🔵 داو پاکستان در بازی معادن

#اکوتهران
#معادن
#پاکستان #آمریکا

🔸جلب نظر ایالات متحده برای مشارکت معدنی یکی از محورهای اصلی تلاش پاکستان برای بازتنظیم روابط خود با این قدرت در دوره دوم ترامپ بوده و تقریبا در اکثر تعاملات متاخر دو طرف، بر موضوع سرمایه‌گذاری و مشارکت معدنی تاکید شده است. در تصویری که از دیدار مقامات پاکستانی و آمریکایی در کاخ سفید در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل منتشر شد، ژنرال منیر، فرمانده کل ارتش پاکستان، در حال نمایش نمونه‌هایی از سنگ‌های معدنی کمیاب پاکستان به دونالد ترامپ دیده می‌شود.

💢پیشرفت‌ مذاکرات

🔹باید دانست که مسئله همکاری معدنی میان آمریکا و پاکستان، از سطح ابراز تمایل سیاست‌مداران فراتر رفته است و توافقاتی نیز میان شرکت‌ها و بنگاه‌های معدنی دو طرف در این بازه زمانی منعقد شده است. به‌عنوان مثال، در ابتدای ماه جاری میلادی، مراسم امضای دو توافقنامه معدنی میان آمریکا و پاکستان با حضور همزمان ژنرال منیر و نخست وزیر شهباز شریف برگزار شد. که براساس برآوردهای اولیه، ارزش آن به بیش از 500 میلیون دلار خواهد رسید. براساس اخبار منتشره، اولین محموله از محصولات معدنی پاکستان به سمت ایالات متحده رهسپار شده، هر چند که هنوز راه درازی تا آغاز فرآیند پیچیده و بلندمدت اکتشاف یا استخراج مشترک باقی مانده است. جالب توجه است که خبری نیز مبنی بر ارائه پیشنهاد توسعه یک بندر در پاسنی، کنار گوادر، به آمریکا از سوی پاکستان منتشر شد.

💢چه کسانی صحنه‌گردان هستند؟

🔹پاکستان از سال 2023 دست به تاسیس یک شورای عالی سرمایه‌گذاری با عنوان «SIFC» در سطح فدرال و زیر نظر نخست‌وزیری زده که هدف آن، نقش‌آفرینی به عنوان پنجره واحد در حوزه جذب سرمایه عنوان شده است. علاوه بر نخست وزیر، وزیران و معتمدان اعلی نیز در این شورا حضور دارند. با وجود این، صحنه‌گردان و چهره محوری این شورا را باید فرمانده کل ارتش پاکستان دانست که رسما نیز در این شورا عضویت دارد. به نظر می‌رسد که نقش بنگاه‌های وابسته به ارتش پاکستان، در این تلاش متاخر بسیار پررنگ باشد. کما اینکه شرکت FWO، که یک شرکت مهندسی و ساخت و ساز وابسته به ارتش پاکستان است و پروژه عظیم بزرگراه قره‌قروم را نیز پیش می‌برد، طرف پاکستانی در اولین تفاهم منعقد شده با شرکت‌های آمریکایی بوده است. این شرکت بزرگ در حال حاضر معادنی را در منطقه وزیرستان ایالت خیبرپختونخوا برداشت می‌کند و در کمربند چاغی بلوچستان نیز مجوز اکتشاف دارد. اولین معدن اورانیوم پاکستان نیز در دهه 90 میلادی توسط این شرکت راه اندازی شد.

💢کدام معادن؟ کجای پاکستان؟

🔹براساس برآوردها، پاکستان ذخایر قابل‌توجهی از لیتیوم، مس، کبالت، نیکل، کرومیت، زیرکون و بریلیوم در اختیار دارد که ارزش آنها مطابق برخی برآوردها بیش از 6 هزار میلیارد دلار است. معادن رکودیق در ناحیه چاغی ایالت بلوچستان یکی از بزرگترین ذخایر مس و طلای شناخته است و حدود 15 میلیون تن مس و 26 میلیون اُنس طلای قابل استخراج را در برمی‌گیرد. علاوه بر این، برآوردهایی از وجود ذخایر منابع معدنی کمیاب در بلوچستان و گلگت-بلتستان وجود دارد؛ هر چند که نقشه‌برداری و برآورد جزئی در این خصوص هنوز انجام نشده است.

💢این اشتیاق از کجا نشات می‌گیرد؟

✅موضوعیت‌یابی مجدد برای ایالات متحده از حیث ژئوپلیتیک، بالاخص پس از خروج آمریکا از افغانستان و در سایه نزدیکی آمریکا-هند، در کنار احیای اقتصادی پرچالش با بیش از 130 میلیارد دلار بدهی خارجی مهم‌ترین پیشران‌های تلاش پاکستان برای جلب نظر آمریکا در حوزه معادن است. در مقابل، ایالات متحده توجه روزافزونی نسبت به خلق زنجیره‌های تامین ایمن و تحت کنترل خود در عرصه بین‌الملل نشان داده که این زنجیره‌ها بالاخص در فلزات اساسی و منابع معدنی کمیاب، با توجه به جایگاه آنها در صنایع فناورانه، اهمیتی دوچندان پیدا کرده است. آمریکا بی‌میل نیست که روابط خود را با پاکستان به عنوان اهرمی برای تنظیم رفتار همسایه قدرتمند این کشور، یعنی هند، مورد استفاده قرار دهد و در نهایت، پیوند اقتصادی با پاکستان را نوعی رقابت مقابل چین نیز می‌داند. در این میان، به نظر می‌رسد که چین نیز بی‌میل به ورود آمریکا به بلوچستان نباشد؛ چرا که سرمایه‌گذاری‌های کلان چین در این ایالت متاثر از شرایط شکننده امنیتی قفل شده است و ورود امنیتی آمریکا می‌تواند این قفل را بشکند.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/628
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🔹دوره آموزشی جامع تسلط بر اوسینت (OSINT) نظامی

🔹در قرن بیست و یکم، به جهت وجود حجم عظیمی از اطلاعات آشکار، برای بسیاری از تحلیل‌های نظامی و امنیتی دیگر نیازی به دسترسی به منابع طبقه‌بندی نیست. هنر اوسینت در زمان حاضر به قدری پیشرفت کرده است که حتی دستگاه‌های امنیتی و نظامی جهان نیز بدین منظور دپارتمان‌هایی ایجاد کرده‌اند. در این دوره ما یکی از کامل‌ترین و جامع‌ترین دوره‌های تخصصی اوسینت (اطلاعات منبع-باز) با رویکرد نظامی را برای شما آماده کرده‌ایم.

این دوره ۶۰ ساعته شامل:
▫️تحلیل اطلاعات وب (WEBINT): چگونه با استفاده از ابزارهای پیشرفته، داده‌های حیاتی را از اعماق وب و منابع عمومی استخراج کنید.
▫️تحلیل شبکه‌های اجتماعی (SOCMINT)
▫️به دست آوردن اطلاعات اشخاص (HUMANINT) و شرکت‌ها
▫️ردیابی و رهگیری کشتی‌ها، هواپیماها و پلاک خودروها
▫️تحلیل استراتژیک: چگونه پازل‌های اطلاعاتی را کنار هم بچینید تا توانمندی‌ها، اهداف و نقاط ضعف دشمن را پیش از هر کس دیگری فاش سازید.
▫️شناسایی دقیق (GEOINT): پردازش تصاویر ماهواره‌ای، موقعیت یابی تصاویر و تجهیزات نظامی و زیرساخت‌های کلیدی.
▫️جمع‌آوری اطلاعات از DarkWeb و نشت اطلاعات
▫️امنیت عملیاتی (OPSEC): چگونه در حین جمع‌آوری اطلاعات، ردپای خود را پنهان کرده و از هویت و مأموریت خود محافظت نمایید.

🔻به همراه چندین پروژه عملی از کشورهای هدف

🔹این دوره برای تحلیلگران نظامی، افسران اطلاعاتی، متخصصان امنیت ملی و تمام کسانی طراحی شده است که می‌خواهند در دنیای پیچیده امروز، یک قدم از تهدیدها
جلوتر باشند.

مدت دوره: ۶۰ ساعت (برگزاری بصورت آنلاین)
پنجشنبه ها و جمعه ها ساعت ۸-۱۲
زمان برگزاری: اواسط آبان
هزینه دوره: ۷،۶۰۰،۰۰۰ تومان (ثبت نام زودهنگام تا ۲۰ مهرماه ۵،۲۰۰،۰۰۰ تومان)
جهت اطلاعات بیشتر و ثبت نام به آی‌دی @partisan_pv در پیام‌رسان‌های بله و تلگرام مراجعه نمایید.


@Partisancenter

♦️اولین نخست‌وزیر زن ژاپن کیست؟
◾️فارین پالیسی
📝مینگ گائو

#تهران_ریویو
#ژاپن

🔸در آستانه رأی‌گیری رهبری حزب لیبرال دموکرات ژاپن، سانائه تاکایچی (Sanae Takaichi)، یکی از چهره‌های تندرو و مورد حمایت جریان‌های اولتراناسیونالیست، به‌عنوان گزینه اصلی نخست‌وزیری مطرح است. او اگرچه نخستین زن در این جایگاه خواهد بود، اما حضورش بیشتر از آنکه نشانه‌ای از تحول باشد، بازتابی از وفاداری به سنت‌های محافظه‌کارانه حزب است. در واقع حضور او می‌تواند گام بلندی به‌سوی تثبیت ایدئولوژی اولتراناسیونالیستی باشد که طی سال‌های اخیر در حال گسترش است.

💢سیاست داخلی: وفاداری به سنت، نه اصلاح

🔹تاکایچی برای رسیدن به رأس قدرت، سازگاری کاملی با ساختارهای محافظه‌کار حزب لیبرال دموکرات نشان داده است. او با تأکید بر حفظ قوانین سنتی مانند ممنوعیت جانشینی سلطنتی زنان و مخالفت با اصلاح قانون ثبت احوال برای اجازه استفاده خانم‌های متأهل از نام خانوادگی جداگانه، به‌وضوح نشان داده که اعتقادی به اصلاحات بنیادین در ساختار اجتماعی ژاپن ندارد.

🔹او در حالی همچنان از نام خانوادگی دوران مجردی‌اش در فعالیت‌های حرفه‌ای استفاده می‌کند که با قانونی شدن این حق برای سایر زنان مخالفت می‌ورزد. این تناقض نشان می‌دهد که وفاداری به نظم موجود، شرط اصلی بقای سیاسی برای زنان در حزب حاکم است.

💢سیاست امنیتی: اصلاح قانون اساسی و افزایش قدرت نظامی

🔹تاکایچی از چهره‌های برجسته جناح طرفدار بازنگری در ماده ۹ قانون اساسی ژاپن است؛ بندی که پس از جنگ جهانی دوم تصویب شد و کشور را از داشتن نیروی نظامی منع می‌کند. او بارها از اصلاح قانون اساسی برای مشروعیت‌بخشی به نیروهای دفاعی و افزایش چشمگیر بودجه نظامی حمایت کرده است.
دیدگاه امنیتی او کاملاً با دکترین شینزو آبه هم‌راستا است و بر ساختن تصویر دولتی مقتدر، تهاجمی و ملی‌گرا تأکید دارد. نخست‌وزیری او می‌تواند آغاز مرحله‌ای جدید از نظامی‌سازی ژاپن باشد که در تضاد کامل با سنت صلح‌طلبی این کشور پس از جنگ جهانی دوم است.

💢بازگشت به دیپلماسی ملی‌گرا

🔹از مهم‌ترین وجوه تمایز تاکایچی، رویکرد تهاجمی او در عرصه سیاست خارجی است. او مدافع سرسخت «بازنگری تاریخی» درباره نقش ژاپن در جنگ جهانی دوم است. بازدیدهای منظم تاکایچی از معبد جنجالی یاسوکونی به‌ویژه تحریک‌آمیز تلقی می‌شود. این معبد یادبود بیش از ۲.۴ میلیون کشته و جنایتکار جنگی ژاپن در جنگ جهانی دوم است. چنین اقداماتی از سوی پکن و سئول به‌عنوان تأیید رسمی بازنگری تاریخی ژاپن تلقی شده و توافقات دوران پس از جنگ را تضعیف می‌کند. اظهارات او به‌طور گسترده به‌عنوان تمایل مداوم برای ادای احترام به کشته‌شدگان جنگ، در عین پرهیز حساب‌شده از یک نقطه تنش دیپلماتیک، تفسیر شده است. از این رو، دولت تحت رهبری تاکایچی احتمالاً نشان خواهد داد که ژاپن در اختیار رهبری است که حافظه ناسیونالیستی را بر آشتی منطقه‌ای ترجیح می‌دهد.

💢سیاست منطقه‌ای: چین، تایوان و مناقشه‌های جزیره‌ای

🔹اصول اصلی ناسیونالیسم تاکایچی که شامل اصلاح قانون اساسی، برنامه‌های دفاعی قوی و بازنگری تاریخی است، احتمالاً منجر به اصطکاک فوری دیپلماتیک خواهد شد. تاکایچی با موضع‌گیری درباره جزایر مورد مناقشه داکدو/تاکه‌شیما و تأکید بر مالکیت ژاپن، حساسیت‌های کره جنوبی را تحریک کرده است. او همچنین با تکرار مواضع آبه درباره تایوان از جمله اینکه «بحران تایوان، بحران ژاپن است»، در واقع مسیر تقابل آشکار با چین را انتخاب کرده است.

🔹چین این اظهارات را نقض آشکار منافع اساسی خود در زمینه تمامیت ارضی می‌داند و آن را نشانه‌ای سیاسی تلقی می‌کند مبنی بر اینکه ژاپن در حال کنار گذاشتن صلح‌طلبی پس از جنگ جهانی دوم و حرکت به‌سوی سیاستی تهاجمی در یکی از نقاط حساس منطقه است.

🔹با این حال، به‌دلیل دولت اقلیت فعلی حزب لیبرال دموکرات و ائتلافش با حزب صلح‌طلب «کومیتو»، انتظار می‌رود که برنامه‌های تاکایچی در سیاست خارجی با محدودیت‌هایی روبرو شود.


