#عمومی
اولین تصویر از شبکه ماده تاریک
دانشمندان موفق به ایجاد اولین تصویر ترکیبی از شبکه ماده تاریک شدند که بین کهکشانها امتداد یافته است.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/512545/
اولین تصویر از شبکه ماده تاریک
دانشمندان موفق به ایجاد اولین تصویر ترکیبی از شبکه ماده تاریک شدند که بین کهکشانها امتداد یافته است.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/512545/
مجله اینترنتی برترین ها | پورتال خبری و سبک زندگی
اولین تصویر از شبکه ماده تاریک
دانشمندان موفق به ایجاد اولین تصویر ترکیبی از شبکه ماده تاریک شدند که بین کهکشانها امتداد یافته است.
#عمومی
فیلها از آنچه تصور میشد باهوشترند
محققان دانشگاه کمبریج انگلیس به این نتیجه رسیدهاند که فیلها از آنچه که انتظار میرفت بسیار باهوشتر هستند.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/512540/
فیلها از آنچه تصور میشد باهوشترند
محققان دانشگاه کمبریج انگلیس به این نتیجه رسیدهاند که فیلها از آنچه که انتظار میرفت بسیار باهوشتر هستند.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/512540/
مجله اینترنتی برترین ها | پورتال خبری و سبک زندگی
فیلها از آنچه تصور میشد باهوشترند
محققان دانشگاه کمبریج انگلیس به این نتیجه رسیدهاند که فیلها از آنچه که انتظار میرفت بسیار باهوشتر هستند.
#عمومی
ناسا اعلام کرد: احتمال وجود حیات در قمر زحل
خبرآنلاین: انسلادوس ششمین قمر زحل که اقیانوسی یخی را در زیر پوسته خود پنهان دارد، تازه ترین نامزد وجود حیات بالقوه است.
به گزارش یورونیوز ناسا روز پنج شنبه اعلام کرد که فضاپیمای کاسینی موفق به شناسایی مقدار فراوان مولکول های هیدروژن در مدار انسلادوس شده است. این مقدار هیدروژن از یخ فشان های عظیمی که از این قمر بزرگ زحل شلیک می شود بدست آمده است.
لیندا اسپیلکر از دانشمندان پروژه ماموریت کاسینی می گوید: «ما حالا می دانیم که انسلادوس تقریبا دارای همه مواد تشکیل دهنده است که شما برای حیات نیاز دارید همانطور که روی زمین وجود دارد. کریس از نظر تو آیا در اقیانوس انسلادوس می تواند میکروب و یا حتی میگو وجود دشته باشد؟»
کریس گلن از دانشمندان همکار در پروژه کاسینی می گوید: «فوق العاده می بود لیندا اما ما شواهدی از وجود موجودات روی انسلادوس کشف نکرده ایم اما من بر اساس داده های ژئو شیمیایی متقاعد شده ام که این احتمال هست.»
برخی از دانشمندان معتقدند حضور قابل توجه هیدروژن احتمالا در نتیجه واکنشهای شیمیایی در اعماق دریا میان سنگ ها و آب رخ می دهد که می تواند نشانه ای از حیات میکروبی در این قمر زحل باشد.
ناسا گفته است که این کشف به معنای آن نیست که حیات در انسلادوس وجود دارد اما ممکن است شرایط مساعد برای زندگی وجود داشته باشد.
ناسا اعلام کرد: احتمال وجود حیات در قمر زحل
خبرآنلاین: انسلادوس ششمین قمر زحل که اقیانوسی یخی را در زیر پوسته خود پنهان دارد، تازه ترین نامزد وجود حیات بالقوه است.
به گزارش یورونیوز ناسا روز پنج شنبه اعلام کرد که فضاپیمای کاسینی موفق به شناسایی مقدار فراوان مولکول های هیدروژن در مدار انسلادوس شده است. این مقدار هیدروژن از یخ فشان های عظیمی که از این قمر بزرگ زحل شلیک می شود بدست آمده است.
لیندا اسپیلکر از دانشمندان پروژه ماموریت کاسینی می گوید: «ما حالا می دانیم که انسلادوس تقریبا دارای همه مواد تشکیل دهنده است که شما برای حیات نیاز دارید همانطور که روی زمین وجود دارد. کریس از نظر تو آیا در اقیانوس انسلادوس می تواند میکروب و یا حتی میگو وجود دشته باشد؟»
کریس گلن از دانشمندان همکار در پروژه کاسینی می گوید: «فوق العاده می بود لیندا اما ما شواهدی از وجود موجودات روی انسلادوس کشف نکرده ایم اما من بر اساس داده های ژئو شیمیایی متقاعد شده ام که این احتمال هست.»
برخی از دانشمندان معتقدند حضور قابل توجه هیدروژن احتمالا در نتیجه واکنشهای شیمیایی در اعماق دریا میان سنگ ها و آب رخ می دهد که می تواند نشانه ای از حیات میکروبی در این قمر زحل باشد.
ناسا گفته است که این کشف به معنای آن نیست که حیات در انسلادوس وجود دارد اما ممکن است شرایط مساعد برای زندگی وجود داشته باشد.
#عمومی
کشف حیات در اعماق زمین
وب سایت کلیک: دانشمندان احتمالا شواهدی از حیات میکروبی در عمق سیارهمان یافتهاند. مواد ارگانیک در قطعات سنگی که توسط گلفشان ها به بیرون ریخته شده است، حضور دارند.
این گلفشان در نزدیکی عمیقترین مکان دنیا یعنی دراز گودال ماریانا قرار دارد. در حالی که سایر محققان امیدوارند علایمی مبنی بر وجود زندگی موجودات فضایی در اروپا، قمر مشتری و انسلادوس، قمر زحل پیدا کنند، این کشف جدید نشان میدهد هنوز هم احتمال یافتن زندگی در شکل های عجیب در اعماق زمین وجود دارد و ده ها کیلومتر زیر کف دریا قرار دارند.
