جری لوییس:
• درباره خودش


«من یک نابغه‌ی چندوجهی، بااستعداد، ثروتمند و مشهور بین‌المللی هستم. ضریب هوشی من ۱۹۰ است -- این قرار است یک نابغه باشد. مردم این را دوست ندارند. پاسخ من به تمام منتقدانم ساده است: من خودم را دوست دارم. من از چیزی که شده‌ام خوشم می‌آید. من به آنچه به دست آورده‌ام افتخار می‌کنم، و واقعاً باور ندارم که هنوز به سطح بالایی رسیده‌ام. نادیده گرفته شدن هیچ‌وقت نقطه قوت من نبوده است. چون من به تشویق نیاز دارم.»


• 𝑻𝒉𝒆 𝑬𝒓𝒓𝒂𝒏𝒅 𝑩𝒐𝒚 (𝟏𝟗𝟔𝟏)
• 𝑫𝒊𝒓: 𝑱𝒆𝒓𝒓𝒚 𝑳𝒆𝒘𝒊𝒔


● به بهانه سالمرگ جناب جری لوییس


👤| #Jerry_Lewis
🌀| @Perspective_7

استنلی کوبریک:
• درباره اسرار هستی


« چیزی ذاتاً در شخصیت انسان اشتباه است. یک جنبه‌ شیطانی در آن وجود دارد. یکی از کارهایی که داستان‌های ترسناک می‌توانند انجام دهند اینست که کهن‌الگوهای ناخودآگاه را به ما نشان دهند: می‌توانیم جنبه‌ تاریک را بدون نیاز به مواجهه‌ مستقیم با آن ببینیم. همچنین، داستان‌های ارواح برای اشتیاق ما به جاودانگی جذاب هستند. اگر می‌توانید از یک روح بترسید، پس باید باور کنید که یک روح ممکن است وجود داشته باشد. و اگر یک روح وجود داشته باشد، پس به فراموشی سپرده شدن و بنوعی بعد از مرگ، به نیستی رفتن هم ممکن است پایان نباشد. »



👤| #Stanley_Kubrick
🌀| @Perspective_7

🔻 Metropolis (1927)
📽 Dir: Fritz Lang



🔺 The Tower of Babel (1563)
🎨 Painter: Pieter Bruegel




◽️ | #Reference
🌀 | @Perspective_7

کن لوچ:
• درباره بلوط پیر (۲۰۲۳)


« ایده اولیه این فیلم از کار کردن در دو فیلم در شمال شرقی گرفته شده بود. ما مناطقی را دیدیم که محروم‌ترین و نادیده گرفته‌شده‌ترین مناطق بودند، با گذشته‌ای صنعتی قوی و همبستگی‌ای که مبارزات صنعتی به ارمغان می‌آورد و اکنون متروکه مانده بودند. همچنین دیدیم که پناهندگان جنگ سوریه در مناطقی قرار گرفته‌اند که دیده نمی‌شوند و شمال شرقی به ازای هر نفر، پناهندگان سوری بیشتری نسبت به هر جای دیگر کشور داشت، اما از نظر زیرساخت، کار و خدمات اجتماعی کمترین امکانات را داشتند. چرا؟ چون دولت حتی نمی‌خواهد شما بدانید که آنها آنجا هستند. بنابراین بر این اساس، من و پل لاورتی و ربکا اوبرایان فکر کردیم که ممکن است فیلمی در اینجا ساخته شود و سپس پل تحقیقات را شروع کرد و پل شخصیت‌ها را خلق کرد. »


