عملیات ارابه‌های گیدئون۲؛ ابعاد و چالش‌ها

‏#تحلیل_کوتاه
‏#تحولات_منطقه
‏
📝محسن فایضی

🔹در آستانه دومین سالگرد عملیات ۷ اکتبر حماس که براساس تحلیل و اطلاعات این جنبش مبنی بر قریب‌الوقوع بودن نبرد بزرگ از سوی اسرائیل برای نابودی مقاومت غزه و سپس مقاومت منطقه ‏انجام شد، ارتش رژیم صهیونیستی حمله زمینی دیگری به مرکز شهر غزه را آغاز کرده است.‏

🔸از دوشنبه هفته پیش با اعلام نتانیاهو عملیات حمله به شهر غزه که اکنون پناهگاه ۱.۱ میلیون از ۲.۳ میلیون ‏جمعیت غزاوی است، آغاز شد. عملیاتی که نام آن ارابه‌های گیدئون۲ نامیده شده است تا پوششی بر ناکامی ‏عملیات‌های پیشین باشد که نتانیاهو هر بار با صراحت تکرار می‌کرد پس از این عملیات حماسی باقی نخواهد ‏ماند.‏

🔸حمله به شهر غزه بواسطه شرایط موجود پس از حدود ۷۰۰ روز جنگ چند ویژگی مهم دارد:‏

💢نوع نبرد حماس

در عملیات‌های پیش‌رو شاهد نبردی به همان گستردگی که در ماه‌های اول جنگ دیدیم از سوی حماس ‏نخواهیم بود؛ بلکه عملیات‌های متمرکزتری، از تونل‌ها یا خانه‌های نیمه‌ویران شده، سپس بازگشت فوری به ‏مخفیگاه و یا انتظار برای فراهم شدن فرصت فعال کردن تله‌های انفجاری خواهد بود. این همان چیزی است ‏که ارتش اسرائیل را خسته خواهد کرد و چالش‌هایی را هم ساخته است.‏

💢چالش ارتش اسرائیل پس از دو سال جنگ

🔸کشته شدن ۴ نفر در منطقه‌ای از رفح که ارتش اسرائیل مدت‌هاست بر آن کنترل دارد و از حدود یک سال و ‏نیم پیش عملیات‌های مداومی در آن انجام می‌داد، در کنار تعدد عملیات‌های حماس در شهر غزه طی این ‏روزها، نشان می‌دهد که حماس به روندی از عملیات‌ها دست زده که ارتش را دچار تردید کرده است.

🔸به روایت یک تحلیلگر اسرائیلی ارتش اسرائیل نفوذ زمینی به قلب شهر غزه را در حالی آغاز کرد که ‏اختلافات، چالش‌ها و نگرانی‌ها موجب تأخیری طولانی در شروع آن شد. اکثریت نهادهای امنیتی و نظامی با ‏این عملیات مخالفند و شک و تردید گسترده‌ای در میان فرماندهان نظامی و جامعه اسرائیلی در خصوص ‏موفقیت‌آمیز بودن آن در نسبت به میزان تلفات وجود دارد.‏

🔸به همین دلیل پیشروی نیروهای اسرائیلی در این مرحله نسبتاً کند و با احتیاط زیاد انجام می‌شود. برای ‏مقایسه، زمانی که ارتش اسرائیل در اواخر اکتبر ۲۰۲۳ وارد نوار غزه شد، واحدها با سرعت زیادی به عمق ‏پیش رفتند، اگرچه موضع دفاعی حماس آن زمان سخت‌تر از حال حاضر بود. ‏به گزارش رادیو ارتش اسرائیل، ارتش عبری دارای ۵۰۰۰ نفربر قدیمی است و از آن‌ها برای منفجر کردن ‏خانه‌های فلسطینی‌ها در شهر غزه استفاده می‌کند. این اقدام برای کاهش نگرانی از گیر افتادن نیروهای ‏مهندسی در تله‌های انفجاری است.

🔸اما چالش جدی و مهم دیگر ارتش برای عملیات در شهر غزه که پیش‌بینی می‌شود بیش از 5 ماه به درازا ‏بکشد، نیروی انسانی و فراخوان نیروهای ذخیره است. ارتش و مقامات آن تاکید دارند که بدون فراخوان ‏نیروهای حریدی به سربازی این عملیات که نیاز به بیش از ۱۰۰ هزار نیرو در چند ماه دارد، ممکن نیست. ‏چالشی که موجب شده هفته اخیر شاهد درگیری‌های زیادی میان نیروهای حریدی و پلیس اسرائیل باشیم.‏

‏ 🔸در حال حاضر حدود ۱۰۰ نفر از حریدی در زندان نظامی هستند، بیشتر آن‌ها هنگام تلاش برای ترک ‏اسرائیل و فرار از سربازی در فرودگاه دستگیر شدند و به دوره‌هایی تا ۲۰ روز زندان محکوم شده‌اند‎.‌‏ باید دید ‏نتانیاهو آیا موفق می‌شود میزان قابل‌توجهی از حریدی‌ها را به سربازی مجبور کند؟ یا این مسئله چالش‌های او ‏با اعضای ائتلاف را تشدید خواهد کرد؟

💢تخلیه شهر غزه

🔸مسئله مهم دیگر در عملیات شهر غزه، حضور بیش از یک میلیون فلسطینی در داخل شهر غزه است. جمعیتی ‏که طبق برآوردها بیش از دو سوم آنها در چادرها مستقرند و بارها در طول جنگ جابجا شده‌اند و بیشترشان ‏در آتش‌بس ۴۲ روزه ۶ ماه پیش به غزه برگشته‌اند. این بار هم اسرائیلی‌ها تلاش دارند این جمعیت را مجبور ‏به جابجایی کنند و در برآوردهای نهادهای امنیتی اسرائیل ادعا می‌شود تا امروز ۵۲۰ هزار فلسطینی مجبور به ‏ترک شهر غزه شده‌اند. این رقم طبق برنامه چندین هفته عقب و ناکافی است. برخی معتقدند حدود ۳۰۰ تا ‌‏۴۰۰ هزار نفر در شهر غزه خواهند ماند و این مسئله عملیات در دل شهر را بسیار سخت خواهد کرد.

💢نتانیاهو و فشارهای انتخاباتی

✅مسئله آخر در عملیات ارابه‌های گیدئون۲، موضوع داخلی و انتخابات است. طیف مخالف نتانیاهو بسیار به ‏دنبال بهره‌گیری از طولانی شدن جنگ و عدم اراده نتانیاهو برای آزادسازی اسرا در توافق با حماس است. ‏موضع‌گیری‌های فراوان شخصیت‌های مخالف و متهم کردن او به طولانی کردن جنگ به‌خاطر منافع ‏سیاسی شخصی، عامل دیگری است که عملیات را با چالش روبرو کرده است.‏

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/609
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐پیشران‌های مواجهه ایران و غرب پس از فعال‌سازی ماشه

#تحلیل_کوتاه
#مذاکرات_هسته‌ای

📝احسان کیانی

🔹عدم تصویب قطعنامه تداوم تعلیق تحریم‌های ایران، نشان داد که فرصت چندانی برای توافق باقی نمانده و به احتمال فراوان، قطعنامه‌های پیش از برجام، در پایان سپتامبر، اجرایی می‌شوند. در شرایط کنونی به نظر می‌رسد اگر ایران نیز حاضر به ارائه امتیازات هسته‌ای، حتی در زمینه غنی‌سازی نیز باشد، آمریکا و اروپا از پذیرش آن امتناع کرده و اِعمال تحریم‌ها را برگزینند. زیرا ترجیح می‌دهند ایران را پس از بازگشت قطعنامه‌های شورای امنیت، مجبور به پذیرش توافق جدیدی نمایند که در ازای لغو این قطعنامه‌ها، امتیازاتی غیرهسته‌ای در زمینه برنامه موشکی و سیاست منطقه‌ای‌اش بدهد. در شرایط کنونی می‌توان مهم‌ترین پیشران‌های مواجهه ایران با غرب پس از بازگشت تحریم‌ها را چنین برشمرد:

💢انسجام داخلی

🔸آمریکا و اسرائیل به افزایش نارضایتی‌های اجتماعی به عنوان پیشرانی برای افزایش عملیات‌های ضداطلاعاتی و حتی حمله دوباره به ایران، چشم دوخته‌اند. به همین دلیل حفظ وحدت ملی و جلوگیری از خدشه بر یکچارچگی اجتماعی که در جریان حمله اول اسرائیل پدید آمده، ضرورتی انکارناپذیر برای عدم تحقق سناریوهای مطلوب واشنگتن و تل‌آویو در قبال تهران است.

💢بازدارندگی اطلاعاتی

🔸ایران لازم است علاوه بر حفظ و توسعه برنامه موشکی، بتواند خلأها و کاستی‌های بازدارندگی اطلاعاتی‌امنیتی را جبران نماید. این موضوع دو بُعد سلبی و ایجابی دارد. بُعد سلبی بر کاهش دامنه نفوذ اسرائیل در کشور از طریق بهبود وضعیت معیشتی جهت کاهش احتمال جذب افراد ضعیف به سوی اسرائیل و اجرای مجازات‌های قاطع برای جاسوسان متمرکز است. بُعد ایجابی بر طراحی و اجرای برنامه‌های ضدامنیتی علیه منافع اسرائیل در داخل مناطق اشغالی و همچنین در دیگر نقاط جهان، تمرکز دارد که می‌تواند بازدارندگی ایران در برابر رژیم اشغال‌گر قدس را احیا نماید.

💢ائتلاف دیپلماتیک

🔸تداوم و ارتقای روابط دوجانبه با چین و روسیه و همچنین بهره‌مندی از حضور ایران در ائتلاف‌های بریکس و سازمان همکاری شانگهای، نه‌تنها از منظر کاهش تأثیر تحریم‌های اقتصادی شورای امنیت، بلکه از نظر جلوگیری از انعکاس تصویری منزوی از ایران، اهمیت دارد.

🔸آمریکا، اتحادیه اروپا و اسرائیل اکنون، فارغ از اختلافات واقعی و غیرقابل‌انکاری که ممکن است در پرونده‌های دیگر، اعم از جنگ اوکراین، مهار چین و حتی جنگ غزه داشته باشند، ولی در وادارسازی ایران به عقب‌نشینی از عمق راهبردی‌اش در منطقه و برنامه دفاعی‌اش در داخل، مصمم هستند. به همین دلیل در صورت مخالفت ایران با پذیرش توافق جدیدی که شامل امتیازات غیرهسته‌ای باشد، احتمال حمله نظامی دیگری، دور از ذهن نیست.

🔸جبهه غرب در صورتی از اقدام نظامی دست کشیده و مذاکره را ترجیح خواهد داد که عمیقاً به این باور برسد که هرگونه اقدام نظامی علیه ایران، نه‌تنها اهداف‌شان را محقق نخواهد ساخت، بلکه آنها را از این اهداف، دورتر می‌سازد. آنچه می‌تواند این بازیگران را از صرافت حمله‌ای دیگر به ایران، منصرف سازد، ارتقای بازدارندگی در سه حوزه یادشده (اجتماعی، اطلاعاتی و دیپلماتیک) است.

✅در شرایطی که غرب نبردی ترکیبی علیه ایران را شدت بخشیده، اتکای صرف ایران بر بازدارندگی نظامی (آن هم صرفاً موشکی) نمی‌تواند امنیت ملی ایران را تأمین نماید. ارتقای بازدارندگی در ابعاد اجتماعی، اطلاعاتی و دیپلماتیک، در سناریوی خوش‌بینانه به توافقی مطلوب برای ایران و در سناریوی میانه نیز، به تداوم وضع موجود و جلوگیری از حمله نظامی خواهد انجامید.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/610
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🔵دستورالعمل بازدارندگی اقتصادی چین
◾️اندیشکده رند

#اکوتهران
#چین #جنگ_تعرفه‌ای

🔸اندیشکده رند به تازگی مطالعه‌ای با عنوان «دستورالعمل بازدارندگی اقتصادی چین» منتشر نموده که در آن، بر معماری راهبردها و رویکردهای جمهوری خلق چین برای مقابله با اهرم‌سازی، اجبار و جنگ اقتصادی تمرکز شده است. نگارندگان این گزارش 20 صفحه‌ای معتقدند که چین با اقدامات و سیاست‌های خود، در حقیقت منظومه‌ای را طراحی نموده که دیگران را از بکارگیری اجبار، جنگ و اهرم‌های اقتصادی منصرف می‌کند و به طبع موفقیت این منظومه، می‌توان مدعی شد که چین در واقع سطحی از بازدارندگی اقتصادی را به شکل موفقیت‌آمیز ایجاد نموده است.

🔹به باور نگارندگان، تنش‌های تعرفه‌ای پس از روز آزادی ترامپ و تمدید مداوم توقف‌های 90 روزه در اعمال تعرفه‌های ایالات متحده علیه چین، این واقعیت را به ذهن متبادر می‌سازد که چین احتمالا در ایجاد بازدارندگی در مقابل هزینه‌های بیشتر و عمیق‌تر اقتصادی موفق بوده است. آنها تاکید دارند که علیرغم عدم وجود دکترین رسمی بازدارندگی اقتصادی در چین، مجموعه‌ای از عناصر را می‌توان در رویکرد عمومی و کلی این کشور مشاهده نمود که از اشکال مختلف بازدارندگی اقتصادی مبتنی بر انکار، درهم‌تنیدگی و مجازات تمرکز نموده اند.

🔹این گزارش مفصل، برای هر یک از اشکال بازدارندگی پیش‌گفته نمونه‌های مطرح نموده است. در خصوص بازدارندگی مبتنی بر انکار، اقداماتی همچون اولویت‌بخشی به بخش‌های راهبردی در برنامه‌های پنج ساله، تاکید بر راهبرد «چرخه دوگانه»، انعقاد قراردادهای بلندمدت خرید LNG، اعطای یارانه، مشوق و وام‌های ترجیحی به بخش‌های مقوم تاب‌آوری، برنامه‌های جذب نخبگان و تسهیل‌گری فضای کسب و کار در سطوح محلی، استانی و ملی ذکر شده اند. به عنوان مثال، قریب به نیمی از قراردادهای جاری خرید LNG برای بیست سال آینده معتبر خواهند بود و صنایعی همچون تسلیحات، انرژی، ماشین‌آلات، ساختمان و حمل دریایی از یارانه‌های متعدد بهره‌مند شده اند.

🔹برای بازدارندگی مبتنی بر درهم‌تنیدگی، این گزارش قیدها و ملاحظاتی را مطرح نموده و از تحول رویکرد چین به سمت ایجاد وابستگی یک‌طرفه خبر داده است. با مطالعه روندها، بالاخص پس از سال 2019، می‌توان دریافت که چین در تجارت خارجی خود دو روند متمایز را کلید زده است. اول اینکه وابستگی اقتصادهای ثالث را به خود افزایش داده که از این رهگذر مانع اقدام تهاجمی آنها علیه اقتصاد خود، بدون تحمیل هزینه متقابل ناشی از وابستگی، گردد. همزمان، تلاش نموده تا وابستگی‌ تجاری خود را به اقتصادهای پیشرفته همچون آمریکا و اروپا، با توجه به احتمال اهرم‌سازی آنها از این وابستگی، کاهش دهد.

