🎥بررسی نبرد طوفان الاقصی در خط مقدم / حزب الله در صورت ورود زمینی رژیم صهیونیستی به غزه چه خواهد کرد؟

خبرنگار بحران و تحلیلگر مسائل منطقه در گفتگو با خبرگزاری دانشجو در نقطه صفر مرزی لبنان با فلسطین اشغالی:
🔸سوال باید این باشد اگر رژیم قصد نابودی حماس یا سناریو بدتر یعنی بیرون راندن مردم از غزه باشد، حزب الله چه میکند

🔸توپ در زمین رژیم است و سیاست اسرائیل گام بعدی مقاومت را تعیین میکند

🔸آماده باش حزب الله برای نبر طوفان الاقصی سابقه نداشته است

♨️تلویزیون اینترنتی خبرگزاری دانشجو 👇
اینستاگـــرام|ایتــا|بلـــه
🆔 @snntv

مصاحبه با خبرگزاری دانشجو در شهرک عیتاالشعب لبنان در مرز فلسطین اشغالی 2 آبان 1402

1- گزارشی از وضعیت میدانی نبرد در دو هفته گذشته
2- متغیرهای موثر بر آینده نبرد


🖌 کانال تلگرامی منبثات: پراکنده ها و شطحیات یک پژوهشگر
@Monbathat

چون دوستان مکرر در پی وی در خصوص وضعیت پیش رو می پرسند

اجمالا همان ها که در فایل های صوتی ۲۲ مهرماه اشاره کردم:

1️⃣ اسراییل چاره ای جز ورود زمینی به غزه ندارد. حمله ۷ اکتوبر حماس شوک بزرگی برای جامعه سیاسی و امنیتی رژیم بود. اسراییل یا در مقابل مساله حماس را یکسره می‌کند یا به رژیمی توسری خور و پوشالی مبدل خواهد شد. اسراییل ناچار به بازیابی تصویر بازدارنده خود است.

2️⃣ اصلی ترین متغیر در آینده غزه، مقاومت و تدبیر خود حماس و جهاد و... و تا اندازه ای وضعیت کرانه باختری است.
کمک سایر متحدان در لبنان و ایران و یمن و عراق وقتی #موثر است که حماس روی زمین موفق جلوه کند. باید چند روزی صبر کرد و دید حماس و جهاد چه می‌کنند.
اگر در روزهای ابتدایی موفق ظاهر شوند یا اساسا از کمک اضلاع خارجی مقاومت بی نیاز می شوند یا حسب شرایط ایشان نیز تشویق به حضور پررنگ تر و موثرتری در معادلات نظامی خواهند شد.
و گرنه با توجه به محذورات موجود وضعیت مبهم خواهد بود.


🖌 کانال تلگرامی منبثات: پراکنده ها و شطحیات یک پژوهشگر
@Monbathat

گاه شرایط آرامش قبل طوفان است و گاه  طوفان قبل  از آرامش!

خدایش بیامرزد ابومهدی را که هماره تاکید داشت که در کشاکش بحران، عنان تصمیمات بزرگ را باید به دست #عقل_سرد داد و نه #قلب_گرم.

همین.

🖌 کانال تلگرامی منبثات: پراکنده ها و شطحیات یک پژوهشگر
@Monbathat

فوری: افزایش درگیری‌ها در مرز لبنان پس از سخنرانی رهبر مقاومت، گفتگوی زنده با هادی معصومی زارع و حسین پاک در مرز رژیم اشغالی
هم اکنون در یوتیوب جدال

https://youtube.com/live/btCKd0I2v-A?feature=share

🎙فایل صوتی سیصد و هفتاد و چهارمین اپیزود رادیو جدال منتشر شد.

📣 #اپیزود ۳۷۴: افزایش درگیری‌ها در مرز لبنان پس از سخنرانی رهبر مقاومت.

🔹 گفتگو با هادی #معصومی_زارع و حسین #پاک

📆 ۱۳ آبان ماه ۱۴۰۲

⏱ مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه

📍 این فایل را در کست‌باکس رادیو جدال بشنوید.

📻 castbox.fm/vb/646110280

📌 مصاحبه این گفتگو را در کانال یوتیوب جدال ببینید.

📺 youtube.com/live/btCKd0I2v-A

🚩 دیگر برنامه‌ها را در سایت جدال دنبال کنید.