✅نخست‌وزیری تاکایچی کمتر یک پیروزی تاریخی برای برابری واقعی جنسیتی در ژاپن و بیشتر نشان‌دهنده تاب‌آوری سیاسی حزب لیبرال دموکرات و هسته محافظه‌کار آن است. صعود او به‌احتمال زیاد نشان می‌دهد که محتمل‌ترین مسیر برای دستیابی یک زن به قدرت در سلسله‌مراتب سخت‌گیرانه LDP، در گرو پذیرش کامل و بی‌قید و شرط محافظه‌کارترین و پدرسالارانه‌ترین عناصر این حزب است. او اگر نخست‌وزیر شود، بیش از آنکه آغازگر فصلی جدید باشد، استمرار سیاست‌های سخت‌گیرانه داخلی و خارجی خواهد بود.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/629
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐چرا و چگونه دولت فدرال آمریکا تعطیل شد؟

#تحلیل_کوتاه
#آمریکا

🔹این چهارمین بار است که ترامپ تعطیلی دولت فدرال را تجربه می‌کند. پیشتر سه بار در سال ۲۰۱۸ دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان سنا نتوانسته بودند بر سر افزایش سقف بودجه به توافق برسند. در نگاه نخست این امر عجیب به نظر می‌رسد؛ چراکه جمهوری‌خواهان اکثریت سنا و مجلس نمایندگان را در اختیار دارند. با این حال، هفته گذشته اقلیت دموکرات توانست مانع تصویب طرح افزایش موقت سقف بودجه شود و دولت فدرال ناچار به تعطیلی شد. چرا و چگونه چنین چیزی رخ داد؟

💢شکافی حزبی بر سر بودجه مراقبت درمانی

🔸اختلاف کنونی میان جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها به بودجه مراقبت‌های درمانی باز می‌گردد. این بودجه که مبتنی بر اعطای اعتبار مالیاتی به اقشار طبقه متوسط یا کم‌درآمد بود، هزینه‌های درمانی را برایشان کاهش می‌داد. این بودجه در انتهای سال ۲۰۲۵ به پایان می‌رسد و دموکرات‌ها خواستار تداوم آن هستند. با این وجود، جمهوری‌خواهان با این موضوع مخالفت می‌کنند. به همین دلیل، دموکرات‌ها به سراغ اهرم فشار افزایش سقف بودجه رفته‌اند. این اتفاق جدیدی نیست. معمولاً بودجه‌های سالیانه به دلیل اختلاف‌نظر بر سر جزئیات برای ۱۲ ماه کامل به تصویب نمی‌رسد و لازم است در میانه سال بر سر افزایش سقف بودجه تصمیم‌گیری شود. اما چگونه حزب اقلیت می‌تواند این فرآیند را مختل کند؟

💢دموکرات‌ها و فیلیباستر

🔸تصویب طرح‌ها و لوایح در مجلس نیازمند اکثریت ساده در دو مجلس سنا و نمایندگان است که کار را برای حزب اکثریت آسان می‌کند. اما قبل از شروع رأی‌گیری، مجلس لازم است تصمیم بگیرد آیا مذاکرات بر سر محتوای طرح خاتمه یابد یا خیر؟ نمایندگان و سناتورهای اقلیت راه‌های مختلفی برای تعویق رأی‌گیری و طولانی‌کردن مذاکرات دارند که به آن فیلیباستر (سد رأی) می‌گویند. یکی از مشهورترین اقدامات، سخنرانی‌‎های طولانی در صحن مجلس است. برخی مواقع، نمایندگان برای ساعت‌ها به طور مداوم سخنرانی‌ می‌کنند تا رأی‌گیری صورت نگیرد. رکورددار فیلیباستر در آمریکا متعلق به استروم تارموند است که برای جلوگیری از تصویب قانون حقوق مدنی در سال ۱۹۵۷ بیش از ۲۴ ساعت سخنرانی کرد.

🔸متوقف‌کردن فیلیباستر نیازمند رأی ۶۰ سناتور است. در اینجا کار برای جمهوری‌خواهان دشوار می‌شود؛ چراکه تنها ۵۳ کرسی را در اختیار دارد و حداقل ۷ سناتور دموکرات باید با آن‌ها همراهی کنند. اما در صورتی که رهبران دموکرات نخواهند با رهبران جمهوری‌خواه به مصالحه برسند، وضعیت به بن‌بست می‌رسد. در آخرین رأی‌گیری، جمهوری‌خواهان توانستند تنها ۳ دموکرات را با خود همراه کنند و یک جمهوری‌خواه (رند پائول) نیز به طرح رأی منفی داد.

💢گزینه‌های جمهوری‌خواهان

🔸سه سناریو پیش روی جمهوری‌خواهان است: ۱. رهبران دموکرات را قانع و راضی به مصالحه کنند که به معنای پذیرش خواسته‌هایشان است ۲. تعداد اندکی از دموکرات‌ها (مخصوصاً دموکرات‌هایی که از ایالت‌های چرخشی انتخاب شده‌اند) را راضی به شورش علیه حزب خودشان بکنند. ۳. به تعطیلی دولت تا پایان سال میلادی (تا دی ماه) ادامه دهند.

🔸مواضع فعلی ترامپ و جانسون (سخنگوی مجلس نمایندگان) و ثون (رهبر جمهوری‌خواهان سنا) نشان از عدم تمایل به پذیرش شروط دموکرات‌ها دارد. از آن سو، ترقی‌خواهان که چپ افراطی دموکرات‌ها محسوب می‌شوند، فشار بسیاری بر چاک شومر، رهبر دموکرات‌های سنا می‌آورند تا بر بودجه درمانی پافشاری کند. او یک بار امسال با جمهوری‌خواهان برای بازنگه‌داشتن دولت توافق کرد که خشم بسیاری از نخبگان حزب را برانگیخت. شومر این بار برای حفظ موقعیتش با ترقی‌خواهان همراهی می‌کند.

🔸تحقق سناریوی دوم، بستگی به شرایطی دارد. راضی‌کردن یک نماینده به رأی علیه حزب خود امر ساده‌ای نیست. باید دید او از سمت پایگاه رأی خود چقدر تحت فشار است. نظرسنجی اخیر واشنگتن‌پست نشان می‌دهد که ۳۰٪ مردم، دموکرات‌ها و ۴۷٪ ترامپ و جمهوری‌خواهان را مسئول وضعیت کنونی می‌دانند. ۲۳٪ نیز مطمئن نیستند. این یعنی رأی‌دهندگان چپ و همچنین احتمالاً بخش قابل توجه از مستقلین تاکنون به دموکرات‌ها فشار نیاورده‌اند. این وضعیت مطلوب دموکرات‌ها است و تعطیلی را تداوم می‌بخشد.

✅بسیاری از دموکرات‌ها مصمم هستند که خواسته‌های خود را محقق کنند. با این حال، این امکان وجود دارد که جمهوری‌خواهان همچون گذشته به طور جداگانه با شومر به توافق برسند. این بار احتمال رخ‌دادن چنین چیزی کمتر است، چراکه شومر نگران این است که توسط سایر نخبگان حزبی و رأی‎دهندگان جایگاه خود را از دست دهد. از آن سو حزب جمهوری‌خواه نیز نسبت به گذشته رادیکال‌تر شده است. تمامی این عوامل در کنار یکدیگر چشم‌انداز مصالحه را کم‌رنگ می‌کند.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/630
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐 استعفای نخست‌وزیر جدید فرانسه کمتر یک از ماه

#تحلیل_کوتاه
#تعقیب_روند

🔸نخست‌وزیر فرانسه، سباستین لکورنو (Sebastien Lecornu) که کمتر از یک ماه از آغاز به کارش می‌گذشت، تنها ۱۴ ساعت پس از معرفی کابینه‌ای که با واکنش‌های منفی و نارضایتی احزاب مختلف روبه‌رو شد، پیشاپیش و قبل از جلسه رای اعتماد به اعضای کابینه استعفا داد. همانطور که قبلاً در تحلیلی ذکر شد تعیین نخست‌وزیر جدید کمکی به حل بحران سیاسی فرانسه نکرد چرا که نخست وزیر جدید نیز هیچ توفیقی در ایجاد مصالحه میان لیبرال‌ها و چپ‌ها نداشت. انتصاب نخست وزیر جدید نیز به دلیل حل نکردن این مسئله همچنان راه به جایی نخواهد برد.

💢اکنون، در صورتی که همچنان هیچ طرفی حاضر به مصالحه نباشد، سه سناریو در پیش روی فرانسه قرار دارد

1️⃣تعیین نخست وزیر جدید که به احتمال زیاد همانند گزینه‌های پیشین بعد از مدتی دوباره استعفا خواهد داد.

2️⃣برگزاری انتخابات زودهنگام پارلمان که نه تنها عامل اجماع‌سازی نخواهد بود بلکه ممکن است کرسی‌های بیشتری در دست جریانات راست و چپ افراطی کرسی‌های بیشتری بدست بگیرند و چنددستگی پارلمان شدت بیشتری پیدا کند.

3️⃣استعفای ماکرون که به دلیل نبود نامزد جایگزین تنها کشور را به ورطه هرج‌و‌مرج بیشتری می‌کشاند.

🔹اگر هرکدام از سناریوهای بالا اتفاق بیفتد، مشکل بودجه و بحران سیاسی فرانسه همچنان باقی خواهد ماند. در واقع، تنها زمانی می‌توان نشانه‌هایی از بهبود دید که یا دولت در سیاست‌های مالی و امنیتی خود بازنگری کند، یا جریان‌های اصلی سیاسی به توافقی برای همکاری برسند؛ چیزی که فعلاً بعید به نظر می‌رسد و کشور را در چرخه‌ای تکراری از بحران نگه می‌دارد.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/631
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐خرید سوخو‑۳۵ و تاثیر آن بر قدرت هوایی ایران

‏#مقاله_تحلیلی‏
#سوخو_35

📝سید رضا میرطاهر

🔹یک گروه هکری اوکراینی با نفوذ به شرکت دفاعی دولتی روسیه (‏Rostec‏) اقدام به کشف و انتشار اسنادی از شرکت ‏نظامی فناوری رادیو‑الکترونیکی کرت (‏KRET‏) روسیه کرده است. بر اساس یکی از اسناد، ایران (کد ۳۶۴) قراردادی برای ‏تجهیز ۴۸ فروند جنگنده سوخو‑۳۵ خریداری‌شده خود با سامانه‌های الکترونیک و جنگ الکترونیک منعقد کرده است.‏

💢تجهیزات سفارشی

🔸این تجهیزات شامل ۱۲ مجموعه جنگ الکترونیک ‏L‑265M10‌‏ (خیبینی‑‏M‏)، دو پاد ‏L‑265M10R‏ و ‏L‑265M10P‏ مجموعاً ۲۴ پاد برای اختلال و فریب رادارهای دشمن، سامانه تست و کالیبراسیون مجموعه خیبینی ‏یعنی ‏L‑277M‏ و مجموعه قطعات یدکی (‏ZIP‑G‏) برای پشتیبانی، تعمیر و نگهداری بلندمدت ابزار سامانه هشدار ‏فروسرخ است.‏

🔸مطابق این سند، این قرارداد در سال ۲۰۱۹ منعقد شده و پیش‌پرداخت‌هایی در سال‌های ۲۰۲۲‑۲۰۲۳ انجام شده و ‏زمان‌بندی تحویل این تجهیزات به کارخانه سازنده یعنی مجتمع هواپیماسازی «کومسومولسک‑آن‑آمور» ‌‏(‏Komsomolsk‑on‑Amur‏) بین ۱۶ تا ۴۸ ماه پس از پرداخت تعیین شده است و با فرض انجام پرداخت اولیه در ‏سال ۲۰۲۲، تحویل زیرسیستم‌های ‏KRET‏ به کارخانه تولید هواپیما بین سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶ انجام خواهد شد. مونتاژ ‏واقعی، آزمایش پرواز و صدور گواهینامه هواپیما پس از آن انجام می‌شود؛ یعنی تحویل کامل به ایران احتمالاً بین ‏سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸ انجام خواهد شد.‏

💢تکوین سوخو‑۳۵‏

🔸جنگنده سوخو‑۳۵ ، یک هواپیمای جنگنده چندمنظوره نسل ۴.۵ روسی است که توسط دفتر طراحی سوخو توسعه یافته و ‏توسط شرکت یونایتد ایرکرفت کورپوریشن (‏UAC‏) تولید می‌شود. این جنگنده به عنوان نسخه پیشرفته و مدرن‌شده ‏سوخو‑۲۷ طراحی شده و هدف اصلی آن دستیابی به برتری هوایی، پشتیبانی نزدیک هوایی و عملیات چندمنظوره است. تا ‏سال ۲۰۲۵، بیش از ۱۵۰ فروند ‏Su‑35S‏ تولید شده که بیشتر آن‌ها در خدمت روسیه هستند، در حالی که صادرات به ‏کشورهایی مانند چین و الجزایر صورت گرفته است. ‏

💢مشخصات فنی سوخو‑۳۵‏

🔸از نظر طراحی، سوخو-۳۵یک جنگنده تک‌سرنشینه با بدنه آیرودینامیک ترکیبی (‏blended wing‑body‏) است که از ‏مواد کامپوزیتی، آلیاژهای آلومینیوم‑لیتیوم و تیتانیوم برای کاهش وزن و افزایش استحکام استفاده می‌کند. وزن خالی آن ‏حدود ۱۸۴۰۰ کیلوگرم و حداکثر وزن برخاست ۳۴۵۰۰ کیلوگرم است. کابین خلبان مجهز به نمایشگر هدآپ (‏HUD‏)، دو ‏صفحه نمایش چندمنظوره ‏LCD‏ و سیستم کنترل ‏HOTAS‏ است. رادار ‏Irbis‑E (PESA)‌‏ آن قادر به تشخیص اهداف ‏در فاصله ۴۰۰ کیلومتری و رهگیری همزمان ۳۰ هدف است. این جنگنده به دلیل موتورهای دارای اگزوزهای تغییر بردار ‏رانش موتور ‏thrust‑vectoring، قابلیت مانور فوق‌العاده دارد و می‌تواند مانورهای ۹ جی را تحمل کند.‏

💢سوخو‑۳۵ و قدرت هوایی ایران

🔸سوخو‑۳۵ یکی از جدی‌ترین گزینه‌های نیروی هوایی ایران برای افزایش توان رزمی خود به خصوص در زمینه رزم هوایی و ‏رهگیری جنگنده های دشمن است و می‌تواند قدرت هوایی ایران را بازآفرینی کند. به خصوص اینکه هواپیماهای رزمی در ‏خدمت در نیروی هوایی ایران دارای قدمت زیادی بوده و با فن آوری های مدرن فاصله بسیاری دارند.‏