🔹برای بازدارندگی مبتنی بر مجازات نیز، کاربست محدودیت‌ها در صادرات عناصر کمیاب معدنی (REEs) در دوره تنش تعرفه‌ای روز آزادی مهم‌ترین نمونه در سال اخیر ذکر شده و بر سویه اعتباربخش آمادگی این کشور برای محقق ساختن تهدیدها به عنوان یک عنصر مهم و حیاتی در ایجاد بازدارندگی تاکید شده است. نگارندگان تاکید نموده اند که پس از تنش‌های تعرفه‌ای اخیر، خوشبین‌ترین تحلیل‌گران نیز درباره آمادگی چین برای عملی‌ساختن تهدیدهای این چنینی شک ندارند.

🔹مثال‌های دیگری همچون وضع ممنوعیت واردات سالمون از نروژ پس از اعطای جایزه صلح نوبل به یکی از فعالان حقوق بشر چینی و محدودیت صادرات عناصر کمیاب معدنی به ژاپن در پاسخ به بازداشت ناخدای یک کشتی ماهیگیری چینی در سال 2010 نیز به عنوان نمونه‌های قدیمی‌تر مقوم اعتبار چین در عمل متقابل یا مجازات اقتصادی نقل شده اند. این گزارش همچنین بر تمرکز چین بر اقناع افکار عمومی داخلی انگشت گذارده و با مرور اظهارات رسمی طرف‌های چینی، بر این نکته تاکید داشته که چین اتباع خود را در خصوص آسیب‌پذیری طرف مقابل و توانایی و ضرورت مقابله از سوی خود توجیه کرده است.

🔹در مجموع، بازدارندگی اقتصادی چین مبتنی بر پنج مولفه یا عنصر اصلی در گزارش اندیشکده رند به تصویر کشیده شده که به ترتیب عبارتند از: افزایش تاب‌آوری تولیدات و مواد اولیه (بازدارندگی مبتنی بر انکار)، توسعه ارتباطاتی با طرف‌های ثالث (کشورها یا شرکت‌ها) با هدف اهرم‌سازی (بازدارندگی مبتنی بر وابستگی)، بکارگیری مجموعه‌ای از ابزارها برای تحمیل سریع هزینه (بازدارندگی مبتنی بر مجازات)، مخابره پیام و معتبر جلوه دادن تاب‌آوری و آمادگی چین برای اقدام متقابل (اعتباربخشی به بازدارندگی در خارج) و اقناع افکار عمومی (اعتباربخشی به بازدارندگی در داخل).

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/611
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐موج جدید شناسایی فلسطین؛ بازتعریف نقش اروپا

#تحلیل_کوتاه
#اروپا #فرانسه

📝علی محبی

🔹در روزهای اخیر، موجی از شناسایی رسمی کشور فلسطین از سوی چند کشور اروپایی و غربی از جمله فرانسه، بلژیک، مالت، بریتانیا و پرتغال شکل گرفت. این روند با محوریت فرانسه، نشان‌دهنده تغییراتی در رویکرد دیپلماتیک اروپا است. با این حال، پرسش اصلی این است که این موج جدید شناسایی تا چه اندازه می‌تواند در فشار بر اسرائیل و پایان جنگ غزه تاثیرگذار باشد؟

💢فرانسه و اروپا؛ بازتعریف نقش خود در غرب آسیا

🔸با کاهش نفوذ مؤثر آمریکا در سطح جهانی، اروپا تلاش دارد جای خالی ابتکارهای دیپلماتیک را پر کند. در این میان، فرانسه با تکیه بر سیاست دیرینه‌ «راه‌حل دو دولتی»، سعی دارد نقش تاریخی خود را در خاورمیانه به عنوان میانجی‌گر صلح و هدایت‌گر سیاست خارجی اروپا احیا کند. در همین راستا، رئیس‌جمهور فرانسه، امانوئل ماکرون، به دنبال شکل‌دهی یک بلوک اروپایی تازه است که بتواند در برابر رویکرد یک‌جانبه‌گرایانه آمریکا و اسرائیل در قبال مسئله فلسطین ایستادگی کند و حتی از این مسئله به عنوان ابزاری برای بازی در برابر سیاست اروپایی آمریکا استفاده کرد.

🔸از زمان آغاز جنگ اوکراین، این باور در اروپا تقویت شده که برای کاهش وابستگی‌های سیاسی و اقتصادی خود به آمریکا و چین، باید روابط گسترده‌تری با کشورهای «جنوب جهانی» از جمله کشورهای حاشیه خلیج فارس برقرار کنند. فرانسه نیز در این چارچوب، علاوه بر تلاش برای شناسایی دولت فلسطینی و ایجاد کنفرانس مشترک «راهکار دو دولتی» به جهت نزدیک کردن کشورهای عربی، می‌کوشد با مشروعیت‌بخشی به اسرائیل در میان کشورهای جنوب، شکاف موجود را کاهش دهد و روابطی متوازن‌تر بین اسرائیل و کشورهای عربی ایجاد کند.


💢چالش‌های مشروعیت سیاسی و فشارهای داخلی

🔸تجربه تاریخی اروپا، به‌ویژه در مورد هولوکاست، نوعی وظیفه اخلاقی و سیاسی برای حفاظت از امنیت یهودیان و اسرائیل در دستگاه دیپلماسی اروپا ایجاد کرده است. به همین دلیل، اقدامات آشکاری مانند تحریم اسرائیل معمولاً در دستور کار قرار نمی‌گیرد. در عین حال، فشار افکار عمومی برای توقف نسل‌کشی در غزه، به شدت افزایش یافته است. علاوه بر این، دولت فرانسه نیز دچار بحران سیاسی بی‌سابقه‌ای ناشی از عدم توانایی کسب اکثریت پارلمان برای تصویب بودجه مواجه شده است. در چنین شرایطی، شناسایی فلسطین می‌تواند گامی در جهت کاهش فشار افکار عمومی و جلب حمایت جناح‌های چپ باشد؛ اقدامی که بدون به خطر انداختن امنیت اسرائیل، با سیاست محافظه‌کارانه اروپا در قبال اسرائیل نیز سازگار است.

💢تلاش برای مقابله با رادیکالیسم

🔸ابتکار دیپلماتیک جدید فرانسه در واقع تلاشی برای رسیدن به صلح از طریق توقف حکام رادیکال هر دو سوی درگیری است؛ بدین معنا که از دید پاریس، تنها در صورت کنار گذاشتن مقاومت مسلحانه فلسطینی‌ها و توقف سیاست‌های توسعه‌طلبانه اسرائیل، صلح قابل تحقق خواهد بود. برای نمونه، ماکرون در ماه گذشته در توییتی تأکید کرد که فلسطینی‌ها حق داشتن کشوری مستقل اما بدون حضور حماس را دارند. او همچنین در مصاحبه‌ای تلویزیونی به بنیامین نتانیاهو پیامدهای منفی اقدامات تهاجمی‌اش بر امنیت اسرائیل را گوشزد کرد. در واقع هدف از این سیاست، جلوگیری از گسترش گرایش‌های ضداسرائیلی در جوامع اروپایی از طریق مهار سیاست‌های افراطی نتانیاهو و مقاومت فلسطین به طور هم‌زمان است.

💢پیامد دور جدید به رسمیت شناختن فلسطین

🔸گرچه اقدام فرانسه، بریتانیا و دیگر کشورها در به رسمیت شناختن فلسطین را می‌توان یک تابوشکنی مهم در فضای سیاسی غرب به نفع فلسطین دانست، اما این اقدام به خودی خود نمی‌تواند تأثیر فوری و ملموسی بر حل مسئله فلسطین در خاورمیانه داشته باشد. چنین تصمیم‌هایی در عمل مانعی برای تداوم سیاست‌های توسعه‌طلبانه اسرائیل ایجاد نمی‌کنند و تا زمانی که آمریکا نیز در اعمال فشار بر اسرائیل مشارکت نکند، بعید است تغییری اساسی رخ دهد. تجربه تاریخی نیز نشان می‌دهد که اسرائیل تنها زمانی به فشارهای بین‌المللی واکنش نشان می‌دهد که ایالات متحده در این فشارها نقش داشته باشد. بنابراین، اگرچه این موج شناسایی‌ها دارای اهمیت نمادین و سیاسی است، تأثیر عملی آن در کوتاه‌مدت بسیار محدود خواهد بود.

✅شناسایی دولت فلسطین توسط فرانسه و متحدان اروپایی‌اش بیانگر تلاش اروپا برای بازتعریف جایگاه خود در تحولات خاورمیانه است. با این حال، این تصمیم بیشتر جنبه‌ای سیاسی، نمادین و تاکتیکی دارد که در راستای منافع داخلی و دیپلماتیک اروپا قابل تفسیر است. در شرایطی که آمریکا همچنان حامی اصلی اسرائیل باقی مانده، اقدامات اروپا بدون هماهنگی با واشنگتن عملا ظرفیت تأثیرگذاری نخواهد داشت.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/612
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

♦️چرخش ۱۸۰ درجه‌ای ترامپ در موضوع اوکراین
◾️فارین پالیسی
📝سام اسکوف

🔸رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، روز سه‌شنبه به نظر می‌رسید که از تغییر عمده‌ای در سیاست آمریکا نسبت به اوکراین حمایت می‌کند. او اعلام کرد که معتقد است کی‌یف می‌تواند «تمام اوکراین را در شکل اصلی‌اش» پس بگیرد. این اظهارات، که پس از دیدار با رئیس‌جمهور اوکراین، ولودیمیر زلنسکی، در نیویورک مطرح شد، برخلاف باور پیشین ترامپ است که جنگ بین روسیه و اوکراین تنها زمانی پایان خواهد یافت که اوکراین بخشی از قلمرو خود را واگذار کند.

💢حمایت بی‌سابقه ترامپ از تمامیت ارضی اوکراین

🔹ترامپ در شبکه اجتماعی‌اش تروث سوشیال نوشت: «فکر می‌کنم اوکراین با حمایت اتحادیه اروپا، در موقعیتی قرار دارد که بتواند مبارزه کند و تمام اوکراین را در شکل اولیه‌اش پس بگیرد.»

🔹ترامپ همچنین ظاهراً اشاره کرد که اوکراین ممکن است در نهایت قلمروهایی از روسیه را نیز تصرف کند، همان‌طور که پیش‌تر برای مدتی مناطقی از استان کورسک روسیه را در اختیار داشت: «اوکراین قادر خواهد بود کشورش را در شکل اولیه‌اش پس بگیرد و چه کسی می‌داند، شاید حتی فراتر از آن هم برود!»

🔹از بیانیه او مشخص نبود که منظور ترامپ از «شکل اولیه» اوکراین، مرزهای پیش از سال ۲۰۱۴، که شبه‌جزیره کریمه ضمیمه‌شده توسط روسیه را نیز شامل می‌شود، است یا مرزهای پیش از حمله تمام‌عیار روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲. در حال حاضر، نیروهای روسی حدود یک‌پنجم خاک اوکراین را در اختیار دارند، که بیشتر آن در ماه‌های اولیه تهاجم اشغال شد.

🔹رئیس‌جمهور آمریکا همچنین ارتش روسیه را بی‌کفایت توصیف کرد و گفت: «روسیه سه سال و نیم است که بی‌هدف درگیر جنگی شده که یک قدرت نظامی واقعی باید در کمتر از یک هفته آن را به پایان می‌رساند.»

💢حمایت از اوکراین بدون دخالت مستقیم

🔹ترامپ کمک نظامی مستقیم بیشتری از سوی ایالات متحده ارائه نکرد. او گفت: «ما به ارسال سلاح برای ناتو ادامه خواهیم داد تا ناتو بتواند هر طور می‌خواهد از آن‌ها استفاده کند.» او در اینجا به طرح جدیدی اشاره کرد که طی آن اعضای ناتو سلاح‌هایی از ایالات متحده خریداری کرده و به اوکراین ارسال می‌کنند.

💢موضع ترامپ مثبت است، اما کافی نیست

🔹جان هربست، سفیر پیشین آمریکا در کی‌یف و مدیر ارشد مرکز اوراسیا در اندیشکده شورای آتلانتیک، گفت: بیانیه ترامپ «مثبت‌نگرانه» است. او در ادامه اشاره کرد ترامپ درک کرده که پیروزی روسیه در این جنگ اجتناب‌ناپذیر نیست و اوکراین در میدان نبرد عملکرد بدی نداشته است.

🔹اظهارات ترامپ ممکن است بازتابی از نارضایتی فزاینده‌اش از رئیس‌جمهور روسیه، ولادیمیر پوتین، باشد؛ کسی که علی‌رغم شرکت در نشستی در آلاسکا در ماه اوت به دعوت ترامپ، همچنان به شلیک گسترده موشک و پهپاد به اوکراین ادامه داده است. همچنین در اوایل سپتامبر پس از دیدار ترامپ با رئیس‌جمهور لهستان، کارول ناوروکی، روسیه پهپادهایی را به قلمرو لهستان فرستاد. هفته گذشته نیز، استونی، کشور عضو ناتو، سه جنگنده روسی را به ورود به حریم هوایی خود متهم کرد. در عین حال، این بیانیه ممکن است نشان‌دهنده بهبود روابط ترامپ با زلنسکی نیز باشد؛ فردی که چندی پیش در دیدار فوریه در کاخ سفید با او دچار تنش شده بود.

✅ با این حال، نشانه‌های متناقضی از سوی دولت ترامپ درباره میزان تمایل آن برای مقابله با روسیه وجود دارد. به طور مثال، او به واکنش ترامپ به نقض حریم هوایی لهستان اشاره کرد که در آن ترامپ گفته بود احتمال دارد پهپادها «تصادفی» وارد آن منطقه شده باشند. او گفت: «این نوعی پیام است به این معنا که «لازم نیست کاری انجام دهم» و این پیام حامل قدرت نیست.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/613
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐 دیدار اردوغان و ترامپ: مناسبات رسمی در سایه روابط شخصی

#مقاله_تحلیلی
#ترکیه #آمریکا

📝احسان فلاحی

🔹روابط ترکیه و آمریکا، مدت‌هاست از چارچوب مفاهیمی مانند «اتحاد» یا «شراکت استراتژیک» فاصله گرفته و تحت تاثیر انتظارات شخصی و وضعیت روانی اردوغان- ترامپ قرار گرفته است. ماندگاری ۲۳ ساله اردوغان در قدرت و تمایل ترامپ برای ایجاد یک برَند سیاسی، تاثیرگذاری روابط شخصی بر مناسبات آنکارا- واشنگتن را تشدید کرده است. دیدار ۲۵ سپتامبر میان اردوغان و ترامپ در کاخ سفید نتیجه دوستی شخصی میان دو رئیس جمهور با واسطه‌گری پسر ترامپ در استانبول بوده است.

💢پیچیدگی روابط

🔸واشنگتن در سال ۲۰۱۹ در اعتراض به خرید سامانه‌های اس-۴۰۰ روسی، آنکارا را از پروسه تولید و خرید جنگنده‌های اف-۳۵ حذف نمود. ترکیه پس از ناامیدی از دریافت جنگنده‌های اف- ۳۵ در پی خرید ۴۰ فروند جنگنده اف-۱۶ و یوروفایترهای اروپایی بوده است. اما ترامپ اخیراً در شبکه‌ اجتماعی خود بیان کرده است که «ما در حال کار بر روی بسیاری از قراردادهای تجاری و نظامی با رئیس‌جمهور ترکیه هستیم؛ از جمله خرید گسترده هواپیماهای بوئینگ و یک قرارداد بزرگ اف-۱۶، مذاکره در مورد فروش اف-۳۵ نیز ادامه دارد» اما اگر آمریکا قصد فروش اف-۳۵ به آنکارا را داشته باشد؛ خرید گسترده جنگنده‌های اف-۱۶ منطقی نخواهد بود؛ مگر این که مذاکره در مورد دریافت یک ترکیب منطقی از اف-۱۶ و اف-۳۵ در جریان باشد. لذا ابهامات جدی در این خصوص مطرح است.