🌐 jedaal.tv/radio

🔵چرا «سید حسن» اعلام حمله همه جانبه به اسرائیل نکرد؟

◀در گفتگو با هادی معصومی زارع

🎥 youtu.be/2PRxx5w_bbY

🔵چرا «سید حسن» اعلام حمله همه جانبه به اسرائیل نکرد؟

◀در گفتگو با هادی معصومی زارع (صوتی)

نظر رهبران حماس و جهاد اسلامی برای ورود حزب الله به غزه چیست؟
در گفتگو با هادی معصومی زارع
لینک کامل برنامه :
https://www.youtube.com/live/btCKd0I2v-A?si=hUTqxOfCW80oz7Qf

بسمه

آن چه در برنامه جدال در خصوص عدم نیاز حماس به ورود حزب الله به جنگی همه جانبه گفته شد، به طور مستقیم از زبان برخی رهبران حماس و جهاد و بر اساس صحبت هایی بود که چند روز پیش‌تر از آن یعنی در روزهای ابتدایی حمله زمینی رژیم اسرائیل به غزه از برخی رهبران حماس و جهاد اسلامی شنیده بودم. در گفتگو هم به آن تصریح کردم. و البته تاکید کردم که من قلبا و منطقا در خصوص توانایی نهایی مقاومت فلسطین در نگهداشت غزه اقناع نشده ام و آن را بدون فشارهای بیرونی بر رژیم بسی دشوار می دانم.

در این میان، صحبت های روز گذشته صالح العاروری و درخواست علنی از حزب الله برای ورود به جنگ همه جانبه در حمایت از حماس اما قرینه ای است بر وخیم شدن معادلات نظامی و نبردهای زمینی در غزه خلال یک هفته گذشته. نکته این جاست که برخلاف مشعل و ابومرزوق که پس از جنگ سوریه رابطه شان با حزب الله به سردی گرایید، عاروری رابطه بسیار گرمی با حزب الله دارد. از همان زمان تاکنون. لذا درخواست علنی وی، حامل معانی متفاوتی است. برخلاف مشعل و ابومرزوق که می شد درخواست هایشان را حمل بر معانی دیگری کرد.

باید دید حزب الله با لحاظ تمام مشکلات موجود و نیز ظرفیت ها و امکانات در دسترس، ریسک ورود به نبردی همه جانبه را تقبل خواهد کرد یا خیر؟
انتخاب آسانی نیست. طی روزهای آینده در خصوص آن صحبت خواهم کرد. والله المستعان.


🖌 کانال تلگرامی منبثات: پراکنده ها و شطحیات یک پژوهشگر
@Monbathat

💢 توضیح

پس از لایو برنامه جدال برخی از دوستان گلایه داشتند که از تو بعید بود. حرف‌هایت بوی توجیه می‌دهد و فلان و بهمان.

خب بگذارید با هم راحت‌تر صحبت کنیم. آن‌ها که پیش از این با نوشته‌ها و تحلیل‌های من آشنا هستند می‌دانند که تا چه اندازه از حرف‌های شعاری فراری‌ام.
درست است که بسیاری از آن‌چه می‌دانم را علنی نمی‌گویم و منتشر نمی‌کنم اما در آن بخشی که گفته و منتشر می‌شود سعی کرده‌ام صداقت و واقع‌بینی را نصب‌العین داشته باشم.

روز نهم اکتوبر یعنی تنها دو روز پس از حمله حماس به شهرک‌های وطن‌گیران اسراییلی نوشتم که من جای حماس بودم به گونه دیگری رفتار می‌کردم. نوشتم که اسراییل توان مادی لازم برای نابودی غزه و اشغال مجدد آن و حتی نابودی کامل حماس و جهاد (در بعد سخت‌افزای) را دارد. نوشتم که نتانیاهو نیازمند اعمال خون‌بارترین و مخوف‌ترین سطح از توحش و انتقام است.
چند روز بعد در فایل‌های صوتی دوگانه در کانال منبثات بیشتر این موضوع رو باز کرده و توضیح دادم. چند روز پیش از حمله زمینی به غزه. باز نوشتم که رژیم چاره‌ای جز اشغال و نابودی حماس و جهاد ندارد. یا این دو را ریشه‌کن می‌کند یا به رژیمی توسری خور مبدل خواهد شد. باز نوشتم که در ذیل چنین شرایطی موثرترین مولفه در شکست ماشین جنگی رژیم، میزان موفقیت خود گروه‌های فلسطینی است.
پس دوستان نباید صرفا به صحبت‌های من در جدال اکتفا کنند. می‌بایست به آن یکی دو متن و آن سه ساعت صوت هم مراجعه کنند.
جدای از تمام این‌ها من در گروه‌های خاص یا در مکالمه‌های خصوصی حرف‌های دیگری هم دارم که برخی دوستان شنیده‌اند یا خوانده‌اند. بازگو کردن یا انتشار علنی‌شان را به مصلحت جنگ نمی‌دانم.