🔸با توجه به مشخصات و مقدورات رزمی سوخو‑۳۵ می‌توان گفت که در هر جنگ احتمالی ایران با اسرائیل و یا آمریکا، این ‏جنگنده به مدد سامانه‌های راداری، آفندی و جنگ الکترونیک خود به خصوص در عرصه جنگ هوایی اعم از نبرد نزدیک ‏هوایی (داگ فایت) یا رزم هوایی ماورای افق (بی‌وی‌آر) دارای مقدورات قابل‌توجهی بوده و توان هماوردی با جنگنده‌های ‏هم‌رده اسرائیلی و آمریکایی یعنی انواع پیشرفته اف‑۱۵ و اف‑۱۶ را خواهد داشت. اما در مقام مقابله با جنگنده نسل ‏پنجمی اف‑۳۵ اسرائیل و آمریکا و نیز جنگنده نسل پنجمی اف‑۲۲ که فقط آمریکا آن را در اختیار دارد، سوخو‑۳۵ با ‏چالش‌های مهمی مواجه خواهد شد.‏

✅مساله دیگر این است که در جنگ هوایی مدرن صرف در اختیار داشتن هواپیمای برتری هوایی مانند سوخو-۳۵ برای ‏مقابله با جنگنده‌های مدرن و فوق مدرن دشمن کفایت نکرده و اجزای مهم دیگری مانند هواپیماهای کنترل و پیش اخطار ‏هوابرد (آواکس)، سامانه منسجم و یکپارچه ‏C4I، سامانه های راداری زمینی پیشرفته و به طور کلی شبکه گسترده‌ای از ‏انواع تجهیزات زمینی وهوایی برای کشف، رصد و رهگیری هواگردهای دشمن باید وجود داشته باشد. لذا در اختیار داشتن ‏سوخو۳۵ به تنهایی کفایت نکرده و نیازمند شبکه مدرن فرماندهی و کنترل در کنار جنگنده‌های نسل پنجم برای پاسخ به ‏تهدیدات خواهیم بود.‏

🔗برای مطالعه متن کامل اینجا کلیک کنید!‏🔗

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/632
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

♦️چرا ترامپ نخواهد توانست پایگاه بگرام را پس بگیرد؟
◾️رسپانسیبل استیت‌کرفت
📝تانیا گودسوزیان

#تهران_ریویو
#افغانستان

🔸رئیس‌جمهور ترامپ در تاریخ ۲۰ سپتامبر در یک فرسته‌ای در تروث سوشیال، با تهدید طالبان نوشت: «اگر افغانستان پایگاه هوایی بگرام را پس ندهد، اتفاقات بدی خواهد افتاد!!» او اکنون خواهان بازپس‌گیری پایگاهی نظامی است که در چارچوب توافق خروج ایالات متحده در سال ۲۰۱۹، در دولت اول خود، بر سر آن مذاکره کرده بود. طالبان نیز مطابق انتظار، به‌سرعت این درخواست را رد کرد. با توجه به نفوذ عمیق چین در افغانستان پس از جنگ، احتمال می‌رود که پکن مانع از آن شود که این تهدید چیزی بیش از یک اظهارنظر فی‌البداهه و جدی تلقی شود.

💢بگرام؛ ابزار فشار علیه چین؟

🔹از اوایل سال ۲۰۲۵، ترامپ بارها به بگرام نه به‌عنوان یک هدف نظامی، بلکه به‌مثابه یک مهره راهبردی در تقابل گسترده‌تر خود با چین اشاره کرده است. از دید ترامپ، بازپس‌گیری بگرام می‌تواند سلطه آمریکا را در منطقه‌ای احیا کند که به باور او در حال چرخش به‌سوی نفوذ چین است. این مسئله همچنین روایت سیاسی قدرتمندی برای او مبتنی بر بازپس‌گیری آنچه بایدن از دست داده ایجاد می‌کند؛ یعنی احیای قدرت و نمایش اراده آمریکا در دوره‌ای که نشانه‌های افول در آن دیده می‌شود.

🔹اما در حالی‌که ترامپ از بازپس‌گیری بگرام سخن می‌گوید، چین عملاً وارد میدان شده است. پکن از ۲۰۲۱ بدون هرگونه اتلاف وقت در حال گسترش نفوذ خود در افغانستان بوده است. در آگوست ۲۰۲۵، وزیر خارجه چین، وانگ یی، برای گسترش همکاری‌های معدنی، تجاری و زیرساختی به کابل سفر کرد. افغانستان اکنون به یک شریک راهبردی مهم برای چین تبدیل شده و حضور مجدد نظامی آمریکا منافع چین را تهدید می‌کند.

💢ابزار فشار یا طرحی واقعی؟

🔹برخی تحلیلگران بر این باورند که خواسته ترامپ در واقع بیش از آنکه ناظر بر بازپس‌گیری واقعی بگرام باشد، ابزار فشار است. این درخواست می‌تواند یک موضع‌گیری حداکثری باشد تا امتیازاتی کوچک‌تر به‌دست آورد، مانند بازگرداندن بخشی از ۷ میلیارد دلار تسلیحات آمریکایی که در زمان خروج باقی ماند. او ممکن است به دنبال تضمین‌هایی درباره حمایت از حقوق اقلیت‌ها یا تعهداتی برای محدودسازی پناهگاه‌های تروریستی باشد.

🔹به گفته هلنا مالک‌یار، سفیر پیشین افغانستان در ایتالیا: «بعید است ایالات متحده فوریت خاصی برای داشتن بگرام داشته باشد، زیرا پاکستان از سال ۱۹۵۹ دسترسی به پایگاه‌های هوایی خود را در اختیار آمریکا گذاشته است. در واقع، پایگاه‌های هوایی در خیبر پختونخوا و پنجاب حتی از بگرام به چین نزدیک‌تر هستند.»

💢نه طالبان یکپارچه است، نه منطقه بی‌طرف

🔹طالبان قدرتی یکپارچه نیست. برخی جناح‌ها ممکن است همکاری با ایالات متحده را سودمند بدانند، اما دیگران، به‌ویژه آن‌هایی که با هبت‌الله آخوندزاده در ارتباط‌اند، به‌شدت در برابر هرگونه همکاری مقاومت خواهند کرد. هر تلاشی برای بازپس‌گیری بگرام، این شکاف‌ها را آشکار خواهد کرد و واکنش طالبان بسته به این خواهد بود که کدام جناح غالب شود.

🔹این شکاف درونی تنها یکی از لایه‌های یک معادله بسیار پیچیده‌تر است. تلاش ترامپ برای بازگرداندن بگرام، نه‌تنها طالبان، بلکه نظمی منطقه‌ای را به چالش می‌کشد که دیگر مرکزیتش در واشنگتن نیست. شرایط میدانی از زمان اشغال آمریکا تغییر یافته‌اند. چین مصمم به تثبیت نقش خود در بازسازی افغانستان است و بازگشت نظامی آمریکا را تهدیدی برای دسترسی خود به منابع معدنی و منافع امنیتی‌اش تلقی می‌کند.

🔹همچنین ایران احتمالاً تأسیسات آمریکایی را به‌عنوان تهدیدی بالقوه خواهد دید. روسیه نیز به‌عنوان نخستین کشوری که طالبان را به رسمیت شناخت امروز حضور گسترده‌ای در افغانستان دارد. نفت و گندم را با قیمت‌های پایین برای افغانستان تأمین می‌کند و با سرویس‌های امنیتی این کشور در زمینه ضدتروریسم همکاری دارد. چین و روسیه به‌احتمال‌زیاد از بازگشت نظامی آمریکا حمایت نخواهند کرد، چرا که ممکن است توازن شکننده فعلی را بر هم بزند.

🔹از منظر افکار عمومی آمریکا نیز احتمال حمایت از اعزام مجدد نیرو به کشوری که دو دهه جنگ در آن ثمری نداشته، بسیار پایین است. نگرانی‌ها در مورد تبدیل شدن افغانستان به پناهگاه تروریستی نیز تا امروز واقعیت نیافته است.

✅حتی اگر طالبان با راه‌حلی مذاکره‌شده موافقت کند، احتمالاً برای ترامپ سخت خواهد بود که چنین توافقی را به مردم آمریکا بقبولاند. پس از سقوط سایگون، بیست سال طول کشید تا ایالات متحده روابط دیپلماتیک خود را با ویتنام از سر گیرد؛ بنابراین، منطقی است که انتظار داشته باشیم افکار عمومی و کنگره نیز با چنین توافقی مخالفت کنند.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/633
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐پیروزی راست افراطی در جمهوری چک؛ صدای تغییر در سیاست اروپایی

#تحلیل_کوتاه
#با_انتخابات
#اروپا

📝علی محبی

🔹انتخابات پارلمانی جمهوری چک که در تاریخ ۱۳ مهر ۱۴۰۴/ ۵ اکتبر ۲۰۲۵ برگزار شد، برخلاف دوره‌ی پیشین نتایجی متفاوت ‏و درخور تأمل به همراه داشت. در این انتخابات، احزاب راست افراطی و جریان‌های منتقد به اتحادیه اروپا توانستند جایگاه خود را ‏در پارلمان به‌طور چشم‌گیری تقویت کنند. هرچند چالش‌هایی در مسیر تشکیل دولت پیش‌روی آنان قرار دارد، اما در صورت در ‏دست گرفتن دولت، پیامدهای قابل توجهی در سطح ملی و اروپایی به همراه خواهد داشت.‏

💢نتایج انتخابات: صعود چشمگیر راست‌های افراطی

🔸در این دوره، حزب جنبش شهروندان ناراضی‎ (ANO) ‎به رهبری آندره بابیش (‏Andrej Babiš‏) با کسب ۳۵‌‎ ‎درصد آرا ‏و رشد ۸ درصدی نسبت به انتخابات قبلی، به بزرگ‌ترین حزب پارلمان تبدیل شد. ائتلاف حاکم‎ (Spolu) ‎به رهبری ‏نخست‌وزیر فعلی، با ۲۳‌‎ ‎درصد آرا جایگاه دوم را به دست آورد و با کاهش پنج درصدی نسبت به دور گذشته مواجه شد. نکته ‏مهم این انتخابات، ورود احزاب راست افراطی و ضد اتحادیه اروپا با مجموع ۵۰ درصد آرا به مجلس بود؛ امری که راه را برای ‏شکل‌گیری یک دولت ائتلافی با محوریت این جریانات هموار کرده است.‏

💢ریشه‌های بازآرایی سیاسی در جامعه چک

🔸با وجود شاخص‌های کلان اقتصادی نسبتاً مطلوب، بخش قابل‌توجهی از شهروندان چک شرایط اقتصادی را به‌صورت ملموس ‏وخیم‌تر از قبل تجربه می‌کنند. حضور پرتعداد پناهجویان اوکراینی و ارسال مکرر تسلیحات به اوکراین، به افزایش نارضایتی ‏عمومی دامن زده است. در این فضا، احزاب راست‌گرا با شعارهایی نظیر «اولویت با منافع ملی چک»، «تقویت حاکمیت ملی» و ‌‏«مقابله با هزینه‌های جنگ اوکراین»، موفق شدند آرای بخش‌هایی از جامعه را به سوی خود جذب کنند و حزب حاکم را در ‏انتخابات شکست دهند. ‏

💢پیامدهای احتمالی برای سیاست خارجی

🔸در صورت موفقیت بابیش در تشکیل دولت، انتظار می‌رود جمهوری چک تغییراتی قابل‌توجه در سیاست‌های داخلی و خارجی خود ‏اعمال کند. نخستین اقدام محتمل، توقف حمایت نظامی از اوکراین و محدودسازی خدمات به پناهجویان اوکراینی خواهد بود. از ‏سوی دیگر، چک ممکن است به بلوک کشورهای منتقد اتحادیه اروپا مانند مجارستان و اسلوواکی بپیوندد؛ ائتلافی که می‌تواند ‏انسجام اروپا در قبال مسئله اوکراین را بیش از پیش دچار شکاف کند.‏

🔸با این حال، به نظر نمی‌رسد تغییرات شدید و ناگهانی رخ دهد، چرا که جریان راست افراطی از اکثریت مطلق برخوردار نیست و ‏احتمالاً با الگوگیری از حزب «برادران ایتالیا»، سیاست تغییر تدریجی و گام‌به‌گام را در پیش خواهد گرفت تا از واکنش‌های شدید ‏داخلی و بین‌المللی جلوگیری کند.‏

💢موانع قانونی و سیاسی در مسیر تشکیل دولت

🔸گرچه از منظر عددی، ائتلافی با حضور‎ ANO ‎و دو حزب راست افراطی دیگرمی‌تواند اکثریت پارلمان را در اختیار گیرد، اما ‏اختلافات سیاسی و خواسته‌های متفاوت این احزاب، روند مذاکرات را پیچیده کرده است. حزب‎ ANO ‎تمایلی به ائتلاف ‏رسمی ندارد و ترجیح می‌دهد صرفاً با دریافت حمایت پارلمانی، دولت اقلیت تشکیل دهد؛ در حالی که سایر احزاب خواستار ‏مشارکت فعال در کابینه هستند.‏

🔸علاوه بر این، مسئله مخالفت احتمالی رئیس‌جمهور با وزرا و نخست‌وزیر نیز مطرح است. گرچه رئیس‌جمهور در چک عمدتا مقامی ‏تشریفاتی است اما اختیار عدم انتصاب نخست‌وزیر و وزرای آن را دارد که می‌تواند روند قدرت‌گیری برخی وزرای افراطی را دچار ‏مشکل کند.‏

💢جمع‌بندی

✅اگرچه تشکیل دولت برای بابیش با موانع قابل‌توجهی مواجه است، اما در صورت تحقق آن، اروپا ممکن است با افزایش ‏قطب‌بندی داخلی در قبال جنگ اوکراین روبرو شود و یکی از بازیگران مؤثر خود را در جبهه حامیان کی‌یف از دست ‏بدهد. عملکرد دولت احتمالی بابیش می‌تواند نمادی از تغییر تدریجی رویکردهای سیاسی و افکار عمومی در جوامع ‏اروپایی نسبت به جنگ اوکراین، مهاجرت و سیاست‌های اتحادیه اروپا باشد.‏

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/634
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐بازگشت کوشنر به صحنه قدرت در واشنگتن

#تحلیل_کوتاه
#آمریکا #اسرائیل

📝عرفان علمشاهی

🔹یکی از اتفاقاتی که در جریان سفر اخیر نتانیاهو به واشنگتن کمتر مورد توجه قرار گرفت، بازگشت جارد کوشنر، داماد یهودی و مشاور ترامپ در دولت نخستش، به صحنه قدرت بود. پس از آنکه ترامپ «طرح صلح» خود را اعلام و حماس با بخش‌هایی از آن موافقت کرد، فعالیت‌های کوشنر و ویتکاف برای میانجی‌گری و پایان جنگ افزایش یافت و آنها در مذاکرات چهارشنبه شرم‌الشیخ (مصر) حضور یافتند. این بازگشت می‌تواند معانی متعددی داشته باشد.

