امروز هی یاد اون قسمت از modern family افتادم که فیل خودشو استرالیایی میدونست چون نطفه‌ش اونجا بسته شده بود و رفتن استرالیا؛ از وقتی وارد استرالیا شدند دائم اتفاقات بدی واسش میفتاد و یه جا رسید که وا داد و گفت من نمیدونم چرا دائم به اینجا شانس دوباره میدم وقتی اینجا از وقتی که اومدن منو آزرده.

این داستان قشنگیه ولی من خیلی بد تعریفش کردم. حیف واقعا. حیف که کلمه کم میارم هی.

وقتی آدم چیزی واسه از دست دادن نداشته باشه جلوی همه هار‌هار میزنه زیر خنده و تا بعد از آکْوارد سایلنت هم ادامه میده.

[خنده‌های مدل آقای همساده] ها‌ها‌ها‌ها

اصلا شما میدونید همین من چند وقته بغل نشدم؟

اصلا شما میدونید همین من چقدر در مقابل علاقه‌مند شدن مقاومت میکنم و همیشه هم قلبم شرحه‌شرحه‌ست؟

دیدین آدما یه حرف مهم و تاثیر‌گذار میزنن و شما غرق میشین توی حرفاشون؟
دیدین وسط غرق شدنه یهو حرفشون تموم میشه و شما باید خودتونو آماده کنید برای نشون دادن یه ری‌اکشن خوب تا مبادا اونا حرفشونو تموم کنن؟
اینجاش سخته!

Maybe this world is another planet’s hell.
#Grimm

مرزای من یه سری خطوط مواجن که هیچ‌کس دقیقا نمیتونه تعیینشون کنه مگر اینکه زیر پا بذاردشون و مورد خشمم قرار بگیره.

از برنامه‌های قبل از ۲۱ سالگیم اینه که یه آهنگ اسپانیایی رو حفظ شم با معنا.

چطور ممکنه آدم دلش واسه‌ی چیزی که همش داشت آرزو میکرد زودتر تموم بشه تنگ شه؟

Hell is empty because all evils are in this world.
#Grimm

قبلا ها راجع‌به چی حرف میزدم که اونهمه حرف داشتم؟
چرا یادم نمیاد؟

از مشکلات اساسیم دل نکندنه؛ دل نکندن از هر‌چی و هر‌کی و هر‌جا.

دلتون تنگ نشده بود؟
#Jon

هی فشار بدین، هی فشار بدین، هی فشار بدین؛ تحمل آدم که تموم میشه بگین “اعصاب نداریا!” .

مغز من به‌جای خاطرات بد، خاطرات خوب رو پاک میکنه؛ خاطرات بد رو تبدیل به کابوس میکنه و به‌صورت رندوم پخششون میکنه.

چه شب‌هایی که فکر میکردیم صبح نمیشن و ما رو میکُشن و نکشتن.
چه شب‌هایی که یادمون رفت چقدر سخت گذشتن.
ولی گذشتن!
گذشتن!

براتون نچرال هایْ آرزو میکنم؛ جوری که دوستان آن‌نچرال هایْ ها هم حسودیشون بشه.

کاش این تابستون هیچ‌وقت پاییز نشه.

بی‌صبرانه منتظر اون قسمتم که بلاخره یه چیزی هم قسمت خوبش نصیبم بشه.
یا که اصلا برنامه‌ای واسش نداری خدا جان؟ما همینطور برای همه مضحکه و درس عبرتیم تا لحظه‌ی مرگ؟