محقق سرپرست اولیور پلامر از دانشگاه اوترخت هلند می گوید: «این یک نشانه دیگر برای وجود بیوسفر در اعماق سیاره ما است. این بخش میتواند بسیار گسترده و یا بسیار کوچک باشد اما قطعا چیزی در جریان است که ما هنوز آن را درک نمیکنیم.»
پلامر و تیمش یک سری تجزیه و تحلیل شیمیایی روی تکه های سنگ بیرون آورده شده به کف دریا توسط چامورو سیمونت ـ یک گلفشان بزرگ در زیر اقیانوس آرام غربی ـ انجام دادند.
آنچه باعث میشود این گلفشان مورد توجه خاص قرار بگیرد، این است که در قوس ماریانا قرار دارد و همچنین محل برخورد صفحات تکتونیکی است. در این بخش صفحه اقیانوس آرام به زیر صفحه ی دریای فیلیپین می رود.
زمانی که این تیم ۴۶ نمونه سنگ از گل فشان را تحلیل کرد متوجه شد مواد شیمیایی مرتبط به ضایعات تولید شده توسط باکتری ها از جمله هیدروکربن ها، لیپپیدها و آمینو اسید ها در این قطعات وجود دارند.
این مانند یافتن شواهد مستقیم برای اثبات زندگی نیست اما در غیاب توضیحات دیگر، این تیم تصور میکند گلفشان ها می توانند بقایای زندگی ای را که زمانی در اعماق سیاره وجود داشته به بیرون پرتاب کنند.
سوال اینجاست که آیا آنها هنوز هم وجود دارند؟ می توانند در چنین عمقی و بدون نور زنده بمانند؟
ایوان ساوو، یک محقق از دانشگاه انگلستان می گوید «یافته ها به ما بینش جدیدی از زندگی بر روی کره زمین میدهند. با توجه به دشواری به دست آوردن نمونه از اعماق زمین، شانس زیادی برای اکتشاف زندگی میکروبی و دوام آن در غیاب فتوسنتز نداشته ایم. سنگ های گوشتهای که ما بررسی کردهایم به ما ارتباطی بین چرخه کربن در اعماق و جهان بالایی را نشان میدهد.»
این تیم قبول دارد هنوز مشخص نیست منبع این مواد شیمیایی چیست اما محاسبات آنها نشان میدهد زندگی در ۱۰ کیلومتر زیر عمیقترین نقطه کف اقیانوس ممکن است وجود داشته باشد.
کشف حیات در اعماق زمین
وب سایت کلیک: دانشمندان احتمالا شواهدی از حیات میکروبی در عمق سیارهمان یافتهاند. مواد ارگانیک در قطعات سنگی که توسط گلفشان ها به بیرون ریخته شده است، حضور دارند.
این گلفشان در نزدیکی عمیقترین مکان دنیا یعنی دراز گودال ماریانا قرار دارد. در حالی که سایر محققان امیدوارند علایمی مبنی بر وجود زندگی موجودات فضایی در اروپا، قمر مشتری و انسلادوس، قمر زحل پیدا کنند، این کشف جدید نشان میدهد هنوز هم احتمال یافتن زندگی در شکل های عجیب در اعماق زمین وجود دارد و ده ها کیلومتر زیر کف دریا قرار دارند.
محقق سرپرست اولیور پلامر از دانشگاه اوترخت هلند می گوید: «این یک نشانه دیگر برای وجود بیوسفر در اعماق سیاره ما است. این بخش میتواند بسیار گسترده و یا بسیار کوچک باشد اما قطعا چیزی در جریان است که ما هنوز آن را درک نمیکنیم.»
پلامر و تیمش یک سری تجزیه و تحلیل شیمیایی روی تکه های سنگ بیرون آورده شده به کف دریا توسط چامورو سیمونت ـ یک گلفشان بزرگ در زیر اقیانوس آرام غربی ـ انجام دادند.
آنچه باعث میشود این گلفشان مورد توجه خاص قرار بگیرد، این است که در قوس ماریانا قرار دارد و همچنین محل برخورد صفحات تکتونیکی است. در این بخش صفحه اقیانوس آرام به زیر صفحه ی دریای فیلیپین می رود.
زمانی که این تیم ۴۶ نمونه سنگ از گل فشان را تحلیل کرد متوجه شد مواد شیمیایی مرتبط به ضایعات تولید شده توسط باکتری ها از جمله هیدروکربن ها، لیپپیدها و آمینو اسید ها در این قطعات وجود دارند.
این مانند یافتن شواهد مستقیم برای اثبات زندگی نیست اما در غیاب توضیحات دیگر، این تیم تصور میکند گلفشان ها می توانند بقایای زندگی ای را که زمانی در اعماق سیاره وجود داشته به بیرون پرتاب کنند.
سوال اینجاست که آیا آنها هنوز هم وجود دارند؟ می توانند در چنین عمقی و بدون نور زنده بمانند؟
ایوان ساوو، یک محقق از دانشگاه انگلستان می گوید «یافته ها به ما بینش جدیدی از زندگی بر روی کره زمین میدهند. با توجه به دشواری به دست آوردن نمونه از اعماق زمین، شانس زیادی برای اکتشاف زندگی میکروبی و دوام آن در غیاب فتوسنتز نداشته ایم. سنگ های گوشتهای که ما بررسی کردهایم به ما ارتباطی بین چرخه کربن در اعماق و جهان بالایی را نشان میدهد.»