🔸در حال حاضر معامله شرکت بوئینگ با ترکیه بیشترین اولویت را برای ترامپ دارد. برخی از رسانه‌های ترکیه آماری بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ بوئینگ را برای خریداری مطرح کرده‌اند. ارزش چنین قراردادی رقمی بین ۳۰ تا ۳۵ میلیارد دلار خواهد بود که به احتمال زیاد ترامپ آن را به عنوان پیش شرط فروش جنگنده‌ها می‌داند. در عین حال، برخی رسانه‌های ترکیه از توافق اولیه «ترکیش ایرلاینز» با دو شرکت «بوینگ» و «لاکید مارتین» آمریکا خبر داده‌اند.

💢‌انگیزه‌های شخصی

🔸اردوغان برای حفظ قدرت، در پی هر کنش دیپلماتیکی برای مصارف داخلی است. رقبای اردوغان وی را به انزوای بین‌‍‌‌‌المللی و فاصله گرفتن از شرکای سنتی(آمریکا) متهم می‌کنند. برای پاسخ به این انتقادات، محتوای تصویری از نشست اردوغان در کاخ سفید، می‌تواند بارها در قالب مستند و تبلیغ انتخاباتی بازپخش شود؛ تا بدین وسیله اردوغان را در صف اول دیپلماسی جهان نشان دهند. همچنین اردوغان در صورت موفقیت در دریافت جنگنده‌های اف-۳۵ در جبهه مخالفان داخلی شکاف ایجاد نموده و اقدامات قضایی علیه شهرداران مخالف را تشدید خواهد کرد.

🔸ترامپ نیز تلاش دارد؛ نفوذ سیاسی خود را حتی بعد از دوران ریاست جمهوری حفظ کند. وی از طریق «مدیریت رهبرانی چون اردوغان» می‌تواند خود را به عنوان پدرخوانده‌ی جناح MAGA معرفی کند و نامزد مورد نظر خود را در انتخابات ۲۰۲۸ تقویت کند. به علاوه انتخابات میان دوره سنا در سال ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد. اگر قراردادهای تسلیحاتی به ایالت‌هایی با صنایع نظامی منفعت برساند، نمایندگان جمهوری‌خواه در این ایالت‌ها به شدت از آن بهره تبلیغاتی خواهند برد.

💢معادلات ساختاری

🔸بر خلاف انگیزه‌های شخصی که نقش پیشران در روابط ایفا کرده است، معادلات منطقه‌ای بیشتر به شکل بازدارنده عمل کرده‌اند. بعد از فروپاشی حکومت اسد، بسیاری از اطلاعات تائید نشده حکایت از حملات پی‌درپی اسرائیل به مواضع ترکیه در سوریه دارد. سایر محدودیت‌های ساختاری در غرب آسیا که به عنوان عامل بازدارنده در روابط ترکیه و آمریکا عمل می‌کند شامل حمایت آمریکا از کردها، مساله قبرس و وضعیت غزه است. آنکارا انتظار دارد که آمریکا هر گونه حمایت از YPG و PYD را در راستای پروژه موسوم به «ترکیه بدون ترور» متوقف کند.

🔸همچنین آنکار انتظار دارد که ترامپ تحریم‌های تسلحیاتی قبرس شمالی را نیز لغو نماید. در حالی که یونان به عنوان عضو ناتو به شدت مخالف چنین اقدامی است. همچنین، طرح اسرائیل برای اشغال کرانه باختری و نوار غزه همچنان از موضوعات مورد مناقشه مرتبط با ساختار منطقه است. در کنار تمام موانع ساختاری به احتمال زیاد انتظار اصلی اردوغان از ترامپ تعریف یک مکانیسم پیشگیری از اقدامات تهاجمی اسرائیل در سوریه بوده است.

💢دستاوردهای احتمالی

✅ترامپ و اردوغان به واسطه انگیره‌های قدرت‌طلبانه نه می‌توانند از رابطه با یکدیگر چشم‌پوشی کنند، و نه به لحاظ محدودیت‌های ساختاری می‌توانند شرکای راهبردی یکدیگر باشند. بنابراین دیدار اخیر اگرچه دستاوردهای اقتصادی داشته باشد؛ اما تبدیل توافقات اقتصادی به مناسبات راهبردی از رهگذر ارتباط شخصی دشوار است.

🔗برای مطالعه متن کامل اینجا کلیک کنید!🔗

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/614
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐 ترامپ و بازگشت معاهدات به قرون وسطا
◾️فارن پالیسی
📝سرگئی رادچنکو

#روندهای_استراتژیک

🔸در دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، روند سنتی و قانون‌محور در سیاست خارجی آمریکا کنار گذاشته شد. معاهدات بین‌المللی که طبق قانون اساسی باید با تصویب کنگره مشروعیت می‌یافتند، به توافقات شخصی رئیس‌جمهور با رهبران خارجی بدل شدند. این توافق‌ها در ظاهر دستاورد دیپلماتیک معرفی می‌شوند، اما در عمل بیشتر به معاملات فردی شباهت دارند و پایه حقوقی و نهادی محکمی ندارند. چنین تغییری یادآور الگوی قرون وسطایی است که معاهدات به اراده و حیات پادشاه گره می‌خورد.

🔹سنت سیاسی آمریکا تأکید دارد که معاهدات مهم با رأی دو سوم سنا یا اکثریت کنگره تصویب شوند تا هیچ رئیس‌جمهوری به‌تنهایی سرنوشت کشور را تغییر ندهد. امروز اما ده‌ها توافق بدون دخالت کنگره اعلام می‌شوند و رئیس‌جمهور به بازیگر یگانه سیاست خارجی بدل شده است؛ وضعیتی که بنیان‌گذاران آمریکا برای جلوگیری از آن نظام کنترل و توازن را طراحی کرده بودند.

🔹مشکل اینجاست که چنین توافقاتی ممکن است بار مالی یا تعهد نظامی ایجاد کنند، در حالی که اختیار بودجه و بخش عمده قدرت جنگی در دست کنگره است. توافقات بدون رأی نمایندگان مردم مشروعیت داخلی ندارند و در حقوق بین‌الملل نیز اعتبارشان محل تردید است. بنابراین بسیاری از این تعهدات عملاً بر پایه‌ای سست استوارند.

🔹بعد دیگر ماجرا، پنهان‌کاری گسترده است. بسیاری از توافق‌ها علنی نمی‌شوند و حتی نمایندگان کنگره هم از جزئیات آن‌ها بی‌اطلاع‌اند. این وضع شباهت زیادی به معاهدات محرمانه دارد که در قرن بیستم بارها موجب بحران‌های بین‌المللی شد. در برخی موارد، طرف‌های توافق نیز ادعاهای واشنگتن را رد کرده‌اند و همین موضوع بی‌اعتمادی داخلی و خارجی را افزایش داده است.

🔹نمونه‌های مشخص نشان می‌دهد این مشکل واقعی است. توافق مربوط به منابع معدنی در اوکراین و قراردادهای بازگرداندن مهاجران به السالوادور و غنا نمونه‌هایی بودند که متنشان تا مدت‌ها پنهان ماند. در پرونده‌های قضایی مرتبط، حتی دیوان عالی هم با کمبود سند روبه‌رو شد و در نهایت مجبور شد احکام موقت صادر کند تا دولت بتواند اقدام کند. این روند نشان داد نبود شفافیت حقوقی می‌تواند به آشفتگی جدی منجر شود.

🔹ادامه این مسیر خطرناک است، زیرا توافقات فردی رئیس‌جمهور جایگزین معاهدات رسمی می‌شوند. این یعنی با هر تغییر در کاخ سفید، تعهدات خارجی آمریکا نیز زیر و رو خواهد شد. چنین وضعیتی برای متحدان نشانه بی‌ثباتی است و برای رقبای آمریکا فرصتی برای سوءاستفاده. کشوری که مدعی رهبری نظم جهانی است، نمی‌تواند سیاست خارجی خود را بر مبنای تصمیمات شخصی و موقتی بنا کند.

🔹تجربه تاریخی نشان داده است معاهدات زمانی پایدارند که پشتوانه نهادهای قانون‌گذار را داشته باشند. در غیر این صورت بیشتر به تفاهم‌نامه‌های موقتی شباهت دارند که با تغییر اراده یک فرد فرو می‌ریزند. بنیان‌گذاران آمریکا هشدار داده بودند که تمرکز اختیار معاهدات در دست یک فرد، کشور را به سمت سلطنت انتخابی خواهد برد.

🔹افزون بر این، پنهان‌کاری و نبود شفافیت به بی‌اعتمادی در داخل و خارج دامن می‌زند. شهروندان نمی‌دانند چه تعهداتی پذیرفته شده است، متحدان نمی‌توانند به وعده‌های واشنگتن تکیه کنند و رقبای جهانی از این بی‌ثباتی برای پیشبرد اهداف خود استفاده می‌کنند. در نتیجه، سیاست خارجی آمریکا بیش از آنکه نشانه‌ای از ثبات باشد، به مجموعه‌ای از اقدامات شخصی و غیرقابل پیش‌بینی تبدیل می‌شود.

✅سیاست خارجی آمریکا در دوره دوم ترامپ نشان‌دهنده تمرکز قدرت در دست رئیس‌جمهور است. توافقات پنهانی و بدون تصویب کنگره، نه مشروعیت داخلی دارند و نه اعتبار بین‌المللی. این روند متحدان را مردد و رقبا را جسور می‌کند. شعارها و وعده‌های «معاملات بزرگ» جایگزین سازوکارهای نهادینه برای ثبات و شفافیت نمی‌شوند. اگر این مسیر اصلاح نگردد، آمریکا به‌جای رهبری نظم جهانی، به کشوری بدل خواهد شد که سیاست خارجی‌اش هر بار با تغییر رئیس‌جمهور از نو نوشته می‌شود؛ الگویی که بیشتر به سلطنت‌های گذشته شباهت دارد تا جمهوری مدرن.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/615
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐 انتخابات ریاست‌جمهوری شیلی و چرخش به راست

#تحلیل_کوتاه
#با_انتخابات
#شیلی

🔹آبان امسال انتخابات ریاست‌جمهوری شیلی برگزار خواهد شد. این رقابت میان پنج نامزد اصلی خواهد بود که دو تن از آنان راست‌گرا (خوزه کاست، یوحانس کایسر)، دو میانه‌رو (اِولین متهی و فرانکو پاریسی) و یک چپ‌گرا (جینیت خارا) هستند. نظرسنجی‌ها حکایت از موقعیت بهتر راست‌گرایان دارد. این انتخابات در حالی برگزار می‌شود که شیلی با مشکلات اقتصادی، افزایش جرائم و مسئله مهاجرین روبرو است.

💢نظرسنجی‌ها

🔸آخرین نظرسنجی‌ها پیشتازی کاست را با در اختیار داشتن ۲۹٪ آرا نشان می‌دهند. پس از او خارا، ماتهی، پاریسی و کایسر با ۲۵٪، ۱۴٪، ۱۲٪ و ۷٪ به ترتیب دوم تا پنجم هستند. چنین ارقامی تغییر افکار عمومی مردم را در مقایسه با ماه‌های اخیر نشان می‎‌دهند. پیشتر ماتهی پیشتاز بود و کاست در جایگاه دوم قرار داشت. پیروزی خارا از حزب کمونیست بر کارولینا توها در انتخابات مقدماتی ائتلاف چپ‌گرایان (اتحاد برای شیلی) باعث شد که نماینده جناح چپ در نظرسنجی‌ها از جایگاه چهارم به دوم صعود کند. با این حال، کفه ترازو به نفع مجموع رأی راست‌گرایان سنگینی می‌کند.

💢بحران مهاجرت

🔸شیلی در دو دهه گذشته مقصد بسیاری از مهاجران از سایر کشورهای منطقه، مخصوصاً از حوزه کارائیب بوده است؛ چرا که در مقایسه با این کشورها از رونق و ثبات اقتصادی بیشتری بهره‌مند بوده است. از سال ۲۰۱۷ مهاجران بسیاری از ونزوئلا، کلمبیا و هائیتی که وضعیت اقتصادی-اجتماعی بغرنجی دارند به سمت شیلی حرکت کرده‌اند. طبق آمار، حدوداً ۵۳٪ مهاجرین غیرقانونی از این سه کشور هستند. مهم‌ترین اثر منفی آن، افزایش جرائم و فعالیت باندهای تبهکاری بوده که نگرانی مردم و سیاستمداران شیلی را برانگیخته است.

💢مشکلات اقتصادی و افزایش جرائم

🔸اگرچه شیلی در دو سال اخیر در هر دو مورد بهبودهایی را تجربه کرده است، با این حال، هنوز هم با وضعیت مطلوب فاصله دارد. رشد اقتصادی در سال ۲۰۲۴، ۲.۴٪ بوده که غالباً از افزایش صادرات مواد معدنی (هچمون مس) نشئت می‌گیرد. نرخ بیکاری با ۰.۷٪ کاهش ۷.۲٪ است و نرخ اشتغال غیررسمی شیلی نیز حدودا ۲۶٪ بوده است. وضعیت اقتصادی شیلی باعث نارضایتی‌های فزاینده مردمی همچون اعتراضات گسترده ۲۰۱۹ شد که به دو رفراندوم قانون اساسی در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۳ انجامید، هرچند هیچ‌کدام از پیش‌نویس‌های قانون اساسی رأی نیاوردند.

🔸وضعیت جرائم و خشونت‌های اجتماعی نیز اگرچه به وخامت کشورهایی همچون اکوادور و السالوادور نیست، اما می‌تواند بحرانی گردد. نرخ قتل در شیلی طی یک دهه دو برابر شد و در سال ۲۰۲۲ به ۶.۷ در هر ۱۰۰ هزار نفر رسید که رقم نگران کننده‌ای است. بخشی از این افزایش ریشه در مهاجرین غیرقانونی دارد. در چنین شرایطی نامزدهای راست‌گرا فرصت بیشتری برای رأی‌گیری دارند. یکی از وعده‌های کاست، بستن مرزها به روی مهاجرین بوده است. رأی‌دهندگان احتمالاً تحت‌تأثیر سیاست‌های راست‌گرایان در آرژانتین و آمریکا به کاست رأی بدهند.

💢مسئله بومیان

🔸یکی از مشکلات دیرین شیلی، درگیری‌های بعضاً خشونت‌آمیز دولت با بومیان ماپوچه بوده که در جنوب این کشور زندگی می‌کنند. این بومیان همواره خواستار خودمختاری، بازپس‌گیری زمین‌های تصاحب‌شده، رسمی‌شدن زبان ماپوچه و ایجاد سیستم قضایی متناسب با فرهنگ‌شان بوده‌اند. مسئله بومیان یکی دیگر از شکاف‌های چپ و راست در شیلی است. به عنوان نمونه پیش‌نویس نخست قانون اساسی که مورد حمایت چپ‌ها بود، این خواسته‌ها را به نحوی پذیرفت، اما در در پیش‌نویس دوم که محافظه‌کاران طراحی کرده بودند، این موارد لحاظ نشدند. در صورتی که محافظه‌کاران پیروز گردند وضعیت بومیان سخت‌تر خواهد شد.

