اندیشکده تهران | Tehran Institute – Telegram
اندیشکده تهران | Tehran Institute
9.9K subscribers
10.3K photos
545 videos
355 files
12.6K links
اندیشکده تهران

در تهران پیرامون سیاست و اقتصاد و جامعه گفت‌وگو می‌کنیم.

ارتباط با ما:
@InstituteTehranAdmin

آدرس سایت اندیشکده تهران:
https://institutetehran.com
Download Telegram
🌐خرید سوخو‑۳۵ و تاثیر آن بر قدرت هوایی ایران

#مقاله_تحلیلی
#سوخو_35

📝سید رضا میرطاهر

🔹یک گروه هکری اوکراینی با نفوذ به شرکت دفاعی دولتی روسیه (‏Rostec‏) اقدام به کشف و انتشار اسنادی از شرکت ‏نظامی فناوری رادیو‑الکترونیکی کرت (‏KRET‏) روسیه کرده است. بر اساس یکی از اسناد، ایران (کد ۳۶۴) قراردادی برای ‏تجهیز ۴۸ فروند جنگنده سوخو‑۳۵ خریداری‌شده خود با سامانه‌های الکترونیک و جنگ الکترونیک منعقد کرده است.‏

💢تجهیزات سفارشی


🔸این تجهیزات شامل ۱۲ مجموعه جنگ الکترونیک ‏L‑265M10‌‏ (خیبینی‑‏M‏)، دو پاد ‏L‑265M10R‏ و ‏L‑265M10P‏ مجموعاً ۲۴ پاد برای اختلال و فریب رادارهای دشمن، سامانه تست و کالیبراسیون مجموعه خیبینی ‏یعنی ‏L‑277M‏ و مجموعه قطعات یدکی (‏ZIP‑G‏) برای پشتیبانی، تعمیر و نگهداری بلندمدت ابزار سامانه هشدار ‏فروسرخ است.‏

🔸مطابق این سند، این قرارداد در سال ۲۰۱۹ منعقد شده و پیش‌پرداخت‌هایی در سال‌های ۲۰۲۲‑۲۰۲۳ انجام شده و ‏زمان‌بندی تحویل این تجهیزات به کارخانه سازنده یعنی مجتمع هواپیماسازی «کومسومولسک‑آن‑آمور» ‌‏(‏Komsomolsk‑on‑Amur‏) بین ۱۶ تا ۴۸ ماه پس از پرداخت تعیین شده است و با فرض انجام پرداخت اولیه در ‏سال ۲۰۲۲، تحویل زیرسیستم‌های ‏KRET‏ به کارخانه تولید هواپیما بین سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶ انجام خواهد شد. مونتاژ ‏واقعی، آزمایش پرواز و صدور گواهینامه هواپیما پس از آن انجام می‌شود؛ یعنی تحویل کامل به ایران احتمالاً بین ‏سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸ انجام خواهد شد.‏

💢تکوین سوخو‑۳۵‏

🔸جنگنده سوخو‑۳۵ ، یک هواپیمای جنگنده چندمنظوره نسل ۴.۵ روسی است که توسط دفتر طراحی سوخو توسعه یافته و ‏توسط شرکت یونایتد ایرکرفت کورپوریشن (‏UAC‏) تولید می‌شود. این جنگنده به عنوان نسخه پیشرفته و مدرن‌شده ‏سوخو‑۲۷ طراحی شده و هدف اصلی آن دستیابی به برتری هوایی، پشتیبانی نزدیک هوایی و عملیات چندمنظوره است. تا ‏سال ۲۰۲۵، بیش از ۱۵۰ فروند ‏Su‑35S‏ تولید شده که بیشتر آن‌ها در خدمت روسیه هستند، در حالی که صادرات به ‏کشورهایی مانند چین و الجزایر صورت گرفته است. ‏

💢مشخصات فنی سوخو‑۳۵‏


🔸از نظر طراحی، سوخو-۳۵یک جنگنده تک‌سرنشینه با بدنه آیرودینامیک ترکیبی (‏blended wing‑body‏) است که از ‏مواد کامپوزیتی، آلیاژهای آلومینیوم‑لیتیوم و تیتانیوم برای کاهش وزن و افزایش استحکام استفاده می‌کند. وزن خالی آن ‏حدود ۱۸۴۰۰ کیلوگرم و حداکثر وزن برخاست ۳۴۵۰۰ کیلوگرم است. کابین خلبان مجهز به نمایشگر هدآپ (‏HUD‏)، دو ‏صفحه نمایش چندمنظوره ‏LCD‏ و سیستم کنترل ‏HOTAS‏ است. رادار ‏Irbis‑E (PESA)‌‏ آن قادر به تشخیص اهداف ‏در فاصله ۴۰۰ کیلومتری و رهگیری همزمان ۳۰ هدف است. این جنگنده به دلیل موتورهای دارای اگزوزهای تغییر بردار ‏رانش موتور ‏thrust‑vectoring، قابلیت مانور فوق‌العاده دارد و می‌تواند مانورهای ۹ جی را تحمل کند.‏

💢سوخو‑۳۵ و قدرت هوایی ایران

🔸سوخو‑۳۵ یکی از جدی‌ترین گزینه‌های نیروی هوایی ایران برای افزایش توان رزمی خود به خصوص در زمینه رزم هوایی و ‏رهگیری جنگنده های دشمن است و می‌تواند قدرت هوایی ایران را بازآفرینی کند. به خصوص اینکه هواپیماهای رزمی در ‏خدمت در نیروی هوایی ایران دارای قدمت زیادی بوده و با فن آوری های مدرن فاصله بسیاری دارند.‏

🔸با توجه به مشخصات و مقدورات رزمی سوخو‑۳۵ می‌توان گفت که در هر جنگ احتمالی ایران با اسرائیل و یا آمریکا، این ‏جنگنده به مدد سامانه‌های راداری، آفندی و جنگ الکترونیک خود به خصوص در عرصه جنگ هوایی اعم از نبرد نزدیک ‏هوایی (داگ فایت) یا رزم هوایی ماورای افق (بی‌وی‌آر) دارای مقدورات قابل‌توجهی بوده و توان هماوردی با جنگنده‌های ‏هم‌رده اسرائیلی و آمریکایی یعنی انواع پیشرفته اف‑۱۵ و اف‑۱۶ را خواهد داشت. اما در مقام مقابله با جنگنده نسل ‏پنجمی اف‑۳۵ اسرائیل و آمریکا و نیز جنگنده نسل پنجمی اف‑۲۲ که فقط آمریکا آن را در اختیار دارد، سوخو‑۳۵ با ‏چالش‌های مهمی مواجه خواهد شد.‏

مساله دیگر این است که در جنگ هوایی مدرن صرف در اختیار داشتن هواپیمای برتری هوایی مانند سوخو-۳۵ برای ‏مقابله با جنگنده‌های مدرن و فوق مدرن دشمن کفایت نکرده و اجزای مهم دیگری مانند هواپیماهای کنترل و پیش اخطار ‏هوابرد (آواکس)، سامانه منسجم و یکپارچه ‏C4I، سامانه های راداری زمینی پیشرفته و به طور کلی شبکه گسترده‌ای از ‏انواع تجهیزات زمینی وهوایی برای کشف، رصد و رهگیری هواگردهای دشمن باید وجود داشته باشد. لذا در اختیار داشتن ‏سوخو۳۵ به تنهایی کفایت نکرده و نیازمند شبکه مدرن فرماندهی و کنترل در کنار جنگنده‌های نسل پنجم برای پاسخ به ‏تهدیدات خواهیم بود.‏

🔗برای مطالعه متن کامل اینجا کلیک کنید!‏🔗

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/632
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍156👎2🔥1😁1
♦️چرا ترامپ نخواهد توانست پایگاه بگرام را پس بگیرد؟
◾️رسپانسیبل استیت‌کرفت
📝تانیا گودسوزیان

#تهران_ریویو
#افغانستان

🔸رئیس‌جمهور ترامپ در تاریخ ۲۰ سپتامبر در یک فرسته‌ای در تروث سوشیال، با تهدید طالبان نوشت: «اگر افغانستان پایگاه هوایی بگرام را پس ندهد، اتفاقات بدی خواهد افتاد!!» او اکنون خواهان بازپس‌گیری پایگاهی نظامی است که در چارچوب توافق خروج ایالات متحده در سال ۲۰۱۹، در دولت اول خود، بر سر آن مذاکره کرده بود. طالبان نیز مطابق انتظار، به‌سرعت این درخواست را رد کرد. با توجه به نفوذ عمیق چین در افغانستان پس از جنگ، احتمال می‌رود که پکن مانع از آن شود که این تهدید چیزی بیش از یک اظهارنظر فی‌البداهه و جدی تلقی شود.

💢بگرام؛ ابزار فشار علیه چین؟

🔹از اوایل سال ۲۰۲۵، ترامپ بارها به بگرام نه به‌عنوان یک هدف نظامی، بلکه به‌مثابه یک مهره راهبردی در تقابل گسترده‌تر خود با چین اشاره کرده است. از دید ترامپ، بازپس‌گیری بگرام می‌تواند سلطه آمریکا را در منطقه‌ای احیا کند که به باور او در حال چرخش به‌سوی نفوذ چین است. این مسئله همچنین روایت سیاسی قدرتمندی برای او مبتنی بر بازپس‌گیری آنچه بایدن از دست داده ایجاد می‌کند؛ یعنی احیای قدرت و نمایش اراده آمریکا در دوره‌ای که نشانه‌های افول در آن دیده می‌شود.

🔹اما در حالی‌که ترامپ از بازپس‌گیری بگرام سخن می‌گوید، چین عملاً وارد میدان شده است. پکن از ۲۰۲۱ بدون هرگونه اتلاف وقت در حال گسترش نفوذ خود در افغانستان بوده است. در آگوست ۲۰۲۵، وزیر خارجه چین، وانگ یی، برای گسترش همکاری‌های معدنی، تجاری و زیرساختی به کابل سفر کرد. افغانستان اکنون به یک شریک راهبردی مهم برای چین تبدیل شده و حضور مجدد نظامی آمریکا منافع چین را تهدید می‌کند.

💢ابزار فشار یا طرحی واقعی؟

🔹برخی تحلیلگران بر این باورند که خواسته ترامپ در واقع بیش از آنکه ناظر بر بازپس‌گیری واقعی بگرام باشد، ابزار فشار است. این درخواست می‌تواند یک موضع‌گیری حداکثری باشد تا امتیازاتی کوچک‌تر به‌دست آورد، مانند بازگرداندن بخشی از ۷ میلیارد دلار تسلیحات آمریکایی که در زمان خروج باقی ماند. او ممکن است به دنبال تضمین‌هایی درباره حمایت از حقوق اقلیت‌ها یا تعهداتی برای محدودسازی پناهگاه‌های تروریستی باشد.

🔹به گفته هلنا مالک‌یار، سفیر پیشین افغانستان در ایتالیا: «بعید است ایالات متحده فوریت خاصی برای داشتن بگرام داشته باشد، زیرا پاکستان از سال ۱۹۵۹ دسترسی به پایگاه‌های هوایی خود را در اختیار آمریکا گذاشته است. در واقع، پایگاه‌های هوایی در خیبر پختونخوا و پنجاب حتی از بگرام به چین نزدیک‌تر هستند.»

💢نه طالبان یکپارچه است، نه منطقه بی‌طرف

🔹طالبان قدرتی یکپارچه نیست. برخی جناح‌ها ممکن است همکاری با ایالات متحده را سودمند بدانند، اما دیگران، به‌ویژه آن‌هایی که با هبت‌الله آخوندزاده در ارتباط‌اند، به‌شدت در برابر هرگونه همکاری مقاومت خواهند کرد. هر تلاشی برای بازپس‌گیری بگرام، این شکاف‌ها را آشکار خواهد کرد و واکنش طالبان بسته به این خواهد بود که کدام جناح غالب شود.

🔹این شکاف درونی تنها یکی از لایه‌های یک معادله بسیار پیچیده‌تر است. تلاش ترامپ برای بازگرداندن بگرام، نه‌تنها طالبان، بلکه نظمی منطقه‌ای را به چالش می‌کشد که دیگر مرکزیتش در واشنگتن نیست. شرایط میدانی از زمان اشغال آمریکا تغییر یافته‌اند. چین مصمم به تثبیت نقش خود در بازسازی افغانستان است و بازگشت نظامی آمریکا را تهدیدی برای دسترسی خود به منابع معدنی و منافع امنیتی‌اش تلقی می‌کند.

🔹همچنین ایران احتمالاً تأسیسات آمریکایی را به‌عنوان تهدیدی بالقوه خواهد دید. روسیه نیز به‌عنوان نخستین کشوری که طالبان را به رسمیت شناخت امروز حضور گسترده‌ای در افغانستان دارد. نفت و گندم را با قیمت‌های پایین برای افغانستان تأمین می‌کند و با سرویس‌های امنیتی این کشور در زمینه ضدتروریسم همکاری دارد. چین و روسیه به‌احتمال‌زیاد از بازگشت نظامی آمریکا حمایت نخواهند کرد، چرا که ممکن است توازن شکننده فعلی را بر هم بزند.

🔹از منظر افکار عمومی آمریکا نیز احتمال حمایت از اعزام مجدد نیرو به کشوری که دو دهه جنگ در آن ثمری نداشته، بسیار پایین است. نگرانی‌ها در مورد تبدیل شدن افغانستان به پناهگاه تروریستی نیز تا امروز واقعیت نیافته است.

حتی اگر طالبان با راه‌حلی مذاکره‌شده موافقت کند، احتمالاً برای ترامپ سخت خواهد بود که چنین توافقی را به مردم آمریکا بقبولاند. پس از سقوط سایگون، بیست سال طول کشید تا ایالات متحده روابط دیپلماتیک خود را با ویتنام از سر گیرد؛ بنابراین، منطقی است که انتظار داشته باشیم افکار عمومی و کنگره نیز با چنین توافقی مخالفت کنند.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/633
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍112👎1🔥1
🌐پیروزی راست افراطی در جمهوری چک؛ صدای تغییر در سیاست اروپایی

#تحلیل_کوتاه
#با_انتخابات
#اروپا

📝علی محبی

🔹انتخابات پارلمانی جمهوری چک که در تاریخ ۱۳ مهر ۱۴۰۴/ ۵ اکتبر ۲۰۲۵ برگزار شد، برخلاف دوره‌ی پیشین نتایجی متفاوت ‏و درخور تأمل به همراه داشت. در این انتخابات، احزاب راست افراطی و جریان‌های منتقد به اتحادیه اروپا توانستند جایگاه خود را ‏در پارلمان به‌طور چشم‌گیری تقویت کنند. هرچند چالش‌هایی در مسیر تشکیل دولت پیش‌روی آنان قرار دارد، اما در صورت در ‏دست گرفتن دولت، پیامدهای قابل توجهی در سطح ملی و اروپایی به همراه خواهد داشت.‏

💢نتایج انتخابات: صعود چشمگیر راست‌های افراطی

🔸در این دوره، حزب جنبش شهروندان ناراضی‎ (ANO) ‎به رهبری آندره بابیش (‏Andrej Babiš‏) با کسب ۳۵‌‎ ‎درصد آرا ‏و رشد ۸ درصدی نسبت به انتخابات قبلی، به بزرگ‌ترین حزب پارلمان تبدیل شد. ائتلاف حاکم‎ (Spolu) ‎به رهبری ‏نخست‌وزیر فعلی، با ۲۳‌‎ ‎درصد آرا جایگاه دوم را به دست آورد و با کاهش پنج درصدی نسبت به دور گذشته مواجه شد. نکته ‏مهم این انتخابات، ورود احزاب راست افراطی و ضد اتحادیه اروپا با مجموع ۵۰ درصد آرا به مجلس بود؛ امری که راه را برای ‏شکل‌گیری یک دولت ائتلافی با محوریت این جریانات هموار کرده است.‏