این تیم قبول دارد هنوز مشخص نیست منبع این مواد شیمیایی چیست اما محاسبات آنها نشان میدهد زندگی در ۱۰ کیلومتر زیر عمیقترین نقطه کف اقیانوس ممکن است وجود داشته باشد.
#عمومی
تولید ماده ای که قانون نیوتن را نقض میکند!
ایسنا: فیزیکدانها مایعی با "جرم منفی" تولید کردهاند که وقتی نیرویی به آن وارد میشود با نقض قانون دوم نیوتن در جهت عکس به حرکت در میآید.
به نقل از بیبیسی، در زندگی روزمره، وقتی یک شی را هل میدهیم، در همان جهتی که نیرو به آن وارد شده شتاب میگیرد؛ رابطه ای که قانون دوم نیوتن آن را توضیح میدهد.
اما از لحاظ نظری، ماده میتواند جرم منفی داشته باشد همانطور که بار الکتریکی میتواند مثبت یا منفی باشد.
پروفسور انگلس از دانشگاه ایالتی واشنگتن و همکارانش دمای اتم های روبیدیوم را تا صفر مطلق (نزدیک منهای ۲۷۳ درجه سانتیگراد) کاهش دادند.
در این حالت، ذرات ماده با سرعت فوق العاده کم حرکت میکنند و رفتاری را دنبال میکنند که فیزیک کوانتوم تشریح میکند یعنی مثل موج رفتار میکنند.
آنها همچنین به صورت همزمان و با هم به صورت آنچه که به "ابرمایع" معروف است حرکت میکنند و بدون از دست دادن انرژی جاری میشوند.
برای ایجاد شرایط لازم برای جرم منفی، محققان از لیزرهایی برای به دام انداختن اتمهای روبیدیوم استفاده کردند و در حرکتی عقب و جلو به جنبش درآوردند.
وقتی اتمها از تله لیزری آزاد شدند، انبساط پیدا کردند و بعضی از آنها جرم منفی داشتند.
مایکل فوربز استادیار فیزیک در دانشگاه واشنگتن گفت: اگر چیزی را که جرم منفی دارد فشار دهید، به سوی شما شتاب می گیرد. انگار روبیدیوم به دیواری نامرئی خورده و برگشته باشد.
دکتر فوربز افزود: مساله بدیع در این آزمایش کنترلی است که بر طبیعت جرم منفی داریم، بدون هیچ نوع پیچیدگی.
به گفته محققان این آزمایش به درک بهتر جرم منفی کمک میکند.
آنها میگویند که این آزمایش همچنین ابزاری برای کشف رابطه میان جرم منفی و پدیدههای مشاهده شده در کیوان مثل ستارههای نوترونی، سیاهچالهها و انرژی تاریک است.
این پدیده در نشریه "فیزیکال ریویو لترز" تشریح شده است.
تولید ماده ای که قانون نیوتن را نقض میکند!
ایسنا: فیزیکدانها مایعی با "جرم منفی" تولید کردهاند که وقتی نیرویی به آن وارد میشود با نقض قانون دوم نیوتن در جهت عکس به حرکت در میآید.
به نقل از بیبیسی، در زندگی روزمره، وقتی یک شی را هل میدهیم، در همان جهتی که نیرو به آن وارد شده شتاب میگیرد؛ رابطه ای که قانون دوم نیوتن آن را توضیح میدهد.
اما از لحاظ نظری، ماده میتواند جرم منفی داشته باشد همانطور که بار الکتریکی میتواند مثبت یا منفی باشد.
پروفسور انگلس از دانشگاه ایالتی واشنگتن و همکارانش دمای اتم های روبیدیوم را تا صفر مطلق (نزدیک منهای ۲۷۳ درجه سانتیگراد) کاهش دادند.
در این حالت، ذرات ماده با سرعت فوق العاده کم حرکت میکنند و رفتاری را دنبال میکنند که فیزیک کوانتوم تشریح میکند یعنی مثل موج رفتار میکنند.
آنها همچنین به صورت همزمان و با هم به صورت آنچه که به "ابرمایع" معروف است حرکت میکنند و بدون از دست دادن انرژی جاری میشوند.
برای ایجاد شرایط لازم برای جرم منفی، محققان از لیزرهایی برای به دام انداختن اتمهای روبیدیوم استفاده کردند و در حرکتی عقب و جلو به جنبش درآوردند.
وقتی اتمها از تله لیزری آزاد شدند، انبساط پیدا کردند و بعضی از آنها جرم منفی داشتند.
مایکل فوربز استادیار فیزیک در دانشگاه واشنگتن گفت: اگر چیزی را که جرم منفی دارد فشار دهید، به سوی شما شتاب می گیرد. انگار روبیدیوم به دیواری نامرئی خورده و برگشته باشد.
دکتر فوربز افزود: مساله بدیع در این آزمایش کنترلی است که بر طبیعت جرم منفی داریم، بدون هیچ نوع پیچیدگی.
به گفته محققان این آزمایش به درک بهتر جرم منفی کمک میکند.
آنها میگویند که این آزمایش همچنین ابزاری برای کشف رابطه میان جرم منفی و پدیدههای مشاهده شده در کیوان مثل ستارههای نوترونی، سیاهچالهها و انرژی تاریک است.
این پدیده در نشریه "فیزیکال ریویو لترز" تشریح شده است.
#عمومی
نوع جدیدی از نور در آسمان کشف شد
گروهی از ستاره شناسان آماتور نوع جدیدی از نور را در آسمان شب کشف کرده اند. این نور «استیو» نام گرفته است.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/519408/
نوع جدیدی از نور در آسمان کشف شد
گروهی از ستاره شناسان آماتور نوع جدیدی از نور را در آسمان شب کشف کرده اند. این نور «استیو» نام گرفته است.
http://www.bartarinha.ir/fa/news/519408/
مجله اینترنتی برترین ها | پورتال خبری و سبک زندگی
نوع جدیدی از نور در آسمان کشف شد
گروهی از ستاره شناسان آماتور نوع جدیدی از نور را در آسمان شب کشف کرده اند. این نور «استیو» نام گرفته است.