💢کوشنر در یک سال گذشته

🔸کوشنر هیچ فعالیت و سمت رسمی در کمپین انتخاباتی ترامپ و دولت دوم او نداشته است. با این وجود، در یک سال گذشته در پشت صحنه گزینش افراد کابینه و پیگیری تحولات غرب آسیا فعال بود. به گزارش سی‌ان‌ان، کوشنر در حال مشاوره خصوصی به ترامپ و در ارتباط با کشورهای عربی برای تداوم توافق‌های عادی‌سازی بود. همچنین، او نقش مهمی جهت تشکیل تیم سیاست خارجی ترامپ و تعیین افراد مناسب برای رسیدگی به امور منطقه داشت. افزون بر این، به نظر می‌رسد او یکی از محرک‌های ترامپ برای برنامه تصاحب غزه بود، چه اینکه او پیشتر در گفتگویی، نواحی ساحلی غزه را «ملک ارزشمند» توصیف کرده بود.

💢ارتباط با رهبران عرب و لابی اسرائیل

🔸یکی از ویژگی‌های خاص کوشنر، ارتباط گسترده و عمیق همزمان او با اعراب و اسرائیل است که او را به یک گزینه برجسته برای ترامپ تبدیل می‌کند. چنین روابطی به او اجازه داد که دو ابتکار مهم را در دولت نخست ترامپ پیش ببرد: پیمان صلح ابراهیم و معامله قرن. او در اولی موفق بود و روابط امارات و بحرین با اسرائیل عادی‌سازی شد؛ اما در دومی که میان فلسطینیان و اسرائیل بود، ناکام ماند.

🔸مهم‌ترین بخش داستان کوشنر و لابی اسرائیل به روابط نزدیک او با خانواده مرداک بازمی‌گردد. به عنون نمونه، کوشنر به گفته خود در کتابش با نام «تاریخ‌سازی» توانست روپرت مرداک، سرمایه‌دار یهودی و مدیرعامل سابق غول رسانه‌ای فاکس را قانع به حمایت از کمپین انتخاباتی ترامپ در ۲۰۱۶ کند. همچنین در سال ۲۰۲۳ مشخص شد که مرداک اطلاعات محرمانه‌ای از راهبردهای تبلیغاتی کمپین انتخاباتی بایدن به کوشنر داده است. او روابط دوستانه نزدیکی با همسر سابق روپرت، یعنی وندی دنگ داشت که به او برای ازدواج با ایوانکا ترامپ کمک کرد. این نکات در کنار مواضع کوشنر علیه تشکیل دولت فلسطینی و حمایت او از اسرائیل نشان می‌دهد بازگشتش به کاخ سفید به معنای نزدیک‌کردن مواضع ترامپ به خواسته‌های نتانیاهو خواهد بود.

🔸کوشنر روابط تجاری گسترده‌ای نیز با رهبران عرب دارد. به گزارش نیویورک‌تایمز، او شش ماه پس از ترک کاخ سفید و پایان دولت پیشین ترامپ، برای بنگاه سرمایه‌گذاری خود (Affinity Partner) مبلغ دو میلیارد دلار از صندوقی که توسط محمدبن‌سلمان اداره می‌شد، دریافت کرد. او پیشتر نیز روابط تجاری بسیاری با عربستان داشت که باعث شد او پس از مرگ خاشقچی در کاخ سفید از بن‌سلمان دفاع کند. کوشنر همچنین در سال گذشته ۱.۵ میلیارد دلار نیز از دو کشور قطر و امارات دریافت کرد.

💢کاستی‌ها و ناکامی‌های ویتکاف

🔸اگرچه ویتکاف، همچنان در فرآیند مذاکرات حضور دارند؛ اما شکست‌های دیپلماتیک اخیر او را نیز می‌توان در میان عوامل بازگشت کوشنر برشمرد. او در مذاکرات با روسیه و ایران نتوانست به دستاورد مهمی برسد و تنها انتقادات بخشی از جمهوری‌خواهان نصیبش شد. علاوه بر این، اگرچه ویتکاف روابط خوبی با قطری‌ها داشته و همچنان مورد اعتماد ترامپ است؛ اما تجربه کوشنر و روابط عمیق او با عربستان، امارات و اسرائیل (مخصوصاً نتانیاهو) را ندارد. به این دلایل، کوشنر و ویتکاف با یکدیگر به مصر رفته‌اند.

✅روابط دوجانبه کوشنر با اعراب و اسرائیل، شانس او را برای پایان جنگ غزه بالا می‌برد؛ اما مذاکرات کنونی مشکلات بنیادینی دارند که اصلی‌ترین آن‌ها، سازش‌ناپذیری خواسته‌های اصلی کابینه نتانیاهو و حماس است. اگر حماس با خلع سلاح مخالفت کند، برای نتانیاهو پذیرفتنی نخواهد بود. همچنین، صهیونیست‌های مذهبی کابینه نیز خواهان اشغال همیشگی غزه هستند. مواضع حمایتگرانه کوشنر در مورد اسرائیل نشان می‌دهد او قادر نیست یا تمایلی ندارد که خواسته‌های کلیدی نتانیاهو را از مذاکرات حذف کند و برخلاف طرح پیشنهادی ترامپ، حماس مسلح را غزه باقی بگذارد. به این دلیل، احتمال بالایی وجود دارد که مذاکرات جدید تحت هدایت کوشنر مجدداً به شکست بیانجامد، همانطور که معامله قرن ناموفق ماند.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/635
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐آیا آمریکا به ونزوئلا حمله خواهد کرد؟

#تحلیل_کوتاه
#آمریکا #ونزوئلا

🔹گزارش‌هایی در خصوص دستور لغو مذاکره و دیپلماسی با ونزوئلا و رد پیشنهاد مادورو توسط ترامپ مبنی بر اینکه منابع نفتی و طلای ونزوئلا را در اختیار شرکت‌های آمریکایی قرار دهد، همچنین افزایش استقرار نیروها در پورتوریکو تصاعد تنش میان دو کشور را نشان می‌دهد. حتی آمریکا در حال آماده‌کردن گزینه‌های حمله به داخل خاک ونزوئلا است. جنگ خطرات بسیاری برای جایگاه آمریکا در نیمکره غربی داشته دارد که مهم‌ترین آن‌ها تبدیل‌شدن ونزوئلا به عراق دیگر است.

💢وضعیت استقرار نیروها

🔸تاکنون آمریکا چهار ناوشکن، یک رزم‌ناو، یک زیردریایی تهاجمی هسته‌ای، یک کشتی آبی-خاکی حامل بالگرد، دو شناور آبی-خاکی و یک پلتفرم عملیات ویژه، به همراه بیش از شش هزار نیرو را در دریای کارائیب مستقر کرده است. همچنین برای افزایش پشتیبانی لجستیک، پایگاه روزولت رودز در پورتوریکو مجدداً فعال شده است. با این حال، طبق برآوردهای نظامی، سطح کنونی نیروها و تجهیزات برای حمله گسترده و زمینی با هدف برانداختن دولت مادورو کافی نیست و آمریکا به نیروهای بیشتری (تقریباً هشت‌برابر) نیاز دارد. البته، نیروهای فعلی برای عملیات هوایی محدود درون خاک ونزوئلا کافی خواهند بود.

💢مبارزه با کارتل‌‌های مواد مخدر؟

🔸دولت ترامپ مکرراً دولت ونزوئلا را به حمایت از کارتل‌های مواد مخدر متهم می‌کند. با این حال، بررسی اسناد رسمی دولت آمریکا خلاف این را نشان می‌دهد. به عنوان نمونه، طبق گزارش ۲۰۲۵ وزارت دادگستری درباره ارزیابی تهدید مواد مخدر، سه کشور مکزیک، کلمبیا و پرو مناطق اصلی حضور کارتل‌ها و قاچاق فنتانیل، متامفتامین و کوکائین به آمریکا هستند. اگرچه ونزوئلا نیز مأمنی برای برخی کارتل‌ها (نظیر Tren de aragua) و قاچاق کوکائین بوده است؛ اما در مقایسه با سه کشور مذکور، نقش به مراتب کمتری دارد. مبارزه با مواد مخدر نمی‌تواند علت اصلی درگیری پرهزینه‌ احتمالی با ونزوئلا باشد.

💢جنگ و جلوگیری از نفوذ چین و روسیه

🔸مهار چین و روسیه در نیمکره غربی از اولویت‌های دولت دوم ترامپ بوده است، و جنگ با مادورو نیز در این چارچوب می‌گنجد. تحرکات نظامی اخیر آمریکا، تبدیل به اهرم فشار قدرتمندی شده است که ترامپ می‌تواند با آن ونزوئلا را از دو قدرت مذکور دور کند؛ اما به نظر می‌رسد او مصمم به رویارویی نظامی (حمله گسترده برای تغییر نظام یا محدود) باشد؛ هرچند احتمالا هزینه‌هایی بیش از فواید سرنگونی یک دولت نزدیک به شرق دارد (همچون فرسایشی‌شدن جنگ، شکل‌گیری دولت بی‌ثبات و رشد گروه‌های چریکی چپ). مادورو پیشتر کاهش روابط اقتصادی با چین و روسیه و ایران را نیز پیشنهاد کرده بود، اما ترامپ آن را نپذیرفت.

💢دشمنان مادورو در کابینه ترامپ

🔸می‌توان جناح ضد مادورو را از عوامل اصلی جنگ احتمالی با ونزوئلا دید که شامل سه شخص اصلی می‌شود: مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، جان رتکلیف، رئیس سیا و استفان میلر، مشاور ترامپ در امور امنیت داخلی. مارکو روبیو، سناتور پیشین فلوریدا، از سمت جامعه ونزوئلایی‌های ساکن این ایالت تحت فشار است تا سرنگونی مادورو را پیگیری کند. رهبران اپوزیسیون ونزوئلا نیز روابط گسترده‌ای با او دارند.

🔸رتکلیف نقش پررنگی در برجسته‌کردن تهدید مادورو و ارتباطش با کارتل‌ها داشته باشد. اخیراً گابارد اشاره کرده بود که در نهادهای اطلاعاتی آمریکا شکافی بر سر ارتباط این دو با یکدیگر وجود دارد که می‌توان گفت یکی از طرفین این شکاف، رتکلیف باشد و ترامپ را به سمت درگیری نظامی تحریک می‌کند. استفان میلر نیز که تمرکز ویژه‌ای بر مهاجرین غیرقانونی و قاچاق مواد مخدر دارد به همین ترتیب، بازیگر اصلی در ترتیب‌دادن حملات اخیر به قایق‌ها را ایفا بوده است.

💢حمله محدود یا جنگ همه‌‎جانبه

🔸همانطور که پیشتر بیان شد، اگرچه سطح کنونی نیروها در حال افزایش است، اما برای برانداختن دولت مادورو کافی نیست. سناریوی محتمل دیگر می‌تواند حملات هوایی محدود به اهدافی درون خاک ونزوئلا (همچون پایگاه‌های ارتش یا ساختمان‌های کلیدی دولتی) باشد تا ضمن تضعیف دولت، مسیر را برای اپوزیسیون داخلی هموار کند؛ چه اینکه رقیب مادورو، ادموندو گونزالس در انتخابات ۲۰۲۴ توانست ۴۴٪ رأی بیاورد که نشان از پایگاه مردمی قدرتمند اپوزوسیون دارد.

✅جنگ برای تغییر نظام سیاسی در ونزوئلا در کوتاه‌مدت احتمال کمتری دارد؛ اما با افزایش استقرار نیروها و فشار جناح ضد مادورو در کابینه می‌تواند تبدیل به گزینه اصلی شود. به جای این گزینه، ترامپ می‌تواند به سراغ حملات هوایی صرف به ارتش و دولت این کشور برای تقویت اپوزیسیون داخلی برود تا با یک دولت غرب‌گرا، ونزوئلا را از بلوک ضدآمریکایی چین و روسیه خارج کند.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/636
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

♦️نشانه‌هایی از تحویل سوخو-35 به ایران
◾️مفتاحک للحقیقه

#رویة_العربیة
#ایران #روسیه

🔹نوسازی نیروی هوایی ایران بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است، زیرا نشانه‌های فزاینده‌ای از آغاز قراردادهای تسلیحاتی پیشرفته روسیه با تهران، به‌ویژه در زمینه جنگنده سوخو ۳۵ دیده می‌شود. پس از سال‌ها رکود و تحریم، به نظر می‌رسد ایران واقعاً در آستانه‌ی جهشی کیفی در توان هوایی خود قرار دارد؛ جهشی که از تحولات ژئوپلیتیکی در اوکراین و غرب‌آسیا و نیز از روند پرشتاب نزدیکی راهبردی با مسکو ناشی می‌شود.

💢سیگنال‌های اولیه

🔸بررسی سوابق ترافیک هوایی میان روسیه و ایران نشان می‌دهد در تاریخ ۲۷ سپتامبر، یک هواپیمای باری نظامی روسی از نوع آنتونوف An-124-100 روسلان از شهر «ایرکوتسک» در روسیه برخاسته است. مقصد این پرواز در نرم‌افزارهای ناوبری مشخص نبود، اما رهگیری دستی مسیر آن نشان می‌داد که این هواپیما مسیرهای متناوبی را طی کرده تا به نقطه‌ای در نزدیکی تهران برسد، سپس سیگنال آن به‌طور کامل قطع شده است؛ امری که احتمال فرود آن در خاک ایران را تقویت می‌کند. روز بعد، در تاریخ ۲۸ سپتامبر، همان هواپیما از نقطه‌ای در نزدیکی تهران دوباره به پرواز درآمد، بدون آن‌که مقصدی برای آن ثبت شود، و ساعاتی بعد بر فراز مسکو ظاهر شد و سپس از صفحه رادار ناپدید گردید.

💢ارتباط پروازها با جنگنده‌های سوخو

🔸پاسخ این پرسش در شهر «ایرکوتسک» نهفته است؛ شهری که مبداء پرواز هواپیمای مورد نظر است. کارخانه هواپیماسازی ایرکوتسک که یکی از شاخه‌های اصلی مهندسی شرکت یاکولِف، از پیشرفته‌ترین مراکز صنعتی روسیه است، در این شهر قرار دارد. این کارخانه برای تولید هواپیماهای جدید و نمونه‌های آزمایشی طراحی شده و همچنین در زمینه ساخت و فروش تجهیزات جانبی هواپیما فعالیت دارد. افزون بر این، تولیدکننده سوخو-۳۰ است و در تولید هواپیماهای غیرنظامی سوخو نیز نقش دارد. باند پروازی که در نزدیکی این کارخانه وجود دارد برای پرواز آزمایشی یا انتقال محموله‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

💢شواهد حاصل از تصاویر ماهواره‌ای

🔸با بررسی تصاویر ماهواره‌ای از پلتفرم Sentinel Hub، یک هواپیمای باری غول‌پیکر آنتونوف در تاریخ ۲۶ سپتامبر مشاهده شد. محاسبه‌ی ابعاد این هواپیما نشان می‌دهد که به احتمال زیاد مدل آنتونوف An-124-100 روسلان بوده است. این همان هواپیمایی است که در ابتدای این گزارش ردیابی شد و به ایران پرواز کرده بود.