💢ریشه‌های بازآرایی سیاسی در جامعه چک

🔸با وجود شاخص‌های کلان اقتصادی نسبتاً مطلوب، بخش قابل‌توجهی از شهروندان چک شرایط اقتصادی را به‌صورت ملموس ‏وخیم‌تر از قبل تجربه می‌کنند. حضور پرتعداد پناهجویان اوکراینی و ارسال مکرر تسلیحات به اوکراین، به افزایش نارضایتی ‏عمومی دامن زده است. در این فضا، احزاب راست‌گرا با شعارهایی نظیر «اولویت با منافع ملی چک»، «تقویت حاکمیت ملی» و ‌‏«مقابله با هزینه‌های جنگ اوکراین»، موفق شدند آرای بخش‌هایی از جامعه را به سوی خود جذب کنند و حزب حاکم را در ‏انتخابات شکست دهند. ‏

💢پیامدهای احتمالی برای سیاست خارجی

🔸در صورت موفقیت بابیش در تشکیل دولت، انتظار می‌رود جمهوری چک تغییراتی قابل‌توجه در سیاست‌های داخلی و خارجی خود ‏اعمال کند. نخستین اقدام محتمل، توقف حمایت نظامی از اوکراین و محدودسازی خدمات به پناهجویان اوکراینی خواهد بود. از ‏سوی دیگر، چک ممکن است به بلوک کشورهای منتقد اتحادیه اروپا مانند مجارستان و اسلوواکی بپیوندد؛ ائتلافی که می‌تواند ‏انسجام اروپا در قبال مسئله اوکراین را بیش از پیش دچار شکاف کند.‏

🔸با این حال، به نظر نمی‌رسد تغییرات شدید و ناگهانی رخ دهد، چرا که جریان راست افراطی از اکثریت مطلق برخوردار نیست و ‏احتمالاً با الگوگیری از حزب «برادران ایتالیا»، سیاست تغییر تدریجی و گام‌به‌گام را در پیش خواهد گرفت تا از واکنش‌های شدید ‏داخلی و بین‌المللی جلوگیری کند.‏

💢موانع قانونی و سیاسی در مسیر تشکیل دولت

🔸گرچه از منظر عددی، ائتلافی با حضور‎ ANO ‎و دو حزب راست افراطی دیگرمی‌تواند اکثریت پارلمان را در اختیار گیرد، اما ‏اختلافات سیاسی و خواسته‌های متفاوت این احزاب، روند مذاکرات را پیچیده کرده است. حزب‎ ANO ‎تمایلی به ائتلاف ‏رسمی ندارد و ترجیح می‌دهد صرفاً با دریافت حمایت پارلمانی، دولت اقلیت تشکیل دهد؛ در حالی که سایر احزاب خواستار ‏مشارکت فعال در کابینه هستند.‏

🔸علاوه بر این، مسئله مخالفت احتمالی رئیس‌جمهور با وزرا و نخست‌وزیر نیز مطرح است. گرچه رئیس‌جمهور در چک عمدتا مقامی ‏تشریفاتی است اما اختیار عدم انتصاب نخست‌وزیر و وزرای آن را دارد که می‌تواند روند قدرت‌گیری برخی وزرای افراطی را دچار ‏مشکل کند.‏

💢جمع‌بندی


اگرچه تشکیل دولت برای بابیش با موانع قابل‌توجهی مواجه است، اما در صورت تحقق آن، اروپا ممکن است با افزایش ‏قطب‌بندی داخلی در قبال جنگ اوکراین روبرو شود و یکی از بازیگران مؤثر خود را در جبهه حامیان کی‌یف از دست ‏بدهد. عملکرد دولت احتمالی بابیش می‌تواند نمادی از تغییر تدریجی رویکردهای سیاسی و افکار عمومی در جوامع ‏اروپایی نسبت به جنگ اوکراین، مهاجرت و سیاست‌های اتحادیه اروپا باشد.‏

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/634
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍72👎2👌2
چه اتفاقی افتاده؟ چه خواهد شد؟

#خط_تحلیل

آنچه توافق شده است:
آزادی ۲۰ اسیر زنده اسرائیلی در مقابل ۲ هزار اسیر فلسطینی، از جمله ۲۵۰ حبس ابد تا دوشنبه
تضمین توقف جنگ از سوی میانجی ها و آمریکا
آغاز ورود کالاها از ۵ گذرگاه(روزانه ۴۰۰ کامیون) و مدیریت آن هم‌ با انروا و حماس(کنار رفتن شرکت کثیف امریکایی که بواسطه شیوه پخش دلیل اصلی گرسنگی بود)
و از همه مهم تر تخلیه ارتش اسراییل از تمام مناطق جمعیتی غزه جز محور فیلادلفیا و رفح که برخلاف ادعای دو شب پیش نتانیاهو است که گفته بود تبادل با حضور در غزه رخ خواهد داد

اما آنچه مشخص است تعویق گفتگوها حول آینده غزه، دولت، سلاح و‌... به تداوم گفتگوها برای مرحله دوم آتش بس است. شبیه چیزی که در مرحله قبل رخ داد و پس از ۴۲ روز آتش بس دوباره اسرائیل به مرحله نظامی برگشت

خب آیا آتش بس اقدام غلطی است؟

بنظرم خیر. یک پیش فرض وجود دارد و آن اینکه پس از آزادی اسرا، اسرائیل درهای جهنم را باز خواهد کرد.
من فکر میکنم اسیران دیگر تاثیر چندانی نه در معادلات داشتند و نه بود و نبودشان تاثیری در شیوه جنگی اسرائیل خواهد داشت.
درهای جهنم که هر هفته اعلام می‌شد باز شده است.
یعنی بفرض بازگشت به جنگ پس از آزادی اسرای اسرائیلی، تغییر خاصی در روند نظامی اسرائیل نسبت به قبل شاهد نخواهیم بود. چون چیزی و روشی برای اجرا نمانده است و باید به همان تلاش برای رسیدن به شهر غزه از طریق حمله زمینی و تداوم کشتار برگردد. سؤال اینجاست که این روش آیا به نابودی حماس منجر خواهد شد؟ آیا اسرائیل برایش منطقی است همان مسیر را دوباره امتحان کند؟

و اما سؤال بعدی در مورد آینده غزه یا به تعبیری مرحله دوم آتش بس:

بارها از همان ابتدای ۷ اکتبر در این کانال گفته شد که چرا واگذاری دولت داری در نوارغزه به یک طرف فلسطینی حالت ایده آل حماس و وضعیت عدم مطلوب اسرائیلی هاست و نتانیاهو روزی نبوده که تکرار نکند فردای جنگ غزه دست هیچ فلسطینی اعم از خودگردان نباید باشد مگرنه انگار هیچ کاری نکرده ایم. لذا برای همین ترامپ سعی دارد با یک شورای صلح که بر دولت ملی فلسطینی نظارت کند، وسط خواست اسرائیلی و فلسطینی ها را طراحی کند و البته مقدمه خلع سلاح شود

اما در مورد سلاح مقاومت:

تا زمانی که در هر خانواده غزاوی، یک حماسی وجود دارد خلع سلاح معنا نخواهد داشت ولو حماس روی کاغذ بپذیرد که خلع سلاح بشود. دغدغه اصلی حماس ممکن کردن زندگی، بازسازی و بهبود معیشت و کیفیت زندگی در غزه است. چیزی که اگر موفق نشود مشروعیت آن به مرور ممکن است کاسته شود. لذا برای همین حماس به دنبال آتش بس، ایجاد دولت ملی برای بازسازی و حتی ممکن بودن خروج ۲۰۰ تا ۴۰۰ هزار فلسطینی از مجروحان، خانواده ها و آسیب دیدگان در دو سال بزرگترین نسل کشی قرن است و با این مسئله هم نه مشکلی دارد و نه احساس تهدید

🔍و جمع بندی:

هنوز برای خوشحالی یا پیروزی و شکست نامیدن زود است.
اما قطعا یک گام به جلوست. به قول یک تحلیلگر اسرائیلی نتانیاهو در هفته های اخیر بارها گفته بود عملیات شهر غزه را آغاز نکرده تا با صلح از آن خارج شود.

اگر برای مراحل بعد توافق نشود چه میشود؟

اگر این‌بار آتش بسی که با تضمین ترامپ (چیزی که حماسی ها تنها تضمین ممکن مینامند که بنظرم درست هم هست) شروع شده هم پایان باید و شکست بخورد می‌توان پیش بینی کرد شبیه شرایط یک سال اخیر لبنان در غزه تکرار شود. یعنی وضعیت آتش بسی که کالا وارد میشود، بازسازی در جریان است اما حملات نقطه زنی و فشار بر حماس از سوی کشورهای عربی ادامه دار شود. اما غزه یک تفاوت جدی با لبنان دارد و آن اینکه حماس بازیگر اصلی و تنها تصمیم گیر است، وضعیت نقطه زنی ها و حملات یک طرفه مانند لبنان نخواهد بود. یعنی صلح و آرامش کامل برای اسرائیلی ها هم نخواهد بود

ضمنا نباید فراموش کرد اسرائیل و نتانیاهو پرونده های زیادی از انتخابات در تابستان اینده، لبنان، یمن و البته ایران را هم پیش رو دارند

و در یک جمله: تصمیم الان حماس تلاش برای خارج کردن جنگ از دایره اجتماعی و مردمی و بازگشت به میدان امنیتی نظامی است. چون تنها اهرم و واقعی ترین اهرم دشمن برای خلع سلاح مقاومت، فروپاشی اجتماعی است

🖊محسن
@Thirdintifada
👍126👎2👌1
🌐بازگشت کوشنر به صحنه قدرت در واشنگتن

#تحلیل_کوتاه
#آمریکا #اسرائیل

📝عرفان علمشاهی

🔹یکی از اتفاقاتی که در جریان سفر اخیر نتانیاهو به واشنگتن کمتر مورد توجه قرار گرفت، بازگشت جارد کوشنر، داماد یهودی و مشاور ترامپ در دولت نخستش، به صحنه قدرت بود. پس از آنکه ترامپ «طرح صلح» خود را اعلام و حماس با بخش‌هایی از آن موافقت کرد، فعالیت‌های کوشنر و ویتکاف برای میانجی‌گری و پایان جنگ افزایش یافت و آنها در مذاکرات چهارشنبه شرم‌الشیخ (مصر) حضور یافتند. این بازگشت می‌تواند معانی متعددی داشته باشد.

💢کوشنر در یک سال گذشته

🔸کوشنر هیچ فعالیت و سمت رسمی در کمپین انتخاباتی ترامپ و دولت دوم او نداشته است. با این وجود، در یک سال گذشته در پشت صحنه گزینش افراد کابینه و پیگیری تحولات غرب آسیا فعال بود. به گزارش سی‌ان‌ان، کوشنر در حال مشاوره خصوصی به ترامپ و در ارتباط با کشورهای عربی برای تداوم توافق‌های عادی‌سازی بود. همچنین، او نقش مهمی جهت تشکیل تیم سیاست خارجی ترامپ و تعیین افراد مناسب برای رسیدگی به امور منطقه داشت. افزون بر این، به نظر می‌رسد او یکی از محرک‌های ترامپ برای برنامه تصاحب غزه بود، چه اینکه او پیشتر در گفتگویی، نواحی ساحلی غزه را «ملک ارزشمند» توصیف کرده بود.

💢ارتباط با رهبران عرب و لابی اسرائیل

🔸یکی از ویژگی‌های خاص کوشنر، ارتباط گسترده و عمیق همزمان او با اعراب و اسرائیل است که او را به یک گزینه برجسته برای ترامپ تبدیل می‌کند. چنین روابطی به او اجازه داد که دو ابتکار مهم را در دولت نخست ترامپ پیش ببرد: پیمان صلح ابراهیم و معامله قرن. او در اولی موفق بود و روابط امارات و بحرین با اسرائیل عادی‌سازی شد؛ اما در دومی که میان فلسطینیان و اسرائیل بود، ناکام ماند.

🔸مهم‌ترین بخش داستان کوشنر و لابی اسرائیل به روابط نزدیک او با خانواده مرداک بازمی‌گردد. به عنون نمونه، کوشنر به گفته خود در کتابش با نام «تاریخ‌سازی» توانست روپرت مرداک، سرمایه‌دار یهودی و مدیرعامل سابق غول رسانه‌ای فاکس را قانع به حمایت از کمپین انتخاباتی ترامپ در ۲۰۱۶ کند. همچنین در سال ۲۰۲۳ مشخص شد که مرداک اطلاعات محرمانه‌ای از راهبردهای تبلیغاتی کمپین انتخاباتی بایدن به کوشنر داده است. او روابط دوستانه نزدیکی با همسر سابق روپرت، یعنی وندی دنگ داشت که به او برای ازدواج با ایوانکا ترامپ کمک کرد. این نکات در کنار مواضع کوشنر علیه تشکیل دولت فلسطینی و حمایت او از اسرائیل نشان می‌دهد بازگشتش به کاخ سفید به معنای نزدیک‌کردن مواضع ترامپ به خواسته‌های نتانیاهو خواهد بود.

🔸کوشنر روابط تجاری گسترده‌ای نیز با رهبران عرب دارد. به گزارش نیویورک‌تایمز، او شش ماه پس از ترک کاخ سفید و پایان دولت پیشین ترامپ، برای بنگاه سرمایه‌گذاری خود (Affinity Partner) مبلغ دو میلیارد دلار از صندوقی که توسط محمدبن‌سلمان اداره می‌شد، دریافت کرد. او پیشتر نیز روابط تجاری بسیاری با عربستان داشت که باعث شد او پس از مرگ خاشقچی در کاخ سفید از بن‌سلمان دفاع کند. کوشنر همچنین در سال گذشته ۱.۵ میلیارد دلار نیز از دو کشور قطر و امارات دریافت کرد.

💢کاستی‌ها و ناکامی‌های ویتکاف

🔸اگرچه ویتکاف، همچنان در فرآیند مذاکرات حضور دارند؛ اما شکست‌های دیپلماتیک اخیر او را نیز می‌توان در میان عوامل بازگشت کوشنر برشمرد. او در مذاکرات با روسیه و ایران نتوانست به دستاورد مهمی برسد و تنها انتقادات بخشی از جمهوری‌خواهان نصیبش شد. علاوه بر این، اگرچه ویتکاف روابط خوبی با قطری‌ها داشته و همچنان مورد اعتماد ترامپ است؛ اما تجربه کوشنر و روابط عمیق او با عربستان، امارات و اسرائیل (مخصوصاً نتانیاهو) را ندارد. به این دلایل، کوشنر و ویتکاف با یکدیگر به مصر رفته‌اند.

روابط دوجانبه کوشنر با اعراب و اسرائیل، شانس او را برای پایان جنگ غزه بالا می‌برد؛ اما مذاکرات کنونی مشکلات بنیادینی دارند که اصلی‌ترین آن‌ها، سازش‌ناپذیری خواسته‌های اصلی کابینه نتانیاهو و حماس است. اگر حماس با خلع سلاح مخالفت کند، برای نتانیاهو پذیرفتنی نخواهد بود. همچنین، صهیونیست‌های مذهبی کابینه نیز خواهان اشغال همیشگی غزه هستند. مواضع حمایتگرانه کوشنر در مورد اسرائیل نشان می‌دهد او قادر نیست یا تمایلی ندارد که خواسته‌های کلیدی نتانیاهو را از مذاکرات حذف کند و برخلاف طرح پیشنهادی ترامپ، حماس مسلح را غزه باقی بگذارد. به این دلیل، احتمال بالایی وجود دارد که مذاکرات جدید تحت هدایت کوشنر مجدداً به شکست بیانجامد، همانطور که معامله قرن ناموفق ماند.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/635
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍125👎1🤔1
🌐آیا آمریکا به ونزوئلا حمله خواهد کرد؟

#تحلیل_کوتاه
#آمریکا #ونزوئلا

🔹گزارش‌هایی در خصوص دستور لغو مذاکره و دیپلماسی با ونزوئلا و رد پیشنهاد مادورو توسط ترامپ مبنی بر اینکه منابع نفتی و طلای ونزوئلا را در اختیار شرکت‌های آمریکایی قرار دهد، همچنین افزایش استقرار نیروها در پورتوریکو تصاعد تنش میان دو کشور را نشان می‌دهد. حتی آمریکا در حال آماده‌کردن گزینه‌های حمله به داخل خاک ونزوئلا است. جنگ خطرات بسیاری برای جایگاه آمریکا در نیمکره غربی داشته دارد که مهم‌ترین آن‌ها تبدیل‌شدن ونزوئلا به عراق دیگر است.