• 𝐓𝐡𝐞 𝐎𝐥𝐝 𝐎𝐚𝐤 (𝟐𝟎𝟐𝟑)
• 𝐃𝐢𝐫: 𝐊𝐞𝐧 𝐋𝐨𝐚𝐜𝐡


👤| #Ken_Loach
🌀| @Perspective_7

ژان لوک گدار:
• درباره کنجی میزوگوچی
• تصویر: گدار در کنار مزار میزوگوچی


« در ۲۴ آگوست ۱۹۵۶، بزرگترین فیلمساز ژاپنی در کیوتو درگذشت. او در واقع، از بزرگترینِ فیلمسازان ژاپنی بود، یا به عبارتی یکی از بزرگترینِ همهٔ فیلمسازان. میزوگوچی همتای مورنائو یا روسلینی بود... اگر شعر در هر ثانیه، در هر نمایی که میزوگوچی فیلمبرداری می‌کرد، ظاهر می‌شدند، به این دلیل بوده است که آثار کنجی میزوگوچی مانند مورنائو، بازتاب غریزیِ اشرافیت خلاقانه‌ نویسنده‌اش بودند. »


▪️به بهانه سالمرگ استاد کنجی میزوگوچی
▪︎ متن تسلیت گدار برای درگذشت استاد


👤¦ #Kenji_Mizoguchi
👤¦ #Jean_luc_godard
🌀¦ @Perspective_7

▪︎ مضامین آثار کنجی میزوگوچی


• مضامین آثار میزوگوچی به موقعیت‌های زنان در بطن نظام اجتماعی و نیروی رهایی‌بخش عشق آنها می‌پردازد. از ویژگی‌های سینمای میزوگوچی عبارتند از برداشت‌های طولانی، ترکیب‌بندی مورب برای هدایت نگاه تماشاگر به فراسوی عرصه قاب تصویر، همچنین دوربین سیال با نماهای متحرک، فیلمبرداری پرنور و کمترین تعداد برش‌ها. اوگتسو از نظر سبک، کامل‌ترین اثر میزوگوچی محسوب می‌شود. میزوگوچی در طیفی از ژانرهای گوناگون توجه خودرا بر معضلات اجتماعی زنان ژاپنی متمرکز کرد‌ و نحوه صحنه‌پردازی و قاب‌بندی او چنان بود که رویدادهای دارای بار عاطفی تند را در دوردست قرار می‌داد و از بیننده می‌خواست به آنچه می‌گذرد واکنش ملایم‌تری نشان دهد. روش او بعد از جنگ جهانی دوم به رویکرد «درام‌زدایی» معروف شد. میزوگوچی در بسیاری از آثارش به روابط زن و مرد پرداخته است، و همین دل‌مشغولی او پرداختن به افسانه‌هایی درباره انسان و سرنوشت است. از این روست که پرداختن به داستان‌هایی از رنج زنان در برابر خشونت دنیای مردسالار، از ویژگی‌های سینمای میزوگوچی محسوب می‌شود.