💢روابط با آمریکا

🔸روابط غالب کشورهای منطقه با آمریکا در دوران ترامپ پرنوسان بوده است، اما مورد شیلی تفاوت مهمی دارد که از نیازمندی آمریکا ناشی می‌شود. شیلی غنی از عنصر مس است و طبق آمار ۷۰٪ مس آمریکا را تأمین می‌کند. به همین دلیل شیلی از تعرفه‌های گسترده ترامپ مستثنی شد. علیرغم اینکه رئیس جمهور مستقر در شیلی چپ‌گراست و ترامپ معمولاً روابط خوشایندی با آن‌ها ندارد، چنین اهرمی ثبات را به روابط دو کشور آورده است. بعید است نتایج انتخابات تأثیر بنیادینی بر روابط دو کشور داشته باشد.

✅ وضعیت انتخابات، به نفع راست‌گرایان است. با وجود کثرت نامزدها که احتمال کشیده‌شدن به دور دوم (رقابت کاست با خارا) را بالا می‌برد، اما وزن نامزدهای محافظه‌کار سنگین‌تر است که به پیروزی کاست منجر می‌شود. وضعیت اقتصادی و بحران مهاجرین شانس کاست را بالاتر می‌برد. به نظر می‌رسد بازگشت محافظه‌کاران به قدرت بیشتر بر داخل شیلی اثر بگذارد تا بر سیاست خارجی این کشور با آمریکا.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/616
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐طرح ۲۱ ماده‌ای ترامپ برای غزه؛ مختصات و چشم‌انداز

#تحلیل_کوتاه
#جنگ_غزه

📝محمدرضا مرادی

🔹طرح ۲۱ ماده‌ای ترامپ برای پایان دادن به جنگ غزه که در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵ رونمایی شد به یکی از موضوعات ‏داغ بین‌المللی تبدیل شده است. این طرح موجی از واکنش ها را در میان طرف‌های درگیر و جامعه جهانی ایجاد ‏کرده است. اما آیا این طرح می‌تواند صلح پایدار را به ارمغان بیاورد یا صرفاً معامله‌ای سیاسی برای پیشبرد منافع ‏خاص است؟

💢جزئیات طرح

🔸طرح پیشنهادی ترامپ که با همکاری استیو ویتکاف (فرستاده ویژه آمریکا به خاورمیانه) و جرد کوشنر (داماد او) ‏تدوین شده، شامل اقداماتی کلیدی برای پایان دادن به درگیری‌های غزه است:‏

1️⃣آتش‌بس و تبادل اسرا: طرح با توقف فوری عملیات نظامی و آزادی ۲۰ اسیر زنده اسرائیلی و اجساد بیش از ‌‏۲۰ نفر ظرف ۴۸ ساعت آغاز می‌شود. در مقابل، اسرائیل ۲۵۰ زندانی فلسطینی محکوم به حبس ابد و ۱۷۰۰ ‏بازداشتی دیگر را آزاد خواهد کرد‎.‎

2️⃣خروج تدریجی اسرائیل: نیروهای اسرائیلی به‌تدریج از غزه خارج می‌شوند، اما فقدان جدول زمانی مشخص، ‏اجرای این بند را مبهم کرده است‎.‎
خلع سلاح حماس: حماس از نظر نظامی خلع سلاح شده و از اداره غزه محروم می‌شود. اعضای این گروه ‏می‌توانند با پذیرش صلح، عفو شوند یا غزه را ترک کنند‎.‎

3️⃣بازسازی غزه: طرحی پنج‌ساله برای بازسازی زیرساخت‌های غزه، از جمله آب، برق و بیمارستان‌ها با حمایت ‏مالی کشورهای خلیج فارس پیشنهاد شده است‎.‎

4️⃣حکومت انتقالی: یک نهاد بین‌المللی موقت با نظارت آمریکا و یک کمیته فلسطینی، اداره غزه را بر عهده ‏خواهند گرفت تا در نهایت به تشکیلات خودگردان فلسطینی واگذار شود‎.‎

💢اجرا و چالش‌های عملیاتی

🔸اجرای این طرح نیازمند هماهنگی پیچیده بین اسرائیل، حماس، کشورهای عربی و جامعه جهانی است. آتش‌بس ‏اولیه و تبادل اسرا به اعتمادسازی وابسته است، اما حماس اعلام کرده هیچ پیشنهاد جدیدی دریافت نکرده و ‏مذاکرات از زمان حمله اسرائیل به دوحه متوقف شده است. خروج نظامی ‏اسرائیل نیز با مقاومت وزرای راست‌گرای دولت نتانیاهو مواجه است که خواستار ادامه ‏جنگ تا نابودی کامل حماس هستند. بازسازی غزه و استقرار نیروی امنیتی بین‌المللی نیز به منابع مالی و مدیریت ‏دقیق نیاز دارد که هنوز جزئیات آن مشخص نیست.‏

💢تونی بلر: مدیر جدید غزه؟

🔸یکی از نکات جنجالی طرح، پیشنهاد تونی بلر، نخست‌وزیر سابق انگلیس، برای هدایت تشکیلات انتقالی ‏بین‌المللی غزه‎ (GITTA) ‎است. این نهاد که قرار است با مجوز سازمان ملل به مدت پنج سال اداره غزه را بر ‏عهده بگیرد از مدل‌های انتقال قدرت در تیمور شرقی و کوزوو الهام گرفته است. بلر از حمایت رهبران خلیج ‏فارس، کوشنر و خود ترامپ‎ ‎برخوردار است. با این حال، سابقه او در جنگ عراق و نقشش در گروه ‏چهارجانبه (۲۰۰۷-۲۰۱۵) که با حملات مکرر اسرائیل به غزه همراه بود او را در میان فلسطینی‌ها نامحبوب کرده ‏است. همچنین رقابت با محمود عباس و تشکیلات خودگردان چالش دیگری برای این پیشنهاد است.‏

💢واکنش‌ها: حمایت و مخالفت

🔸طرح ترامپ‎ ‎در اسرائیل دوقطبی ایجاد کرده است. نظرسنجی معاریو نشان می‌دهد ۵۳ درصد اسرائیلی‌ها و ۴۱ ‏درصد رأی‌دهندگان ائتلاف حاکم از آن حمایت می‌کنند، اما وزرای راست‌گرا تهدید به سرنگونی دولت ‏کرده‌اند. در مقابل یائیر لاپید رهبر اپوزیسیون، قول حمایت از نتانیاهو برای پیشبرد توافق را داده است. حماس ‏هنوز پیشنهاد رسمی دریافت نکرده و خواستار توقف کامل جنگ و خروج اسرائیل است. کشورهای عربی مانند ‏مصر، قطر و عربستان از طرح استقبال کرده‌اند، اما عدم حمایت صریح از تشکیل دولت فلسطینی، ممکن است با ‏انتقاد برخی کشورها مواجه شود.‏

💢چشم‌انداز و موانع

🔸طرح ترامپ در مقایسه با پیشنهاد قبلی او در فوریه ۲۰۲۵ که خواستار آوارگی فلسطینی‌ها و تبدیل غزه به ‌‏«ریویرای خاورمیانه» بود، گامی معتدل‌تر به نظر می‌رسد. با این حال، موانع متعددی پیش روی آن است: ‏مخالفت‌های داخلی در اسرائیل، ابهام در مذاکرات با حماس و پیچیدگی‌های مالی و لجستیکی بازسازی غزه. ‏علاوه‌براین، به‌رسمیت‌شناختن آرمان دولت فلسطینی بدون تعهد مشخص، برای فلسطینی‌ها ناکافی است. ‏


💢نتیجه‌‏‌گیری

‏ ✅طرح ۲۱ ماده‌ای ترامپ با وجود حمایت گسترده، باچالش‌های جدی مواجه است. ایده اداره غزه توسط تونی ‏بلر، هرچند نوآورانه به دلیل سابقه او و پیچیدگی‌های سیاسی منطقه بامقاومت روبه‌رو خواهد شد. موفقیت این ‏طرح به اعتمادسازی، هماهنگی بین‌المللی و غلبه بر اختلافات داخلی بستگی دارد. بااین حال تأکید طرح بر خلع ‏سلاح حماس و عدم تعهد صریح به دولت فلسطینی، نشان‌دهنده اولویت منافع اسرائیل و متحدانش است که ‏ممکن است مانع پذیرش آن توسط فلسطینی‌ها شود.‏

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/617
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

♦️هند و تغییر موازنه در آسیا
◾️فارن پالیسی

#تهران_ریویو
#هند #آسیا

🔸هند در دهه‌های اخیر از کناره‌نشینی استراتژیک پس از استقلال به‌تدریج فاصله گرفته و در حال بازیابی نقش خود به‌مثابه یک قدرت منطقه‌ای فعال در آسیا است. مواجهه هند با تحولات ژئوپلیتیک آسیا، در عرصه روابط بین‌الملل با دوره‌ای از چالش و فرصت همراه است. برای آن که هند بتواند نقش مؤثری در آینده آسیا ایفا کند، باید به شیوه‌ای هوشمندانه چالش‌های خود در پنج حوزه کلیدی امنیت منطقه‌ای، ادغام اقتصادی و فناوری، مشارکت در نهادهای منطقه‌ای و بین‌المللی، روابط با همسایگان، و جهت‌گیری سیاست داخلی را حل و فصل کند.

💢امنیت منطقه‌ای

🔹هند پس از چین، بزرگ‌ترین ارتش آسیا را دارد و بودجه دفاعی‌اش در مقیاس منطقه‌ای و جهانی قابل‌توجه است. این توانمندی، پتانسیل تبدیل شدن هند به تأمین‌کننده امنیت در منطقه را پدید می‌آورد. اما در عمل، هند هنوز نتوانسته در سطح مطلوب تأثیرگذاری امنیتی منطقه داشته باشد. چین با مدرن‌سازی کامل نظامی، فاصله‌ای قابل توجه با رقبایش ایجاد کرده است. برای پر کردن این شکاف، هند باید هزینه نظامی‌اش را افزایش دهد، ساختارهای دفاعی‌اش را مؤثرتر کند، سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه دفاعی را توسعه دهد و نقش بخش خصوصی را در صنعت دفاعی پررنگ کند. همچنین دیپلماسی نظامی فعال‌تر می‌تواند قدرت هند را در ائتلاف‌ها و به‌عنوان بازیگر امنیتی بانفوذ افزایش دهد.

💢ادغام اقتصادی و فناوری

🔹رشد تجارت هند با سایر کشورهای آسیایی، گرچه چشمگیر، در مقایسه با چین بسیار ناچیز است. مثال بارز آن، تجارت هند با اعضای آسه‌آن است که حجم حدود ۱۲۱ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۳ که در مقابل با ۱ تریلیون دلار تجارت چین با آسه‌آن ناچیز است. هند در ۲۰۱۹ به دلیل نگرانی از افزایش کسری تجاری‌اش با چین از پیمان منطقه‌ای RCEP خارج شد. استراتژی کاهش ریسک اقتصادی از چین پس از مناقشات مرزی ۲۰۲۰ تشدید شد، اما وابستگی هند به واردات چینی همچنان مانع بزرگی باقی مانده است.

🔹از سوی دیگر، هند به‌دنبال تقویت روابط تجاری و فناوری با غرب است. هند قرارداد تجارت آزاد با بریتانیا به امضا رساند و مذاکرات با اتحادیه اروپا را سرعت بخشید. در فناوری نیز، هند بیشتر به آمریکا و کشورهای غربی گره خورده تا شرق. این «چرخش غربی» پرسش‌هایی جدی درباره میزان پایداری ادغام اقتصادی هند با آسیا خلق می‌کند.

💢مشارکت نهادی در آسیا

🔹هند در نهادهای بسیاری مانند آسه‌آن، اجلاس شرق آسیا و فروم منطقه‌ای آسه‌آن حضور دارد، اما تأثیر چشمگیری نداشته است. چین با نفوذ بیشتر بر اعضا، اغلب بر تصمیم‌ها تأثیرگذار است. ضعف سازوکارهای آسه‌آن در نقش‌دهی به هند، جایگاه این کشور در این نهادها را تضعیف می‌کند. همچنین هند تلاش می‌کند که بین مؤسسات محوری آسه‌آن و نهادهای مورد نظر آمریکا مانند کواد تعادل برقرار کند. اما نگرانی وجود دارد که به ابزاری برای پیش‌برد استراتژی آمریکایی بدل شود.

💢روابط با همسایگان

🔹تنش‌های دیرپا با پاکستان و افت شدیدی در روابط با بنگلادش پس از تغییرات سیاسی در آن کشور، میراث تلخ تقسیم شبه‌قاره را نمایان می‌سازد. روابط هند با دیگر همسایگان نیز نوسانی است؛ دهلی‌نو تلاش کرده از ابزارهای متنوع استفاده کند تا پیوندهای منطقه‌ای را تقویت کند اما منجر به پیشرفت بزرگی نشده‌اند. در مقابل، چین به‌راحتی با همسایگان هند تعامل دارد و از فرصت‌ها برای تقویت موقعیت خود در منطقه بهره می‌برد. هند باید راهبردی برای کاهش نفوذ چین در میان همسایگانش بیابد و همزمان، در روابط منطقه‌ای خود ثبات ایجاد کند.

💢سیاست داخلی و تصویر منطقه‌ای

🔹بحث درباره پسرفت دموکراسی در هند بیشتر در محافل غربی مطرح است و تأثیر زیادی بر سیاست خارجی آن‌ها نداشته است. اما درون هند، رشد ناسیونالیسم افراطی و انتشار آن در جوامع دیاسپورا واکنش منفی در منطقه چندمذهبی آسیا به‌وجود آورده است. هند باید مراقب باشد که چهره‌ای تندرو از خود به نمایش نگذارد. در منطقه‌ای که واقع‌گرایی سیاسی غالب است، فاصله از ارزش‌های لیبرال الزامی نیست؛ اما آزار اقوام و مذاهب می‌تواند اعتبار هند را تنزل دهد. کنترل گرایش‌های تند و حفظ تعادل میان قدرت داخلی و توقعات منطقه‌ای، برای حفظ و تقویت جایگاه هند حیاتی است.

