هوای ابری یه جوریه که آدم همش منتظره که کسی که منتظرش نیستی بیاد و هیچ وقتم نمیاد، که انگار که تا پشت در رسیده باشه و دستشو به طرف زنگ در برده باشه و یه دفعه چیزی یادش اومده باشه و دستشو توی کیفش برده باشه و پیداش نکرده باشه و دور و برشو نگاه کرده باشه و نبوده باشه و برگشته باشه تا توی ماشین و اونجا هم نبوده باشه و رفته باشه دنبالش بگرده و یادش رفته باشه که اومده بوده پشت در و، نبوده باشه دیگه وقتی که درو باز میکنی و فقط عطر ملایمش جا مونده باشه و فراموشیش و فراموشیت که هیچ وقت سراغت نمیاد...

همیشه هم که نمیشود رفت، آدم است‌ دیگر، یک جایی خسته میشود و مینشیند و استکان چایش را مینوشد و ریشه میزند و میماند و حرف‌هایش را درون خودش انبار میکند، کتابخانه‌ای فراموش شده که دری برای ورود ندارد و کتاب‌هایی که چندین بار روی هم نوشته شده‌اند و دیگر هیچ کسی از آن‌ها سر در نخواهد آورد، پر از کلماتی برای فراموش شدن و فراموش کردن.

Borderline personality disorder
اختلال شخصیت مرزی
کاری از‌گروه سایکولند
@psycholand77

-وای؛
اگر آخرِ این قصه‌ی پائیز،
آذر اش بی تو به یلدا برسد.

-فاصله، هر قدر که هستش
یادته مهم مقصد قلبه.

وقتي كسي ميميره، ميشه خاكسترش رو به شركت خاصي داد تا ازش بذر توليد كنه. فكر كن وقتي عزيزي رو از دست ميدي، با خاكسترش بذر بكاري و از چوب درختي كه ازش ريشه گرفته ساز بتراشي.
‏جنون آميز ترين نوع علاقه ست. هربار دلتنگ شدي ميتوني سازي رو بنوازي كه قسمتي از هستي اون شخص رو حمل مي كنه.

هر روز دلم در غم تو زارتر است
وز من دل بی‌رحم تو بی‌زارتر است

بگذاشتی‌ام، غمت بنگذاشت مرا
حقّا که غمت از تو وفادارتر است

#مولانا