▪️¦ #Aesthetic
👤¦ #Kenji_Mizoguchi
🌀¦ @Perspective_7

▪︎ پندهایی از حکیم ابوالقاسم فردوسی
▪︎ گزیده‌ای از ابیات شاهنامه



• بزرگش نخوانند، اهل خرد
• که نام بزرگان، به زشتی برد


• دروغ است گفتار تو سر به سر
• سخن گفتـنِ کژ، نباشـد هنر


• چو یزدان بود، یار و فریادرس
• نیازد به نفرین ما هیچ‌کس


• جهان را نباید سپردن به بد
• که بر بد گمان، بی‌گمان بد رسد


• مجو از دل عامیان راستی
• که از جستجو آیدت کاستی


• چو مهر کـسی را بخواهی بسود
• بباید به سـود و زیـان آزمود


• دلاور بدو گفت اگر بخردی
• کسی بی‌بهانه نسازد بدی


• به مرگ بدان، شاد باشی رواست
• اگر چه تن ما همه مرگ راست


• از امروز کاری بفردا ممان
• که داند که فردا چه گردد زمان؟


• جوانان دانای دانش پذیر
• سزد گر نشینند بـر جای پیر


• کسی کاو بوَد پاک و یزدان‌پرست
• نیازد به کردارِ بد هیچ دست



📇| #ScreenWriting
🌀| @Perspective_7

بهرام بیضایی:
• درباره شاهنامه فردوسی


« شاهنامه؛ شاید بزرگترین مبارزه‌ایست که در طول تاریخ در ایران شده است. بدین دلیل که در زمان چیرگی، اولین کاری که بر قبایل و ملت‌های چیره شده - تحت اشغال - می‌کردند این بود که بگويند شما هیچید، و در واقع هیچی نیستید. و این باید ذوب در ایرانیان می‌شده، هنوز که هنوزه [در جنگ‌های قبیله‌ای] هم ادامه دارد‌. در تاریخ خوانده‌ایم که مردان را می‌کشتند، زنان و بچه‌ها را به اسارت می‌بردند و غیره. و از بین بردن تمام اسطوره‌ها، شناسنامه، گذشته ما. از اوایل تسلط خلفا، سعی کردند اجداد دیگری جای اجداد ایرانیان بگذارند و بگویند شما هیچید. هنوز الان این دعوایی است که در نوروز و در مراسم‌های ایرانی هست. شاهنامه از گذشته ما سخن می‌گوید. به همین علت شاهنامه سند ملی ماست. شاهنامه را بخوانید. ایرانیان لااقل بخوانند. برای اینکه شاهنامه بزرگترین کتاب سیاسی است که در این مملکت نوشته شده. شاهنامه نشان می‌دهد چگونه هر باره یک کسانی می‌آیند یک وعده‌ای می‌دهند برای بهبود جهان، عدالت؛ آرامش؛ نور و غیره ولی کم‌کم این قدرت فاسد می‌شود و تبدیل به چه گندی می‌شود »



👤| #Bahram_Beyzaie
🌀| @Perspective_7

● ولفگانگ اولریش:
➖ سلفی؛ بازگشتِ زندگی عمومی
➖ مترجم ستاره نوتاج؛ انتشارات آبان


کسی که سلفی می‌گیرد خود را به تصویر بدل می‌کند این کار با تولید تصویری از خود - یعنی سلف پرتره متفاوت است. سلفی گرفتن یعنی تصویری از خود ساختن که در آن خودِ فرد به تصویر تبدیل شده است. بنابراین، سلفی تصویری از یک تصویر است. چنین توصیفی متناقض و موشکافانه به نظر می‌رسد؛ این تصور را پدید می‌آورد که تحلیل سلفی‌ها کاری مشکل و پیچیده است. اما این تصور با ارزیابی متداول از سلفی‌ها منافات دارد، زیرا بسیاری از افراد سلفی‌ها را پیش پا افتاده تلقی میکنند و معمولاً آنها را ناقص يا حتی منحط می‌دانند. رایج‌ترین اتهامی که به سلفی‌ها وارد می‌شود این است که آنها علائم ناهنجار زمانه‌ای خودشیفته‌اند. به باور ویل استور، نویسنده و روزنامه‌نگار، این حقیقت، که بسیاری از مردم از فناوری تلفن هوشمند برای گرفتن سلفی استفاده می‌کنند، و کسانی که سلف پرتره‌های صحنه پردازی شده‌شان را مدام در شبکه های اجتماعی به اشتراک می‌گذارند، چه زیردست و چه زبردست، خودشیفته‌تر از دیگرانند.


▫️ ¦ #Basics
🌀 ¦ @Perspective_7

گوردن کریگ:
• درباره طراحی صحنه


« من صحنه‌های نمایشنامه‌هارا صرفا براساس متن آن طراحی نمی‌کنم. بلکه متن را می‌خوانم و می‌گذارم صحنه‌‌ی آن در ذهنم و تفکرم شکل بگیرند. آنگاه طرح آن را ترسیم می‌کنم. »