🔸هواپیمای آنتونوف روسلان قادر است حدود ۱۲۰ تن تجهیزات حمل کند؛ به این معنا که می‌تواند چند فروند جنگنده سوخو یا اجزای آن‌ها را جابه‌جا کند، زیرا وزن خالی یک جنگنده سوخو-۳۵ تنها حدود ۱۸٫۴ تن است. این داده‌ها احتمال آن را تقویت می‌کنند که ایران ممکن است تاکنون چند فروند جنگنده سوخو-۳۵ یا بخش‌هایی از آن‌ها را از روسیه تحویل گرفته باشد.

🔸تحرکات اخیر میان مسکو و تهران، همراه با نشانه‌هایی از انتقال جنگنده‌های سوخو-۳۵ به ایران، به نظر می‌رسد فراتر از یک معامله معمول تسلیحاتی باشد و بیشتر نشان‌دهنده‌ی اقدامی راهبردی با هدف بازتعریف موازنه قدرت در منطقه است. ایران، که سال‌ها از ضعف مزمن در نیروی هوایی خود رنج می‌برد، این معامله را فرصتی برای بازگرداندن توازن نظامی و افزایش توان بازدارندگی در برابر اسرائیل و ایالات متحده می‌بیند.

🔸پروازهای مرموز ایرکوتسک و تهران حاکی از آن است که تحویل عملی یا جزئی جنگنده‌ها احتمالاً آغاز شده است. این نشانه‌ها، در کنار اظهارات مقام‌های ایرانی، نشان می‌دهد که این معامله وارد مرحله‌ی اجرای محتاطانه و محرمانه شده تا از بروز تنش‌های بین‌المللی جلوگیری شود.

💢معنای ژئوپلیتیک سوخو-35

🔸برای تهران، سوخو-۳۵ تنها یک سلاح جدید نیست؛ بلکه اعلام نمادین پایان محاصره نظامی و فنی است که سال‌ها کشور را درگیر کرده بود. برای مسکو، نزدیکی راهبردی با ایران بخشی از انزوای سیاسی‌اش را جبران کرده و جای پایی محکم در خلیج فارس به آن می‌بخشد، در حالی‌که نفوذ غرب در مهار روسیه کاهش یافته است.

🔸از منظر امنیتی، ورود حتی تعداد محدودی از این جنگنده‌ها آسمان ایران را برای پروازهای اسرائیلی و عملیات شناسایی آمریکا دشوارتر خواهد کرد..با این حال، چالش‌های ایران همچنان پابرجاست؛ به‌ویژه در زمینه‌های آموزش، نگهداری و بهره‌برداری عملیاتی، که انتظار می‌رود روسیه با اعزام کارشناسان و مشاوران نظامی به آن پاسخ دهد.

✅در اصل، آنچه در حال وقوع است تبادلی از منافع راهبردی است: مسکو با فراهم کردن ابزارهای بازدارندگی پیشرفته برای تهران، هم‌سویی سیاسی بیشتر را به دست می‌آورد، در حالی‌که ایران از این اهرم برای تثبیت جایگاه خود به‌عنوان قدرتی منطقه‌ای غیرقابل چشم‌پوشی بهره می‌برد.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/637
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐رویارویی نظامی پاکستان و طالبان: زمینه‌ها و احتمالات آتی

#مقاله_تحلیلی
#پاکستان #طالبان

📝امیرمحسن شاه‌شرقی

🔹روابط پاکستان و طالبان در دوره دوم استقرار این گروه در افغانستان، شباهتی به دوره اول نداشته و علیرغم مانور نمایشی ژنرال فیض حمید در بحبوحه انتقال قدرت در کابل، به نظر می‌رسد که پاکستان در تعامل با طالبان به بن‌بستی جدی برخورده است. در هفته‌ای که گذشت، پاکستان به اهدافی در پایتخت افغانستان حمله هوایی نمود و در پاسخ، طالبان مجموعه‌ای از حملات را علیه نیروهای امنیتی پاکستان در مناطق مرزی دو کشور سامان دادند. علیرغم انجام چند دور حملات هوایی و زمینی از سوی پاکستان، فعلا اقدام جدیدی از سوی طالبان گزارش نشده است. برآورد پاکستان حاکی از این است که دستکم ۲۰۰ نفر از نیروهای وابسته به طالبان و ۲۳ نفر از نیروهای نظامی پاکستان در این زد و خوردها کشته شده‌اند.

💢زمینه‌های رویارویی نظامی

🔸از میان مسائل حل و فصل نشده و زمینه‌های رویارویی نظامی دو طرف، به نظر می‌رسد که دو مسئله «افزایش تحرکات تروریستی» و «تحول در رویکرد بین‌المللی طالبان» از حیث آثار و تبعات امنیتی برای پاکستان تحمل ناپذیرتر از سایر موارد باشد:

1️⃣ افزایش تحرکات تروریستی در قلمروی پاکستان

🔸با استقرار مجدد طالبان در افغانستان، تعداد و شدت حملات تروریستی در قلمروی پاکستان شدت یافت و تلاش‌های دیپلماتیک برای مهار این مسئله در چهار سال گذشته ناکام بوده‌اند. براساس برآوردها، سال ۲۰۲۵ را باید خونبارترین سال پاکستان در پانزده سال گذشته دانست. اختلاف دیرینه بر سر خط مرزی، تعدد و تمرکز حملات تروریستی در دو ایالت هم‌مرز با افغانستان، یعنی خیبرپختونخوا و بلوچستان، در کنار پیوندهای تاریخی موجود میان طالبان و سایر گروه‌های تروریستی منطقه، ابهامات بسیاری را برای پاکستان درباره نقش طالبان در این خشونت‌ها ایجاد نموده است.

🔸در حال حاضر، دو گروه تحریک طالبان پاکستان (TTP) و ارتش آزادیبخش بلوچ (BLA) نقش اصلی را در هدایت حملات تروریستی در خاک پاکستان ایفا می‌کنند. مقامات سیاسی و نظامی پاکستان به کرات طالبان را به کوتاهی در مهار یا حمایت ضمنی از این گروه‌ها متهم کرده‌اند. به طور خاص، پاکستان تاکید دارد که بخش عمده‌ای از رهبران و کادرهای فعال این گروه‌ها در خاک افغانستان پناه داده شده‌اند. در چهار سال گذشته، پاکستان بارها طالبان را برای مهار و انتقال این نیروها تحت فشار قرار داده است.

2️⃣ تحول در رویکرد بین‌المللی طالبان

🔸پیگیری و تنظیم روابط خارجی طالبان در دوره اول استقرار (۱۹۹۶-۲۰۰۱) تا اندازه زیادی در انحصار پاکستان بود و این گروه، تلاش دیپلماتیک چندانی به صورت مستقل بروز نداده بود. بسیاری از تحلیل‌گران، گشایش نمایندگی سیاسی طالبان در قطر (۲۰۱۳) را نقطه پایان موقعیت انحصاری پاکستان و نقطه تولد رویکرد مستقل بین‌المللی این گروه می‌شمارند. با این وجود، پاکستان کماکان یکی از ذی‌نفوذترین بازیگران خارجی در صفوف طالبان به شمار می‌رفت. طالبان دوم فعالانه کوشیده است تا دستیابی به حمایت و رسمیت را از پکن و مسکو گرفته تا دوشنبه و تاشکند و تهران دنبال کند که در این میان، تلاش برای گنجاندن دهلی نو در این دایره، از سوی پاکستان غیرقابل پذیرش و تهدیدآمیز ارزیابی شده است.

🔸پاکستان معتقد است که افزایش تعاملات سیاسی و امنیتی طالبان و هند به منزله ظهور موج جدیدی از حملات تروریستی در قلمروی پاکستان خواهد بود که منابع مالی و پشتیبانی تسلیحاتی خود را از هند و پشتیبانی زمینی و پوشش اطلاعاتی را از طالبان دریافت کند. اشاره به این نکته خالی از لطف نخواهد بود که حمله هوایی به کابل درست در میانه سفر شش روزه وزیر خارجه طالبان به هند انجام پذیرفته است. بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند که زمانبندی این حمله در قلب پایتخت افغانستان، حامل پیامی مشخص برای رهبران طالبان بوده است.

💢چشم‌اندازهای آتی

✅دو شکل بیشینه و کمینه تنش میان دو بازیگر، یعنی جنگ همه‌جانبه یا حل و فصل تنش‌ها باتکای ملاحظات داخلی و بین‌المللی هر دو طرف، از احتمال تحقق پایین‌تری برخوردارند. زد و خوردهای اخیر پاکستان را نسبت به بدیل‌سازی برای حاکمان کنونی افغانستان، چه از درون طالبان و چه از بیرون، مصمم‌تر سازد و دور از ذهن نیست که پاکستان در اعمال فشار بر طالبان از سوی ایالات متحده مشارکت فعال‌تری پیدا کند. در مقابل، انتظار می‌رود که طالبان برای جبران عدم تقارن موجود در قدرت نظامی، بر استفاده از اهرم فشار تروریسم در قلمروی پاکستان اصرار ورزد و از مسیر نزدیکی بیشتر به هند، برای ایجاد نوعی موازنه برون‌زا تلاش کند.

🔗برای مطالعه متن کامل اینجا کلیک کنید!‏🔗

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/638
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐دوازدهمین اجلاس سران سازمان کشورهای ترک: روابط راهبردی در بستر زنگزور

#تحلیل_کوتاه
#سازمان_کشورهای_ترک
#قفقاز_جنوبی

📝احسان فلاحی

🔹 دوازدهمین اجلاس سران «سازمان کشورهای ترک» در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۲۵ در شهر قبله جمهوری آذربایجان برگزار شد. با توجه به موضوعات جدیدی که در اجلاس قبله مطرح شده است این نشست را می‌توان نقطه عطفی در روند تکامل «سازمان کشورهای ترک» در چارچوب تحولات اخیر در قفقاز جنوبی به شمار آورد.

💢 موضوعات جدید در نشست «قبله»

🔸 در اجلاس قبله همانند نشست‌های پیشین بر مواضع مشترک طرفین تاکید شده است که از مهم‌ترین آن‌ها «چشم‌انداز مشترک جهان ترک» در حوزه‌های مختلف سیاسی، روابط خارجی، امنیتی، اقتصادی و فرهنگی است. در همین راستا «امورالی‌یف» دبیرکل سازمان اعلام کرد که اعضای این سازمان در بیش از ۴۰ حوزه با یکدیگر هماهنگی‌های سطح بالا دارند. اما در نشست قبله ابتکاراتی نیز مطرح شده که نسبت به دوره‌های قبلی یک نقطه عطف محسوب می‌شود.

🔸اجلاس مذکور در سایه «اعلامیه سه جانبه کاخ سفید» در ۸ آگوست برگزار شد. به همین منظور سران بر اهمیت توافق کاخ سفید در برقراری صلح و امنیت در قفقاز و حتی فراسوی آن تاکید کردند. در بیانیه پایانی ضمن تاکید بر توسعه کریدور میانی از دالان زنگزور نیز نام برده شده است. همچنین به طور رسمی از ابتکار OTS+ پرده‌برداری شده است. هدف این ابتکار توسعه روابط با کشورهای است که به لحاظ فرهنگی دارای مشابهت‌های با کشورهای عضو هستند. به نظر می‌رسد که در این زمینه کشورهایی مانند چین و ایران که دارای برخی شباهت قومی- فرهنگی هستند جزء گزینه‌های آینده برای همکاری با سازمان باشند.

🔸 از دیگر شگفتانه‌های اجلاس قبله، پیشنهاد الهام علی‌اف برای برگزاری رزمایش مشترک نظامی توسط کشورهای عضو سازمان در سال 2026 در جمهوری آذربایجان است. تصمیم‌گیری در این مورد در نشست وزاری دفاع بررسی خواهد شد. افزون بر این، کشورهای OTS تصمیم گرفتند که «پیمان مشارکت استراتژیک، دوستی ابدی و برادری» را امضا کنند. این پیمان به‌منظور تقویت چارچوب همکاری‌ها، وحدت بیشتر و پیشبرد ابتکارات مشترک است. بحث‌های مربوط به این پیمان چندجانبه به‌زودی میان اعضا آغاز می‌شود. در پایان اجلاس نیز طبق روال‌های دیپلماتیک ریاست دوره‌ای سازمان از قرقیزستان به جمهوری آذربایجان واگذار شد.

💢 خروجی راهبردی نشست «قبله»

🔸 نشست قبله نشان داد که «سازمان کشورهای ترک» تلاش دارد که نقش خود را فراتر از یک پلفترم فرهنگی و اقتصادی ساده تعریف نموده و به یک کانون قدرت منطقه‌ای تبدیل شود. دستیابی به این هدف دو شرط مکمل دارد. نخست، توسعه افقی زیرساخت‌های منطقه به گونه‌ای که منجر به اتصال یکپارچه کشورهای ترک زبان از منظر ژئواکونومیکی شود و دوم، گسترش عمودی پیوندهای سیاسی که در نهایت منجر به همکاری ژئوپلیتیکی میان کشورهای عضو خواهد شد. شرط نخست، از طریق اتصال بدون واسطه به وسیلۀ کریدور زنگزور قابل دستیابی است و شرط دوم، در چارچوب «سازمان کشورهای ترک» قابل حصول است. به عبارت دیگر توسعه زیرساختی در قالب کریدور میانی (و دالان زنگزو) بخش سخت افزاری همکاری‌ها و گسترش مناسبات در چارچوب «سازمان کشورهای ترک» قسمت نرم افزاری آن است. از این چشم‌انداز، اجلاس قبله مقدمه‌ هم‌افزایی سخت‌افزاری و نرم‌افزاری در منطقه به ویژه در قفقاز جنوبی است.