💢وضعیت استقرار نیروها

🔸تاکنون آمریکا چهار ناوشکن، یک رزم‌ناو، یک زیردریایی تهاجمی هسته‌ای، یک کشتی آبی-خاکی حامل بالگرد، دو شناور آبی-خاکی و یک پلتفرم عملیات ویژه، به همراه بیش از شش هزار نیرو را در دریای کارائیب مستقر کرده است. همچنین برای افزایش پشتیبانی لجستیک، پایگاه روزولت رودز در پورتوریکو مجدداً فعال شده است. با این حال، طبق برآوردهای نظامی، سطح کنونی نیروها و تجهیزات برای حمله گسترده و زمینی با هدف برانداختن دولت مادورو کافی نیست و آمریکا به نیروهای بیشتری (تقریباً هشت‌برابر) نیاز دارد. البته، نیروهای فعلی برای عملیات هوایی محدود درون خاک ونزوئلا کافی خواهند بود.

💢مبارزه با کارتل‌‌های مواد مخدر؟

🔸دولت ترامپ مکرراً دولت ونزوئلا را به حمایت از کارتل‌های مواد مخدر متهم می‌کند. با این حال، بررسی اسناد رسمی دولت آمریکا خلاف این را نشان می‌دهد. به عنوان نمونه، طبق گزارش ۲۰۲۵ وزارت دادگستری درباره ارزیابی تهدید مواد مخدر، سه کشور مکزیک، کلمبیا و پرو مناطق اصلی حضور کارتل‌ها و قاچاق فنتانیل، متامفتامین و کوکائین به آمریکا هستند. اگرچه ونزوئلا نیز مأمنی برای برخی کارتل‌ها (نظیر Tren de aragua) و قاچاق کوکائین بوده است؛ اما در مقایسه با سه کشور مذکور، نقش به مراتب کمتری دارد. مبارزه با مواد مخدر نمی‌تواند علت اصلی درگیری پرهزینه‌ احتمالی با ونزوئلا باشد.

💢جنگ و جلوگیری از نفوذ چین و روسیه

🔸مهار چین و روسیه در نیمکره غربی از اولویت‌های دولت دوم ترامپ بوده است، و جنگ با مادورو نیز در این چارچوب می‌گنجد. تحرکات نظامی اخیر آمریکا، تبدیل به اهرم فشار قدرتمندی شده است که ترامپ می‌تواند با آن ونزوئلا را از دو قدرت مذکور دور کند؛ اما به نظر می‌رسد او مصمم به رویارویی نظامی (حمله گسترده برای تغییر نظام یا محدود) باشد؛ هرچند احتمالا هزینه‌هایی بیش از فواید سرنگونی یک دولت نزدیک به شرق دارد (همچون فرسایشی‌شدن جنگ، شکل‌گیری دولت بی‌ثبات و رشد گروه‌های چریکی چپ). مادورو پیشتر کاهش روابط اقتصادی با چین و روسیه و ایران را نیز پیشنهاد کرده بود، اما ترامپ آن را نپذیرفت.

💢دشمنان مادورو در کابینه ترامپ

🔸می‌توان جناح ضد مادورو را از عوامل اصلی جنگ احتمالی با ونزوئلا دید که شامل سه شخص اصلی می‌شود: مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، جان رتکلیف، رئیس سیا و استفان میلر، مشاور ترامپ در امور امنیت داخلی. مارکو روبیو، سناتور پیشین فلوریدا، از سمت جامعه ونزوئلایی‌های ساکن این ایالت تحت فشار است تا سرنگونی مادورو را پیگیری کند. رهبران اپوزیسیون ونزوئلا نیز روابط گسترده‌ای با او دارند.

🔸رتکلیف نقش پررنگی در برجسته‌کردن تهدید مادورو و ارتباطش با کارتل‌ها داشته باشد. اخیراً گابارد اشاره کرده بود که در نهادهای اطلاعاتی آمریکا شکافی بر سر ارتباط این دو با یکدیگر وجود دارد که می‌توان گفت یکی از طرفین این شکاف، رتکلیف باشد و ترامپ را به سمت درگیری نظامی تحریک می‌کند. استفان میلر نیز که تمرکز ویژه‌ای بر مهاجرین غیرقانونی و قاچاق مواد مخدر دارد به همین ترتیب، بازیگر اصلی در ترتیب‌دادن حملات اخیر به قایق‌ها را ایفا بوده است.

💢حمله محدود یا جنگ همه‌‎جانبه

🔸همانطور که پیشتر بیان شد، اگرچه سطح کنونی نیروها در حال افزایش است، اما برای برانداختن دولت مادورو کافی نیست. سناریوی محتمل دیگر می‌تواند حملات هوایی محدود به اهدافی درون خاک ونزوئلا (همچون پایگاه‌های ارتش یا ساختمان‌های کلیدی دولتی) باشد تا ضمن تضعیف دولت، مسیر را برای اپوزیسیون داخلی هموار کند؛ چه اینکه رقیب مادورو، ادموندو گونزالس در انتخابات ۲۰۲۴ توانست ۴۴٪ رأی بیاورد که نشان از پایگاه مردمی قدرتمند اپوزوسیون دارد.

جنگ برای تغییر نظام سیاسی در ونزوئلا در کوتاه‌مدت احتمال کمتری دارد؛ اما با افزایش استقرار نیروها و فشار جناح ضد مادورو در کابینه می‌تواند تبدیل به گزینه اصلی شود. به جای این گزینه، ترامپ می‌تواند به سراغ حملات هوایی صرف به ارتش و دولت این کشور برای تقویت اپوزیسیون داخلی برود تا با یک دولت غرب‌گرا، ونزوئلا را از بلوک ضدآمریکایی چین و روسیه خارج کند.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/636
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍154👎1
♦️نشانه‌هایی از تحویل سوخو-35 به ایران
◾️مفتاحک للحقیقه

#رویة_العربیة
#ایران #روسیه

🔹نوسازی نیروی هوایی ایران بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است، زیرا نشانه‌های فزاینده‌ای از آغاز قراردادهای تسلیحاتی پیشرفته روسیه با تهران، به‌ویژه در زمینه جنگنده سوخو ۳۵ دیده می‌شود. پس از سال‌ها رکود و تحریم، به نظر می‌رسد ایران واقعاً در آستانه‌ی جهشی کیفی در توان هوایی خود قرار دارد؛ جهشی که از تحولات ژئوپلیتیکی در اوکراین و غرب‌آسیا و نیز از روند پرشتاب نزدیکی راهبردی با مسکو ناشی می‌شود.

💢سیگنال‌های اولیه

🔸بررسی سوابق ترافیک هوایی میان روسیه و ایران نشان می‌دهد در تاریخ ۲۷ سپتامبر، یک هواپیمای باری نظامی روسی از نوع آنتونوف An-124-100 روسلان از شهر «ایرکوتسک» در روسیه برخاسته است. مقصد این پرواز در نرم‌افزارهای ناوبری مشخص نبود، اما رهگیری دستی مسیر آن نشان می‌داد که این هواپیما مسیرهای متناوبی را طی کرده تا به نقطه‌ای در نزدیکی تهران برسد، سپس سیگنال آن به‌طور کامل قطع شده است؛ امری که احتمال فرود آن در خاک ایران را تقویت می‌کند. روز بعد، در تاریخ ۲۸ سپتامبر، همان هواپیما از نقطه‌ای در نزدیکی تهران دوباره به پرواز درآمد، بدون آن‌که مقصدی برای آن ثبت شود، و ساعاتی بعد بر فراز مسکو ظاهر شد و سپس از صفحه رادار ناپدید گردید.

💢ارتباط پروازها با جنگنده‌های سوخو


🔸پاسخ این پرسش در شهر «ایرکوتسک» نهفته است؛ شهری که مبداء پرواز هواپیمای مورد نظر است. کارخانه هواپیماسازی ایرکوتسک که یکی از شاخه‌های اصلی مهندسی شرکت یاکولِف، از پیشرفته‌ترین مراکز صنعتی روسیه است، در این شهر قرار دارد. این کارخانه برای تولید هواپیماهای جدید و نمونه‌های آزمایشی طراحی شده و همچنین در زمینه ساخت و فروش تجهیزات جانبی هواپیما فعالیت دارد. افزون بر این، تولیدکننده سوخو-۳۰ است و در تولید هواپیماهای غیرنظامی سوخو نیز نقش دارد. باند پروازی که در نزدیکی این کارخانه وجود دارد برای پرواز آزمایشی یا انتقال محموله‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

💢شواهد حاصل از تصاویر ماهواره‌ای

🔸با بررسی تصاویر ماهواره‌ای از پلتفرم Sentinel Hub، یک هواپیمای باری غول‌پیکر آنتونوف در تاریخ ۲۶ سپتامبر مشاهده شد. محاسبه‌ی ابعاد این هواپیما نشان می‌دهد که به احتمال زیاد مدل آنتونوف An-124-100 روسلان بوده است. این همان هواپیمایی است که در ابتدای این گزارش ردیابی شد و به ایران پرواز کرده بود.

🔸هواپیمای آنتونوف روسلان قادر است حدود ۱۲۰ تن تجهیزات حمل کند؛ به این معنا که می‌تواند چند فروند جنگنده سوخو یا اجزای آن‌ها را جابه‌جا کند، زیرا وزن خالی یک جنگنده سوخو-۳۵ تنها حدود ۱۸٫۴ تن است. این داده‌ها احتمال آن را تقویت می‌کنند که ایران ممکن است تاکنون چند فروند جنگنده سوخو-۳۵ یا بخش‌هایی از آن‌ها را از روسیه تحویل گرفته باشد.

🔸تحرکات اخیر میان مسکو و تهران، همراه با نشانه‌هایی از انتقال جنگنده‌های سوخو-۳۵ به ایران، به نظر می‌رسد فراتر از یک معامله معمول تسلیحاتی باشد و بیشتر نشان‌دهنده‌ی اقدامی راهبردی با هدف بازتعریف موازنه قدرت در منطقه است. ایران، که سال‌ها از ضعف مزمن در نیروی هوایی خود رنج می‌برد، این معامله را فرصتی برای بازگرداندن توازن نظامی و افزایش توان بازدارندگی در برابر اسرائیل و ایالات متحده می‌بیند.

🔸پروازهای مرموز ایرکوتسک و تهران حاکی از آن است که تحویل عملی یا جزئی جنگنده‌ها احتمالاً آغاز شده است. این نشانه‌ها، در کنار اظهارات مقام‌های ایرانی، نشان می‌دهد که این معامله وارد مرحله‌ی اجرای محتاطانه و محرمانه شده تا از بروز تنش‌های بین‌المللی جلوگیری شود.

💢معنای ژئوپلیتیک سوخو-35


🔸برای تهران، سوخو-۳۵ تنها یک سلاح جدید نیست؛ بلکه اعلام نمادین پایان محاصره نظامی و فنی است که سال‌ها کشور را درگیر کرده بود. برای مسکو، نزدیکی راهبردی با ایران بخشی از انزوای سیاسی‌اش را جبران کرده و جای پایی محکم در خلیج فارس به آن می‌بخشد، در حالی‌که نفوذ غرب در مهار روسیه کاهش یافته است.

🔸از منظر امنیتی، ورود حتی تعداد محدودی از این جنگنده‌ها آسمان ایران را برای پروازهای اسرائیلی و عملیات شناسایی آمریکا دشوارتر خواهد کرد..با این حال، چالش‌های ایران همچنان پابرجاست؛ به‌ویژه در زمینه‌های آموزش، نگهداری و بهره‌برداری عملیاتی، که انتظار می‌رود روسیه با اعزام کارشناسان و مشاوران نظامی به آن پاسخ دهد.

در اصل، آنچه در حال وقوع است تبادلی از منافع راهبردی است: مسکو با فراهم کردن ابزارهای بازدارندگی پیشرفته برای تهران، هم‌سویی سیاسی بیشتر را به دست می‌آورد، در حالی‌که ایران از این اهرم برای تثبیت جایگاه خود به‌عنوان قدرتی منطقه‌ای غیرقابل چشم‌پوشی بهره می‌برد.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/637
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍197👏3👎1🤔1💯1
🌐رویارویی نظامی پاکستان و طالبان: زمینه‌ها و احتمالات آتی

#مقاله_تحلیلی
#پاکستان #طالبان

📝امیرمحسن شاه‌شرقی

🔹روابط پاکستان و طالبان در دوره دوم استقرار این گروه در افغانستان، شباهتی به دوره اول نداشته و علیرغم مانور نمایشی ژنرال فیض حمید در بحبوحه انتقال قدرت در کابل، به نظر می‌رسد که پاکستان در تعامل با طالبان به بن‌بستی جدی برخورده است. در هفته‌ای که گذشت، پاکستان به اهدافی در پایتخت افغانستان حمله هوایی نمود و در پاسخ، طالبان مجموعه‌ای از حملات را علیه نیروهای امنیتی پاکستان در مناطق مرزی دو کشور سامان دادند. علیرغم انجام چند دور حملات هوایی و زمینی از سوی پاکستان، فعلا اقدام جدیدی از سوی طالبان گزارش نشده است. برآورد پاکستان حاکی از این است که دستکم ۲۰۰ نفر از نیروهای وابسته به طالبان و ۲۳ نفر از نیروهای نظامی پاکستان در این زد و خوردها کشته شده‌اند.

💢زمینه‌های رویارویی نظامی

🔸از میان مسائل حل و فصل نشده و زمینه‌های رویارویی نظامی دو طرف، به نظر می‌رسد که دو مسئله «افزایش تحرکات تروریستی» و «تحول در رویکرد بین‌المللی طالبان» از حیث آثار و تبعات امنیتی برای پاکستان تحمل ناپذیرتر از سایر موارد باشد:

1️⃣ افزایش تحرکات تروریستی در قلمروی پاکستان

🔸با استقرار مجدد طالبان در افغانستان، تعداد و شدت حملات تروریستی در قلمروی پاکستان شدت یافت و تلاش‌های دیپلماتیک برای مهار این مسئله در چهار سال گذشته ناکام بوده‌اند. براساس برآوردها، سال ۲۰۲۵ را باید خونبارترین سال پاکستان در پانزده سال گذشته دانست. اختلاف دیرینه بر سر خط مرزی، تعدد و تمرکز حملات تروریستی در دو ایالت هم‌مرز با افغانستان، یعنی خیبرپختونخوا و بلوچستان، در کنار پیوندهای تاریخی موجود میان طالبان و سایر گروه‌های تروریستی منطقه، ابهامات بسیاری را برای پاکستان درباره نقش طالبان در این خشونت‌ها ایجاد نموده است.

🔸در حال حاضر، دو گروه تحریک طالبان پاکستان (TTP) و ارتش آزادیبخش بلوچ (BLA) نقش اصلی را در هدایت حملات تروریستی در خاک پاکستان ایفا می‌کنند. مقامات سیاسی و نظامی پاکستان به کرات طالبان را به کوتاهی در مهار یا حمایت ضمنی از این گروه‌ها متهم کرده‌اند. به طور خاص، پاکستان تاکید دارد که بخش عمده‌ای از رهبران و کادرهای فعال این گروه‌ها در خاک افغانستان پناه داده شده‌اند. در چهار سال گذشته، پاکستان بارها طالبان را برای مهار و انتقال این نیروها تحت فشار قرار داده است.

2️⃣ تحول در رویکرد بین‌المللی طالبان

🔸پیگیری و تنظیم روابط خارجی طالبان در دوره اول استقرار (۱۹۹۶-۲۰۰۱) تا اندازه زیادی در انحصار پاکستان بود و این گروه، تلاش دیپلماتیک چندانی به صورت مستقل بروز نداده بود. بسیاری از تحلیل‌گران، گشایش نمایندگی سیاسی طالبان در قطر (۲۰۱۳) را نقطه پایان موقعیت انحصاری پاکستان و نقطه تولد رویکرد مستقل بین‌المللی این گروه می‌شمارند. با این وجود، پاکستان کماکان یکی از ذی‌نفوذترین بازیگران خارجی در صفوف طالبان به شمار می‌رفت. طالبان دوم فعالانه کوشیده است تا دستیابی به حمایت و رسمیت را از پکن و مسکو گرفته تا دوشنبه و تاشکند و تهران دنبال کند که در این میان، تلاش برای گنجاندن دهلی نو در این دایره، از سوی پاکستان غیرقابل پذیرش و تهدیدآمیز ارزیابی شده است.

