گونگ زی‌ یو: آ یون، واقعا میری؟

یون وی شان: یه بار ازم پرسیدین چیزی هست که بتونین بهم بدین؟ از اول چیزی که میخواستم آزادی بود. چه وو فنگ، چه عمارت گونگ برای من یه زندان با دیوارهای بلند و مجلله. ارباب زاده زی یو، این عشق ظلمی در حق خودتونه...

بالاخره زی یو اون خودی که منتظر بودم از خودش نشون داد اما در هر حالت مردی قلبش قد گنجشکه🫴

گونگ زی یو: گل ها پژمرده میشن و بوشون محو میشه. توی هر دوره ای شاعرهای زیادی از پژمردگی گل ها برای توصیف فراق عشق استفاده کردن ولی نمیدونن شاید این شکوفه دادن و پژمرده شدن، خواست گل ها برای ازادیه.

جین فان: یه حرفی رو توی دلم نگه داشتم و نگفتم، هر روز ازم میپرسیدی ولی برای نخواستن نبودن، جسارتش رو نداشتم. از روزی که محافظ یشم سبز شدم زندگیم مال گونگ زی یو شد، مرگ و زندگیم دست خودم نیست. لیاقت قبول کردن عشقت رو نداشتم ولی حالا پشیمونم... پشیمونم؛ چی میشد احساسم رو بدونی ؟

میدونید که همیشه حق با یوان دی دی بوده و هست اما وقتی به زی شانگ عزیزم گفت: "پدرت حق داره که دوستت نداره." قلبم شکست😭

هان یا سی: تصمیمت رو گرفتی؟

یون وی شان: اره.

هان یا سی: پس برو.

یون وی شان: میذاری برم؟

هان یا سی: میذارم بری چون حق انتخاب داری ولی من نه. فقط نمیتونم جلوت رو بگیرم.

یون وی شان: تو هم حق انتخاب داری. حشره دو هفته ای سمی نیست، زندگیت در خطر نیست و نیازی به ترسیدن از وو فنگ نیست؛ تو هم میتونی بری.

هان یا سی: هان یا فقط توی زمستون هست، اونا میدونن شکارچی و تله توی جنگل هست و هیچ وقت توی روز بیرون نمیان، از بدو تولد فقط گوشت گندیده میخورن حتی فریادشون ترسناک و دلخراشه، فقط میتونن توی تاریکی زندگی کنن و پناه بگیرن.