علم و بنیان Science &Foundation
https://www.google.com/amp/s/phys.org/news/2017-04-math-possibility.amp?_utm_source=1-2-2
#تخصصی
For his research, Tippett created a mathematical model of a Traversable Acausal Retrograde Domain in Space-time (TARDIS). He describes it as a bubble of space-time geometry which carries its contents backward and forwards through space and time as it tours a large circular path. The bubble moves through space-time at speeds greater than the speed of light at times, allowing it to move backward in time.
For his research, Tippett created a mathematical model of a Traversable Acausal Retrograde Domain in Space-time (TARDIS). He describes it as a bubble of space-time geometry which carries its contents backward and forwards through space and time as it tours a large circular path. The bubble moves through space-time at speeds greater than the speed of light at times, allowing it to move backward in time.
علم و بنیان Science &Foundation
#تخصصی For his research, Tippett created a mathematical model of a Traversable Acausal Retrograde Domain in Space-time (TARDIS). He describes it as a bubble of space-time geometry which carries its contents backward and forwards through space and time as…
#تخصصی
مسافرت در زمان به کمک ریاضیات ممکن می شود
-----
خبرگزاری مهر: اگر چه تا به حال تنها در فیلم های علمی و تخیلی شاهد مسافرت از زمانی به زمان دیگر بوده ایم، اما دانشمندان می گویند این کار به مدد علم ریاضیات واقعا امکان پذیر است.
به نقل از ساینس تایمز، یکی از اساتید دانشگاه بریتیش کلمبیا می گوید با استفاده از یک مدل ریاضی می توان دستگاهی برای مسافرت در زمان تولید کرد و از زمان حال به گذشته یا آینده منتقل شد.
بن تیپت استاد دانشگاه بریتیش کلمبیا مدعی است مدلی ریاضی ابداع کرده که با استفاده از آن می توان یک دستگاه مسافرت در زمان طراحی کرد.
وی که استاد ریاضیات و فیزیک است به تازگی نتایج تحقیقات خود در مورد مسافرت در زمان را منتشر کرده است. او که از متخصصان نظریه نسبیت عام انیشتین نیز هست می گوید با ترکیب جزییات این نظریه با برخی اصول فیزیک و ریاضیات به فرمولی دست یافته که مسافرت در زمان را عملیاتی خواهد کرد.
تلاش برای مسافرت در زمان سابقه ای طولانی دارد و اولین بار در سال ۱۸۸۵ کتابی در این زمینه منتشر شد و در دهه های اخیر نیز بررسی های فراوانی در این حوزه انجام شده است.
در مدل ابداعی بن تیپت این تصور که فضا سه بعدی بوده و زمان این ابعاد را از یکدیگر جدا کرده رد شده و از وجود چهار بعد به طور همزمان سخن به میان آمده است. در قالب بعد چهارم می توان مجالی برای مسافرت در زمان به وجود آورد.
اگر چه ایده مسافرت در زمان، ایده ای قابل اثبات به نظر می رسد؛ اما هنوز مشخص نیست آیا واقعا می توان دستگاهی برای این کار اختراع کرد یا خیر. بن تیپت می گوید مطالعات خود در این زمینه را ادامه خواهد داد.
مسافرت در زمان به کمک ریاضیات ممکن می شود
-----
خبرگزاری مهر: اگر چه تا به حال تنها در فیلم های علمی و تخیلی شاهد مسافرت از زمانی به زمان دیگر بوده ایم، اما دانشمندان می گویند این کار به مدد علم ریاضیات واقعا امکان پذیر است.
به نقل از ساینس تایمز، یکی از اساتید دانشگاه بریتیش کلمبیا می گوید با استفاده از یک مدل ریاضی می توان دستگاهی برای مسافرت در زمان تولید کرد و از زمان حال به گذشته یا آینده منتقل شد.
بن تیپت استاد دانشگاه بریتیش کلمبیا مدعی است مدلی ریاضی ابداع کرده که با استفاده از آن می توان یک دستگاه مسافرت در زمان طراحی کرد.
وی که استاد ریاضیات و فیزیک است به تازگی نتایج تحقیقات خود در مورد مسافرت در زمان را منتشر کرده است. او که از متخصصان نظریه نسبیت عام انیشتین نیز هست می گوید با ترکیب جزییات این نظریه با برخی اصول فیزیک و ریاضیات به فرمولی دست یافته که مسافرت در زمان را عملیاتی خواهد کرد.
تلاش برای مسافرت در زمان سابقه ای طولانی دارد و اولین بار در سال ۱۸۸۵ کتابی در این زمینه منتشر شد و در دهه های اخیر نیز بررسی های فراوانی در این حوزه انجام شده است.
در مدل ابداعی بن تیپت این تصور که فضا سه بعدی بوده و زمان این ابعاد را از یکدیگر جدا کرده رد شده و از وجود چهار بعد به طور همزمان سخن به میان آمده است. در قالب بعد چهارم می توان مجالی برای مسافرت در زمان به وجود آورد.
اگر چه ایده مسافرت در زمان، ایده ای قابل اثبات به نظر می رسد؛ اما هنوز مشخص نیست آیا واقعا می توان دستگاهی برای این کار اختراع کرد یا خیر. بن تیپت می گوید مطالعات خود در این زمینه را ادامه خواهد داد.
