برای همراهی با جهان و در عین حال حفظ ملیت، ما هم شنبههامون سخت و طاقتفرسان هم دوشنبههامون.
شما اگه میدونستین آدما چقدر در روز به خودشون سیلی میزنن دیگه بهشون سیلی نمیزدید؛ ماچشون میکردید تا جای سیلیها کمتر بسوزه، بغلشون میکردید، مهربون بودید بهجای بیرحم.
Stuff
کیفیت زندگی منو افزایش میده. [بیاین از این قدرتا به کسی ندیم.🤦🏽♀️]
در این مواقع میدوم، فرار میکنم و تمام کارهایی که برای دور کردن آدما بلدمو انجام میدم تا دور شه، قدرتشو از دست بده و تموم شه. خودم بمونم و دایرهی کوچیک اطرافم.
آدم به کی بگه فردا ۱۰ ساعت پشت هم کلاس دارم که در جواب نگه من هر روز ۱۲ ساعت کلاسم تازه کارم میکنم؟
آدم با کی حرف بزنه که صحبت تبدیل به مسابقهی “کی بدبختتره” نشه؟
آدم با کی حرف بزنه که صحبت تبدیل به مسابقهی “کی بدبختتره” نشه؟
Forwarded from دال
حقیقتا اگر امید برای رسیدن به تعطیلی سهشنبه نبود، از پروسه بیدار شدن صبح امروز جون سالم به در نمیبردم.
پرسیده شده که حالا هر هفته قراره از جمعه شب تا پایان شنبه غرِ شنبه رو بزنم؟
پاسخ میدن که بله!
شنبهست دیگه، چیکار کنم؟
پاسخ میدن که بله!
شنبهست دیگه، چیکار کنم؟
Forwarded from میدونی چیه ... (sᴇᴘᴇʜʀ)
وقتی یکی رو ناراحت میکنی، مهم نیست دیگه منظوری داشتی یا نه. ناراحت کردی آقا، ناراحت کردی.
تست شخصیت شناسی دادم و اولین جملهی توصیف شخصیت من این بود:
افراد زیادی وجود دارند که از شما خوششان نمیآید.
افراد زیادی وجود دارند که از شما خوششان نمیآید.