گونگ زی‌ یو: آ یون، واقعا میری؟

یون وی شان: یه بار ازم پرسیدین چیزی هست که بتونین بهم بدین؟ از اول چیزی که میخواستم آزادی بود. چه وو فنگ، چه عمارت گونگ برای من یه زندان با دیوارهای بلند و مجلله. ارباب زاده زی یو، این عشق ظلمی در حق خودتونه...

بالاخره زی یو اون خودی که منتظر بودم از خودش نشون داد اما در هر حالت مردی قلبش قد گنجشکه🫴

گونگ زی یو: گل ها پژمرده میشن و بوشون محو میشه. توی هر دوره ای شاعرهای زیادی از پژمردگی گل ها برای توصیف فراق عشق استفاده کردن ولی نمیدونن شاید این شکوفه دادن و پژمرده شدن، خواست گل ها برای ازادیه.