استاد سر کلاس گفت: “....یا مثلا بعضیا توی جمع‌های شلوغ عصبی میشن.” و من با تمام قدرت سرمو تکون دادم.

امیدوارم هیچ وقت به “امتحان از کجاست؟/ برای امتحان چی بخونیم؟” ِ کلاس تبدیل نشید.
دلم میخواد همه‌شونو بلاک، ریپورت، و میخ آویز کنم.

دلم میخواد سرش داد بزنم که، بی‌جنبه! بیشعور! نفهم! جوگیر! اگه کاریو بلد نیستی راجع‌بهش حرف نزن. کلا حرف نزن! کلا چند وقت ساکت باش.

مهسا یه بار توی کانالش گفته بود که بعضی وقتا دلم میخواد اینجا بیام غر بزنم و ریکشنی از خواننده‌ها نگیرم. متاسفانه فکر کنم پستو پاک کرده.
حالا، همون!

And at the end my darling, all you need is closure.

نوشته بود:
أيحق لي أن أزعجك عندما أشتاق اليک؟

آیا حق اینو دارم که وقتی دلم برات تنگ میشه؛ مزاحمت بشم؟

#instrumental
#گوش
@bendilsiz

هر روز یه راه جدید برا وقت هدر دادن پیدا میکنم

تمام اینا برای فرار از فکر کردنه.
تمام اینا برای فرار از فکر کردنه.
تمام اینا برای فرار از فکر کردنه.
تمام اینا برای فرار از فکر کردنه.
تمام اینا برای فرار از فکر کردنه.

چرا نمیریم بیرون؟ چرا انقدر نمیریم بیرون که من وقت می‌کنم گایتون بخونم؟ چرا فاکینگ نمیریم بیرون؟؟

اما این یازده نفر، آخ از این یازده نفر که اگر ویروس کرونا نبود هر روز بغلشون می‌کردم. (البته بعید میدونم یکیشون اجازه میداد، بس که خجالتیه! اونو هفته‌ای یه بار، بقیه‌شونو هر روز!)
خدا رو شکر که هستن، خدا رو شکر که با همیم.
#twelve

سوالم اینه که چرا آدما کمک بقیه رو نمیپذیرن؟ چرا فکر می‌کنن کمک، لطفه؟ چرا اجازه نمیدن میزو با هم بلند کنیم و دیسک هیشکی بیرون نزنه و دست هیشکی درد نگیره؟

دلم یه کادوی هری پاتری میخواد، حیف که برای هر نوع کادوی هری پاتری زیادی پیرم.
پ.ن: پرنیان و سمیرا ماگ، تیشرت، هودی و سایر مواردو پیشنهاد دادن و اطمینان دادن که پیر نیستم. لذا نیستم. مرسی.

کاش زندگی ولی میذاشت یه نفس راحت بکشیم بعد دوباره زانوهاشو فشار میداد روی قفسه سینه‌مون که نفس کشیدن سخت بشه دوباره .

اجازه بدید از همین الان اعلام کنم که امروز روز بدیه و پتو رو بکشم روی سرم و کاری انجام ندم.

درستش این بود که در این اوضاعِ نایابیِ دوپامین، کالری شکلات حساب نشه!

مامان.

وقتی دیفالتم به هم میخوره نمی‌تونم فانکشن داشته باشم. دیفالت‌ترین دیفالتمم اینه که مامان حالش خوبه و خندونه و هر وقت جیغ می‌زنم میدوه سمت اتاقم.

کاش واتساپ آتیش بگیره. یا این که دکمهٔ وویسش بسوزه و دیگه نشه وویس داد. چقدر بده این اپلیکیشن. چقدر بده!

یه وقتایی واقعا نیاز دارم کارهامو بلند برای یکی بگم؛ ولی هیچکس گوش نمیده.

گفت: این مسئله از نظر درونی حل شد برات؟
گفتم: مجبور شدم خیلی خودمو هل بدم که حل بشه و خیلی اذیت شدم، چون به این قسمت از مغزم که درگیر این مسئله ست نیاز دارم.