اما در خصوص ادبیاتم در برنامه #جدال دو نکته را می‌بایست توضیح دهم:

۱. ما در شرایط دردناک‌ترین و وحشیانه‌ترین نسل‌کشی معاصر هستیم. این روزها منی که دستم از میدان نبرد یا پشت‌پرده‌های تصمیم‌گیری کوتاه است، کمابیش در میدان رسانه در حال فعالیت هستم. چونان یک سرباز! آن‌هم با کمال افتخار. طبیعتا در بستر همه‌گیری همچون #جدال حرف سبک و سطحی نمی‌زنم اما کمترین سخنی نیز نمی‌گویم که در کشاکش این نبرد نابرابر، کم‌ترین خدشه‌ای به اراده و باور عمومی یا دل‌سردی آن منتهی شود. جنگ افکار و قلوب، بخش مهمی از نبرد ماست.

۲. در تمام این جهان، منِ مغرور سخت‌پسند، تنها به سخنان یک نفر سراپا اعتماد و اطمینانم. نصرالله! نه از سر هیجان و احساسات. که از سر تجربه و با مبانی علمی. به عنوان یک دانشجوی علم سیاست.
نصرالله برای من نماد صداقت، شجاعت و وفای به عهد و تصمیم در شرایط سخت و نهراسیدن از نتایج آن است. نه وقتی تصمیم به جنگ می‌گیرد از ملامت دیگران می‌هراسد و نه آن وقت که مانند دو سخنرانی اخیر برخلاف توقع عمومی و فشار رسانه‌ای برخی، دکمه #جنگ_تمام_عیار را فشار نمی‌دهد.

در هر صورت در برنامه جدال هم تاکید کردم که من اقناع نشده‌ام، اما وقتی نصرالله مسیری را نشان می‌دهد، چشم‌بسته اعتماد می‌کنم‌. به تجربه اعتمادهای قبلی و نتایج روشن آن. و الا اگر فلان فرمانده یا دیپلمات ایرانی بود عمرا اعتبارم را این‌چنین خرج می‌کردم.

بگذارید در کشاکش این بلای بزرگ، کمی عوام باشیم. وسط ناله‌های کودکان معصوم غزه دنبال این روشنفکربازی ها و بازی دیدید گفتم‌های رایج نیستم.
بگذار اگر اعتباری هم هست خرج کودکان غزه شود. این آبروی اندک را که نمی‌خواهم با خودم به قبر ببرم.

🖌 کانال تلگرامی منبثات: پراکنده ها و شطحیات یک پژوهشگر
@Monbathat

❇️ مصاحبه با اسامه حمدان؛ مسئول روابط بین الملل حماس

هفته گذشته در بیروت فرصتی دست داد تا ساعتی با اسامه حمدان گپ و گفتی صریح و انتقادی در خصوص طوفان اقصی داشته باشم. بخش عمده این گفتگو در نسخه شنبه 20 آبان روزنامه ایران انتشار یافته است که در لینک زیر قابل مطالعه است.

بخش هایی از مصاحبه:
برآورد ما این بود که این عملیات لااقل به 24 ساعت زمان نیاز دارد. برای مثال شش ساعت برای تصرف پایگاه‌های نظامی. اما این پایگاه‌ها تنها در نیم ساعت سقوط کردند. در واقع ما با یک فروپاشی غیرمنتظره مواجه شدیم. این منافاتی با طراحی دقیق و هوشمندانه برادران‌مان در شاخه نظامی ندارد. ولی به هر حال تصور می‌شد که مقاومت بیشتری از سوی ارتش رژیم صهیونیستی را شاهد باشیم. وقتی این فروپاشی اتفاق افتاد، سرعت پیشروی‌ها زیاد شد و دیگر گروه‌های مقاومت نیز به کمک فراخوانده شدند. در این میان مردم عادی نیز وارد معرکه شدند. تنها چهار ساعت پس از شروع درگیری‌ها، نیروهای مقاومت با اولین گروه از اسرای اسرائیلی به غزه بازگشتند.
این پیروزی برق آسا منجر به افزایش شور و شوق نه تنها در میان گروه‌های مقاومت که حتی مردم عادی شد. خب این مردم هر روز زمین‌های خود در غلاف غزه را می‌دیدند که روزگاری در اختیار خودشان یا اجدادشان بوده و دهه هاست که توسط اسرائیلی‌ها اشغال شده است. می‌دیدند که چه طور اینها از زمین‌هایشان بهره می‌برند ولی خودشان از سکونت یا کشت و زراعت روی آنها محروم شده‌اند. برای همین بود که هزاران نفر از مردم عادی نیز به شهرک‌های غلاف غزه با دست خالی یا سلاح‌های شخصی شان حمله ور شدند و تعدادی از غیرنظامیان و حتی کارگرهای خارجی غیراسرائیلی را با خود به غزه آوردند. البته ما تصریح کردیم با وجود شرایط جنگی، این افراد را به عنوان اسیر به رسمیت نمی‌شناسیم.
https://news.1rj.ru/str/irannewspaper/368810