‏ ✅در مجموع، نقش هند در آینده به چگونگی مدیریت صحیح پنج چالش ذکر شده بسته خواهد بود. اگر هند بتواند اصلاحات کلیدی را عملی کند، قادر خواهد بود نه تنها به قدرت منطقه‌ای واقعی بدل شود، بلکه به یک معماری جایگزین در آسیا کمک کند. در عین حال، این فرآیند پیچیده نیازمند زمان، توازن هوشمندانه میان راهبردهای خارجی و سیاست داخلی، و حساسیت به پیچیدگی‌های منطقه است.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/618
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐وضعیت لبنان یک سال پس از ترور سیدحسن نصرالله

#تحلیل_کوتاه
#تحولات_منطقه

📝محمدرضا فرهادی

🔹طی یک سال گذشته پس از ترور سیدحسن نصرالله، صحنه سیاسی لبنان دچار دگرگونی‌های مهمی شده که ‏مهم‌ترین ویژگی آن فشار سیاسی حزب الله بوده است تا آنچه اسرائیل با شکست در جنگ ۶۶ روزه بدست ‏نیاورد را از این طریق بدست آورد.‏

🔸ابتدا تشکیل دولت در لبنان براساس اجماع آمریکا، فرانسه و عربستان انجام شد و حزب الله برحسب این گزاره ‏که عدم تشکیل دولت به مراتب بدتر از وجود دولتی است که حتی گرایش‌های متفاوتی با مقاومت دارد، ‏اقدام به حضور در جلسات مجلس گرفت و رأی به خروج لبنان از بن‌بست سیاسی داد و جوزف عون به ‏عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد و نواف سلام نیز به عنوان نخست وزیر مأمور کابینه شد. این دولت تمرکز ‏خود را بر حفظ روابط با آمریکا در جهت لغو تحریم‌ها و مقابله با هرگونه اقدام علیه آمریکا و رژیم ‏صهیونیستی قرار داده و بی عملی آن در پاسخ به تجاوزات اسرائیل در مناطق جنوبی مشهود است.‏

🔸روی کار آمدن یک ‌دولت وابسته در لبنان، بیش از پیش صهیونیست‌ها را برای اجرای پروژه ی خلع سلاح ‏حزب الله مُصرتر کرد و صهیونیست‌ها ‌ عقب‌نشینی از مناطق ۵ گانه را منوط به خلع سلاح حزب‌الله کردند‌. بر ‏همین مبنا تام باراک فرستاده رئیس‌جمهور آمریکا در لبنان یک طرح پنج مرحله‌ای برای خلع سلاح حزب‌الله ‏را به دولت لبنان تحمیل کرد که براساس آن در مرحله نخست حزب‌الله باید پایان سال میلادی در جنوب ‏رود لیتانی و در مراحل بعدی در سایر نقاط لبنان به طور کامل خلع سلاح شود.‏

🔸در واقع صهیونیست‌ها با حمایت آمریکا به دنبال طرحی مشابه مدل سوریه برای لبنان هستند که هرگونه حمله ‏به لبنان با واکنش خاصی مواجه نشود و دولت لبنان به جای اسرائیل در داخل با مقاومت درگیر شود. اصولاً ‏وظیفه خلع سلاح با همین هدف به دولت لبنان واگذار شد.‏ با این وجود مقاومت حزب‌الله در برابر این طرح و اعلام مخالفت دبیرکل حزب‌الله لبنان با آن موجب شد که ‏آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها به خطای محاسباتی خود پی ببرند و به فکر طرح‌های جایگزین بروند. با جدی ‏شدن روند خلع سلاح حزب‌الله توسط دولت لبنان، مواضع این جنبش نسبت به هرگونه اقدام در رابطه با خلع ‏سلاح تهاجمی‌تر شد و شیخ نعیم قاسم اعلام کرد که خلع سلاح خط قرمز حزب‌الله است. این الگوی رفتاری ‏حزب‌الله نشات گرفته از سه عامل بود:‏

1️⃣ وضعیت این جنبش در داخل در جهت بهبود ساختارها و ترمیم ضربات وارده بود.

2️⃣ حزب‌الله به این نتیجه رسیده که هرگونه عقب‌نشینی در برابر طرح‌های ارائه شده منجر به پیشروی بیشتر ‏آمریکا و اسرائیل خواهد شد و به همین دلیل حزب‌الله که مخالف هرگونه درگیری‌های داخلی است، اعلام ‏کرد که درصوت تعرض به سلاح مقاومت، آماده هر اقدامی است.‏

3️⃣ مخالفت ارتش لبنان با خلع سلاح حزب‌الله به دلیل ایجاد درگیری داخلی و فراهم شدن زمینه برای حملات ‏اسرائیل به لبنان

4️⃣حمایت‌های ایران از حزب‌الله و رایزنی‌های صورت گرفته توسط ایران در ابعاد داخلی لبنان و ‏منطقه‌ای

🔸آمریکا، فرانسه و عربستان سعودی به عنوان سه بازیگر مهم در تحولات لبنان سطح بالایی از همکاری و ‏هماهنگی را به نمایش گذاشته‌اند. آمریکا به عنوان مجری و تامین کننده منافع اسرئیل بر اساس اصل نابودی ‏و تضعیف مقاومت در لبنان بازیگری می کنند و اهداف آنها کاملا معلوم است. فرانسه بیشتر به عنوان یک ‏میانجی در حل قضایای لبنان با اسرائیل بازیگری می کند و سعی دارد که در این رابطه با آمریکایی ها ‏هماهنگ لازم را داشته باشد. عربستان سعودی نیز در جهت تقویت جریان ۱۴ مارس بازیگری می‌کند و ‏هدف‌گذاری کوتاه‌مدت عربستان برای انتخابات پارلمانی سال آینده میلادی در لبنان تقویت این جریان ‏است.‏

🔸در این میان ایران با قاطعیت مخالفت خود را با طرح خلع سلاح حزب‌الله بیان کرده و سعی دارد که به ‏دلیل تهدیدات مشترک اسرائیل علیه کشورهای منطقه، یک همگرایی بین حزب‌الله و برخی کشورهای منطقه ‏همچون عربستان ایجاد کند تا از طریق ایجاد همگرایی‌های داخلی و اجماع‌سازی منطقه‌ای طرح‌های ‏آمریکایی- صهیونیستی در داخل لبنان خنثی شود.‏

✅در یک شمای کلی از وضعیت لبنان می‌توان عنوان کرد که همانطور که ضربات نظامی و امنیتی جنگ ۶۶ ‏روزه، منجر به نابودی ساختار و انسجام سازمانی حزب الله نشد، فشارهای سیاسی نیز تاکنون نتوانسته است ‏حزب‌الله را به عقب‌نشینی وادار کند و حزب الله بازیگری فعال خود را حفظ کرده است.‏

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/619
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🔵ژئواکونومی و سیاست: ایالات متحده، اتحادیه اروپا، چین و هند
▪️دیپلمات

#اکوتهران
#آمریکا #اروپا #چین #هند

🔸امروزه ژئو‌اکونومی به محور راهبردی دیپلماسی جهانی بدل شده است. ژئواکونومی به‌کارگیری ابزارهای اقتصادی از تعرفه و تحریم گرفته تا سرمایه‌گذاری، کنترل زنجیره تأمین و استانداردهای فناورانه در راستای اهداف سیاسی است و در دنیای کنونی، نفوذ کشورها علاوه بر قدرت نظامی یا اتحادهای رسمی ، به نحوه مدیریت وابستگی‌های متقابل اقتصادی وابسته است.

💢ادغام ریسک‌های اقتصادی و ژئوپلیتیک

🔹ژئو‌اکونومیک ابزاری دوگانه است؛ هم می‌تواند تنبیهی و بازدارنده باشد مانند تحریم‌ها و محدودیت‌های صادراتی؛ هم مشوق و همسوساز مانند سرمایه‌گذاری در زیرساخت یا اعطای ترجیح در بازار. همین انعطاف‌پذیری است که ژئواکونومی را به ابزاری پیچیده و پرکاربرد در دیپلماسی مدرن بدل نموده است. در عصر حاضر تمایز میان ریسک‌های اقتصادی و ژئوپلیتیک از میان رفته است. شبکه‌هایی که کالا و سرمایه را جابه‌جا می‌کنند، بسترهای ظهور قدرت سیاسی هم هستند. به عنوان مثال، گسست در عرضه نیمه‌هادی‌ها می‌تواند توامان پیامد اقتصادی و ژئوپلیتیکی داشته باشد؛ همانطور که بحران سیاسی می‌تواند به‌سرعت دسترسی به انرژی یا مواد خام را متحول نماید. روند تاریخی جهانی‌شدن پیوندهایی فشرده‌ ایجاد کرده و ژئو‌اکونومی اکنون ابزار حکمرانی بر این پیوندهاست.

💢ایالات متحده: وابستگی متقابل مدیریت‌شده

🔹آمریکا با تکیه بر جایگاه مسلط خود در نظام مالی جهانی و فناوری، ابزارهای ژئو‌اکونومی را برای حفظ برتری سیستمی به کار می‌گیرد و اقداماتی همچون تحریم‌های مالی، کنترل‌های صادراتی و یارانه‌های صنعتی در خدمت بازطراحی زنجیره‌های تأمین و حمایت از بخش‌های راهبردی اقتصاد این کشور قرار گرفته‌اند. به بیان دیگر، واشنگتن در پی الگویی از «وابستگی متقابل مدیریت‌شده» است؛ الگویی که در آن شرکا و حتی رقبا در چارچوب‌های مقرراتی و فناورانه تعریف‌شده توسط آمریکا فعالیت کنند.

💢اتحادیه اروپا: قدرت تنظیم‌گری و خودمختاری راهبردی

🔹اتحادیه اروپا بیشتر از قدرت اقتصادی و بازار بزرگ خود به عنوان اهرم استفاده می‌کند. نمونه روشن این بهره‌برداری، ساز و کارهای مهار انتشار کربنی است که استانداردهای زیست‌محیطی مطلوب اروپا را به سطح جهانی توسعه داده است. بروکسل در حالی که انسجام خود را با آمریکا حفظ می‌کند، با سرمایه‌گذاری‌های کلان و ابتکارات تنظیم‌گرانه به دنبال تنوع‌بخشی در منابع حیاتی و تقویت «خودمختاری راهبردی» خود است.

💢چین: موازنه متقابل سیستمی

🔹چین رویکردی بلندمدت را با محوریت دولت پیش گرفته است. ابتکار کمربند و جاده، اعطای وام‌های ترجیحی و مشارکت‌های فناورانه سه ابزار اصلی پکن برای نفوذ در زیرساخت‌ها و شبکه‌های آماد جهانی هستند. چین همچنین در تلاش است تا نظام‌های پرداخت و فناوری جایگزین ایجاد کند و وابستگی خود را به کانال‌های غربی کاهش دهد. به بیان دیگر، راهبرد کلی چین «موازنه متقابل سیستمی» است؛ تاب‌آور ساختن زنجیره‌های تأمین و تثبیت منابع بلندمدت در کنار وضع استانداردهایی که آسیب‌پذیری را در برابر فشار خارجی کاهش دهد.

💢هند: چابکی راهبردی

🔹هند سیاست «چابکی راهبردی» را دنبال می‌کند. این کشور از یکسو با برنامه «ساخت هند» بر تقویت ظرفیت داخلی تمرکز نموده و از سوی دیگر زیرساخت دیجیتال عمومی خود را با طرح‌هایی همچون آدهار و دیجی‌لاکر ارتقا بخشیده است. این ارتقا که از سوی بانک جهانی نیز مورد توجه بوده، اکنون به سطح بین‌المللی (مثلا همکاری با سنگاپور در سامانه پرداخت توسعه یافته) است.

💢تجربه دولت ترامپ

🔹آمریکای ترامپ ژئو‌اکونومی را به شکل آشکار در سیاست خارجی نهادینه ساخته است. این دولت تنها پس از اجبار اتحادیه اروپا به سرمایه‌گذاری کلان در حوزه‌های زیرساخت، دفاع و انرژی، با اروپا توافق نمود. در رابطه با چین، آتش‌بس‌های موقت تعرفه‌ای برای عدم تشدید تنش، حفظ اهرم فشار و امتیازگیری مرحله‌ای در دستور کار بوده است. در مقابل هند، دولت ترامپ تعرفه‌هایی دو‌سطحی اعمال نموده است که مستقیماً به واردات نفت ارزان از روسیه ارتباط داشته‌اند.

💢جمع‌بندی

✅در مجموع، بهره‌برداری فزاینده از ابزارهای اقتصادی برای پیشبرد اهداف سیاسی مبدل به یک نُرم جدید در سیاست خارجی شده است. راهبرد ژئواکونومی در آمریکا «وابستگی متقابل مدیریت‌شده»، در اروپا «خودگردانی راهبردی»، در چین «موازنه متقابل سیستمی» و در هند «تعهد چندگانه با ظرفیت‌سازی» بوده است. در جهانی که اقتصاد و سیاست در هم تنیده‌اند، ژئو‌اکونومی به چارچوب اصلی دیپلماسی بدل شده است و در چشم‌انداز، علاوه بر تعاملات تجاری و اقتصادی، توازن قوا را نیز بازتعریف خواهد کرد.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/620
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐انتخابات مولداوی در سایه ژئوپلیتیک؛ پیروزی غرب و شکست دموکراسی

#تحلیل_کوتاه
#اروپا

🔹روز یک‌شنبه ۲۸ سپتامبر / ۶ مهر، انتخابات پارلمانی در کشور کوچکی در شرق اروپا به نام مولداوی برگزار شد. در این انتخابات، حزب حاکم غرب‌گرا توانست اکثریت خود را در پارلمان حفظ کند و مسیر نزدیکی هرچه بیشتر به غرب را ادامه دهد. با این حال، اهمیت این انتخابات برای روسیه و غرب به حدی بود که شاهد موارد متعدد دخالت و دست‌کاری در فرآیند رأی‌گیری بودیم؛ امری که خود گویای نقش حیاتی این رویداد در آینده این کشور و معادلات ژئوپلیتیکی منطقه است. در این یادداشت به اهمیت و پیامدهای این انتخابات پرداخته می‌شود.

💢افزایش ۱۶ درصدی آراء در دو هفته؛ تصادف یا طراحی؟

🔸با وجود اینکه نظرسنجی‌های ابتدای سپتامبر تنها ۳۴ درصد حمایت مردمی از حزب غرب‌گرای اقدام و همبستگی (PAS) را نشان می‌دادند، در نهایت این حزب توانست با کسب ۵۰.۱ درصد آرا، حداقل کرسی‌های لازم برای تشکیل اکثریت پارلمانی را به دست آورد. در حالی که رسانه‌های جریان اصلی غربی، تمرکز خود را بر ادعای دخالت روسیه در انتخابات گذاشتند، شواهد متعدد حاکی از آن است که این نیروهای غربی و وابستگان داخلی‌شان بودند که با روش‌های گوناگون، در روند انتخابات مداخله کردند.

🔸از جمله این اقدامات می‌توان به ممنوعیت فعالیت برخی احزاب روس‌گرا مانند حزب قلب مولداوی (PRIM) به بهانه تخلفات مالی، دست‌کاری فضای مجازی با همکاری شبکه‌های اجتماعی تحت فشار دولت‌های غربی، و ارعاب غیرمستقیم از طریق استقرار نیروهای نظامی فرانسه و بریتانیا در خاک رومانی اشاره کرد. همچنین، نحوه توزیع ناعادلانه حوزه‌های رأی‌گیری در خارج از کشور نیز بحث‌برانگیز بود؛ در حالی که در آلمان با جمعیتی حدود ۱۲۰ هزار مولداویایی، ۳۶ مرکز رأی‌گیری دایر شده بود، تنها دو مرکز برای ۳۵۰ هزار مولداویایی ساکن روسیه در نظر گرفته شد.


💢اهمیت این انتخابات برای مولداوی و قدرت‌های اروپایی

🔸مولداوی اگرچه کشوری کوچک با جمعیت و اقتصاد محدود است، اما به دلیل مجاورت با مرزهای جنوب‌غربی اوکراین، دارای اهمیت ژئوپلیتیکی بالایی است. در صورت نفوذ نیروهای روسیه به این کشور، موازنه نظامی در جنگ اوکراین ممکن است به نفع روسیه تغییر پیدا کند. همچنین موفقیت جنبش‌های ضدغربی در مولداوی می‌توانست به الگویی برای سایر کشورها تبدیل شود و به‌صورت دومینوار، جریان‌های مشابه را در اروپا تقویت کند. از همین‌رو، برای مقامات غربی، مولداوی نقش خط مقدم در مهار نفوذ روسیه و جلوگیری از گسترش جریان‌های ضدلیبرال را ایفا می‌کند. در این چارچوب، دخالت در روند انتخابات برای تضمین پیروزی جریان‌های همسو، ابزاری مشروع تلقی شد.