🔸پاکستان معتقد است که افزایش تعاملات سیاسی و امنیتی طالبان و هند به منزله ظهور موج جدیدی از حملات تروریستی در قلمروی پاکستان خواهد بود که منابع مالی و پشتیبانی تسلیحاتی خود را از هند و پشتیبانی زمینی و پوشش اطلاعاتی را از طالبان دریافت کند. اشاره به این نکته خالی از لطف نخواهد بود که حمله هوایی به کابل درست در میانه سفر شش روزه وزیر خارجه طالبان به هند انجام پذیرفته است. بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند که زمانبندی این حمله در قلب پایتخت افغانستان، حامل پیامی مشخص برای رهبران طالبان بوده است.

💢چشم‌اندازهای آتی

دو شکل بیشینه و کمینه تنش میان دو بازیگر، یعنی جنگ همه‌جانبه یا حل و فصل تنش‌ها باتکای ملاحظات داخلی و بین‌المللی هر دو طرف، از احتمال تحقق پایین‌تری برخوردارند. زد و خوردهای اخیر پاکستان را نسبت به بدیل‌سازی برای حاکمان کنونی افغانستان، چه از درون طالبان و چه از بیرون، مصمم‌تر سازد و دور از ذهن نیست که پاکستان در اعمال فشار بر طالبان از سوی ایالات متحده مشارکت فعال‌تری پیدا کند. در مقابل، انتظار می‌رود که طالبان برای جبران عدم تقارن موجود در قدرت نظامی، بر استفاده از اهرم فشار تروریسم در قلمروی پاکستان اصرار ورزد و از مسیر نزدیکی بیشتر به هند، برای ایجاد نوعی موازنه برون‌زا تلاش کند.

🔗برای مطالعه متن کامل اینجا کلیک کنید!‏🔗

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/638
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍108👌4
🌐دوازدهمین اجلاس سران سازمان کشورهای ترک: روابط راهبردی در بستر زنگزور

#تحلیل_کوتاه
#سازمان_کشورهای_ترک
#قفقاز_جنوبی

📝احسان فلاحی

🔹 دوازدهمین اجلاس سران «سازمان کشورهای ترک» در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۲۵ در شهر قبله جمهوری آذربایجان برگزار شد. با توجه به موضوعات جدیدی که در اجلاس قبله مطرح شده است این نشست را می‌توان نقطه عطفی در روند تکامل «سازمان کشورهای ترک» در چارچوب تحولات اخیر در قفقاز جنوبی به شمار آورد.

💢 موضوعات جدید در نشست «قبله»


🔸 در اجلاس قبله همانند نشست‌های پیشین بر مواضع مشترک طرفین تاکید شده است که از مهم‌ترین آن‌ها «چشم‌انداز مشترک جهان ترک» در حوزه‌های مختلف سیاسی، روابط خارجی، امنیتی، اقتصادی و فرهنگی است. در همین راستا «امورالی‌یف» دبیرکل سازمان اعلام کرد که اعضای این سازمان در بیش از ۴۰ حوزه با یکدیگر هماهنگی‌های سطح بالا دارند. اما در نشست قبله ابتکاراتی نیز مطرح شده که نسبت به دوره‌های قبلی یک نقطه عطف محسوب می‌شود.

🔸اجلاس مذکور در سایه «اعلامیه سه جانبه کاخ سفید» در ۸ آگوست برگزار شد. به همین منظور سران بر اهمیت توافق کاخ سفید در برقراری صلح و امنیت در قفقاز و حتی فراسوی آن تاکید کردند. در بیانیه پایانی ضمن تاکید بر توسعه کریدور میانی از دالان زنگزور نیز نام برده شده است. همچنین به طور رسمی از ابتکار OTS+ پرده‌برداری شده است. هدف این ابتکار توسعه روابط با کشورهای است که به لحاظ فرهنگی دارای مشابهت‌های با کشورهای عضو هستند. به نظر می‌رسد که در این زمینه کشورهایی مانند چین و ایران که دارای برخی شباهت قومی- فرهنگی هستند جزء گزینه‌های آینده برای همکاری با سازمان باشند.

🔸 از دیگر شگفتانه‌های اجلاس قبله، پیشنهاد الهام علی‌اف برای برگزاری رزمایش مشترک نظامی توسط کشورهای عضو سازمان در سال 2026 در جمهوری آذربایجان است. تصمیم‌گیری در این مورد در نشست وزاری دفاع بررسی خواهد شد. افزون بر این، کشورهای OTS تصمیم گرفتند که «پیمان مشارکت استراتژیک، دوستی ابدی و برادری» را امضا کنند. این پیمان به‌منظور تقویت چارچوب همکاری‌ها، وحدت بیشتر و پیشبرد ابتکارات مشترک است. بحث‌های مربوط به این پیمان چندجانبه به‌زودی میان اعضا آغاز می‌شود. در پایان اجلاس نیز طبق روال‌های دیپلماتیک ریاست دوره‌ای سازمان از قرقیزستان به جمهوری آذربایجان واگذار شد.

💢 خروجی راهبردی نشست «قبله»

🔸 نشست قبله نشان داد که «سازمان کشورهای ترک» تلاش دارد که نقش خود را فراتر از یک پلفترم فرهنگی و اقتصادی ساده تعریف نموده و به یک کانون قدرت منطقه‌ای تبدیل شود. دستیابی به این هدف دو شرط مکمل دارد. نخست، توسعه افقی زیرساخت‌های منطقه به گونه‌ای که منجر به اتصال یکپارچه کشورهای ترک زبان از منظر ژئواکونومیکی شود و دوم، گسترش عمودی پیوندهای سیاسی که در نهایت منجر به همکاری ژئوپلیتیکی میان کشورهای عضو خواهد شد. شرط نخست، از طریق اتصال بدون واسطه به وسیلۀ کریدور زنگزور قابل دستیابی است و شرط دوم، در چارچوب «سازمان کشورهای ترک» قابل حصول است. به عبارت دیگر توسعه زیرساختی در قالب کریدور میانی (و دالان زنگزو) بخش سخت افزاری همکاری‌ها و گسترش مناسبات در چارچوب «سازمان کشورهای ترک» قسمت نرم افزاری آن است. از این چشم‌انداز، اجلاس قبله مقدمه‌ هم‌افزایی سخت‌افزاری و نرم‌افزاری در منطقه به ویژه در قفقاز جنوبی است.

🔸در زمینه روابط خارجی، فرمت OTS+ می‌تواند امکان تعامل هدفمندتر با کشورهای غیرترک در اروپا، یا قدرت‌های آسیایی مانند روسیه، چین یا حتی ژاپن و کره‌جنوبی را فراهم آورد. سازوکار مذکور و حضور ناظران جدید به مشروعیت بین‌المللی و قدرت چانه‌زنی سازمان خواهد افزود. پیشنهاد رزمایش مشترک و تمرکز بر امنیت جمعی یکی از مهمترین خروجی‌های راهبردی نشست قبله است. اما پررنگ شدن پروژه‌های امنیتی و نظامی از دیدگاه بسیاری از ناظران ممکن است منجر به نگرانی اعضا و ایجاد شکاف میان آن‌ها شود. به ویژه این که کشورهای آسیای مرکزی به عنوان اعضای CSTO نسبت به واکنش‌های روسیه نگرانی دارند. به علاوه شکاف‌های سیاسی مهمی میان اعضا وجود دارد که یکی از مهمترین آنها اعلام حمایت کشورهای آسیای مرکزی از قطعنامه‌های ۵۴۱ و ۵۵۰ شورای امنیت سازمان ملل ‏متحد در محکومیت اشغالگری ترکیه در قبرس شمالی (عضو ناظر سازمان) است.

اجلاس قبله شاید بر خلاف انتظارات باکو- آنکارا دستاوردهای چشمگیر و فوری نداشته باشد اما در تعیین دستورکار برای «سازمان کشورهای ترک» یک نقطه ثقل راهبردی ایجاد کرده است.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/639
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍75👎1😱1👌1
🌐 تهدیدات پهپادی روسیه و آزمون واقعی توان دفاعی ناتو

#تحلیل_کوتاه
#روسیه #ناتو

📝 علی محبی

🔹در هفته‌های اخیر، نفوذ پهپادها و جنگنده‌های روسی به حریم هوایی چند کشور اروپایی، نگرانی‌ جدی درباره امنیت مرزهای ناتو ایجاد کرده است. این اقدامات، بحث فعال‌سازی بند ۵ پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) را نیز به جریان انداخته و کشورهای اروپایی را به تکاپو برای واکنش مؤثر در برابر تهدیدات فزاینده روسیه واداشته است. هرچند طرح‌ها و ابتکارات متعددی مطرح شده، اما به دلیل اختلافات داخلی و عدم توان لازم برای اجرایی‌سازی آنها تردیدهای جدی درباره اثربخشی و کارآمدی این پاسخ‌ها وجود دارد.

💢اراده سیاسی در محاق

🔸واکنش اولیه اروپا نسبت به ورود پهپادها و جنگنده‌های روسی به حریم ناتو، تهدید به واکنش فوری و تلاش برای همراهی ایالات متحده در برابر روسیه بود تا این تهدید بازدارنده تلقی شود. با این حال، نشست اخیر جامعه سیاسی اروپا در کپنهاگ نشان داد که برخلاف انتظار، پیام روشنی از اراده سیاسی مشترک برای مقابله با روسیه مخابره نشده است و در این جلسه هیچ تصمیم‌گیری مهمی صورت نگرفت. این جلسه حتی به‌نوعی بیانگر آن بود که تهدید پهپادی روسیه، هنوز آن‌طور که باید، توسط سران اروپایی جدی گرفته نشده است.

💢اختلاف اروپا بر سر مدیریت جنگ

🔸از زمان آغاز جنگ اوکراین، کشورهای اروپایی در مورد سطح و نوع واکنش به اقدامات تهاجمی روسیه و همچنین در خصوص کنترل و مدیریت هزینه‌های نظامی اختلاف‌نظر جدی با یکدیگر داشته‌اند. برخی دولت‌ها به دنبال جلوگیری از تشدید تنش بوده‌اند، در حالی که برخی دیگر خواهان رویارویی جدی با روسیه هستند. در موضوع اخیر نیز، کشورهای اروپایی با وجود توافق کلی بر سر طرح‌های دفاعی جدید، اختلافاتی در زمینه میزان حضور و کنترل نهادهای ملی در اجرای این طرح‌ها با ناتو و اتحادیه اروپا وجود داشت. پیچیدگی این مسئله باعث شد که تصمیم‌گیری در خصوص امور نظامی-امنیتی، بار دیگر به تعویق بیفتد.

💢ضعف اروپا برای یک جنگ پهپادی

🔸نفوذ پهپادهای انتحاری روسی به حریم هوایی لهستان و واکنش پدافندی این کشور، ضعف جدی اروپا در زمینه مقابله با پهپادها را برملا کرد. مقابله با پهپادهایی با هزینه ساخت حدود ۱۰ هزار دلار، برای لهستان میلیون‌ها دلار هزینه در پی داشت. این عدم توازن، ضعف اروپا در تجهیز به سامانه‌های ارزان‌قیمت کشف و انهدام اهداف پرنده، ناهماهنگی در سطح اتحادیه و نبود سامانه دفاعی جامع را نشان می‌دهد. در نتیجه، اروپا همچنان از جنگ اوکراین درس‌های لازم را نگرفته و برای مقابله با جنگ‌های اطلاعاتی و هیبریدی آمادگی لازم را ندارد.

💢طرح دیوار پهپادی

🔸مهم‌ترین طرح برای جلوگیری از رخداد چنین تهدیداتی، طرح «دیوار پهپادی» مطرح شد. این طرح شامل ایجاد شبکه‌ای چندلایه دفاعی در سراسر مرزهای شرقی برای کشف و رهگیری پهپادها با استفاده از ترکیبی از فناورهای مدرن نظارتی و دفاعی ارزان‌قیمت است. اما مشخص نبودن جزئیات این طرح و تخمین ۳ الی ۴ سال زمان برای طراحی آن نشان از نامحتمل بودن عملیاتی شدن آن در کوتاه مدت است.

🔸حتی در صورت عملیاتی شدن،‌ موانعی چون عدم هماهنگی و اختلاف بر سر مدیریت و مسئولیت این طرح، تأخیر در تأمین مالی پروژه‌ها، سرعت پایین اجرای آن و نیاز به حجم بسیار زیادی از سایت راداری و سامانه پدافندی در سراسر اروپای شرقی باعث خواهد شد تا کارآمدی این طرح به شدت کاهش یابد. همچنین شایان ذکر است که تهدیدهای پهپادی می‌توانند منشایی داخلی داشته باشند و از درون هر کشور به پرواز در بیایند که برای چنین تهدیدی دیوار پهپادی کارایی نخواهد داشت.

💢جمع‌بندی

اتحادیه اروپا و ناتو هنوز خود را با تهدیدات نوظهور نظیر جنگ پهپادی سازگار نکرده‌اند. فرایندهای کند بروزرسانی، هزینه‌های بالا و اختلاف‌نظرهای سیاسی موجب شده تا ظرفیت دفاعی اروپا در برابر تهدیدات فزاینده روسیه ناکافی باقی بماند. در حالی که تهدیدهای اخیر می‌توانند محرکی برای بازتعریف راهبردهای امنیتی ناتو باشند، شواهد حاکی از آن است که همچنان نه اراده سیاسی کافی وجود دارد و نه توان نظامی مناسب برای ایجاد بازدارندگی مناسب در برابر روسیه. تداوم این وضعیت می‌تواند نه‌تنها بازدارندگی ناتو را تضعیف کند، بلکه روسیه را نیز به سمت افزایش اقدامات تهاجمی اطلاعاتی و امنیتی سوق دهد.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/640
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍11👎1👏1
🔵جنون فناوری و فشار سنگین بر گرده اقتصاد چین
◾️فارن پالیسی
📝اسکات کندی، اسکات روزل

#اکوتهران

🔸هر روز تیترهای تازه‌ای درباره فناوری چین منتشر می‌شود؛ از خودروهای برقی گرفته تا هوش مصنوعی و ربات‌های انسان‌نما؛ اما پیام همه این تیترها یک چیز است: چین به غول فناوری مبدل شده است. با این حال، نشانه‌های ضعف ساختاری نیز واضح‌اند: افزایش بدهی، پیری جمعیت، سقوط بازار املاک و مستغلات و افزایش نرخ بیکاری جوانان.

🔹دیدگاه‌های متفاوتی درباره قدرت اقتصادی چین وجود دارد. یک طرف توان نوآوری چین را اغراق‌ شده و برخی دیگر بدهی‌ و پیری جمعیت را قابل مدیریت می‌دانند. تحقیق میدانی ما نشان می‌دهد بخشی از حقیقت در هر دو دیدگاه وجود دارد.

💢اژدهای کند فناوری؟

🔹بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵، رتبه چین در شاخص جهانی نوآوری از ۴۳ به ۱۰ رسیده و در فاصله ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۳ مخارج تحقیق و توسعه ۴۷۵ درصد افزایش داشته است. چین در ثبت اختراعات و انتشار مقالات علمی نیز پیشتاز است. طرح «ساخت چین ۲۰۲۵» پیشرفت‌های قابل توجهی در ظرفیت فنی، ارزش افزوده و سهم بازار صنایع هدف طرح ایجاد کرده است. تمرکز بر نوآوری، در مناطق شهری به رشد اقتصادی کمک کرده است و نیروی کار کارخانه‌ای مهارت‌های بالاتری پیدا کرده است. سیاست صنعتی نیز موجب ظهور اثرات سرریز میان صنایع شده است.

