و بالاخره روزی
در سال های دور
اين را ميفهمى
كه فرق بسيار زيادی است
بين اينكه
خاطرات در شما حل شوند يا ته نشين...!
#پويان_اوحدی
در سال های دور
اين را ميفهمى
كه فرق بسيار زيادی است
بين اينكه
خاطرات در شما حل شوند يا ته نشين...!
#پويان_اوحدی
- میبینی صنم، آدم همیشه به نوعی مغبون است.
در را باز کرد: چرا دیگر مغبون؟
- آدم هر لحظه به ضرورتی جایی است که جای دیگری نیست یا هزار جای دیگر
آینههای در دار
#هوشنگ_گلشیری
در را باز کرد: چرا دیگر مغبون؟
- آدم هر لحظه به ضرورتی جایی است که جای دیگری نیست یا هزار جای دیگر
آینههای در دار
#هوشنگ_گلشیری
آدم...
وقتی دستش به جایی بند نیست
سراغ آرزوها میرود
آرزوهایش که محال شد
غرق میشود در خاطراتش
#میلان_کوندرا
وقتی دستش به جایی بند نیست
سراغ آرزوها میرود
آرزوهایش که محال شد
غرق میشود در خاطراتش
#میلان_کوندرا
باید هربار همه چیز را چک میکردیم که چیزی را جا نگذاشته باشیم که اگر دیگر برگشتی برایش نبود، لااقل دلمان برایش تنگ نشود و بخواهیم برای برداشتنش برگشته باشیم، و همیشه هم تکههایی از خودمان جا میماند و بین برگشتن و برداشتن و برنگشتن و بیخیالش شدن، فراموشش میکردیم، و روزی دیگر هیچ تکه ای از خودمان هم برای جاگذاشتن باقی نمانده بود دیگر که به خاطرش بخواهیم برگشته باشیم، تنها لنگههای جورابمان جا میماند و گم میشد که آن هم که دیگر کار جن زیر تخت بود و چیز تازهای برای برگشتن نداشت.
در فلسفه برای اثبات یک گزاره آن را به بدیهیات میرسانند و تا قبل از آن «چرا؟» جریان دارد. در دنیای من ابده البدیهیات تو هستی که همهٔ چراها پیش لبخندت رنگ میبازند.