#عمومی
زبان درک ما از زمان را شکل می دهد
-----
وب سایت تکرا - فرید کریمی: زبانی که با آن صحبت می کنید، دیدگاهتان را نسبت به دنیا تغییر می دهد. محققان همیشه می گفتند که افراد دو زبانه دارای قدرت پردازش ذهنی بهتر، دید بهتر، قدرت شناختی و حتی در برابر زوال عقل یا آلزایمر مقاوم تر هستند. این افراد بسته به مشخصات زبانی که به آن صحبت می کنند، روش های مختلفی برای انجام امور را بر میگزینند.
حال زبان شناسان می گویند، دریافته اند که افراد دو زبانه با توجه به زبانی با آن صحبت می کنند، برآورد متفاوتی نسبت به مدت زمان رخدادها دارند.
این مطالعه توسط پانوس آتاناسوپولوس، زبان شناسی از دانشگاه لنکستر و امانوئل بیلوند زبان شناسی از دانشگاه استکهلم انجام شده است. یافته های این دو محقق، برای اولین بار، شواهدی از انعطاف پذیری شناختی در افراد دو زبانه را نشان می دهد.
در ۱۵ سال اخیر شاهد شواهد چشمگیری بر اساس تحقیقات گسترده بر روی ذهن های دو زبانه بوده ایم، اکثر این مطالعات از مزایای استفاده بیش از یک زبان خبر می دادند. احتمالا ذهن های دو زبانه با توجه به تغییرهای مکرر زبانی، دارای ذهن هایی انعطاف پذیر هستند. این انعطاف پذیری ذهنی خصوصا با افزایش سن مزیت های خود را بروز می دهد. افراد دو زبانه دیرتر از بقیه افراد علائم اختلالات شناختی را از خود بروز می دهند و همچنین اختلالات دژنراتیو مرتبط با سن مانند زوال عقل و یا آلزایمر در این گونه افراد حداقل پنج سال به تعویق می افتد.
همچنین محققان می گویند، در قضاوت های خطرپذیر، افراد دو زبانه تمایل بیشتری برای تصمیم های خطرپذیرتر در زبان دوم نسبت به زبان اول دارند. این امر موجب می شود، کمتر در معرض ریسک های عاطفی زبان اول قرار گیرند. بنابراین زبان، حقیقتا می تواند، بر روی طرز فکر تاثیرگذار باشد. درواقع زبان متفاوت دید متفاوتی را به نسبت به زندگی و دنیا به فرد می دهد.
افراد دوزبانه به سرعت و ناخودآگاه زبان خود را تعوض می کنند، پدیده ای که «کد سوئیچینگ» نام دارد. اما زبان های مختلف دارای دیدگاه های متفاوتی نسبت به هم هستند. به عنوان مثال، کسانی که به زبان های سوئدی ها و انگلیسی صحبت می کنند، ترجیح می دهند با رجوع به فواصل فیزیکی زمان رخداد را تخمین بزنند. همچون، یک استراحت کوتاه، عروسی طولانی و غیره. در این زبان ها گذشت زمان با مسافت طی شده درک می شود.
اما یونانی ها و اسپانیایی ها ترجیح می دهند، زمان رخدادها را با کمیت های فیزیکی، مانند، یک استراحت کوچک، عروسی بزرگ نشان دهند. در این مورد گذشت زمان با حجم درک می شود.
این مطالعه نشان می دهد، افراد دو زبانه، دارای انعطاف پذیری برای نشان دادن زمان رخدادها به هر دو روش هستند.
آتاناسوپولوس گفت "با یادگیری یک زبان جدید، شما به طور ناگهانی با ابعاد ادراکی وفق پیدا می کنید که پیش از این از آن آگاه نبودید. این واقعیت که افراد دو زبانه با زحمت و یا ناخودآگاه به یکی از این روش ها زمان را تخمین می زنند، متناسب با شواهدی است که نشان می دهد، سهولت در زبان می تواند به اساسی ترین حواس ما، از جمله احساسات و ادراک بصری ما منتقل شود. حال این، می تواند، احساس ما نسبت به زمان را تغییر دهد.”
زبان درک ما از زمان را شکل می دهد
-----
وب سایت تکرا - فرید کریمی: زبانی که با آن صحبت می کنید، دیدگاهتان را نسبت به دنیا تغییر می دهد. محققان همیشه می گفتند که افراد دو زبانه دارای قدرت پردازش ذهنی بهتر، دید بهتر، قدرت شناختی و حتی در برابر زوال عقل یا آلزایمر مقاوم تر هستند. این افراد بسته به مشخصات زبانی که به آن صحبت می کنند، روش های مختلفی برای انجام امور را بر میگزینند.
حال زبان شناسان می گویند، دریافته اند که افراد دو زبانه با توجه به زبانی با آن صحبت می کنند، برآورد متفاوتی نسبت به مدت زمان رخدادها دارند.
این مطالعه توسط پانوس آتاناسوپولوس، زبان شناسی از دانشگاه لنکستر و امانوئل بیلوند زبان شناسی از دانشگاه استکهلم انجام شده است. یافته های این دو محقق، برای اولین بار، شواهدی از انعطاف پذیری شناختی در افراد دو زبانه را نشان می دهد.
در ۱۵ سال اخیر شاهد شواهد چشمگیری بر اساس تحقیقات گسترده بر روی ذهن های دو زبانه بوده ایم، اکثر این مطالعات از مزایای استفاده بیش از یک زبان خبر می دادند. احتمالا ذهن های دو زبانه با توجه به تغییرهای مکرر زبانی، دارای ذهن هایی انعطاف پذیر هستند. این انعطاف پذیری ذهنی خصوصا با افزایش سن مزیت های خود را بروز می دهد. افراد دو زبانه دیرتر از بقیه افراد علائم اختلالات شناختی را از خود بروز می دهند و همچنین اختلالات دژنراتیو مرتبط با سن مانند زوال عقل و یا آلزایمر در این گونه افراد حداقل پنج سال به تعویق می افتد.