🔹با این حال، تمرکز بر فناوری‌های پیشرفته به معنای رشد کلان و سریع نبوده است. چین بیش از ۱۰۰ تولیدکننده خودرو برقی دارد و تعداد شرکت‌های سرمایه‌گذار روی ربات‌های انسان‌نما روندی صعودی داشته است. با این حال، شکست‌های صنعتی و محصولاتی پرهزینه بسیار رایج‌اند و همزمان، سرمایه‌گذاری‌های بیش از حد و سهولت دسترسی به تأمین مالی باعث شده است که شرکت‌های ضعیف زنده بمانند.

🔹چین پیشتر «اژدهای چاق فناوری» خوانده شده است. چین کنونی را باید باتکای همنشین دستاوردهای فناورانه و تخصیص نادرست منابع، رشد پایین درآمد و غفلت از نیروی انسانی، «اژدهای کند فناوری» خواند. کما اینکه فناوری‌های پیچیده و پیشرفته همچنان برای چین چالش‌برانگیزند و در هوانوردی، نیمه‌هادی‌های پیشرفته، مواد شیمیایی پیچیده و ماشین‌آلات دقیق چین هنوز به غرب وابسته است.

💢بازار املاک؛ نقطه ضعف بزرگ

🔹بازار املاک به یک نقطه ضعف بزرگ مبدل شد. دولت‌های محلی زمین‌ها را به سازندگان اجاره دادند و ساخت‌وساز بی‌سابقه‌ای ایجاد شد. سقوط قیمت‌ها و بیش از ۶۰ میلیون واحد مسکونی خالی، اقتصاد را منجمد نگاه داشته است. فناوری‌های کوچک و سرمایه‌بر رشد کلان ایجاد نمی‌کنند و سرمایه از بخش‌هایی که می‌توانستند اشتغال و درآمد بیشتری ایجاد کنند، منحرف شده است. بخش‌های خدماتی با ارزش افزوده بالا، از جمله بهداشت و آموزش، عقب‌اند.

💢تحصیلات نیروی کار

🔹نیروی کار یکی از محدودیت‌های اصلی اقتصاد چین است. فناوری‌های پیشرفته نیازمند مهارت بالا هستند، اما چین یکی از کمترین میزان تحصیلات نیروی کار را در میان کشورهای با درآمد متوسط دارد و حدود ۶۰ درصد نیروی کار چین حتی یک روز به دبیرستان نرفته‌اند. حدود ۹۰۰ میلیون نفر با درآمد روزانه حدود ۱۰ دلار با آموزش، سلامت و امنیت شغلی محدود در شهرها و روستاها زندگی می‌کنند و بخش بزرگی از آنها نمی‌تواند وارد مشاغل اداری شوند. سهم اقتصاد گیگ طی ۱۵ سال گذشته از ۴۰ درصد به ۶۰ درصد رسیده است.

💢برتری فناوری یا رشد مصرف‌کننده؟

🔹سیستم چین به نفع صنعت و فناوری است و منابع عظیم به پروژه‌های اولویت‌دار هدایت می‌شوند، در حالی که دستمزدها پایین، شبکه ایمنی اجتماعی توسعه نیافته و گزینه‌های سرمایه‌گذاری خانوار محدود باقی مانده‌اند. مسکن دیگر محل مناسبی برای ذخیره ارزش نیست و بازار سهام به ثبات نرسیده است. از همین روست که چین باید بین برتری فناوری و رشد مصرف‌کننده انتخاب کند.

🔹برای حل مشکل بهره‌وری، چین می‌تواند از بخش فناوری حمایت کند اما اقدامات دیگری برای کارگران کم‌درآمد لازم است: بیمه بیکاری برای کارگران روستایی، تضعیف محدودیت‌های تحرک داخلی (هوکو) و ارتقای سرمایه انسانی از طریق آموزش دوران کودکی، پیش‌دبستانی و دبیرستان علمی علیرغم هزینه بالا، ضروری بود و در بلندمدت اقتصادی خواهند بود.

💢نکته پایانی

صرف‌نظر از مسیر چین، آمریکا و دیگر کشورها با شرایط چالش‌برانگیز مواجه خواهند شد. ادامه تمرکز بر فناوری باعث قطبی‌شدن بیشتر داخلی و خارجی خواهد شد و فشار بر دیگر کشورها برای ریسک زدایی یا جداسازی از چین افزایش می‌یابد. علیرغم اینکه اصلاحات ساختاری پرهزینه‌اند و برندگان و بازندگان جدید ایجاد می‌کنند، اما چین اصلاح‌شده اقتصادی قوی‌تر و قدرتمندتر در صحنه بین‌المللی خواهد شد.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/641
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍104👎3🤔2
🌐آیا ایران در برنامه موشکی یک گام جلوتر رفته است؟

#تحلیل_کوتاه
#ایران #نظامی

🔹از زمان پایان جنگ ۱۲روزه، گمانه‌زنی‌های مختلفی راجع به آینده برنامه هسته‌ای ایران انجام شده است. آمریکا، اروپا و اسرائیل این نگرانی را دارند که ایران در راهبرد موشکی و هسته‌ای خود تغییر ایجاد کند. در چنین فضایی، اخبار متعددی راجع به آزمایش‌های موشکی جدید ایران در خبرگزاری‌ها منتشر شده و بر گمانه‌ها افزوده است.

💢افزایش برد موشکی؟

🔸نتانیاهو در یکی از اظهارات اخیرش ادعا کرد که ایران در حال توسعه موشک‌های بالستیک قاره‌پیما (ICBM) است تا شهرهای ایالات متحده را زیر اسلحه‌های اتمی خود قرار می‌دهند. چنین ادعایی می‌تواند صرفاً جهت برجسته‌سازی تهدید ایران برای غرب بوده باشد. پس از آن، احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس بیان کرد که رهبری محدودیت بُرد موشک‌ها را برداشته است.

🔸افزون بر این، ماه گذشته عکس‌هایی از یک آزمایش موشکی در آسمان نواحی شمال شرقی کشور منتشر شد که توجهات را به خود جلب کرد. یک روز پس از آن، محسن زنگنه، نماینده مجلس، اعلام کرد که این عکس‌ها مربوط به تست یک موشک قاره‌پیما بوده است. هرچند تحلیل‌های دیگری نشان دادند که عکس‌ها احتمالاً مربوط به تست ماهواره‌بر ذوالجناح از مجموعه فضایی امام خمینی (ره) واقع در سمنان بودند.

🔸اگر ایران بخواهد توسعه موشک‌های قاره‌پیما را آغاز کند، باید در نظر بگیرد که چنین موشک‌هایی بدون داشتن کلاهک هسته‌ای فاقد اثرگذاری کافی هستند. برخلاف موشک‌های برد کوتاه و متوسط، شلیک گسترده نوع قاره‌پیما دشوار و هزینه آن به نسبت اثرگذاری‌اش بالا است. همچنین بحث دقت این موشک‌ها نیز مطرح است. به این دلایل، توسعه موشک قاره‌پیمای متعارف راهبردی بدون نتیجه مؤثر یا کسب فایده‌ قابل توجهی است که صرفاً تنش با غرب را افزایش می‌دهد.

💢ماجرای کلاهک الکترومغناطیسی

🔸یکی دیگر از بحث‌هایی که پس از جنگ برجسته شد، توانایی ایران در ساخت کلاهک‌های موشکی با قابلیت EMP (electromagnetic pulse) یا همان پالس الکترومغناطیسی بود. این نوع از تسلیحات به گونه‌ای هستند که در لحظه انفجار، به جای تلفات انسانی، با ایجاد پارازیت، هرگونه ارتباطات الکتریکی و الکترونیکی، همچون نیروگاه‌های برق، تلفن‌های همراه، شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی، برق تأسیسات (نظامی و غیرنظامی) و ساختمان و غیره را قطع می‌کند. به همین دلیل تسلیحات الکترومغناطیسی برای هر کشوری می‌توانند خطرناک باشند.

🔸بنا بر ادعای اسرائیل، ترور دانشمندان هسته‌ای در جریان جنگ ۱۲روزه توانست پروژه‌های EMP ایران را متوقف کند. با این حال، اخیراً اخباری غیررسمی مبنی بر تست موشکی با نام رستاخیز منتشر شد که قابلیت EMP را دارد. در صورت صحت اخبار، چنین نام‌گذاری با این قابلیت تطابق دارد، چرا که ایران می‌تواند با شلیک چندین موشک نه تنها زیرساخت‌های غیرنظامی، بلکه پایگاه‌های هوایی ارتش اسرائیل را نیز از کار بیاندازد و به عبارت دیگر، تمامی ارتش را رژیم را فلج کند. با این حال در این حالت، مسئله امکان پاسخ اسرائیل با استفاده از سلاح هسته‌ای وجود خواهد داشت.

🔸اما ادعای اسرائیل تا چه اندازه صحیح است؟ پروژه EMP در ایران تازگی ندارد. در سال ۲۰۱۵ تِرِنت فرانکس، عضو جمهوری‌خواه پیشین مجلس نمایندگان، به کتابچه‌ای ایرانی با نام «دفاع غیرعامل» اشاره می‌کند که در سال ۲۰۱۰ نگاشته شده که توصیه می‌کند ایران باید به این فناوری دست یابد. به ادعای فرانکس، از آنجا که دکترین هسته‌ای ایران مبنی بر حرمت سلاح هسته‌ای بود، استفاده از پالس الکترومغناطیسی برای فرماندهان ایران جذاب شد.

🔸افزون بر این، پیتر پِرای، رئیس سابق کمیسیون EMP مجلس نمایندگان نیز یک بار در سال ۲۰۲۰ به همکاری احتمالی کره شمالی و ایران برای توسعه این تسلیحات اشاره کرد. میزان پیشرفت ایران در این پروژه محل پرسش است و گفته می‌شود احتمال دارد ایران به این فناوری به طور کامل دست یافته باشد، چه اینکه جروزالم‌پست و اندیشکده جینسا، سال گذشته گزارش دادند که ایران برخی تسلیحات EMP را به حزب‌الله منتقل کرده است. این اخبار در کنار گزارش‌های غیررسمی موشک رستاخیز، احتمال در اختیار داشتن چنین سلاحی را بالا می‌برد.

پس از پایان جنگ ۱۲روزه، ادعاها درباره پیشرفت ایران در برنامه موشکی و EMP افزایش یافته است. این موضوع در کنار اظهارات نتانیاهو و برخی نمایندگان درباره تلاش برای موشک‌های قاره‌پیما و حذف محدودیت برد نشان می‌دهد احتمالاً ایران بخواهد برای افزایش قدرت بازدارندگی خود و جهت آمادگی برای جنگ مجدد با اسرائیل راهبرد موشکی خود را بازنگری کند.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/642
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍1911🤔3
♦️سرمایه‌گذاری بازیگران خارجی در انتخابات عراق
▪️الخنادق

#رویة_العربیة
#عراق #انتخابات

🔸انتخابات ۱۱ نوامبر ۲۰۲۵ عراق به صحنه سیاسی پیچیده‌ای همراه با ورود تأمین مالی خارجی تبدیل شده است. انتخابات بار دیگر در معرض تبدیل شدن به میدانی برای سرمایه‌گذاری خارجی و منطقه‌ای قرار گرفته است. این تأمین مالی نه‌تنها حمایت نیست، بلکه ابزاری برای اعمال نفوذ است و همین امر شهروندان عراقی را در برابر گزینه‌هایی قرار داده که بیش از آن‌که بازتاب اراده خودشان باشد، نماینده منافع خارجی است.

💢ترکیه میان ترکمن‌ها و اهل سنت

🔹نفوذ آنکارا در عراق بر پایه‌ی ملی‌گرایی ترکی و استفاده از کارت ترکمن‌ها در مناطق کرکوک، موصل و تلعفر است، به‌ویژه از طریق جبهه ترکمن‌های عراق. هرچند ترکیه در گفتمان سیاسی خود، خود را «حامی ترکمن‌ها» معرفی می‌کند، اما در عمل از آن‌ها به‌عنوان ابزاری برای تأمین منافع امنیتی و اقتصادی خود در شمال عراق استفاده می‌کند. جبهه ترکمن‌های عراق برجسته‌ترین بازوی نفوذ ترکیه به شمار می‌رود و از حمایت مستقیم سیاسی و اقتصادی آنکارا برخوردار است. با این حال، این رابطه یک‌سویه است و هرگاه اولویت‌های ترکیه با منافع ترکمن‌ها در تضاد باشد، ترکیه منافع ملی خود را بر هر تعهدی نسبت به آن‌ها مقدم می‌داند. این رویکرد، احساس خیانت و بی‌اعتمادی را درون جامعه ترکمن ایجاد کرده است.

🔹ترکیه همچنین در حال سرمایه‌گذاری بر اهل سنت عراق، از طریق شخصیت‌های وابسته به ائتلاف «سیادت» یا نیروهای سنتی در استان‌های نینوا، الانبار و صلاح‌الدین است. این حمایت مالی در قالب پروژه‌های خدماتی آژانس همکاری و هماهنگی ترکیه (تیکا-TİKA) ارائه می‌گردد.

💢تأمین مالی خلیجی و بازتعریف موقعیت

🔹عربستان و امارات بار دیگر به صحنه سیاسی عراق بازگشته‌اند. این نفوذ از طریق حمایت از برخی ائتلاف‌های سنی، همچون خمیس الخنجر و محمد الحلبوسی، و همچنین رسانه‌های نزدیک به آنان صورت می‌گیرد. البته این تأمین مالی به‌صورت علنی انجام نمی‌شود، بلکه از طریق نهادهای اقتصادی و خیریه یا بازرگانانی که کارزارهای انتخاباتی را تأمین مالی کرده و خدماتی در استان‌های غربی ارائه می‌دهند، منتقل می‌گردد.

🔹کشورهای حاشیه خلیج فارس در پی آن‌اند که موازنه‌ای سیاسی در برابر نفوذ ایران در بغداد ایجاد کنند. به همین خاطر، از نیروهایی پشتیبانی می‌کنند که آمادگی ایفای چنین نقشی را از خود نشان می‌دهند. در این میان، قطر رویکردی رسانه‌محورتر و کمتر مالی در پیش گرفته است. دوحه بیشتر بر حمایت از صداهایی تمرکز دارد که از «هویت سنی میانه‌رو» دفاع می‌کنند.

🔹تأمین مالی این کشورها در حال تبدیل شدن به ابزاری برای باز طراحی صحنه سیاسی عراق بر اساس دیدگاه و منافع کشورهای تأمین‌کننده است؛ دیدگاهی که فاصله‌ی زیادی با آرزوها و نیازهای واقعی رأی‌دهنده عراقی دارد.

💢سرمایه‌گذاری آمریکا در جنبش مدنی شیعه

🔹در حالی‌که رقابت منطقه‌ای میان ترکیه و کشورهای حاشیه خلیج فارس عمدتاً به مؤلفه سنی محدود می‌شود، ایالات متحده تلاش دارد در حوزه شیعی نفوذ پیدا کند؛ آن‌هم از طریق حمایت از جنبش‌های مدنی و برخی شخصیت‌های مستقل. این حمایت معمولاً در قالب «برنامه‌های دموکراسی و توسعه» و از طریق نهادهای جامعه مدنی، سازمان‌های غیردولتی و مؤسسات وابسته به اتحادیه اروپا انجام می‌شود، اما هدف واقعی آن ایجاد شکاف در درون جامعه شیعه نزدیک به محور مقاومت است، به‌ویژه در میان احزاب وابسته به نیروهای حشدالشعبی.

🔹واشنگتن در پی آن است «نسل جدیدی از سیاست‌مداران شیعه میانه‌رو» پرورش دهد که به دستورکار غربی گشوده‌تر باشد و از محور مقاومت فاصله بگیرد. البته این راهبرد شامل نفوذ فرهنگی و رسانه‌ای، مداخله در ارزش‌های اجتماعی و تلاش برای تضعیف و تغییر آن‌ها نیز می‌شود.

💢تأمین مالی خارجی و تکه‌تکه شدن احزاب

این تعدد منابع تأمین مالی باعث آشفتگی گسترده حزبی در عراق شده و منجر به ایجاد بیش از ۲۵۰ حزب شده است. رأی‌دهندگان عراقی با ده‌ها فهرست مشابه بدون برنامه ملی شفاف مواجهند و احساس می‌کنند انتخابات به وسیله‌ای برای تقسیم نفوذ تبدیل شده است.

