Title: To die from love
@Deep_Mo✨

۰ستاره ي امید

ممنون که هستین...
تو این مدت لحظه هایی رو کنار هم ساختیم که از تبدیل شدنشون به خاطره‌های ماندگار خشنودیم.
همین بس
همین ینی رسالتش رو انجام داده این چنل!

سپاس از حضورتون🕊
#محیکس

-خوش میروی به تنها
"تن ها"فدای جانت...
@Deep_Mo✨

قفلی جدید :)))
@Deep_Mo✨

•
بی‌قرار - آرمان گرشاسبی

«پاییز تو سر میرسد،
قدری زمستانی و بس
گل میدهی نو میشوی
من در بهارت نیستم
من در بهارت نیستم»


- تو بیقراری میکنی من بیقرارت نیستم :)

گاه به انتظارت،
گاه ز انتظارت؛
گاه شوَم روانه،
گاه رِسم به خانه؛
گاه شوم چه دلخوش،
گاه دهی نشانه!
عاح چه دلخوشم من،
زین رَه احمقانه!
گاه رهانی‌م از،
آن نِگه واپسین،
وای چه دلخوشم من،
زین هوسِ آتشین!

گاه چه احمقانه،
زین ره عاشقانه،
باز رسم به خانه،
گاه ز انتظارت،
گاه به انتظارت!

#محیکس

با اینکه مخدری، نداری اثر!
@Deep_Mo🕊

رمانتیکترین دیالوگی که اخیرا دیدم؛
نمیدونم میتونیم حال همو خوب کنیم یا نه...
یا در آینده میتونیم برای هم خوب باشیم یا بد!
ولی من میخوام بجنگم برای تو...
و «تو» بشی زیباترین نبردی که توش برنده میشم.

House of Targerean family tree 🐲
#HOTD

آدم است دیگر، گاهی هم دوست ‌می‌دارد که خودش را در میانه‌ی کلماتی که اصلا هیچ ربطی به اون ندارند و در مورد او نیستند، یک جوری جای بدهد، یا یک جور بی ربطی هم که شده، خودش را در میانه‌ی روزمرگی‌هایش جا بدهد، در میانه‌ی گسستگی فکرهایش، آن وقت‌هایی که لابد به چیزی فکر نمی‌کند و لبخندی بر روی لبش باشد و اگر کسی از او بپرسد که به چه چیزی فکر می‌کنی؟، بگوید که به هیچ چیز!، که اصلا که آدم که گاهی می‌خواهد که هیچ چیز کسی باشد، که حتی که اگر در حد گفتن همین که عینکت را بده تا برایت تمیزش کنم هم که باشد، گاهی کفایت است.

Targerean Blood 🐲

ما صبور و محکم نبودیم،
دچار و مجبور بودیم!