من دوسپسر می‌خوام.

کار منم توو این زندگی این شده که هی به مو برسه پاره بشه من گره بزنم

دارم ریسک بزرگی میکنم که نمیخوابم.

اگه شخصی، اشخاصی، کاری، چیزی یا حتی خوراکی‌ای لحظه‌ای باعث میشه حال خوبی داشته باشید؛ خوشحال بشید و لبخند بزنید از خودتون دریغش نکنید.

مود من شنبه‌ها:

هورااا بارووون.

اگه فكر ميكنى پول نميتونه خوشحالت كنه پس بزنش به حساب من.

ولش کن همونی که داره انرژیتو ازت میگیره.

الان که دیگه جبران نمیشه. ولی فکر میکنم و به خودم میگم میشد بعضی‌وقتا ایگنورش نکنم. شاید همونطوری که گفت واسه همین خیلی غصه خورده باشه.

یه همچین مودی.

اینهمه که حوصلم سر میره اصلا عادی نیست.

شخصیت مستقل اینطوری نیست که از کسی کمک نگیری و هیچکاری رو از بقیه نخوای. اینه که بلد باشی گلیمتو از آب بکشی بیرون و کمک گرفتنت از آدم اون چیز و به صورت حداقل کافی باشه. یعنی بلد باشی دستت رو بذاری رو زانوت و تنها بگی یا علی.

"بپوش بریم طهران"

طراحی سایتای بیوتی رو واقعا دوس دارم.

جدیداً حس می‌کنم مسئول سرنوشتی‌ام که از راه نرسیده؛ اما از همین الآن حواسش به قدم‌هامه و من نباید ازش غافل بشم.

آرامش من مهم‌ترین دارایی منه. من یاد گرفتم وقتی چیزی یا کسی صدامو خاموش میکنه ازش فاصله بگیرم.
من برای خودم مهمم، برای احساساتم، برای آرامشی که با سختی ساختم. هرچیزی که ذهنمو آروم‌تر کنه میمونه. و هرچیزی که آرامشم رو بگیره میره.