💢پیامدهای انتخابات

🔸انتخاب مجدد حزب اقدام و همبستگی، بیش از هر چیز یادآور مسیری است که اوکراین طی کرده است؛ فاصله‌گیری از روسیه و تقرب به غرب، در حالی‌که نه عضویت در اتحادیه اروپا تضمین شده و نه منافع اقتصادی ملموسی در کوتاه‌مدت به همراه دارد. مولداوی با محروم کردن خود از دسترسی به انرژی ارزان روسیه، با تورم ۳۴ درصدی و بحران انرژی مواجه شده است و کمک‌های اروپا تاکنون عمدتاً به شکل وام و کمک‌های بلاعوض اندک، محدود بوده است. مخالفت کشورهایی مانند مجارستان با عضویت مولداوی در اتحادیه اروپا، گویای این واقعیت است که حمایت غرب ممکن است در سطحی نمادین باقی بماند. با این حال، اروپا موفق شد نفوذ روسیه و جریان‌های همسو با آن را مهار کرده و از مولداوی به عنوان ابزاری برای تداوم فشار علیه مسکو استفاده کند.

🔸از سوی دیگر، تقلب‌های انتخاباتی و حذف سیستماتیک جریان‌های منتقد غرب، موجب کاهش مشروعیت نیروهای لیبرال و دموکراتیک خواهد شد. این اقدامات نه تنها در مولداوی بلکه در سطح قاره اروپا، زمینه را برای گسترش جنبش‌های رادیکال و ضدساختار فراهم خواهد کرد. کنار زدن جریان‌های منتقد از فرآیند انتخابات، آنان را به سمت رادیکالیزه‌شدن و روی آوردن به شیوه‌های غیردموکراتیک سوق می‌دهد. چنین مسیری در نهایت نه به ثبات، بلکه به قطبی‌سازی و بحران‌های سیاسی منجر خواهد شد.

💢جمع‌بندی

✅نتیجه انتخابات اخیر در مولداوی به‌روشنی نشان‌دهنده مسیری است که این کشور در حال طی آن است؛ مسیری شبیه به اوکراین. اگرچه در ظاهر حزب غرب‌گرای PAS پیروز میدان شد، اما مسیر پیش‌روی مولداوی با چالش‌هایی جدی همراه خواهد بود. انتخاب این مسیر و دستکاری در روند دموکراتیک، می‌تواند منجر به بی‌ثباتی سیاسی، گسترش افراط‌گرایی و کاهش اعتماد عمومی نه فقط در مولداوی بلکه در سراسر اروپا شود.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/621
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

♦️غرب در حال فهمیدن است: اسرائیل منبع اصلی بی ثباتی خاورمیانه است!
◾️رسپانسیبل استیت‌کرفت
📝پاول آر. پیلار

#تهران_ریویو
#تحولات_منطقه

🔸آیا می‌توان گفت که بحران در خاورمیانه به نقطه عطفی رسیده؟ به نظر می‌رسد چنین باشد. چندین کشور غربی دولت فلسطینی را به رسمیت شناختند، تظاهرات عمومی علیه اسرائیل به اوج خود رسیده است و نظرسنجی‌های اخیر کاهش شدید حمایت عمومی آمریکایی‌ها از اسرائیل را نشان می‌دهند.

💢اسرائیل تنها زبان زور می‌فهمد

🔹با وجود شدت گرفتن خشم جهانی از اقدامات مرگ‌بار اسرائیل در غزه، واکنش‌های بین‌المللی از جمله به‌رسمیت شناختن فلسطین نتوانسته است پاسخ سازنده‌ای از سوی تل‌آویو به دنبال داشته باشند. برخی فلسطینی‌ها نیز به‌درستی خاطرنشان کرده‌اند که این گام‌های دیپلماتیک هیچ کمکی به کاهش درد و رنج مردم در میدان نمی‌کند. به نظر می‌رسد اسرائیل تنها زبان «زور و اجبار» را می‌فهمد، نه دیپلماسی یا اعتراضات خیابانی. واکنش اسرائیل به اقدامات دیپلماتیک اخیر، سرسختی و تهدیدهای بیشتر بوده است.

🔹بخش بزرگی از جامعه اسرائیل نیز فشار بین‌المللی را نشانه‌ای از «جانبداری علیه اسرائیل» و دلیلی برای ادامه استفاده از زور می‌دانند. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از اسرائیلی‌ها معتقدند «هیچ بی‌گناهی» در غزه وجود ندارد و از اخراج کامل ساکنان آن حمایت می‌کنند. از سیاستمداران چنین جامعه‌ای نمی‌توان انتظار داشت که بر اصول اخلاقی تکیه داشته باشند. بنابراین تنها راه تغییر سیاست اسرائیل، تحمیل هزینه‌ها و پیامدهای واقعی بر آن است.

💢حمله اسرائیل به خاک قطر؛ زنگ خطر برای کشورهای عربی

🔹ذهنیت رژیم‌های عربی در هفته‌های اخیر به نوعی به یک نقطه عطف رسیده است. حمله اسرائیل در اوایل سپتامبر به خاک قطر، که در تلاش برای ترور رهبران حماسِ حاضر در مذاکرات مربوط به غزه صورت گرفت، ضربه‌ای بزرگ به آن‌ها وارد کرد.

🔹این حمله، در کنار موج حملات نظامی اسرائیل به کشورهای دیگر منطقه مانند لبنان، سوریه، یمن و ایران، تصویر روشنی از اینکه هیچ کشوری از حمله مصون نیست به کشورهای عربی داد. حتی روابط امنیتی نزدیک قطر با آمریکا و حضور نظامی گسترده این کشور در پایگاه العُدید، نتوانست از تعرض اسرائیل جلوگیری کند.

🔹نگرانی‌های مصر، که نخستین کشور عربی دارای پیمان صلح با اسرائیل است، به اندازه‌ای شدید بود که عبدالفتاح السیسی، رئیس‌جمهور این کشور، در نشست اضطراری عرب‌ها پس از حمله به قطر، اسرائیل را صراحتاً «دشمن» خواند. مصر ممکن است به هدف بعدی اسرائیل برای ترور رهبران حماس تبدیل شود.

💢پیامدهای تحولات اخیر

🔹یکی از نتایج مستقیم تحولات اخیر، توقف فعلاً قطعی روند عادی‌سازی روابط بین اسرائیل و سایر کشورهای عربی است؛ روندی که طی دوران ریاست‌جمهوری ترامپ با امضای توافقاتی توسط امارات، بحرین و مراکش آغاز شده بود. امارات حتی با شنیدن زمزمه‌های الحاق کرانه باختری از سوی اسرائیل هشدار داد که این اقدام «عبور از خط قرمز» خواهد بود.

🔹یکی از مزایای این تغییر فضا، زدودن این تصور غلط است که توافق‌های عادی‌سازی مانند «پیمان ابراهیم» گامی به‌سوی صلح بین اسرائیل و فلسطین است. برعکس، این توافق‌ها راهی برای فرار اسرائیل از مصالحه با فلسطینیان‌ و تداوم سلطه است. از آن بدتر، این توافق‌ها اغلب به‌عنوان پایه‌ای برای اتحاد ضدایرانی نیز در نظر گرفته شده‌اند، که فقط به تشدید تنش‌ها در خلیج فارس منجر شده است.

🔹کاهش ارزش همکاری‌های امنیتی اعراب با آمریکا یکی دیگر از پیامدهای مهم این تحولات است. این تردیدها از سال ۲۰۱۹ و در پی واکنش ندادن آمریکا به حمله به تأسیسات نفتی عربستان آغاز شد. اکنون با حمله اسرائیل به قطر، که کشوری هم‌پیمان با آمریکا است، تردیدها به اوج رسیده‌اند.

💢لزوم بازنگری آمریکا در سیاست‌های خاورمیانه‌ای خود

🔹ایالات متحده باید تمرکز خود را از تلاش برای عادی‌سازی روابط اسرائیل با کشورهای عربی بردارد. با توجه به تحولات جاری، از جمله آنچه در غزه می‌گذرد، این توافق‌ها هیچ کمکی به صلح، امنیت منطقه‌ای یا منافع ملی آمریکا نمی‌کنند.

🔹خوشبختانه احتمال دستیابی آمریکا به یک توافق امنیتی جدید با کشورهای عربی، مانند آنچه دولت بایدن با عربستان دنبال می‌کرد، کاهش یافته است. این امر می‌تواند خطر کشیده شدن آمریکا به درگیری‌هایی که خود ایجاد نکرده را کاهش دهد.

✅ایالات متحده باید از این طرز فکر تکراری که «ایران بزرگ‌ترین منبع بی‌ثباتی در خاورمیانه است» فاصله بگیرد. باید صادقانه بررسی کند که کدام کشور در منطقه بیش از دیگران جنگ به راه انداخته و به دیگر کشورها حمله کرده و بر اساس آن، در روابط خود با آن کشور بازنگری اساسی انجام دهد.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/622
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐کم‌توجهی ترامپ به جامعه اطلاعاتی آمریکا و پیامدها برای ایران

#مقاله_تحلیلی
#آمریکا #ایران

📝عرفان علمشاهی

🔹نهادهای اطلاعاتی آمریکا یکی از بازیگران درون دولت فدرال بودند که از بازگشت ترامپ به کاخ سفید نگران شدند. اگرچه ترامپ با انتصاب جان رتکلیف به ریاست آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) –که دارای سوابق حرفه‌ای است- از این نگرانی‌ها کاست؛ اما انتخاب کش پتل نشان می‌دهد که حرفه‌ای‌گری و دوری از سیاست‌زدگی در جامعه اطلاعاتی همچنان در معرض آسیب قرار دارند. تأکید ترامپ بر وفاداری به جای شایستگی، غفلت از گزارش‌های فنی و تصمیم‌گیری صرفاً بر اساس گمانه‌های شخصی به روابط رئیس جمهور با نهادهای مذکور آسیب وارد کرده است. افزون بر این، این کم‌توجهی خطرات متعددی برای ایران داشته و دارد.

💢آغاز چالش

🔸ترامپ از همان ماه‌های ابتدایی دور نخست ریاست جمهوری خود وارد درگیری با نهادهای اطلاعاتی شد. در جریان تحقیقات اف‌بی‌آی در مورد دخالت روسیه در انتخابات 2016 و ارتباط کمپین ترامپ با روسیه، ترامپ تلاش کرد جیمز کومی، رئیس وقت اف‌بی‌آی که زمان اوباما منصوب شده بود را وادار به توقف تحقیقات کند. او حتی در یک ضیافت خصوصی شام، از کومی درخواست «وفاداری» کرد. در نهایت، پیگیری‌های مصرانه کومی منجر به عزل او شد. می‌توان گفت پرونده «دخالت روسیه» نقش کمی در بدبینی ترامپ به نهادهای اطلاعاتی نداشت.

🔸مشکلی که جامعه اطلاعاتی با ترامپ دارد فراتر از این بحث است و به نحوه سیاست‌ورزی او باز می‌گردد. ترامپ رئیس جمهوری است که نه براساس تحلیل مبتنی بر مدارک و واقعیت‌ها، بلکه بیشتر بر اساس غریزه خود تصمیم می‌گیرد. هم در دولت نخست و هم در دولت کنونی، گزارش‌های متعددی منتشر شده است مبنی بر اینکه ترامپ تمایلی به حضور در جلسات ارائه گزارش‌های امنیتی ندارد.

💢تکنوکرات‌ها در برابر سیاستمداران

🔸کار امنیتی و اطلاعاتی ذاتاً فنی و تکنیکی است. در صورتی که یک نهاد اطلاعاتی بخواهد ارزیابی از محیط امنیتی، تحرکات دیگر بازیگران و توانمندی‌های آنان داشته باشد، لازم است کاملاً بر شواهد و ادله عینی و معتبر تکیه کند. مشکل آنجایی شکل می‌گیرد که این ارزیابی فنی در تضاد با برنامه‌ها و تصمیمات سیاستمداران قرار بگیرد. بی‌توجهی تصمیم‌گیران به این ارزیابی‌ها می‌تواند فجایع بزرگی را رقم بزند.

🔸اهمیت‌ندادن ترامپ به گزارش‌های فنی در مورد ایران خیلی ملموس‌تر است. او یک بار در واکنش به گزارش سال 2019 ارزیابی امنیت ملی، علناً اعلام کرد که افراد جامعه اطلاعاتی در خصوص تهدید ایران «منفعل» و «ساده‌لوح» هستند. ترامپ همچنین روابط پرتنشی با جیم متیس، اولین وزیر دفاع در دولت نخستش داشت؛ زیرا متیس از ارائه گزارش مبنی بر اینکه ایران از تعهدات برجامی‌اش تخطی کرده است خودداری کرد.

💢پیامدها برای ایران

🔸اینکه رئیس جمهور آمریکا به تحلیل‌ها و گزارش‌های فنی نهادهای اطلاعاتی کم‌توجه باشد، می‌تواند ایران را با خطرات بزرگی مواجه کند، هرچند مزایای کوتاه‌مدتی نیز قابل تصور است. حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران نمونه بارزی از این نکته بود. پیش از اجرای عملیات چکش نیمه‌شب تولسی گابارد، اعلام کرد که ایران تاکنونی اقدامی برای ساخت سلاح هسته‌ای انجام نداده است. گزارش سالانه ارزیابی تهدیدات نیز نتیجه‌گیری مشابهی داشت. با این حال، ترامپ صراحتاً با ارزیابی گابارد مخالفت کرد و گفت که ایران به ساخت سلاح بسیار نزدیک است. پس از آن تأسیسات هسته‌ای ایران بمباران شد.

🔸پس از اتمام عملیات، ارزیابی‌های مختلفی راجع به میزان آسیب به تأسیسات منتشر شد که اولین آن‌ها، گزارش آژانس اطلاعات دفاع آمریکا بود که بر اساس آن، حملات تنها چند ماه برنامه هسته‌ای ایران به عقب انداخته است. ترامپ ضمن حمله به تمام رسانه‌هایی که چنین گزارش‌هایی منتشر کرده‌اند، تأکید کرد که توانسته تمامی برنامه هسته‌ای ایران را «محو» کند.

🔸تجربه‌ای که ایران در این خصوص از ترامپ به دست آورده، غالباً منفی بوده است و تصمیمات ترامپ در قبال ایران در دوره نخست به خوبی مؤید آن است، هنگامی که جایگاه ارزیابی‌های فنی اطلاعاتی کم‌رنگ می‌شوند، گروه‌های سیاسی و ذی‎نفوذ که دیدگاه خصمانه‌ای نسبت به ایران دارند، بر تصمیمات ترامپ اثر خواهند گذاشت. تجربه عملی سیاست‌های ترامپ نشان می‌دهد که چنین فرصت‌هایی پایدار و قابل اتکا نیستند.

✅تصمیمات هیجانی و غیرمستند ترامپ در نهایت منجر به تحمیل هزینه‌های سنگین شد. بدین ترتیب، الگوی تصمیم‌گیری ترامپ را می‌توان بیش از آنکه فرصت‌آفرین برای ایران تلقی کرد که در سطح کلان تهدید بالقوه‌ای برای امنیت ملی ایران محسوب می‌شود.

🔗برای مطالعه متن کامل اینجا کلیک کنید!🔗

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/623
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐ابرپروژه سد رنسانس اتیوپی و چالش‌های راهبردی

#تحلیل_کوتاه
#آفریقا

📝توحید ورستان

🔹در سال‌های اخیر سد رنسانس اتیوپی که با نام النهضه نیز شناخته می‌‌شود باعث ایجاد تنش بین این کشور با همسایگان حوزه نیل مانند مصر و سودان شده است. نگرانی اصلی کشورهای پایین‌دست از این ابرپروژه ۴.۲ میلیارد دلاری، مربوط به اختلال در تأمین آب می‌شود؛ بطوریکه این نگرانی‌ها در سال ۲۰۲۰ و هنگامی که اتیوپی تصمیم به آغاز آبگیری مخزن عظیم سد نیل آبی گرفت، افزایش یافت.