https://irannewspaper.ir/8325/1/73604

🖌 کانال تلگرامی منبثات: پراکنده ها و شطحیات یک پژوهشگر
@Monbathat

❇️ عماد، سازمان و نهضت

❇️ عماد، سازمان و نهضت
✍ هادی معصومی زارع

1⃣ گه‌گداری که از مرزهای جنوبی به بیروت می‌آیم و شب‌ها فرصتی دست می‌دهد، سری از مزار #عماد و #مصطفی و #سمیر می‌زنم و دلی صفا دهم.
این روزها اما بیش‌تر از هر چیزی می‌نشینم و به این می‌اندیشم که به راستی در غیاب #سازمان، امثال این سه را چه چیز تربیت کرد و پروراند؟
آن روز که عماد و دوستانش کارشان را از آن شب جشن باشکوه در مسجد معروفی در منطقه غبیری بیروت در دهه هفتاد میلادی آغاز کردند هنوز خبری از سازمان و نهاد در حدوقواره امروزی‌اش نبود. هرچه بود جنبش بود و نهضت. پس مانعی فراروی این سه نوجوان نبود. چرا که جنبش و نهضت محدودیت نمی‌شناسد. نه در سن و نه در مذهب و نه در زبان و ملیت.
آن روزها نه نظام کارمندی و سلسله مراتبی در کار بود و نه حقوق و مزایا و درجه و حق ماموریت و نه هیچ چیز دیگر. تنها و تنها آورده‌ی محتوم مقاومت برای این سه جوان‌مرد، زندگی مخفی و فشار و اسارت و زندان بود و در نهایت مرگ بود و مرگ.
در چنین شرایطی، پیش‌ران امر نهضت در درون این سه، تنها و تنها انگیزه بود و ایمان. برای همین بود که غلبه بر ترس و شجاعت در اقدام و تصمیم‌گیری برایشان امری بس سهل بود. با قید فوریت.

2⃣ با توسعه‌ی نهضت به طور طبیعی نیاز به ساختارها و نهادهای هماهنگ‌کننده و حمایت‌گر بیش‌تر از پیش ضروری می‌نمود. نهادها خلق شده و رفته‌رفته تغییر و تطور یافتند و به سازمان‌هایی عریض و طویل تحول یافتند.
از همین‌جا بود که سروکله‌ی قواعد و قوانین و استانداردسازی‌های روتین سازمانی پیدا شد. در پیشانی کار، خط قرمزی به نام انتساب سازمانی و کد پرسنلی کارمندی. و کیست که نداند جمع میان کارمندی و امر نهضت تا چه اندازه دشوار است. که آدمِ نهضت، جسور و مبدع است و کارمندجماعت کسل و محافظه‌کار. اگرنه لزوما که عموما. به ویژه در ذیل غلبه #پیرسالاری مفرط بر مقدرات امر سازمان.

3⃣ هرچه هست در گام نخست، سازمان متصدی تمام امر نهضت شد و به طور طبیعی #ظرفیت_داوطلبی تا اندازه زیادی از دایره #محرمیت خارج شد. #قرارداد جای انگیزه نشست و #مزد_وَری (نه مزدوری) پیش‌شرط رایج #هم‌کاری شد.
به جز مواردی در قدوقواره‌ی پیاده‌نظام و در شرایطی بسیار خاص و معین مانند بحران سوریه (آن هم با هزار اما و اگر) ظرفیت هسته‌های خودجوش و کنش‌گران مدنی‌ نهضت به حاشیه رانده شده و بعضا با اسم رمز خودسری و ناشی‌گری با آن‌ مقابله شد.

