فکر کنم توی کتاب کیمیاگر بود که نوشته بود بهت نزدیک می‌شن، میان توی زندگیت و بعد از یه مدت سعی می‌کنن تغییرت بدن تا بشی چیزی که می‌خوان و وقتی نشی ازت ناراحت می‌شن و از زندگیت می‌رن.

حالا این وسط چیزی که بهش اشاره ای نشد اینه که بعد از رفتنشون یه بخشی از تورو هم می‌برن. دیگه نه اونی هستی که قبلا بودی و نه اونی که اون ها می‌خواستن.

میمِ عزیز، کاف‌.

یکی نوشته دنبالتم، ولی خب در عوض من از خودم فراریم.

تمام تلاشم رو کردم به جامعه LGBT احترام بذارم ولی نتوسنتم معادل بهتری واسه جمله «این کونی بازیا چیه؟» پیدا کنم در واکنش به یک‌ سری از رفتار ها.

نمی‌دونم یه سری چیزا هست، تنفر نیست، دوست داشتن نیست، بی تفاوت بودن هم نیست، اینجوری فکر کن که از یکی خوشت میاد ولی یه کاری می‌کنه که دسرد می‌شی، یعنی اصلا جایگاهش رو میاره پایین تر. نمی‌دونم چطوری بگمش.

خلاصه بدونید که الان سرشار از اون حسم.

شاید پیر شدم، ولی سختمه، سختمه بودن بین بقیه، سخته تحمل انقدر تفاوت. نه که بهتر باشم، نه بابا! تهش اکثرمون یه چیزیم، صرفا اینکه فرق داریم.

یه جایی هست برای آدم آغوشِ آخره، سرپناهِ آخره، یه بلیطیه که دوست نداره هیچوقت بسوزونتش مگر اینکه واقعا تموم شده باشه، اینکه واقعا هیچ جا و پناهی نداشته باشه. که آخه آدم تانک می‌ره با بچه های مدرسشون دعوا؟ اون تانک برای دعوای بزرگتریه.

خلاصه که چی؟ که هیچی، که وقتی ببینی اون آخرین سرپناه رو هم از دست دادی می‌خوای کجا بری؟

«تکیه بده به دیوار، همه تن دیوار می‌شم».

من کمم، ولی خب همین کم رو می‌ذارم برات. تو چی؟ صبر می‌کنی تا ببینی من چقدرم.

یکی گفت «عاشقم من؟»،گفتم ولمون کن، برچسب نچسبون، زندگیت رو بکن، اگه خوبه ادامه بده، اگه بده ول کن.

ما خاطره رو باهم و برای هم می‌سازیم نه که یکیو با همه تکرار کنیم.

می‌تونید قیافه مورد علاقتون رو توصیف کنید؟ می‌تونید اخلاق مورد علاقتون رو بگید چیه؟ خوشبحالتون، من فقط می‌تونم بگم کی از نظرم خوبه، مثلا وقتی می‌گم هلیا رو دوست دارم، بنظرم معیار خوبی برای من اونه، می‌تونم جای اینکه بهت بگم چون بد اخلاقی ازت خوشم‌ نمیاد بگم که چون هلیا نیستی ازت خوشم نمیاد.

«مجازاتمان کن، چرا که از ایمان می‌گوییم و باز نومیدیم»

یجوری از ارتفاع نمی‌ترسید که من ازتون می‌ترسم.

زندگی کوتاه تر از این حرفاست که یکبار کم‌تر دیدنت به چشم نیاد!

شاید اشتباه متوجه شدید، ببینید اشتباه هاتون رو وقتی می‌گن قبول کنید منظورشون این نیست که بهش افتخار کنید، اینکه قبول کنید و وقتی تونستید درستش کنید، درستشم نکردید براش بهونه و دلیل و اینا نیارید.

درد که یکی دو تا نیست که. حداقل ۳تاست‌.

هوای ما کاردانی هارو هم داشته باشید. ما هم دل داریم.

صرفا اینکه اگه خواستید دنیا رو با نگاه دیگه ای ببینید:

@mrsnappi

آدم خودش خودشو ضعیف جلوه می‌ده جلوی بقیه وگرنه که باور کنید تو لحظه اول همه آدم ها برای هم احترام قائلن وقتی هنوز همدیگه رو نمی‌شناسن.

«تنها به جرعه های فراموشی دلخوشم».