👤| #Gordon_Craig
🎭| #About_Theatre
🌀| @Perspective_7

ویلهم فردریش هگل:
• درباب استقلال انسان
• درس‌گفتارهای زیبایی‌شناسی: هنرهای زیبا


« استقلال از افکار عمومی، اولین شرط رسمی برای دستیابی به هر چیز بزرگی است. آموزش استقلال مستلزم آن است که جوانان از سنین پایین به مشورت با حس شایستگی و عقل خود عادت کنند. اینکه مطالعه را صرفاً به عنوان یک فعالیت ادراکی و حافظه‌ای در نظر بگیریم، ناقص‌ترین برداشت را از معنای آموزش داریم. انسان نادان آزاد نیست، زیرا آنچه با او روبروست، جهانی بیگانه، چیزی بیرون از او و در شرف وقوع است که او به آن وابسته است، بدون اینکه این جهان بیگانه را برای خود ساخته باشد و بنابراین بدون اینکه در آن به خودی خود، همچون چیزی از آنِ خود، احساس راحتی کند. انگیزه کنجکاوی، فشار برای دانش، از پایین‌ترین سطح تا بالاترین پله بینش فلسفی، تنها از مبارزه برای لغو این وضعیت عدم آزادی و از آنِ خود کردن جهان در ایده‌ها و اندیشه‌های خود ناشی می‌شود. »


• 𝑻𝒉𝒆 𝑪𝒓𝒐𝒘𝒅 (𝟏𝟗𝟐𝟖)
• 𝑫𝒊𝒓: 𝑲𝒊𝒏𝒈 𝑽𝒊𝒅𝒐𝒓


● زادروز فیلسوف شهیر و بزرگ آلمانی؛ هگل



👤 | #Hegel
🌀 | @Perspective_7

جان هیوستن:
• به بهانه سالمرگ او


« وقتی فیلم می‌سازی، یعنی هر فیلم برای خودش یک زندگی است. وقتی کار را تمام می‌کنی و فیلم تمام می‌شود؛ یک درک وجود دارد که ما دیگر هرگز به این شکل کنار هم قرار نخواهیم گرفت. اینکه این روابط برای همیشه قطع شده‌اند. و هر یک از این فیلم‌ها یک زندگی کوچکی می‌شوند. همه چیز تمام می‌شود و مجددا هرکدام از ما در پیله تنهاییِ فردی خود می‌رویم. همانطور که کارگردانی یک فیلم مستلزم بیرون آمدن از تنهایی فردی، و ایفای نقشی کنترل‌کننده و در کنار هم قرار دادن یک دنیای کوچک است. »


➖ RIP (1906 - 1987)


👤| #John_Huston
🌀| @Perspective_7

• جان هیوستن:


• « انگار از مجموعه‌ای از طاق‌ها عبور می‌کنی، و در انتهای یک راهرو، در باز می‌شود و به پشت سر، به عقب در زمان نگاه می‌کنی. جریان زمان را احساس می‌کنی و درمی‌یابی که تنها بخشی از یک رژه بزرگ و بی‌اسم هستی. »


• « هالیوود همیشه یک قفس بوده...
قفسی برای گرفتار کردن رویاهای ما. »



👤| #John_Huston
🌀| @Perspective_7

➡️ The Prison Courtyard (1890)
🎨 Painter: Vincent vanGogh



⬅️ A Clockwork Orange (1971)
📽 Dir: Stanley Kubrick



◽️ | #Reference
🌀 | @Perspective_7

‍ ▪︎ جملاتی از استادان سینما درباره جان فورد


• ژان رنوار:

استعداد کم یافت می‌شود. مهارت تکنیک معمول نیست. هدایت عوامل در صحنه چیزی نیست که بتوان آن را سر کوچه کسب کرد. چیزی که حتی نادرتر است، اصالت است. جان فورد یک سلطان بود؛ او برای تمام کسانی که این بخت بزرگ را داشتند که با او کار کنند یک شهسوار بود. فقدان او جبران‌شدنی نیست.