امت‌گرایی که دال‌ِّ مرکزی امر نهضت بود حسب صلاحدیدهای مصلحت‌محورانه به سود تقدم اقتضائات ملّی نحیف‌تر و نحیف‌تر شد.
بروکراسی بر پیکره نهضت چنبره زده و رفته‌رفته تحرک و پویایی نهضت را محدود و محدودتر ساخت.
در پاره‌ای از موارد #الزامات_قدرت بر  #بن‌مایه‌های_هویت غالب شد و از همین جا گاه تناقض‌هایی سربرآورد.
دو دهه پیش از این، اتکای نهضت بر هسته‌های  چالاک و خودجوش از قضا مانع از کشف بسیاری از اقدامات ‌و افزایش ضریب موفقیت حداکثری ایده‌ها و طرح‌ها می‌شد. اما کیست که نداند  قواعد و روش بازی سازمان‌ها روتین و مشابه است و در نتیجه پس از برهه‌ای، قابل کشف و مهار و خنثی‌ شدن؟ ظرفیت‌ها و منابع آن معین و سقف توان کنش‌گری‌اش محدود و محدودتر.

این‌ها همه پیامدهای نهادمند شدن و سازمانی شدن حداکثری امر نهضت و تلاش برای محصور ساختن آن در چفت و بست‌های پیچک‌گونه‌ی سازمان است.
کمینه‌ی تبعات آن است که در شرایط بحران و ضرورت از حد معینی از پاسخ و واکنش نمی‌تواند فراتر برود.

4⃣ این سه جوان‌مرد نه فرماندهانِ نظامیِ صرف که بیش از آن نماد کارآمدی #نهضت‌اند.
سازمان ضروری است. اما برای پیش‌برد امر نهضت کافی نیست. کمینه‌ی ضمانت توفیق نهضت، امکان کنش‌گری لایه‌های غیرکارمندی در آن است.
تلخ است اگر گفته شود که از دهه نود میلادی بدین سو بسیاری از ظرفیت‌های مدنی نهضت توسط سازمان طرد شده یا لااقل مورد تغافل قرار گرفته است. فرصت‌های بسیاری از دست رفته است. عمادهای متعددی در جای خود قرار نگرفته‌اند و توانشان هدر رفته است.
بر سر مزارش می‌اندیشم اگر عمادِ جوان با همان روحیه و توان فکری-عملیاتی شناخته شده تنها و تنها ده سال دیرتر پای به عرصه وجود می‌گذاشت در شرایط امروزی نهضت می‌خواست فعالیت کند، اصلا می‌توانست عماد نهضت شود؟ آیندگان اسمی از او می‌شنیدند؟ کافی است به وضعیت جوانان دهه شصت نگاهی بیاندازیم که گرفتار چنبره سازمان شدند.
باید پای درددل آن دسته از آدم‌های نهضت که پرسنل سازمان شده‌اند نشست تا فهمید که سازمان‌گرایی افراطی چه‌گونه مانع شکوفایی خلاقیت نسلی شده است که ضرورتا چیزی از عماد و عمادها کم‌ ندارند. تنها مجالی نمی‌یابند.

5⃣ تجربه ناکامی اخوان‌المسلمین فراروی ماست. شکستی که بیش از هر چیز نتیجه فروکاستن نهضت به سازمان بود. آن هم در متصلب‌ترین و هرمی‌ترین شکل ممکن آن.
سربسته نوشتم و گفتم تا بماند برای تاریخ.  اگر برای مهار هرج و مرج و هم‌افزایی اضلاع نهضت، سازمان امری لابدمنه است که هست، لااقل می‌بایست دریچه‌ای برای تنفس و بستری برای کنش‌گری لایه‌های مدنی نهضت فراهم کرد. سازمان، ذاتا انحصارگراست و اقتدارطلب. محافظه‌کار است و خنثی‌گر.

6⃣ سازمان اگر عمادسوز نباشد، عمادساز نیست.