همچنین محققان می گویند، در قضاوت های خطرپذیر، افراد دو زبانه تمایل بیشتری برای تصمیم های خطرپذیرتر در زبان دوم نسبت به زبان اول دارند. این امر موجب می شود، کمتر در معرض ریسک های عاطفی زبان اول قرار گیرند. بنابراین زبان، حقیقتا می تواند، بر روی طرز فکر تاثیرگذار باشد. درواقع زبان متفاوت دید متفاوتی را به نسبت به زندگی و دنیا به فرد می دهد.
افراد دوزبانه به سرعت و ناخودآگاه زبان خود را تعوض می کنند، پدیده ای که «کد سوئیچینگ» نام دارد. اما زبان های مختلف دارای دیدگاه های متفاوتی نسبت به هم هستند. به عنوان مثال، کسانی که به زبان های سوئدی ها و انگلیسی صحبت می کنند، ترجیح می دهند با رجوع به فواصل فیزیکی زمان رخداد را تخمین بزنند. همچون، یک استراحت کوتاه، عروسی طولانی و غیره. در این زبان ها گذشت زمان با مسافت طی شده درک می شود.
اما یونانی ها و اسپانیایی ها ترجیح می دهند، زمان رخدادها را با کمیت های فیزیکی، مانند، یک استراحت کوچک، عروسی بزرگ نشان دهند. در این مورد گذشت زمان با حجم درک می شود.
این مطالعه نشان می دهد، افراد دو زبانه، دارای انعطاف پذیری برای نشان دادن زمان رخدادها به هر دو روش هستند.
آتاناسوپولوس گفت "با یادگیری یک زبان جدید، شما به طور ناگهانی با ابعاد ادراکی وفق پیدا می کنید که پیش از این از آن آگاه نبودید. این واقعیت که افراد دو زبانه با زحمت و یا ناخودآگاه به یکی از این روش ها زمان را تخمین می زنند، متناسب با شواهدی است که نشان می دهد، سهولت در زبان می تواند به اساسی ترین حواس ما، از جمله احساسات و ادراک بصری ما منتقل شود. حال این، می تواند، احساس ما نسبت به زمان را تغییر دهد.”
#عمومی
ساخت ماده آبگریزی که پوست می اندازد
وب سایت کلیک: دانشمندان ماده آبگریزی ساختند که در صورت آسیب، میتواند لایه آسیب دیده را دور انداخته و لایه جدیدی را در معرض استفاده قرار دهد.
مواد آبگریز میتوانند بهطور بالقوه برای هر چیزی از شیشه اتومبیل خود ـ تمیز شونده تا بطری هایی که تا آخرین ذره محتوی خود را بیرون میریزد، استفاده شوند اما چنین موادی تمایل دارند در طرف شکننده باشند. یک راه حل این است که یک پوشش ضد آب ایجاد شود که خود را ترمیم کند. به همین دلیل یک تیم از دانشمندان با رهبری یورگن روحه در دانشگاه فرایبورگ آلمان چنین کاری را انجام دادند. مواد فوق آبگریز آنان، پوسته بیرونی خود را مانند پوست مار می اندازد تا پس از آسیب خود را ترمیم کند.
با الهام از سطوح طبیعی ضد آب مانند برگ نیلوفر آبی و آبدزدک، تعدادی مواد فوق آبگریز ایجاد شد. برخی از موفقترین آنان مواردی بوده اند که از بستری پوشیده از نانوساختارها تحت حمایت ریزساختارهای بزرگتر ایجاد شده اند. اما با همه مفید بودنشان در معرض آُسیب هستند و خراش می تواند خواص آبگریز بودن آن را از بین ببرد.
برای فائق آمدن بر این مشکل، تیم روحه یک ماده خود ترمیم شونده ایجاد کرده است که سه لایه روی یکدیگر دارد. لایه بالایی یک فیلم آبگریز ساخته شده از poly-1H,1H,2H,2H-perfluorodecyl acrylate(PFA)، معروف به نانوگراس است. زیر این لایه، یک لایه پلی وینیل(PVP)، یک پلیمر محلول در آب است. و در انتها یک فیلم نانوگراس سیلیکونی فوق آبگریز قرار دارد.
در صورتی که لایه بالایی خراش بردارد، مواد را میتوان در آب فرو برد تا وارد خراش ها شده و لایه میانی را حل کند. این کار باعث میشود لایه بالایی آسیب دیده ، شل شده و جدا شود، به این ترتیب لایه آبگریز جدید روی آن قرار گیرد.
طبق اظهارات این تیم، ماده پوست انداز هنوز در مرحله آزمایشگاهی قرار داشته و نیاز به آزمایشات بیشتر دارد.
ساخت ماده آبگریزی که پوست می اندازد
وب سایت کلیک: دانشمندان ماده آبگریزی ساختند که در صورت آسیب، میتواند لایه آسیب دیده را دور انداخته و لایه جدیدی را در معرض استفاده قرار دهد.
مواد آبگریز میتوانند بهطور بالقوه برای هر چیزی از شیشه اتومبیل خود ـ تمیز شونده تا بطری هایی که تا آخرین ذره محتوی خود را بیرون میریزد، استفاده شوند اما چنین موادی تمایل دارند در طرف شکننده باشند. یک راه حل این است که یک پوشش ضد آب ایجاد شود که خود را ترمیم کند. به همین دلیل یک تیم از دانشمندان با رهبری یورگن روحه در دانشگاه فرایبورگ آلمان چنین کاری را انجام دادند. مواد فوق آبگریز آنان، پوسته بیرونی خود را مانند پوست مار می اندازد تا پس از آسیب خود را ترمیم کند.