می‌توان انگیزه‌های مشترک تامین مالی خارجی را در سه محور اصلی خلاصه کرد:

1️⃣ وفاداری سیاسی: هر کشور تلاش می‌کند در پارلمان عراق متحدانی ایجاد کند تا در مسائل منطقه‌ای موضع حمایتی داشته باشند و وفاداری این پایگاه‌ها را تضمین کند؛
2️⃣ سرمایه‌گذاری اقتصادی: کنترل قراردادها و پروژه‌ها در شمال و غرب عراق و باز کردن بازارها برای شرکت‌های ترکیه‌ای و کشورهای خلیج فارس؛
3️⃣ کاهش نقش ایران در منطقه: جلوگیری از آن‌که عراق به عمق استراتژیک محور مقاومت تبدیل شود.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/643
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍82👎2🔥2
🌐حرکت خزنده اندونزی به سمت عادی‌سازی روابط با اسرائیل

#تحلیل_کوتاه
#اندونزی #اسرائیل

🔹در حاشیه اجلاس شرم‌الشیخ، خبری مبنی بر سفر رئیس‌جمهور اندونزی به اسرائیل در رسانه‌های مختلف منتشر شد که در صورت صحت، تحولی بنیادین در روابط اندونزی و اسرائیل به شمار می‌رفت. در مدت زمان کوتاهی، منابع رسمی اندونزیایی این خبر را تکذیب کردند و تاکید نمودند که هیچ برنامه‌ای برای سفر «سوبیانتو» به اسرائیل تدارک دیده نشده است. فارغ از صحت یا عدم صحت اصل خبر، باید توجه داشت که رویکرد متاخر اندونزی به منازعه اسرائیل و فلسطین بر باورپذیری این خبر افزوده است و عادی‌سازی روابط میان اندونزی و اسرائیل در میان مدت یک گزینه محتمل است.

💢پیشینه روابط

🔸اندونزی به عنوان پرجمعیت‌ترین کشور مسلمان، به موجب تجربه استعمار خارجی، سنت ضداستعماری پررنگی در سیاست خارجی خود دارد. در میان کشورهای آسه‌آن، رهبران اندونزی همگام با مالزی و برونئی دارالسلام از به رسمیت‌شناختن اسرائیل اجتناب و در دفاع از فلسطین موضع‌گیری کرده‌اند. با این وجود، در گذشته نیز اخباری از تعامل پیدا و پنهان میان اندونزی و اسرائیل گزارش شده است. در دهه‌های 80 و 90 میلادی اندونزی در چند مقطع از اسرائیل تسلیحات خریداری کرد و سربازان اندونزیایی توسط ارتش اسرائیل آموزش نظامی دریافت کردند. در سال 93 میلادی، اسحاق رابین با ژنرال سوهارتو، رئیس‌جمهور نظامی اندونزی، دیدار کرد.

🔸با این‌حال، رهبران دموکراتیک اندونزی در قیاس با سوهارتو ملاحظه بیشتری نسبت به افکار عمومی نشان داده‌اند و در مسیر عادی‌سازی دست‌به‌عصا تر حرکت کرده‌اند. پس از هفت اکتبر و عملیات طوفان الاقصی، یک رسانه اسرائیلی در گزارشی از توافق اندونزی و اسرائیل برای گشایش دفاتر تجاری خبر داده و مدعی شده بود که مراسمی نیز برای امضای این توافق در دست تدارک بود؛ اما با عملیات طوفان الاقصی و آغاز جنگ غزه این برنامه به تعویق افتاد. در تصویر منتشر شده به انضمام این خبر، مشاور ارشد رئیس‌جمهور اندونزی در کنار الی کوهن، وزیر خارجه وقت اسرائیل، در جریان سفری به اورشلیم دیده می‌شود.

💢سوبیانتو و میل به عادی‌سازی

🔸رئیس‌جمهور فعلی اندونزی، پروبوو سوبیانتو، از دیرباز در زمره حامیان عادی‌سازی روابط با اسرائیل بوده است. بسیاری معتقدند که سوبیانتو، همچون خیل عظیمی از رهبران عرب منطقه غرب آسیا، عادی‌سازی با اسرائیل را مسیری برای نزدیکی بیشتر به واشنگتن تلقی می‌کند. در سال 2021، سوبیانتو به عنوان وزیر دفاع کابینه «جوکو ویدودو»، با مشاور امنیت ملی و سفیر اسرائیل در حاشیه اجلاسی در منامه بحرین گفتگو کرد و در واکنش به جنجال رسانه‌ای، بر عدم ممنوعیت گفتگو با مقامات اسرائیلی در راستای منافع ملی اندونزی تاکید کرد.

🔸بعدتر و در سال 2023، سوبیانتو به عنوان برنده انتخابات ریاست‌جمهوری اندونزی در کنفرانس شانگری‌لا شرکت کرد و در موضوع جنگ غزه، بر ضرورت دستیابی به یک راه‌حل عادلانه صحبت کرد که در آن نه تنها حق موجودیتی اسرائیلی‌ها، بلکه حق بازگشت فلسطینی‌ها به سرزمین خود و حق داشتن دولت برای آنها به رسمیت شناخته شود. این موضع‌گیری در بازتاب‌های رسانه‌ای نوعی رسمیت‌بخشی مشروط به اسرائیل شمرده شد.

🔸سخنرانی ماه گذشته سوبیانتو در مجمع عمومی سازمان ملل متحد این موضع را بیش از پیش تقویت کرد. سوبیانتو در این سخنرانی وعده داد که اندونزی بلافاصله پس از تشکیل دولت مستقل فلسطینی، اسرائیل را به رسمیت خواهد شناخت و ضمن اشاره بر ضرورت رفع نگرانی‌های امنیتی اسرائیل، بر آمادگی اندونزی برای اعزام نیروهای حافظ صلح به مناطق درگیر تاکید کرد و در نهایت سخنرانی خود را با گفتن «شلوم» به زبان عبری به اتمام رساند. گزارش‌های غیررسمی حاکی از آن است که شخص سوبیانتو، همکاری نزدیکی با متخصصان اسرائیلی در حوزه امنیت غذایی و فناوری کشاورزی برقرار کرده و با شراکت آن‌ها، در حال تاسیس یک مرکز تحقیق و توسعه کشاورزی در جاکارتا است.

💢جمع‌بندی

دور از ذهن نیست که اندونزی، با همه بلندپروازی‌های اقتصادی و سیاسی خود، به ظرفیت‌های فناورانه، اقتصادی، امنیتی و حتی سیاسی عادی‌سازی با اسرائیل چشم طمع دوخته باشد. کما اینکه پیشتر نیز پذیرش عضویت این کشور در OECD براساس اخبار غیررسمی به شناسایی اسرائیل گره خورده بود. با این حال، افکار عمومی اندونزی با تمایلات قوی اسلام‌گرایانه و ضداستعماری، مانع مهمی در مقابل همکاری علنی با اسرائیل به شمار می‌روند. در این راستا، به نظر می‌رسد مواضع اخیر رییس‌جمهور اندونزی که با اقداماتی همچون عدم صدور ویزا برای ژیمناست‌های اسرائیلی در مسابقات جاکارتا تعدیل شده، با هدف سنجش نبض جامعه اندونزی و واکنش سایر بازیگران طراحی شده باشد.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/644
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍7👎43🤔1
♦️از سایه به قدرت: مارکو روبیو و جنگ واشنگتن علیه مادورو
◾️رسپانسیبل استیت‌کرفت
📝لی شلنکر

#تهران_ریویو

🔹به نظر می‌رسد که وزیر خارجه مارکو روبیو در نبرد درون‌دولتی در دولت ترامپ بر سر جهت‌گیری سیاست ایالات متحده نسبت به ونزوئلا پیروز شده است. نیویورک تایمز در ششم اکتبر گزارش داد که ریچارد گرنل، نماینده ویژه کاخ سفید، که پس از دیدار با رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو در کاراکاس در ژانویه امسال، توافق‌نامه‌های اخراج، آزادی زندانیان آمریکایی و مجوزهای انرژی برای شرکت‌های نفتی آمریکایی و اروپایی را امضا کرده بود، از سوی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ دستور گرفته است که تمامی ارتباطات دیپلماتیک با این کشور از نظر منابع ثروتمند را متوقف کند.

💢سابقه روبیو در سیاست خارجی آمریکا

🔸با وجود تقابل‌های اولیه ترامپ و روبیو در جریان رقابت‌های انتخاباتی ۲۰۱۶، روبیو اکنون یکی از مورد اعتمادترین چهره‌های رئیس‌جمهور در حوزه سیاست خارجی محسوب می‌شود. به گفته روزنامه Miami Herald، او به سطحی از نفوذ در سیاست خارجی دست یافته که از زمان هنری کیسینجر سابقه نداشته است.

🔸روبیو در پیگیری سیاست سخت‌گیرانه خود علیه مادورو، حمایت دوحزبی کسب کرده است. چندین نماینده جمهوری‌خواه و دموکرات، به‌ویژه از ایالت فلوریدا، از اقدامات او حمایت می‌کنند. برخی از این قانون‌گذاران نیز با چهره‌های برجسته جامعه ونزوئلایی-آمریکایی مخالف مادورو، مانند ارنستو آکرمن و کندی بولیوار، ارتباط نزدیک دارند.

🔸در دوره اول ترامپ، روبیو عملاً به‌عنوان «وزیر خارجه سایه در امور آمریکای لاتین» شناخته می‌شد. در آن زمان، مقاماتی مانند جان بولتون (مشاور امنیت ملی وقت)، مایک پمپئو (وزیر خارجه)، و استیو منوچین (وزیر خزانه‌داری) نیز از تلاش‌ها برای براندازی دولت مادورو حمایت کردند. همچنین، نمایندگان ویژه ترامپ در امور ونزوئلا، الیوت آبرامز و کاری فیلیپتی، نقش مهمی در اجرای این سیاست‌ها داشتند.

💢حضور جدی متحدان روبیو در دولت

🔸در کاخ سفید، مائوریسیو کلابر-کارونه، متحد دیرینه روبیو و طراح تحریم‌های صنعت نفت ونزوئلا، به عنوان نماینده ویژه آمریکا در امور آمریکای لاتین فعالیت داشت و گفته می‌شود سیاست فشار حداکثری از زمان ورود او به دولت افزایش یافت. این تحریم‌ها موج گسترده‌ای از مهاجرت ونزوئلایی‌ها را رقم زدند.

🔸در بیش از دو دهه گذشته، آمریکا همواره از اپوزیسیون ونزوئلا حمایت کرده تا حکومتی نزدیک به منافع شرکت‌های آمریکایی در کاراکاس روی کار بیاید. پس از آن‌که دولت چاوز در سال ۲۰۰۷ میادین نفتی را ملی اعلام کرد، شرکت‌هایی مانند شورون و رپسول همکاری خود را با شرایط جدید ادامه دادند، اما اکسون‌موبیل زیر بار نرفت و وارد دعوای حقوقی با دولت ونزوئلا شد.

🔸گروه‌های مخالف مادورو حضور پررنگی در اندیشکده‌ها و رسانه‌های آمریکا دارند و با لابی‌گری فعالانه، خواستار تحریم‌های بیشتر و منزوی‌سازی دولت ونزوئلا هستند. بخشی از این تلاش‌ها از طریق بودجه‌های دولت آمریکا، مانند کمک‌های USAID و بنیاد ملی دموکراسی تأمین مالی شده است.

💢تلاش برای سرنگونی حکومت مادورو

🔸زمانی که دیگر روش‌ها ناکام ماند، رویکردهای نظامی مانند تلاش نافرجام «عملیات گمشدگان» توسط جردن بودرو، سرباز کهنه‌کار، و حمایت ادعایی اریک پرینس، بنیان‌گذار بلک‌واتر، برای سرنگونی مادورو، دنبال شده است. وزارت دادگستری آمریکا نیز اخیراً جایزه ۵۰ میلیون دلاری برای دستگیری مادورو تعیین کرده و گروه «کارتل سولس» را که به رهبری او متهم است، به عنوان سازمان تروریستی خارجی معرفی کرده است.

🔸هنگامی که تحریم‌ها و فشارهای دیپلماتیک نتیجه مطلوب نداد، تلاش‌های نظامی نیز در دستور کار قرار گرفت. یکی از نمونه‌ها «عملیات گمشدگان» در سال ۲۰۲۰ بود که توسط جردن بودرو، سرباز پیشین نیروی ویژه آمریکا، رهبری شد و شکست خورد. همچنین اریک پرینس، بنیان‌گذار بلک‌واتر، مدعی شد برای عملیات مشابهی بیش از یک میلیون دلار جمع‌آوری کرده است.

🔸اگرچه ادعای روبیو مبنی بر اینکه مادورو رهبر سازمان جنایی «ترن د آراگوا» است توسط سازمان‌های اطلاعاتی رد شده، اما این موضوع به عنوان بهانه‌ای برای تقویت حضور نظامی آمریکا در نزدیکی ونزوئلا و لغو وضعیت حمایت موقت برای ۶۰۰ هزار ونزوئلایی ساکن ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفته است. این موضوع باعث نارضایتی و بازنگری رأی‌دهندگان در مناطقی از فلوریدا شده که پیش‌تر به ترامپ رای داده بودند.

در مجموع، به نظر می‌رسد که مارکو روبیو کنترل قابل‌توجهی بر سیاست دولت ترامپ در قبال ونزوئلا دارد، حتی اگر پایه حمایتی سنتی او و اکثریت آمریکایی‌ها همسو با این سیاست‌ها نباشند.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/645
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍9👎2🔥1
🌐انتظارات متفاوت اروپا و آمریکا از آتش‌بس در غزه

#تحلیل_کوتاه
#جنگ_غزه
#اروپا

🔹کشورهای اروپایی که از دیرباز جزو بازیگران تأثیرگذار در منازعه فلسطین و اسرائیل بوده‌اند، اکنون خود را در موقعیتی می‌بینند که نفوذی ملموس بر این پرونده ندارند. در مقابل، دولت دونالد ترامپ با دخالت روزافزون در این بحران، عملاً ابتکار عمل را در دست گرفته است؛ ابتکار عملی که در مجموع با راه‌حل‌های اروپایی در تعارض قرار دارد. اروپا اکنون تلاش می‌کند با پیگیری مجدد راه‌حل دو‌دولتی و ایفای نقش فعال‌تر، جایگاه خود را در فرایند صلح و میانجی‌گری بازیابد.

💢اهداف متفاوت از صلح میان اسرائیل و فلسطین

🔸اروپا صلح پایدار را در تحقق راه‌حل دو‌دولتی می‌بیند که در آن امنیت اسرائیل به بهترین وجه تضمین شده است و برای رسیدن به آن، تلاش دارد نقش خود را به‌عنوان میانجی‌گری متوازن تقویت کند. از منظر اروپایی‌ها، جلوگیری از جنگ‌طلبی و زیاده‌خواهی دولت نتانیاهو و نظارت بر خلع سلاح حماس و تأسیس کشور فلسطینی مسیر اصلی دستیابی به صلح پایدار در دوران پسا‌آتش‌بس و حفظ وحدت داخلی اروپا است.

🔸در مقابل، هدف ترامپ از توافق، کسب دستاورد سیاسی در عرصه بین‌المللی، مشروعیت‌بخشی به نتانیاهو، و تثبیت تصویر خود به‌عنوان رئیس‌جمهور صلح است. دولت ترامپ هیچ توجه جدی به حق فلسطینی‌ها برای داشتن کشور نمی‌دهد و این اختلاف در اهداف، منشأ تفاوت‌های بنیادین در رویکرد دو طرف به صلح است.

💢نیروهای حافظ صلح بین‌المللی

🔸فرانسه و آلمان پیشنهاد تشکیل نیروی حافظ صلح بین‌المللی تحت نظارت سازمان ملل را برای تضمین ثبات در دوران پساآتش‌بس ارائه دادند. اما با توجه به مدیریت کمیته صلح توسط ترامپ و سابقه بی‌اعتمادی او به نهادهای بین‌المللی، بعید است چنین طرحی مورد پذیرش دولت او قرار گیرد. دولت ترامپ به دنبال این است که نیروهایی از کشورهای همسو با خود را به این مأموریت اعزام کند.