🔗 مطالعه در سایت خبری-تحلیلی #سیاق
http://syaaq.com/30272

🖌 کانال تلگرامی منبثات: پراکنده ها و شطحیات یک پژوهشگر
@Monbathat

🎙مصاحبه با احسان عطایا؛ نماینده جنبش جهاد اسلامی فلسطین در لبنان
🖌 منتشره در روزنامه ایران ؛ 11 آبان 1402


💢 بخش هایی از مصاحبه

واقعیت آن است که نه جنبش جهاد اسلامی و نه برادران ما در دفتر سیاسی جنبش حماس هیچ اطلاعی از انجام این عملیات نداشتند. نه ما، که بیشتر رهبران حماس نیز از وقوع چنین عملیاتی بی‌اطلاع بودند. تا جایی که می‌دانم این عملیات حتی بدون اطلاع قبلی رهبران سیاسی محور مقاومت طرح‌ریزی و اجرا شده است. دوستان ما در جنبش حماس این عملیات را با احتیاط بسیار برنامه‌ریزی کردند تا با انجام این عملیات بتوانند دشمن صهیونیستی را غافلگیر کنند.
این عملیاتی نظامی بود که توسط گردان‌های قسام برنامه‌ریزی شده بود. هدف اصلی آن نیز یورش به یک پایگاه نظامی در مجاورت مرزهای غزه و به اسارت گرفتن نظامیان رژیم با هدف تبادل با اسرای فلسطینی بود اما با غافلگیر شدن دشمن و تسریع فروپاشی آن، نیروهای قسام به استمرار عملیات و توسعه آن به دیگر پایگاه‌های نظامی و نیز شهرک‌های اسرائیلی تشویق و ترغیب شدند.
از این مرحله بود که جهاد اسلامی و حتی مردم عادی غزه نیز وارد نبرد شدند و به شهرک‌ها هجوم بردند تا از سربازان صهیونیست‌ اسیر بگیرند.


🔗 مطالعه در سایت روزنامه ایران
https://irannewspaper.ir/8318/10/72809

🖌 کانال تلگرامی منبثات: پراکنده ها و شطحیات یک پژوهشگر
@Monbathat

❇️ خبرنگاری بحران یا خبرنگاری در بحران

1⃣ از  ورود اصطلاح #خبرنگار_بحران به ادبیات ژورنالیسم ایرانی  سال‌ها می‌گذرد و دیگر کم‌تر کسی است که لااقل یک بار این واژه به گوشش نخورده باشد.
با این حال گویا این واژه و حرفه نیز به سرنوشت بسیاری از  واژه‌ها و پدیده‌های وارداتی دیگر مبتلا شده است: اخذ مفهوم و ترتیبات و لوازم ظاهری آن و تغافل از منطق و کارکرد اصلی آن. چونان دانش‌گاه و صنعت و الخ.
بالطبع من اگرچه گه‌گداری (و آن هم به ندرت) خروجی مکتوب یا تصویری برخی سفرهای بحرانم را در اختیار رسانه‌ها قرار داده‌ام اما هیچ‌گاه خبرنگار حرفه‌ای نبوده‌ام. چیز زیادی هم از آن نمی‌دانم و لذا صلاحیت صحبت کردن در خصوص این حرفه را ندارم.
اما وقتی صحبت از خبرنگاری بحران باشد کمی جسارت سخن گفتن پیدا می‌کنم.  از جنبه‌ی ارتباط آن با بحران. چه‌آن‌که بحران منتزع از جغرافیا نیست و جغرافیا بستر و ظرف مطالعات منطقه‌ای است.

2⃣ در بیش از یک دهه‌ی اخیر که در متن برخی بحران‌های منطقه‌ای حاضر بوده‌ام، خبرنگاران زیادی از ایران و غیرایران دیده‌ام که جان در کف گرفته و در کشاکش خطر مشغول فعالیت بوده‌اند. از این حیث، شجاعت و جسارت لازم برای چنین حرفه‌ای را داشته‌اند. اما این دو، پیش‌شرط و شرطِ لازم و نه کافیِ فعالیت در بحران است.

3⃣ نگاهی به مقایسه چرایی توفیق خبرنگاران خارجی نسبت به هم‌کاران ایرانی‌شان در همین شرط لازم و کافی است.
درست است که دسته نخست در مقایسه با ما ایرانی‌ها از پشتی‌بانی سیاسی و امنیتی تمام‌عیار،  لجستیک پایان‌ناپذیر و آزادی‌عمل غیرقابلِ‌مقایسه‌ای برای روایت‌گری برخوردارند اما این‌ها به تنهایی کافی نیست. این‌ها در به‌ترین حالت #فرم را می‌سازند. بله! در کیفی‌تر شدن محتوا نیز موثرند اما هسته‌ی مرکزی محتوا را چیز دیگری می‌سازد: #اشراف و #تخصص_محتوایی.

