این تخت خواب رخوت انگیز، همواره و کاهلانه مرا به خواب دعوت می کند اما در حقیقت به مثابه ی تابوتی سرشار از مرگ مرا فرو می دهد.
تو درخت نیستی که، انسانی! اگر مکانی به مذاقت خوش نیومد، حرکت کن و جابه جا شو. اگر حرفی یا شخصی حوصله ات رو سر برد، حرکت کن و جابه جا شو. گاهی آدم ها فکر می کنند باید توی اون کوره بمونند و همین سرنوشتشونه، نه جانم تو درخت نیستی.
در دنیایی دیگر، دایره ها و نواهای موسیقی، خطوط خالص و دقیقشان را حفظ می کنند.
تهوع، ص ۲۴۰- ژان پل سارتر- ترجمه ی امیر جلال الدین اعلم- چاپ یازدهم- نشر نیلوفر
تهوع، ص ۲۴۰- ژان پل سارتر- ترجمه ی امیر جلال الدین اعلم- چاپ یازدهم- نشر نیلوفر
گفت، آدم ها باید قلق خودشون رو بلد باشن، لوکیشن نقطه ی عطف انگیزشون رو بدونند و یک دل خوشی داشته باشن، دل خوشیِ تو چیه؟
گفتم، مگه توی دنیا قراره خوش بگذره؟
گفتم، مگه توی دنیا قراره خوش بگذره؟