💢مراحل بعدی روند صلح

🔸دولت ترامپ به دنبال کسب یک دستاورد نمایشی بود و به همین دلیل حاضر شد مذاکره‌کنندگان حماس و آمریکا دیدار مستقیم داشته باشند و حتی با یک نقش امنیتی موقتی حماس در دوران پسا آتش‌بس موافقت کند. دولت او اما برای ادامه روند صلح که از مرحله اول مهم‌تر است برنامه دقیقی ندارد. این در حالی است که دیگر طرف‌های اروپایی بر نقش مهم‌تر مراحل بعدی تأکید دارند چرا که معتقدند بدون تضمین عدم تهاجم مجدد اسرائیل، توقف الحاق کرانه باختری، خلع سلاح حماس و بازسازی غره، صلح موجود پایدار نخواهد ماند. اظهارات امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه پس از اجلاس صلح مبنی بر لزوم نظارت بین‌المللی سخت‌گیرانه بر نوار غزه بر همین مبنا است.

💢عدم استقلال راهبردی اروپا

🔸اروپا که تصور می‌کرد می‌تواند با فشارهای نمادین بر اسرائیل، جایگاه خود را در میان هر دو طرف بازسازی کند، در عمل نه‌تنها مورد بی‌اعتمادی طرف فلسطینی قرار گرفت، بلکه با واکنش منفی کابینه نتانیاهو نیز مواجه شد. این وضعیت، مشروعیت اروپا به‌عنوان میانجی را در هر دو جبهه تضعیف کرده است.

🔸کشورهای اروپایی علی‌رغم اختلاف‌نظرهای جدی با آمریکا در این موضوع، به دلیل کاهش نفوذ در میان هر دو طرف منازعه و وابستگی امنیتی به ایالات متحده، عملاً نتوانستند حضور موثری در این منازعه داشته باشد. مقام‌های بریتانیایی نیز اذعان کرده‌اند که دولت آمریکا تلاش دارد همه‌چیز را شخصاً مدیریت کند و فضایی برای ایفای نقش دیگر بازیگران باقی نمی‌گذارد.


اروپا در تلاش بود تا از طریق مشارکت فعال در روند صلح، بار دیگر به‌عنوان یک بازیگر معتبر در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی مطرح شود. اما در عمل، به دلیل شکاف‌های داخلی، نداشتن استقلال راهبردی از آمریکا و کاهش قدرت نفوذ در طرفین درگیر، نتوانست نقش مؤثری ایفا کند. اروپا تنها زمانی می‌تواند میانجی‌گر و بازیگری فعال و مستقل در عرصه بین‌المللی باشد که ضمن حفظ رویکرد دیالوگ‌محور و چندجانبه‌گرایانه، از استقلال نسبی نظامی و راهبردی از آمریکا برخوردار باشد.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/646
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍103
🌐 ترس چین از حذف رهبران خود و امکان جنگ هسته‌ای
◾️فارن پالیسی
📝ناتان بوشامپ-موستافاگا


#روندهای_استراتژیک

🔸وقتی رهبران و فرماندهان نظامی چین به جنگ احتمالی با ایالات متحده فکر می‌کنند، یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌هایشان حمله‌ای است که به هدف از کار انداختن رهبری و فرماندهی کشور در ابتدای درگیری طراحی شده باشد. این موضوع ممکن است برای آمریکایی‌ها دور از ذهن به نظر برسد، اما در پکن واقعی و جدی است. چنین ترس‌هایی می‌تواند به سرعت یک درگیری متعارف را به جنگ هسته‌ای تبدیل کند.

🔹ریشه این نگرانی روشن است: چین سال‌هاست عملکرد نظامی آمریکا را مطالعه کرده و خود را برای جنگ احتمالی بازطراحی کرده است. کتاب‌ها و مقالات رسمی ارتش و سخنرانی‌های داخلی از جمله هشدارهای شی جین‌پینگ درباره دفاع هوایی پایتخت، نشان می‌دهد حفاظت از رهبری و مراکز فرماندهی اولویت اصلی است. فناوری‌های نوظهور مانند حملات دقیق دوربرد، موشک‌های مافوق صوت و هوش مصنوعی، این نگرانی‌ها را تشدید کرده و هر حرکت نظامی آمریکا را برای چینی‌ها حساس می‌کند.

🔹خطر اصلی در سوءتفاهم است. حتی عملیات عادی آمریکا از تمرین‌های مشترک گرفته تا استقرار تسلیحات دوربرد یا حمله به تأسیسات اطراف پکن می‌تواند به‌عنوان آماده‌سازی برای حمله به رهبری چین تفسیر شود. متون نظامی چین به صراحت حملات متوسط یا شدید در نزدیکی پایتخت را از محرک‌های احتمالی برای اعلام وضعیت هسته‌ای می‌دانند. پژوهش‌های رند و دیگر مراکز نشان می‌دهد که این سناریوها جزو محتمل‌ترین شرایط برای نخستین استفاده چین از سلاح هسته‌ای هستند.

🔹این تصور چینی‌ها با رفتار گذشته آمریکا تقویت شده است. تلاش برای هدف قرار دادن صدام حسین، عملیات علیه رهبران به اصطلاح تروریست و حمله پهپادی به قاسم سلیمانی، توانایی و اراده واشنگتن برای هدف قرار دادن رهبران را نشان می‌دهد. اصطلاحاتی مانند «هدف‌های با ارزش بالا» یا «مقابله با فرماندهی و کنترل» تنها نگرانی پکن را تشدید می‌کند. این برداشت‌ها، چه منطقی باشند و چه نباشند، اقدامات دفاعی و گاهی پیش‌گیرانه چین را راهبری می‌کنند.

🔹خطر تشدید می‌شود زیرا واکنش‌ها لازم نیست متناسب یا منطقی باشند. ترس عمیق از تغییر حکومت، سابقه مداخلات خارجی و نگرانی از اقدامات غیرنظامی آمریکا(عملیات اطلاعاتی و روانی) محیطی ایجاد می‌کند که هر اقدام آمریکایی می‌تواند به سرعت به تشدید اوضاع منجر شود. حمله به تولید مهمات یا سامانه‌های دفاعی می‌تواند به‌عنوان آماده‌سازی برای حمله به رهبری تفسیر شود و راه را برای تشدید هسته‌ای باز کند.

🔹کاهش این ریسک نیازمند اقدامات فنی و روانی است. از نظر فنی، برنامه‌ریزان باید از هر حرکت که به‌سادگی به‌عنوان هدف قرار دادن رهبری برداشت شود، اجتناب کنند؛ از مسیرهای پرتاب تسلیحات گرفته تا آموزش و خرید تجهیزات. از نظر روانی، واشنگتن باید نگرانی چین را به رسمیت بشناسد، صراحتاً اعلام کند که هر اقدام صرفاً دفاعی است و نه هدف قرار دادن رهبری، و از جمع‌آوری یا نمایش داده‌های مربوط به رهبران چینی خودداری کند. تجربه تاریخی، مانند توقف برنامه حمله سریع جهانی در میانه دهه ۲۰۰۰، نشان می‌دهد که توجه به ریسک تشدید استراتژیک حیاتی است.

🔹هیچ اقدام منفردی بی‌عیب و نقص نیست؛ تغییر برداشت‌ها دشوار است. پکن احتمالاً همچنان محتاط خواهد ماند. با این حال، پذیرش این واقعیت که «برداشت‌ها بحران می‌آفرینند» ضروری است. آمریکا نمی‌تواند تنها بر اثربخشی عملیاتی تمرکز کند و برداشت‌های احتمالی را نادیده بگیرد؛ وضوح استراتژیک و مدیریت ترس به همان اندازه توانایی نظامی اهمیت دارد.

💢جمع‌بندی تحلیلی

ادراک چین از تهدید «کشتن رهبران»، فارغ از نیت واقعی آمریکا، عامل تعیین‌کننده‌ای در ریسک تشدید و احتمال تبدیل جنگ متعارف به هسته‌ای است. رویکرد واقع‌بینانه آمریکا ترکیبی از بازدارندگی، مدیریت دقیق برداشت‌های چین و انتخاب عملیاتی است که احتمال سوءتفاهم را به حداقل برساند. نادیده گرفتن این دینامیک می‌تواند پیامدهای فاجعه‌باری، از جمله تشدید غیرقابل کنترل یا رویارویی هسته‌ای، به دنبال داشته باشد.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/647
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
12👍6👎2
♦️ زیرساخت‌های عملیاتی ایران و حزب‌الله در جنوب سوریه!
▪️مرکز آموزشی و پژوهشی آلما-اسرائیل

#تهران_ریویو
#ایران #اسرائیل

🔸در سال‌های اخیر ترکیب استقرار غیرنظامی و نظامی محور شیعی به رهبری ایران در جنوب سوریه به‌دقت مورد بررسی قرار گرفته است. در همین راستا، گزارش‌های متعددی درباره واحدهای فعال حزب‌الله و ایران شبه‌نظامیان شیعی در جنوب سوریه، نفوذ و استقرار غیرنظامی محور شیعی و نیز شبه‌نظامیان محلی که در همکاری با این محور فعالیت می‌کنند، وجود داشته است.

💢جنوب سوریه، سکویی برای زیرساخت نظامی شیعی

🔹محور شیعی، جنوب سوریه را منطقه‌ای بسیار راهبردی تلقی می‌کند که در حکم خط مقدم مستقیم در برابر اسرائیل است. در این منطقه، ایران زیرساختی نظامی علیه اسرائیل ایجاد کرده و از حزب‌الله واحد «جولان»، شبه‌نظامیان شیعی گوناگون و همچنین گروه‌های محلی بهره گرفته است. اعضای سلول‌های وابسته به واحد جولان و نیز نیروهای شبه‌نظامی محلی، سوری‌های بومی اعم از سنی و دروزی بودند.

🔹محور شیعی از منطقه جنوب سوریه به‌عنوان سکویی برای انجام اقدامات نظامی استفاده می‌کند. به‌طور مستقیم علیه منطقه جولان اشغالی اسرائیل و هم به‌طور غیرمستقیم، از طریق اردن، علیه مناطق یهودا و سامره (کرانه باختری). این اقدام عمدتاً از طریق قاچاق سلاح‌های پیشرفته و برهم‌زننده توازن صورت می‌گیرد.

💢واحدهای عملیاتی

🔹در طول سال‌ها، برخی از این واحد‌ها و نیروهای شبه‌نظامی به‌طور هم‌زمان توسط حزب‌الله از طریق واحد جولان، و همچنین توسط واحد عملیات ویژه نیروی قدس فعال بوده‌اند. دست‌کم در دو مورد واحدهای نظامی محلی موفق شد مواد منفجره‌ای را در نزدیکی مرز با اسرائیل کار بگذارد (در اوت و نوامبر ۲۰۲۰). تلاش‌های بعدی برای اجرای عملیات‌های تروریستی یا تحقق نیافت یا به اهداف خود دست پیدا نکرد.

💢ظرفیت عملیاتی

🔹در سال‌های پیش از سقوط رژیم اسد، ده‌ها منطقه و روستا در جنوب سوریه شناسایی شد که در آن‌ها ده‌ها واحد عملیاتی تحت هدایت واحد جولان فعالیت داشتند، و همچنین ده‌ها گروه شبه‌نظامی محلی که عملاً به‌عنوان نیروهای وابسته محور شیعی عمل می‌کردند.

🔹حتی امروز و پس از سقوط اسد نیز سوری‌های محلی پایه و ظرفیت اصلی هستند که ایرانی‌ها و حزب‌الله بر آن تکیه کرده و فعالیت خود را در جنوب سوریه ادامه می‌دهند. از طریق این ظرفیت، آن‌ها در حال بازسازی زیرساخت نظامی خود و تحکیم حضورشان در منطقه هستند. انگیزه افراد محلی که در این چارچوب به کار گرفته می‌شوند، بیشتر مالی است تا ایدئولوژیک. وظایف عوامل محلی نیز متفاوت است. برخی مأموریت جمع‌آوری اطلاعات و/یا انجام مستقیم عملیات در نواحی مرزی را برعهده دارند و برخی دیگر در انتقال و قاچاق سلاح‌ها نقش دارند.

💢شیوه اقدام

🔹ایرانی‌ها و حزب‌الله یا مستقیماً از ایران و لبنان واحد‌های محلی را هدایت می‌کنند، یا از طریق واسطه‌های محلی سوری فعالیت‌ها را پیش می‌برند. در برخی موارد، این هدایت به‌صورت پنهانی انجام می‌شود؛ به این معنا که فرد سوری در نقطهٔ نهایی حتی آگاه نیست که در واقع توسط نهادهای ایرانی یا حزب‌الله هدایت می‌شود.

🔹میان ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۲۵، چهار عامل لبنانی در این کشور کشته شدند. این چهار نفر عناصر کلیدی در شبکه‌هایی بودند که مسئولیت قاچاق سلاح از ایران از طریق خاک سوریه به اردن و از آنجا به مناطق یهودا و سامره (کرانه باختری)، انتقال سلاح به لبنان، و نیز هدایت واحدهای عملیاتی درون سوریه برای عملیات علیه اسرائیل از جنوب سوریه را بر عهده داشتند.

🔹در پایان، روشن است که علیرغم تغییراتی که با روی کار آمدن الشرع رخ داده، زیرساخت نظامی بالقوه‌ای که ایران از طریق حزب‌الله و شرکای محلی‌اش در دههٔ گذشته در جنوب سوریه ایجاد کرده است، قابل‌توجه بوده و حتی در حال نوسازی است. شبکه‌های فعال‌سازی یکپارچهٔ حزب‌الله و نیروی قدس سپاه موفق شده‌اند زیرساخت عملیاتی انعطاف‌پذیری بر جای نهند که بر عناصر محلی سوری تکیه می‌کند.

این زیرساخت که عمدتاً با انگیزه اقتصادی و نه ایدئولوژیک تغذیه می‌شود، به ایران و حزب‌الله امکان می‌دهد حضور خود را در جنوب سوریه محکم کرده و تهدید پایدار خود در طول مرز اسرائیل را حفظ کنند و توانایی قاچاق سلاح به کرانهٔ باختری را نگه‌دارند. نقشه‌برداری میدانی، شناسایی عوامل و تحلیل الگوهای عملیاتی نشان‌دهنده تلاش مداوم برای بازسازی سازوکاری است که قادر باشد واحدهای محلی را در کوتاه‌ترین زمان و با حداقل حضور مستقیم عاملان ایرانی و لبنانی فعال کند.