4⃣ در عرف جهانی، خبرنگار بحران کسی نیست که صرفا اصول و قواعد عام ژورنالیسم و کار کردن با تجهیزات خبرنگاری را می‌داند. کسی نیست که صرفا هیجان و جسارت و روحیه‌ی ریسک‌پذیری در مواجهه با خطرات را دارد.
خبرنگاری بحران نوعی #سبک_زندگی است. پیوند زندگی روزانه و روح و روان خبرنگار با مسائل و موضوعات منطقه‌ی بحران‌زده است.  زیستن با آن است. ارتباط مستمر با نخبگان و توده‌ی جامعه‌ی هدف است. مطالعه‌ و پی‌جویی مستمر پویایی‌ها و تحولات منطقه در پیش و حین و پس از بحران است. چه در قالب منابع دستِ اولِ کتابخانه‌ای و اسنادی و چه در شکل مشاهده‌ی مستقیم یا غیرمستقیم میدانی.
و کیست که نداند تمام این‌ها لااقل در گروی دو چیز است: #زبان‌دانی و #تخصص‌گرایی.
آن روز در بیروت خبرنگار واشنگتن‌پست می‌گفت که بیست سال است تنها در حوزه‌ی عراق و سوریه و لبنان کار می‌کند. یعنی مقید بوده که صرفا بحران‌های منطقه خاصی را پوشش دهد.  خب حالا پس از دو دهه عجیب نیست اگر به زبان و مبانی فهم و #روایت این منطقه مسلط باشد.

5⃣ این روزها که تنش‌ها در جنوب لبنان بالا گرفته، شاهد گسیل موجی از خبرنگاران ایرانی به منطقه هستیم که اجمالا پدیده‌ی مبارکی است. (البته اگر لبنانیتِ ماجرا، عامل اصلی کشش و انگیزه نباشد.)
با این حال حساب دو سه نفر را که جدا کنیم، چیزی که این یک ماهه دیده‌ام بیش‌تر به #کنش‌گری_خبری و یا #تور_خبری می‌ماند تا خبرنگاری بحران.
به این فکر می‌کنم که لبنان چهل‌واندی سال  پیشانی جبهه‌ی مقاومت بوده است. با چنین اهمیتی، ده‌ها نهاد و خبرگزاری کوچک و بزرگ کشور، چند خبرنگار در ایران تربیت کرده‌اند که در عین حال که جسور و شجاع و باانگیزه اند، زبان‌دان باشند. لبنان‌شناس و رژیم‌شناس باشند. بخش مهمی از زندگی‌شان را کف خیابان‌های بیروت و صور و صیدا گذرانده باشند. لااقل به طور روتین در رفت‌وآمد به این کشور باشند. تاریخ خوانده باشند. درک راهبردی و امنیتی از این کشور و بحران‌های آن داشته باشند و الخ. چند نفر؟!

زبان‌ندانی و فقدان‌تخصص، وضعیت عام خبرنگاری بحران ماست. منحصر به لبنان هم نیست. از افغانستان گرفته تا سوریه و عراق و لبنان و... با طیفی از افراد مواجهیم که خود را بی‌نیاز از هر دو می‌دانند. پس در همه جا شاهد و حاضرند. صدای تیروگلوله که بلند شود، ساعتی بعد با خلوص نیتِ تمام خودشان را بر ترک موتور رسانده‌اند. فارغ از زبان و مکان.
این در حالی است که در بحران‌ها آن‌چه پراهمیت‌تر است نه پی‌جویی و تمرکز بر مشابهت‌ها و یکسانی‌ها که التفات به #مایزه‌ هاست. و فهم مایزه‌ها نیازمند سال‌ها حضور و مطالعه است. که هر بحران و هر منطقه‌ای تشخصات و ویژگی‌های خودش را دارد.
هزاران فرسنگ فاصله است میان #خبرنگاری_بحران و #خبرنگاری_در_بحران.

6⃣ باور کنیم که برای #روایت_بحران تنها جسارت و شور و هیجان و انگيزه کفایت نمی‌کند. کارت خبرنگاری و سواد کارکردن با تجهیزات سمعی و بصری از کسی خبرنگار بحران نمی‌سازد. ارتباطات و رانت‌های سازمانی، نعمت است اما نمی‌تواند جای خالی فضلیت و تخصص را پر کند.
همه‌ی این‌ها لازم است اما کافی نیست. توشه‌ی بیشتری می‌بایست.