🔸در زمینه روابط خارجی، فرمت OTS+ می‌تواند امکان تعامل هدفمندتر با کشورهای غیرترک در اروپا، یا قدرت‌های آسیایی مانند روسیه، چین یا حتی ژاپن و کره‌جنوبی را فراهم آورد. سازوکار مذکور و حضور ناظران جدید به مشروعیت بین‌المللی و قدرت چانه‌زنی سازمان خواهد افزود. پیشنهاد رزمایش مشترک و تمرکز بر امنیت جمعی یکی از مهمترین خروجی‌های راهبردی نشست قبله است. اما پررنگ شدن پروژه‌های امنیتی و نظامی از دیدگاه بسیاری از ناظران ممکن است منجر به نگرانی اعضا و ایجاد شکاف میان آن‌ها شود. به ویژه این که کشورهای آسیای مرکزی به عنوان اعضای CSTO نسبت به واکنش‌های روسیه نگرانی دارند. به علاوه شکاف‌های سیاسی مهمی میان اعضا وجود دارد که یکی از مهمترین آنها اعلام حمایت کشورهای آسیای مرکزی از قطعنامه‌های ۵۴۱ و ۵۵۰ شورای امنیت سازمان ملل ‏متحد در محکومیت اشغالگری ترکیه در قبرس شمالی (عضو ناظر سازمان) است.

✅اجلاس قبله شاید بر خلاف انتظارات باکو- آنکارا دستاوردهای چشمگیر و فوری نداشته باشد اما در تعیین دستورکار برای «سازمان کشورهای ترک» یک نقطه ثقل راهبردی ایجاد کرده است.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/639
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐 تهدیدات پهپادی روسیه و آزمون واقعی توان دفاعی ناتو

#تحلیل_کوتاه
#روسیه #ناتو

📝 علی محبی

🔹در هفته‌های اخیر، نفوذ پهپادها و جنگنده‌های روسی به حریم هوایی چند کشور اروپایی، نگرانی‌ جدی درباره امنیت مرزهای ناتو ایجاد کرده است. این اقدامات، بحث فعال‌سازی بند ۵ پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) را نیز به جریان انداخته و کشورهای اروپایی را به تکاپو برای واکنش مؤثر در برابر تهدیدات فزاینده روسیه واداشته است. هرچند طرح‌ها و ابتکارات متعددی مطرح شده، اما به دلیل اختلافات داخلی و عدم توان لازم برای اجرایی‌سازی آنها تردیدهای جدی درباره اثربخشی و کارآمدی این پاسخ‌ها وجود دارد.

💢اراده سیاسی در محاق

🔸واکنش اولیه اروپا نسبت به ورود پهپادها و جنگنده‌های روسی به حریم ناتو، تهدید به واکنش فوری و تلاش برای همراهی ایالات متحده در برابر روسیه بود تا این تهدید بازدارنده تلقی شود. با این حال، نشست اخیر جامعه سیاسی اروپا در کپنهاگ نشان داد که برخلاف انتظار، پیام روشنی از اراده سیاسی مشترک برای مقابله با روسیه مخابره نشده است و در این جلسه هیچ تصمیم‌گیری مهمی صورت نگرفت. این جلسه حتی به‌نوعی بیانگر آن بود که تهدید پهپادی روسیه، هنوز آن‌طور که باید، توسط سران اروپایی جدی گرفته نشده است.

💢اختلاف اروپا بر سر مدیریت جنگ

🔸از زمان آغاز جنگ اوکراین، کشورهای اروپایی در مورد سطح و نوع واکنش به اقدامات تهاجمی روسیه و همچنین در خصوص کنترل و مدیریت هزینه‌های نظامی اختلاف‌نظر جدی با یکدیگر داشته‌اند. برخی دولت‌ها به دنبال جلوگیری از تشدید تنش بوده‌اند، در حالی که برخی دیگر خواهان رویارویی جدی با روسیه هستند. در موضوع اخیر نیز، کشورهای اروپایی با وجود توافق کلی بر سر طرح‌های دفاعی جدید، اختلافاتی در زمینه میزان حضور و کنترل نهادهای ملی در اجرای این طرح‌ها با ناتو و اتحادیه اروپا وجود داشت. پیچیدگی این مسئله باعث شد که تصمیم‌گیری در خصوص امور نظامی-امنیتی، بار دیگر به تعویق بیفتد.

💢ضعف اروپا برای یک جنگ پهپادی

🔸نفوذ پهپادهای انتحاری روسی به حریم هوایی لهستان و واکنش پدافندی این کشور، ضعف جدی اروپا در زمینه مقابله با پهپادها را برملا کرد. مقابله با پهپادهایی با هزینه ساخت حدود ۱۰ هزار دلار، برای لهستان میلیون‌ها دلار هزینه در پی داشت. این عدم توازن، ضعف اروپا در تجهیز به سامانه‌های ارزان‌قیمت کشف و انهدام اهداف پرنده، ناهماهنگی در سطح اتحادیه و نبود سامانه دفاعی جامع را نشان می‌دهد. در نتیجه، اروپا همچنان از جنگ اوکراین درس‌های لازم را نگرفته و برای مقابله با جنگ‌های اطلاعاتی و هیبریدی آمادگی لازم را ندارد.

💢طرح دیوار پهپادی

🔸مهم‌ترین طرح برای جلوگیری از رخداد چنین تهدیداتی، طرح «دیوار پهپادی» مطرح شد. این طرح شامل ایجاد شبکه‌ای چندلایه دفاعی در سراسر مرزهای شرقی برای کشف و رهگیری پهپادها با استفاده از ترکیبی از فناورهای مدرن نظارتی و دفاعی ارزان‌قیمت است. اما مشخص نبودن جزئیات این طرح و تخمین ۳ الی ۴ سال زمان برای طراحی آن نشان از نامحتمل بودن عملیاتی شدن آن در کوتاه مدت است.

🔸حتی در صورت عملیاتی شدن،‌ موانعی چون عدم هماهنگی و اختلاف بر سر مدیریت و مسئولیت این طرح، تأخیر در تأمین مالی پروژه‌ها، سرعت پایین اجرای آن و نیاز به حجم بسیار زیادی از سایت راداری و سامانه پدافندی در سراسر اروپای شرقی باعث خواهد شد تا کارآمدی این طرح به شدت کاهش یابد. همچنین شایان ذکر است که تهدیدهای پهپادی می‌توانند منشایی داخلی داشته باشند و از درون هر کشور به پرواز در بیایند که برای چنین تهدیدی دیوار پهپادی کارایی نخواهد داشت.

💢جمع‌بندی

✅اتحادیه اروپا و ناتو هنوز خود را با تهدیدات نوظهور نظیر جنگ پهپادی سازگار نکرده‌اند. فرایندهای کند بروزرسانی، هزینه‌های بالا و اختلاف‌نظرهای سیاسی موجب شده تا ظرفیت دفاعی اروپا در برابر تهدیدات فزاینده روسیه ناکافی باقی بماند. در حالی که تهدیدهای اخیر می‌توانند محرکی برای بازتعریف راهبردهای امنیتی ناتو باشند، شواهد حاکی از آن است که همچنان نه اراده سیاسی کافی وجود دارد و نه توان نظامی مناسب برای ایجاد بازدارندگی مناسب در برابر روسیه. تداوم این وضعیت می‌تواند نه‌تنها بازدارندگی ناتو را تضعیف کند، بلکه روسیه را نیز به سمت افزایش اقدامات تهاجمی اطلاعاتی و امنیتی سوق دهد.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/640
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🔵جنون فناوری و فشار سنگین بر گرده اقتصاد چین
◾️فارن پالیسی
📝اسکات کندی، اسکات روزل

#اکوتهران

🔸هر روز تیترهای تازه‌ای درباره فناوری چین منتشر می‌شود؛ از خودروهای برقی گرفته تا هوش مصنوعی و ربات‌های انسان‌نما؛ اما پیام همه این تیترها یک چیز است: چین به غول فناوری مبدل شده است. با این حال، نشانه‌های ضعف ساختاری نیز واضح‌اند: افزایش بدهی، پیری جمعیت، سقوط بازار املاک و مستغلات و افزایش نرخ بیکاری جوانان.

🔹دیدگاه‌های متفاوتی درباره قدرت اقتصادی چین وجود دارد. یک طرف توان نوآوری چین را اغراق‌ شده و برخی دیگر بدهی‌ و پیری جمعیت را قابل مدیریت می‌دانند. تحقیق میدانی ما نشان می‌دهد بخشی از حقیقت در هر دو دیدگاه وجود دارد.

💢اژدهای کند فناوری؟

🔹بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵، رتبه چین در شاخص جهانی نوآوری از ۴۳ به ۱۰ رسیده و در فاصله ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۳ مخارج تحقیق و توسعه ۴۷۵ درصد افزایش داشته است. چین در ثبت اختراعات و انتشار مقالات علمی نیز پیشتاز است. طرح «ساخت چین ۲۰۲۵» پیشرفت‌های قابل توجهی در ظرفیت فنی، ارزش افزوده و سهم بازار صنایع هدف طرح ایجاد کرده است. تمرکز بر نوآوری، در مناطق شهری به رشد اقتصادی کمک کرده است و نیروی کار کارخانه‌ای مهارت‌های بالاتری پیدا کرده است. سیاست صنعتی نیز موجب ظهور اثرات سرریز میان صنایع شده است.

🔹با این حال، تمرکز بر فناوری‌های پیشرفته به معنای رشد کلان و سریع نبوده است. چین بیش از ۱۰۰ تولیدکننده خودرو برقی دارد و تعداد شرکت‌های سرمایه‌گذار روی ربات‌های انسان‌نما روندی صعودی داشته است. با این حال، شکست‌های صنعتی و محصولاتی پرهزینه بسیار رایج‌اند و همزمان، سرمایه‌گذاری‌های بیش از حد و سهولت دسترسی به تأمین مالی باعث شده است که شرکت‌های ضعیف زنده بمانند.

🔹چین پیشتر «اژدهای چاق فناوری» خوانده شده است. چین کنونی را باید باتکای همنشین دستاوردهای فناورانه و تخصیص نادرست منابع، رشد پایین درآمد و غفلت از نیروی انسانی، «اژدهای کند فناوری» خواند. کما اینکه فناوری‌های پیچیده و پیشرفته همچنان برای چین چالش‌برانگیزند و در هوانوردی، نیمه‌هادی‌های پیشرفته، مواد شیمیایی پیچیده و ماشین‌آلات دقیق چین هنوز به غرب وابسته است.

💢بازار املاک؛ نقطه ضعف بزرگ

🔹بازار املاک به یک نقطه ضعف بزرگ مبدل شد. دولت‌های محلی زمین‌ها را به سازندگان اجاره دادند و ساخت‌وساز بی‌سابقه‌ای ایجاد شد. سقوط قیمت‌ها و بیش از ۶۰ میلیون واحد مسکونی خالی، اقتصاد را منجمد نگاه داشته است. فناوری‌های کوچک و سرمایه‌بر رشد کلان ایجاد نمی‌کنند و سرمایه از بخش‌هایی که می‌توانستند اشتغال و درآمد بیشتری ایجاد کنند، منحرف شده است. بخش‌های خدماتی با ارزش افزوده بالا، از جمله بهداشت و آموزش، عقب‌اند.

💢تحصیلات نیروی کار

🔹نیروی کار یکی از محدودیت‌های اصلی اقتصاد چین است. فناوری‌های پیشرفته نیازمند مهارت بالا هستند، اما چین یکی از کمترین میزان تحصیلات نیروی کار را در میان کشورهای با درآمد متوسط دارد و حدود ۶۰ درصد نیروی کار چین حتی یک روز به دبیرستان نرفته‌اند. حدود ۹۰۰ میلیون نفر با درآمد روزانه حدود ۱۰ دلار با آموزش، سلامت و امنیت شغلی محدود در شهرها و روستاها زندگی می‌کنند و بخش بزرگی از آنها نمی‌تواند وارد مشاغل اداری شوند. سهم اقتصاد گیگ طی ۱۵ سال گذشته از ۴۰ درصد به ۶۰ درصد رسیده است.

💢برتری فناوری یا رشد مصرف‌کننده؟

🔹سیستم چین به نفع صنعت و فناوری است و منابع عظیم به پروژه‌های اولویت‌دار هدایت می‌شوند، در حالی که دستمزدها پایین، شبکه ایمنی اجتماعی توسعه نیافته و گزینه‌های سرمایه‌گذاری خانوار محدود باقی مانده‌اند. مسکن دیگر محل مناسبی برای ذخیره ارزش نیست و بازار سهام به ثبات نرسیده است. از همین روست که چین باید بین برتری فناوری و رشد مصرف‌کننده انتخاب کند.

🔹برای حل مشکل بهره‌وری، چین می‌تواند از بخش فناوری حمایت کند اما اقدامات دیگری برای کارگران کم‌درآمد لازم است: بیمه بیکاری برای کارگران روستایی، تضعیف محدودیت‌های تحرک داخلی (هوکو) و ارتقای سرمایه انسانی از طریق آموزش دوران کودکی، پیش‌دبستانی و دبیرستان علمی علیرغم هزینه بالا، ضروری بود و در بلندمدت اقتصادی خواهند بود.

💢نکته پایانی

✅صرف‌نظر از مسیر چین، آمریکا و دیگر کشورها با شرایط چالش‌برانگیز مواجه خواهند شد. ادامه تمرکز بر فناوری باعث قطبی‌شدن بیشتر داخلی و خارجی خواهد شد و فشار بر دیگر کشورها برای ریسک زدایی یا جداسازی از چین افزایش می‌یابد. علیرغم اینکه اصلاحات ساختاری پرهزینه‌اند و برندگان و بازندگان جدید ایجاد می‌کنند، اما چین اصلاح‌شده اقتصادی قوی‌تر و قدرتمندتر در صحنه بین‌المللی خواهد شد.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/641
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐آیا ایران در برنامه موشکی یک گام جلوتر رفته است؟

#تحلیل_کوتاه
#ایران #نظامی

🔹از زمان پایان جنگ ۱۲روزه، گمانه‌زنی‌های مختلفی راجع به آینده برنامه هسته‌ای ایران انجام شده است. آمریکا، اروپا و اسرائیل این نگرانی را دارند که ایران در راهبرد موشکی و هسته‌ای خود تغییر ایجاد کند. در چنین فضایی، اخبار متعددی راجع به آزمایش‌های موشکی جدید ایران در خبرگزاری‌ها منتشر شده و بر گمانه‌ها افزوده است.

💢افزایش برد موشکی؟

🔸نتانیاهو در یکی از اظهارات اخیرش ادعا کرد که ایران در حال توسعه موشک‌های بالستیک قاره‌پیما (ICBM) است تا شهرهای ایالات متحده را زیر اسلحه‌های اتمی خود قرار می‌دهند. چنین ادعایی می‌تواند صرفاً جهت برجسته‌سازی تهدید ایران برای غرب بوده باشد. پس از آن، احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس بیان کرد که رهبری محدودیت بُرد موشک‌ها را برداشته است.

