت، بخش درهم‌تنیده‌ای از نظام سرمایه‌داری‌ست.
همان خشونتی که روزمره از خانه و مدرسه تا خیابان و جامعه، به‌صورت برنامه‌ریزی شده و سیستماتیک، دامن‌گیر بخش عظیمی از جامعه زنان و دیگر گروه‌های به حاشیه‌رانده‌شده می‌شود. پس مبارزه با این مهم بر عهده‌ی همه‌ی انسان‌هایی است که با قتل، کشتار، بی‌عدالتی و تبعیض مخالف‌اند.

🔵 ما فعالان زنان، هم‌پا با مخالفت با رویه‌ی ارتجاعی اعدام (این قتل عمد حکومتی و توحش سیستماتیک دولتی)، خواهان برچیده شدن این رویه و از سویی وضع قوانین برابر و بازدارنده هستیم. قوانینی لازم‌الاجرا و بر پایه‌ی عدالت و همچنین جرم‌انگاری هر نوع خشونت جنسیتی تا بدین‌وسیله، زن‌کشی و اقسام خشونت جنسیتی، ملغی شود.

ما معتقدیم که هر حکومتی می‌بایست در آینده، با تصویب قوانین و سیاست‌های حمایتی جامع و تأسیس خانه‌های امن و ایجاد امکانات حمایتی از قبیل مشاوره‌ی رایگان و آموزش عمومی مردم به‌منظور حمایت از همه گروه‌های در خطرِ خشونت جنسیتی و همچنین تصویب قوانین بازدارنده، برای پیشگیری از وقوع چنین قتل‌هایی اقدام کند.

▪️امروز، ما بر مزار رومینا، با ادای احترام به وی و تمامی قربانیان قتل‌های ناموسی در سراسر دنیا، پیمان می‌بندیم تا در مقابل هرگونه قتل و جنایت و بی‌عدالتی و هرگونه تبعیض و آپارتایدی ایستادگی کنیم و تا رسیدن به جامعه‌ای عاری از ظلم و نابرابری از پای ننشینیم.
مسلماً تا زمانی که تضاد کار و سرمایه، چرخه‌ی تولید نابرابری و تبعیض و اصل ناگسستنی سرمایه برپا باشد، وقوع چنین تراژدی و جنایاتی اجتناب‌ناپذیر و دور از ذهن نیست، پس، می‌بایست برای ریشه‌کن کردن چنین جنایاتِ سازمان‌یافته‌ای تمام توان خود را برای مبارزه با این ساختار ضدانسانی به‌کار بگیریم و با آگاهی خود و دیگران علیه هر نوع ستمی بایستیم و برای برپایی دنیایی بهتر و جهانی عاری از خشونت، از تمامی ابزارهای خود برای سازماندهی همه ستمدیدگان و محذوفان بهره بگیریم.
و این اصل و قاعده‌ی انکارناشدنی را، که رهاییِ جامعه در گرو رهاییِ زنان و همه گروه‌های به حاشیه‌رانده‌شده دیگر است، سرلوحه‌ی کار خود قرار دهیم.

🔵 گروه بیدارزنی
جمعی از فعالین زنان گیلان (ارغوان‌ها)
جمعی از فعالین زنان مریوان

@bidarzani