ای
گمشده
در من
کجایی؟

‏ای خوش آنکس‌که شبش
تکیه به پهلوی کسی ست...

دهلوی

گاهی هم تنها دلیلی که آدم‌ها برای ادامه دادن چیزی دارند این است که دیگر نمی‌توانند خودشان را قبل از آن چیز یا اتفاق به یاد بیاورند و دیگر جایی برای برگشتن به آن را به خاطر نمی‌آورند.

{زندگی یعنی عاشقش بودن}

حالا با صدای امیر عظیمی دوباره بخونش...

صد آرزو در دل من، کشتی و پروا نکردی
بودی طبیب دل اما این دل مداوا نکردی

گاهی هم مشکلی این نیست که آدم‌ها یک چیزی را تا آخرش ادامه نمی‌دهند، بلکه مشکل این است که آخر چیزها برای آدم‌های مختلف جاها و معناهای متفاوتی دارد و بیشتر وقت‌ها آدم‌ها توجهی به این تفاوت بزرگ نمی‌کنند.

سرشارم میکنی،
چیزی ز درونت که برون طراود.

اینکه کجای زندگیمی یا کجای زندگیتم به کنار،
اینکه کنارت، تو همون لحظه، خوشبخت‌ترین آدم جهانم واسم کافیه🥰

#منصور
#محیکس

Feeling blessed 🥰
@Deep_Mo🙄

بهش گفتم چیه هی خبرخبر، پاشو بریم کنسرت همایون. گفت کجاس؟ گفتم تو کله‌ی من. رفتیم. یهو دستم رو ول کرد. گم شد. حالا گاهی صدای گریه‌ها و خنده‌هاش از تو سرم میاد. صداش میاد که داره با همایون هم‌خونی می‌کنه: خوب شد دردم دوا شد، خوب شد.
واسه ایناست که خوابم نمی‌بره آقای دکتر. صدای نبودنش بلند و نزدیکه. بله.

[این دیوونگی با تو یجور دیگس]
به این دیوونگی مثه ما کی هست؟
@Deep_Mo 😶‍🌫

Sth that i'll never know.
#محیکس

لعنت بهت بشر.
مودترین😶‍🌫