🔸افزون بر این، ماه گذشته عکس‌هایی از یک آزمایش موشکی در آسمان نواحی شمال شرقی کشور منتشر شد که توجهات را به خود جلب کرد. یک روز پس از آن، محسن زنگنه، نماینده مجلس، اعلام کرد که این عکس‌ها مربوط به تست یک موشک قاره‌پیما بوده است. هرچند تحلیل‌های دیگری نشان دادند که عکس‌ها احتمالاً مربوط به تست ماهواره‌بر ذوالجناح از مجموعه فضایی امام خمینی (ره) واقع در سمنان بودند.

🔸اگر ایران بخواهد توسعه موشک‌های قاره‌پیما را آغاز کند، باید در نظر بگیرد که چنین موشک‌هایی بدون داشتن کلاهک هسته‌ای فاقد اثرگذاری کافی هستند. برخلاف موشک‌های برد کوتاه و متوسط، شلیک گسترده نوع قاره‌پیما دشوار و هزینه آن به نسبت اثرگذاری‌اش بالا است. همچنین بحث دقت این موشک‌ها نیز مطرح است. به این دلایل، توسعه موشک قاره‌پیمای متعارف راهبردی بدون نتیجه مؤثر یا کسب فایده‌ قابل توجهی است که صرفاً تنش با غرب را افزایش می‌دهد.

💢ماجرای کلاهک الکترومغناطیسی

🔸یکی دیگر از بحث‌هایی که پس از جنگ برجسته شد، توانایی ایران در ساخت کلاهک‌های موشکی با قابلیت EMP (electromagnetic pulse) یا همان پالس الکترومغناطیسی بود. این نوع از تسلیحات به گونه‌ای هستند که در لحظه انفجار، به جای تلفات انسانی، با ایجاد پارازیت، هرگونه ارتباطات الکتریکی و الکترونیکی، همچون نیروگاه‌های برق، تلفن‌های همراه، شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی، برق تأسیسات (نظامی و غیرنظامی) و ساختمان و غیره را قطع می‌کند. به همین دلیل تسلیحات الکترومغناطیسی برای هر کشوری می‌توانند خطرناک باشند.

🔸بنا بر ادعای اسرائیل، ترور دانشمندان هسته‌ای در جریان جنگ ۱۲روزه توانست پروژه‌های EMP ایران را متوقف کند. با این حال، اخیراً اخباری غیررسمی مبنی بر تست موشکی با نام رستاخیز منتشر شد که قابلیت EMP را دارد. در صورت صحت اخبار، چنین نام‌گذاری با این قابلیت تطابق دارد، چرا که ایران می‌تواند با شلیک چندین موشک نه تنها زیرساخت‌های غیرنظامی، بلکه پایگاه‌های هوایی ارتش اسرائیل را نیز از کار بیاندازد و به عبارت دیگر، تمامی ارتش را رژیم را فلج کند. با این حال در این حالت، مسئله امکان پاسخ اسرائیل با استفاده از سلاح هسته‌ای وجود خواهد داشت.

🔸اما ادعای اسرائیل تا چه اندازه صحیح است؟ پروژه EMP در ایران تازگی ندارد. در سال ۲۰۱۵ تِرِنت فرانکس، عضو جمهوری‌خواه پیشین مجلس نمایندگان، به کتابچه‌ای ایرانی با نام «دفاع غیرعامل» اشاره می‌کند که در سال ۲۰۱۰ نگاشته شده که توصیه می‌کند ایران باید به این فناوری دست یابد. به ادعای فرانکس، از آنجا که دکترین هسته‌ای ایران مبنی بر حرمت سلاح هسته‌ای بود، استفاده از پالس الکترومغناطیسی برای فرماندهان ایران جذاب شد.

🔸افزون بر این، پیتر پِرای، رئیس سابق کمیسیون EMP مجلس نمایندگان نیز یک بار در سال ۲۰۲۰ به همکاری احتمالی کره شمالی و ایران برای توسعه این تسلیحات اشاره کرد. میزان پیشرفت ایران در این پروژه محل پرسش است و گفته می‌شود احتمال دارد ایران به این فناوری به طور کامل دست یافته باشد، چه اینکه جروزالم‌پست و اندیشکده جینسا، سال گذشته گزارش دادند که ایران برخی تسلیحات EMP را به حزب‌الله منتقل کرده است. این اخبار در کنار گزارش‌های غیررسمی موشک رستاخیز، احتمال در اختیار داشتن چنین سلاحی را بالا می‌برد.

✅پس از پایان جنگ ۱۲روزه، ادعاها درباره پیشرفت ایران در برنامه موشکی و EMP افزایش یافته است. این موضوع در کنار اظهارات نتانیاهو و برخی نمایندگان درباره تلاش برای موشک‌های قاره‌پیما و حذف محدودیت برد نشان می‌دهد احتمالاً ایران بخواهد برای افزایش قدرت بازدارندگی خود و جهت آمادگی برای جنگ مجدد با اسرائیل راهبرد موشکی خود را بازنگری کند.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/642
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

♦️سرمایه‌گذاری بازیگران خارجی در انتخابات عراق
▪️الخنادق

#رویة_العربیة
#عراق #انتخابات

🔸انتخابات ۱۱ نوامبر ۲۰۲۵ عراق به صحنه سیاسی پیچیده‌ای همراه با ورود تأمین مالی خارجی تبدیل شده است. انتخابات بار دیگر در معرض تبدیل شدن به میدانی برای سرمایه‌گذاری خارجی و منطقه‌ای قرار گرفته است. این تأمین مالی نه‌تنها حمایت نیست، بلکه ابزاری برای اعمال نفوذ است و همین امر شهروندان عراقی را در برابر گزینه‌هایی قرار داده که بیش از آن‌که بازتاب اراده خودشان باشد، نماینده منافع خارجی است.

💢ترکیه میان ترکمن‌ها و اهل سنت

🔹نفوذ آنکارا در عراق بر پایه‌ی ملی‌گرایی ترکی و استفاده از کارت ترکمن‌ها در مناطق کرکوک، موصل و تلعفر است، به‌ویژه از طریق جبهه ترکمن‌های عراق. هرچند ترکیه در گفتمان سیاسی خود، خود را «حامی ترکمن‌ها» معرفی می‌کند، اما در عمل از آن‌ها به‌عنوان ابزاری برای تأمین منافع امنیتی و اقتصادی خود در شمال عراق استفاده می‌کند. جبهه ترکمن‌های عراق برجسته‌ترین بازوی نفوذ ترکیه به شمار می‌رود و از حمایت مستقیم سیاسی و اقتصادی آنکارا برخوردار است. با این حال، این رابطه یک‌سویه است و هرگاه اولویت‌های ترکیه با منافع ترکمن‌ها در تضاد باشد، ترکیه منافع ملی خود را بر هر تعهدی نسبت به آن‌ها مقدم می‌داند. این رویکرد، احساس خیانت و بی‌اعتمادی را درون جامعه ترکمن ایجاد کرده است.

🔹ترکیه همچنین در حال سرمایه‌گذاری بر اهل سنت عراق، از طریق شخصیت‌های وابسته به ائتلاف «سیادت» یا نیروهای سنتی در استان‌های نینوا، الانبار و صلاح‌الدین است. این حمایت مالی در قالب پروژه‌های خدماتی آژانس همکاری و هماهنگی ترکیه (تیکا-TİKA) ارائه می‌گردد.

💢تأمین مالی خلیجی و بازتعریف موقعیت

🔹عربستان و امارات بار دیگر به صحنه سیاسی عراق بازگشته‌اند. این نفوذ از طریق حمایت از برخی ائتلاف‌های سنی، همچون خمیس الخنجر و محمد الحلبوسی، و همچنین رسانه‌های نزدیک به آنان صورت می‌گیرد. البته این تأمین مالی به‌صورت علنی انجام نمی‌شود، بلکه از طریق نهادهای اقتصادی و خیریه یا بازرگانانی که کارزارهای انتخاباتی را تأمین مالی کرده و خدماتی در استان‌های غربی ارائه می‌دهند، منتقل می‌گردد.

🔹کشورهای حاشیه خلیج فارس در پی آن‌اند که موازنه‌ای سیاسی در برابر نفوذ ایران در بغداد ایجاد کنند. به همین خاطر، از نیروهایی پشتیبانی می‌کنند که آمادگی ایفای چنین نقشی را از خود نشان می‌دهند. در این میان، قطر رویکردی رسانه‌محورتر و کمتر مالی در پیش گرفته است. دوحه بیشتر بر حمایت از صداهایی تمرکز دارد که از «هویت سنی میانه‌رو» دفاع می‌کنند.

🔹تأمین مالی این کشورها در حال تبدیل شدن به ابزاری برای باز طراحی صحنه سیاسی عراق بر اساس دیدگاه و منافع کشورهای تأمین‌کننده است؛ دیدگاهی که فاصله‌ی زیادی با آرزوها و نیازهای واقعی رأی‌دهنده عراقی دارد.

💢سرمایه‌گذاری آمریکا در جنبش مدنی شیعه

🔹در حالی‌که رقابت منطقه‌ای میان ترکیه و کشورهای حاشیه خلیج فارس عمدتاً به مؤلفه سنی محدود می‌شود، ایالات متحده تلاش دارد در حوزه شیعی نفوذ پیدا کند؛ آن‌هم از طریق حمایت از جنبش‌های مدنی و برخی شخصیت‌های مستقل. این حمایت معمولاً در قالب «برنامه‌های دموکراسی و توسعه» و از طریق نهادهای جامعه مدنی، سازمان‌های غیردولتی و مؤسسات وابسته به اتحادیه اروپا انجام می‌شود، اما هدف واقعی آن ایجاد شکاف در درون جامعه شیعه نزدیک به محور مقاومت است، به‌ویژه در میان احزاب وابسته به نیروهای حشدالشعبی.

🔹واشنگتن در پی آن است «نسل جدیدی از سیاست‌مداران شیعه میانه‌رو» پرورش دهد که به دستورکار غربی گشوده‌تر باشد و از محور مقاومت فاصله بگیرد. البته این راهبرد شامل نفوذ فرهنگی و رسانه‌ای، مداخله در ارزش‌های اجتماعی و تلاش برای تضعیف و تغییر آن‌ها نیز می‌شود.

💢تأمین مالی خارجی و تکه‌تکه شدن احزاب

این تعدد منابع تأمین مالی باعث آشفتگی گسترده حزبی در عراق شده و منجر به ایجاد بیش از ۲۵۰ حزب شده است. رأی‌دهندگان عراقی با ده‌ها فهرست مشابه بدون برنامه ملی شفاف مواجهند و احساس می‌کنند انتخابات به وسیله‌ای برای تقسیم نفوذ تبدیل شده است.

✅می‌توان انگیزه‌های مشترک تامین مالی خارجی را در سه محور اصلی خلاصه کرد:

1️⃣ وفاداری سیاسی: هر کشور تلاش می‌کند در پارلمان عراق متحدانی ایجاد کند تا در مسائل منطقه‌ای موضع حمایتی داشته باشند و وفاداری این پایگاه‌ها را تضمین کند؛
2️⃣ سرمایه‌گذاری اقتصادی: کنترل قراردادها و پروژه‌ها در شمال و غرب عراق و باز کردن بازارها برای شرکت‌های ترکیه‌ای و کشورهای خلیج فارس؛
3️⃣ کاهش نقش ایران در منطقه: جلوگیری از آن‌که عراق به عمق استراتژیک محور مقاومت تبدیل شود.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/643
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐حرکت خزنده اندونزی به سمت عادی‌سازی روابط با اسرائیل

#تحلیل_کوتاه
#اندونزی #اسرائیل

🔹در حاشیه اجلاس شرم‌الشیخ، خبری مبنی بر سفر رئیس‌جمهور اندونزی به اسرائیل در رسانه‌های مختلف منتشر شد که در صورت صحت، تحولی بنیادین در روابط اندونزی و اسرائیل به شمار می‌رفت. در مدت زمان کوتاهی، منابع رسمی اندونزیایی این خبر را تکذیب کردند و تاکید نمودند که هیچ برنامه‌ای برای سفر «سوبیانتو» به اسرائیل تدارک دیده نشده است. فارغ از صحت یا عدم صحت اصل خبر، باید توجه داشت که رویکرد متاخر اندونزی به منازعه اسرائیل و فلسطین بر باورپذیری این خبر افزوده است و عادی‌سازی روابط میان اندونزی و اسرائیل در میان مدت یک گزینه محتمل است.

💢پیشینه روابط

🔸اندونزی به عنوان پرجمعیت‌ترین کشور مسلمان، به موجب تجربه استعمار خارجی، سنت ضداستعماری پررنگی در سیاست خارجی خود دارد. در میان کشورهای آسه‌آن، رهبران اندونزی همگام با مالزی و برونئی دارالسلام از به رسمیت‌شناختن اسرائیل اجتناب و در دفاع از فلسطین موضع‌گیری کرده‌اند. با این وجود، در گذشته نیز اخباری از تعامل پیدا و پنهان میان اندونزی و اسرائیل گزارش شده است. در دهه‌های 80 و 90 میلادی اندونزی در چند مقطع از اسرائیل تسلیحات خریداری کرد و سربازان اندونزیایی توسط ارتش اسرائیل آموزش نظامی دریافت کردند. در سال 93 میلادی، اسحاق رابین با ژنرال سوهارتو، رئیس‌جمهور نظامی اندونزی، دیدار کرد.

🔸با این‌حال، رهبران دموکراتیک اندونزی در قیاس با سوهارتو ملاحظه بیشتری نسبت به افکار عمومی نشان داده‌اند و در مسیر عادی‌سازی دست‌به‌عصا تر حرکت کرده‌اند. پس از هفت اکتبر و عملیات طوفان الاقصی، یک رسانه اسرائیلی در گزارشی از توافق اندونزی و اسرائیل برای گشایش دفاتر تجاری خبر داده و مدعی شده بود که مراسمی نیز برای امضای این توافق در دست تدارک بود؛ اما با عملیات طوفان الاقصی و آغاز جنگ غزه این برنامه به تعویق افتاد. در تصویر منتشر شده به انضمام این خبر، مشاور ارشد رئیس‌جمهور اندونزی در کنار الی کوهن، وزیر خارجه وقت اسرائیل، در جریان سفری به اورشلیم دیده می‌شود.

💢سوبیانتو و میل به عادی‌سازی

🔸رئیس‌جمهور فعلی اندونزی، پروبوو سوبیانتو، از دیرباز در زمره حامیان عادی‌سازی روابط با اسرائیل بوده است. بسیاری معتقدند که سوبیانتو، همچون خیل عظیمی از رهبران عرب منطقه غرب آسیا، عادی‌سازی با اسرائیل را مسیری برای نزدیکی بیشتر به واشنگتن تلقی می‌کند. در سال 2021، سوبیانتو به عنوان وزیر دفاع کابینه «جوکو ویدودو»، با مشاور امنیت ملی و سفیر اسرائیل در حاشیه اجلاسی در منامه بحرین گفتگو کرد و در واکنش به جنجال رسانه‌ای، بر عدم ممنوعیت گفتگو با مقامات اسرائیلی در راستای منافع ملی اندونزی تاکید کرد.