• فرانک کاپرا:

فورد کارگردانی تمام و کمال بود. بدون شک او در فیلمسازی قدرترین و همه‌فن حریف‌ترین آدم بود. همانگونه که قلم مجسمه‌تراشی با میکل‌آنژ معنا می‌گیرد، بلندگوی سینما با جان فورد: زندگی او، احساسات، صلیب او معنا می‌گیرد. نمی‌توان فورد را گیر انداخت و تحلیلش کرد. او یک عظمت ناب بود.


• آلفرد هیچکاک:

هر فیلمی از جان فورد، مایه مسرت دیداری بود - طرز فیلمبرداری او، بلاغت او در شفافیت و سادگی ظاهری‌اش، هیچ نمایی هدررفت نداشت، هیچ زوم و زوم-بکی بی‌هدف قرار نمی‌گرفت. فیلمنامه‌های او شروع، میانه و پایانی داشتند. تمام جهان، آثار او را می‌فهمیدند و دوست داشتند، مانند سرزمینی که فورد عاشقش بود و آنرا بعنوان میراثی از خود، به جا گذاشت: مانیومنت‌ولی


• ویلیام وایلر:

در بین کارگردان‌های قدیم و جدید سینما کمتر کسی مانند جان فورد یافت می‌شود. تازه اگر بتوان کسی را مثل جان فورد پیدا کرد. من افتخار می‌کنم که او مرا دوست خودش نامید.



■ RIP (1894-1973)


● به مناسبت سالمرگ جناب جان فورد


👤| #John_Ford
🌀| @Perspective_7

ویلهلم فریدریش هگل:
• درسگفتارهای زیبایی‌شناسی


« زیبایی و هنر، بی‌شک، همچون نبوغی مهربان، در تمام امور زندگی نفوذ می‌کنند و زینت‌بخش تمام محیط اطراف ما، چه ذهنی و چه مادی، هستند. این زیبایی‌ها غم و اندوه شرایط ما و شرمندگی‌های زندگی واقعی را تسکین می‌دهند، با سرگرمی وقت را می‌کُشند و جایی که چیزی برای رسیدن به هدف وجود ندارد، جای آنچه رذیلت است، که به هر حال از رذیلت بهتر است، را می‌گیرند. »


👤 | #Hegel
▪️ | #Aesthetic
🌀 | @Perspective_7

شاید توسِ دوپاره شده
بار دیگر یکی شود؛
و بدین‌سان، یکی از هزار آرزوی او
برای این سرزمین هزارساله بر آید !



دیباچه‌ی نوین شاهنامه | بـهرام بیـضایی




👤| #Bahram_Beyzaie
🌀| @Perspective_7

‍ ●  ولفگانگ اولریش:
➖  سلفی؛ بازگشتِ زندگی عمومی (۲)[آخر]
➖  مترجم ستاره نوتاج؛ انتشارات آبان


میمیک‌ها و ژست‌ها، به عنوان بیان تصویریِ شفاهی و طبیعی مبنا و مرجع هرگونه ارتباط بصری رسانه‌اند. ولی سلفی‌ها– و به بیان کلی‌تر تمام تصاویر بدن – در رسانه‌های اجتماعی جایگاهی متمایز دارند، زیرا همچنان زبان بصری طبیعی را تحت شرایط فنی امتداد می‌دهند. سلفی‌ها تجلی آرزوی بشرند برای برقراری ارتباطی هرچه فراگیرتر با دیگران، حتی ورای مواجهات واقعی.

در آغاز، سلفی‌ها صرفاً جانشینی بوده‌اند برای عدم امکان صحبت زنده با دیگران و دیدن همزمان آنها. و، هرچند اکنون افراد بیش از پیش در قالب تماس تصویری زنده در رسانه‌های اجتماعی ارتباط برقرار می‌کنند، این به‌معنای کاهش اهمیت سلفی نیست. هر چه باشد این فرصت وجود دارد که با فیلترها استیکرها و دیگر المان‌ها و افکت‌ها تصویر زنده را به صورت زنده چنان تغییر داد که خصیصه‌های بیانی چهره، که با میمیک‌ها و ژست‌ها پدید می‌آیند، تشدید شوند. (در واقع) بیان اغراق آمیز می‌شود، به لحاظ معناشناختی غلیظ یا پرمایه می‌شود یا حتی به نحوی متناقض می‌شکند. در هر صورت، تغییر می‌کند و به مصنوعی صرف بدل می‌شود.


