احسان دانشور، بی‌توجهی برنامه‌ریزان به آ‌ب‌های زیرزمینی را بررسی می‌کند.

بخش دوم

بخش نخست پرسش‌ها و پاسخ‌ها در باره وضعیت بحرانی آب در هنگامه ورشکستگی آبی در ایران - عبدی مدیا

برنامه آبانگان این هفته

رودخونه‌ها رو کُشتیم
حوضه‌های آبریز رو بی‌آب کردیم
آبخوان‌ها رو با چاه و پمپ خالی کردیم
اکوسیستم‌‌های خلیج فارس رو رو با کپی از بقیه
نابود می‌کنیم… واسه چی؟ واسه تلف کردن بیشتر آب؟
حالا موندیم با یک سرزمین خشک و ترک‌خورده.
#تغییر سپردن ایران به #مافیای_آب جدیدِ
کراواتی نیست. تغییر یعنی مصرف آب
تجدیدپذیر رو بیاریم زیر ۴۰٪
وگرنه فرصتی برای نجات
نمی‌مونه...

بخش زیادی از آب در کشوری که این همه سیلاب و دشت‌های آبرفتی درشت‌دانه دارد، چگونه با روش‌های منطقی منطبق بر شناخت شرایط بومی قابل مدیریت است؟

‏از پیشینیان بیاموزیم و اسیر بیگانگان ایران‌ستیز و خودباختگان خودفروخته نشویم.

راهکار؟
برای دشت‌های آبرفتی که زمانی قنات‌هایی زنده داشتند چه می‌توان کرد؟
#آبخوانداری

باهم درباره آب حرف بزنیم - ۳۶۷

نگاهی به منطقه‌ای در آمریکا با بیشترین فرونشست زمین

ما یک ایران بیشتر نداریم …

آبانگان این هفته:

نکاتی از آنچه در این چند سال از مدیریت آب در کالیفرنیا و دیگر نقاط دیده‌ایم و آموخته‌ایم. تحولاتی که اثرگذار بوده، و البته، جمله کلیدی «اریک اوه‌رت» در دقیقه پایانی برنامه.

نسخه بهترش را اینجا می‌توانید تماشا کنید.


https://vimeo.com/abangan/review/1122841894/f227a33eb1

پادکست #بی_آ_بی، قسمت چهارم:

پدر ما با شعور بودند و شوری شورابه آب‌شیرین‌کن‌ها آنها را نمک‌گیر نمی‌کرد!

پدران ما آبخوان را می‌شناختند و تغذیه آبخوان را بلد بودند.