🔸بعدتر و در سال 2023، سوبیانتو به عنوان برنده انتخابات ریاست‌جمهوری اندونزی در کنفرانس شانگری‌لا شرکت کرد و در موضوع جنگ غزه، بر ضرورت دستیابی به یک راه‌حل عادلانه صحبت کرد که در آن نه تنها حق موجودیتی اسرائیلی‌ها، بلکه حق بازگشت فلسطینی‌ها به سرزمین خود و حق داشتن دولت برای آنها به رسمیت شناخته شود. این موضع‌گیری در بازتاب‌های رسانه‌ای نوعی رسمیت‌بخشی مشروط به اسرائیل شمرده شد.

🔸سخنرانی ماه گذشته سوبیانتو در مجمع عمومی سازمان ملل متحد این موضع را بیش از پیش تقویت کرد. سوبیانتو در این سخنرانی وعده داد که اندونزی بلافاصله پس از تشکیل دولت مستقل فلسطینی، اسرائیل را به رسمیت خواهد شناخت و ضمن اشاره بر ضرورت رفع نگرانی‌های امنیتی اسرائیل، بر آمادگی اندونزی برای اعزام نیروهای حافظ صلح به مناطق درگیر تاکید کرد و در نهایت سخنرانی خود را با گفتن «شلوم» به زبان عبری به اتمام رساند. گزارش‌های غیررسمی حاکی از آن است که شخص سوبیانتو، همکاری نزدیکی با متخصصان اسرائیلی در حوزه امنیت غذایی و فناوری کشاورزی برقرار کرده و با شراکت آن‌ها، در حال تاسیس یک مرکز تحقیق و توسعه کشاورزی در جاکارتا است.

💢جمع‌بندی

✅دور از ذهن نیست که اندونزی، با همه بلندپروازی‌های اقتصادی و سیاسی خود، به ظرفیت‌های فناورانه، اقتصادی، امنیتی و حتی سیاسی عادی‌سازی با اسرائیل چشم طمع دوخته باشد. کما اینکه پیشتر نیز پذیرش عضویت این کشور در OECD براساس اخبار غیررسمی به شناسایی اسرائیل گره خورده بود. با این حال، افکار عمومی اندونزی با تمایلات قوی اسلام‌گرایانه و ضداستعماری، مانع مهمی در مقابل همکاری علنی با اسرائیل به شمار می‌روند. در این راستا، به نظر می‌رسد مواضع اخیر رییس‌جمهور اندونزی که با اقداماتی همچون عدم صدور ویزا برای ژیمناست‌های اسرائیلی در مسابقات جاکارتا تعدیل شده، با هدف سنجش نبض جامعه اندونزی و واکنش سایر بازیگران طراحی شده باشد.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/644
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

♦️از سایه به قدرت: مارکو روبیو و جنگ واشنگتن علیه مادورو
◾️رسپانسیبل استیت‌کرفت
📝لی شلنکر

#تهران_ریویو

🔹به نظر می‌رسد که وزیر خارجه مارکو روبیو در نبرد درون‌دولتی در دولت ترامپ بر سر جهت‌گیری سیاست ایالات متحده نسبت به ونزوئلا پیروز شده است. نیویورک تایمز در ششم اکتبر گزارش داد که ریچارد گرنل، نماینده ویژه کاخ سفید، که پس از دیدار با رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو در کاراکاس در ژانویه امسال، توافق‌نامه‌های اخراج، آزادی زندانیان آمریکایی و مجوزهای انرژی برای شرکت‌های نفتی آمریکایی و اروپایی را امضا کرده بود، از سوی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ دستور گرفته است که تمامی ارتباطات دیپلماتیک با این کشور از نظر منابع ثروتمند را متوقف کند.

💢سابقه روبیو در سیاست خارجی آمریکا

🔸با وجود تقابل‌های اولیه ترامپ و روبیو در جریان رقابت‌های انتخاباتی ۲۰۱۶، روبیو اکنون یکی از مورد اعتمادترین چهره‌های رئیس‌جمهور در حوزه سیاست خارجی محسوب می‌شود. به گفته روزنامه Miami Herald، او به سطحی از نفوذ در سیاست خارجی دست یافته که از زمان هنری کیسینجر سابقه نداشته است.

🔸روبیو در پیگیری سیاست سخت‌گیرانه خود علیه مادورو، حمایت دوحزبی کسب کرده است. چندین نماینده جمهوری‌خواه و دموکرات، به‌ویژه از ایالت فلوریدا، از اقدامات او حمایت می‌کنند. برخی از این قانون‌گذاران نیز با چهره‌های برجسته جامعه ونزوئلایی-آمریکایی مخالف مادورو، مانند ارنستو آکرمن و کندی بولیوار، ارتباط نزدیک دارند.

🔸در دوره اول ترامپ، روبیو عملاً به‌عنوان «وزیر خارجه سایه در امور آمریکای لاتین» شناخته می‌شد. در آن زمان، مقاماتی مانند جان بولتون (مشاور امنیت ملی وقت)، مایک پمپئو (وزیر خارجه)، و استیو منوچین (وزیر خزانه‌داری) نیز از تلاش‌ها برای براندازی دولت مادورو حمایت کردند. همچنین، نمایندگان ویژه ترامپ در امور ونزوئلا، الیوت آبرامز و کاری فیلیپتی، نقش مهمی در اجرای این سیاست‌ها داشتند.

💢حضور جدی متحدان روبیو در دولت

🔸در کاخ سفید، مائوریسیو کلابر-کارونه، متحد دیرینه روبیو و طراح تحریم‌های صنعت نفت ونزوئلا، به عنوان نماینده ویژه آمریکا در امور آمریکای لاتین فعالیت داشت و گفته می‌شود سیاست فشار حداکثری از زمان ورود او به دولت افزایش یافت. این تحریم‌ها موج گسترده‌ای از مهاجرت ونزوئلایی‌ها را رقم زدند.

🔸در بیش از دو دهه گذشته، آمریکا همواره از اپوزیسیون ونزوئلا حمایت کرده تا حکومتی نزدیک به منافع شرکت‌های آمریکایی در کاراکاس روی کار بیاید. پس از آن‌که دولت چاوز در سال ۲۰۰۷ میادین نفتی را ملی اعلام کرد، شرکت‌هایی مانند شورون و رپسول همکاری خود را با شرایط جدید ادامه دادند، اما اکسون‌موبیل زیر بار نرفت و وارد دعوای حقوقی با دولت ونزوئلا شد.

🔸گروه‌های مخالف مادورو حضور پررنگی در اندیشکده‌ها و رسانه‌های آمریکا دارند و با لابی‌گری فعالانه، خواستار تحریم‌های بیشتر و منزوی‌سازی دولت ونزوئلا هستند. بخشی از این تلاش‌ها از طریق بودجه‌های دولت آمریکا، مانند کمک‌های USAID و بنیاد ملی دموکراسی تأمین مالی شده است.

💢تلاش برای سرنگونی حکومت مادورو

🔸زمانی که دیگر روش‌ها ناکام ماند، رویکردهای نظامی مانند تلاش نافرجام «عملیات گمشدگان» توسط جردن بودرو، سرباز کهنه‌کار، و حمایت ادعایی اریک پرینس، بنیان‌گذار بلک‌واتر، برای سرنگونی مادورو، دنبال شده است. وزارت دادگستری آمریکا نیز اخیراً جایزه ۵۰ میلیون دلاری برای دستگیری مادورو تعیین کرده و گروه «کارتل سولس» را که به رهبری او متهم است، به عنوان سازمان تروریستی خارجی معرفی کرده است.

🔸هنگامی که تحریم‌ها و فشارهای دیپلماتیک نتیجه مطلوب نداد، تلاش‌های نظامی نیز در دستور کار قرار گرفت. یکی از نمونه‌ها «عملیات گمشدگان» در سال ۲۰۲۰ بود که توسط جردن بودرو، سرباز پیشین نیروی ویژه آمریکا، رهبری شد و شکست خورد. همچنین اریک پرینس، بنیان‌گذار بلک‌واتر، مدعی شد برای عملیات مشابهی بیش از یک میلیون دلار جمع‌آوری کرده است.

🔸اگرچه ادعای روبیو مبنی بر اینکه مادورو رهبر سازمان جنایی «ترن د آراگوا» است توسط سازمان‌های اطلاعاتی رد شده، اما این موضوع به عنوان بهانه‌ای برای تقویت حضور نظامی آمریکا در نزدیکی ونزوئلا و لغو وضعیت حمایت موقت برای ۶۰۰ هزار ونزوئلایی ساکن ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفته است. این موضوع باعث نارضایتی و بازنگری رأی‌دهندگان در مناطقی از فلوریدا شده که پیش‌تر به ترامپ رای داده بودند.

✅در مجموع، به نظر می‌رسد که مارکو روبیو کنترل قابل‌توجهی بر سیاست دولت ترامپ در قبال ونزوئلا دارد، حتی اگر پایه حمایتی سنتی او و اکثریت آمریکایی‌ها همسو با این سیاست‌ها نباشند.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/645
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1

🌐انتظارات متفاوت اروپا و آمریکا از آتش‌بس در غزه

#تحلیل_کوتاه
#جنگ_غزه
#اروپا

🔹کشورهای اروپایی که از دیرباز جزو بازیگران تأثیرگذار در منازعه فلسطین و اسرائیل بوده‌اند، اکنون خود را در موقعیتی می‌بینند که نفوذی ملموس بر این پرونده ندارند. در مقابل، دولت دونالد ترامپ با دخالت روزافزون در این بحران، عملاً ابتکار عمل را در دست گرفته است؛ ابتکار عملی که در مجموع با راه‌حل‌های اروپایی در تعارض قرار دارد. اروپا اکنون تلاش می‌کند با پیگیری مجدد راه‌حل دو‌دولتی و ایفای نقش فعال‌تر، جایگاه خود را در فرایند صلح و میانجی‌گری بازیابد.

💢اهداف متفاوت از صلح میان اسرائیل و فلسطین

🔸اروپا صلح پایدار را در تحقق راه‌حل دو‌دولتی می‌بیند که در آن امنیت اسرائیل به بهترین وجه تضمین شده است و برای رسیدن به آن، تلاش دارد نقش خود را به‌عنوان میانجی‌گری متوازن تقویت کند. از منظر اروپایی‌ها، جلوگیری از جنگ‌طلبی و زیاده‌خواهی دولت نتانیاهو و نظارت بر خلع سلاح حماس و تأسیس کشور فلسطینی مسیر اصلی دستیابی به صلح پایدار در دوران پسا‌آتش‌بس و حفظ وحدت داخلی اروپا است.

🔸در مقابل، هدف ترامپ از توافق، کسب دستاورد سیاسی در عرصه بین‌المللی، مشروعیت‌بخشی به نتانیاهو، و تثبیت تصویر خود به‌عنوان رئیس‌جمهور صلح است. دولت ترامپ هیچ توجه جدی به حق فلسطینی‌ها برای داشتن کشور نمی‌دهد و این اختلاف در اهداف، منشأ تفاوت‌های بنیادین در رویکرد دو طرف به صلح است.

💢نیروهای حافظ صلح بین‌المللی

🔸فرانسه و آلمان پیشنهاد تشکیل نیروی حافظ صلح بین‌المللی تحت نظارت سازمان ملل را برای تضمین ثبات در دوران پساآتش‌بس ارائه دادند. اما با توجه به مدیریت کمیته صلح توسط ترامپ و سابقه بی‌اعتمادی او به نهادهای بین‌المللی، بعید است چنین طرحی مورد پذیرش دولت او قرار گیرد. دولت ترامپ به دنبال این است که نیروهایی از کشورهای همسو با خود را به این مأموریت اعزام کند.

💢مراحل بعدی روند صلح

🔸دولت ترامپ به دنبال کسب یک دستاورد نمایشی بود و به همین دلیل حاضر شد مذاکره‌کنندگان حماس و آمریکا دیدار مستقیم داشته باشند و حتی با یک نقش امنیتی موقتی حماس در دوران پسا آتش‌بس موافقت کند. دولت او اما برای ادامه روند صلح که از مرحله اول مهم‌تر است برنامه دقیقی ندارد. این در حالی است که دیگر طرف‌های اروپایی بر نقش مهم‌تر مراحل بعدی تأکید دارند چرا که معتقدند بدون تضمین عدم تهاجم مجدد اسرائیل، توقف الحاق کرانه باختری، خلع سلاح حماس و بازسازی غره، صلح موجود پایدار نخواهد ماند. اظهارات امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه پس از اجلاس صلح مبنی بر لزوم نظارت بین‌المللی سخت‌گیرانه بر نوار غزه بر همین مبنا است.

💢عدم استقلال راهبردی اروپا

🔸اروپا که تصور می‌کرد می‌تواند با فشارهای نمادین بر اسرائیل، جایگاه خود را در میان هر دو طرف بازسازی کند، در عمل نه‌تنها مورد بی‌اعتمادی طرف فلسطینی قرار گرفت، بلکه با واکنش منفی کابینه نتانیاهو نیز مواجه شد. این وضعیت، مشروعیت اروپا به‌عنوان میانجی را در هر دو جبهه تضعیف کرده است.

🔸کشورهای اروپایی علی‌رغم اختلاف‌نظرهای جدی با آمریکا در این موضوع، به دلیل کاهش نفوذ در میان هر دو طرف منازعه و وابستگی امنیتی به ایالات متحده، عملاً نتوانستند حضور موثری در این منازعه داشته باشد. مقام‌های بریتانیایی نیز اذعان کرده‌اند که دولت آمریکا تلاش دارد همه‌چیز را شخصاً مدیریت کند و فضایی برای ایفای نقش دیگر بازیگران باقی نمی‌گذارد.


✅اروپا در تلاش بود تا از طریق مشارکت فعال در روند صلح، بار دیگر به‌عنوان یک بازیگر معتبر در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی مطرح شود. اما در عمل، به دلیل شکاف‌های داخلی، نداشتن استقلال راهبردی از آمریکا و کاهش قدرت نفوذ در طرفین درگیر، نتوانست نقش مؤثری ایفا کند. اروپا تنها زمانی می‌تواند میانجی‌گر و بازیگری فعال و مستقل در عرصه بین‌المللی باشد که ضمن حفظ رویکرد دیالوگ‌محور و چندجانبه‌گرایانه، از استقلال نسبی نظامی و راهبردی از آمریکا برخوردار باشد.

✅اندیشکده تهران✅

🌐https://institutetehran.com/art/646
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1