🔸انرژی برق‌آبی ستون فقرات تأمین برق آفریقا است و ۴۰ درصد از برق کشورهای جنوب صحرای آفریقا را تأمین می‌کند. در این میان، اتیوپی مانند بسیاری از کشورهای آفریقایی با کمبود شدید برق مواجه است و سد رنسانس می‌تواند علاوه بر تامین برق این کشور، بستر صادرات به کشورهای همسایه را فراهم کند که این موضوع از سوی اتیوپی به عنوان فرصت بزرگ احداث سد برای منطقه قلمداد می‌شود.

🔸ظرفیت بالای سد رنسانس می‌تواند تولید برق این کشور را دو برابر و برق مورد نیاز میلیون‌ها خانه و کسب و کار را پوشش دهد. هدف اتیوپی از ساخت این سد تولید برق کافی برای تأمین برق حدود ۷۰ درصد از ۱۱۰ میلیون شهروند این کشور است. حتی با وجود افزایش ۳۰ درصدی تقاضای برق در سال، ۶۵۰۰ مگاوات برق این سد فراتر از نیازهای اتیوپی خواهد بود. بنابراین، برق مازاد را می‌توان به کشورهای همسایه فروخت.

🔸این پروژه به نوعی در راستای بلندپروازی اتیوپی برای تبدیل شدن به هاب برق منطقه است. در حال حاضر و بر اساس توافق‌نامه‌های مشترک، اتیوپی برق سودان، کنیا و جیبوتی را تأمین می‌کند. همچنین، بزودی اتیوپی پس از تکمیل آزمایش‌های نهایی شبکه، صادرات برق به تانزانیا را آغاز خواهد کرد. دو توافق‌نامه دیگر برای صادرات برق اتیوپی به سودان جنوبی و سومالی‌لند در شرف امضا است که می‌تواند واکنش سومالی را درپی داشته باشد.

🔸تانزانیا می‌تواند به سهولت به شبکه برق اتیوپی-کنیا متصل شود که از طریق آن اتیوپی تقریباً ۱۰درصد از شبکه برق کنیا را تأمین می‌کند. صادرات برق علاوه بر تامین برق منطقه، مزایای دیگری برای خود اتیوپی دارد. صادرات برق به کاهش بار تعرفه‌های برق پرداختی توسط شهروندان کمک کرده و درآمدهای ارزی را به همراه دارد. داده‌های دولتی نشان می‌دهد که صادرات برق در سه ماه نخست سال جاری، ۳۱.۵ میلیون دلار درآمد ایجاد کرده است.

🔸البته، مزایای این پروژه محدود به برق نمی‌شود و سودان و مصر به عنوان مخالفان اصلی این پروژه نیز می‌توانند از مزایای آن بهره‌منده شود که در گروه مشارکت کشورهای حوزه نیل است. برای نمونه سودان نیز تمایل به واردات برق از این کشور دارد و نیز این سد می‌تواند مانع از سیل‌های ویرانگر شود. همچنین، برای مصر، این سد می‌تواند در دوران خشکسالی کمک کننده باشد. در این صورت سد رنسانس از پروژه محل اختلاف به موقعیت برد-برد تبدیل می‌شود.

💢چالش‌های راهبردی

🔸با این وجود، مصر استدلال می‌کند که این پروژه آسیب جدی به بخش کشاورزی وارد می‌کند، زیرا تقریباً تمام جمعیت مصر در امتداد نیل زندگی می‌کنند و بیش از ۹۰ درصد آب شیرین آن از این رودخانه تأمین می‌شود. هرگونه تغییر در بالادست، پیامدهای فوری برای دسترسی به آب، کشاورزی و زیرساخت‌ها دارد. هرچند این سد می‌تواند در دوره خشکسالی به مصر کمک کند اما این پرسش وجود دارد که آیا اتیوپی حاضر به این اقدام خواهد کرد یا خیر؟

🔸همچنین، این سد علاوه بر مزایای ژئواکونومیکی، پیامدهای ژئوپلیتیکی نیز دارد و می‌تواند رقابت منطقه‌ای را به نفع اتیوپی تغییر دهد. بطوریکه، اتیوپی به لطف پروژه سد بزرگ رنسانس اتیوپی، همچنان در صدر ظرفیت برق آبی آفریقا قرار دارد. در حالیکه ظرفیت برق آبی مصر ۲.۸۷۶ گیگاوات است که آن را در رتبه ششم قرار می‌دهد. بنابراین، این امر و وابستگی منطقه به برق اتیوپی زمینه بر قدرت‌یابی این کشور را فراهم می‌کند. در این چارچوب می‌توان اتحاد مصر با دو مخالف سنتی و تاریخی اتیوپی یعنی اریتره و سومالی را توضیح داد.

🔸سودان نیز در ابتدا با ساخت سد رنسانس مخالف بود، اما بعدا با استناد به پتانسیل آن برای بهبود چشم‌انداز توسعه داخلی، از آن استقبال کرده است. با این وجود، خارطوم همچنان نگران است که بهره‌برداری از سد رنسانس می‌تواند ایمنی سدهای خود سودان را تهدید و مدیریت پروژه‌های توسعه‌ای خود را برای دولت بسیار دشوارتر کند.

✅یکی از چالش‌های اساسی این سد، دخالت قدرت‌های خارجی به نفع طرفین است که بر پیچیدگی موضوع می‌افزاید. باید توجه داشت که شاخ آفریقا به دلیل موقعیت جغرافیایی از دیرباز در اولویت قدرت‌های بزرگ مانند ایالات متحده، چین و روسیه بوده و اکنون این سد می‌تواند این رقابت را تشدید کند.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/624
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐رقابت بی‌پایان شرق و غرب؛ جنگ سرد هنوز ادامه دارد!
◾️ فارن پالیسی
📝 مایکل کیمج

#روندهای_استراتژیک

🔸جنگ سرد یک پدیده تاریخی بی‌نظیر بود؛ طولانی، پیچیده و بدون آغاز یا پایان مشخص. این دوره نه تنها تراژیک و کمدی بود، بلکه ماهیتی حماسی داشت. آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی درگیر رقابتی شدند که مرزهای اروپا و آسیا را فراتر از جنگ‌های جهانی قرن بیستم کشاند و پایه‌های نظم جهانی تازه‌ای را شکل داد. این تاریخ، هم در چرخه گذشته و هم در تحلیل امروز، نشان می‌دهد که درک دقیق تعاملات میان قدرت‌ها برای پیش‌بینی روندهای آینده حیاتی است.

🔹جنگ سرد نه صرفاً تقابل ایدئولوژیک میان کمونیسم و سرمایه‌داری بود و نه تنها منازعه میان دموکراسی و استبداد. بلکه برخورد میان یک شوروی آسیب‌دیده از جنگ جهانی دوم و محدودیت‌های اقتصادی و سیاسی، و آمریکا که قدرت خود را بیش از حد برآورد می‌کرد، بود. ترس جمعی و سوءتفاهم‌ها، بیش از دشمنی ایدئولوژیک، موتور محرک سیاست‌ها بودند. امروز نیز سوءتفاهم‌ها و ارزیابی‌های اغراق‌آمیز از قدرت روسیه، چین یا دیگر بازیگران جهانی، همچنان موجب سیاست‌گذاری‌های پرهزینه و گاه خطرناک می‌شود.

🔹روندهای استراتژیک امروز نیز ریشه در اشتباهات گذشته دارند. پیروزی ظاهری آمریکا در ۱۹۹۱ موجب خوش‌بینی مفرط و سیاست خارجی ماجراجویانه شد. این رویکرد به دخالت‌های نظامی طولانی و هزینه‌بر منجر شد که منابع اقتصادی و اعتماد عمومی را کاهش داد. امروز، جهان دیگر همانند گذشته به هم پیوسته نیست؛ رقابت با چین و روسیه، ظهور قدرت‌های منطقه‌ای و چالش‌های اقتصادی، نشان می‌دهد که آمریکا نمی‌تواند تنها به برتری نظامی و سیاسی گذشته تکیه کند.

🔹ویژگی‌های نهادی و انسانی سیاست‌ها نیز اهمیت دارند. در شوروی، تصمیم‌گیری‌های محدود و شخصی موجب محدودیت‌های اقتصادی و سیاسی شد؛ و در روسیه امروز، ادامه این ذهنیت باعث اقدامات تهاجمی در برخی کشورها شده است. این روند نشان می‌دهد که تصمیمات تاریخی و ساختارهای نهادی اثرات طولانی‌مدت بر ثبات جهانی و الگوهای قدرت دارند.

🔹از منظر آینده‌پژوهی، مهم‌ترین پیام این است که رقابت شرق و غرب به پایان نرسیده است. نفوذ تاریخی و برداشت‌های دوران جنگ سرد هنوز بر تعاملات امروز سایه افکنده است. اروپا، که زمانی میدان رقابت دو ابرقدرت بود، اکنون عرصه مقاومت در برابر اقدامات روسیه شده و اوکراین نماد این مقاومت است. این تحول نشان می‌دهد که بازیگران منطقه‌ای نقش تعیین‌کننده‌ای در تعادل قدرت جهانی پیدا کرده‌اند و دیگر به‌طور کامل تحت نفوذ دو ابرقدرت نیستند.

🔹دومین نکته آینده‌محور، ضرورت بازنگری آمریکا و متحدانش در سیاست‌های راهبردی است. تکیه صرف بر برتری نظامی و سنت‌های گذشته، بدون تحلیل دقیق رفتار رقبا و شرایط اقتصادی و سیاسی، می‌تواند به سردرگمی و تکرار اشتباهات تاریخی منجر شود. جهان امروز با ظهور قدرت‌های غیرغربی و افزایش تنش‌های منطقه‌ای، نیازمند سیاست خارجی انعطاف‌پذیر، پیش‌بینی‌پذیر و مبتنی بر دیپلماسی هوشمند است.

🔹جنگ سرد به ما می‌آموزد که رقابت جهانی محدود به ایدئولوژی نیست؛ بلکه ترکیبی از توانایی نظامی، تصمیم‌گیری نهادینه، اعتماد متقابل و مدیریت بحران است. برای آمریکا و متحدانش، این درس به معنی ضرورت استراتژی‌های جامع است که فراتر از نمایش قدرت و تمرکز بر دشمن فرضی، به واقعیت‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی جهانی پاسخ دهد.

💢جمع‌بندی تحلیلی

🔹جنگ سرد نه به پایان رسیده و نه تنها یک خاطره تاریخی است. امروز، همان الگوهای ترس، سوءتفاهم و رقابت برای نفوذ، هنوز بر سیاست‌های جهانی سایه افکنده‌اند. دو نکته آینده‌محور برجسته: اول، رقابت شرق و غرب همچنان جریان دارد و بازیگران منطقه‌ای نقش تعیین‌کننده‌ای پیدا کرده‌اند؛ دوم، آمریکا نیازمند بازنگری در سیاست خارجی خود است تا از تکرار اشتباهات تاریخی جلوگیری کند و بتواند نظم جهانی پایدار و منعطفی ایجاد کند.

✅تاریخ جنگ سرد نه فقط برای تحلیل گذشته، بلکه برای پیش‌بینی و مدیریت آینده جهانی حیاتی است و بدون توجه به این درس‌ها، سیاست‌ها ممکن است با شکست مواجه شوند.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/625
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

♦️خیانت بزرگ: حمایت حاکمان عرب و مسلمان از طرح ترامپ برای غزه!
◾️میدل‌ایست‌آی
📝دیوید هرست

#تهران_ریویو
#تحولات_منطقه

🔸رهبران عرب و مسلمان می‌توانند ادعا کنند در حمایت از طرح ترامپ، فریب خورده‌اند چراکه طرح اعلامی در واشنگتن، به‌طور اساسی با آنچه پیش‌تر در نیویورک با آن موافقت کرده بودند، تفاوت داشت. اما این، خوش‌بینانه‌ترین تعبیر است. واژه‌ی دیگر خیانت است.

🔹درست در زمانی از تاریخ که افکار عمومی جهان آشکارا علیه اسرائیل شده و تعداد بیشتری از کشورها دولت فلسطین را به رسمیت شناخته‌اند، هشت رهبر عرب و مسلمان با طرحی موافقت کردند که تضمین می‌کند هیچ دولت مستقلی نتواند از میان ویرانه‌های انتقام اسرائیل سر برآورد.

💢هیچ اختیاری در کار نیست

🔹تضمینی وجود ندارد که پاک‌سازی قومی و نسل‌کشی متوقف شده باشد، زیرا بر اساس این توافق، نیروهای اسرائیلی قرار نیست نوار غزه را ترک کنند، و این نتانیاهو است که تصمیم می‌گیرد با چه سرعتی و چه اندازه از غزه را نیروهایش به «نیروی بین‌المللی تثبیت» (ISF) واگذار کند. همچنین، او تعیین می‌کند چه میزان کمک و مواد بازسازی به غزه ارسال شود. هیچ جدول زمانی مشخصی برای چنین خروجی وجود ندارد. بر اساس این طرح، هیچ نقشی برای هیچ نوع رهبری فلسطینی در بازسازی غزه در نظر گرفته نشده است. غزه به‌طور قطعی و رسمی از کرانه‌ی باختریِ اشغالی جدا شده و هرگونه اندیشه درباره‌ی پیوند این دو، به‌کلی کنار گذاشته شده است.

🔹هیچ‌یک از هشت رهبر، نخست‌وزیر یا وزیر خارجه‌ی کشورهای ترکیه، قطر، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، اردن، مصر، اندونزی و پاکستان، پیش از موافقت با این طرح، با فلسطینی‌ها مشورت نکردند. درست همان‌طور که فلسطینی‌ها هیچ اختیاری در ساختار حکومتی که قرار است بر آن‌ها در غزه تحمیل شود ندارند، در پیشنهاد این طرحِ پس از جنگ نیز هیچ نقشی نداشته‌اند.

💢همه‌ خواسته‌های نتانیاهو

🔹عجیب نیست که نتانیاهو لبخند بزرگی بر چهره داشت. و جای تعجبی ندارد که به بینندگان تلویزیون اسرائیل گفت: «چه کسی باور می‌کرد چنین چیزی ممکن شود؟ همیشه می‌گفتند باید شرایط حماس را بپذیری، همه را بیرون بیاوری. نیروهای ما باید عقب‌نشینی کنند تا حماس دوباره جان بگیرد و نوار غزه را بازسازی کند. محال است. چنین چیزی اتفاق نخواهد افتاد.»

🔹سپس در پاسخ به موافقت با تشکیل یک دولت فلسطینی پاسخ داد: «قطعاً نه. چنین چیزی در توافق‌نامه نوشته نشده، اما یک نکته را روشن گفتیم: اینکه ما به‌شدت با تشکیل دولت فلسطین مخالفیم. رئیس‌جمهور ترامپ هم همین را گفت. او گفت که درک می‌کند.» در این مورد حق با اوست. آخرین بند از بیست بند توافق فقط می‌گوید: «ایالات متحده گفت‌وگویی میان اسرائیل و فلسطینی‌ها برقرار خواهد کرد تا درباره‌ی افق سیاسی برای همزیستی صلح‌آمیز و شکوفا به توافق برسند».