با الهام از سطوح طبیعی ضد آب مانند برگ نیلوفر آبی و آبدزدک، تعدادی مواد فوق آبگریز ایجاد شد. برخی از موفقترین آنان مواردی بوده اند که از بستری پوشیده از نانوساختارها تحت حمایت ریزساختارهای بزرگتر ایجاد شده اند. اما با همه مفید بودنشان در معرض آُسیب هستند و خراش می تواند خواص آبگریز بودن آن را از بین ببرد.
برای فائق آمدن بر این مشکل، تیم روحه یک ماده خود ترمیم شونده ایجاد کرده است که سه لایه روی یکدیگر دارد. لایه بالایی یک فیلم آبگریز ساخته شده از poly-1H,1H,2H,2H-perfluorodecyl acrylate(PFA)، معروف به نانوگراس است. زیر این لایه، یک لایه پلی وینیل(PVP)، یک پلیمر محلول در آب است. و در انتها یک فیلم نانوگراس سیلیکونی فوق آبگریز قرار دارد.
در صورتی که لایه بالایی خراش بردارد، مواد را میتوان در آب فرو برد تا وارد خراش ها شده و لایه میانی را حل کند. این کار باعث میشود لایه بالایی آسیب دیده ، شل شده و جدا شود، به این ترتیب لایه آبگریز جدید روی آن قرار گیرد.
طبق اظهارات این تیم، ماده پوست انداز هنوز در مرحله آزمایشگاهی قرار داشته و نیاز به آزمایشات بیشتر دارد.
#تخصصی
امواج گرانشی؛ کلید حلِ مسائل حل نشده جهان
-----
وب سایت کلیک: در جهان سه بعدی فعلی، مواردی وجود دارند که علم فیزیک قادر به توضیح آنها نیست، اما این موارد در صورتی قابل توجیه خواهند بود که دنیای ما شامل چند بعد دیگر نیز باشد.
اگر بخواهیم ابعاد دیگر جهان را کشف کنیم ـ چیزی که تئوری ریسمان سعی در توضیح آن دارد ـ امواج گرانشی میتوانند کلیدی برای یافتن مکان آن ها باشند.
این فرضیه جدید به دنبال پاسخی برای این راز است که چرا جاذبه ضعیفتر از سایر نیروهای بنیادین در جهان به نظر میرسد، و برای پاسخ به آن پیشنهاد میدهد که شاید این نیرو به ابعاد دیگر جهان نشست میکند که ما هنوز از وجود آنها آگاه نیستیم.
امیلیا دوداس از دانشکده پلی تکنیک فرانسه که در مطالعه شرکت نداشته است، میگوید: «ابعاد اضافی به مدتی طولانی از نقطه نظرات مختلفی مورد بحث قرار گرفته است. امواج گرانشی میتوانند چرخشی جدید برای جستجوی ابعاد اضافی باشند.»
در حال حاضر ما با ایده دنیای چهار بعدی کاملا راحت هستیم ـ سه بعد فضایی بهعلاوه زمان. اما شکافهای بسیاری در درک ما از نحوه رفتار ماده در مقیاس های کوچک وجود دارد که یک دنیای شش بعدی میتواند به پر کردن آن کمک کند. درواقع طبق نظریه ریسمان، اگر ما ده بعدی بودیم، جهان بسیار معنادارتر میشد.
نظریه ریسمان را به عنوان یکی از امیدوارکنندهترین راه هایی که فیزیک دانان میتوانند عاقبت شکاف بین فیزیک کلاسیک و فیزیک کوانتوم را به کمک آن پر کنند، نمیتوان به سادگی نادیده گرفت.
نظریه ریسمان پیشنهاد میدهد که کوچکترین بلوک های ساختمان ماده که موفق به شناسایی آن شده ایم، و به آن کوارک می گوییم، درواقع از چیزی کوچکتر ساخته شده است ـ رشته های یک بعدی انرژی که مانند رشته های ارتعاشی به نظر میرسند.
این رشته ها یا ریسمان ها یک احتمال جذاب برای فیزیکدانان هستند، زیرا آنها واقعا کاری را میتوانند انجام دهند که فیزیک فعلی قادر به انجام آن نیست. آنها میتوانند تمامی نیروهای شناخته شده ی طبیعت را یکجا توضیح دهند: جاذبه، الکترومغناطیس، و نیروی هسته ای.
آنها همچنین میتوانند به ما کمک کنند تا به حقایقی در مرود انبساط جهان دست پیدا کنیم. تنها مشکل این است که برای عملی بودن ازنظر ریاضی، این ریسمان ها نیازمند حداقل ده بعد هستند و در حال حاضر، ما چندان به یافتن سایر ابعاد نزدیک نیستیم.
اما فیزیکدانان گوستاو لوسنا و دیوید اندریوت از موسسه ماکس پلانک برای فیزیک جاذبه فکر میکنند راهی خوب برای جستجوی آنها یافته اند: امواج گرانشی معروف انیشتین.
پس از آنکه محققین در LIGO اعلام کردند که شواهد مستقیمی مبنی بر وجود موج در فضا زمان یافته اند که انیشتین صد سال پیش پیش بینی کرده بود، امواج گرانشی تبدیل به ماجرای علمی سال گذشته شد.
امواج گرانشی مانند امواج صوتی هستند و در فضا با سرعت نور حرکت میکنند. گومز و اندریوت یک مدل ریاضی مطرح کرده اند تا نحوه تاثیر ابعاد مخفی بر امواج گرانشی را توضیح دهد و متوجه دو نکته کلیدی شدند: امواج اضافی میتوانند در فرکانس های بالا وجود داشته باشند، و امواج گرانشی میتوانند بافت جهان را بهطور متفاوتی در طی ابعاد اضافی گسترش دهند.