▫️ ¦ #Basics
🌀 ¦ @Perspective_7

• زمانی جان کاساوتیس کارگردان/بازیگر مستقل آمریکایی تبار، با تأمل در مورد سهم بسزای کاپرا در سینما و فرهنگ عامه به طعنه گفت:


« شاید واقعاً آمریکایی وجود نداشت، فقط فرانک کاپرا وجود داشت. چون فیلم‌های کاپرا صرف یک فیلم نبودند. آثار فرانک کاپرا، نامه‌های عاشقانه‌ی او به یک آمریکای ایده‌آل بودند. چشم‌اندازی سینمایی که خودش اختراع کرده بود. اجراهایی که بازیگران فرانک کاپرا ارائه می‌دادند، تصاویر ثابتی از شخصیت‌هایی بودند که به تصاویر قابل تشخیص فرهنگ عامه تبدیل شده بودند. چنانکه بازی هرکدام آن‌ها، سادگیِ جسورانه یک نماد از فرهنگ مردمی و عامه را دارا بود. »


👤| #Frank_Capra
👤| #John_Cassavetes
🌀| @Perspective_7

فرانک‌ کاپرا:
• درباب یادآوری‌هایی به انسان


« کسی باید مدام به انسان یادآوری کند که او آزاد، الهی و قوی به دنیا آمده است. عزیز و شکست‌ناپذیر در برابر سرنوشت، جامعه یا خود جهنم؛ و اینکه او فرزند خداست، وارث برابر همه نعمت‌های خداوند؛ و اینکه خوبی ثروت است، مهربانی قدرت است، و آزادی شکوه است. بالاتر از همه، هر انسانی با ظرفیتی درونی متولد می‌شود که او را تا جایی که تخیلش می‌تواند رویاپردازی یا تصور کند، می‌برد - البته به شرطی که آزاد باشد رویاپردازی و تصور کند. به همین علت باید کسی پیوسته به انسان یادآوری کند که دوست من، تو آمیزه‌ای الهی از دل و جرات و غبار ستارگان هستی. پس مقاومت کن ! اگر درهایی برای من باز شده‌اند، می‌توانند برای هر کسی باز شوند. »


• به بهانه سالمرگ استاد فرانک کاپرا
• عکسی از ستاره فرانک کاپرا در بلوار مشاهیر هالیوود.
• ستاره‌ای که بر روی زمین همیشه درخشان است تا با
آثارش برای ما حدیث انسانیت سراید.


👤| #Frank_Capra
🌀| @Perspective_7

فرانک‌کاپرا:
• درباره دوستی با مخاطب


« بهترین راه برای ایجاد دوستی با مخاطب، تتها خنداندن اوست. شما نمی‌توانید مردم را بخندانید مگر اینکه تسلیم شوند - از دفاع‌هایشان، از خصومت‌هایشان دست بردارند. و وقتی مخاطبی را می‌خندانید، او با شما همراه می‌شود. و اگر چیزی برای گفتن داشته باشید، به شما گوش می‌دهد. من یک نظریه دارم که اگر بتوانید او را به شکلی شریف بخندانید، او دوست شماست. »


• 𝐘𝐨𝐮 𝐂𝐚𝐧'𝐭 𝐓𝐚𝐤𝐞 𝐈𝐭 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐘𝐨𝐮 (𝟏𝟗𝟑𝟖)
• 𝐃𝐢𝐫: 𝐅𝐫𝐚𝐧𝐤 𝐂𝐚𝐩𝐫𝐚


👤| #Frank_Capra
🌀| @Perspective_7