💢فلسطین تنها

🔹توافقی که اکنون مقابل حماس است، به‌مراتب بدتر از توافقی است که حزب‌الله پذیرفت و حتی همان توافق نیز هر روز توسط اسرائیل نقض می‌شود. اگر حماس اسرا را تسلیم کند، هیچ تضمینی وجود ندارد که جنگ پایان یابد، و هیچ اهرمی برای آزادی زندانیان فلسطینی باقی نخواهد ماند. اگر هم آن را رد کند، جنگ با حمایت کامل ترامپ ادامه خواهد یافت. از عربستان سعودی، امارات، اردن و مصر، در نحوه‌ی تسلیم‌شدن‌شان نباید شگفت‌زده شد. ترکیه و قطر نیز در این ماجرا شریک‌اند. هر دو با امضای توافقی چنین یک‌جانبه و ظالمانه، به فلسطینیان پشت کرده‌اند. حالا پس از دو سال نسل‌کشی، این توافق از شرایط ۶ اکتبر ۲۰۲۳ به‌مراتب بدتر است. اسرائیل مجوز کامل دارد که در غزه باقی بماند. چه به‌طور مستقیم، چه از طریق واسطه‌هایی همچون بلر.

🔹حتی اگر نیروهایش را کاملاً عقب بکشد، باز هم مرزها را خواهد بست و میزان و کیفیت کمک‌ها و مصالح بازسازی را کنترل خواهد کرد. مجوز حمله به مسجدالاقصی را دارد. مجوز ساخت شهرک‌های یهودی‌نشین در کرانه‌ی باختری را دارد. این همان فرمول توافق‌های اسلو است، اما این‌بار در مقیاسی بسیار گسترده‌تر و خطرناک‌تر. فلسطینیان تنها زمانی اجازه خواهند داشت در کنار اسرائیل در صلح زندگی کنند که خود را مطیع خواسته‌های آن نشان دهند، در گوشه‌هایی از سرزمین پناه ببرند که شهرک‌نشینان هنوز تصرف نکرده‌اند، و هرگونه رؤیای استقلال را کنار بگذارند. یعنی کنار گذاشتن پرچم ملی‌شان، در حالی که شهرک‌نشینان، «ستاره داوود» را بر فراز خانه‌ها و سرزمین‌های پیشین آن‌ها برافراشته‌اند.

✅هرگز در تاریخ، فلسطینی‌ها چنین تنها نبوده‌اند. رهبران عرب و مسلمان در برابر شجاعت و پایداری مردم غزه، که شب و روز بر صفحه‌ی تلویزیون‌ها به نمایش درآمده است، با ترس، بزدلی و منافع شخصی پاسخ داده‌اند.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/626
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐 پاسخ حماس به طرح ترامپ: تله یا فرصت؟

#تحلیل_کوتاه
#تحولات_منطقه

📝 محسن فایضی

🔹بشاره بحبح یکی از شخصیت های فلسطینی-آمریکایی است که در کنار ویتکاف چند روز مذاکره و گفتگو با حماس داشته است. او پس از پاسخ حماس به طرح آتش بس ترامپ در گفتگو با کانال العربیه سعودی گفته است: «برای اسرائیل دشوار خواهد بود که پس از واکنش ترامپ، به بمباران غزه ادامه دهد. او متعهد به پایان جنگ در غزه است و این را می‌خواهد. واکنش سریع او به حماس تأیید می‌کند که ترامپ با نتانیاهو مشورت نکرده است.»

🔸سخنانی که البته صحت سنجی آن اندکی دشوار است. بالاخص با گذشته نزدیک 24 ساعت و سکوت نتانیاهو، به‌نظر می‌رسد سنجش نگاه واقعی اسرائیلی‌ها به طرح ترامپ و واکنش حماس به آن مشکل است. اما با تغییرات میدانی از جمله کاهش جدی حملات هوایی و سفر برخی شخصیت‌های اسرائیلی از جمله درمر به قاهره برای مذاکره می‌توان گفت موضوع جدی است. اما چه آتش‌بسی پیش روی حماس است؟

💢کاهش تنش بدون توافق

🔸پاسخ هوشمندانه حماس که با تشکر از ترامپ آغاز می‌شد، خیلی زود پاسخ رضایت‌مندانه ترامپ را هم به همراه آورد. بنظر می‌رسد این رضایت حداقل با توقف جنگ در داخل شهر غزه همراه شده و این برای نخستین بار است که بعد 7 اکتبر 2023 بدون هیچ توافقی حماس از فشار نظامی طرف اسرائیلی خارج شده است.

💢پذیرش‌ها و ردها

🔸پاسخ حماس فهرستی از پذیرش‌ها و ردها از مفاد طرح ترامپ را در خود داشت. پذیرش تبادل اسرا در یک مرحله و تحویل مدیریت نوار غزه به هیئتی فلسطینی از مستقلین بر اساس توافق ملی فلسطینی و رد هرگونه تصمیم گیری برای آینده نوار غزه و مدیریت آن بدون مشارکت فلسطینی که حماس هم‌ جزئی از آن به شمار می‌رود.

💢مرحله اول اجرا شدنی است؟

🔸در حقیقت می‌توان گفت پاسخ حماس پذیرش بخش و مرحله اول طرح ترامپ بوده است. تبادل اسرا در 72 ساعت اول و توقف کامل جنگ. لذا تاکید بر مرحله اول در بیانیه دفتر نخست وزیری رژیم صهیونیستی هم دیده می شود. اما سوال اصلی آنجاست که آیا قرار است این مرحله تا پیش از مشخص شدن جزئیات ادامه آتش بس یعنی زمانبندی خروج ارتش اسرائیل از غزه و آینده مدیریت نوار غزه و جایگاه حماس اجرا شود؟

💢مذاکرات تله یا خرید زمان

🔸گفته می‌شود به زودی مذاکرات شروع می‌شود و این‌بار دیگر مذاکرات هفته‌ها طول نخواهد کشید. علی رغم آنکه پاسخ حماس یک نه به بخش زیادی از طرح ترامپ بود، اما ترامپ تصمیم گرفت آن را منفجر نکند و با تکیه بر بخش‌هایی که حماس پاسخ مثبت داده، شانس آتش بس را امتحان کند. ورود حماس به مذاکره می‌تواند یک تله برای تشدید فشار دیپلماسی بر این جنبش از سوی ترکیه، قطر و سعودی باشد. اما از سوی دیگر برخی از اسرائیلی‌ها نیز معتقدند پاسخ حماس یک تله برای ترامپ است و مذاکره زیر آتش، برگ برنده برای حماس خواهد بود.

💢جمع بندی

✅ واکنش حماس به طرح رئیس‌جمهور آمریکا با تایید طیف زیادی از فلسطینی‌ها مواجه شده است. از جنبش جهاد اسلامی گرفته تا حسین شیخ، معاون و جانشین احتمالی محمود عباس از این بیانیه استقبال نموده‌اند. مسئله‌ای که نشان می‌دهد پاسخ حماس و آینده طرح ترامپ در مذاکرات، ابهام‌آمیز و سرشار از فرصت‌ها و تهدیدها است. بر این اساس همچنان باید منتظر پاسخ و نتیجه نهایی باقی ماند.


✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/627
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🔵 داو پاکستان در بازی معادن

#اکوتهران
#معادن
#پاکستان #آمریکا

🔸جلب نظر ایالات متحده برای مشارکت معدنی یکی از محورهای اصلی تلاش پاکستان برای بازتنظیم روابط خود با این قدرت در دوره دوم ترامپ بوده و تقریبا در اکثر تعاملات متاخر دو طرف، بر موضوع سرمایه‌گذاری و مشارکت معدنی تاکید شده است. در تصویری که از دیدار مقامات پاکستانی و آمریکایی در کاخ سفید در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل منتشر شد، ژنرال منیر، فرمانده کل ارتش پاکستان، در حال نمایش نمونه‌هایی از سنگ‌های معدنی کمیاب پاکستان به دونالد ترامپ دیده می‌شود.

💢پیشرفت‌ مذاکرات

🔹باید دانست که مسئله همکاری معدنی میان آمریکا و پاکستان، از سطح ابراز تمایل سیاست‌مداران فراتر رفته است و توافقاتی نیز میان شرکت‌ها و بنگاه‌های معدنی دو طرف در این بازه زمانی منعقد شده است. به‌عنوان مثال، در ابتدای ماه جاری میلادی، مراسم امضای دو توافقنامه معدنی میان آمریکا و پاکستان با حضور همزمان ژنرال منیر و نخست وزیر شهباز شریف برگزار شد. که براساس برآوردهای اولیه، ارزش آن به بیش از 500 میلیون دلار خواهد رسید. براساس اخبار منتشره، اولین محموله از محصولات معدنی پاکستان به سمت ایالات متحده رهسپار شده، هر چند که هنوز راه درازی تا آغاز فرآیند پیچیده و بلندمدت اکتشاف یا استخراج مشترک باقی مانده است. جالب توجه است که خبری نیز مبنی بر ارائه پیشنهاد توسعه یک بندر در پاسنی، کنار گوادر، به آمریکا از سوی پاکستان منتشر شد.

💢چه کسانی صحنه‌گردان هستند؟

🔹پاکستان از سال 2023 دست به تاسیس یک شورای عالی سرمایه‌گذاری با عنوان «SIFC» در سطح فدرال و زیر نظر نخست‌وزیری زده که هدف آن، نقش‌آفرینی به عنوان پنجره واحد در حوزه جذب سرمایه عنوان شده است. علاوه بر نخست وزیر، وزیران و معتمدان اعلی نیز در این شورا حضور دارند. با وجود این، صحنه‌گردان و چهره محوری این شورا را باید فرمانده کل ارتش پاکستان دانست که رسما نیز در این شورا عضویت دارد. به نظر می‌رسد که نقش بنگاه‌های وابسته به ارتش پاکستان، در این تلاش متاخر بسیار پررنگ باشد. کما اینکه شرکت FWO، که یک شرکت مهندسی و ساخت و ساز وابسته به ارتش پاکستان است و پروژه عظیم بزرگراه قره‌قروم را نیز پیش می‌برد، طرف پاکستانی در اولین تفاهم منعقد شده با شرکت‌های آمریکایی بوده است. این شرکت بزرگ در حال حاضر معادنی را در منطقه وزیرستان ایالت خیبرپختونخوا برداشت می‌کند و در کمربند چاغی بلوچستان نیز مجوز اکتشاف دارد. اولین معدن اورانیوم پاکستان نیز در دهه 90 میلادی توسط این شرکت راه اندازی شد.

💢کدام معادن؟ کجای پاکستان؟

🔹براساس برآوردها، پاکستان ذخایر قابل‌توجهی از لیتیوم، مس، کبالت، نیکل، کرومیت، زیرکون و بریلیوم در اختیار دارد که ارزش آنها مطابق برخی برآوردها بیش از 6 هزار میلیارد دلار است. معادن رکودیق در ناحیه چاغی ایالت بلوچستان یکی از بزرگترین ذخایر مس و طلای شناخته است و حدود 15 میلیون تن مس و 26 میلیون اُنس طلای قابل استخراج را در برمی‌گیرد. علاوه بر این، برآوردهایی از وجود ذخایر منابع معدنی کمیاب در بلوچستان و گلگت-بلتستان وجود دارد؛ هر چند که نقشه‌برداری و برآورد جزئی در این خصوص هنوز انجام نشده است.

💢این اشتیاق از کجا نشات می‌گیرد؟

✅موضوعیت‌یابی مجدد برای ایالات متحده از حیث ژئوپلیتیک، بالاخص پس از خروج آمریکا از افغانستان و در سایه نزدیکی آمریکا-هند، در کنار احیای اقتصادی پرچالش با بیش از 130 میلیارد دلار بدهی خارجی مهم‌ترین پیشران‌های تلاش پاکستان برای جلب نظر آمریکا در حوزه معادن است. در مقابل، ایالات متحده توجه روزافزونی نسبت به خلق زنجیره‌های تامین ایمن و تحت کنترل خود در عرصه بین‌الملل نشان داده که این زنجیره‌ها بالاخص در فلزات اساسی و منابع معدنی کمیاب، با توجه به جایگاه آنها در صنایع فناورانه، اهمیتی دوچندان پیدا کرده است. آمریکا بی‌میل نیست که روابط خود را با پاکستان به عنوان اهرمی برای تنظیم رفتار همسایه قدرتمند این کشور، یعنی هند، مورد استفاده قرار دهد و در نهایت، پیوند اقتصادی با پاکستان را نوعی رقابت مقابل چین نیز می‌داند. در این میان، به نظر می‌رسد که چین نیز بی‌میل به ورود آمریکا به بلوچستان نباشد؛ چرا که سرمایه‌گذاری‌های کلان چین در این ایالت متاثر از شرایط شکننده امنیتی قفل شده است و ورود امنیتی آمریکا می‌تواند این قفل را بشکند.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/628
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🔹دوره آموزشی جامع تسلط بر اوسینت (OSINT) نظامی

🔹در قرن بیست و یکم، به جهت وجود حجم عظیمی از اطلاعات آشکار، برای بسیاری از تحلیل‌های نظامی و امنیتی دیگر نیازی به دسترسی به منابع طبقه‌بندی نیست. هنر اوسینت در زمان حاضر به قدری پیشرفت کرده است که حتی دستگاه‌های امنیتی و نظامی جهان نیز بدین منظور دپارتمان‌هایی ایجاد کرده‌اند. در این دوره ما یکی از کامل‌ترین و جامع‌ترین دوره‌های تخصصی اوسینت (اطلاعات منبع-باز) با رویکرد نظامی را برای شما آماده کرده‌ایم.

این دوره ۶۰ ساعته شامل:
▫️تحلیل اطلاعات وب (WEBINT): چگونه با استفاده از ابزارهای پیشرفته، داده‌های حیاتی را از اعماق وب و منابع عمومی استخراج کنید.
▫️تحلیل شبکه‌های اجتماعی (SOCMINT)
▫️به دست آوردن اطلاعات اشخاص (HUMANINT) و شرکت‌ها
▫️ردیابی و رهگیری کشتی‌ها، هواپیماها و پلاک خودروها
▫️تحلیل استراتژیک: چگونه پازل‌های اطلاعاتی را کنار هم بچینید تا توانمندی‌ها، اهداف و نقاط ضعف دشمن را پیش از هر کس دیگری فاش سازید.
▫️شناسایی دقیق (GEOINT): پردازش تصاویر ماهواره‌ای، موقعیت یابی تصاویر و تجهیزات نظامی و زیرساخت‌های کلیدی.
▫️جمع‌آوری اطلاعات از DarkWeb و نشت اطلاعات
▫️امنیت عملیاتی (OPSEC): چگونه در حین جمع‌آوری اطلاعات، ردپای خود را پنهان کرده و از هویت و مأموریت خود محافظت نمایید.

🔻به همراه چندین پروژه عملی از کشورهای هدف

🔹این دوره برای تحلیلگران نظامی، افسران اطلاعاتی، متخصصان امنیت ملی و تمام کسانی طراحی شده است که می‌خواهند در دنیای پیچیده امروز، یک قدم از تهدیدها
جلوتر باشند.

مدت دوره: ۶۰ ساعت (برگزاری بصورت آنلاین)
پنجشنبه ها و جمعه ها ساعت ۸-۱۲
زمان برگزاری: اواسط آبان
هزینه دوره: ۷،۶۰۰،۰۰۰ تومان (ثبت نام زودهنگام تا ۲۰ مهرماه ۵،۲۰۰،۰۰۰ تومان)
جهت اطلاعات بیشتر و ثبت نام به آی‌دی @partisan_pv در پیام‌رسان‌های بله و تلگرام مراجعه نمایید.


@Partisancenter