میگه؛میخوام برم از اینجا...
میگم حالا که عاشقت شدم بمون...
حالا که این همه دوست دارم نرو!
میگم خودتو توی چشمام نگاه کن
ببین چقدر زیبایی
حیف نیست این همه دلبری رو ببری یه جای دیگه؟!
حیف نیست،من دیگه نفس راحت نکشم وقتی نباشی؟!
بمون خب...
بمون تا خودم یه تنه همه چیزُ درست کنم...
اگه بری که،
همه ی دلخوشی هام تموم میشه...
به آخر میرسه همه چیز...
منم میمرم...
نه یه بار...روزی هزار بار!
تو بری،
دیگه به عشق دیدن کی روزای بدُ خط بزنم؟!
بری،
چجوری دیگه ته دلم روشن باشه؟اینجوری حداقل توی یه کشوریم و آسمونمون یکیه ...
بری،
میره حسرت لمس دستات و دیدنت توی افسانه ها که...! اگه میگم بمون،
بخاطر خودته...
نمیخوام تنهایی سَر کنی این روزا رو...
میخوام بدونی،
یکی همیشه به یادته و هر وقت بخوای
همدم دردا و غصه هات میشه...
واسه اینکه،
فکر نکنی یه روزی چرا تو این دنیا
یه ستاره نداشتی که برات از دور بدرخشه
و حسرت نخوری...
برای اینکه مثل من،یه روز از خودت نپرسی
چرا واقعا کسی دوست نداره....
.
من،همیشه از رفتن میترسم...
حتی از حرفش...!
چه کوتاه باشه مدتش...چه طولانی...
تو باش و بهم ثابت کن
رفتن یه فوبیای مضحکه!
و،
اونیکه همیشه رفته
دله نه آدم!

#فرنوش_همتی

یه وقتایی اونقدر تنهایی خفه ات میکنه که راهی جز با کله شیرجه زدن تو خاطرات نداری ، یه وقتاییم شیرجه جواب نمیده باید شنا کنی توش، بری تو عمق، عمقی به اندازه ی تموم دلتنگیات، اونقد بری و بری و بری تا شاااید به یه خیال واهی برسی و دلت یکم آروم‌ بگیره، اگرم نشد؛ خب، مسلّمه که تو اون عمق چیزی جز یه سیاهی بی کران نیست، یه سیاهی به اندازه ی کل کهکشون که راهی جز رها شدن توش نداری، دقیقا همونجا که سیمین میگه "رها رها رها من ..." :)

#محیکس

[جانم آن لحظه که غمگین تو باشم
شادست]

«هر چه می‌نویسم برای اوست و به خاطرِ او... من با آیدا آن انسانی را که هرگز در زندگیِ خود پیدا نکرده بودم،پیدا کردم.»

#احمد_شاملو

بعضی موقه ها قرار گرفتن کنار یه آدمایی چنان محشورت میکنه که دوس داری همین الان زنگ بزنی بهش "گیله‌لو" فریدون پور رضا رو بخونی و قطع کنی.

بعدشم تو دلت بگی ینی میدونه چقد دوسش دارم ؟💛

#محیکس

۰بیاو آبرومو پیشِ این و اون بخر ...
@Deep_Mo✨

دیزی: تو که میدونی نمیتونیم باهم باشیم، چرا نمیری؟!
گتسبی: میترسم....
دیزی: از چی میترسی ؟!
گتسبی: از جداییت، جدا شدن ازت مثل پریدن از یه ساختمون 8 طبقه است، شاید زمین بخورم و نمیرم، اما هنوز به زمین نرسیده، از ترس مردن میمیرم...

#گتسبی_بزرگ

از من خیلی راهه تا تو...

[یه حرفایی
دلخوشی
بارون
پیچک
جوابم نکن
لبخند مصنوعی ]

‌خرابِ باده‌ی عشق تو
آبادی نمی‌خواهد...

[ من برعکس تو
خدا رو هم تو
لبخند تو
میبینم ]

شعر عاشقانه، شعری است که شاعر عاشق پس از گفته شدن شعر، بدان به دیده حسرت و حسادت می‌نگرد. یعنی با خود می‌گوید: چرا این کلمات، این همه به معشوق نزدیک‌ترند و من نیستم؟

-رضا براهنی حتما داشته گریه می‌کرده وقتی می‌گفته « مرا به او بخواهانید. شخصا مرا نمی‌خواهد» نمیشه این رو در حالی غیر از گریه گفت.

-‏ولی بعضی وقتا دلم میخواد مثه مهدی طارمی گریه کنم، بدون مرز...

دیدی که عشقت کم نشد از دلِ دیوونه‌م؟