آنها اولین عامل را به عنوان "برج عظیم” امواج گرانشی اضافی با فرکانس های بسیار بالا توضیح دادند که شناساگرهای فعلی ما قادر به تشخیص آنها نیست.
عامل دوم، چیزی که آن را "حالت تنفس” می نامند، نیازمند این است که فیزیکدانان به آنومالی ها در گسترش امواج گرانشی نورمال توجه کنند. آنها می گویند: «حالت تنفس، فضا را به روشی خاص تغییر داده و امضای متفاوتی دارد.» برای مشاهده این تغییر آنها نیازمند سه آشکارساز مانند LIGO دارند. شاید این مورد در آینده در دسترس قرار گیرد.
امواج گرانشی؛ کلید حلِ مسائل حل نشده جهان
-----
وب سایت کلیک: در جهان سه بعدی فعلی، مواردی وجود دارند که علم فیزیک قادر به توضیح آنها نیست، اما این موارد در صورتی قابل توجیه خواهند بود که دنیای ما شامل چند بعد دیگر نیز باشد.
اگر بخواهیم ابعاد دیگر جهان را کشف کنیم ـ چیزی که تئوری ریسمان سعی در توضیح آن دارد ـ امواج گرانشی میتوانند کلیدی برای یافتن مکان آن ها باشند.
این فرضیه جدید به دنبال پاسخی برای این راز است که چرا جاذبه ضعیفتر از سایر نیروهای بنیادین در جهان به نظر میرسد، و برای پاسخ به آن پیشنهاد میدهد که شاید این نیرو به ابعاد دیگر جهان نشست میکند که ما هنوز از وجود آنها آگاه نیستیم.
امیلیا دوداس از دانشکده پلی تکنیک فرانسه که در مطالعه شرکت نداشته است، میگوید: «ابعاد اضافی به مدتی طولانی از نقطه نظرات مختلفی مورد بحث قرار گرفته است. امواج گرانشی میتوانند چرخشی جدید برای جستجوی ابعاد اضافی باشند.»
در حال حاضر ما با ایده دنیای چهار بعدی کاملا راحت هستیم ـ سه بعد فضایی بهعلاوه زمان. اما شکافهای بسیاری در درک ما از نحوه رفتار ماده در مقیاس های کوچک وجود دارد که یک دنیای شش بعدی میتواند به پر کردن آن کمک کند. درواقع طبق نظریه ریسمان، اگر ما ده بعدی بودیم، جهان بسیار معنادارتر میشد.
نظریه ریسمان را به عنوان یکی از امیدوارکنندهترین راه هایی که فیزیک دانان میتوانند عاقبت شکاف بین فیزیک کلاسیک و فیزیک کوانتوم را به کمک آن پر کنند، نمیتوان به سادگی نادیده گرفت.
نظریه ریسمان پیشنهاد میدهد که کوچکترین بلوک های ساختمان ماده که موفق به شناسایی آن شده ایم، و به آن کوارک می گوییم، درواقع از چیزی کوچکتر ساخته شده است ـ رشته های یک بعدی انرژی که مانند رشته های ارتعاشی به نظر میرسند.
این رشته ها یا ریسمان ها یک احتمال جذاب برای فیزیکدانان هستند، زیرا آنها واقعا کاری را میتوانند انجام دهند که فیزیک فعلی قادر به انجام آن نیست. آنها میتوانند تمامی نیروهای شناخته شده ی طبیعت را یکجا توضیح دهند: جاذبه، الکترومغناطیس، و نیروی هسته ای.
آنها همچنین میتوانند به ما کمک کنند تا به حقایقی در مرود انبساط جهان دست پیدا کنیم. تنها مشکل این است که برای عملی بودن ازنظر ریاضی، این ریسمان ها نیازمند حداقل ده بعد هستند و در حال حاضر، ما چندان به یافتن سایر ابعاد نزدیک نیستیم.
اما فیزیکدانان گوستاو لوسنا و دیوید اندریوت از موسسه ماکس پلانک برای فیزیک جاذبه فکر میکنند راهی خوب برای جستجوی آنها یافته اند: امواج گرانشی معروف انیشتین.
پس از آنکه محققین در LIGO اعلام کردند که شواهد مستقیمی مبنی بر وجود موج در فضا زمان یافته اند که انیشتین صد سال پیش پیش بینی کرده بود، امواج گرانشی تبدیل به ماجرای علمی سال گذشته شد.
امواج گرانشی مانند امواج صوتی هستند و در فضا با سرعت نور حرکت میکنند. گومز و اندریوت یک مدل ریاضی مطرح کرده اند تا نحوه تاثیر ابعاد مخفی بر امواج گرانشی را توضیح دهد و متوجه دو نکته کلیدی شدند: امواج اضافی میتوانند در فرکانس های بالا وجود داشته باشند، و امواج گرانشی میتوانند بافت جهان را بهطور متفاوتی در طی ابعاد اضافی گسترش دهند.
آنها اولین عامل را به عنوان "برج عظیم” امواج گرانشی اضافی با فرکانس های بسیار بالا توضیح دادند که شناساگرهای فعلی ما قادر به تشخیص آنها نیست.
عامل دوم، چیزی که آن را "حالت تنفس” می نامند، نیازمند این است که فیزیکدانان به آنومالی ها در گسترش امواج گرانشی نورمال توجه کنند. آنها می گویند: «حالت تنفس، فضا را به روشی خاص تغییر داده و امضای متفاوتی دارد.» برای مشاهده این تغییر آنها نیازمند سه آشکارساز مانند LIGO دارند. شاید این مورد در آینده در دسترس قرار گیرد.