🔴 این گزارش، ترجمه و تلخیصی از گزارش اندیشکده اسرائیلی آلما است.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/648
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍124👏2
🌐ائتلاف‌های نوظهور و چالش‌های بیت شیعی در انتخابات پارلمانی عراق

#تحلیل_کوتاه
#تحولات_منطقه
#با_انتخابات #عراق

📝علی بیدبو

🔹کمتر از یک ماه تا برگزاری ششمین دور از انتخابات پارلمانی عراق باقی مانده است. با نزدیک شدن موعد ‏انتخابات در تاریخ ۲۰ آبان (۱۱نوامبر)، فعالیت‌های تبلیغاتی در سطح شهرها شدت گرفته و در کنار آن، فضای رقابتی و بعضاً تخریبی نیز ‏گسترش یافته است. در این میان، مؤلفه‌های متعددی برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی پیش از روز رأی‌گیری ‏وجود دارد و هر یک از احزاب سیاسی می‌کوشند تا بر آرای خاکستری و رأی‌دهندگان مردد اثرگذار باشند.‏

💢ائتلاف بازسازی و توسعه

🔸بیت شیعی در این انتخابات با حضور محمد شیاع السودانی چهره‌ای تازه به خود گرفته است. نخست‌وزیر ‏عراق پس از کسب موفقیت‌های نسبی در دوران سه‌ساله نخست وزیری خود، تصمیم گرفت ائتلافی فراگیر ‏تشکیل دهد که نمایانگر طیفی گسترده از دیدگاه‌ها و دغدغه‌های جامعه باشد.‏

🔸این ائتلاف متشکل از چهره‌هایی چون فالح الفیاض رئیس سازمان الحشد الشعبی، احمد الاسدی، عضو پیشین ‏حزب بدر و وزیر کنونی کار، ایاد علاوی، نخست‌وزیر موقت اسبق و نصیف الخطابی، استاندار کربلا است. ‏ترکیب این چهره‌ها می‌تواند بخش‌های متنوعی از جامعه عراق را نمایندگی کند؛ از فرماندهان الحشد الشعبی ‏گرفته تا سیاستمدارانی با رویکردهای مدنی‌تر نظیر علاوی. افزون بر این، حضور الخطابی که در انتخابات ‏شوراهای استانی عملکرد موفقی داشت، احتمال افزایش پایگاه اجتماعی این ائتلاف را تقویت می‌کند.‏

💢جنبش الصادقون

🔸در سوی دیگر، جنبش الصادقون از دیگر ائتلاف‌هایی است که احتمال دارد با کسب نتایج قابل توجه، جایگاه ‏سیاسی و ساختاری سازمان بدر را به چالش بکشد. این جریان سیاسی که با برچسب نظامی‌گری شناخته ‏می‌شود به رهبری قیس الخزعلی برای نخستین‌بار به‌صورت مستقل وارد رقابت انتخاباتی شده است. چهره ‏شاخص سیاسی این گروه نعیم العبودی، وزیر علوم است که در رأس فهرست انتخاباتی استان بغداد قرار دارد. ‏با توجه به دوری الخزعلی از جریان صدر و شخص مقتدی صدر، احتمال می‌رود این جریان بتواند بخشی از ‏آرای هواداران سرخورده از صدر را جذب کند.‏

💢ائتلاف البدیل

🔸در میان ائتلاف‌های نوپای دیگر، ائتلاف البدیل به رهبری عدنان الزرفی قابل توجه است. الزرفی خود را یکی از ‏گزینه‌های نخست‌وزیری و از منتقدان جدی محمد شیاع السودانی معرفی کرده است. او توانسته در چارچوب ‏این ائتلاف، مجموعه‌ای از چهره‌های معارض ساختار سیاسی موجود را گرد آورد. از جمله این چهره‌ها می‌توان ‏به سجاد سالم اشاره کرد که صلاحیتش دو بار از سوی کمیساریای عالی انتخابات رد شد، اما در نهایت با حکم ‏قضایی به رقابت بازگشت. همچنین، بخشی از معترضان جنبش تشرین نیز در این ائتلاف حضور دارند.

🔸شعار ‏محوری البدیل، «کنار زدن سیاستمداران شیعی نزدیک به ایران و استقلال عراق» است. الزرفی، که از ‏چهره‌های نزدیک به محافل لابی‌گر آمریکایی محسوب می‌شود، در برخی مواضع رسانه‌ای هم‌راستا با نوری ‏المالکی، رهبر ائتلاف «دولة القانون» عمل کرده است؛ چراکه هر دو از مخالفان جدی تداوم نخست‌وزیری ‏السودانی به شمار می‌روند.‏

با این حال، میزان مشارکت مردم عراق در انتخابات خصوصا در استان‌های کلیدی همچنان مهم‌ترین چالش ‏پیش‌روی جریان‌های شیعی است. کاهش احتمالی درصد مشارکت در بغداد، دیالی، موصل و بعضا بصره و ‏کرکوک می‌تواند منجر به افت شمار کرسی‌های شیعیان در مقایسه با انتخابات ۲۰۲۱ شود. چنین روندی، در ‏صورت تحقق، ائتلاف‌سازی در پارلمان آینده را برای تشکیل دولت با دشواری‌های بیشتری همراه خواهد کرد.‏

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/649
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍9🔥1👏1
🌐اعتراضات انتخاباتی در گرجستان؛ آتش زیر خاکستر

#تحلیل_کوتاه
#با_انتخابات
#قفقاز

📝احسان فلاحی

🔹در انتخابات شهرداری‌ها در گرجستان (اکتبر ۲۰۲۵) حزب حاکم  در تمامی ۶۴ شهر به پیروزی قاطع دست یافته است. در مخالفت با نتایج اعلام شده، اعتراضات در چند شهر مهم گرجستان به ويژه در تفلیس گسترش یافته است. تظاهرات‌ روزهای گذشته در گرجستان همچون آتش زیر خاکستری است که در طول چهار سال گذشته کمابیش در این کشور جریان داشته و همچنان امکان شعله‌ور شدن آن وجود دارد.

💢اعتراضات دامنه‌دار

🔸بعد از پیروزی قاطع حزب «رویای گرجی» در انتخابات اکتبر ۲۰۲۴ به تدریج مجموعه اعتراضاتی در این کشور شکل گرفت. از جمله عوامل اصلی نارضایتی‌ها تصویب قانون موسوم به «عوامل خارجی» در  مه ۲۰۲۴ و تعلیق مذاکرات الحاق به اتحادیه اروپا تا سال ۲۰۲۸ توسط دولت است. هدف اصلی قانونِ «عوامل خارجی» شناسایی نهادها و اشخاصی است که برای فعالیت‌های خود در این کشور وابسته به کمک‌های خارجی هستند. در پرتو این اقدامات اعتراضات دامنه‌داری در کشور شکل گرفت.

🔸البته پیش از تصویب قانون «عوامل خارجی» در مه ۲۰۲۴، ابتدا در مارس ۲۰۲۳ لایحه مشابهی تحت عنوان «شفافیت نفوذ خارجی»در پارلمان گرجستان مطرح شد. پس از چند روز اعتراض خیابانی در تفلیس و دیگر شهرهای مهم گرجستان نهایتاً دولت لایحه مذکور را پس گرفت. مجدداً در مه ۲۰۲۴ «حزب رویای گرجی» لایحه را با برخی تغییرات جزیی دوباره در پارلمان مطرح کرد. در حالی که  اعترضات همچنان ادامه داشت و اختلاف نظر به درون حاکمیت نیز کشیده شد. رئیس‌جمهور وقت «سالومه زورابیشویلی» با اجرایی کردن این قانون مخالف بود. اما نهایتا این قانون به مرحله اجرایی رسید.

🔸با وجود این، «ایراکلی کوباخیدزه» و حزب حامی وی در پارلمان (رویای گرجی) این قانون را برای ممانعت از نفوذ خارجی در کشور ناکافی می‌دانستند. به همین منظور در پرتو تغییر قانون اساسی و کاهش قدرت اجرایی رئیس جمهور، نسخه سخت‌گیرانه‌تری از قانون مذکور را در آوریل ۲۰۲۵  به تصویب پارلمان رساندند که مجددا باعث تحریک افکار عمومی و شکل گیری موج دیگری از اعتراضات شد.

🔸در میان تمام این پیچیدگی‌ها در انتخابات محلی ۴ اکتبر ۲۰۲۵ «حزب رویای گرجی» به پیروزی قاطع رسیده است. در حالی که احزاب اپوزیسیون و نیروهای طرفدار آن‌ها بر این باورند که هم انتخابات پارلمانی ۲۰۲۴ و هم انتخابات محلی اکتبر ۲۰۲۵ بدون نظارت دقیق برگزار شده و دولت را به تقلب در نتایج تمامی انتخابات متهم می‌کنند. در نتیجه در روزهای گذشته تظاهرات‌های گسترده‌تری در گرجستان شکل گرفته است.

💢پیامد و دستاورد اعتراضات

🔸اعتراضات سال‌های اخیر در گرجستان به شکل «ارزش محور» و بدون رهبری مشخص جریان دارد. به این معنا که اعتراضات در گرجستان به اجماع حزبی سازمان یافته بر علیه دولت تبدیل نشده است. بخش عمده‌ای از این وضعیت حاصل سیاست‌های حزب «رویای گرجی» از سال ۲۰۱۲ به بعد است.  در گرجستان ضعف زیرساخت‌های حزبی باعث شده است که احزاب نوپای زیادی شکل بگیرند و بعد از مدتی در فضای سیاسی کشور محو شوند. لذا تمرکز اعتراضات، بیشتر بر حرکات خودجوش جامعه مدنی است تا سازوکارهای حزبی ساماندهی شده. بنابراین اعتراضات در گرجستان بیشتر جنبه حمایت از ارزش‌های دمکراتیک مانند آزادی بیان و شفافیت را دارد. به عبارت دیگر، در گرجستان کنونی جامعه مدنی قوی‌تر از احزاب به نظر می‌رسند و تا زمانی که احزاب اپوزیسیون به اجماع نظر نرسند بعید است که  اعتراضات دامنه‌دار در این کشور به نتیجه مشخص برسد.

حزب «رویای گرجی» به عنوان حزب حامی روسیه در طول ۱۳ سال اخیر در ساختار قدرت حاکم بر گرجستان حضور داشته و در سال‌های اخیر جایگاه خود را مستحکم‌تر کرده است.  لذا دولت برآمده از این حزب تجربه لازم را در مواجه با جامعه مدنی کسب کرده است. کوباخیدزه در حال استفاده از ابزارهای هوشمندانه‌تر مانند فشارهای قانونی، تبلیغات رسانه‌ای و ایجاد تفرقه در اپوزیسیون برای کنترل بحران است. فروکش کردن دامنه اعترضات طی روزهای آینده به معنای پایان بحران سیاسی در گرجستان نیست و هر لحظه امکان شعله‌ور شدن تظاهرات گسترده در این کشور وجود دارد.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/651
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍73👎2
♦️جنگ علیه بازسازی: چهره جدید حملات اسرائیل به لبنان
▪️خنادق

#رویة_العربیة
#تحولات_منطقه

🔹تهاجم اخیر اسرائیل به جنوب لبنان، صرفاً دور دیگری از حملات نبود، بلکه گامی تازه در یک روند نظام‌مند برای خفه‌کردن زندگی در جامعه مقاومت به‌شمار می‌رود. در شامگاه ۱۶ اکتبر دشمن کمربندی از آتش بر فراز مناطقی در جنوب و بقاع به‌راه انداخت و با استفاده از موشک و حملات متمرکز، اماکن غیرنظامی را کاملا نابود کرد. سخنگوی ارتش اسرائیل مدعی شد که «زیرساخت‌های تروریستی» و «اهداف وابسته به انجمن سبز بدون مرز» را هدف قرار داده است؛ تلاشی آشکار برای توجیه حمله به مراکز توسعه‌ای و تجهیزات بازسازی.

🔸در واقع، این اهداف کارگاه‌هایی بودند که، خرابی‌های به‌جا مانده از جنگ را بازسازی می‌کردند. اسرائیل که در طول جنگ هیچ دستاورد نظامی یا سیاسی کسب نکرد، اکنون هر بولدوزر یا درختی را که در جنوب کاشته می‌شود، تهدیدی برای موجودیت خود می‌بیند. هر پروژه‌ای که در آن سرزمین اجرا می‌شود، صرف‌نظر از ماهیت زیست‌محیطی یا کشاورزی‌اش از نگاه اسرائیل «اقدامی خصمانه» تلقی می‌شود، زیرا نماد اراده به بقا و توان برخاستن از میان ویرانه‌ها در میان مردم جنوب لبنان است.

💢 انجمن «سبز بدون مرز»

🔸انجمن «سبز بدون مرز» در سال ۲۰۱۳ به عنوان یک سازمان غیردولتی لبنانی تأسیس شد که هدف آن حفاظت از منابع جنگلی، حیوانی و توسعه زیست‌محیطی است. این انجمن از آغاز فعالیت خود، پروژه‌های گسترده‌ای در زمینه جنگل‌کاری، احداث نهالستان‌ها، احیای جنگل‌ها رو پارک‌های عمومی و ساخت دریاچه‌های کوهستانی انجام داده است. همچنین تیم‌های تخصصی در زمینه اطفای حریق و پایش تخریب‌های زیست‌محیطی آموزش داده است. با این حال، این اهداف که تجلی فرهنگ زندگی‌اند، در روایت اسرائیلی به «فعالیت‌های تروریستی» تبدیل شده‌اند.

🔸در سال ۲۰۱۸، ارتش رژیم صهیونیستی این انجمن را به «پوششی برای حزب‌الله» متهم کرد و مدعی شد که این سازمان پست‌های دیده‌بانی را تحت عنوان فعالیت‌های زیست‌محیطی ایجاد کرده است. این روایت بعدها توسط مراکز پژوهشی اسرائیلی و آمریکایی همچون مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک نیز بازتاب یافت. در مقاله‌ای از این مؤسسه آمده بود: «پژوهشگران مؤسسه واشنگتن از سازمان ملل و به‌ویژه نیروهای حافظ صلح آن (یونیفل) می‌خواهند نقش فعال‌تری در نظارت بر اوضاع جنوب لبنان ایفا کنند یا دست‌کم گزارش‌دهی دقیق‌تری درباره نقض قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت داشته باشند.» این ادعا سپس در رسانه‌هایی چون تایمز اسرائیل تبلیغ شد که مدعی بود این انجمن «به حزب‌الله اجازه داده تا در جریان عملیات آویویم در سپتامبر ۲۰۱۹ از مواضع آن استفاده کند؛ عملیاتی که طی آن گروه مقاومت از نزدیکی یکی از این پست‌ها موشک‌های کورنت به‌سوی ارتش اسرائیل شلیک کرد.» یونیفل اما به‌طور قاطع این اتهامات را رد کرد و اعلام داشت که هیچ نشانه‌ای از حضور مسلحانه در محل فعالیت‌های انجمن مشاهده نکرده و فعالیت آن صرفاً به کشاورزی و جنگل‌کاری محدود است.

🔸با وجود این تکذیب‌ها، در اوت ۲۰۲۳ وزارت خارجه آمریکا تحریم‌هایی علیه این انجمن و رئیس آن، «زهیر ناهله»، اعمال کرد و آن‌ها را به حمایت از حزب‌الله متهم نمود. این تحریم‌ها شامل مسدودسازی دارایی‌ها و ممنوعیت هرگونه تراکنش مالی با آن‌ها بود؛ اقدامی سیاسی که در راستای سیاست خصمانه واشنگتن علیه جامعه مقاومت در لبنان صورت گرفت.

💢رویکرد جدید اسرائیل در هدف قرار دادن روند بازسازی

🔸در ماه‌های اخیر، اسرائیل با پیگیری سیاستی برنامه‌ریزی‌شده، به‌طور مکرر بولدوزرها و تجهیزات عمرانی فعال در روستاهای جنوبی را هدف قرار می‌دهد. ده‌ها حمله هوایی و موشکی، نمایشگاه‌های خودرو و کارگاه‌های ساختمانی را در مناطق مختلفی چون مارون‌الرأس و طیبه مورد اصابت قرار داده است. هدف قرار دادن نمایشگاه‌های بولدوزر در منطقه المصیلح نیز به‌عنوان بزرگ‌ترین حمله به زیرساخت‌های اقتصادی از زمان توافق آتش‌بس شناخته می‌شود که رژیم به هیچ‌یک از بندهای آن پایبند نبوده است. پیام رژیم آشکار است: «جلوگیری از هرگونه تلاش برای بازسازی که بتواند زندگی را به مناطق آسیب‌دیده بازگرداند.»

پس از ناکامی در نابودی مقاومت از راه نظامی، رژیم اکنون می‌کوشد محیط غیرنظامی را هدف قرار دهد. از نگاه این رژیم، هرگونه فعالیت بازسازی یا توسعه در جنوب، پیروزی‌ای است که به اندازه پرتاب موشک خطرناک است. از همین رو، دامنه اهداف خود را گسترش داده و سازمان‌های جامعه مدنی و کارگاه‌هایی را که احتمال مشارکت آن‌ها در روند بازسازی وجود دارد در فهرست اهداف قرار داده است. این در حالی است که هیچ‌یک از نهادهایش قادر به ارائه حتی یک مدرک عینی و مستند در این زمینه نیستند.

اندیشکده تهران

🌐https://institutetehran.com/art/650
📲http://ble.ir/InstituteTehran
🌐@InstituteTehran
🌐 instagram.com/institutetehran1
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍104👌1