🔗 لینک‌ مطالعه یادداشت در روزنامه ایران
https://www.magiran.com/article/4464505

🖌 کانال تلگرامی منبثات: پراکنده ها و شطحیات یک پژوهشگر
@Monbathat

❇️ انصارالله و بازی بی‌بازگشت

شاید حمل بر خامی و هیجان شود اما عیبی ندارد. من جای انصارالله باشم، همین فردا کشتی مصادره‌شده‌ی اسرائیلی را به آتش می‌کشم.
متوجه محذورات هستم. اما متوجه این هم هستم که در فردای غزه، انصارالله هم چیز چندانی برای از دست دادن نخواهد داشت. انصار همین الان وارد بازی حطرناکی شده است که راه بازگشت ندارد. شلیک ده‌ها موشک و پهپاد به سمت رژیم به معنی اعلان جنگ رسمی است. اسرائیل حتما پاسخ خواهد داد. شاید نه امروز. اما در فردای جنگ غزه حتما. پس می‌بایست مردانه جلو برود.
خروج این کشتی از سواحل یمن با تفاهم و... بعدها این شائبه را ایجاد خواهد کرد که انصارالله، هدفی غیر از کمک به غزه داشته است. و این تبعاتش به مراتب بدتر از پاسخ اسرائیلی‌ها خواهد بود.

ور سوی میدان مردان می‌روی مردانه باش


🖌 کانال تلگرامی منبثات: پراکنده ها و شطحیات یک پژوهشگر
@Monbathat

🎙مصاحبه با حسن حب‌الله مسئول پرونده‌ی فلسطین در جنبش حزب الله
🖌 منتشره در روزنامه ایران ؛ 23 آبان

💢 بخش هایی از مصاحبه:

عجیب است که برخی تصور می کنند که حزب‌الله وارد جنگ می شود یا نمی شود. من می گویم حزب‌الله از روز اولی که جنگ شروع شد حماس و غزه را تنها نگذاشت و در روز دوم رسما وارد جنگ با رژیم شد. لحظه ای هم تردید و درنگ نکردیم. به هرحال چهل سال است که ما جزئی از مقاومت و فرهنگ مقاومت هستیم. دقت کنید که ما نه دولت هستیم و نه ارتش که تصمیم به ورود به جنگ داشته باشیم یا نداشته باشیم. ما نیروی مقاومت در برابر اشغالگر و متجاوز هستیم. لذا دائما در وضعیت جنگی هستیم. ولی این بدان معنا نیست که جنگ ضرورتا باید گسترده و همه‌جانبه باشد.
در گام اول برای زائل کردن اسرائیل، ما می بایست دربرابر آن بازدارندگی ایجاد کنیم. آن را به طور مستمر رصد کرده و زیرنظر داشته باشیم. قدرت خود را تا آن اندازه افزایش دهیم که فکر تجاوز را از سر بیرون کند. اگر هم او تجاوز را آغاز کرد حتما پاسخش را بدهیم. نمونه اتفاقی که در موضوع نفت و گاز لبنان اتفاق افتاد.

در هر صورت تا زمانی که اسرائیل هست، ما با آن درحال جنگ هستیم، منتها همیشه جنگ به شکل منظم و کلاسیک نیست. بله امروز ما در وضعیت جنگی هستیم اما اعلام جنگ و حمله همه جانبه هم نمی کنیم. اگر بخواهیم کاری را انجام دهیم، انجام می دهیم. اعمال می کنیم و نه اعلان. ما در حالت دفاع از سرزمین خود هستیم، ما علنا در کنار مردم فلسطین و مقاومت فلسطین ایستاده ایم و از آن حمایت می کنیم تا زمانی که تمام سرزمین آنها آزاد شود و دولت مستقل آنها به پایتختی قدس شریف تشکیل شود.

🔗 مطالعه متن کامل مصاحبه
https://www.magiran.com/article/4463330

🖌 کانال تلگرامی منبثات: پراکنده ها و شطحیات یک پژوهشگر
@Monbathat

🎥#اختصاصی|چرا خبرنگاران هدف حملات رژیم صهیونیستی در میدان جنگ هستند؟

معصومی زارع:
🔸 این برای اولین بار نیست که رژیم صهیونیستی خبرنگاران را مورد هدف قرار می‌دهند.

🔸از زمان شروع جنگ تقریبا به ازای هر روز، یک خبرنگار توسط رژیم صهیونیستی به شهادت رسیده است.

🔸رژیم صهیونیستی بیشتر از گلوله، از کلمه و تصویر جعلی خود می‌ترسد.

🆔 @snntv